← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY ΛΤΔ άλλως ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΩΣΤΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2199/12, 25/4/2016

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY ΛΤΔ άλλως ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΩΣΤΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2199/12, 25/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A67 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου‑ Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2199/12 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY ΛΤΔ άλλως ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων και

  1. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΚΩΣΤΑ
  2. ELAINE ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 25 Απριλίου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ Γ. Λουκαϊδης Για τους Εναγόμενους: κ Σαββίδης ΑΠΟΦΑΣΗ H αξίωση των εναγόντων αφορά υπόλοιπο ενοικίου €9732.93 δυνάμει συμφωνία ενοικιαγοράς με τους εναγόντες. Επίσης ζητούν τόκους και ή αποζημιώσεις ίσες προς 9.75 % επί του ποσού των €2736.37 που αντιπροσωπεύει τις καθυστερημένες δόσεις στην σύμβαση ενοικιαγοράς. Ζητείται και διάταγμα του Δικαστηρίου έναντι του εναγόμενου 1 για επιστροφή του οχήματος αντικείμενο της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Σύμφωνα με την δικογραφημένη θέση των εναγόντων η εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του εναγόμενου 1 δυνάμει της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Εναντίον του εναγόμενου 1 εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή. Η εναγόμενη 2 έχει καταχωρήσει έκθεση υπεράσπισης. H δικογραφημένη θέση της εναγομένης 2 είναι ότι ουδέποτε υπέγραψε ως εγγυητής συμφωνία ενοικιαγοράς και ότι η συμφωνία ήταν εικονική καθότι το όχημα ήταν ανύπαρκτο. Διαζευκτικά διατυπώνει την θέση ότι εάν ήθελε αποδειχθεί ότι η ενοικιαγορά δεν ήταν εικονική ότι οι πρόνοιες της είναι καταχρηστικές. Περαιτέρω ισχυρίσθηκε ότι ουδέποτε έλαβε επιστολή ενημέρωσης για το υπόλοιπο του τιμήματος ενοικαιγοράς και ισχυρίζεται ότι η εγγύηση έχει λήξη διότι αυτή ήταν περιορισμένου χρόνου. Σημειώνω ότι όλες αυτές οι δικογραφημένες θέσεις διατυπώθηκαν με αόριστο και γενικό τρόπο και δεν αποδείχθηκαν καθότι η εναγομένη 2 δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία για να αποδείξει αυτούς τους ισχυρισμούς. Οπότε το υπόλοιπο κείμενο της απόφασης καταπιάνεται με το κατά πόσο η ενάγουσα έχει αποδείξει επαρκώς την απαίτηση της ως αυτή δικογραφείται. Ο ουσιαστικός μάρτυρας που κατέθεσε προς όφελος της ενάγουσας τράπεζας ήταν ο Μιχάλης Κωνσταντίνου ο ΜΕ2 οποίος είναι λειτουργός της τράπεζας και είχε ανάμιξη στην σύναψη της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Κατέθεσε την συμφωνία ενοικιαγοράς που είναι υπογραμμένη τόσο από τον εναγόμενο 1 ως μισθωτή αλλά και από την εναγομένη 2 ως εγγυήτρια των υποχρεώσεων του εναγόμενου 1 δυνάμει της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Κατατέθηκε τιμολόγιο αγοράς του συγκεκριμένου οχήματος από το έμπορα αντικείμενο της συμφωνίας ενοικιαγοράς ως και επίσης πιστοποιητικό εγγραφής του συγκεκριμένου οχήματος στο τμήμα οδικών μεταφορών στο οποίο προκύπτει ότι το αντικείμενο ενεγράφη επ' ονόματι της τράπεζας αλλά και επ' ονόματι του μισθωτή από κοινού ως συνιδιοκτήτες. Σύμφωνα με το τεκμήριο 1 δηλαδή την συμφωνία ενοικιαγοράς το συνολικό ποσό χρηματοδότησης ήταν 12073.
  3. Όμως σύμφωνα με τον ΜΕ2 εξακολουθεί να οφείλεται το πόσο των 9860.
