ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 3328/2011, 16/3/2016

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ. Αγωγής: 3328/2011, 16/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A45 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Γ. Κυθραιώτου-Θεοδώρου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3328/2011 Μεταξύ: ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗ Ενάγοντας και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενου 16 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κ. Α. Κουμής και κ. Π. Μικέλλης Για Εναγόμενο: κα Φλουρέντζου ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με τη δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα, ήταν «νόμιμος κάτοχος και/ή νόμιμος δικαιούχος και/ή νόμιμος αδειούχος» του Τουρκοκυπριακού ακινήτου με αριθμό τεμαχίου 113, Φ./Σχ. 50/36, στο χωριό Κιβισίλι στην οδό Ελευθερίας 3 της Επαρχίας Λάρνακας (στο εξής το επίδικο ακίνητο) και ασχολείτο με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία. Ισχυρίζεται δε ότι περί τις 13.10.2011 εκπρόσωποι του Εναγόμενου τον εκδίωξαν από κατοικία η οποία εβρίσκεται στο επίδικο ακίνητο «αν και ο ενάγοντας επανειλημμένα ειδοποιούσε τον εναγόμενο ότι δεν κατείχε παράνομα την κατοικία και ότι την επισκεύασε ο ίδιος όταν διέμενε μαζί με τους γονείς του και για την επισκευή αυτή ξόδεψε πολλές χιλιάδες ευρώ». Στην Έκθεση Απαίτησης του ισχυρίζεται επίσης ότι κατά την έξωση του από την κατοικία οι αντιπρόσωποι του Εναγόμενου παρέλαβαν όλο τον οικιακό εξοπλισμό που βρισκόταν εντός και εκτός της κατοικίας περιλαμβανομένου ειδικού ψυγείου φύλαξης νωπού προβίου γάλακτος, τα οποία και μετέφεραν σε αποθήκες και κατακρατούν και οικειοποιούνται μέχρι σήμερα. Σημειώνω ότι στην Έκθεση Απαίτησης περιλαμβάνεται κατάλογος με όλο τον οικιακό εξοπλισμό που ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι έχει αφαιρεθεί από την οικία. Ισχυρίζεται ότι η αξία του εξοπλισμού ανέρχεται σε €6.000, ποσό που αξιώνει από τον Εναγόμενο. Ισχυρίζεται επιπρόσθετα ότι «παρ' όλες τις προσπάθειες του, που έκαμε για να περιορίσει τη ζημιά του, δεν μπόρεσε να εξεύρει ηλεκτρικό ρεύμα για φύλαξη του νωπού γάλακτος, με αποτέλεσμα να προβαίνει σε άρμεγμα των προβάτων και να καταστρέφει το νωπό γάλα» και να υποστεί ζημιές €18.000 τις οποίες επίσης αξιώνει από τον Εναγόμενο. Ζητά επίσης από το Δικαστήριο την έκδοση αναγνωριστικής απόφασης ότι η Κυπριακή Δημοκρατία δεν είχε και δεν έχει δικαίωμα να επεμβαίνει εντός του επίδικου ακινήτου καθώς και διατάγματα που να απαγορεύουν στη Δημοκρατία να επεμβαίνει στο επίδικο ακίνητο και που να διατάσσει τη Δημοκρατία να επιτρέψει την επανεγκατάσταση του στην κατοικία που βρίσκεται σε αυτό, γενικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, οχληρία και απώλεια χρήσης της οικίας η οποία βρίσκεται στο επίδικο ακίνητο, παραδειγματικές αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Ο Εναγόμενος στην Υπεράσπιση του αρνείται ότι οφείλει στον Ενάγοντα οποιοδήποτε ποσό. Ειδικότερα αρνείται ότι ο Ενάγοντας κατείχε νόμιμα την επίδικη κατοικία και υποστηρίζει ότι η έξωση του Ενάγοντα, συμπεριλαμβανομένης της αφαίρεσης των προσωπικών του αντικειμένων, έγινε νομότυπα στη βάση απόφασης ημερομηνίας 21.12.2010 της ειδικής επιτροπής για την παραχώρηση τουρκοκυπριακών οικιών στην επαρχία Λάρνακας και αφού ο Ενάγοντας ειδοποιήθηκε γραπτώς. Σε σχέση με τα αντικείμενα που αφαιρέθηκαν από την κατοικία, η δικογραφημένη θέση του Εναγόμενου είναι ότι αυτά φυλάσσονται σε αποθήκη της Επαρχιακής Διοίκησης Λάρνακα χωρίς να υποστούν οποιαδήποτε ζημιά. Η θέση του Εναγόμενου είναι ότι όλα αυτά τα αντικείμενα είναι στη διάθεση του Ενάγοντα ο οποίος όμως ποτέ δεν τα είχε ζητήσει. Προς απόδειξη της απαίτησης του Ενάγοντα έδωσαν μαρτυρία στο Δικαστήριο, πέραν από τον ίδιο και ο κ. Χριστάκης Μονογιός, επιμετρητής ποσοτήτων. Για την πλευρά του Εναγόμενου έδωσαν μαρτυρία οι κ. Σωτήρης Σεργίδης, επιμετρητής ποσοτήτων και ο κ. Χάρης Νικολάου. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται καταγεγραμμένο στα πρακτικά της διαδικασίας και δεν κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ με λεπτομέρεια στα όσα ανέφερε ο κάθε μάρτυρας. Όμως για σκοπούς πληρότητας της απόφασης μου, παραθέτω μια σύνοψη των κύριων σημείων της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε σε σχέση με τα επίδικα θέματα ή που κρίθηκαν ως σημαντικά για σκοπούς αξιολόγησης. Σημειώνω επίσης ότι κατά την ακρόαση παρουσιάστηκαν από τους μάρτυρες διάφορα έγγραφα τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια, το περιεχόμενο των οποίων έχω μελετήσει με τη δέουσα προσοχή. Ειδική αναφορά σε κάποια από τα κατατεθέντα τεκμήρια γίνεται κατωτέρω. Πρώτος μάρτυρας ήταν ο ίδιος ο Ενάγοντας (ΜΕ1). Σύμφωνα με τα όσα ανέφερε στην κυρίως εξέταση του, είναι εκτοπισθείς και το επίδικο ακίνητο είχε παραχωρηθεί από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών στους γονείς του. Ο ίδιος, ανέφερε πηγαινοερχόταν στην Αγγλία αλλά από το 1991 εγκαταστάθηκε μόνιμα στην Κύπρο και διέμενε μαζί με τους γονείς του στο επίδικο ακίνητο. Όταν δε οι γονείς του απεβίωσαν συνέχισε να διαμένει στην κατοικία. Συνέχισε λέγοντας ότι η κατοικία που βρισκόταν στο επίδικο ακίνητο είχε πολλά ελαττώματα αλλά, παρόλα τα αιτήματα των γονέων του, η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών δεν ενδιαφέρθηκε να την επιδιορθώσει με αποτέλεσμα ο ίδιος να προβεί σε επιδιορθώσεις και επεκτάσεις, καταβάλλοντας το ποσό των €50.

