← Κύπρος

ΕΝΚΑΡΝΙΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΤΡΙΚΩΜΙΤΗ κ.α., Αρ. Αγ. 3684/ 2011, 19/4/2016

ΕΝΚΑΡΝΙΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑ ΤΡΙΚΩΜΙΤΗ κ.α., Αρ. Αγ. 3684/ 2011, 19/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A63 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ. 3684/ 2011 ΕΝΚΑΡΝΙΤΑ ΙΩΑΝΝΟΥ Ενάγουσας και

  1. ΑΝΔΡΕΑ ΤΡΙΚΩΜΙΤΗ
  2. PRIME INSURANCE CO. LTD Εναγομένων και
  3. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ
  4. Α. TRIKOMITIS LTD
  5. A.TRIKOMITIS MOTORS LTD Tριτοδιαδίκων Ημερομηνία:19 Απριλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια : Η κα Χρ. Μιτσίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Τριτοδιάδικους 2 και 3: Ο κ. Γρ. Σαββίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για έκδοση διατάγματος οδηγιών για ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ της εναγομένης 2 και των τριτοδιαδίκων 2 και 3) Με την υπό εκδίκαση αίτηση, η Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια (στη συνέχεια «η Αιτήτρια») αιτείται Διάταγμα του Δικαστηρίου για οδηγίες ανταλλαγής δικογράφων μεταξύ αυτής και των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 - Καθ' ων η Αίτηση (στη συνέχεια «Τριτοδιάδικοι 2 και 3»). Στην υπό κρίση Αίτηση οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 καταχώρησαν ένσταση η οποία επενεργεί ως αίτηση για παραμερισμό και/ή ακύρωση της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Απώτερος σκοπός της καταχώρησης ένστασης είναι ο τερματισμός της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου αφού εάν επιτύχει η ένσταση των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 τότε το Διάταγμα προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου καθίσταται άνευ αντικειμένου. Επομένως η αίτηση θα πρέπει να εξεταστεί κάτω από τις αρχές και τους κανόνες που διέπουν την ενεργοποίηση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου. Η παράθεση του ιστορικού της υπόθεσης κατά την άποψη μου έχει σημασία. Καταγράφω αυτό όπως το ανέπτυξε στην αγόρευση της η πλευρά της Αιτήτριας και το οποίο συνάδει με τα έγγραφα και τα πρακτικά που έχουν κατατεθεί ή τηρηθεί και ευρίσκονται στο φάκελο της υπόθεσης: «Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 14.12.2011 και με αυτή η Ενάγουσα αξιώνει ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες που κατ' ισχυρισμό έχει υποστεί συνεπεία δυστυχήματος που επισυνέβη στις 22.1.2010 ενώ αυτή επέβαινε στο όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ 552, το οποίο οδηγούσε ο Εναγόμενος
  6. Ο Εναγόμενος 1 καταχώρησε την υπεράσπιση του την 01.02.2013 ενώ η Αιτήτρια (ως Εναγόμενη 2) καταχώρησε την Υπεράσπιση της στις 30.04.2013 και σύμφωνα με αυτή αρνείται ότι παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ 552 το οποίο οδηγούσε κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ο Εναγόμενος 1.» Στη συνέχεια γίνεται αναφορά για το πώς περιήλθαν σε γνώση τους ισχυρισμοί και γεγονότα που αφορούν το επίδικο δυστύχημα τα οποία επιδρούν σημαντικά ως προς την ανάληψη εκ μέρους της εναγομένης 2 οποιασδήποτε ευθύνης. Αναφέρεται συγκεκριμένα ότι στις 21.02.2014 ο Γεώργιος Κ. Γεωργίου που χειριζόταν την υπόθεση για την Εναγόμενη 2, πληροφορήθηκε ότι ο Εναγόμενος 1 προσεπικάλεσε τον Γενικό Εισαγγελέα ως Τριτοδιάδικο. Στις 21.02.2014 ο Γ. Γεωργίου έλαβε γνώση του περιεχομένου της υπεράσπισης που καταχώρησε ο Τριτοδιάδικος 1 και σύμφωνα με αυτή ο Εναγόμενος 1 επιδιδόταν κατά τον χρόνο του ατυχήματος σε αγώνες ταχύτητας και απέστειλε αυθημερόν επιστολή στους δικηγόρους του Εναγομένου 1 (Τεκμ. 1 στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημ. 23.06.2015) με την οποία τους ζητούσε να τον εφοδιάσουν με αντίγραφα της υπεράσπισης του Εναγομένου 1 και της Έκθεσης Απαίτησης που καταχώρησαν εναντίον του Τριτοδιάδικου
  7. Ακολούθησαν τηλεφωνικές επικοινωνίες με τους δικηγόρους του Εναγόμενου 1 αλλά και κατά τις εμφανίσεις στο Δικαστήριο όταν ήταν ορισμένη για Οδηγίες η αγωγή είχαν ζητήσει κατ' επανάληψη από τους συνηγόρους των πιο πάνω διαδίκων να τους εφοδιάσουν με τα έγγραφα που είχαν ανταλλαχθεί, χωρίς καμία ανταπόκριση μέχρι και τις 27.11.2014, ημερομηνία κατά την οποία τους απέστειλαν την υπεράσπιση του Εναγόμενου 1 και την Έκθεση Απαίτησης του εναντίον του Τριτοδιαδίκου 1 (Τεκμ. 2 και 3 στην συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση ημ. 23.06.2015) με φαξ. Στις 28.09.2014 (προτού σταλούν τα πιο πάνω από τους δικηγόρους του Εναγόμενου 1), βασιζόμενοι σε ότι είχαν μέχρι στιγμής στη διάθεση τους, τους ισχυρισμούς δηλ. του Τριτοδιαδίκου 1 προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης τροποποίησης της υπεράσπισης της εκ μέρους της Αιτήτριας, για να συμπεριληφθούν σε αυτή οι σχετικοί ισχυρισμοί που περιήλθαν σε γνώση τους. Το διάταγμα τροποποίησης εκδόθηκε εκ συμφώνου στις 27.10.
