← Κύπρος

BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ν. DR PATRICK FIROOZFORD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4608/2013, 23/3/2016

BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD ν. DR PATRICK FIROOZFORD κ.α., Αρ. Αγωγής: 4608/2013, 23/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A50 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4608/2013 Μεταξύ: BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων -και-

  1. DR PATRICK FIROOZFORD
  2. ROTOS DEVELOPERS LTD Εναγομένων Αίτηση ημερ. 1.8.14 για παραμερισμό του κλητηρίου λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας 23 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενο 1 - Αιτητή: κ.Χ. Γαλανός για Μιχαλάκης Κυπριανού & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κα Ανδρέου για Α. Ανδρέου & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  3. Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος 1 - αιτητής, επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 16.1.2014 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια για επίδοση σ΄αυτόν της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος, εκτός δικαιοδοσίας ως επίσης και διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται το κλητήριο ένταλμα και η επίδοσης αυτού λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και κακής επίδοσης αντίστοιχα. Η παρούσα αίτηση αποτελεί μία από τις δεκάδες παρόμοιες αιτήσεις που εκκρεμούν ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου στα πλαίσια άλλων αγωγών.
  4. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.2 Θ.2, Δ.16 Θ.9, Δ.27 Θ.2 και 3, Δ.33 Θ.10, Δ.48 Θ.1,2,7,8,9 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 2, 3, 5, 15, 16, 17, και 27-30 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 και στα άρθρα 1, 4, 6, 7, 12, 13 και 14 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/
  6. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Π. Δημητρίου, η οποία αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τον αιτητή. Επισημαίνει ότι ο αιτητής διαμένει μόνιμα στην Αγγλία και ότι τα δικαστήρια της Αγγλίας είναι αυτά που έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν των επιδίκων ζητημάτων. Αναφέρει ότι ο αιτητής εξασφάλισε δάνειο από την ενάγουσα για να αγοράσει σπίτι στην Κύπρο για προσωπικούς του σκοπούς και όχι για επαγγελματικούς. Ισχυρίζεται ότι ο αιτητής δεν ενημερώθηκε για τα έγγραφα που υπέγραψε και δεν έλαβε οποιαδήποτε ενημέρωση ή συμβουλή σχετικά με τους όρους που περιελάμβανε η επίδικη συμφωνία δανείου. Δεν είχε τον απαραίτητο χρόνο για να μελετήσει και να κατανοήσει τη συμφωνία δανείου και δεν του δόθηκε αντίγραφο αυτής. Είναι η θέση του ότι η πιο πάνω συμφωνία συνήφθηκε κατόπιν ψευδών παραστάσεων και ή αμέλειας της ενάγουσας να ενημερώσει τον αιτητή για τους κινδύνους που υπάρχουν σε συμφωνίες δανείων σε ξένο νόμισμα και γενικότερα τους όρους της συμφωνίας. Δεν δόθηκε σ΄ αυτόν η ευκαιρία να διαπραγματευθεί. Ισχυρίζεται δε ότι είναι καταναλωτής και συνεπώς τα κυπριακά δικαστήρια δεν έχουν αρμοδιότητα στην εκδίκαση της διαφοράς των διαδίκων. Περαιτέρω δε ο εναγόμενος 1 - αιτητής στις 21.2.2014 καταχώρισε σε Δικαστήριο στην Αγγλία αγωγή εναντίον και της ενάγουσας (βλ.Τεκμ.1) για τα ίδια επίδικα θέματα. Αναφορικά με την επίδοση δηλώνει ότι τα έγγραφα αφέθηκαν στην πόρτα της κατοικίας του. Όπως πληροφορείται η άφεση των εγγράφων με τον πιο πάνω τρόπο πιθανό στην Αγγλία να συνιστούσε καλή επίδοση στην περίπτωση όμως που η αγωγή είχε καταχωρηθεί στην Αγγλία ή στην Ουαλία και δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση αφού η αγωγή εγέρθηκε στην Κύπρο. Εν κατακλείδι είναι η θέση του ότι ο αιτητής είναι καταναλωτής στην έννοια των άρθρων 15 και 17 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/01, ότι τα Αγγλικά δικαστήρια είναι αυτά που έχουν δικαιοδοσία βάση του άρθρου 27 του πιο πάνω κανονισμού αλλά και του γεγονότος ότι το ζημιογόνο γεγονός επεσυνέβη στην Αγγλία.