  4. Κατατέθηκε μία κατάσταση λογαριασμού ως τεκμήριο 10 η οποία περιέχει χρεοπιστώσεις επί του υπόλοιπου. Ο ΜΕ2 δεν εξήγησε με σαφήνεια αυτές τις χρεοπιστώσεις και μάλιστα σε ένα σημείο της μαρτυρίας του ανέφερε ότι το τεκμήριο 10 δεν είναι σημείο αναφοράς για το υπόλοιπο αλλά εσωτερική κατάσταση της τράπεζας όχι για κοινοποίηση σε τρίτους άλλο έγγραφο που ετοιμάζεται μόνο για σκοπούς της τράπεζας. Ανέφερε ότι ο τόκος που χρεώνεται επί του υπολοίπου ενσωματώνεται στο τελικό υπόλοιπο την ημέρα σύναψης της συμφωνίας ενοικιαγοράς. Μετέπειτα χρεώνεται επιτόκιο σ' αυτό το ποσό 5.8% με αποτέλεσμα η συνολική επιβάρυνση για το έτος να είναι 8.98% ετησίως. Επιπρόσθετα, επί των καθυστερημένων δόσεων που ανέρχονται στο ποσό 2736.37 χρεώνεται τόκος υπερημερίας 9.75 % από την ημέρα τερματισμού της συμφωνίας. Επί των μη ληγμένων δόσεων χρεώνεται ο τόκος ο συμβατικός. Το τεκμήριο 10 ετοιμάσθηκε με αναφορά άλλη κατάσταση του λογαριασμού που δεν τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου. Στο υπόλοιπο φαίνεται να έχουν ενσωματωθεί και τυχόν δικηγορικά έξοδα αλλά και επιστολές και άλλα έξοδα που δεν έχουν διευκρινιστεί επαρκώς από τον ΜΕ2 ώστε να είναι γνωστό στο Δικαστήριο σε τι απαρτίζεται το υπόλοιπο ως αυτό προκύπτει από το τεκμήριο
  5. H κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασαν οι ενάγοντες δεν είναι αυταπόδεικτη. Οφείλουν με θετική μαρτυρία να αποδείξουν το σημερινό υπόλοιπο. Ο συγκεκριμένος λογαριασμός έχει ετοιμασθεί με αναφορά άλλο λογαριασμό που παράχθηκε από το ηλεκτρονικό αρχείο της τράπεζας συνεπώς, είναι σημαντικές οι εξηγήσεις του ΜΕ2 σε σχέση με τις καταχωρήσεις που καταγράφονται στην κατάσταση και που συνθέτουν το τελικό υπόλοιπο του λογαριασμού. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή φαίνεται να υπήρχαν κάποιες πληρωμές έναντι του οφειλόμενου ποσού αλλά και χρεώσεις άλλου είδους όπως δικηγορικά έξοδα επί του οφειλόμενου ποσού. Διακρίνεται αυτή η υπόθεση από την Alpha Bank Ltd. v Arena Motor Show Ltd. ECLI:CY:AD:2015:A648, Πολιτική Έφεση 84/09 ημερομηνίας 2/10/2015 διότι σε εκείνη την περίπτωση η μόνη κίνηση του λογαριασμού ήταν η κεφαλαιοποίηση του οφειλόμενου τόκου που γινόταν δύο φορές ετησίως. Περαιτέρω σε εκείνη την υπόθεση οι εφεσείοντες είχαν καταθέσει ορθή κατάσταση για την κίνηση του λογαριασμού κατά τον χρόνο που είχαν γίνει 11 συναλλαγές και πράξεις. Αυτό δεν ισχύει στην παρούσα περίπτωση επειδή ο ΜΕ2 ήταν διαλλακτικός σε σχέση με την ορθότητα του τεκμηρίου 10 και η μόνη άλλη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου για το υπόλοιπο ήταν το τεκμήριο 8 που είναι απλή αντιγραφή του υπόλοιπου από άλλη κατάσταση λογαριασμού που τηρεί η τράπεζα. Στην υπόθεση Μπούλος Μαρσελ ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα 1 ΑΑΔ 1858