  8. Στις 05.11.2014 η Αιτήτρια καταχώρησε την τροποποιημένη υπεράσπιση της και στις 2.12.2014, δηλαδή μέσα σε λιγότερο από 30 ημέρες από την καταχώρηση της, καταχωρήθηκε η Αίτηση για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιαδίκου στους Τριτοδιάδικους 2 και
  9. Η αίτηση εγκρίθηκε από το δικαστήριο στις 10.12.2014 και στην συνέχεια έγινε επίδοση της ειδοποίησης στους Τριτοδιάδικους 2 και 3 οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση δια δικηγόρου. Ακολούθως, στις 05.03.2015 καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση. Με την αίτηση της αυτή η Αιτήρια αιτείται όπως: Α. η εναγόμενη 2 παραδώσει την Έκθεση Απαιτήσεως της εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 εντός 15 ημερών και όπως οι Τριτοδιάδικοι καταχωρήσουν την Υπεράσπιση τους εις αυτή εντός 15 ημερών από της τοιαύτης παραδόσεως της Εκθέσεως Απαιτήσεως. Β. Όπως οι Τριτοδιάδικο8ι 2 και 3 δικαιούνται να εμφανισθούν κατά την ακρόαση της αγωγής και λάβουν μέρος εις αυτήν ως το Δικαστήριο ήθελε διατάξει και δεσμευθεί με το αποτέλεσμα της δίκης. Γ. Όπως το επίδικο θέμα της ευθύνης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 να αποζημιώσουν και/ή συνεισφέρουν στην Εναγόμενη 2 διά την απαίτηση της Ενάγουσας, εκδικασθεί στην παρούσα Αγωγή. Δ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.10 Θ.Θ.1,7,8,12

(1)-
(3)και Δ.48 Θ.Θ.1,2,3 και 9, στη γενική πρακτική και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης στηρίζεται στην ένορκη δήλωση της κ. Στέλλας Αναστάση η οποία δηλώνει ότι είναι στην υπηρεσία της εναγομένης 2 - Αιτήτριας και έχει προσωπική γνώση των γεγονότων για τα οποία ορκίζεται και λέγει τα ακόλουθα:
  1. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά απα΄8ιτηση της ενάγουσας σε σχέση με σωματικές βλάβες και ειδικές ζημιές που υπέστη συνεπεία δυστυχήματος που επισυνέβη στις 22.01.2010 ενώ η ίδια επέβαινε του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΕ2, το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος
  3. Η Αιτήτρια - εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο παρείχε ασφαλιστική κάλυψη εμπορικών κινδύνων στις εταιρείες A. TRIKOMITIS LTD και Α. TRIKOMITIS MOTORS LTD σε σχέση με οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα που βρίσκεται υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τους και ότι το αυτοκίνητο με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ 552 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτησία του κ. Σωτηράκη Τρικωμίτη και βρισκόταν στην κατοχή και/ή τον έλεγχο του ίδιου και/ή του εναγόμενου 1 και συνεπώς η οδήγηση του δεν καλυπτόταν από το ασφαλιστήριο που εξέδωσε και ευρισκόταν σε ισχύ.
  4. Αντίθετα ο εναγόμενος 1 στην υπεράσπιση του υποστηρίζει ότι οποιοδήποτε ποσό επιδικαστεί στην ενάγουσα οφείλει να το πληρώσει η εναγόμενη 2 η οποία κατά τον ουσιώδη χρόνο είχε ασφαλισμένο το αυτοκίνητο που οδηγούσε και στο οποίο επέβαινε η ενάγουσα.
  5. Όπως δε προκύπτει από τις λεπτομέρειες αμέλειας του εναγομένου 1, τις οποίες παραθέτει ο Τριτοδιάδικος 1 στην υπεράσπιση του, ο εναγόμενος 1 κατά τον ουσιώδη χρόνο οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο αλόγιστα και επικίνδυνα και επιδιδόταν σε αγώνες ταχύτητας, κάτι που είναι αντίθετο με τις πρόνοιες του ασφαλιστηρίου και/ή τους περιορισμούς ως προς την χρήση.
  6. Με βάση τις πρόνοιες του ασφαλιστηρίου εμπορικών κινδύνων της εναγομένης 1 αλλά και τον Νόμο (Ν.96(Ι)/2000) ως έχει τροποποιηθεί, ακόμα και αν αποφασιστεί ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο ευρισκόταν σε ισχύ το ασφαλιστήριο και κάλυπτε την οδήγηση του αυτοκινήτου ΕΕΕ552 από τον εναγόμενο 1, η ενάγουσα έχει το δικαίωμα, στην περίπτωση που υποχρεωθεί με βάση τις πρόνοιες του Νόμου να ικανοποιήσει την απόφαση που θα εκδοθεί υπέρ της ενάγουσας παρά το γεγονός ότι δεν έχει υποχρέωση παροχής κάλυψης με βάση το ασφαλιστήριο, να ανακτήσει το ποσό που θα καταβάλει στην ενάγουσα από τον ασφαλισμένο, δηλαδή τους προτεινόμενους τριτοδιάδικους και τον οδηγό του αυτοκινήτου.
