ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ, Αρ. Αγωγής: 1554/15, 17/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A48 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1554/15 ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσα - αιτήτρια και ΠΕΤΡΟΣ ΣΙΑΚΟΛΑΣ Εναγόμενος - καθ΄ ου η αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 12.8.2015 17 Μαρτίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - αιτήτρια: κα Γ. Ζαχαρίου για Α. Β. Ζαχαρίου & Σια ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο - καθ΄ ου η αίτηση: κ. Α. Γεωργίου για Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης και Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ 1.Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται στον εναγόμενο χωρίς τη ρητή απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της ενάγουσας: (α) να επεμβαίνει στην οικονομική διαχείριση και λειτουργία της ενάγουσας, (β) να καταλαμβάνει και/ή χρησιμοποιεί τα γραφεία της ενάγουσας, (γ) να παρενοχλεί και/ή να δίνει οδηγίες στο προσωπικό ή στους συνεργάτες της ενάγουσας, να εκδίδει και να κυκλοφορεί εγκυκλίους, να δίδει οδηγίες σε σχέση με τον τρόπο διοίκησης και λειτουργίας της ενάγουσας και να απειλεί το προσωπικό και/ή συνεργάτες και/ή υπαλλήλους της ενάγουσας. 2. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, στη Δ.48 θ.1-4 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. 3. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ. Δημήτρη Γεωργίου στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρονται τα ακόλουθα: (α) Η ενάγουσα αποτελεί μέρος του Ομίλου Εταιρειών Agromarkets. (β) Η εταιρεία Agromarkets συστάθηκε το 2001. Το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι €855.002.-, διαιρεμένο σε 500.001 μετοχές. Οι αρχικοί μέτοχοι της, ήταν οι Πέτρος Σιακόλας και Γιάννης Νεοφύτου σε ποσοστό περίπου 25% έκαστος (50.000 συνήθεις μετοχές έκαστος), ο Σωτήρης Λεωνίδου σε ποσοστό περίπου 50% (100.000 συνήθεις μετοχές) και ο Στέλιος Προδρομίδης με μία συνήθη μετοχή. Ο Σωτήρης Λεωνίδου μεταβίβασε τις πιο πάνω μετοχές που κατείχε, στην μεν εταιρεία GDL Trading Ltd 60.000 μετοχές και στην δε Lordos Venture Capital Ltd 40.000 μετοχές έναντι του συνολικού ποσού των Λ.Κ.300.000. Η σχετική πώληση εγκρίθηκε από το Διοικητικό Συμβούλιο στις 18.12.2002. Κατά ή περί το 2008 η Lordos Venture Capital Ltd πώλησε τις 40.000 μετοχές που κατείχε στην εταιρεία GDL Trading Ltd. (γ) Κατά ή περί την 23.12.2002 αποφασίστηκε όπως δημιουργηθούν τρεις νέες τάξεις μετοχών ως ακολούθως: (α) μετοχές Α τάξης με δικαίωμα ψήφου οι οποίες αποδόθηκαν στις εταιρείας GDL Trading Ltd και Lordos Venture Capital Ltd και (β) μετοχές τάξης Β με δικαίωμα ψήφου οι οποίες αποδόθηκαν στους Γιάννη Νεοφύτου και Πέτρο Σιακόλα και (γ) μία μετοχή τάξης Γ χωρίς δικαίωμα ψήφου η οποία αποδόθηκε στον Στέλιο Προδρομίδη. (δ) Το νέο διοικητικό συμβούλιο της μητρικής εταιρείας Agromarkets Ltd απαρτίζεται από τους (α) Γιάννη Νεοφύτου, (β) Πέτρο Σιακόλα, (γ) Μαρίνα Σιακόλα-Νεοφύτου, (δ) Κωνσταντίνο Λόρδο, (ε) Γιώργο Λόρδο και (στ) Δημήτρη Γεωργίου. (ε) Η εταιρεία Agromarkets ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την αγορά, εισαγωγή και την πώληση φρούτων, λαχανικών, τροφίμων, γλυκών και αλλαντικών προϊόντων. Η ενάγουσα εταιρεία είναι σε ποσοστό 100% θυγατρική της και ασχολείται με τις λιανικές πωλήσεις φρούτων, λαχανικών, τροφίμων, γλυκών, αλλαντικών και άλλων και λειτουργεί συνολικά δύο καταστήματα στη Λάρνακα και Λευκωσία. Περαιτέρω δε οι εταιρείες: (α) Agromarkets (Larnaca) Ltd είναι θυγατρική της σε ποσοστό 80% ως επίσης και (β) η Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ και Agromarkets Wholesales Ltd, οι οποίες είναι θυγατρικές της Agromarkets σε ποσοστό 100%. (ζ) Το διοικητικό συμβούλιο της ενάγουσας εταιρείας απαρτίζεται από συνολικά επτά άτομα και ειδικότερα από τους Δημήτρη Μαρίνου, Κωνσταντίνο Λόρδος, Μαρίνα Νεοφύτου, Δημήτρη Γεωργίου, Γεώργιο Λόρδο, Γιάννη Νεοφύτου και τον εναγόμενο - καθ΄ου η αίτηση. Μέτοχοι της είναι η Agromarkets Ltd. (η) Ο Δημήτρης Μαρίνου είναι οικονομικός διευθυντής του ομίλου εταιρειών Agromarkets Ltd και διορίστηκε το 2014 μετά την παραίτηση του προηγούμενου οικονομικού διευθυντή σύμφωνα με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου την οποία υπέγραψε και ο εναγόμενος (βλ. Τεκμ. 1). (θ) Ο εναγόμενος σε κάποιο στάδιο ήταν διευθύνων σύμβουλος της ενάγουσας εταιρείας και λάμβανε αποφάσεις για τη διαχείριση της ενάγουσας. Το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας στις 19.2.2015 αποφάσισε όπως διοριστεί ο κ. Λάμπρος Λάμπρου ως γενικός εμπορικός διευθυντής (βλ.