(2001)το Εφετείο επεξήγησε ότι υπόλοιπο σε τρεχούμενο λογαριασμό του χρέους δεν μπορεί να αποδειχθεί με απλή δήλωση του χρέους η οποία να ετοιμάσθηκε από την ενάγουσα. Δήλωση που περιέχεται σε ηλεκτρονική κατάσταση κάτω από κάποιες προϋποθέσεις είναι αποδεκτή ως αποδεικτικό στοιχείο οποιουδήποτε γεγονότος που εκτίθεται στην ηλεκτρονική κατάσταση. Όμως το κριτήριο για την βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί σε τέτοια δήλωση είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων να ικανοποιήσει ότι η εκδοχή του για το υπόλοιπο είναι ορθή. Με δεδομένο ότι η κατάσταση είναι αναπαραγωγή ή αντιγραφή από άλλη ηλεκτρονική δήλωση που έχει παραχθεί κρίνεται ιδιαίτερα σημαντική η προφορική μαρτυρία του ΜΕ2 ο οποίος εξήγησε τις καταγραφές που περιέχονται στην δήλωση και που συνθέτουν το υπόλοιπο. Στην υπόθεση Αντώνης Κόμπου ν. Universal Bank ltd. 1 Α.Α.Δ 194
(2009)το Εφετείο απέρριψε επιχείρημα του εφεσείοντα ότι δεν αποδείχθηκε το τελικό οφειλόμενο ποσό με θετική μαρτυρία και επεξήγησε ότι η υπόθεση αυτή ως προς τα γεγονότα διακρίνεται από το αποτέλεσα στην υπόθεση Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Κύπρου Λτδ. Ν Coral Foods Ltd. 1 ΑΑΔ 956
(2008)για τους ακόλουθους λόγους. Σ' εκείνη την υπόθεση οι ενάγοντες δεν επεξήγησαν συγκεκριμένες χρεώσεις στις καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασαν με βάση το Άρθρο 5Α
(1)του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 ούτως ώστε η βαρύτητά τους δεν κρίθηκε αρκετή να υποστηρίξει την απαίτηση, (β) διότι στην υπόθεση εκείνη είχε εφαρμογή ο περί Τόκου Νόμος του 1977 (Ν. 2/77ως είχε τροποποιηθεί) που περιόριζε το μέγιστο ποσοστό επιτοκίου στο 9% και (γ) διότι υπήρχε περί του αντιθέτου μαρτυρία ως προς τις καταστάσεις λογαριασμού. Στην παρούσα υπόθεση ενώ ο μάρτυρας των εφεσίβλητων αντεξετάστηκε για άλλα θέματα, δεν του ζητήθηκε να εξηγήσει τις καταχωρήσεις στις καταστάσεις λογαριασμού που παρουσίασε. Επεξηγήθηκε ότι κατάσταση λογαριασμού που παράγεται από ηλεκτρονικό υπολογιστή είναι ένα αποδεικτικό στοιχείο της αξίας του οποίου αξιολογείται η βαρύτητα του και είναι αποδεικτικό στοιχείο που λαμβάνεται υπόψη και συνεκτιμάται ανάλογα με τις περιστάσεις και με την υπόλοιπη μαρτυρία της υπόθεσης. Επειδή σε εκείνη την υπόθεση το υπόλοιπο αφορούσε πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν δοθεί σε τρεχούμενο λογαριασμό και η εξαγωγή του υπόλοιπου ήταν εύκολη προϋπόθεση με αποτέλεσμα να υπολογίζεται ακριβώς το υπόλοιπο δεν ήταν ανάγκη να επεξηγηθεί αναλυτικά κάθε διακίνηση του συγκεκριμένου λογαριασμού. Επανερχόμενος στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης θα πρέπει να παρατηρήσω ότι ο υπό εξέταση λογαριασμός δανείου, συνιστά μια πιο απλή από τις συνήθεις, περίπτωση διακίνησης λογαριασμού. Οι λόγοι είναι ότι, όπως προβλεπόταν στην ίδια τη συμφωνία - τεκμήριο 4, ουσιαστικά η αποπληρωμή του δανείου των £337.000 θα γινόταν με μια εφάπαξ δόση κατά την 30.11.02. Χωρίς επομένως άλλες ενδιάμεσες περιπλοκές ή υπολογισμούς, όπως εξήγησε και ο Μ.