  7. Με τη παρούσα αίτηση, η Αιτήτρια αιτείται όπως δοθούν οδηγίες από το Δικαστήριο για να προχωρήσει στην καταχώρηση έκθεσης απαίτησης εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 ούτως ώστε να δοθούν λεπτομέρειες της εκ μέρους των παράβασης των όρων του ασφαλιστηρίου αλλά και να διατυπωθεί η απαίτηση της εναγομένης 2 εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 ούτως ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του τις θέσεις όλων των πλευρών σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα και την ευθύνη της κάθε πλευράς και αποφασίσει πλήρως και οριστικά όλα τα θέματα που σχετίζονται με το επίδικο δυστύχημα και όλα τα ζητήματα που συνδέονται με αυτό και την ευθύνη ενός εκάστου των εμπλεκομένων. Στην πιο πάνω αίτηση καταχωρήθηκε Ειδοποίηση περί Προθέσεως Ενστάσεως εκ μέρους των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 την οποία βασίζουν στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.10
(1)μέχρι και την 10
(10)και ειδικότερα τις Δ.10 Κ.1
(2), Δ.10 Κ.78
(1)(γ) και Δ.10(Κ.7
(3)και Δ.48 Κ. 1,2,3,4,5,6,6,7,8,9 και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί της Νομολογίας. Ως λόγους ένστασης προβάλλουν τους ακόλουθους:
  1. Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη, άκυρη, αντικανονική και καταχρηστική.
  2. Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 είναι παράτυπη, εκπρόθεσμη και αντικανονική.
  3. Η άδεια για έκδοση ειδοποίησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 είναι λανθασμένη, άκυρη και καταχρηστική. Το πραγματικό υπόβαθρο της ένστασης στηρίζεται σε ένορκες δηλώσεις του κ. Σωτήρη Τρικωμίτη ο οποίος δηλώνει διευθυντής των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 και ότι γνωρίζει όλα τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση από τα στοιχεία που του έδωσαν οι Τριτιδιάδικοι 2 και 3 και από νομικές συμβουλές του Δικηγόρου των Τριτοδιαδίκων 2 και
  4. Δηλώνει περαιτέρω ότι εξ όσων τον πληροφορεί ο Δικηγόρος των Τριτοδιάδικων 2 και 3 η διαδικασία τριτοδιάδικου αναφορικά με τους Τριτοδιάδικους 2 και 3 είναι άκυρη και παράτυπη διότι καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα ήτοι πέραν της προθεσμίας του 1 μηνός από την Υπεράσπιση της Αιτήτριας όπως προβλέπεται στην Δ.10 Κ. 1
(2)των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Από όσα τον πληροφορεί ο Δικηγόρος των Τριτοδιάδικων 2 και 3 η υπεράσπιση της Αιτήτριας καταχωρήθηκε την 30.04.2013 και ως εκ τούτου η αίτηση για Τριτοδιάδικο 2 και 3 έπρεπε να είχε καταχωρηθεί μέχρι την 30.05.2013 ασχέτως εάν καταχωρήθηκε αίτηση τροποποίησης της εν λόγω Υπεράσπισης και Τροποποιημένη Υπεράσπιση της Αιτήτριας σε κατοπινό στάδιο. Στις 5.11.2014 καταχώρησε η Αιτήτρια εναγόμενη 2 τροποποιημένη Υπεράσπιση. Η τροποποίηση που έγινε με Διάταγμα ημερ. 27.10.2014 ανέφεραν την κατά τους εναγομένους συμμετοχή των Τριτοδιαδίκων 2 και
  1. Η καταχώρηση Τροποποιημένης Υπεράσπισης ουδόλως επηρεάζει τις αυστηρές προθεσμίες που προνοεί ο Νόμος και οι Κανονισμοί. Περαιτέρω είναι η θέση τους ότι η αίτηση τροποποίησης καταχωρήθηκε κακόπιστα και σκόπιμα απλώς και μόνο για να δικαιολογηθεί η εκπρόθεσμη καταχώρηση αίτησης για διαδικασία τριτοδιάδικου, η οποία όμως είναι αντινομική, παράτυπη, αντικανονική και καταχρηστική αφού για αγωγή που καταχωρήθηκε το 2011 και στην οποία καταχωρήθηκε υπεράσπιση την 30.04.2013 εδόθη άδεια για διαδικασία τριτοδιάδικου τέλος του 2014 ή αρχές του 2015 κατόπιν παραπλάνησης του Δικαστηρίου και κατάχρησης της διαδικασίας. Περαιτέρω είναι η θέση τους ότι η ειδοποίηση των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 καταχωρήθηκε υπερβολικά καθυστερημένα και η καταχώρηση της είναι καταχρηστική και αδικαιολόγητη υπό τις περιστάσεις. Εξ όσων γνωρίζει καμία βάσιμη δικαιολογία δεν δόθηκε από την Αιτήτρια προς το Δικαστήριο για την υπερβολική καθυστέρηση της καταχώρησης της επίδικης ειδοποίησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 αλλά ούτε και καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια οποιαδήποτε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της ειδοποιήσεως των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 και ως εκ τούτου είναι η θέση τους ότι η επίδικη ειδοποίηση των Τριτοδοιαδίκων 2 και 3 καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα, παράτυπα και αντικανονικά πράγμα που καθιστά την όλη διαδικασία άκυρη. Για αυτούς τους λόγους αλλά και γιατί αρνείται τα όσα αναφέρει η Αιτήτρια στην αίτηση της ζητεί την ακύρωση της. Στη συνέχεια δόθηκε άδεια στην πλευρά της Αιτήτριας και καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Σε αυτή δικηγόρος από το δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί την Αιτήτρια, ο κ. Χρύσανθος Χρυσάνθου, αναφέρεται στην απαίτηση της ενάγουσας και πως προέκυψε και στο ιστορικό της υπόθεσης. Εξηγεί στη συνέχεια ότι η εναγόμενη 2 δεν είχε οποιανδήποτε πληροφόρηση κατά τον χρόνο της καταχώρησης της υπεράσπισης της για τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο εναγόμενος 1 στην υπεράσπιση του όσο και στην έκθεση απαίτησης του εναντίον του Τριτοδιάδικου
