← Κύπρος

YIORKIE LTD κ.α. ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ.αγωγής 4512/2012, 27/4/2016

YIORKIE LTD κ.α. ν. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Αρ.αγωγής 4512/2012, 27/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.αγωγής 4512/2012 Μεταξύ:

  1. YIORKIE LTD
  2. IRVENESS LTD
  3. PEGAFA LTD
  4. PEGAFA ONE LTD
  5. PEGAFA TWO LTD
  6. ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΤΟΥ
  7. ΜΑΡΙΟΣ ΛΕΩΝΙΔΟΥ Εναγόντων και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενου και ως τροποποιήθηκε ο τίτλος της αγωγής δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 25.5.2015 Μεταξύ:
  8. YIORKIE LTD
  9. MENEOU PLANTATION LTD
  10. PEGAFA LTD
  11. PEGAFA ONE LTD
  12. PEGAFA TWO LTD
  13. ΓΙΩΡΓΟΣ ΘΕΟΔΟΤΟΥ
  14. ΜΑΡΙΟΣ ΛΕΩΝΙΔΟΥ Εναγόντων και ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενου Ημερ.: 27.4.2016 Για τον Εναγόμενο - Αιτητή: κα Ζ.Κυριακίδου για Γενικό Εισαγγελέα Για τους Ενάγοντες - Καθ΄ ων η Αίτηση: κ.Α.Καζάκος για Δειλινός & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Σύμφωνα με την Τροποποιημένη Εκθεση Απαίτησης που καταχωρίστηκε την 10.6.2015 η Ενάγουσα 1 Εταιρεία ήταν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο η ιδιοκτήτρια, νόμιμη κάτοχος και δικαιούχος 12 τεμαχίων στην τοποθεσία Σπήλιος, στο Δήμο Μενεού της Επαρχίας Λάρνακας. Η Ενάγουσα 2 Εταιρεία άλλων 10 τεμαχίων στην ίδια τοποθεσία. Οι Ενάγουσες 3 - 5 Εταιρείες ήταν και είναι οι συνιδιοκτήτριες ενός τεμαχίου στην ίδια τοποθεσία ενώ και οι Ενάγοντες 6 και 7 ήταν και είναι οι συνιδιοκτήτες άλλου τεμαχίου στην ίδια πάλι τοποθεσία. Όπως δικογραφείται, πριν την 29.7.2011 όλα ενέπιπταν στην πολεοδομική ζώνη Γα4 και η δυνατότητα ανάπτυξης τους διέπετο από το Τοπικό Σχέδιο Λάρνακας του 2003 που οριστικοποιήθηκε το
  15. Όπως αναφέρεται, είχαν όλα δικαίωμα για εξασφάλιση άδειας ανέγερσης μεμονωμένης κατοικίας. Την 29.7.2011 δημοσιεύτηκε στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας το αναθεωρημένο ή / και τροποποιημένο Τοπικό Σχέδιο Λάρνακας σύμφωνα με το οποίο τα επίδικα τεμάχια των Εναγόντων παρέμειναν στην ίδια πολεοδομική ζώνη. Σύμφωνα με την παρ.13 της Εκθεσης Απαίτησης: «Με τις πρόνοιες του αναθεωρημένου ή/και τροποποιημένου Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας του 2011 και ειδικότερα τις πρόνοιες του Κεφ.32(32.3, 32.4.1 και 32.4.2) σε συνδυασμό και με την αλλαγή πολιτικής του Κράτους ή/και του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως για ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας εκτός ορίου ανάπτυξης (πρόνοιες 3.2, 3.3.2, 3.3.3(α), 12.3, 12.4(α) και (β), 22.1, 22.2, 22.3) απαγορεύεται πλέον ή/και δεν επιτρέπεται η οικιστική ανάπτυξη στα επίδικα ακίνητα ή/και στα ακίνητα που βρίσκονται στην γύρω του Αερολιμένα της Λάρνακας περιοχή σε αντικατάσταση των αντίστοιχων προνοιών του Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας του 2003 - 2006 (23.4 κ.α.) που δυνάμει αυτών επιτρεπόταν η ανάπτυξη ή/και ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας στα επίδικα ακίνητα ή/και στα ακίνητα που βρίσκονταν στην γύρω του Αερολιμένα Λάρνακας περιοχή.» Και στην παρ.16: «Συνεπεία της πιο πάνω Πολεοδομικής ή/και Υπουργικής ή/και Διοικητικής απόφασης ή/και συνέπεια της θέσπισης του αναθεωρημένου ή/και τροποποιημένου Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας του 2011 ή/και ημερ. 29/7/2011 το οποίο οριστικοποιήθηκε τον Ιανουάριο του 2013 χωρίς οποιαδήποτε ουσιαστική μεταβολή προκλήθηκε ζημία ή/και ουσιώδεις μείωση της οικονομικής αξίας των ακινήτων των Εναγόντων.» Σύμφωνα πάντα με την αξίωση, ενώ πριν την 29.7.2011 η αγοραία αξία των επίδικων τεμαχίων ήταν €10.327.303 αμέσως μετά την 29.7.2011 ή και μετά τη θέσπιση του νέου καθεστώτος ανάπτυξης ή και το Τοπικό Σχέδιο Λάρνακας του 2011, η αγοραία αξία τους ήταν €2.676,
  16. Αξιώνουν συνεπώς τη διαφορά των €7.651.186 πλέον τόκους από 29.7.