Ε.1 Μουαΐμης και δεν αμφισβητήθηκε, το διεκδικούμενο υπόλοιπο των £383.589.53 αποτελείται καθαρά από το ποσό του κεφαλαίου εκ £337.000 που ουδέποτε πληρώθηκε εν όλω ή εν μέρει, πλέον τους τόκους. Οι δε τόκοι, όπως έχει προαναφερθεί, γίνονταν στη βάση επιτοκίου 8.45% ετήσια μέχρι την 5.10.02 και 12.5% από 6.10.02. Υπολογίζονταν δε καθημερινά, αλλά εκεφαλαιοποιούντο κάθε εξάμηνο, ήτοι κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Αυτοί ήσαν οι ακριβείς υπολογισμοί, που σύμφωνα με την ενάγουσα οδηγούν στο τελικό αποτέλεσμα όπως αυτό εμφανίζεται και στα τεκμήρια 19 και 18 και οι συγκεκριμένοι υπολογισμοί δεν αμφισβητήθηκαν ή αντικρούστηκαν με οποιαδήποτε άλλη μαρτυρία. (Βλ. Μοσχάτου v. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785 και Ζαχαρίου v. Ζαχαρίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 159). Επομένως κρίνω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει σε ικανοποιητικό βαθμό, τα υπόλοιπα λογαριασμών τα οποία διεκδικεί.» Μελετήσαμε το πιο πάνω σκεπτικό του πρωτόδικου δικαστηρίου και κρίνουμε ότι η κατάληξή του είναι, με βάση τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης ορθή. Στην δική μας υπόθεση ο ΜΕ2 επεξήγησε ότι το υπόλοιπο προκύπτει από το σύνολο των καθυστερημένων δόσεων μαζί με τις δόσεις που δεν ήταν ληξιπρόθεσμες κατά τον χρόνο του τερματισμού της συμφωνίας. Ο ΜΕ2 υπολόγισε τις καθυστερημένες δόσεις κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής και μετά την έγερση της αγωγής έλεγξε και ότι υπήρχε καμία πληρωμή έναντι του υπόλοιπου. Αναφορικά με τον τόκο επεξήγησε ότι αυτός ενσωματώνεται στο ποσό της ενοικιαγοράς και έτσι ο συμβατικός τόκος λογίζεται μόνο έναντι των καθυστερημένων δόσεων που έχουν καταμετρηθεί και υπολογισθεί επακριβώς. Όμως πληρωμές έχουν γίνει επι του συνολικού ποσού της χορήγησης της ενοικιαγοράς. Επί του τεκμηρίου 8 δεν υπάρχει ούτε καν εξήγηση για ποιες δόσεις είναι η καθυστερημένες. Η υπεράσπιση δεν προσκόμισε καμία μαρτυρία για το υπόλοιπο αλλά και ούτε ήταν ικανοποιητικές οι εξηγήσεις του ΜΕ2 για κάποιες χρεώσεις που εμφανίζονται στο τεκμήριο 10 αλλά και για να εξηγήσει το πώς προκύπτει το υπόλοιπο ποσό. Η γραπτή δήλωση που κατέθεσε παραπέμπει σε κατάσταση λογαριασμού που σύμφωνα με τον ίδιο τηρείται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 22 του περί αποδείξεως νόμου αλλά όταν αντεξετάσθηκε ανέφερε ότι το τεκμήριο 10 δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως έγγραφο προς απόδειξη του υπολοίπου αλλά αφορά έγγραφο για εσωτερική χρήση της τράπεζας. Αυτή η διαλλακτική στάση δεν εμπνέει βεβαιότητα ως προς την ορθότητα των συμπερασμάτων του ότι το υπόλοιπο είναι ορθό. Όπως και στην υπόθεση Γρηγορίου ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ. 1 ΑΑΔ 846
(2010)ο λογαριασμός που παρουσίασε ο ΜΕ2 για να αποδείξει το τελικό υπόλοιπο είναι περίληψη του λογαριασμού ως προκύπτει από στοιχεία που ο ίδιος περισυνέλλεξε και έλεγξε με αναφορά τα τραπεζικά βιβλία και/ή ηλεκτρονικές καταστάσεις της τράπεζας. Δηλαδή, το τεκμήριο 8 που παρουσίασε δεν είναι τραπεζική κατάσταση που έχει παραχθεί από ηλεκτρονικό αρχείο της τράπεζας. Δεν έχει παραχθεί σύμφωνα με το άρθρο 22 του περί αποδείξεως νόμου Κεφ. 9 και δεν αποτελεί κατ' εξαίρεση του κανόνα εξ' ακοής μαρτυρία. Όταν έγγραφο συμμορφώνεται με διατάξεις του άρθρου 22 δεν είναι ανάγκη να αποδειχτεί κάθε καταχώρηση