  2. Εξηγεί ότι η ευθύνη για την μη έγκαιρη πληροφόρηση τους ανήκει στους δικηγόρους του εναγομένου 1 οι οποίο9ι δεν τους εφοδίασαν ως όφειλαν με αντίγραφο της υπεράσπισης που καταχώρησαν εκ μέρους του. Ούτε και είχαν στη διάθεση τους αντίγραφο της έκθεσης απαίτησης του εναντίον του Τριτοδιάδικου 1 εφόσον η διαδικασία έγινε στην απουσία τους. Αναφέρεται σε ενέργειες που προέβηκε ο δικηγόρος που χειριζόταν την υπόθεση με αποστολή επιστολής στις 21.04.2014 στους δικηγόρους του εναγομένου 1 με την οποία ζητούσε να τον εφοδιάσουν με τα πιο πάνω δικόγραφα. Αυτοί δεν ανταποκρίθηκαν όπως και σε τηλεφωνικές του κλήσεις με τη δικηγόρο Γιολάντα Ζαχαρίου. Αφού δε έλαβαν γνώση των ισχυρισμών που προβάλλονται από τον Τριτοδιάδικο 1 αναφορικά με τις συνθήκες που έγινε το επίδικο δυστύχημα και εφόσον η οδήγηση υπό αυτές τις περιστάσεις συνιστά παράβαση όρων του ασφαλιστηρίου, υπέβαλαν εκ μέρους της εναγομένης 2 αίτηση για τροποποίηση της υπεράσπισης της για την περίληψη των πιο πάνω ισχυρισμών και την 27.10.2014 εκδόθηκε εκ συμφώνου σχετικό διάταγμα τροποποίησης. Η τροποποιημένη υπεράσπιση της εναγομένης 2 καταχωρήθηκε στις 5.11.2014 και στις 2.12.2014 δηλαδή σε λιγότερο από 30 ημέρες από την καταχώρηση της καταχωρήθηκε η αίτηση για έκδοση και επίδοση ειδοποίησης τριτοδιάδικου στους Τριτοδιάδικους 2 μια
  3. Η αίτηση εγκρίθηκε από το Δικαστήριο την 10.12.2014 και στη συνέχεια έγινε επίδοση στους Τριτοδιάδικους 2 και 3 οι οποίοι καταχώρησαν εμφάνιση διά δικηγόρου. Στην απάντηση τους οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 πέραν της γνώσης τους για τα γεγονότα της υπόθεσης αρνούνται τα όσα ισχυρίζεται η Αιτήτρια με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση του κ. Χρ. Χρυσάνθου και ότι αυτά είναι άσχετα τη παρούσα διαδικασία. Δεν εξηγούν γιατί δεν προχώρησαν έγκαιρα στην καταχώρηση αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 και ό, τι προβάλλουν είναι απλά δικαιολογίες παραπλανώντας το Δικαστήριο για να επιτύχει στην αίτηση του. Σε σχέση με την δικαιολόγηση της αναμονής για τη λήψη των δικογράφων εκ μέρους των δικηγόρων του εναγομένου 1 επιρρίπτοντας τους την ευθύνη για την καθυστέρηση εισηγείται ότι ο Αιτητής όφειλε να είχε ερευνήσει το φάκελο του Δικαστηρίου και να πάρει τις σχετικές πληροφορίες. Σε αναφορά σε ενέργειες και ημερομηνίες καταλογίζει όλη την ευθύνη για καθυστέρηση και μη συμμόρφωση της Αιτήτριας με την προθεσμία που προνοείται στους Κανονισμούς στην υποβολή της αίτησης του την οποία εν τέλει υπέβαλε εκπρόθεσμα, αντινομικά, παράτυπα, αντικανονικά και καταχρηστικά. Θα έπρεπε δε να είχε υποβάλει αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης της Ειδοποίησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 και όχι να ακολουθήσει την παρούσα διαδικασία. Ως εκ τούτου η διαδικασία καθίσταται άκυρη. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ: Η υπό εξέταση αίτηση πρέπει να εξεταστεί υπό το φως των προνοιών της Δ.10 Θ1 σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο δύναται να ενεργοποιήσει τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου εάν ικανοποιηθεί ότι πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις:
  4. Ο Εναγόμενος δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημιώσεως από τον Τριτοδιάδικο
  5. Ο Εναγόμενος δικαιούται θεραπεία σχετική με τα αρχικά αίτια της αγωγής και ουσιαστικά την ίδια ή μερική θεραπεία που απαιτείται από τον Ενάγοντα.
  6. Οποιοδήποτε ζήτημα σχετικό με το αντικείμενο της αγωγής είναι ουσιαστικά το ίδιο με το ζήτημα που αναφύεται μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου και έπρεπε κανονικά να εκδικασθεί όχι μόνον μεταξύ του Ενάγοντα και του Εναγόμενου αλλά μεταξύ του Ενάγοντος και Εναγόμενου και του Τριτοδιάδικου ή μεταξύ οιουδήποτε εξ' αυτών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να δώσει άδεια στον Εναγόμενο να εκδώσει και να επιδώσει Ειδοποίηση Τριτοδιαδίκου. Στην υπόθεση Ιωάννου ν. Βιολάρης και Υιοί Λτδ,