1. Υποστήριξε ότι οι αποδείξεις πληρωμής και άλλα σχετικά έγγραφα παραλήφθηκαν από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών κατά την έξωση του και κατακρατούνται από αυτούς. Συνέχισε λέγοντας ότι διέμενε στην και είχε κατοχή της επίδικης κατοικίας από το 1991 μέχρι τις 13.10.2011, ότι ασχολείτο με τη γεωργία και τη κτηνοτροφία και ότι είναι κάτοχος «Άδειας με την οποία μου παραχωρήθηκε η ρηθείσα Τουρκοκυπριακή κατοικία». Στο σημείο αυτό σημειώνω ότι δεν έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο η εν λόγω άδεια. Κατά την ημέρα που διενεργήθηκε η έξωση υποστηρίζει ότι αντιπρόσωποι του Εναγόμενου «παράνομα και χωρίς την άδεια, συγκατάθεση και συναίνεση μου παράνομα επενέβησαν, λαμβάνοντας το νόμο στα χέρια τους, με εκδίωξαν παράνομα και με έξωσαν εμένα και την οικογένεια μου με την βία χωρίς απόφαση του Δικαστηρίου» από το επίδικο ακίνητο. Ανέφερε ότι κατά την έξωση παραλήφθηκε όλος ο οικιακός εξοπλισμός της κατοικίας και αποσύνδεσαν το ηλεκτρικό ρεύμα και το νερό. Καταγράφει στην γραπτή του δήλωση τον οικιακό εξοπλισμό που παραλήφθηκε και υποστήριξε ότι η αξία του ανέρχεται στο ποσό των €6.
2. Ανέφερε επίσης ότι «λόγω της αποσύνδεσης του ηλεκτρικού ρεύματος και της παράνομης παραλαβής του ψυγείου [φύλαξης νωπού γάλακτος]» από τον Εναγόμενο, υπέστη ζημιές €18.000 τις οποίες διεκδικεί. Το ποσό αυτό, σύμφωνα με τον Ενάγοντα αντιστοιχεί στην καταστροφή νωπού προβείου γάλακτος ποσότητας 50 λίτρων ημερησίως, για 360 μέρες. Αξιώνει περαιτέρω από τον Εναγόμενοι ποσό €50.000 που αναφέρει ότι αφορά το κόστος που διενήργησε επιδιορθώσεων στην επίδικη κατοικία. Σε σχέση με την έξωση του από το ακίνητο, αναφέρει ότι ο ίδιος συνέχισε να διαμένει στην κατοικία μετά τον θάνατο των γονιών του και αργότερα, μονομερώς όπως υποστήριξε, η Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών, απαίτησαν να φύγει από την κατοικία. Προσθέτω στο σημείο αυτό ότι κατά την κυρίως εξέταση του ο Ενάγοντας παρουσίασε στο Δικαστήριο επιστολή προς τον ίδιο ημερομηνίας 17.5.2011 από τον Έπαρχο Λάρνακας (Τεκμήριο 2) στην οποία πληροφορείται ότι παράνομα και χωρίς καμία εξουσιοδότηση κατέχει το επίδικο ακίνητο και τον καλεί όπως παραδώσει ελεύθερη κατοχή. Παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο επιστολή προς τον ίδιο ημερομηνίας 19.7.2011 από τον Έπαρχο Λάρνακας (Τεκμήριο 3) με την οποία επισημαίνεται ότι δεν έχει παραδώσει κατοχή της επίδικης κατοικίας και τον καλεί όπως εντός 7 ημερών παραδώσει κατοχή. Σε απάντηση της επιστολής Τεκμήριο 3, ο Ενάγοντας απέστειλε προς την Επαρχιακή Διοίκηση επιστολή ημερομηνίας 26.5.2011 (Τεκμήριο 4) στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων ότι δεν έχει πρόθεση να εγκαταλείψει το επίδικο ακίνητο και ότι το ακίνητο είχε παραχωρηθεί πριν από 22 χρόνια στους γονείς του που απεβίωσαν το 2009 και 2007 αντίστοιχα. Παρουσίασε τέλος και αντίγραφο ιεραρχικής προσφυγής που καταχώρησε εναντίον του Υπουργού Εσωτερικών ημερομηνίας 15.6.2011 (Τεκμήριο 5) εναντίον της απόφαση του Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών που του κοινοποιήθηκε με την επιστολή Τεκμήριο