  17. Ο Εναγόμενος με την Υπεράσπιση του που καταχωρίστηκε την 23.9.2015 αρνήθηκε την αξίωση και περαιτέρω ήγειρε πέντε ζητήματα τα οποία χαρακτήριζε ως προδικαστικές ενστάσεις. Με αίτηση του ημερ. 15.4.2016, παραμονές της δικασίμου της 18.4.2016, ζήτησε την προδικαστική εξέταση τους, περιορίστηκε όμως στο ζήτημα που εγείρεται στην παρ.1 της Εκθεσης Υπεράσπισης που οι Ενάγοντες συγκατατέθηκαν να εκδικαστεί προδικαστικά. Το ζήτημα εγείρεται ως εξής: «Ο Εναγόμενος εγείρει προδικαστική ένσταση με την οποίαν ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή είναι πρόωρη και/ή έχει καταχωρηθεί πριν την οριστικοποίηση του Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας το οποίο έτυχε έγκρισης περί ή κατά τις 4.1.2013 με αποτέλεσμα κατά την καταχώριση της αγωγής να μην έχουν αποκρυσταλλωθεί όλα τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν το υπόβαθρο της υπόθεσης και/ή να μη γίνεται αναφορά στο εγκεκριμένο Σχέδιο Ανάπτυξης, όπως οριστικοποιήθηκε περί ή κατά τις 4/1/2013.» Η εκπρόσωπος του Γενικού Εισαγγελέα και ο δικηγόρος των Εναγόντων παρουσίασαν και υιοθέτησαν γραπτές αγορεύσεις στις 20.4.
  18. Το ζήτημα προσομοιάζει με αίτημα για τον παραμερισμό και συνοπτική απόρριψη της αγωγής, περίπτωση που διέπεται από τη Δ.27, θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.27 παρέχει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα ελέγχου των δικογράφων ως επίσης και εξουσία με συνοπτική διαδικασία να αναστέλλει ή να απορρίπτει αγωγή όπου το δικόγραφο δεν αποκαλύπτει εύλογη αιτία αγωγής (βλ. Mavromoustaki v. Yeroudes

(1965)1 C.L.R. 176, Χ"Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 949). O σκοπός της Δ.27 είναι η εξοικονόμηση χρόνου και δαπάνης (βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370, The Heirs of Late Theodora Panayi v. The Administrator of the Estate of the Late Stylianos Mandriottis
(1963)2 C.L.R. 167, 170). Όπως τονίστηκε επανειλημμένα, η δικαιοδοσία για απόρριψη αγωγής in limine, ασκείται με άκρα φειδώ και μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου κρίνεται ότι η αιτία αγωγής είναι έκδηλα και σχεδόν αναντίλεκτα ελαττωματική ή όπου η αγωγή ή η υπεράσπιση φαίνεται από τα δικόγραφα ότι είναι επιπόλαιη ή ενοχλητική. Στην Χατζηκυριάκος ν. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121 αναφέρθηκε ότι: «Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο . είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246.) Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής, η έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. (Βλ. Costas Mavromoustaki v. I. Yeroudes etc
(1965)1 C.L.R. 176, Papamichael v. Chacholiades
(1970)1 C.L.R. 305.).» Οι Ενάγοντες αναφέρονται σε κάποιο γεγονός, αυτό της δημοσίευσης κατά την 29.7.2011 του αναθεωρημένου ή/και τροποποιημένου Τοπικού Σχεδίου Λάρνακας. Διατείνονται ότι αυτό ή και σε συνδυασμό με κάποια αλλαγή στην πολιτική του Κράτους ή και του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως τους έχει προκαλέσει οικονομική ζημιά την οποία και αξιώνουν. Ο δικηγόρος των Εναγόντων αναφέρθηκε στην αγόρευση του στην Ιωάννου κ.α. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας αρ.υποθ. 233/2000, ημερ. 3.9.2001. Η απόφαση αναφέρεται στον περί Πολεοδομίας και Χωροταξίας Νόμο (Ν.90/72) και στην τροποποίηση του Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας που είχε δημοσιευτεί το 1996. Όπως εξηγείται παρά το ότι το άρθρο 18