(2001)1 Α.Α.Δ. 1424 τονίστηκε ότι τέτοια άδεια χορηγείται στον Εναγόμενο εάν η περίπτωση εντάσσεται σε μια από τις τρεις προϋποθέσεις που εξειδικεύει η Δ.10 Θ1 αλλά και επιπλέον επιβάλλεται ο Εναγόμενος να αποδείξει κάτι τέτοιο εκ πρώτης όψεως. Επιπλέον, ως προς το τι εξετάζεται για ενεργοποίηση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου τέθηκε με σαφήνεια στην υπόθεση Asimenos v. Chrysostomou κ.α.,
(1982)1 C.L.R 145 και υιοθετείται μέχρι σήμερα από την νομολογία, ως ακολούθως: «.It is also presumed that if a prima facie case is made out which would bring the matter within any paragraph of rule 1 and leave to issue a third party notice is granted the court will not, in granting leave, consider the merits of the claim.» Προκύπτει από τις πιο πάνω προϋποθέσεις που θέτει η σχετική Διάταξη ότι ο Εναγόμενος μπορεί να αξιώσει εναντίον τρίτου προσώπου, πέραν της κάλυψης ή συνεισφοράς και οποιανδήποτε θεραπεία η οποία σχετίζεται ή συνδέεται με την αρχική αιτία αγωγής και η οποία είναι ουσιωδώς ή ίδια με κάποια από τις θεραπείες οι οποίες αξιώνονται από τον ενάγοντα. Μπορεί ακόμα να ζητήσει όπως οποιοδήποτε επίδικο θέμα που σχετίζεται ή συνδέεται με το αντικείμενο της αγωγής και είναι ουσιωδώς το ίδιο με κάποιο θέμα που εγείρεται μεταξύ ενάγοντα και εναγόμενου, αποφασισθεί μεταξύ και των τριών προσώπων. Αυτό δε που απαιτείται για την ενεργοποίηση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου είναι να διαφανεί εκ πρώτης όψεως υπόθεση εναντίον προσώπου που δεν είναι διάδικος και σε καμία περίπτωση το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε ευρήματα επί της ουσίας της υπόθεσης. Σκοπός της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου ως έχει αποσαφηνιστεί στην υπόθεση Νικήτα ν. Medcon Constructions,
(1997)1B Α.Α.Δ. 643, είναι η αποφυγή πολλαπλότητας αγωγών, η αποφυγή εξόδων, η δέσμευση του Τριτοδιάδικου με το αποτέλεσμα της αγωγής μεταξύ του Ενάγοντος και του Εναγόμενου και η δυνατότητα απόφασης επί του θέματος που σχετίζεται με τη διαδικασία Τριτοδιαδίκου αμέσως μετά την απόφαση στην αγωγή για να μην είναι αναγκασμένος ο Εναγόμενος να περιμένει να αποδείξει την αξίωση του εναντίον του Τριτοδιάδικου με άλλη αγωγή, ενώ ο Ενάγοντας θα έχει την ευκαιρία εκτελέσει την απόφαση εναντίον του. Ένα σημαντικό ζήτημα που προκύπτει στις περιπτώσεις που δεν δίδεται άδεια προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου είναι κατά πόσο θα μπορέσει ο Εναγόμενος να εγείρει νέα αγωγή εναντίον προσώπου που μπορούσε να καταστεί διάδικος σε προγενέστερη διαδικασία. Σχετική επί του προκειμένου είναι η υπόθεση Θεοδώρου ν. Μάντη,
(2010)1 ΑΑΔ 1036, στην οποία λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Τυγχάνει όμως νομολογιακά αναγνωρισμένη η αρχή που διέπει τα του κωλύματος λόγω δεδικασμένου (res judicata) ή του λεγόμενου issue estoppel ότι το εμπόδιο στην έγερση νέας αγωγής εγείρεται όχι μόνο εκεί όπου ένα ή περισσότερα επίδικα θέματα είχαν εγερθεί στην ίδια μορφή κατά την προηγηθείσα αγωγή, αλλά καλύπτει επίσης και τις διαδικασίες στο πλαίσιο των οποίων θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί τέτοια θέματα ως επίδικα, αλλά δεν ηγέρθηκαν.» Περαιτέρω υιοθετήθηκε η ακόλουθη αρχή που έθεσε η Commercio S.A. κ.ά. v. Bluecoral Navigation Ltd
(1995)1 Α.Α.Δ. 309: «Σαν θέμα γενικής πολιτικής του δικαίου, η παράλειψη διαδίκου να εγείρει σε προηγούμενη δικαστική διαδικασία στα δικογραφήματα του ή την επιχειρηματολογία που ανέπτυξε, ή να προσκομίσει μαρτυρία αναφορικά με οτιδήποτε θα μπορούσε να στηρίζει την υπόθεση ή υπεράσπιση του, δεν δικαιολογεί ούτε επιτρέπει νέο δικαστικό αγώνα με αντικείμενο, ό,τι παραλείφθηκε. Αυτό θα σήμαινε την τμηματική εκδίκαση των διαφορών κατ' επιλογήν του διαδίκου και τη διαιώνιση τους. Έτσι, η αρχή της τελεσιδικίας, που είναι κοινωνικά επιβεβλημένη, θα υφίστατο καίριο πλήγμα ...» Σχετικό επί του θέματος είναι και το άρθρο 68 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148 σύμφωνα με το οποίο: « Αv πρόσωπo υπoστεί ζημιά συvεπεία αστικoύ αδικήματoς oπoιoιδήπoτε συvαδικoπραγήσαvτες πoυ υπέχoυv ευθύvη σε σχέση με τηv εv λόγω ζημιά δύvαvται vα τύχoυv συvεισφoράς από oπoιoδήπoτε άλλo αδικoπραγήσαvτα, o oπoίoς υπέχει, ή αv εvαγόταv θα υπείχε, ευθύvη σε σχέση με τη ζημιά αυτή, είτε ως συvαδικoπραγήσας είτε άλλως πως, oύτως ώστε καvέvα πρόσωπo vα μη δικαιoύται vα τύχει συvεισφoράς δυvάμει τoυ άρθρoυ αυτoύ από πρόσωπo πoυ δικαιoύται σε κάλυψη από αυτό σε σχέση με τηv ευθύvη σχετικά με τηv oπoία επιδιώκεται η συvεισφoρά». Για να καταδειχθεί η ανάγκη να παραμείνουν οι Τριτοδιάδικοι 2 και 3 στην παρούσα αγωγή επιβάλλεται να παρατεθούν τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά προκύπτουν από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς και αυτό θα γίνει χωρίς κατ΄ανάγκη να υπεισέλθω στην ουσία της υπόθεσης. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται στην Υπεράσπιση της ότι δεν παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 αλλά ασφαλιστική κάλυψη εμπορικών κινδύνων στις εταιρείες A.TRIKOMITIS LTD και A.TRIKOMITIS MOTORS LTD (Τριτοδιάδικους 2 και 3) σε σχέση με οποιοδήποτε μηχανοκίνητο όχημα βρίσκεται υπό την φύλαξη ή τον έλεγχο τους και ότι το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος 1 ήταν ιδιοκτησία του Σωτηράκη Τρικωμίτη και ευρισκόταν στην κατοχή και/ή τον έλεγχο του ιδίου και/ή του Εναγόμενου 1 και συνεπώς δεν καλυπτόταν από το ασφαλιστήριο που εξέδωσε η Αιτήτρια. Σε περίπτωση βέβαια που αποδειχθεί ότι το ασφαλιστήριο που κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν σε ισχύ μεταξύ της Αιτήτριας και των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 κάλυπτε την οδήγηση του οχήματος από τον Εναγόμενο 1 τότε θα υποχρεωθεί να καταβάλει στην Ενάγουσα οποιοδήποτε ποσό τυχόν επιδικαστεί υπέρ της στην αγωγή. Με την πληροφόρηση όμως που η Αιτήτρια έτυχε για τις συνθήκες του δυστυχήματος ότι δηλαδή ο Εναγόμενος 1 επιδιδόταν σε αγώνες ταχύτητας, προκύπτει θέμα παράβασης του ασφαλιστηρίου. Η παράβαση αυτή εάν και εφόσον αποδειχθεί, δίνει το δικαίωμα στην Αιτήτρια βάσει του ασφαλιστηρίου αλλά και του Ν. 96
(1)/2000, να ανακτήσει το ποσό που τυχόν κληθεί να καταβάλει στην Ενάγουσα, από τον ασφαλισμένο, δηλαδή τους Τριτοδιαδίκους 2 και 3 και τον οδηγό του οχήματος. Συνεπώς προκύπτει ξεκάθαρα ζήτημα πλήρους αποζημίωσης της Αιτήτριας από τους Τριτοδιαδίκους 2 και
  1. Η Αιτήτρια, κατά το στάδιο της έκδοσης του διατάγματος προσεπίκλησης των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 είχε υποχρέωση να αποδείξει εκ πρώτης όψεως ότι συντρέχει μια εκ των τριών προϋποθέσεων που θέτει η Διαταγή 10 Θεσμός
  2. Αδιαμφισβήτητα η Αιτήτρια έχει αποδείξει ότι εκ πρώτης όψεως δικαιούται συνεισφοράς ή αποζημίωσης από τους Τριτοδιαδίκους 2 και
  3. Το δικαίωμα της Αιτήτριας για αποζημίωση από τους Τριτοδιαδίκους 2 και 3 αποδεικνύεται από τις πρόνοιες του ασφαλιστήριου το οποίο βρίσκεται εντός του φακέλου του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο 1 στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου αλλά και από τις σχετικές διατάξεις του Ν. 96
(1)/2000, σύμφωνα με τις οποίες η Αιτήτρια δικαιούται να ανακτήσει το ποσό που θα καταβάλει στην Ενάγουσα, λόγω της παράβασης των ασφαλισμένων της. Θα εξετάσω στη συνέχεια τους ισχυρισμούς που προβάλλονται και περιέχονται στις Ένορκες Δηλώσεις που συνοδεύουν την Ένσταση των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 σε σχέση με τον χρόνο που καταχωρήθηκε η Αίτηση. Από μια απλή ανάγνωση και των δύο Ενόρκων Δηλώσεων των Τριτοδιαδίκων 2 και 3, προκύπτει ότι ο κύριος λόγος ένστασης είναι η καθυστέρηση εκ μέρους της Αιτήτριας να καταχωρήσει Αίτηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου. Ο κ. Σωτηράκης Τρικωμίτης, διευθυντής των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 αναφέρει ότι τα όσα οδήγησαν στην καταχώρηση της Αίτησης προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου είναι γεγονότα που αναφέρονται στην υπεράσπιση του Τριτοδιαδίκου 1 την οποία είχε η Αιτήτρια στην κατοχή της από τις 21.02.2014 και ως εκ τούτου δεν δικαιολογείται η καταχώρηση αίτησης της τροποποίησης της υπεράσπισης μας στις 28.09.2014, εάν αυτή έγινε με σκοπό να προβληθούν οι θέσεις της Αιτήτριας εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και
  1. Περαιτέρω, αναφέρει ότι η αίτηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε πριν αποσταλούν τα δικόγραφα του Εναγόμενου
  2. Ο ισχυρισμός του κ. Σ. Τρικωμίτη ότι τα γεγονότα που οδήγησαν στην καταχώρηση της Αίτησης προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου είναι γεγονότα που αναφέρονται στην υπεράσπιση του Τριτοδιαδίκου 1 και δεν θα μπορούσε να ήταν άλλα από αυτά, αφού όπως ο ίδιος αναφέρει στην απαντητική του ένορκη δήλωση, η αίτηση καταχωρήθηκε προτού αποστείλει στην Αιτήτρια τα δικόγραφα του ο Εναγόμενος