Τεκμ.2) λόγω (α) ατασθαλιών και παραποιήσεων που εντοπίστηκαν στα βιβλία του ομίλου εταιρειών, (β) έλλειψης συνεργασίας και παράλειψης συμμετοχής των διοικητικών συμβούλων Β στις συνεδρίες της εταιρείας αλλά και πολλών προβλημάτων και διαφορών μεταξύ των μετόχων και διοικητικών συμβούλιων των εταιρειών του ομίλου οι οποίες οδήγησαν σε καταχωρήσεις αγωγών μεταξύ τους. Στην εν λόγω συνεδρία ο εναγόμενος και οι σύμβουλοι Γιάννης Νεοφύτου και Μαρίνα Νεοφύτου δεν παρέστησαν αν και εκλήθηκαν (βλ. Τεκμ.3 και 4). Ο εναγόμενος αρνήθηκε να αποδεχθεί την πιο πάνω νομότυπη απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. (ι) Ο εναγόμενος με δική του πρωτοβουλία, χωρίς την προηγούμενη έγκριση ή απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας με επιστολές του ημερ. 29.7.15 απέλυσε τον κ. Πέτρο Πέτρου (βλ. Τεκμ.5) και τον κ. Λάμπρο Λάμπρου (βλ. Τεκμ.6) και δημοσίευσε στην εφημερίδα Φιλελεύθερος ημερ. 31.7.15 τις πιο πάνω απολύσεις (βλ. Τεκμ.7). Στη συνέχεια η ενάγουσα εταιρεία με δημοσίευση της σε εφημερίδα, διέψευσε τα όσα δημοσίευσε ο εναγόμενος (βλ. Τεκμ.8) και περαιτέρω εξέδωσε εγκύκλιο στο προσωπικό με την οποία τους πληροφορούσε, μεταξύ άλλων, ότι τα εν λόγω πρόσωπα απολαμβάνουν της πλήρης εμπιστοσύνης των διοικητικών συμβουλίων των δύο εταιρειών και θα συνεχίσουν να ενεργούν με τον ίδιο τρόπο όπως και προηγουμένως. (κ) Περαιτέρω, ο εναγόμενος εισέρχεται στα γραφεία της ενάγουσας στη Λάρνακα και καταλαμβάνει το γραφείο του Γενικού Εμπορικού Διευθυντή, αλλάζει κλειδωνιές, υποκλέπτει στοιχεία και παραμένει στο γραφείο εμποδίζοντάς τον να εκτελέσει τα καθήκοντά του. Επίσης, παρεμβαίνει στο λογισμικό της ενάγουσας, στα ηλεκτρονικά μηνύματα υπαλλήλων και γενικά προκαλεί χάος. (λ) Αναφέρεται επίσης ότι εκκρεμούν αρκετές δικαστικές διαδικασίες. Ο εναγόμενος, η Μαρίνα Νεοφύτου και ο Γιάννης Νεοφύτου καταχώρησαν την αγωγή 2490/15 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (βλ.Τεκμ.10) εναντίον της ενάγουσας, της μητρικής εταιρείας, των μετόχων Α' Τάξης της μητρικής εταιρείας, άλλων θυγατρικών εταιρειών, του Γενικού Εμπορικού Διευθυντή και άλλων. Στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα (βλ.Τεκμ.11) με το οποίο οι εναγόμενοι 2-12 (α) εμποδίζονται από του να λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση για την απευθείας εισαγωγή και/ή αγορά φρούτων, λαχανικών, τυριών και άλλων προϊόντων παρά μόνο μέσω της εναγομένης 1, μητρικής εταιρείας, και/ή με την προηγούμενη ενυπόγραφη έγκριση των εναγόντων (β) εμποδίζονται οι εναγόμενοι 2-12 να προμηθεύονται εμπορεύματα που εμπορευόταν η εναγομένη 1, ιδιαίτερα από τους προμηθευτές που καταγράφονται στο διάταγμα χωρίς την προηγούμενη ενυπόγραφη έγκριση των εναγόντων (γ) εμποδίζονται να λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση και/ή ενέργεια καθ' οιονδήποτε τρόπο ώστε (
- i)να προωθούν τη μεταφορά εργασιών της μητρικής εταιρείας, Agromarkets Ltd σε οποιαδήποτε άλλη θυγατρική εταιρεία χωρίς να προηγηθεί νομότυπη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης 1 μητρικής εταιρείας. (
- ii)να παρακωλύουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την είσπραξη οφειλομένων από τις θυγατρικές εταιρείες ποσών προς όφελος της μητρικής εναγόμενης 1 εταιρείας. (iii) να παρεμποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ομαλή λειτουργία των εργασιών της μητρικής εναγομένης 1 εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της. Το εν λόγω διάταγμα, μετά από ακροαματική διαδικασία, κατέστη οριστικό από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας. (μ) Ο εναγόμενος επικαλούμενος το πιο πάνω διάταγμα εκφοβίζει το προσωπικό της ενάγουσας εταιρείας. Στις 7.8.2015 ο κ. Λ. Λάμπρου απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα (βλ.Τεκμ.12) στον κ. Κ. Λόρδο με το οποίο τον ενημέρωνε ότι ενώ βρισκόταν στο κατάστημα της Λάρνακας με άλλον υπάλληλο εισήλθε στο γραφείο ο εναγόμενος και τους ζήτησε να το εγκαταλείψουν. Περαιτέρω, ο εναγόμενος αλλάζει κλειδωνιές, επεμβαίνει σε γραφεία, εκδίδει εγκυκλίους, απολύει προσωπικό και δημοσιεύει απολύσεις χωρίς την συγκατάθεση του διοικητικού συμβουλίου, το οποίο στις 3.8.2015 αποφάσισε ότι ο τρόπος λειτουργίας της ενάγουσας δεν είναι άλλος παρά μόνο μέσω των αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου και περαιτέρω αποφάσισε την ακύρωση της θέσης του εναγομένου. Στις 11.8.2015 ο Γενικός Εμπορικός Διευθυντής Λ. Λάμπρου απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας (βλ.Τεκμ.13) με την οποία περιέγραφε τα προβλήματα που προκύπτουν από τις ενέργειες του εναγομένου αφού το προσωπικό αρνείται να εκτελέσει τις οδηγίες και εντολές του καθότι ο εναγόμενος προβάλλει ότι εκτέλεση των οδηγιών του κου Λ. Λάμπρου συνεπάγεται παρακοή του διατάγματος που εκδόθηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και ειδικότερα, μεταξύ άλλων, υπάλληλοι της φρουταρίας στη Λάρνακα και Λευκωσία αρνήθηκαν να προβούν σε καταγραφή καθότι απειλήθηκαν με παρακοή του πιο πάνω διατάγματος. 4. Ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση έφερε ένσταση στην οριστικοποίηση του πιο πάνω διατάγματος και, μεταξύ άλλων, προβάλλει ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι (α) δεν υφίσταται ο δικαιοδοτικός όρος του κατεπείγοντος (β) η αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα (γ) η διαδικασία είναι καταχρηστική (δ) δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση (ε) δεν υφίσταται πιθανότητα επιτυχίας (στ) δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο και τέλος (ζ) το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι εκδόθηκε από Δικαστή ο οποίος στη συνέχεια εξαιρέθηκε. 5. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την πολυσέλιδη ένορκη δήλωση του εναγομένου - καθ΄ου η αίτηση κ. Πέτρου Σιακόλα, ο οποίος απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και προβάλλει τους δικούς του ισχυρισμούς. Αναφέρεται με λεπτομέρεια στα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση και στις διαφορές με τους μετόχους Τάξεως Α' της μητρικής εταιρείας και των προσώπων που πρόσκεινται σε αυτούς. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι όλοι οι διευθυντές του ομίλου έπαιρναν οδηγίες μόνο από τον ίδιο. Εκθέτει με λεπτομέρεια το ιστορικό του ομίλου των εταιρειών και αναφέρεται στη συμφωνία ημερ. 19.12.2002, (βλ. Τεκμ.1, που συνοδεύει την ένσταση) που καταρτίστηκε μεταξύ των μετόχων της μητρικής εταιρείας (Agromarkets Ltd) με την οποία συμφωνήθηκε μεταξύ άλλων ότι (