ή χρεοπίστωση του λογαριασμού ξεχωριστά από τον μάρτυρα που έκανε την καταχώρηση. Ο ΜΕ2 δεν είναι το πρόσωπο που έκανε όλες τις χρεοπιστώσεις είναι το πρόσωπο που έλεγξε τα τραπεζικά αρχεία και ήρθε στο Δικαστήριο να μαρτυρήσει όχι από την προσωπική του γνώση αλλά επειδή συμβουλεύθηκε τα αρχεία και ετοίμασε το τεκμήριο 8 που βασίζεται στα αρχεία αυτά. Η μαρτυρία του χωρίς αναφορά σε κατάσταση λογαριασμού που συμμορφώνεται με τις επιταγές του άρθρου 22 είναι εξ' ακοής μαρτυρία. Το τεκμήριο 8 είναι εξ' ακοής μαρτυρία εκτός και εάν ήθελε αποδειχθεί ότι βασίζεται σε ηλεκτρονικό αρχείο που συμμορφώνεται με τις επιταγές του άρθρυ
  1. Το τεκμήριο 10 θα μπορούσε να ήταν τέτοιο έγγραφο αλλά ο ίδιος ο μάρτυρας ανέφερε ότι το έγγραφο είναι μόνο για εσωτερική χρήση και δεν έπεισε ότι το έγγραφο αυτό είναι σωστή καταγραφή όλης της κίνησης του λογαριασμού ώστε να καταστεί ασφαλές το συμπέρασμα ότι το υπόλοιπο που αναγράφεται στην έκθεση απαιτήσεως είναι ορθό. Παρόμοια ήταν και η θεώρηση των πραγμάτων του Εφετείου στην υπόθεση Γρηγορίου διότι σε εκείνη την υπόθεση είχε παρουσιασθεί κατάσταση λογαριασμού για οφειλόμενο ποσό από μεταφορά και υπήρχε αποδεικτικό κενό σε σχέση με την κίνηση του λογαριασμού και όλες τις χρεοπιστώσεις του λογαριασμού. Σε εκείνη την υπόθεση έλλειψη της κατάστασης που επιβεβαίωνε με απόλυτο τρόπο το υπόλοιπο κρίθηκε η προφορική μαρτυρία του υπαλλήλου της τράπεζας ότι το υπόλοιπο είναι ορθό ανεπαρκής για να αποδειχθεί το υπόλοιπο του λογαριασμού στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Δεν έχω καμία βεβαιότητα ότι το σημερινό υπόλοιπο είναι ορθό παρά μόνο την διαβεβαίωση από τον μάρτυρα ΜΕ2 ότι το υπόλοιπο αυτό είναι ορθό. Η διαβεβαίωση αυτή προέρχεται από εξ' ακοής μαρτυρία διότι ο ΜΕ2 δεν παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού που να συμμορφώνεται με τις προϋποθέσεις του άρθρου 22 του περί αποδείξεως νόμου. Δεν θεωρώ ότι η εξ΄ ακοης διαβεβαίωση περί της ύπαρξης υπόλοιπου είναι ικανοποιητική μαρτυρία για να αποδειχτεί θετικά αυτό το γεγονός στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Δεν έχουν αποδειχθεί με αποδεκτή μαρτυρία τα ακόλουθα:
  2. αριθμός των καθυστερημένων δόσεων,
  3. οι χρεοπιστώσεις του λογαριασμού και,
  4. η ύπαρξη του υπολοίπου επί του οποίου λογίζεται τόκος. Αφής στιγμής ο ίδιος ο ΜΕ2 ανέφερε ότι το τεκμήριο 10 είναι για εσωτερική χρήση το θεμέλιο στο οποίο βασίζεται η μαρτυρία του είναι ανύπαρκτό απλούστατα διότι ο ίδιος δεν έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και η δήλωση του ότι το υπόλοιπο ορθό είναι εξ' ακοής μαρτυρία. Παρά το γεγονός ότι η εναγομένη 2 δεν έχει προσκομίσει μαρτυρία για να αμφισβήτησει τα λεγόμενα των μαρτύρων των εναγόντων αυτοί που έχουν το βάρος να αποδείξουν την απαίτηση τους είναι οι ενάγοντες και οφείλουν να αποδείξουν ότι το ποσό οφείλεται με θετική και αποδεκτή μαρτυρία. Έχουν αποτύχει και συνεπώς η αγωγή απορρίπτεται εναντίον της εναγομένης 2 και τα έξοδα αγωγής επιδικάζονται εναντίον των εναγόντων όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.