(5)παρέχει τη δυνατότητα υποβολής ενστάσεων μέσα σε προθεσμία οκτώ μηνών από τη δημοσίευση και μετά την εξέταση των ενστάσεων από τον Υπουργό Εσωτερικών (άρθρο 18
(6)) αυτός υποβάλλει στο Υπουργικό Συμβούλιο τις παρατηρήσεις του και το Υπουργικό Συμβούλιο στη συνέχεια επικυρώνει το Τοπικό Σχέδιο ή επιφέρει τις κατά την κρίση του αναγκαίες τροποποιήσεις, η δημοσίευση του Τοπικού Σχεδίου που τροποποιήθηκε από τον Υπουργό τίθεται σε ισχύ από της δημοσιεύσεως της στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας (άρθρο 18
(4)). Επομένως, στα γεγονότα της παρούσας, το τροποποιητικό Τοπικό Σχέδιο Λάρνακας φαίνεται να τέθηκε σε ισχύ την 29.7.2011. Εχουν οι Ενάγοντες το Συνταγματικό δικαίωμα πρόσβασης στη δικαιοσύνη και το δικαίωμα τους αυτό δεν μπορεί να περιοριστεί στη βάση της εκτίμησης της ισχύος της υπόθεσης τους. Αυτή αποτελεί αντικείμενο της δίκης και δεν μπορεί να εξεταστεί έξω από αυτή. Κατά πόσο οι Ενάγοντες θα επιτύχουν ή θα αποτύχουν στις αξιώσεις τους, εξ ολοκλήρου ή μερικώς ή σε σχέση με περιορισμένη χρονική περίοδο είναι ζήτημα που θα κριθεί κατά την ακρόαση της αγωγής. Κατά πόσο δικαιούνται σε αποζημιώσεις και αν ναι, κατά πόσο αυτές θα πρέπει να περιοριστούν στη χρονική περίοδο μεταξύ της 29.7.2011 και της 4.1.2013 ή άλλης περιόδου είναι και πάλιν ζήτημα της δίκης της αγωγής. Είναι κατά τη δίκη και μόνο που θα εξεταστεί κατά πόσο η όποια οικονομική ζημιά των Εναγόντων και τα όποια δικαιώματα τους έχουν ουσιαστικά θιγεί με το τροποποιημένο Τοπικό Σχέδιο την 29.7.2011 ή και την οριστικοποίηση του την 4.1.2013, γεγονός που έπεται και δεν μπορεί ίσως να αποτελέσει αιτία αγωγής στην παρούσα. Παρατηρείται, επί τη ευκαιρία, ότι ενδεχομένως να υπήρξε παρερμηνεία στην προσέγγιση των Εναγόντων στην πιο πάνω υπόθεση. Ισως έχουν εκλάβει ότι η προσφυγή στην Ιωάννου αφορούσε την απόφαση του Υπουργού, ενώ η πραγματικότητα είναι ότι αφορούσε προσφυγή κατά της απόφασης του Υπουργικού Συμβουλίου. Είναι γι΄ αυτή την απόφαση που αναφέρεται στην Ιωάννου ότι οι αιτητές είχαν έννομο συμφέρον και νομιμοποιούνταν στην προσβολή της με προσφυγή. Τροφή προς σκέψη μπορεί να αποτελέσει και η Κεραυνού κ.α. ν. της Δημοκρατίας
(2007)3 Α.Α.Δ. 398, 400-401, όπου σημειώνεται ότι: «... δε συμφωνούμε ότι η Γνωστοποίηση αποτελεί εκτελεστή διοικητική πράξη. Το γεγονός ότι, με τη δημοσίευση της το Τοπικό Σχέδιο τέθηκε σε άμεση ισχύ και εφαρμοζόταν μέχρι τη δημοσίευση του Εγκριμένου Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας δεν το καθιστούσε και οριστικό, αφού, μετά τη Γνωστοποίηση, παρεχόταν δυνατότητα υποβολής ενστάσεων και διαφοροποίησής του. Ανεξάρτητα, βέβαια, από τα πιο πάνω, στην παρούσα περίπτωση, κι αν ακόμα ήθελε θεωρηθεί ότι η Γνωστοποίηση μέχρι τη δημοσίευση του Εγκριμένου Τοπικού Σχεδίου Λευκωσίας ήταν εκτελεστή, με τη δημοσίευση του τελευταίου, η οποία αποτελεί και το τέλος της σύνθετης διοικητικής ενέργειας, αυτή απώλεσε την εκτελεστότητά της, έτσι ώστε να μην υπάρχει αντικείμενο στην έφεση.» Ως εκ των ανωτέρω, η ένσταση που αναφέρεται στην παράγραφο 1 της Εκθεσης Υπεράσπισης απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα της διαδικασίας και της προηγηθείσας αίτησης ημερ. 15.4.2016 υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος της αγωγής και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, οπόταν και θα είναι πληρωτέα. (Υπ.)............................... Χ.Μαλαχτός Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.