3. Αντεξεταζόμενος ο Ενάγοντας ανέφερε ότι μαζί με τη σύζυγο του και τα δύο τέκνα τους διέμεναν σε άλλη Τουρκοκυπριακή κατοικία που τους είχε παραχωρηθεί από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών στο Τσιακιλερό. Πρόσθεσε όμως ότι εκείνη η κατοικία ήταν μικρή και γι' αυτό ο ίδιος διέμενε στην επίδικη κατοικία των γονιών του, ακολούθως χώρισε με τη σύζυγο του και τα δύο παιδία του διέμεναν μαζί του στην επίδικη κατοικία κατά τα Σαββατοκυρίακα. Για τις ανάγκες του ιδίου και της εργασίας του, ανέφερε ότι είχε κάνει αλλαγές και προσθήκες στην επίδικη κατοικία. Ερωτώμενος σε σχέση με την έξωση του από την κατοικία, ανέφερε ότι η σχετική επιστολή του επιδόθηκε την τελευταία μέρα πριν πραγματοποιηθεί η έξωση του. Σε σχέση με τον εξοπλισμό που αφαιρέθηκε από την κατοικία, υποστήριξε ότι είχε ζητήσει να του δοθεί το ψυγείο νωπού γάλακτος αλλά του αρνήθηκαν ενώ κανένας δεν ήταν σε θέση να του πει που βρισκόταν ο υπόλοιπος εξοπλισμός του για να τον παραλάβει. Του τέθηκε ότι παράνομα κατείχε την επίδικη κατοικία μετά τον θάνατο των γονέων του αλλά απάντησε ότι δεν διέμενε παράνομα στην κατοικία διότι είχε κατοχή. Σημείωσε ότι είχε υποβάλει αίτηση για να του παραχωρηθεί η κατοικία αλλά η αίτηση του δεν εγκρίθηκε. Του τέθηκε επίσης ότι οι οποίες μετατροπές στην κατοικία γίνονταν χωρίς τη γνώση και συγκατάθεση του Κηδεμόνα αλλά αρνήθηκε υποστηρίζοντας ότι γνώριζε για τις εργασίες αυτές ο Χάρης (ΜΥ2) και ότι ο ίδιος ο Κηδεμόνας όφειλε να κάνει τις διάφορες επιδιορθώσεις αλλά δεν το έπραξε με αποτέλεσμα να αναγκαστεί ο ίδιος να προβεί σε ενέργειες. Αναφορικά με την αξίωση του για αποζημιώσεις για την ποσότητα γάλακτος που απώλεσε, ο Ενάγοντας ανέφερε κατά την κυρίως εξέταση του ότι διέθετε κατά την περίοδο εκείνη 300 πρόβατα. Η θέση του αυτή αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση και του τέθηκε ότι στις Κτηνιατρικές υπηρεσίες είχε δηλώσει ότι κατείχε 248 πρόβατα. Ο Ενάγοντας απάντησε ότι «Δεν ξέρω. Πρέπει να είχα και άλλα που ήταν να γράψω». Του τέθηκε περαιτέρω ότι δεν παρήγε 50 λίτρα γάλακτος ημερησίως και απάντησε ότι κατά μέσο όρο αυτή ήταν η ποσότητα παραγωγής. Ανέφερε επίσης ότι το ψυγείο τελικά του επιστράφηκε αλλά δεν ήταν σε θέση να θυμηθεί ακριβώς πότε ενώ μέχρι να του επιστραφεί, παρέδιδε το γάλα που παρήγε στον αδερφό του ο οποίος έφτιαχνε χαλούμια. Δεύτερος μάρτυρας για την πλευρά του Ενάγοντα ήταν ο κ. Χριστάκης Μονογιός, επιμετρητής ποσοτήτων(ΜΕ2) με εμπειρία 47 χρόνων. Ο ΜΕ2 παρουσίασε στο Δικαστήριο έκθεση - εκτίμηση (Τεκμήριο 9) που ετοίμασε προς τεκμηρίωση και υποστήριξη της αξίωσης του Ενάγοντα για αποζημιώσεις ύψους €50.000 για εργασίες που διενήργησε στην επίδικη κατοικία και της αξίωσης του για αποζημίωση €6.000 αναφορικά με τον εξοπλισμό που βρισκόταν στην κατοικία. Παρενθετικά σημειώνω ότι σύμφωνα με την έκθεση Τεκμήριο 9, μετά από επίσκεψη που διενεργήθηκε στην κατοικία από τον ΜΕ2, ο ΜΕ2 καταλήγει ότι οι εργασίες που ο Ενάγοντας του ανέφερε ότι εκτέλεσε αποτιμούνται στο συνολικό ποσό των €23.776 και όχι €50.000 ως η αξίωση. Αναφορικά με την αξίωση για €6.000 σε σχέση με τον οικιακό εξοπλισμό που βρισκόταν στην κατοικία, ο ΜΕ2 αναφέρει στην έκθεση του ότι «Σύμφωνα με μέθοδο που εφαρμόζουμε σε περίπτωση πυρκαγιών όταν είμαστε σε αντιπαράθεση με ασφαλιστικές εταιρείες κρίνουμε σύμφωνα με την κατάσταση που βρίσκεται το υποστατικό κρίνοντας το συνολικό κόστος εξοπλισμού και ιδιοτικών αντικειμένων. Στην προκειμένη περίπτωση μπορούσε να ανέρχονται στο ποσό των €5.000 με πιθανότητα λάθους +- 20%, δηλαδή από €4.000 μέχρι €6.000». Κατά την αντεξέταση του ΜΕ2, του ζητήθηκε να διευκρινίσει την μέθοδο με την οποία κοστολόγησε συγκεκριμένες εργασίες και αμφισβητήθηκε η ορθότητα των υπολογισμών του και τιμών μονάδας που χρησιμοποίησε σε κάποια σημεία. Δεν θα επεκταθώ περαιτέρω στη μαρτυρία του για λόγους που θα διαφανούν στη συνέχεια. Για την πλευρά την υπεράσπισης, πρώτος μάρτυρας ήταν ο κ. Σωτήρης Σεργίδης, Επιμετρητής Ποσοτήτων του Τμήματος Δημοσίων Έργων (ΜΥ1) από τον οποίο είχε ζητηθεί να ελέγξει την ορθότητα της εκτίμησης του Μ.Ε.