  7. Η ενάγουσα καθ΄ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένορκη δήλωση του κ. Μ. Σωφρονίου, υπαλλήλου της ενάγουσας, που συνοδεύει την ένσταση απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι ο εναγόμενος 1 - αιτητής δεν είναι καταναλωτής αλλά επενδυτής αφού αγόρασε το επίδικο ακίνητο για σκοπούς επένδυσης. Αρνείται ότι υπήρξε οποιαδήποτε ψευδής παράσταση από μέρους της τράπεζας. Η δε επίδικη συμφωνία δανείου υπογράφηκε από τον εναγόμενο με ελεύθερη βούληση και σ΄ αυτήν υφίσταται ρήτρα δικαιοδοσίας (βλ. τεκμ.5) η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «The Laws of Cyprus shall apply to the present agreement and Cyprus Courts shall have jurisdiction. This is without prejudice to the right of the Bank to proceed against the Customer in the Courts of any other country». Έτσι ισχυρίζεται ότι τα Αγγλικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να δικάσουν τις μεταξύ των διαδίκων διαφορές σε αντίθεση με το παρόν Δικαστήριο. Περαιτέρω δε μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η καταχώριση της παρούσας αγωγής προηγήθηκε της αγωγής που καταχωρήθηκε στην Αγγλία ως επίσης στην προκείμενη περίπτωση η επίδοση είναι καλή καθότι επιδόθηκαν όλα τα αναγκαία έγγραφα μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα.
  8. Στην προκείμενη περίπτωση επιζητείται μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου για παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 16.1.2014 με το οποίο επετράπηκε η επίδοση της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο 1 με βάση τις πρόνοιες του κανονισμού. Ο δε χρόνος καταχώρισης εμφάνισης από μέρους του καθορίστηκε σε 30 ημέρες. Αναφέρεται σ΄ αυτό ότι οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση σε περίπτωση μη εμφάνισης θα θεωρείται ως δεόντως επιδοθείσα σ΄ αυτόν εάν αναρτηθεί στον πίνακα του Δικαστηρίου για περίοδο 7 ημερών.
  9. Η δικαιοδοσία των Δικαστηρίων είναι ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και κατ΄έφεση (βλ. Παναγιώτου ν Χ»Κυριάκου,

(1991)1 ΑΑΔ 362). Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, αφού ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι άκυρη. Το ζήτημα μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Michaelidou v Gregoriou and others,
(1988)1 CLR 88). 7. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining leave to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service». 8.1 Στην υπόθεση S.P.P. Projects Limited v Integral Equipment Sarl
(1993)1 ΑΑΔ 762, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης) εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κάτοικου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, υποδηλώνει ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος (βλ. Sekavin S.A. v Ship "PLATON CH."
(1987)1 CRL 2978). .. Διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης, και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση». (Η έμφαση δική μου). 8.2 Στην υπόθεση GCC Computers Ltd v Penrill Datacom Ltd
(2000)1Γ ΑΑΔ 1584, η εφεσείουσα εξασφάλισε μετά από μονομερή αίτηση διάταγμα για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοση της ειδοποίησης στην εφεσίβλητη εκτός δικαιοδοσίας. Στη συνέχεια καταχώρησε αίτηση και πέτυχε την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Ο δε συνήγορος της εφεσείουσας εισηγήθηκε ότι από τη στιγμή που η εφεσείουσα εξασφάλισε με μονομερή αίτηση τις αιτηθείσες άδειες το βάρος της απόδειξης είχε μετατεθεί στην εφεσίβλητη. Το Ανώτατο Δικαστήριο με σαφή τρόπο επεσήμανε ότι τούτο δεν είναι ορθό και ανέφερε ότι η υποχρέωση της εφεσείουσας όταν ζητούσε μονομερώς τις άδειες του Δικαστηρίου ήταν να αποδείξει ότι είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της εφεσίβλητης και το βάρος αυτό παρέμεινε στους ώμους της εφεσείουσας καθόλην την διάρκεια της διαδικασίας για παραμερισμό των αδειών που δόθηκαν από το Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης. Η μόνη υποχρέωση που είχε η εφεσίβλητη κατά την διαδικασία του παραμερισμού ήταν να δείξει ότι η εφεσείουσα κατά το στάδιο της μονομερούς αίτησης δεν είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση. Η πιο πάνω υπόθεση αναφέρεται στην προϋπόθεση της απόδειξης εκ πρώτης όψεως καλής υπόθεσης που προβλέπεται από την Δ.6 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως έχει ήδη επισημανθεί η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει την δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος (βλ. S.P.P. Projects Limited, ανωτέρω). Συνεπώς το βάρος απόδειξης ότι η ενάγουσα είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον του εναγομένου 1 αλλά και ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας βρίσκεται καθόλην τη διάρκεια της διαδικασίας για παραμερισμό στην ενάγουσα. Συνεπώς η σχετική περί του αντιθέτου εισήγηση, της ευπαιδεύτου συνηγόρου της ενάγουσας, δεν με βρίσκει σύμφωνο. 9. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και κατά πόσο ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, κρίνεται στη βάση της Έκθεσης Απαίτησης και των όσων είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. (βλ. Amathus Navigation Co Ltd v Concord Express Liners
(1993)1 ΑΑΔ 1030, 1033 και Her Britannic Majesty's Secretary of State for Defense v A.P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1(Β) ΑΑΔ 995). Επομένως, ισχυρισμοί γεγονότων που εκτίθενται στο στάδιο τούτο δεν μεταβάλλουν το πραγματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε το Δικαστήριο για να εκδώσει το προσβαλλόμενο διάταγμα και δεν λαμβάνονται υπόψη. Το ζήτημα κρίνεται αποκλειστικά με βάση το υλικό που συνόδευε την αρχική αίτηση για άδεια (βλ. Her Britannic Majesty's Secretary of State for Defense, ανωτέρω). Το κριτήριο είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας (βλ. Sekavin S.A. v Ship 'Platon Ch'
(1987)1 CLR 297) δεν επιτρέπει παρέκκλιση από τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.6 Θ.4 που προνοεί πως κάθε αίτηση για άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης του σε εναγόμενο εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο ενάγοντας έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Αναφέρεται στην George D. Counnas and Sons Ltd v Zim Israel Navigation Co Ltd and another
(1963)2 CLR 266. 268, ότι ο ενάγοντας υποχρεούται να παραθέσει σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση του το πλήρες φάσμα των γεγονότων πάνω στα οποία εδράζεται το αγώγιμο του δικαίωμα. Το βάρος της απόδειξης κατά τη διαδικασία της αίτησης για παραμερισμό ως έχει ήδη αναφερθεί, το φέρει και πάλι ο ενάγοντας, ο οποίος βαρύνεται να πείσει το Δικαστήριο ότι ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις για παροχή σε αυτόν άδειας για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας (βλ. GCC Computers Ltd v Penrill Datacom Ltd
(2000)1Γ ΑΑΔ 1584, 1588-9).
  1. Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο με βάση το υλικό που συνόδευε την αίτηση ήταν ικανοποιητικό για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 9.12.2013 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 16.1.2014 παραχωρήθηκε άδεια για επίδοση της ειδοποίησης και/ή του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας. Αναφέρεται στην πιο πάνω αίτηση, μεταξύ άλλων, ότι η ενάγουσα διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο. Ο δε εναγόμενος 1 δυνάμει αγοραπωλητηρίου εγγράφου ημερ. 3.12.2007 αγόρασε από τους εναγόμενους 2 διαμέρισμα στην επαρχία Λάρνακας. Κατά ή περί την 4.2.2008 η ενάγουσα παραχώρησε δάνειο στον εναγόμενο 1 για το ποσό των 231.200 ελβετικών φράγκων το οποίο ήταν πληρωτέο με τον καθορισμένο τρόπο που περιγράφεται. Ο εναγόμενος 1 κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας παρέλειψε να καταβάλλει κανονικά τις συμφωνηθείσες δόσεις και έτσι οφείλει το ποσό των 260.497,67 ελβετικών φράγκων πλέον τόκους. Η ενάγουσα με επιστολή της ημερ. 7.11.2013 τερμάτισε τη συμφωνία και κάλεσε τον εναγόμενο 1 όπως καταβάλει το πιο πάνω ποσό πλέον τόκους. Στα πλαίσια της πιο πάνω μαρτυρίας το Δικαστήριο εξέδωσε το πιο πάνω διάταγμα. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα ότι η ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής και ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η μόνη μαρτυρία στην οποία η ενάγουσα μπορεί να στηριχτεί είναι εκείνη η οποία στοιχειοθέτησε την αίτηση της για παροχή άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. Άλλωστε αυτή αποτέλεσε το βάθρο για την αίτηση της (βλ. υπόθεση Amathus Navigation Co Ltd v Concord Express Liners, ανωτέρω). Επισημαίνεται ότι η όποια επιπρόσθετη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από την ενάγουσα δεν λαμβάνεται υπόψη και ειδικότερα δεν λαμβάνεται υπόψη τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι στην επίδικη συμφωνία δανείου υφίσταται ρήτρα δικαιοδοσίας. Τέτοιος ισχυρισμός δεν τέθηκε εξ αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου.