- i)η αναγκαία απαρτία για τη διεξαγωγή συνέλευσης θα είναι το 80% των δικαιωμάτων ψήφου του εκάστοτε συνολικού αριθμού των εκδομένων μετοχών της εταιρείας, (
- ii)καθορίστηκαν τα θέματα που θα αποφασίζονται από ειδική πλειοψηφία όπως ο διορισμός γενικού διευθυντή και αρχιλογιστή ή άλλου υπάλληλου της εταιρείας με απολαβές πέραν των ΛΚ15.000.- τον χρόνο και (iii) ότι οι Πέτρος Σιακόλας και Γιάννης Νεοφύτου θα συνεχίσουν να εργοδοτούνται από την μητρική εταιρεία. Ισχυρίζεται ότι οι διοικητικοί σύμβουλοι Τάξεως Α' της μητρικής εταιρείας έθεσαν σε εφαρμογή σχέδιο για πλήρη έλεγχο της μητρικής αλλά και των θυγατρικών με αποκλειστικό σκοπό τον αποκλεισμό του εναγομένου και των υπολοίπων μετόχων Τάξεως Β, ως επίσης και το κλείσιμο της μητρικής εταιρείας. Αναφέρει ότι σκοπός του κ.Κ. Λόρδου, μεταξύ άλλων, είναι το κλείσιμο της μητρικής εταιρείας αφού ο ίδιος το παραδέχθηκε σε συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου ημερ. 2.3.2015. Οι θυγατρικές εταιρείες οφείλουν στην μητρική εταιρεία ποσό πέραν των €2.000.000.- γεγονός που αμφισβητήθηκε από τον κ.Κ. Λόρδο. Επιδίωξη τους είναι οι θυγατρικές να σταματήσουν τις πληρωμές προς την μητρική, με αποτέλεσμα να σταματήσουν οι εισαγωγές και να οδηγηθεί σε κλείσιμο. Ισχυρίζεται δε ότι γίνονται παραποιήσεις από την οικογένεια Λόρδου με σκοπό τον εξοστρακισμό τους από την εταιρεία. Με τον διορισμό του Δημήτρη Μαρίνου ως διοικητικού συμβούλου τόσο στην ενάγουσα όσο και στις άλλες θυγατρικές εταιρείες η οικογένεια Λόρδου απέκτησε τον πλήρη έλεγχο όλων των θυγατρικών και προβαίνουν σε κινήσεις για κλείσιμο της μητρικής. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι παρασύρθηκε και υπέγραψε σχετικές αποφάσεις των συμβουλίων με τις οποίες παραχωρούσε τις διευρύνσεις στα διοικητικά συμβούλια των θυγατρικών και επέτρεψε στην ουσία την διάλυση της λειτουργίας του ομίλου ως μια οντότητα. Έτσι στις 12.2.2015 καταχώρισε αγωγή με την οποία ζητά την απόσυρση των υπογραφών του από τις σχετικές αποφάσεις των συμβουλίων. 6. Οι συνήγοροι των διαδίκων περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Δεν αντεξετάστηκαν οι ενόρκως δηλούντες. Στο στάδιο των αγορεύσεων, η συνήγορος της αιτήτριας εισηγήθηκε ότι πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του διατάγματος που εκδόθηκε. Ο δε συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση, μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το εκδοθέν διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι, μεταξύ άλλων, (α) δεν υφίσταται ο δικαιοδοτικός όρος του κατ΄επείγοντος, (β) η αιτήτρια απέκρυψε και δεν αποκάλυψε ουσιώδη γεγονότα, (γ) δεν υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, πιθανότητα επιτυχίας και δεν θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, (δ) η αίτηση είναι καταχρηστική αφού ουσιαστικά επιζητείται η επανεκδίκαση του διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 2490/2015 Ε.Δ. Λευκωσίας, (ε) ο Δικαστής ο οποίος εξέδωσε το διάταγμα στη συνέχεια εξαιρέθηκε από την εκδίκαση της παρούσας αίτησης και τέλος (στ) θα ήταν άδικο με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας να διατηρηθεί σε ισχύ το επίδικο διάταγμα. Α. Κατά πόσο αποδείχθηκε κατ' επείγον ζήτημα 7.1 Το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, προβλέπει ότι, κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο. Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Ιn re B.P. (Cyprus Ltd)
(1996)1(B) A.A.Δ.861). Όπως τονίστηκε και στη Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, στη σελ.1462, η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την απόδοση θεραπείας, χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. 7.2 Στην υπόθεση Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Ελεονώρας άλλως Νόρας Σιακατίδου Πολ. Εφ. Αρ. 52/2010 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (No.2)
(1994)1 A.A.Δ.836, 841, Βabel Boutique Ltd