4. Σύμφωνα με τον ΜΥ1, η εκτίμηση του ΜΕ2 για την αξία των διαφόρων εργασιών ήταν «σε λογικά πλαίσια» με εξαίρεση κάποια σημεία τα οποία χαρακτηρίζει ως μη ουσιαστικά. Παρουσίασε δε σχετικά τη δική του έκθεση, Τεκμήριο 10, σύμφωνα με την οποία η αξία των εργασιών ανέρχεται στο ποσό των €22.000 με τιμές του
5. Πρόσθεσε τέλος ότι δεν γνωρίζει εάν για τη διενέργεια των εργασιών αυτών είχαν ληφθεί οι απαραίτητές άδειες. Δεύτερος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν ο κ. Χάρης Νικολάου (ΜΥ2), Τεχνικός Μηχανικός στον Έπαρχο Λάρνακας, ο οποίος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν Υπεύθυνος Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Σύμφωνα με τον ΜΥ2 η επίδικη κατοικία είχε παραχωρηθεί το 1989 στον πατέρα του Ενάγοντα (Τεκμήριο 11) και ότι από τότε έγιναν σε αυτήν αρκετές επιδιορθώσεις και εργασίες συντήρησης από την Επαρχιακή Διοίκηση. Παρουσίασε δε δέσμη εγγράφων (Τεκμήριο 12) που αποτελείτο από διάφορα πιστοποιητικά εκτελεσθείσας εργασίας και στα οποία καταγράφονται τα ποσά που είχαν εγκριθεί και πληρωθεί από τον Κηδεμόνα για την εκτέλεση των εργασιών αυτών. Σύμφωνα με τον ΜΥ2, μετά τον θάνατο του πατέρα του ο Ενάγοντας ζητούσε επίμονα να του παραχωρηθεί η επίδικη κατοικία όμως τα αιτήματα του απορρίπτονταν γιατί του είχε ευεργετηθεί μέσω άλλου κυβερνητικού σχεδίου από τις Υπηρεσίες Μέριμνας του Δήμου. Πρόσθεσε ότι οι οδηγίες για ανάκτηση κατοχής του επίδικου ακινήτου είχαν δοθεί από την τότε προϊστάμενη της Υπηρεσίες Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και ότι είχε γίνει μια πρώτη προσπάθεια για έξωση στις 14.9.2011 όμως ο Ενάγονταν την εμπόδισε αφού δεν επέτρεψε την είσοδο των λειτουργών στην κατοικία. Σε σχέση με την εξέταση, ανέφερε ότι είχε. Είχε προηγηθεί η ενημέρωση του Ενάγοντα με την επιστολή ημερομηνίας 17.5.2011, Τεκμήριο
6. Παρουσίασε επίσης επιστολή ημερομηνίας 13.9.2011 (Τεκμήριο 14) από τον Έπαρχο προς τον Αστυνομικό Διευθυντή Λάρνακας με την οποία ο τελευταίος ενημερωνόταν ότι στις 14.9.2011 και ώρα 10πμ θα πραγματοποιείτο από συνεργείο του Γραφείου του Επάρχου έξωση του Ενάγοντα από την επίδικη κατοικία την οποία κατέχει παράνομα και χωρίς εξουσιοδότηση από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και ζητείται όπως εκπρόσωπος του Αστυνομικού Διευθυντή είναι παρών κατά την έξωση. Σε σχέση με τη έξωση, η οποία τελικά διενεργήθηκε στις 13.10.2011, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι έγινε καταγραφή όλου του εξοπλισμού που κατασχέθηκε (Τεκμήριο 1) καθώς και ότι ο Ενάγοντας ενημερώθηκε με επιστολή ημερομηνίας 17.10.2011 (Τεκμήριο 15) ότι ο οικιακός εξοπλισμός έχει φυλαχθεί στην αποθήκη της Υπηρεσίας Τουρκοκυπριακών Περιουσιών και καλείται να προσέλθει για να τον παραλάβει. Πρόσθεσε ότι τα παιδιά του Ενάγοντα είχαν προσέλθει σε μεταγενέστερο στάδιο και παρέλαβαν τον εξοπλισμό. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ2 ανέφερε ότι από έρευνες που είχε διενεργήσει η υπηρεσία και από απογραφή που είχε γίνει πριν τον θάνατο των γονέων του Ενάγοντα είχε διαπιστωθεί ότι τα μόνα πρόσωπα που κατοικούσαν στο επίδικο ακίνητο ήταν οι γονείς του και όχι ο ίδιος. Σε σχέση με τις διάφορες εργασίες συντήρησης που διενεργήθηκαν στην κατοικία και αποτυπώνονται στο Τεκμήριο 12, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο ίδιος έλεγχε τις εργασίες και ενέκρινε τις πληρωμές κάθε φορά ενώ πρόσθεσε ότι μετά τον θάνατο του πατέρα του Ενάγοντα που ήταν και ο νόμιμος κάτοχος της κατοικίας, δεν ήταν δυνατό να διενεργηθούν άλλες εργασίες ή να εγκριθούν και να πληρωθούν άλλα ποσά σε σχέση με έξοδα που αφορούσαν την κατοικία. Στο σημείο αυτό σημειώνω παρενθετικά ότι κάποιες από τις εργασίες που περιλαμβάνοντάι στην έκθεση του ΜΕ2, Τεκμήριο 9, περιλαμβάνονται και στη δέσμη εγγράφων τεκμήριο 12 και φαίνεται ότι είχαν διενεργηθεί ή και πληρωθεί από