  2. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι υψίστης σημασίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πρόκειται για ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στο στάδιο αυτό, θα εξεταστεί κατά πόσο υφίσταται δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου για τους λόγους που προβάλει ο εναγόμενος 1 - αιτητής. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων και στα άρθρα 2, 5, 15, 16, 17 και 27-30 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/01 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Ο Κανονισμός αυτός εφαρμόζεται στην Κύπρο και υπερισχύει κάθε αντίθετης νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης του δικαιϊκού μας συστήματος (βλ. Ironhold Estates Ltd, T/A Henipa Hotel v Travelworld Ltd
(2010)1(A) ΑΑΔ 452). 12.1 Στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 έχει την κατοικία του στο Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το δε άρθρο 2
(1)ρητά προνοεί ότι με την επιφύλαξη των διατάξεων του Κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των Δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους ανεξάρτητα από την ιθαγένεια τους. Η δε αγωγή του αντισυμβαλλόμενου κατά του καταναλωτή με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 16
(2)μπορεί να ασκηθεί μόνον ενώπιον των Δικαστηρίων του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου έχει την κατοικία του ο καταναλωτής. Το δε άρθρο 15 του πιο πάνω Κανονισμού προνοεί: «Σε συμβάσεις που ο σκοπός μας μπορεί να θεωρηθεί ξένος προς την επαγγελματική δραστηριότητα του προσώπου που τις καταρτίζει, του καταναλωτή, η διεθνής δικαιοδοσία καθορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος τμήματος, με την επιφύλαξη των άρθρων 4 και 5, σημείο 5: α) όταν πρόκειται για πώληση ενσωμάτων κινητών με τμηματική καταβολή του τιμήματος ή β) όταν πρόκειται για δάνειο με σταδιακή εξόφληση ή για άλλη πιστωτική συναλλαγή συνδεόμενη με τη χρηματοδότηση αγοράς ενσωμάτων κινητών ή γ) σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, όταν η σύμβαση καταρτίσθηκε με πρόσωπο, το οποίο ασκεί εμπορικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες στο έδαφος του κράτους μέλους κατοικίας του καταναλωτή ή το οποίο κατευθύνει με οποιοδήποτε μέσον τέτοιου είδους δραστηριότητες σ΄ αυτό το κράτος μέλος ή σε διάφορα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του εν λόγω κράτους μέλους και η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο των εν λόγω δραστηριοτήτων. 2. Όταν ο αντισυμβαλλόμενος του καταναλωτή δεν έχει κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους, αλλά διαθέτει υποκατάστημα, πρακτορείο ή άλλη εγκατάσταση σε κράτος μέλος, θεωρείται, ως προς τις διαφορές τις σχετικές με την εκμετάλλευσή τους, ότι έχει την κατοικία του στο έδαφος του κράτους αυτού. 3. Το παρόν τμήμα δεν εφαρμόζει στις συμβάσεις μεταφοράς πλην των συμβάσεων, στο συνολικό τίμημα των οποίων περιλαμβάνεται ο συνδυασμός δαπανών ταξιδίου και καταλύματος». 12.2 Με βάση τα πιο πάνω για να μπορούσε ο εναγόμενος 1 να εναχθεί αντί στο Ηνωμένο Βασίλειο στην Κύπρο θα έπρεπε να διαφανεί ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 16
(2)του πιο πάνω Κανονισμού και ότι ισχύει κάποια άλλη ειδική διάταξη που να ρυθμίζει το ζήτημα διαφορετικά από την γενική ρύθμιση του άρθρου 2
(1). 12.3 Ο εναγόμενος 1 - αιτητής ισχυρίστηκε ότι είναι καταναλωτής και έτσι στην προκείμενη περίπτωση έχει εφαρμογή το άρθρο 16
(2)του Κανονισμού. Εκ διαμέτρου αντίθετη, ήταν η θέση της ενάγουσας η οποία ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος 1 δεν είναι καταναλωτής αλλά επενδυτής. Τα γεγονότα επί του προκειμένου δεν είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά. Το δε συζητούμενο θέμα επί των γεγονότων δεν αποκρυσταλλώνεται. Η διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης δεν μπορεί παρά να γίνει στο στάδιο της κύριας δίκης. Μόνο κατόπιν αξιολόγησης της μαρτυρίας θα διαφανεί κατά πόσο ο εναγόμενος 1 είναι καταναλωτής ή επενδυτής. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η ενάγουσα αμφισβητεί τα ουσιώδη ζητήματα που τίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όπως έχει ήδη επισημανθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποφασίζεται στην βάση των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης. Αν σε μεταγενέστερο στάδιο διαφανεί ότι τα γεγονότα αυτής, δεν είναι όπως η ενάγουσα τα ισχυρίζεται στην αξίωση της και δεν τεκμηριώνεται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τότε αυτή θα απορριφθεί. 13.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας εισηγήθηκε ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία για εκδίκαση της παρούσας αγωγής με βάση τα άρθρα 22