  3. Μόλις περιήλθε στην γνώση του δικηγόρου που χειριζόταν την υπόθεση, Γεώργιου Κ. Γεωργίου, το περιεχόμενο της υπεράσπισης του Τριτοδιαδίκου 1 απέστειλε την ίδια μέρα, ήτοι 21.02.2014, επιστολή προς τους δικηγόρους του Εναγόμενου 1 για να του αποστείλουν τα δικόγραφα τους. Η εξασφάλιση των δικογράφων αυτών ήταν άκρως απαραίτητη για να μπορέσει ο Γεώργιος Κ. Γεωργίου να αποφασίσει τα δικονομικά διαβήματα στα οποία θα προχωρούσε για την καλύτερα δυνατή διασφάλιση των συμφερόντων της Αιτήτριας όπως αναφέρει στην αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος της Αιτήτριας. Εν όψει της μη ανταπόκρισης από την άλλη πλευρά για μεγάλο χρονικό διάστημα στο αίτημα το οποίο γινόταν τηλεφωνικώς αλλά και κατά τις εμφανίσεις στο Δικαστήριο όπου ήταν ορισμένη για Οδηγίες η αγωγή, ο Γεώργιος Κ. Γεωργίου, μη έχοντας άλλη επιλογή βασίστηκε στην υπεράσπιση του Τριτοδιαδίκου 1 και προχώρησε στα διαβήματα που κατέστησαν τους Τριτοδιαδίκους 2 και 3 μέρος της αγωγής. Επομένως το πιο πάνω γεγονός δεν ενέχει οποιαδήποτε σημασία και ούτε επιδρά αρνητικά στις ενέργειες της Αιτήτριας σε σχέση με το χρόνο που παρήλθε. Σύμφωνα με την σχετική Διάταξη, η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται οποτεδήποτε από την ημερομηνία καταχώρισης σημειώματος εμφάνισης, αλλά το αργότερο πριν την πάροδο ενός μηνός από την ημερομηνία καταχώρισης της έκθεσης υπεράσπισης. Η προθεσμία αυτή είναι ξεκάθαρη και από μακρά σειρά νομολογίας προκύπτει ότι μη συμμόρφωση από την επιβαλλόμενη προθεσμία καθιστά την αίτηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου εκπρόθεσμη. Εν τούτοις η Δικαστική εξουσία δεν διέπεται από άκαμπτους κανόνες αλλά ασκείται συνεκτιμώντας τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης ξεχωριστά. Μια τέτοια προσέγγιση ακολούθησε το Εφετείο στην υπόθεση Εκδοτικός Οίκος Δίας Λτδ ν. Δώρου Γεωργιάδη
(2012)1 ΑΑΔ 2032 όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Υπό τις περιστάσεις, θεωρούμε ότι τυχόν απόρριψη του υποβληθέντος αιτήματος, θα ήταν υπέρμετρα επαχθές μέτρο και θα προσέκρουε στο καλώς νοούμενο συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης που επιβάλλει, αφενός μεν την αποστασιοποίηση από τυπολατρικής φύσεως αντιμετώπιση των διαδικαστικών θεμάτων και αφετέρου την επικέντρωση της προσοχής του εφετείου επί της ουσίας, που δεν είναι άλλη παρά η εκδίκαση της έφεσης, με βάση τους υποβληθέντες λόγους έφεσης» Είναι δε καλά νομολογημένη αρχή ότι οι χρονικές προθεσμίες που καθορίζουν οι δικονομικοί κανόνες έχουν ως απώτερο σκοπό την όσο το δυνατό ταχύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Εκεί όπου η αυστηρή εφαρμογή των χρονικών προθεσμιών μπορεί να αποβεί άδικη για ένα από τους διαδίκους, οι δικονομικοί κανόνες παρέχουν την ευχέρεια παράτασης μιας χρονικής προθεσμίας νοουμένου ότι μια τέτοια παράταση είναι δικαιολογημένη κάτω από τις περιστάσεις. Αναφορικά με τις αιτήσεις προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου που υποβάλλονται μετά την παρέλευση της προθεσμίας των 30 ημερών. Στην πρωτόδικη υπόθεση Valerie Thomas v. Eric Thomas κ.α. Ε.Δ. Αμμοχώστου, ενδιάμεση απόφαση ημερ. 25.11.2010 της A.E.Δ. (όπως ήταν τότε) Λένας Δημητριάδου - Ανδρέου, αφού έλαβε υπόψη τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της υπόθεσης θεώρησε εμπρόθεσμη την υποβολή αίτησης προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου η οποία καταχωρήθηκε ένα χρόνο μετά την καταχώρηση της αρχικής Υπεράσπισης αλλά ταυτόχρονα με την καταχώρηση της Υπεράσπισης στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης. Στην επίσης πρωτόδικη απόφαση Μιχάλη Χατζηγρυπάρη ν. Natalia Terenteva v. Δρ. Άλκη Αλκιβιάδους Τριτοδιάδικου ενδιάμεση απόφαση ημερομηνίας 28/11/2013 όπου η Αίτηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου καταχωρήθηκε 4 χρόνια μετά την καταχώριση της υπεράσπισης αλλά ταυτόχρονα με την τροποποιημένη υπεράσπιση, το Δικαστήριο απέρριψε αίτημα παραμερισμού της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου αναφέροντας τα ακόλουθα: « Η πορεία των πραγματικών γεγονότων ως ανάγλυφα αναδύεται εκ του φακέλου της υπόθεσης αλλά και της αλληλουχίας που ακολούθησαν, δεν υποδεικνύουν κάποια γνώση και παράλειψη εκ μέρους της Εναγόμενης να προβάλει έγκαιρα απαίτηση εναντίον τρίτου προσώπου, ούτε και μια εκ των υστέρων προσπάθεια να καλύψει το κενό. Αντίθετα αναδύεται μια γνήσια απαίτηση που προβλήθηκε άμεσα και ευθύς ως έλαβε γνώση..» Προκύπτει από τα γεγονότα που αναφέρονται ανωτέρω, τα οποία αποδεικνύονται με τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται στις Ένορκες Δηλώσεις που καταχώρησε η Αιτήτρια για την υπό κρίση Αίτηση, ότι μόλις οι δικηγόροι της Αιτήτριας πληροφορήθηκαν για την ενδεχόμενη παράβαση των ασφαλισμένων του προσπάθησαν άμεσα να εξασφαλίσουν όλες τις απαιτούμενες πληροφορίες. Εν τούτοις και παρά τις προσπάθειες, δεν είχαν καμία ανταπόκριση από τους εμπλεκομένους και τους δικηγόρους αυτών. Μη έχοντας άλλη επιλογή προχώρησαν στην αίτηση άμεσα με την καταχώρηση αίτησης τροποποίησης της υπεράσπισης και σε λιγότερο από 30 ημέρες από την καταχώρηση της τροποποιημένης υπεράσπισης καταχώρησε την αίτηση προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκου. Το γεγονός ότι ανέμεναν και έδωσαν χρόνο να τους σταλούν τα δικόγραφα του Εναγόμενου 1 δεν πρέπει να εκληφθεί ως κωλυσιεργία από μέρους τους στον χειρισμό της υπόθεσης. Εξετάζοντας όμως την αίτηση κάτω από τις πρόνοιες της Δ.57 Θ.2 σύμφωνα με την οποία: «Ένα Δικαστήριο ή Δικαστής θα έχει την εξουσία να επεκτείνει ή να μειώνει τον χρόνο που καθορίζεται από αυτούς τους κανονισμούς ή ορίζεται από οιονδήποτε διάταγμα επεκτάσεως του χρόνου για να γίνει κάτι ή να αρχίσει κάποια διαδικασία, υπό τοιούτους όρους (αν υπάρχουν) που το δίκαιο της περίπτωσης θα απαιτεί και οιαδήποτε τέτοια επέκταση του χρόνου μπορεί να διαταχθεί παρόλο που η αίτηση γι' αυτό το σκοπό θα έχει γίνει μετά τη λήξη του χρόνου που ορίσθηκε ή επετράπηκε νοουμένου ότι όταν ο χρόνος για την παράδοση οιουδήποτε δικογράφου ή εγγράφου ή καταχώρησης οιασδήποτε ενόρκου δηλώσεως, απαντήσεως ή εγγράφου ή τελέσεως οιασδήποτε πράξεως είναι ή έχει ορισθεί ή καθορισθεί από οιονδήποτε των κανονισμών αυτών ή από οιανδήποτε οδηγία ή διάταγμα του Δικαστηρίου ή Δικαστού, τα έξοδα οιασδήποτε αιτήσεως για παράταση του τοιούτου χρόνου και οιουδήποτε διατάγματος θα καταβάλλονται από το διάδικο που κάμνει την τοιαύτη αίτηση εκτός αν το Δικαστήριο ή Δικαστής διατάξει διαφορετικά». Η ίδια ευχέρεια παρέχεται στο Δικαστήριο και από τις πρόνοιες της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία καθορίζει τους διορθωτικούς μηχανισμούς σε περίπτωση μη συμμόρφωσης με τα προβλεπόμενα από τους εν λόγω Κανονισμούς αναφορικά με το χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο σε σχέση με την οποιαδήποτε διαδικασία, κατά τέτοιο τρόπο ώστε να θεωρείται η σχετική παράλειψη παρατυπία και να μην καθιστά άκυρη την σχετική διαδικασία και οποιοδήποτε διάβημα σε σχέση με αυτό παρέχει στο Δικαστήριο την εξουσία να επεκτείνει τον χρόνο που καθορίζεται από τους εν λόγω κανονισμούς. Θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο του Αιτητή ότι στην παρούσα περίπτωση, δεδομένου ότι η έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης έγινε μετά από την υποβολή σχετικής αίτησης και έκδοση σχετικού διατάγματος από το Σεβαστό σας Δικαστήριο, τεκμαίρεται εμμέσως πλην σαφώς ότι το Δικαστήριο σιωπηρώς παρέτεινε τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης στη βάση των δεδομένων που είχαν τεθεί ενώπιον του. Περαιτέρω λόγοι φυσικής δικαιοσύνης και ουσιαστικής απονομής της δικαιοσύνης επιβάλλουν την μη αυστηρή και τυπολατρική προσήλωση στο γράμμα της διαταγής 10 Θ 1
(2), κατά τρόπο ώστε να θεωρείται ότι το Δικαστήριο παρέτεινε τον χρόνο υποβολής της αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Στη βάση των όσων πιο πάνω προσπάθησα να εξηγήσω καταλήγω ότι θα πρέπει να εγκρίνω την υπό κρίση αίτηση, έτσι ώστε να δοθούν λεπτομέρειες της παράβασης των όρων του ασφαλιστηρίου αλλά και να διατυπωθεί η απαίτηση της Αιτήτριας εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και
  1. Με τη συνέχιση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου το Δικαστήριο θα έχει ενώπιον του τις θέσεις όλων των πλευρών σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα και την ευθύνη της κάθε πλευράς και θα αποφασίσει πλήρως και οριστικά για όλα τα ζητήματα που ανακύπτουν και/ή σχετίζονται και/ή πηγάζουν από τα ίδια γεγονότα και ειδικότερα από το επίδικο δυστύχημα και την οδήγηση του αυτοκινήτου ΕΕΕ 552 από τον Εναγόμενο 1 και το ασφαλιστήριο συμβόλαιο που βρισκόταν σε ισχύ. Επιπλέον μια απόφαση για όλα τα ζητήματα που ανακύπτουν θα παράσχει την δυνατότητα στην Ενάγουσα να εκτελέσει άμεσα την οποιαδήποτε απόφαση εκδοθεί υπέρ της αφού θα αποφασιστεί και το ποιος είναι υπεύθυνος να την αποζημιώσει για την ενδεχόμενη αμέλεια του Εναγόμενου
  2. Σε περίπτωση, που δεν επιτραπεί η συνέχιση της διαδικασίας, τα δικαιώματα της Αιτήτριας ενδεχόμενα να επηρεαστούν, αφού σε τυχόν μελλοντική έγερση αγωγής εκ μέρους της και εναντίον των Τριτοδιαδίκων 2 και 3 μπορεί να εγερθεί εκ μέρους τους ζήτημα δεδικασμένου και/ή κατάχρησης της διαδικασίας. Ακόμα όμως και αν δεν εγερθεί τέτοιο ζήτημα τότε η Αιτήτρια θα είναι αναγκασμένη να αναμένει την εκδίκαση νέας αγωγής. Παρά την πιο πάνω επιτυχία της αίτησης εντούτοις κρίνω υπό τις περιστάσεις που καταχωρήθηκε η αίτηση ότι τα έξοδα της αίτησης θα πρέπει είναι έξοδα στη πορεία της αγωγής. (Υπ.)............................................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.