την Υπηρεσία Διαχείρισης Τουρκοκυπριακών περιουσίων. Ο ΜΥ2 ανέφερε επίσης ότι ήταν παρών κατά τη διαδικασία της έξωσης και, ειδικότερα σε σχέση με το ψυγείο φύλαξης νωπού γάλακτος, ανέφερε ότι αυτό ήταν άδειο. Πρόσθεσε ότι οι λειτουργοί είχαν ζητήσει από τον Ενάγοντα να τους υποδείξει που να του το αφήσουν και η απάντηση του ήταν ότι δεν ήθελε τίποτα από τον εξοπλισμό και να τα πετάξουν όλα. Αρνήθηκε ότι ο Ενάγοντας ζήτησε σε μεταγενέστερο στάδιο τον εξοπλισμό και αρνήθηκαν να του τον παραδώσουν υποστηρίζοντας ότι η Επαρχιακή Διοίκηση επιθυμούσε να παραλάβει ο Ενάγοντας τον εξοπλισμό για να μην έχουν την ευθύνη φύλαξης του. Πρόσθεσε ότι προ καιρού είχαν προσέλθει συγγενείς των Εναγόντων και παρέλαβαν μέρος του εξοπλισμού. Κατά την ακροαματική διαδικασία, παρακολούθησα με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Εξέτασα τη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα αλλά, κυρίως, εξέτασα το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους[1]. Όπως έχει καθοριστεί από τη νομολογία κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν απομονώνω τα λεγόμενα του κάθε μάρτυρα από το συνολικό πλαίσιο της μαρτυρίας στη δίκη. Η αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα είναι ατομική και γίνεται με βάση το περιεχόμενό της, την ποιότητά της και την πειστικότητά της, όμως έχω κατά νου ότι τα όσα αναφέρει κάθε μάρτυρας πρέπει να συναρτώνται, να αντιπαραβάλλονται και να συγκρίνονται με τα λεγόμενα των υπόλοιπων μαρτύρων και το περιεχόμενο των όποιων τεκμηρίων για να διερευνηθεί η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών[2]. Όλα αυτά γίνονται πάντα σε συνάρτηση με τα επίδικα θέματα όπως προκύπτουν από τη δικογραφία. Πριν προχωρήσω στην αξιολόγηση του κάθε μάρτυρα, σημειώνω ότι για κάποια από τα γεγονότα υπάρχει σύγκλιση μεταξύ των δύο πλευρών και δεν αμφισβητούνται. Ειδική αναφορά γίνεται στα ευρήματα μου κατωτέρω. Ξεκινώντας από τον Ενάγοντα, η εντύπωση που απεκόμισα ήταν ότι δεν ήταν ειλικρινής κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας του. Ήταν θεωρώ, αισθητή η προσπάθεια του να παρουσιάσει τα γεγονότα με τρόπο που θεωρούσε ότι ήταν βοηθητικός και ευνοϊκός για την υπόθεση του. Επί σημαντικών σημείων απαντούσε με τρόπο ασαφή ενώ όταν οι θέσεις του αμφισβητούνταν κατά την αντεξέταση δεν ήταν σε θέση να υποστηρίξει με πειστικότητα την αρχική του εκδοχή. Αναφέρω ενδεικτικά μόνο - όπως σημειώνω πιο πάνω - τα όσα υποστήριξε αρχικά για τον αριθμό των προβάτων που διαθέσει και τον τρόπο με τον οποίο υπαναχώρησε και προσπάθησε να δικαιολογήσει την υπαναχώρηση του κατά την αντεξέταση. Επιπρόσθετα ενώ αρχικά είχε προσπαθήσει να δημιουργήσει την εντύπωση ότι διέμενε στην επίδικη κατοικία με την οικογένεια του, στην πρεία φάνηκε ότι αυτό δεν ήταν αλήθεια. Με αυτά τα δεδομένα, προσεγγίζω τη μαρτυρία του με ιδιαίτερη επιφυλακτικότητα και κρίνω ότι θα ήταν ακροσφαλές να βασιστώ σε αυτή για την εξαγωγή συμπερασμάτων αναφορικά με τα αμφισβητούμενα γεγονότα. Οι ΜΕ2 και ΜΥ1 ήταν θεωρώ μάρτυρες ανεξάρτητοι και αξιόπιστοι. Δεν θα επεισέλθω με λεπτομέρεια στο περιεχόμενο των εκθέσεων που ετοίμασαν και στις εκτιμήσεις που διενήργησαν για λόγους που θα διαφανούν στην συνέχεια. Ο ΜΥ2 ήταν επίσης θεωρώ μάρτυρας αξιόπιστος. Κατέθεσε με σαφήνεια, ήταν σταθερός στις απαντήσεις του και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση κατά την αντεξέταση του. Επιπρόσθετα, ως δημόσιος λειτουργός, δεν διέκρινα να έχει οποιοδήποτε προσωπικό συμφέρον στην παρούσα υπόθεση ή κίνητρο να παραποιήσει την αλήθεια. Θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας και αποδέχομαι τη μαρτυρία του ως αληθινή. Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης της μαρτυρίας και των σημείων τα οποία είναι κοινώς παραδεκτά καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση: (α) Το επίδικο ακίνητο και η κατοικία που βρίσκεται σε αυτό ήταν Τουρκοκυπριακά και παραχωρήθηκαν στον πατέρα του Ενάγοντα το 1989 από τον Έπαρχο Λάρνακας (Τεκμήριο 11). (β) Στην επίδικη κατοικία, από το 1989 διέμεναν ο πατέρας και η μητέρα του Ενάγοντα, μέχρι τον θάνατο τους το 2009 και 2007 αντίστοιχα. (γ) Από το 1989 και εντευθέν, μέχρι και το θάνατο των γονέων του Ενάγοντα, η Επαρχιακή Διοίκηση είχε εγκρίνει και χρηματοδοτήσει τη διενέργεια διαφόρων εργασιών επισκευής και συντήρησης της επίδικης κατοικίας. Κάποιες από τις εργασίες αυτές και το αντίστοιχό κόστος αποτυπώνονται στο Τεκμήριο
7. (δ) Μετά τον θάνατο των γονέων του Ενάγοντα, ο Ενάγοντας συνέχισε να χρησιμοποιεί την κατοικία χωρίς άδεια από τον Κηδεμόνα Τουρκοκυπριακών Περιουσιών. Ο Ενάγοντας ασχολείτο με τη γεωργία και κτηνοτροφία. (ε) Μετά τον θάνατο των γονέων του Ενάγοντα ο Κηδεμόνας δεν μπορούσε να εγκρίνει οποιοδήποτε κονδύλι για εργασίες στην επίδικη κατοικία. (στ) Κάποιες από τις εργασίες που καταγράφονται και κοστολογούνται στην έκθεση Τεκμήριο 9 περιλαμβάνονται επίσης και τα πιστοποιητικά εκτελεσθείσας εργασίας Τεκμήριο
8. (ζ) Η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας απέστειλε στον Ενάγοντα τις επιστολές Τεκμήρια 2 και 3 με τις οποίες του ζητούσε, μεταξύ άλλων, να παραδώσει κατοχή της κατοικίας διαφορετικά θα λαμβάνονταν μέτρα για την έξωση του. Οι εν λόγω επιστολές παραλήφθηκαν από τον Ενάγοντα. (η) Ο Ενάγοντας προέβη σε διάφορα διαβήματα και, μεταξύ αυτών, απέστειλε προς τον Έπαρχο την επιστολή Τεκμήριο 4 καθώς και την ιεραρχική προσφυγή Τεκμήριο 5 με τις οποίες, μεταξύ άλλων, ζητούσε να του παραχωρηθεί το επίδικο ακίνητο. Τα διαβήματα αυτά δεν είχαν επιτυχία. (θ) Στις 13.10.2011 διενεργήθηκε από λειτουργούς της Επαρχιακής Διοίκησης η έξωση του Ενάγοντα από την επίδικη κατοικία. Κατά την έξωση ήταν παρόντες τα πρόσωπα που καταγράφονται στο χειρόγραφο σημείωμα Τεκμήριο 1 και αφαιρέθηκε από την κατοικία ο εξοπλισμός που επίσης καταγράφεται στο Τεκμήριο
9. (ι) Μετά την έξωση ο εν λόγω εξοπλισμός μεταφέρθηκε στις αποθήκες της Επαρχιακής Διοίκησης και ο Ενάγοντας ενημερώθηκε με την επιστολή Τεκμήριο 15 να τον παραλάβει. (ια) Σε μεταγενέστερο στάδιο συγγενείς του Ενάγοντα προσήλθαν και παρέλαβαν μέρος του εν λόγω εξοπλισμού. Με δεδομένα τα πιο πάνω ευρήματα, προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο ο Ενάγοντας έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης και έχει στοιχειοθετήσει στον απαιτούμενο βαθμό τα γεγονότα που συνθέτουν τη βάση αγωγής του ώστε να δικαιούται σε θεραπεία. Στρέφομαι πρώτα στις αξιώσεις του Ενάγοντα για ειδικές αποζημιώσεις. Αποτελεί βασική αρχή ότι οι ειδικές αποζημιώσεις πρέπει να δικογραφούνται με λεπτομέρεια και να αποδεικνύονται με αυστηρότητα[3]. Ξεκινώντας από την αξίωση του Ενάγοντα για ποσό €6.000 που κατά τον ίδιο αντιπροσωπεύει την αξία του οικιακού του εξοπλισμού που είχε αφαιρεθεί από την κατοικία κατά την έξωση του, έχω να σημειώσω τα εξής. Στην Έκθεση Απαίτηση του, ο Ενάγοντας περιλαμβάνει ένα κατάλογο με τον εξοπλισμό που ισχυρίζεται ότι αφαιρέθηκε από την κατοικία κατά την έξωση, η αξία του οποίου ισχυρίζεται ότι ανέρχεται σε €6.
10. Ο κατάλογος αυτός που περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης αποτελείται από 66 διαφορετικά αντικείμενα. Στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντα, την οποία υιοθέτησε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του, περιλαμβάνεται επίσης κατάλογος με τον εξοπλισμό που ισχυρίζεται ότι αφαιρέθηκε από την κατοικία κατά την έξωση. Ο κατάλογος αυτός αποτελείται από 25 διαφορετικά αντικείμενα. Ουσιαστικά δηλαδή απουσιάζουν από τον κατάλογο αυτό 41 από τα αντικείμενα που περιλαμβάνονται στη δικογραφία. Όμως, παρά το γεγονός αυτό και χωρίς να έχει προσφερθεί καμία εξήγηση από την πλευρά του Ενάγοντα, η αξία των 25 αντικειμένων παραμένει €6.
11. Η σημαντική αυτή ασυμφωνία στα αντικείμενα που αποτελούν το επίδικο εξοπλισμό μεταξύ της Έκθεσης Απαίτησης και της μαρτυρίας, στερούν τη συγκεκριμένη αξίωση από οποιαδήποτε βαρύτητα ή αξιοπιστία. Σε συνδυασμό δε με το γεγονός ότι η αξίωση του ποσού των €6.000 δεν τεκμηριώνεται με οποιοδήποτε τρόπο αλλά, ουσιαστικά συνιστά μια αόριστη αναφορά του ιδίου του Ενάγοντα, καθιστά τη συγκεκριμένη αξίωση έκθετη σε απόρριψη. Η εκτίμηση του ΜΕ2 σε σχέση με την αξία του εν λόγω εξοπλισμού επίσης δεν είναι βοηθητική. Εν αρχή, ο ΜΕ2 δεν ξεκαθαρίζει ποια αντικείμενα έχει λάβει υπόψη για να καταλήξει στην εκτίμηση του. Κατά δεύτερον, η εκτίμηση του ΜΕ2 είναι ότι ο εξοπλισμός της κατοικίας αποτιμάται σε €5.000 με περιθώριο λάθους 20%. Δεν παραγνωρίζω τέλος ότι σύμφωνα με τη μαρτυρία που έγινε αποδεκτή και κρίθηκε ως αξιόπιστη, αλλά και όπως διατυπώνεται και στα ευρήματα του Δικαστηρίου, ο Ενάγοντας έχει παραλάβει μέρος του εξοπλισμού αυτού από την Επαρχιακή Διοίκηση. Δεν φαίνεται να γίνεται οποιαδήποτε πρόνοια για το γεγονός αυτό στο ποσό της αξίωσης. Με αυτά τα δεδομένα, κρίνω ότι η συγκεκριμένη αξίωση δεν έχει αποδειχθεί με την απαιτούμενη αυστηρότητα ώστε να μπορεί να επιτύχει. Στρέφομαι στην αξίωση του Ενάγοντα για ποσό €50.000 το οποίο αφορά «επιδιορθώσεις κατοικίας». Η συγκεκριμένη αξίωση εγέρθηκε για πρώτη φορά με τη μαρτυρία του Ενάγοντα στο Δικαστήριο. Στην Έκθεση Απαίτησης δεν συμπεριλαμβάνεται καμία τέτοια αξίωση, ούτε στο αιτητικό της αγωγής αλλά ούτε και στο κείμενο της Έκθεσης Απαίτησης. Η μοναδική αναφορά στο ποσό των €50.000 στην Έκθεση Απαίτησης είναι ο ισχυρισμός ότι «η αξία της κατοικίας ήταν περίπου €50.000». Σαφώς και δεν μπορεί να αποδοθεί στον Ενάγοντα θεραπεία την οποία δεν αξιώνει ρητά στα δικόγραφα του αλλά εγείρει για πρώτη φορά κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Κάτι τέτοιο θα ήταν τελείως αντίθετο με το δικονομικό πλαίσιο διεξαγωγής της δίκης. Ακόμα και αν η σχετική μαρτυρία παρουσιάστηκε χωρίς να εγερθεί ένσταση από την πλευρά της υπεράσπισης, δεν μπορώ να παραγνωρίσω ότι οι συγκεκριμένες αναφορές του Ενάγοντα κατά την μαρτυρία του αλλά και ολόκληρη η μαρτυρία του ΜΕ2 επί του ζητήματος αυτού είναι εκτός των δικογραφημένων ισχυρισμών και δεν αποτελούν επίδικο θέμα στην αγωγή. Η παράληψη δικογράφησης της συγκεκριμένης αξίωσης σφραγίζει, την τύχη της καθιστώντας την έκθετη σε απόρριψη. Επιπρόσθετα, σε σχέση με τη συγκεκριμένη αξίωση, σημειώνω ότι ο ίδιος ο Ενάγοντας δεν απέδειξε με αξιόπιστη μαρτυρία ποιες εργασίες επιδιόρθωσης διενήργησε στην κατοικία ούτε και τεκμηρίωσε την αξία των εργασιών αυτών. Δεν μπορώ να μην σχολιάσω ότι κάποιες από τις εργασίες για τις οποίες αξιώνει αποζημίωση ο Ενάγοντας φαίνεται με βάση το Τεκμήριο 12 να έχουν διενεργηθεί και πληρωθεί από την ίδια την Επαρχιακή Διοίκηση. Σε σχέση δε με τα υλικά που αναφέρει ότι αγόραζε κατά καιρούς για επιδιορθώσεις, κατά την κυρίως εξέταση του υποστήριξε ότι οι αποδείξεις αγοράς βρίσκονταν στην κατοικία και παραλήφθηκαν κατά την έξωση. Όμως αναφορά σε αποδείξεις που έχουν παραληφθεί δεν υπάρχει ούτε στον κατάλογο του εξοπλισμού που περιλαμβάνεται στην γραπτή δήλωση του Ενάγοντα, ούτε τον αντίστοιχο κατάλογο που περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης του αλλά ούτε και στο χειρόγραφο σημείωμα (Τεκμήριο 1) που τηρήθηκε κατά την έξωση και στο οποίο καταγράφονται τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν. Πέραν των πιο πάνω, ο Ενάγοντας αξιώνει επίσης ειδικές αποζημιώσεις ύψους €18.000 που αφορούν, σύμφωνα με τον ίδιο την αξία ποσότητας γάλακτος 50 λίτρων ημερησίως για περίοδο 365 ημερών. Η θέση του είναι ότι απώλεσε το ποσό αυτό εξαιτίας της αποσύνδεσης, κατά την έξωση του, του ψυγείου φύλαξης νωπού γάλακτος από την ηλεκτρική εγκατάσταση της επίδικης κατοικίας. Όμως κατά την κυρίως εξέταση του στο Δικαστήριο, όταν του ζητήθηκε από το συνήγορο του να εξηγήσει πως προκύπτει το εν λόγω ποσό, ανέφερε ότι κατά τον επίδικο χρόνο το κοπάδι του αποτελείτο από 300 πρόβατα, παρήγε περίπου 50 λίτρα γάλα ημερησίως κατά μέσω όρο και ότι η αξία του γάλακτος ανερχόταν σε περίπου €0.95 ανά λίτρο, προσθέτοντας ότι η τελική τιμή εξαρτάτο από «το πάχος του γάλακτος». Ανέφερε επίσης ότι δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει αποδείξεις που να δείχνουν την τιμή στην οποία πωλούσε το γάλα υποστηρίζοντας ότι όλες είχαν παραληφθεί από τους λειτουργούς του Εναγόμενου κατά την έξωση του. Πρέπει να πω ότι οι αναφορές αυτές του Ενάγοντα πόρρω απέχουν από το να αποδείξουν με την απαιτούμενη αυστηρότητα την αξίωση που εγείρει για €18.