(1995)1 A.A.Δ.947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 A.A.Δ.1377 και Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Έφεση αρ. 3/2011, ημερομηνίας 15.1.2013). Είναι πλέον παγιωμένο ότι μόνο εκεί όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη μπορεί να δικαιολογηθεί παρέκβαση ώστε να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά (Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 A.A.Δ.203, σ.207). Έχει επικριθεί επανειλημμένως από το Εφετείο το οποίο είχε κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής, χωρίς εκείνο τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για να καταδειχθεί αν πράγματι το ζήτημα είναι επείγον έτσι "που να παραγνωρίζεται θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, τακτική μάλιστα που απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως," (Αμβροσιάδου (ανωτέρω)). Το κατεπείγον ως δικαιοδοτικός όρος μπορεί να κρίνεται και στα πλαίσια της έφεσης κατά της απόφασης οριστικοποίησης του, εφόσον μάλιστα είχε εγερθεί και πρωτοδίκως και εγείρεται κατ' έφεση (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, 1462). Ένα Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μονομερούς αίτησης και παραχωρεί το διάταγμα δύναται να επανεξετάσει μετά από καταχώριση σχετικής ένστασης όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του χρόνου, ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τους δύο πλέον διαδίκους. Είναι σαφές ότι το είδος της θεραπείας που επιζητείται, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν τη διαφορά, λαμβάνονται υπόψη και επιδρούν αναλόγως στην απόφαση του Δικαστηρίου επί της καθυστέρησης (Seamark Consultancy Services (ανωτέρω) και Ιερά Μητρόπολη Πάφου (ανωτέρω)). 7.3 Στην υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Limited Πολ. Εφ. Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015 αναφέρθηκαν τα εξής: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν "θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο . και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του.". Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β Α.Α.Δ.784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α Α.Α.Δ.604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» 7.4 Διαφαίνεται από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου ότι στις 19.2.2015 διορίστηκε από το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας ο κ. Λάμπρος Λάμπρου ως γενικός εμπορικός διευθυντής. Στις 17.7.2015 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας κατέστησε οριστικά τα διατάγματα που εκδόθηκαν στις 2.6.2015 κατόπιν σχετικής αίτησης του εναγομένου στην παρούσα υπόθεση και άλλων προσώπων. Μετά την έκδοση του πιο πάνω διατάγματος, ο εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση και ειδικότερα στις 29.7.2015 απέλυσε τους Π. Πέτρου και Λ. Λάμπρου (βλ. Τεκμ. 5 και 6, αντίστοιχα) και στις 31.7.2015 δημοσίευσε σε εφημερίδα της πιο πάνω απολύσεις (βλ. Τεκμ.7). Η δε ενάγουσα εταιρεία επισημαίνει ότι δεν υπήρξε απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της για τις πιο πάνω απολύσεις και έτσι διέψευσε με δημοσίευμα τα όσα αρχικά δημοσίευσε ο εναγόμενος. Η δε αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ο εναγόμενος επικαλούμενος το πιο πάνω διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας εκφοβίζει το προσωπικό της ενάγουσας εταιρείας. Στις 7.8.2015 ο κ.Λ. Λάμπρου απέστειλε ηλεκτρονικό μήνυμα (βλ. Τεκμ.12) στον πρόεδρο του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας με τον οποίο τον ενημέρωνε για διάφορα προβλήματα που δημιουργούσε ο εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση. Περαιτέρω δε στις 11.8.20105 το ίδιο πρόσωπο απέστειλε εκ νέου επιστολή (βλ. Τεκμ.13) στον πρόεδρο του Δ.Σ. επισημαίνοντας μεταξύ άλλων, ότι το προσωπικό αρνείται να εκτελέσει της οδηγίες και εντολές του καθότι ο εναγόμενος προβάλλει ότι μη εκτέλεση των οδηγιών του συνεπάγεται παρακοή του διατάγματος. Ο γενικός εμπορικός διευθυντής στις 7.8.2015 έδωσε οδηγίες για καταμέτρηση των αποθεμάτων σε φρούτα και λαχανικά. Στις 9.8.2015 ένας από τους διευθυντές τον ενημέρωσε ότι δεν θα προχωρήσει σε καταγραφή καθότι ο εναγόμενος του απέστειλε επιστολή με την οποία τον ενημέρωνε ότι στην περίπτωση που προχωρήσει θα παρακούσει το διάταγμα. Η επίδικη αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν τα υπό εξέταση διατάγματα, καταχωρήθηκε στις 12.8.2015 και ειδικότερα καταχωρήθηκε 14 περίπου ημέρες από τις πιο πάνω απολύσεις που προέβη ο εναγόμενος χωρίς εξουσιοδότηση από την ενάγουσα εταιρεία και λίγες μέρες μετά τις επιστολές ημερ. 7.8.2015 (Τεκμ.12) και 11.8.2015 (Τεκμ.13) με τις οποίες ο γενικός εμπορικός διευθυντής ενημέρωνε για τα προβλήματα όπως αυτά έχουν εκτεθεί πιο πάνω. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω δεν διαπιστώνεται καθοιονδήποτε τρόπο αδικαιολόγητη καθυστέρηση από μέρους της αιτήτριας και δεν θεωρώ ότι ελλείπει ο δικαιοδοτικός όρος του κατ΄ επείγοντος. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Β. Ισχυρισμός ότι υπήρξε απόκρυψη και μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων 8.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος του Καθ' ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η ενάγουσα - αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούσαν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν μονομερώς εξέταζε την αίτηση. 8.2 Η ύπαρξη του καθήκοντος για αποκάλυψη σε μονομερείς αιτήσεις και το βάρος τέτοιου καθήκοντος δεν αμφισβητείται. Πρόκειται για αρχή η οποία έχει αποκρυσταλλωθεί πριν 100 περίπου χρόνια. Θεμελιακή είναι η υπόθεση Rex v. Kensington Income Tax Commissioners [1917]1 K.B.486. 