(1)του Κανονισμού. Το άρθρο 22
(1)του ΕΚ 44/01 προνοεί τα ακόλουθα: «Αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατοικία έχουν:
  1. σε υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων και μισθώσεων ακινήτων, τα δικαστήρια τους κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου. ....... » 13.2 Στην προκείμενη περίπτωση όπως και ο ίδιος ο εναγόμενος 1 αναφέρει αγόρασε διαμέρισμα στην επαρχία Λάρνακας από την εναγομένη 2 εταιρεία και συνήψε δάνειο από την ενάγουσα τράπεζα. Η ενάγουσα, με την παρούσα αγωγή, μεταξύ άλλων, αξιώνει αναγνωριστική απόφαση ότι οι ενάγοντες είναι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων του εναγομένου 1 που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 3.12.2007, ότι δικαιούται να προβεί στην ακύρωση ή και απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου το οποίο είναι κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας ως επίσης και διάταγμα που να διατάσσει τον εναγόμενο 1 να παραδώσει την κατοχή του διαμερίσματος στην ενάγουσα. Όπως διαφαίνεται επιζητούνται αξιώσεις για ειδική εκτέλεση του εκχωρηθέντος αγοραπωλητηρίου εγγράφου δυνάμει των προνοιών των περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμων 2011 και 2012 που μόνο τα Κυπριακά Δικαστήρια μπορούν να διατάξουν. Συνεπώς η αγωγή επιβαλλόταν να καταχωρηθεί στην Δημοκρατία.
  2. Πέραν από τα πιο πάνω το άρθρο 6 του Κανονισμού προνοεί τα ακόλουθα: «Το ίδιο αυτό πρόσωπο μπορεί επίσης να εναχθεί:
  3. αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκασή του. ......». Διαφαίνεται ότι υπάρχει στενή συνάφεια μεταξύ της Απαίτησης εναντίον του εναγομένου 1 και της απαίτησης εναντίον της εναγομένης 2 εταιρείας, αφού η τελευταία ενάγεται ως εγγυητής του πρώτου. Θα πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσο ο εναγόμενος 1 οφείλει το αξιούμενο ποσό και ακολούθως να αποφασιστεί κατά πόσο η εναγόμενη 2 εταιρεία οφείλει να πληρώσει το αξιούμενο ποσό. Ενδείκνυται η συνεκδίκαση των αξιώσεων εναντίον και των δυο εναγομένων στην ίδια αγωγή προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκαση τους. Η αγωγή εναντίον της εναγομένης 2 εταιρείας ορθά καταχωρήθηκε στην Κύπρο και συνεπώς στο ίδιο Δικαστήριο θα έπρεπε να εναχθεί και ο εναγόμενος
  5. Το άρθρο 5 του πιο πάνω Κανονισμού προνοεί: «Πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος: 1.α) ως προς διαφορές εκ συμβάσεως ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή β) για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: -....... - εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών - .......». Η σύμβαση δανειοδότησης είναι σύμβαση για υπηρεσίες στα πλαίσια της έννοιας του άρθρου 5
(1)(β) και εφόσον το δάνειο παραχωρήθηκε στην Κύπρο η αγωγή εναντίον του εναγομένου 1 θα μπορούσε να καταχωρηθεί στην Κύπρο και σε αυτή τη βάση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 1 εισηγήθηκε ότι η περίπτωση εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού δηλαδή ότι αφορά ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιωνεί αδικοπραξίας και το ζημιογόνο γεγονός συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και έτσι αρμόδιο είναι το Αγγλικό Δικαστήριο. Τα γεγονότα σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα αμφισβητούνται από την ενάγουσα. Δεν υφίστανται αποκρυσταλλωμένα γεγονότα κατά πόσο η ενάγουσα προέβη σε ψευδείς παραστάσεις προς τον εναγόμενο 1. Ο πιο πάνω κανονισμός επιτρέπει την καταχώρηση της αγωγής στην Κύπρο κάτω από τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Στο στάδιο αυτό δεν διαφαίνεται ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού ΕΚ 44/01 16.1 Ο εναγόμενος 1 επικαλέστηκε και το άρθρο 27 του Κανονισμού ΕΚ 44/01 τα οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «
  1. Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που επελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπάγγελτα την διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.