12. Το βάρος για την απόδειξη του ποσού που ζητά από το Δικαστήριο να του επιδικάσει το φέρει ο ίδιος ο Ενάγοντας. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αποδώσει θεραπεία κατά προσέγγιση. Οι δε αναφορές του Ενάγοντα ότι δεν ήταν σε θέση να προσκομίσει αποδείξεις για την τιμή στην οποία πωλούσε το γάλα διότι αυτές παραλήφθηκαν από τους λειτουργούς του Εναγόμενου κατά την έξωση του, δεν μπορούν να γίνουν δεκτές. Επί αυτού, σημειώνω ότι οι αποδείξεις αυτές δεν περιλαμβάνονται ούτε στον κατάλογο των αντικειμένων που παραλήφθηκαν κατά την έξωση που περιλαμβάνεται στην Έκθεση Απαίτησης, ούτε στην κατάλογο των αντικειμένων που κατέγραψε ο Ενάγοντας στην γραπτή του δήλωση αλλά ούτε και στο σημείωμα που τηρήθηκε κατά την έξωση από τους λειτουργούς της Επαρχιακής Διοίκησης (Τεκμήριο 1) και στο οποίο καταγράφονται όλα τα αντικείμενα που παραλήφθηκαν. Προσκομίστηκε στο Δικαστήριο κατάσταση παραλαβής γάλακτος από την εταιρεία Pittas Dairy Industries (Τεκμήριο 8) σύμφωνα με την οποία ο Ενάγοντας τους παρέδωσε την περίοδο από τον Ιανουάριο 2011 μέχρι τον Οκτώβριο 2011 συνολική ποσότητα γάλακτος 9.247 λίτρα συνολικής αξίας €7.397,
13. Αυτό όμως καθόλου δεν βοηθά και δεν τεκμηριώνει την αξίωση για €18.
14. Με αυτά τα δεδομένα ούτε η συγκεκριμένη αξίωση μπορεί να επιτύχει. Οι υπόλοιπες αξιώσεις του Ενάγοντα για αναγνωριστικά διατάγματα, παραδειγματικές αποζημιώσεις, αποζημιώσεις για οχληρία, παράνομη επέμβαση και απώλεια χρήσης του επίδικου ακίνητου, επίσης κρίνω ότι δεν στοιχειοθετούνται από τη μαρτυρία. Η βάση και απαραίτητη προϋπόθεση για να επιτύχουν οι συγκεκριμένες θεραπείες είναι η απόδειξη δικαιώματος του Ενάγοντα για νόμιμη κατοχή του επίδικου ακινήτου. Η δικογραφημένη θέση του Ενάγοντα είναι ότι ήταν ο νόμιμος κάτοχος και/ή δικαιούχος του επίδικου ακινήτου. Η θέση αυτή αμφισβητήθηκε από την Υπεράσπιση και, επομένως, το βάρος απόδειξης του συγκεκριμένου ισχυρισμού το έφερε ο ίδιος ο Ενάγοντας. Πέραν από τον αόριστο ισχυρισμό κατά την κυρίως εξέταση του ότι κατείχε άδεια κατοχής του επίδικου ακινήτου, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός του δεν έχει τεκμηριωθεί με οποιοδήποτε τρόπο. Δεν παρουσίασε στο Δικαστήριο την ισχυριζόμενη άδεια ενώ αυτό το οποίο διαφάνηκε από τη μαρτυρία είναι ότι το ακίνητο είχε παραχωρηθεί στον πατέρα του ο οποίος απεβίωσε το 2009 και ο ίδιος είχε κατοχή από το 2009 μέχρι την έξωση του. Το δικαίωμα επί του ακινήτου που παραχωρήθηκε από την Επαρχιακή Διοίκηση στον πατέρα του ήταν, θεωρώ, προσωποπαγές και δεν «μεταφέρθηκε» στον ίδιο με οποιοδήποτε τρόπο όταν ο πατέρας του απεβίωσε. Θεωρώ ότι ο Ενάγοντας γνώριζε ότι κανένα δικαίωμα δεν είχε επί του ακινήτου και γι΄ αυτό είχε προβεί σε διάφορα διαβήματα για να του παραχωρηθεί άδεια χρήσης του ακινήτου όμως όλα τα διαβήματα και προσπάθειες του απορρίφθηκαν από τις αρμόδιες αρχές. Με αυτά τα δεδομένα κρίνω ότι κανένα νόμιμο δικαίωμα δεν είχε να κατέχει ή να διαμένει στο επίδικο ακίνητο κατά τον επίδικο χρόνο. Ειδικότερα, δεν παρουσίασε κανένα έγγραφο παραχώρησης της επίδικης τουρκοκυπριακής περιουσίας προς όφελος του, με αποτέλεσμα να τεκμαίρεται ότι κατείχε αυτή παράνομα[4]. Δεν διαβλέπω συνεπώς με ποιο τρόπο θα μπορούσαν να επιτύχουν οι σχετικές αξιώσεις που εγείρει. Εν αντιθέσει, κρίνω ότι η πλευρά του Εναγόμενου ενήργησε εντός των πλαισίων των δικαιωμάτων της για να ανακτήσει κατοχή του ακινήτου, εξασκώντας το σχετικό δικαίωμα που της παρέχεται ρητά από το άρθρο 15