8.3 O διάδικος που επιζητά μονομερή θεραπεία έχει υποχρέωση για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων που είναι εν γνώσει του ή που θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα. Ως ουσιώδη γεγονότα θεωρούνται εκείνα τα στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το δικαστήριο για να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα ή με άλλα λόγια ουσιώδες είναι εκείνο το γεγονός που μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Εάν διαπιστωθεί παράβαση της υποχρέωσης αυτής το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί την απόδοση θεραπείας, ανεξάρτητα από το εάν η παράβαση είναι αθώα ή σκόπιμη (βλ. υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Limited Πολ. Εφ. Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.15 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). 8.4 Ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση ανέφερε ότι η αιτήτρια απέκρυψε ότι ο εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση εξαναγκάστηκε να συγκατατεθεί στην διεύρυνση του διοικητικού συμβουλίου της ενάγουσας και των άλλων θυγατρικών εταιρειών. Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν εξετάζει την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό είναι έργο του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας που προσφέρεται σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία για έκδοση και οριστοκοποίηση ενός διατάγματος χωρίς όμως να ισοδυναμεί η αξιολόγηση αυτή με τελεσίδικη κρίση. Τα πιο πάνω γεγονότα που ισχυρίζεται ο καθ΄ου η αίτηση ότι αποκρύφτηκαν από την αιτήτρια ή ακόμη ότι παρουσιάστηκαν κατά τρόπο παραπλανητικό και ότι αποτελούν ψευδείς ισχυρισμούς αποτελούν τους δικούς του ισχυρισμούς. Δεν πρόκειται για μη αποκάλυψη ή απόκρυψη. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια απέκρυψε τα όσα προηγήθηκαν της απόλυσης των κ. Πέτρου και Λάμπρου και δόλια και παραπλανητικά δεν ανέφεραν την γραπτή ομολογία του κ.Τιμινή ότι παραποιούσε λογαριασμούς κατόπιν προτροπής και συνωμοσίας με τους μετόχους και διοικητικούς συμβούλους που ελέγχουν τις θυγατρικές εταιρείες. Επισημαίνονται τα όσα έχουν εκτεθεί πιο πάνω και ειδικότερα ότι η διάσταση των θέσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Πρόκειται για ισχυρισμούς του εναγομένου. Εν πάση περιπτώσει, τα πιο πάνω, δεν είναι ικανά να επιδράσουν καθοιονδήποτε τρόπο στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. 8.5 Ο καθ΄ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι δεν αποκαλύφθηκε από μέρους της αιτήτριας ότι ο τρόπος λειτουργίας της ενάγουσας επηρεάζεται από τα διατάγματα που εκδόθηκαν στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/2015 Ε.Δ. Λευκωσίας και ψευδώς προβαίνει σε αντίθετους ισχυρισμούς. Η αιτήτρια στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση έχει επισυνάψει μεταξύ άλλων ως τεκμήρια: (α) το κλητήριο ένταλμα γενικώς οπισθογραφημένο με αρ.2490/2015 του Ε.Δ. Λευκωσίας (βλ. Τεκμ.10), (β) την μονομερή αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, και (γ) το συνταχθέν διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της πιο πάνω υπόθεσης (βλ. Τεκμ. 11). Το κατά πόσο επηρεάζεται ή όχι ο τρόπος λειτουργίας της ενάγουσας από τα διατάγματα εμφαίνεται από το περιεχόμενο αυτού. Δεν πρόκειται για μη αποκάλυψη. 8.6 Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η αιτήτρια απέκρυψε ότι καταχώρισε έφεση κατά της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή 2490/2015 ως επίσης δεν αποκάλυψε την αιτιολογημένη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής. Οι πιο πάνω παραλείψεις της αιτήτριας δεν ήταν ουσιώδεις και δεν μπορούν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Όπως έχει ήδη επισημανθεί έχουν αποκαλυφθεί, το κλητήριο ένταλμα, η μονομερής αίτηση στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής και το συνταχθέν διάταγμα. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Γ. Εισήγηση για ακύρωση του διατάγματος λόγω εξ υπαρχής κωλύματος του Δικαστή που το εξέδωσε 9.1 Ο συνήγορος του εναγομένου στο στάδιο των αγορεύσεων εισηγήθηκε ότι το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί καθότι ο Δικαστής που το εξέδωσε εξαιρέθηκε κατόπιν σχετικής απόφασης του. Ανέφερε ότι ο πιο πάνω λόγος ένστασης περιήλθε στην αντίληψη τους μετά την καταχώρηση της ένστασης και για αυτό τον λόγο δεν καταγράφεται σ΄ αυτήν. Σύμφωνα με την Δ.48 θ.4
(1)η ένσταση θα πρέπει να είναι σύμφωνη με τον τύπο 47 και θα πρέπει να αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους διαδικαστικούς κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται ως επίσης θα πρέπει να εξειδικεύει τους συγκεκριμένους λόγους ένστασης. Στην προκείμενη περίπτωση στην ένσταση που συνοδεύει την αίτηση δεν καθορίζεται ως λόγος ένστασης και δεν έχουν ληφθεί οποιαδήποτε δικονομικά διαβήματα από μέρους του καθ΄ου η αίτηση για να συμπεριληφθεί σ΄αυτήν. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω πιο πάνω, η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 9.2 Ανεξάρτητα όμως από την πιο πάνω κατάληξη, στη συνέχεια θα εξεταστεί και επί της ουσίας ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. Είναι γεγονός ότι το διάταγμα εκδόθηκε από άλλο Δικαστή. Όταν το προσωρινό διάταγμα ήταν ορισμένο για ακρόαση υποβλήθηκε από μέρους του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση, αίτημα εξαίρεσης του Δικαστή καθότι υπήρξε ισχυρισμός ότι ο αδελφός του ενεπλάκη σε κάποιο μεμονωμένο περιστατικό των διαφορών των διαδίκων και ειδικότερα είχε συνοδέψει κάποιο κλειδαρά μετά από οδηγίες του διευθυντή του, στα υποστατικά στην Λάρνακα με σκοπό την αντικατάσταση της κλειδαριάς, γεγονός που όπως υποδείχθηκε, φαίνεται σε πρακτικά που είχαν επισυναφθεί στην αίτηση. Ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση κατ΄εκείνο το στάδιο, έθεσε ότι ενδεχομένως σε μεταγενέστερο στάδιο αλλά και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας το Δικαστήριο να αξιολογήσει την όποια εμπλοκή που είχε ο αδελφός του Δικαστή στην υπόθεση όσο ασήμαντος ή και περιθωριακός και να ήταν ο ρόλος του. Το Δικαστήριο με απόφαση του ημερ. 9.11.2015 εξαιρέθηκε από την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης και κατόπιν οδηγιών του Προέδρου Ε.Δ. Λάρνακας η παρούσα υπόθεση τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. 9.3 Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας στην απόφαση του ημερ. 9.11.2015 με την οποία εξαιρέθηκε, επισημαίνει μεταξύ άλλων ότι πράγματι αναφέρεται στα πρακτικά που επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια, συγκεκριμένο όνομα πλην όμως δεν είχε γίνει αντιληπτό ότι πρόκειται για τον αδελφό του. Αναφέρεται ρητά ότι το εν λόγω γεγονός δεν επέδρασε καθοιονδήποτε τρόπο στην έκδοση των προσωρινών διαταγμάτων. Έτσι το Δικαστήριο κατέληξε ότι «. θα ήταν ορθότερο για να διασκεδαστούν οι όποιοι φόβοι ή ανησυχίες από πλευράς των αιτητών και για να μην υποβόσκει οποιοδήποτε ίχνος περί της μη δίκαιης αντιμετώπισης τους αλλά και της μη αμφισβήτησης της αμεροληψίας του παρόντος Δικαστηρίου και για τον επιπρόσθετο λόγο για να αποκλειστεί το ενδεχόμενο στο μέλλον οποιασδήποτε περιπλοκής στην υπόθεση, για αντικειμενικούς και μόνο λόγους να εξαιρεθώ από την περαιτέρω εκδίκαση τόσο των αιτήσεων που εκκρεμούν στις αγωγές όσο και των ίδιων των αγωγών». 9.4 Όπως αναφέρεται στην πιο πάνω απόφαση, το Δικαστήριο όταν εξέδιδε τα διατάγματα δεν αντιλήφθηκε ότι η συγκεκριμένη αναφορά αφορούσε τον αδελφό του και επισημαίνει ότι δεν επέδρασε καθοιονδήποτε τρόπο στην έκδοση των επίδικων προσωρινών διαταγμάτων. Συνεπώς και γι΄αυτόν το λόγο η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Και κάτι ακόμη σημαντικό. Η όποια συμμετοχή του συγκεκριμένου προσώπου στην αλλαγή κλειδαριάς δεν διαδραματίζει στην παρούσα διαδικασία οποιοδήποτε σημαίνοντα ρόλο στην έκβαση της αίτησης. Δ. Εισήγηση ότι υφίσταται κατάχρηση της διαδικασίας 10.1 Ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση εισηγήθηκε ότι η παρούσα διαδικασία είναι καταχρηστική και δόλια αφού ουσιαστικά η αιτήτρια επιδιώκει επανεκδίκαση του διατάγματος που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής 2490/2015 του Ε.Δ. Λευκωσίας αφού ως εισηγήθηκε προβάλλονται ακριβώς τα ίδια επίδικα θέματα. 10.2 Έχει νομολογηθεί ότι τα Δικαστήρια έχουν την εξουσία να ελέγχουν τις διαδικασίες προς αποφυγή καταχρήσεων της δικαστικής διαδικασίας. Η κατάχρηση της διαδικασίας μπορεί να προσλάβει πολλές μορφές και ανάλογα ευρεία είναι και η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου για την παρεμπόδιση της (βλ.Constantinides v Vima Ltd
(1983)1 CLR 348 και Διευθυντής των Φυλακών ν Τζεννάρο Περρέλλα,
(1995)1 ΑΑΔ 217). Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων ελέγχεται από το Δικαστήριο όπως και γενικότερα η πολλαπλότητα των διαδικασιών για την επίτευξη του ίδιου στόχου. 10.3 Στην αγωγή αρ. 2490/2015 του Ε.Δ. Λευκωσίας, μεταξύ των εναγόντων - αιτητών είναι και ο εναγόμενος στην παρούσα υπόθεση και μεταξύ των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση είναι η ενάγουσα στην παρούσα. Όπως έχει επισημανθεί ανωτέρω, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, κατόπιν σχετικής αίτησης, εξέδωσε διάταγμα με το οποίο οι Εναγόμενοι 2-12 (α) εμποδίζονται από του να λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση για την απευθείας εισαγωγή και/ή αγορά φρούτων, λαχανικών, τυριών και άλλων προϊόντων παρά μόνο μέσω της εναγομένης 1, μητρικής εταιρείας, και/ή με την προηγούμενη ενυπόγραφη έγκριση των εναγόντων (β) εμποδίζονται να προμηθεύονται εμπορεύματα που εμπορευόταν η εναγομένη 1, ιδιαίτερα από τους προμηθευτές που καταγράφονται στο διάταγμα χωρίς την προηγούμενη ενυπόγραφη έγκριση των εναγόντων (γ) εμποδίζονται να λαμβάνουν οποιαδήποτε απόφαση και/ή ενέργεια καθ' οιονδήποτε τρόπο ώστε (
- i)να προωθούν τη μεταφορά εργασιών της μητρικής εταιρείας εναγομένης 1 Agromarkets Ltd σε οποιαδήποτε ή άλλη θυγατρική εταιρεία χωρίς να προηγηθεί νομότυπη απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της εναγομένης 1μητρικής εταιρείας. (