  2. Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας υπέρ του πρώτου δικαστηρίου.» 16.2 Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση η οποία καταχωρήθηκε στις 21.2.2014 από μέρους του εναγομένου 1 - αιτητή και εναντίον μεταξύ άλλων και της ενάγουσας σε σχέση με τα ίδια γεγονότα. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 3.12.2013 και προηγείται χρονικά της πιο πάνω υπόθεσης. Επομένως το παρόν Δικαστήριο είναι αυτό που επιλήφθηκε πρώτον και δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι έχει έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας γιατί καταχωρίστηκε αγωγή σε οποιοδήποτε Δικαστήριο άλλου κράτους μέλους. Εφόσον διαπιστώνεται ότι έχει δικαιοδοσία με βάση τις πρόνοιες του κανονισμού, είναι το Αγγλικό Δικαστήριο που οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας υπέρ του Δικαστηρίου τούτου. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  3. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, καταλήγω ότι το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή εναντίον του εναγομένου 1 και δυνάμει του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
  4. 18.1 Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου 1 - αιτητή εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και η ειδοποίηση ενώ θα έπρεπε να επιδοθεί μόνο η τελευταία και περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι η άφεση των εγγράφων στην πόρτα του εναγομένου 1 - αιτητή δεν θεωρείται καλή επίδοση. 18.2 Το διάταγμα που εκδόθηκε στις 16.1.2014 αναφερόταν σε επίδοση πιστού αντιγράφου του κλητηρίου της αγωγής και ή της ειδοποίησης του κλητηρίου. Διαφαίνεται από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι στις 20.6.2014 επιδόθηκε στον εναγόμενο η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, το κλητήριο ένταλμα, η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και το σχετικό διάταγμα ημερ. 16.1.2014, μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα. Τα εν λόγω έγγραφα ως αναφέρεται στο σχετικό έντυπο «.. were served by posting them through the defendant's letterbox. This method is good service under rule 6.3
(1)(c) of the Civil Procedure Rules of England and Wales». Το άρθρο 7 του κανονισμού 1393/07 προνοεί ότι η δικαστική πράξη επιδίδεται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής. Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους και ως αναφέρεται στη σχετική βεβαίωση η πιο πάνω μέθοδος που επιδόθηκε στον εναγόμενο 1 - αιτητή συνιστά καλή επίδοση σύμφωνα με τους κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και Ουαλίας. Συνεπώς η περί του αντιθέτου εισήγηση του συνηγόρου του αιτητή δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το γεγονός ότι επιδόθηκαν στον αιτητή πέραν της πιο πάνω ειδοποίησης και το κλητήριο ένταλμα δεν είναι ικανά να οδηγήσουν προς την κατεύθυνση του παραμερισμού της επίδοσης. Ο εναγόμενος 1 - αιτητής έλαβε γνώση των διαδικασιών και όλων των σχετικών εγγράφων. Συνεπώς και πάλιν η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο. 20. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον του εναγομένου 1 - αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. Επισημαίνεται και πάλιν ότι τίποτα δεν εμποδίζει τον εναγόμενο 1 - αιτητή στο κατάλληλο στάδιο να ζητήσει την απόρριψη της αγωγής αν τα αποκρυσταλλωμένα γεγονότα που την στοιχειοθετούν την θέτουν έξω από τα όρια της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. S.P.P. Projects Limited, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.