- ii)να παρακωλύουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την είσπραξη οφειλομένων από τις θυγατρικές εταιρείες ποσών προς όφελος της μητρικής εναγόμενης 1 εταιρείας. (iii) να παρεμποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ομαλή λειτουργία των εργασιών της μητρικής εναγομένης 1 εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της. 10.4 Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας στην απόφαση του, στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής, ικανοποιήθηκε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία και οριστικοποίησε το πιο πάνω διάταγμα ενώ ακύρωσε άλλα. Επισημαίνεται στην πιο πάνω απόφαση ότι το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Αντικείμενο της εκεί διαδικασίας ήταν άλλο. Το Δικαστήριο δεν προέβη σε ευρήματα τόσο σε σχέση με τα γεγονότα όσο και με την νομική πτυχή της υπόθεσης. Με το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου δεν καθορίστηκε η οργανωτική δομή της ενάγουσας εταιρείας και γενικά ο τρόπος λειτουργίας της ως ισχυρίζεται ο εναγόμενος - καθ΄ου η αίτηση παρά μόνο οι συγκεκριμένοι εναγόμενοι, μεταξύ αυτών και η ενάγουσα στην παρούσα, εμποδίζονται να προβαίνουν στις πράξεις που καθορίζονται ρητά στο διάταγμα. Το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν καθορίζει ότι ο εναγόμενος στην παρούσα υπόθεση έχει δικαίωμα να απολύει προσωπικό, να δίδει οδηγίες, να εκδίδει εγκυκλίους χωρίς την συγκατάθεση του διοικητικού συμβουλίου. Το εν λόγω διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/2015 είναι σαφές. Αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι αρκετά γεγονότα που περιβάλλουν την πιο πάνω υπόθεση με την παρούσα είναι κοινά. Επισημαίνεται όμως ότι στην παρούσα υπόθεση παρατίθενται γεγονότα από μέρους του αιτητή τα οποία διαδραματίστηκαν μετά την έκδοση της απόφασης από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας και στην βάση αυτών των νέων γεγονότων το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε τα διατάγματα που περιγράφονται ανωτέρω. Η παρούσα διαδικασία δεν συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας και δεν πρόκειται για αναθεώρηση της απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας όπως εισηγήθηκε ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, η εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ου η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Ε. Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας 11.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν οι αποζημιώσεις, με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο/οι εναγόμενος/οι θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλουν, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. 11.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11 ημερ. 13.6.2013). 11.3 Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ.248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) σελ. 569 χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. 11.4 Κατ΄ αρχήν σύμφωνα με τη νομολογία, μια εταιρεία δεν έχει φυσική υπόσταση αλλά αποτελεί μια ανεξάρτητη νομική οντότητα διαφορετική τόσο από τους μετόχους όσο και από τους διευθύνοντες συμβούλους της (Salomon v Salomon
(1897)A.C.22). Η ευθύνη διοίκησης μιας εταιρείας βρίσκεται στα χέρια του διοικητικού της συμβουλίου. Ιδιοκτήτες μιας εταιρείας είναι οι μέτοχοι αυτής. Είναι δυνατόν οι μέτοχοι να είναι ταυτόχρονα και μέλη του διοικητικού συμβουλίου, όπως συμβαίνει και στην παρούσα περίπτωση, αλλά αυτό δεν αποτελεί κανόνα. Στο σύγγραμμα Pennington's Company Law, 4η έκδ., σελ. 523-525, αναφέρεται ότι το διοικητικό συμβούλιο και η γενική συνέλευση των μετόχων μιας εταιρείας δύνανται μεταξύ τους να ασκήσουν και να αναλάβουν την ευθύνη άσκησης όλων των εξουσιών της εταιρείας. Υπό την αίρεση των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου, με βάση τις οποίες ορισμένες εξουσίες πρέπει να ασκούνται από τη γενική συνέλευση, ο διαμοιρασμός των εξουσιών μεταξύ διοικητικού συμβούλιου και μελών καθορίζεται αποκλειστικά από το καταστατικό της εταιρείας ή οποιαδήποτε τροποποίηση αυτού (Palmer's Company Law, 23d Ed. Vol.1. σελ. 797, παρ.61-05). Κατά το εταιρικό δίκαιο, στην ενάσκηση των εξουσιών του, το διοικητικό συμβούλιο δεν ενεργεί ως αντιπρόσωπος της πλειοψηφίας ή ακόμη και όλων των μετόχων της εταιρείας, οι οποίοι δεν μπορούν με ψήφισμα ομόφωνο ή πλειοψηφικό να υπερνικήσουν την εξουσία του διοικητικού συμβουλίου ή να του δίνουν οδηγίες πώς να ασκεί τις εξουσίες του, (βλ. John Shaw & Sons (Salford) Ltd v Shaw
(1935)2 K.B. 133). Είναι όμως δυνατό το καταστατικό της εταιρείας να δίνει την ίδια εξουσία τόσο στα μέλη, όσο και στους διευθυντές ταυτόχρονα, σε περίπτωση δε διαφωνίας υπερισχύει η απόφαση των μετόχων, δεδομένου ότι η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο στην εταιρεία. (βλ. Αίτηση Αρ. 58/2012/Ημερ. 20.6.2012 αναφορικά με το άρθρο 154.4 του Συντάγματος και αναφορικά με την αίτηση των Montrago Trustees Ltd κ.ά.) 11.5 Όπως έχει ήδη αναφερθεί το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν εξετάζει την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων. Κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία για έκδοση και οριστικοποίηση ενός διατάγματος, χωρίς όμως η αξιολόγηση αυτή να ισοδυναμεί με τελική κρίση. Ο εναγόμενος συγκατατέθηκε στο διορισμό του Δ. Μαρίνου ως διοικητικού συμβούλου τόσο στην ενάγουσα όσο και στις άλλες θυγατρικές εταιρείες και έτσι, ως ισχυρίζεται, η οικογένεια Λόρδου απέκτησε τον πλήρη έλεγχο όλων των θυγατρικών. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι παρασύρθηκε και υπέγραψε τις σχετικές αποφάσεις με τις οποίες παραχωρούσε τις διευρύνσεις στα διοικητικά συμβούλια και με αγωγή που καταχώρισε στις 12.2.2015 αξιώνει την απόσυρση των υπογραφών του. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο εναγόμενος απέλυσε προσωπικό, αλλάζει κλειδαριές, επεμβαίνει σε γραφεία, εκδίδει εγκυκλίους, παρακωλύει την ομαλή λειτουργία των φρουταριών, υπάλληλοι αρνούνται να προβούν σε καταγραφή καθότι απειλούνται με παρακοή διατάγματος από μέρους του. Όλα τα πιο πάνω όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, χωρίς απόφαση ή εξουσιοδότηση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Όπως έχει νομολογηθεί, η διεύθυνση των υποθέσεων της εταιρείας ασκείται από το διοικητικό συμβούλιο συλλογικά και όχι αποσπασματικά. Στην προκείμενη περίπτωση από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω ικανοποιηθεί ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας. Στ. Ισχυρισμός ότι δεν είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο 12.1 Ο συνήγορος του καθ΄ου η αίτηση εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, ότι δεν υφίσταται οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά αφού η αιτήτρια καλύπτεται από την εγγύηση που παρείχαν στα πλαίσια της άλλης υπόθεσης. 12.2 Όπως έχει ήδη αναφερθεί και πιο πάνω, η πιο πάνω προϋπόθεση εξετάζεται κυρίως υπό το φως του ερωτήματος κατά πόσο η απονομή αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία κάτω από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης τελικά όταν ληφθούν υπόψη όλοι οι παράγοντες το Δικαστήριο θα αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο να εκδώσει ή να οριστικοποιήσει ένα διάταγμα. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη (βλ. Παπαστρατής ν. Πιερίδης
(1979)1 Α.Α.Δ.231 και Κυρίσαββα κ.α. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ.
- Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι οι ενέργειες του καθ΄ου η αίτηση όπως αυτές περιγράφονται πιο πάνω, λειτουργούν ανασταλτικά στο προσωπικό, στην πελατεία και στην φήμη της εταιρείας και υφίσταται ζημιά αφού η εταιρεία δεν μπορεί να λειτουργήσει και να παρέχει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες. Θα πρέπει η ενάγουσα εταιρεία να λειτουργεί με τον τρόπο που περιγράφεται ανωτέρω. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω αλλά και το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου από μέρους της αιτήτριας κρίνω ότι πληρείται και η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/
- Με το διάταγμα που εκθόδηκε μονομερώς απαγορεύεται, μεταξύ άλλων, στον εναγόμενο από του να προβαίνει σε οποιεσδήποτε απειλές προς το προσωπικό και/ή συνεργάτες της αιτήτριας χωρίς την απόφαση του διοικητικού συμβουλίου. Οι απειλές προς οποιοδήποτε πρόσωπο απαγορεύονται εκ του Νόμου και δεν υπόκεινται στην έγκριση του οποιουδήποτε είτε αυτό είναι φυσικό πρόσωπο είτε είναι διοικητικό συμβούλιο μιας εταιρείας. Συνεπώς δεν δικαιολογείται η συνέχιση της ισχύς του διατάγματος στο μέρος εκείνο που αφορά σε απαγόρευση απειλών αφού όπως έχει ήδη επεξηγηθεί οι συγκεκριμένες πράξεις απαγορεύονται εκ του Νόμου.
- Ανεξάρτητα από τα όσα εκτίθενται ανωτέρω, το επόμενο ερώτημα αφορά το κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να συνεχίσει η ισχύς του διατάγματος (Odysseos, ανωτέρω, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χατζηβασίλη
(1999)1 Α.Α.Δ.152). Θα πρέπει το Δικαστήριο να ζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας που θα προκληθεί στον εναγόμενο από το διάταγμα, εάν τελικά φανεί ότι δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί και τον κίνδυνο ο ενάγοντας να απομείνει τελικά χωρίς θεραπεία εάν δεν συνεχίσει το διάταγμα. Η υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.788, NWL Ltd v. Woods[1989]3 All E.R.614, 625 (H.L). Με τα εν λόγω διατάγματα που εκδόθηκαν απαγορεύθηκαν συγκεκριμένες πράξεις στον καθ΄ου η αίτηση υπό την αίρεση της λήψης απόφασης του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας το οποίο έχει την ευθύνη της διοίκησης μιας εταιρείας. Στην περίπτωση που κάθε μέτοχος ή ο κάθε διευθυντής ενεργούσε από μόνος του κατά το δοκούν τότε θα δημιουργείτο κατ΄ελάχιστον σύγχυση. Θα πρέπει να διατηρηθεί η εξουσία του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας όπως ασκεί τις εξουσίες που ο Νόμος και το Καταστατικό προνοεί. Συνεπώς στην προκείμενη περίπτωση, η διατήρηση των άλλων προσωρινών διαταγμάτων που έχουν εκδοθεί ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας. 15. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το προσωρινό διάταγμα που εκδόθηκε στις 12.8.2015 καθίσταται απόλυτο πλην όμως ακυρώνεται αμέσως το μέρος του διατάγματος, με το οποίο απαγορεύεται στον εναγόμενο να προβαίνει σε απειλές προς το προσωπικό και/ή υπαλλήλους και/ή συνεργάτες της ενάγουσας χωρίς την ρητή απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Αναφορικά με τα έξοδα. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, θεωρώ ορθό και δίκαιο υπό τις περιστάσεις όπως αυτά είναι καταβλητέα προς όφελος της διαδίκου που πέτυχε, δηλ. της αιτήτριας, στην περίπτωση όμως που επιτύχει η αγωγή της. Συνακόλουθα τα έξοδα της αίτησης θα είναι έξοδα στην πορεία της αγωγής αλλά σε καμιά περίπτωση εναντίον της ενάγουσας - αιτήτριας. (Υπ.): .......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο