← Κύπρος

Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλληλεγγύης Λτδ ν. Παυλήμπεη Δημήτρη Ανδρέας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1526/2015, 18/5/2016

Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλληλεγγύης Λτδ ν. Παυλήμπεη Δημήτρη Ανδρέας κ.α., Αρ. Αγωγής: 1526/2015, 18/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, A. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1526/2015 Μεταξύ: Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλληλεγγύης Λτδ Ενάγουσας - Αιτήτριας - και -

  1. Παυλήμπεη Δημήτρη Ανδρέας
  2. Παναγιώτου Θάσος
  3. Μιχαήλ Μιχαλάκη Ανδρέας
  4. Χαμπή Αντ. Λουκάς
  5. Παρπέρη ΧΡ. Δημήτριος
  6. Μανώλη Γεώργιος
  7. Μαυροβελή Γεώργιος
  8. Ανδρέου Ανδρέας Εναγομένων - των υπ΄αριθμό 1,7 και 8 - καθ΄ων η αίτηση Ημερομηνία: 18 Μαΐου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: Ο κ. Π. Βασιλείου για Γιώργος Α. Βασιλείου & Συνεργάτες Για τους Εναγόμενους 1,7 και 8 - Καθ'ων η αίτηση: Ο κ. Χ. Πουτζιουρής ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Σε αίτηση για έκδοση προσωρινών απαγορευτικών διαταγμάτων με ημερ. 6.08.2015 ) Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί με τη παρούσα απόφαση είναι κατά πόσο θα καταστούν οριστικά τα τρία προσωρινά εκδοθέντα απαγορευτικά διατάγματα τα οποία αφορούσαν τους εναγόμενους 1,7 και 8 - καθ΄ων η αίτηση για τραπεζικούς λογαριασμούς που ο καθένας τηρούσε οι μεν εναγόμενοι 1 και 7 στη ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου ο δε εναγόμενος 8 στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου Λτδ και τα οποία συγκεκριμένα διαλάμβαναν : «Α. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή/και να εμποδίζει τον εναγόμενο 1 - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 Παυλήμπεη Ανδρέα με αριθμό κυπριακής ταυτότητας 578801, και/ή αντιπρόσωπο και/ή πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό του και/ή βάση οδηγιών του από του να χρησιμοποιήσει, διαθέσει, αποξενώσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποσύρει από τον λογαριασμό με αριθμό 3221559/0 που βρίσκεται στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ το ποσό των €101.054,06, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Σε σχέση με το πιο πάνω διάταγμα το πιο πάνω Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα (Σ.Π.Ι), δήλωσε μέσω του δικηγόρου του και καταγράφηκε στο πρακτικό που τηρήθηκε σχετικά ότι το ποσό πλέον που διέθετε ο εν λόγω λογαριασμός ήταν για το ποσό των €37.164,02σ. αυτό το ποσό το παραδέχεται και ο εναγόμενος 1 στην ένορκη δήλωση του. Επομένως οτιδήποτε αφορά τον εν λόγω λογαριασμό αφορά πλέον το ποσό αυτό. Β. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή/και να εμποδίζει τον εναγόμενο 7 - καθ' ου η αίτηση αρ. 7 Γεώργιο Μαυροβελή με αριθμό κυπριακής ταυτότητας 613890, και/ή αντιπρόσωπο και/ή πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό του και/ή βάση οδηγιών του από του να χρησιμοποιήσει, διαθέσει, αποξενώσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποσύρει από τον λογαριασμό με αριθμό 3232299/5 που βρίσκεται στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ το ποσό των €60.705,75, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής. Γ. Προσωρινό διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει ή/και να εμποδίζει τον εναγόμενο 8 - καθ' ου η αίτηση αρ. 8 Ανδρέα Ανδρέου με αριθμό κυπριακής ταυτότητας 834458, και/ή αντιπρόσωπο και/ή πρόσωπο που ενεργεί στο όνομα και/ή για λογαριασμό του και/ή βάση οδηγιών του από του να χρησιμοποιήσει, διαθέσει, αποξενώσει και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποσύρει από τον λογαριασμό με αριθμό 3211945/4 που βρίσκεται στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αμμοχώστου Λτδ (όπως αυτά διορθώθηκαν εκ συμφώνου σε μεταγενέστερο στάδιο) το ποσό των €110.705,75, μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.» Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στη Δ.39, Δ.48 κ.κ. 1-3, 7, 8 και 9, Δ.59 και Δ.64, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60(όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 2, 29, 30, 32 και 43, στον περί Πολιτικής Δικονομία Νόμο, Κεφ. 6, (όπως αυτός τροποποιήθηκε μεταγενέστερα), στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε σχέση με την έκδοση προσωρινών απαγορευτικών Διαταγμάτων (Interlocutory orders) και/ή ενταλμάτων απαγόρευσης (writs of prohibition) και/ή σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει με την ένορκη δήλωση της η κα Κάτια Δημητριάδου η οποία δηλώνει ότι είναι υπάλληλος στην υπηρεσία των Εναγόντων - Αιτητών στην υπό την ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή και περαιτέρω ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση. Για όσα ζητήματα είναι νομικής φύσεως δηλώνει ότι έχει πάρει συμβουλή από το δικηγόρο των εναγόντων κ. Γιώργο Α. Βασιλείου. Στη συνέχεια υποστηρίζει ότι:
  9. Όλοι οι εναγόμενοι υπέγραψαν στις 24.06.2011 συμφωνία εγγύησης, σε αντάλλαγμα για την εκ μέρους των εναγόντων αποδοχή και συμφωνία να παραχωρήσουν προς τον ΑΘΛΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ αρ μητρώου 00122, δάνειο ή/και πίστωση σε τρεχούμενο ή σε οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό ή/και άλλως πως δίδει πίστωση ή παρέχει τραπεζικές διευκολύνσεις ή άλλου είδους διευκολύνσεις για ποσό €200.000,00 και με τέτοιους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται στην συμφωνία δανείου ημερ. 24.6.2011 που υπεγράφη μεταξύ των εναγόντων και του ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ.
  10. Δυνάμει της συμφωνίας δανείου ημερ. 24.6.2011 μεταξύ των εναγόντων - αιτητών και του ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ, το δάνειο ήταν πληρωτέο σε μια ετήσια δόση εκ €216.650,87 την 24.6.
  12. Ο ΑΘΛΗΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου ημερ. 24.6.2011 και των συμφωνιών εκχώρησης καθυστερούν να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό όπως προνοείται στην συμφωνία.
  13. Εναντίον του ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ καταχωρήθηκε η αγωγή με αριθμό 2976/2013 Επ. Δικ. Λ/κας στην οποία εκδόθηκε απόφαση στις 18.11.2013 για ποσό €231.689,45 με τόκο προς 9.5% ετησίως από 1/7/2013 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου 2 φορές ετησίως πλέον δικηγορικά έξοδα.
  14. Οι ενάγοντες - αιτητές δια επιστολής τους ημερομηνίας 4.6.2015 προς όλους τους εναγόμενους τους ειδοποίησαν ότι η λειτουργία του λογαριασμού του πρωτοφειλέτη έχει τερματιστεί και τους κάλεσαν όπως αποπληρώσουν το χρεωστικό υπόλοιπο το οποίο ανήλθε σε €254.376,17 πλέον τόκοι, και αρνήθηκαν μέχρι σήμερα να συμμορφωθούν, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να καταχωρήσουν την παρούσα αγωγή.
  15. Ο εναγόμενος 1 - καθ' ου η αίτηση αρ.1 μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού από τους ενάγοντες, φοβούμενος την λήψη δικαστικών μέτρων που πιθανόν να ακολουθήσουν απέσυρε από λογαριασμό προθεσμίας που είχε στη ΣΠΕ Αλληλεγγύης μεγάλο χρηματικό ποσό και παράλληλα ζητούσε διάφορες πληροφορίες για άλλο λογαριασμό που έχει σε άλλη Συνεργατική χωρίς όμως να κατονομάσει το όνομα της Συνεργατικής και εάν μπορεί να πάρει τα χρήματα που έχει και σε αυτό τον λογαριασμό. Όλα αυτά τα έχει αναφέρει σε υπάλληλο της ΣΠΕ και μάλιστα ομολόγησε ότι τα ερωτήματα του και οι ενέργειες του έχουν προκύψει από την παραλαβή της εν λόγω επιστολής.
  16. Επίσης οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση αρ. 7 και 8 μετά την λήψη της επιστολής τερματισμού θορυβήθηκαν και επισκέφτηκαν το κατάστημα των εναγόντων στην Αραδίππου και ζητούσαν διάφορες γενικές πληροφορίες για τον τρόπο που μπορούν να αποσύρουν χρήματα από λογαριασμό προθεσμίας.
  17. Συμπεριφορά αυτή του εναγόμενου 1 - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 που προχώρησε στην απόσυρση χρημάτων όσο και η συμπεριφορά των εναγομένων 7 και 8 - καθ' ων η αίτηση αρ.7 και 8, προβλημάτισε τους ενάγοντες - αιτητές με αποτέλεσμα να της δοθούν οδηγίες για έρευνα στο σύστημα πληροφοριών «Αίαντας» με το οποίο είναι συνδεδεμένοι οι ενάγοντες, για έρευνα για τους εναγόμενους αρ. 1,7 και 8 κατά πόσον αυτοί διαθέτουν χρήματα και σε άλλα συνεργατικά.
  18. Μετά από έρευνα που προέβηκε η ενόρκως δηλούσα στο σύστημα πληροφοριών «Αίαντας», με το οποίο είναι συνδεδεμένοι οι ενάγοντες, διαπίστωσε τα ακόλουθα: (α) ο εναγόμενος αρ.1 Παυλήμπεη Ανδρέας διατηρεί λογαριασμό προθεσμίας στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ με αριθμό 3221559/0 στο οποίο είναι κατατεθειμένο το ποσό των €101.054,06 (β) ο εναγόμενος αρ. 7 Μαυροβελή Γεώργιος διατηρεί επίσης λογαριασμό προθεσμίας στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ με αριθμό 3232299/5 στο οποίο είναι κατατεθειμένο το ποσό των €60.705,75 (γ) ο εναγόμενος αρ. 8 Ανδρέου Ανδρέας διατηρεί λογαριασμό προθεσμίας στην ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ με αριθμό 3221559/0 στον οποίο είναι κατατεθειμένο το ποσό των €110.000,
  20. Με την πιο πάνω έρευνας της βρήκε ότι οι εναγόμενοι 1, 7 και 8 διατηρούν λογαριασμούς προθεσμίας στη ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ και έχουν κατατεθειμένα σε αυτούς τα ποσά που αναφέρονται στην παράγραφο 9 ανωτέρω.
  21. Ενόψει της συμπεριφοράς που επέδειξαν οι εναγόμενοι - καθ' ων η αίτηση 1, 7 και 8 ως αυτή περιγράφεται ανωτέρω, υπάρχει ορατό ενδεχόμενο να αποξενώσουν και/ή καθ' οιονδήποτε τρόπο αποσύρουν τα χρήματα που βρίσκονται κατατεθειμένα επ' ονόματι τους στη ΣΠΕ Μακράσυκας Λάρνακας Επαρχίας Αμμοχώστου Λτδ, μετά την λήψη της παρούσας αγωγής που καταχωρήθηκε εναντίον τους, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες να μη δυνηθούν να ικανοποιήσουν την απαίτηση τους.
  22. Οι Εναγόμενοι 1,7 και 8 - Καθ' ων η αίτηση εξ όσων γνωρίζει δεν έχουν οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία επ' ονόματι τους και ως εκ τούτου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών.
  23. Περαιτέρω εκφράζει την πραγματική και αληθινή της άποψη και ως τέτοια είναι και η νομική συμβουλή που έχει λάβει περί τούτου, ότι η παρούσα αγωγή έχει καλές πιθανότητες επιτυχίας και ότι είναι προς το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα στην παρούσα αίτηση, διάταγμα ως αναγκαίο και/ή επάναγκες για να αποτραπεί η ενδεχόμενη πραγματική μεταβολή των δεδομένων που αφορούν την παρούσα υπόθεση.
  24. Ως την συμβουλεύει ο δικηγόρος των Εναγόντων υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, όπως επίσης υπάρχει και το αναγκαίο υπόβαθρο για να διαπιστωθεί υπό του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δικαιούνται στην χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
  25. Θεωρεί ότι είναι αναγκαίο να διατηρηθεί η υφιστάμενη κατάσταση των πραγμάτων, έτσι ώστε η κινητή περιουσία να διαφυλαχθεί μέχρι την εκδίκαση της παρούσης αγωγής. Η ενδεχόμενη απόσυρση και/ή αποξένωση της επίδικης κινητής περιουσίας θα εξουδετερώσει και την παραμικρή πιθανότητα των Εναγόντων για εξόφληση του ως άνω περιγραφόμενου χρεωστικού υπολοίπου. 16.Τυχόν απόσυρση του ποσού ή ακόμα και η μετακίνηση του εκτός Κύπρου θα είχε σαν συνέπεια οι Ενάγοντες - αιτητές να υποστούν μεγάλη αδικία στην ικανοποίηση της απαίτησης τους, εν αντιθέσει με τους Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι με την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά εφόσον οφείλουν προς τους ενάγοντες - Αιτητές τα αξιούμενα ποσά, κατά παράβαση των συμβατικών τους υποχρεώσεων.
  26. Εν όψει όλων των πιο πάνω είναι η θέση της και εξ' όσων πληροφορείται από τον δικηγόρο των αιτητών, πληρούνται όλες οι νόμιμες προϋποθέσεις για τη χορήγηση της αιτούμενης θεραπείας.
  27. Υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και οι Αιτητές έχουν καλή υπόθεση όπως την συμβουλεύει ο Δικηγόρος των Αιτητών. Οποιαδήποτε ενέργεια των Καθ' ων η αίτηση θα έχει ως συνέπεια την αποξένωση της κινητής περιουσίας που αιτούνται τη δέσμευση έτσι ώστε να καταστήσει αδύνατη και/ή δύσκολη την απονομή της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο.
  28. Ως εκ των ανωτέρω είναι ορθό και δίκαιο και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, όπως εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ως αναφέρεται παραπάνω.» Η πιο πάνω ενόρκως δηλούσα καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση την 18.08.2015 με την οποία καταθέτει ως τεκμήρια αντίγραφο της σύμβασης εγγύησης ημερομηνίας 24.06.2011 ως Τεκμήριο Α, αντίγραφο της Συμφωνίας Δανείου ημερομηνίας 24.06.2011 ως Τεκμήριο Β, αντίγραφο της δικαστικής απόφασης εναντίον του εναγομένου ΑΘΛΗΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ «ΕΡΜΗΣ» ΑΡΑΔΙΠΠΟΥ κατά παράβαση της συμφωνίας δανείου ημερ. 24.6.2011 και των συμφωνιών εκχώρησης ως Τεκμήρια Γ και Δ, αντίγραφα επιστολών προς όλους τους εναγομένους - καθ' ων η αίτηση, δια τον κάθε ένα ξεχωριστά, ημερομηνίας 04.06.2015 ως Τεκμήριο Ε. Περαιτέρω εξηγεί το σύστημα πληροφοριών «Αίαντας» που τώρα μετονομάστηκε σε σύστημα πληροφοριών «Αθηνά» είναι ένα εσωτερικό σύστημα πληροφοριών με το οποίο είναι συνδεδεμένα όλα τα συνεργατικά πιστωτικά ιδρύματα και δίνει την δυνατότητα σε υπαλλήλους ή/και αντιπροσώπους αυτών να ελέγξουν το υπόλοιπο χρεωστικό υπόλοιπο ή/και τις καταθέσεις πελατών όλων των Συνεργατικών Πιστωτικών Ιδρυμάτων με βάση τα προσωπικά τους στοιχεία. Επίσης, μέσα από το σύστημα πληροφοριών «Αίαντας» άλλως «Αθηνά» δίδεται η δυνατότητα στα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα να ελέγξουν κατά πόσον ένα άτομο με βάση τα προσωπικά του στοιχεία είναι χρεώστης ή/και πρωτοφειλέτης ή/και εγγυητής σε δάνειο άλλου Συνεργατικού Πιστωτικού Ιδρύματος. Το σύστημα πληροφοριών «Αίαντας» άλλως «Αθηνά» είναι νόμιμα εν λειτουργία έπειτα από γνωστοποίηση που έγινε στον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα. Με επιστολή του ημερομηνίας 03.02.2015 ο Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα απάντησε θετικά και έδωσε στα Συνεργατικά Πιστωτικά Ιδρύματα το δικαίωμα χρήσης του εν λόγω συστήματος πληροφοριών για αξιολόγηση του αξιόχρεου των πελατών τους. Οι εναγόμενοι - καθ΄ων η αίτηση καταχώρησαν χωριστές ειδοποιήσεις περί της προθέσεως τους να ενστούν οι οποίες έχουν την ίδια νομική βάση. Τις βασίζουν στον Περί Δικαστηρίων Νόμο Νόμο (Ν. 14/60)άρθρα 29, 30, 32, επί του Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, άρθρα 4, 5,6,7,8 και 9 επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.2, Δ.9, Δ.39 Θ.Θ1 και 2, και 3 - 16 και Δ.48 Θ.Θ.1, 2, 3, 4, 8 και 9, Δ.64 και άρθρο 30

(1),
(2)και
(3)του Κυπριακού Συντάγματος, στον περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμο του 1997, (Ν.66(Ι)/1997), τον περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμο του 2001 όπως έχει τροποποιηθεί, στις αρχές της φυσικής δικαιοσύνης και επί της συμφυούς εξουσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλουν είναι ταυτόσημοι για όλους τους καθ΄ων η αίτηση και είναι οι ακόλουθοι: «
  1. Η αίτηση ημερομηνίας 6.08.2015 είναι ουσία και νόμω αβάσιμη και δεν στηρίζεται στην σωστή νομική βάση.
  2. Δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του Νόμου και της Νομολογίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  3. Οι Αιτητές - ενάγοντες δεν προσήλθαν ενώπιον του Δικαστηρίου με "καθαρά χέρια" και απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα τα οποία έπρεπε να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου.
  4. Τα εκδοθέντα διατάγματα των Εναγόντων-αιτητών στερούνται νομικού και πραγματικού ερείσματος και η μαρτυρία που εξασφάλισαν είναι παράνομη σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους.
  5. Οι Ενάγοντες - αιτητές δεν αποκαλύπτουν οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα εναντίον τους.
  6. Υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώρηση της επίδικης αίτησης από τους ενάγοντες/ αιτητές και δεν δίδεται καμία εξήγηση για την εν λόγω καθυστέρηση.
  7. Η αίτηση των εναγόντων - αιτητών στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου για την χορήγηση του ζητούμενου διατάγματος εφόσον δεν υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση που είναι σύμφωνη με την Δ.
  9. Οι ενάγοντες-αιτητές δεν έχουν αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα και/ή έχουν προβάλει ανακρίβειες στην αίτηση τους και ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο στην έκδοση των επίδικων διαταγμάτων.
  10. Στην αίτηση και στην ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει δεν υπάρχουν γεγονότα που να δείχνουν το κατεπείγον ή άλλη ιδιαίτερη περίσταση ούτως ώστε οι ενάγοντες-αιτητές να νομιμοποιούνται και να ζητούν από το Δικαστήριο να εκδώσει τα διατάγματα μονομερώς.
  11. Στην αίτηση ή στην ένορκο δήλωση που την υποστηρίζει οι αιτητές δεν καταδεικνύουν με γεγονότα ότι είναι δύσκολο ή αδύνατον να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.
  12. Δεν συνέτρεχε το στοιχείο του κατεπείγοντος όταν οι αιτητές ζητούσαν τα επίδικα διατάγματα.
  13. Οι αιτητές παραβίασαν το τραπεζικό απόρρητο των εναγόμενων και ή παράνομα είχαν πρόσβαση στα προσωπικά τους δεδομένα.» Παρόμοια οι βασικοί τους ισχυρισμοί στις ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν τις ενστάσεις τους είναι ταυτόσημοι πλην όσους αφορούν τα οικονομικά δεδομένα του καθενός από αυτούς όπου καταγράφονται διαφοροποιήσεις. Καταγράφω στη συνέχεια όσους από αυτούς έχουν σημασία για την διαμόρφωση κρίσης από το Δικαστήριο μετά την εκ συμφώνου διόρθωση που επήλθε στην αίτηση αλλά και όπου υπάρχει διαφοροποίηση θα γίνει αναφορά στο κατάλληλο σημείο της απόφασης μου. Δηλώνουν ότι διάβασαν την αίτηση των εναγόντων/ αιτητών και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει όπως επίσης και τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 18.08.2015 και αρνούνται κάθε ένα ξεχωριστά και όλους μαζί τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας που περιέχονται σε αυτές, πλην εκείνων των ισχυρισμών που ρητά και ειδικά παραδέχονται στη συνέχεια, αρνούνται δε τη νομική βάση της αίτησης ημερομηνίας 06.08.2015 και τα αιτούμενα διατάγματα και θέτουν τους ενάγοντες σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών τους. Αρνούνται και δεν παραδέχονται τα αιτητικά της μονομερούς αιτήσεως των εναγόντων. Αρνούνται και δεν παραδέχονται τους ισχυρισμούς της ενόρκως δηλούσας Κάτιας Δημητριάδου οι οποίοι αναφέρονται στις παραγράφους 1,2,3,4,5,6 και 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση των εναγόντων/ αιτητών ημερομηνίας 6.08.2015 και την θέτω σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της. Αρνούνται περαιτέρω και δεν παραδέχονται την παράγραφο 8, 9, 10, 11, 12 και 13 της ένορκης δήλωσης της Κάτιας Δημητριάδο η οποία δηλώνει ότι τάχα ο εναγόμενος 8 επισκέφθηκε το κατάστημα των εναγόντων στην Αραδίππου ενώ κάτι τέτοιο δεν συνέβη και ούτε θα μπορούσε να το επισκεφθεί εφόσον βρισκόταν στο εξωτερικό. Εξ άλλου η ενόρκως δηλούσα Κάτια Δημητριάδου διαψεύδεται από το γεγονός και μόνο ότι ο εναγόμενος 8 δεν είχε χρήματα για να θορυβηθεί και να θέλει να τα αποσύρει όπως με πληροφόρησε ο ίδιος. Αρνούνται και δεν παραδέχονται τις παραγράφους 14,15,16,17,18,19 και 20 της ένορκης δήλωσης της Κάτιας Δημητριάδου και την θέτουν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της και ισχυρίζονται ότι έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο στην έκδοση του διατάγματος εναντίον του εναγόμενου 8 για τους λόγους που εξηγούν ανωτέρω και για αυτό η αίτηση της εναντίον του θα πρέπει να απορριφθεί με έξοδα εναντίον των αιτητών. Δηλώνουν επίσης ότι όπως με έχει πληροφορήσει ο δικηγόρος τους οι αιτητές έχουν παραβιάσει το τραπεζικό απόρρητο του εναγομένου 8 που προστατεύεται από τους σχετικούς νόμους ερευνώντας για τους τραπεζικούς λογαριασμούς του καθ' ου 8 σε άλλες τράπεζες και ή ΣΠΕ εφόσον ουδέποτε ζήτησαν την άδεια του για να συλλέγουν, διατηρούν δεδομένα του σε συστήματα πληροφοριών και να έχουν πρόσβαση σε αυτά. Γι΄αυτό και ο εναγόμενος 8 επιφυλάσσει τα δικαιώματα του εναντίον των αιτητών και εναντίον της Τράπεζας του που έχουν παραβιάσει το τραπεζικό του απόρρητο και έχουν παραβιάσει τον σχετικό νόμο για την διαφύλαξη των προσωπικών δεδομένων του από αυθαίρετη συλλογή και πρόσβαση σε αυτά. Αρνούνται και δεν παραδέχονται τις παραγράφους 1 μέχρι 17 της συμπληρωματικής ένορκης της Κάτιας Δημητριάδου και την θέτουν σε αυστηρή απόδειξη των ισχυρισμών της και ισχυρίζονται ότι έχει παραπλανήσει το Δικαστήριο με σκοπό να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς εναντίον του εναγομένου
  14. Όπως τους συμβουλεύει ο κ. Πουτζιουρής, ο ισχυρισμός της Κάτιας Δημητριάδου ότι έχει μετονομασθεί το σύστημα πληροφοριών ΑΙΑΝΤΑΣ σε ΑΘΗΝΑ δεν ευσταθεί μετά από έρευνα που έκανε ο ίδιος στον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, αλλά το σύστημα ΑΘΗΝΑ είναι εσωτερικό σύστημα των αιτητών το οποίο δεν τους δίνει κανένα δικαίωμα να ερευνούν σε άλλες τράπεζες για τις καταθέσεις του κόσμου. Το σύστημα ΑΘΗΝΑ όπως έχει δοθεί η γνωστοποίηση από το Συνεργατισμό και ειδικά την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα ΛΙΜΙΤΕΔ είναι μόνο για να αξιολογούν οι αιτητές το αξιόχρεο των πελατών τους όταν γίνεται αίτηση κοντά τους για δάνειο. Όπως τους έχει πληροφορήσει ο κ. Πουτζιουρής, η Κάτια Δημητριάδου δεν είχε καμία άδεια να έχει πρόσβαση στα προσωπικά δεδομένα του εναγόμενου 8 και επομένως ότι πληροφορίες έχει αποκτήσει από το σύστημα είναι παράνομα ληφθείσες και επομένως οι αιτητές δεν μπορούν να βασιστούν πάνω τους για να εκδώσουν διάταγμα εναντίον του εναγόμενου
  15. Γι΄αυτό και την προκαλούν την Κάτια Δημητριάδου και ή τους αιτητές να παρουσιάσουν τις γνωστοποιήσεις για την διατήρηση των βάσεων δεδομένων που έχουν αποστείλει στον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα και την έγκριση που τους δόθηκε και για την παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου της άδειας που είχε η Κάτια Δημητριάδου να έχει πρόσβαση στα δεδομένα του εναγομένου 8 ή τουλάχιστον να παρουσιάσουν μία βεβαίωση από τον Επίτροπο Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα ότι νόμιμα η Κάτια Δημητριάδου έχει πρόσβαση σε τραπεζικά δεδομένα μη πελατών της Τράπεζας για την οποία εργάζεται. Όπως περαιτέρω τους έχει πληροφορήσει ο κ. Πουτζιουρής, οι ενάγοντες δεν έχουν κανένα αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του εναγόμενου 8 εφόσον το Σωματείο ΕΡΜΗΣ τους είχε εκχωρήσει πλήρως τα δικαιώματα του από την εταιρεία LUMIER ΤV και ήταν για αυτό τον λόγο που ο εναγόμενος είχε υπογράψει την εγγύηση του προς όφελος των αιτητών για το επίδικο δάνειο του Σωματείου ΕΡΜΗ. Σύμφωνα με την νομολογία όταν κάποιος αποδέχεται πλήρως και ανεπιφύλακτα προς εξόφληση του, εκχώρηση δικαιωμάτων του οφειλέτη του, δικαιώματα που έχει ο εν λόγω οφειλέτης προς όφελος του από τρίτο πρόσωπο με σκοπό την εξόφληση του, τότε δεν μπορεί να στραφεί εναντίον του οφειλέτη όπως έγινε και στην επίδικη περίπτωση άρα οι εγγυητές δεν έχουν καμία ευθύνη έναντι των αιτητών εφόσον αποδέχθηκαν την επίδικη εκχώρηση. Περαιτέρω σύμφωνα με τα Τεκμήρια που έχουν παρουσιάσει οι αιτητές έχουν εξασφαλίσει απόφαση εναντίον του σωματείου ΕΡΜΗ από την 18.11.2013 παρά την εκχώρηση του ΕΡΜΗ και προωθούν επίσης την αγωγή τους και εναντίον της LUMIERE TV που ήταν επίσης εναγόμενη στην αγωγή άρα δεν μπορούν να προωθούν την αγωγή εναντίον και των εγγυητών. Οι αιτητές έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα στην καταχώρηση της αίτησης ημερομηνίας 06.08.2015 χωρίς να δίνουν οποιαδήποτε εξήγηση για την καθυστέρηση αυτή εφόσον καταχώρησαν αγωγή εναντίον του ΕΡΜΗ Αραδίππου και της LUMIERE TV την 5.08.2013 βασιζόμενοι σε επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 28.06.2013 που απέστειλαν στους πρωτοφειλέτες χωρίς να ειδοποιήσουν τους εγγυητές. Σύμφωνα δε με το Νόμο Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου του 2003, Ν.197(Ι)/2003, όπως έχει τροποποιηθεί, οι εγγυητές έχουν απαλλαγεί από την ευθύνη τους ένεκα της πιο πάνω παράλειψης των εναγόντων οι οποίοι ουδέποτε ειδοποίησαν τους εγγυητές για την μη πληρωμή του επίδικου ποσού από τον πρωτοφειλέτη και ή από την LUMIERE TV και η επιστολή τους προς τους εγγυητές υποτίθεται τερματισμού, ημερομηνίας 4.06.2015, δεν έχει καμία σημασία και ούτε περισώζει την υπόθεση των αιτητών εφόσον παρήλθε ο εύλογος χρόνος που θα έπρεπε οι αιτητές να εκπληρώσουν την υποχρέωση τους προς τους εγγυητές. Όπως περαιτέρω τους συμβουλεύει ο δικηγόρος τους δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση μονομερώς διαταγμάτων σύμφωνα με την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση εφόσον εκτός των άλλων ελλείπει το στοιχείο του κατεπείγοντος. Ισχυρίζονται ότι καμιά ζημιά δεν θα υποστούν οι ενάγοντες εφόσον ήδη έχουν εξασφαλίσει απόφαση εναντίον του πρωτοφειλέτη και συνεχίζουν τις δικαστικές διαδικασίες εναντίον και της LUMIERE TV. Όπως τους συμβουλεύει ο δικηγόρος τους όταν εκδόθηκαν μονομερώς τα επίδικα διατάγματα δεν συνέτρεχε το κατεπείγον για να εκδοθούν μονομερώς και επίσης έχουν καθυστερήσει υπέρμετρα οι ενάγοντες στην καταχώρηση της αίτησης τους χωρίς να δικαιολογούν την εν λόγω καθυστέρηση τους. Τους συμβουλεύει δε ο δικηγόρος τους ότι η ένορκη δήλωση της Κάτιας Δημητριάδου δεν είναι σύμφωνη με την Δ.39 εφόσον αναφέρεται σε εξ ακοής μαρτυρία χωρίς να κατονομάζει την πηγή της γνώσης της. Για τους πιο πάνω λόγους αιτούνται την απόρριψη της αίτησης και ακύρωση των εκδοθέντων διαταγμάτων με έξοδα εναντίον των εναγόντων ως θα υπολογιστούν και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση καταχωρήθηκαν συμπληρωματικές δηλώσεις και σε αυτές προβάλλουν επιπρόσθετα μεταξύ άλλων και τα ακόλουθα: Ότι κατόπιν μελέτης της επίδικης αίτησης ημερομηνίας 06.08.2015 καθώς και των ενόρκων δηλώσεων της ενόρκως δηλούσας Κάτιας Δημητριάδη, ο δικηγόρος τους τούς πληροφόρησε ότι οι ενάγοντες έχουν παραβιάσει το τραπεζικό του απόρρητο που προστατεύεται από τους σχετικούς Νόμους ερευνώντας για τους τραπεζικούς λογαριασμούς του σε άλλες τράπεζες και ή σε ΣΠΕ εφόσον ουδέποτε ζήτησαν οι ενάγοντες την άδεια του για να συλλέγουν, διατηρούν δεδομένα του σε συστήματα πληροφοριών και να έχουν πρόσβαση σε αυτά και ουδέποτε τον κάλεσαν και να του ζητήσουν να υπογράψει οποιοδήποτε σχετικό έντυπο το οποίο να τους επιτρέπει να επεξεργάζονται οποιαδήποτε προσωπικά δεδομένα του σε σχέση με τραπεζικούς λογαριασμούς του. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 την απάντηση του Μάριου Ξενίδη εκ μέρους της Συνεργατικής Κεντρικής Τράπεζας μετά από επιστολή του Επίτροπου Προστασίας Προσωπικού Χαρακτήρα. Επίσης ο Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα με επιστολή του ημερομηνίας 25.11.2015 αποφάσισε επί των ερωτημάτων του δικηγόρου Χρίστου Πουτζιουρή και όπως φαίνεται διατυπώνει ότι παράνομα εξασφαλίστηκαν τα προσωπικά δεδομένα του Ανδρέα Ανδρέου που αφορούν τις καταθέσεις μας σε άλλα τραπεζικά πιστωτικά ιδρύματα και έχει παραβιασθεί το τραπεζικό απόρρητο. Επισυνάπτω την επιστολή του Επιτρόπου ως Τεκμήριο 2 η οποία υπογράφεται από την κα Νόνη Αβραάμ. Όπως δε τους έχει πληροφορήσει ο δικηγόρος του εναγόμενου 8 κ. Χρίστος Πουτζιουρής ο Επίτροπος Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα δια μέσω της επιστολής του ημερομηνίας 25.11.2015 - Τεκμήριο 2 ανωτέρω έχει αποφασίσει αναφορικά με την υπόθεση του εναγόμενου 8 αλλά δεν έχει αποστείλει ακόμα την απόφαση του για τους εναγόμενους 1 και 7 αλλά τα γεγονότα της υπόθεσης του εναγόμενου 8 είναι και των εναγόμενων 1 και 7 τα ίδια με τα δικά του. Καμιά πλευρά δεν επιθυμούσε την αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων που υποστήριξαν αντίστοιχα την αίτηση και την ειδοποίηση περί της προθέσεως ενστάσεως και έτσι η αίτηση προχώρησε με τις αγορεύσεις τους. Με τους ευπαίδευτους συνήγορους της ενάγουσας - αιτήτριας κάνοντας αναφορά στα γεγονότα της υπόθεσης και τις προϋποθέσεις που διέπουν το ζήτημα της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων, με παραπομπή σε σχετική νομολογία και αυθεντίες, να υποστηρίζουν ότι πληρούνται στη παρούσα περίπτωση όλες οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση των εκδοθέντων προσωρινών διαταγμάτων για κάθε ένα από τους εναγόμενους - καθ΄ών η αίτηση σε όση έκταση τους αφορά και επηρεάζει. Και τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγομένων - καθ΄ων η αίτηση να κάνει αναφορά στους λόγους που πιστεύει ότι η αίτηση δεν θα πρέπει να εγκριθεί κάνοντας και αυτός αναφορά σε σχετική επί του θέματος νομολογία και σε συνδυασμό με τα γεγονότα που περιστοιχίζουν την υπόθεση, όπως αυτά προκύπτουν μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις ή τις ειδοποιήσεις περί πρόθεσης ένστασης των καθ΄ων η αίτηση να καλεί το Δικαστήριο να απορρίψει την αίτηση και να μην οριστικοποιήσει τα αιτούμενα διατάγματα με έξοδα υπέρ των εναγομένων - καθ' ών η αίτηση καθώς δεν πληρούνται οι απαιτούμενες υπό του νόμου και τη νομολογία προϋποθέσεις. Σε λεπτομέρειες των θέσεων και ισχυρισμών που οι δύο πλευρές προβάλλουν και σε σχολιασμό των τεκμηρίων, θα αναφερθώ όπου χρειαστεί στη συνέχεια της απόφασης μου στην οποία θα περιοριστώ σε όσα ζητήματα αμφισβητούνται με τους λόγους ένστασης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΠΡΟΥΠΟΘΕΣΕΙΣ ΕΚΔΟΣΗΣ ΠΡΟΣΩΡΙΝΩΝ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΩΝ: Το άρθρο 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, εφαρμόζεται εκεί που η έκδοση συντηρητικού διατάγματος έχει σκοπό τη προστασία της περιουσίας που είναι αντικείμενο της αγωγής (Βλ. Cyprus Palestine Plantation Co Ltd v. Oliver & Co (Cyprus) Ltd 16 C.L.R. 122). Το άρθρο 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 αποτελεί το υπόβαθρο αιτήσεων που υποβάλλονται μονομερώς (βλ. σχετικά Τσιαντή v. Hellenic Bank (Investments) Ltd,
(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 2029). Η έκδοση προσωρινού διατάγματος με μονομερή αίτηση δεν παρέχει οποιοδήποτε ουσιαστικό ή δικονομικό πλεονέκτημα στον αιτητή, ο οποίος βαρύνεται κατά την ακρόαση να τεκμηριώσει το αίτημα του για την παροχή θεραπείας (βλ. Vuitton v. Dermosak Ltd κ.α.,
(1992)1 (B) A.A.Δ. σελ. 1453). Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο αποφασίζει για την έκδοση ή μη απαγορευτικού διατάγματος ερμηνεύτηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου μεταξύ άλλων στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates & κ.ά,
(1982)1 C.L.R. 557. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων παρέχεται στο Άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60), ενώ η δικονομία για τέτοια διατάγματα προσδιορίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο και Κανονισμούς (δέστε Demades v. Studio,
(1996)1 A.A.Δ. 799 και Αίτηση Χάρη Φεσσά,
(1990)1 Α.Α.Δ. 704). Το Άρθρο 32 παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά για την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Δεν θα παραθέσω εδώ το τόσο γνωστό άρθρο που εξετάστηκε από τα Κυπριακά Δικαστήρια σε σειρά υποθέσεων (βλέπε Acropol Shipping Co. Ltd v. Petros I. Rossis
(1976)1 C.L.R. 38, Constantinides v. Macrigiorgi
(1978)1 C.L.R. 585, M & M Transport v. Εταιρεία Αστικών Λεωφορείων
(1981)1 C.L.R. 605, Odysseos v. Pieris Estates (ανωτέρω), National Bank of Greece SA v. Motovia Ltd
(1987)1 C.L.R. 303, Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co. Ltd.
(1987)1 C.L.R. 583, 599-602, Metro Shipping & Travel Ltd. v. Global Cruises SA
(1989)1 A.A.Δ. 182, Ζεμενίδης ν. Ζεμενίδου
(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Τσολάκη ν. Στυλιανίδη
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 282, Vuitton v. Dermosak Limited κ.α. (ανωτέρω), αλλά θα προχωρήσω στην εξέταση των ουσιαστικών προϋποθέσεων που το άρθρο αυτό καθορίζει ότι πρέπει να συντρέχουν για να έχει το Δικαστήριο τη διακριτική ευχέρεια να εκδίδει παρεμπίπτοντα διατάγματα που θα έκρινε δίκαια ή πρόσφορα. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (
  1. i)Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (
  2. ii)Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούνται οι ενάγοντες σε θεραπεία. (iii) Το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Πέραν όμως των πιο πάνω αναφερόμενων προϋποθέσεων οι οποίες πηγάζουν από το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/1960), έχει νομολογηθεί ότι σε μονομερείς αιτήσεις, ο αιτητής έχει καθήκον να προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών στοιχείων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν το Δικαστήριο ενώ πρέπει να δικαιολογηθεί και το κατεπείγον της μονομερούς αιτήσεως. Η πρώτη προϋπόθεση για την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση κατά τη δίκη έχει ερμηνευθεί ότι δεν περιλαμβάνει ο,τιδήποτε πέραν του να καταδειχθεί μια συζητήσιμη υπόθεση (arguable case) με βάση τα δικόγραφα. Η προϋπόθεση ύπαρξης πιθανότητας ο ενάγοντας - αιτητής να δικαιούται σε θεραπεία επεξηγήθηκε ότι αναφέρεται στην απόδειξη ύπαρξης κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα επιτυχίας αλλά κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο και/ή βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις αστικές υποθέσεις. Η «πιθανότητα» στα πλαίσια της επιφύλαξης του Άρθρου 32
(1)απαιτεί από τον αιτητή μόνο να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας ("visible chance of success"). Προχωρώ στη συνέχεια με την εξέταση αυτής της προϋπόθεσης σε συνδυασμό με τη δεύτερη προϋπόθεση αυτή δηλαδή της πιθανότητας επιτυχίας. Η ενάγουσα - αιτήτρια αξιώνει με την παρούσα αγωγή της εναντίον των εναγομένων μεταξύ των οποίων και οι καθ΄ων η αίτηση εναγόμενοι 1,7 και 8 ως εγγυητών για δάνειο ή πιστωτικές διευκολύνσεις που παρέσχε στον πρωτοφειλέτη Αθλητικό Σύλλογο ¨Ερμής¨ Αραδίππου το ποσό των €254.376,17σ. πλέον τους τόκους. αγωγή του την επανάκτηση του συνολικού ποσού των €86.833,40σ. καθώς ισχυρίζεται ότι με απάτη και/ή δόλο και/ή ψευδείς και παραπλανητικές παραστάσεις του αποσπάστηκε το ποσό αυτό. Επομένως θα πρέπει να εξεταστεί κατά πόσο υπάρχει: (α) σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και (β) πιθανότητα επιτυχίας του αιτητή στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή του. Η εξέταση του μαρτυρικού υλικού δεν γίνεται σε αυτό το στάδιο σε βάθος, ούτε και απαιτείται τελεσίδικη αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ή ευρήματα επί των γεγονότων, στόχος είναι η διαπίστωση ύπαρξης αναγκαίας νομικής και πραγματικής βάσης και εάν αυτά ικανοποιούν ή όχι το άρθρο 32 (βλ. Jonitexo v. Adidas,
(1984)1 Α.Α.Δ. σελ. 263). Η ενάγουσα - αιτήτρια διατείνεται στην αγωγή της ότι ως Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου συμφώνησαν την 24.06.2011 με τον Αθλητικό Σύλλογο Ερμής Αραδίππου (ο πρωτοφειλέτης) να του παραχωρήσουν δάνειο ή πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €200.000,00 και οι εναγόμενοι 1 - 8 την ίδια ημερομηνία με έγγραφο εγγυήσεως τους προς τους ενάγοντες εγγυήθηκαν αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένως τις υποχρεώσεις του πρωτοφειλέτη προς τους ενάγοντες παρούσες ή μελλοντικές και μέχρι του ποσού των €200.000,00 ποσό το οποίο θα επιβαρύνεται με διάφορες πρόσθετες χρεώσεις και-ή επιβαρύνσεις όπως τόκους, τόκο υπερημερίας κ.λπ. Το ως άνω δάνειο ήταν αποπληρωτέο με μια ετήσια δόση την 24.06.2012 με την οποία θα εξοφλείτο πλήρως το δάνειο συμπεριλαμβανομένων των τόκων, εξόδων και επιβαρύνσεων. Ο πιο πάνω πρωτοφειλέτης κατά παράβαση των όρων της συμφωνίας δανείου παρέλειψε να πληρώσει το οφειλόμενο υπόλοιπο το οποίο όταν είχε εγερθεί η αγωγή είχε ανέλθει στο ποσό των €254.376,17 πλέον τους τόκους. Οι ενάγοντες με επιστολή τους προς όλους τους εναγόμενους την 4.06.2015 τους πληροφόρησαν για το χρεωστικό υπόλοιπο του λογαριασμού του πρωτοφειλέτη και ότι αυτός τερματίστηκε και απαίτησαν την εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου εντός 7 ημερών. Όλα τα πιο πάνω επαναλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση όπου επισυνάπτονται και τα σχετικά έγγραφα που αφορούσαν τις εν λόγω συμφωνίες ως τεκμήρια. Τα πιο πάνω κατά την άποψη μου θεμελιώνουν τις δύο πρώτες προϋποθέσεις εφόσον, αφενός μεν η αξίωση της ενάγουσας - αιτήτριας προκύπτει από το Κλητήριο Ένταλμα το οποίο έχει ως βάση αγωγής παράβαση σύμβασης δανείου και η υποχρέωση των συγκεκριμένων εναγομένων 1,7 και 8 προέρχεται από την ανάληψη ευθύνης εκ μέρους τους ως εγγυητές του πρωτοφειλέτη για το ως άνω δάνειο, σχετικά προσφέρθηκε μαρτυρία μέσω της ένορκης δήλωσης η οποία υποστηρίζει την αίτηση και τα τεκμήρια που την συνοδεύουν στοιχειοθετούν την προϋπόθεση του σοβαρού ζητήματος για την εκδίκαση και αφετέρου στη βάση της ίδιας αυτής μαρτυρίας κατά την άποψη μου συντρέχει και η πιθανότητα (probability) επιτυχίας όπως αυτή έχει επεξηγηθεί μεταξύ άλλων και στην Odysseos v. Pieris Estates & Others,
(1982), 1 C.L.R. σελ. 557 στη σελ. 569: «A probability, in the context of the provision to s. 32
(1), requires the applicant to demonstrate that he has a visible chance of success.» Έχει καταδειχθεί με τα πιο πάνω ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να απαιτείτο η αιτήτρια να αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων που χρειάζεται για απόδειξη της αγωγής της. Επομένως ο λόγος ένστασης αρ. 5, στη βάση των πιο πάνω, δεν μπορεί να έχει έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Η νομική βάση στην οποία στηρίζεται η αίτηση έχει καταγραφεί πιο πάνω στη σελ. 3 της απόφασης μου. Συμπεριλαμβάνει τόσο τις αναγκαίες δικονομικές διατάξεις όσο και τις νομοθετικές που απαιτούνται προς στήριξη τέτοιας φύσης αιτημάτων. Ο σχετικός λόγος ένστασης παρέμεινε αόριστος και δεν υποστηρίχθηκε περαιτέρω. Ως εκ των άνω απορρίπτεται. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση υπαλλήλου της αιτήτριας η οποία με τη δήλωση της υποστηρίζει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και για όσα ζητήματα είναι νομικής φύσης έχει πάρει συμβουλή από τον δικηγόρο της αιτήτριας. Επομένως ο λόγος ένστασης αρ. 7 δεν έχει έρεισμα και απορρίπτεται. Προβάλλεται ότι η αιτήτρια δεν προσήλθε με «καθαρά χέρια» και απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία έπρεπε να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου ή ότι δεν έχουν αποκαλύψει όλα τα ουσιώδη στοιχεία και/ή γεγονότα και/ή ότι έχουν προβάλει ανακρίβειες στην αίτηση και ή παραπλάνησαν το Δικαστήριο κατά την έκδοση των επίδικων διαταγμάτων. Πρόκειται για ισχυρισμούς - προβάλλονται ως λόγοι ένστασης αρ. 3 και 8 - οι οποίοι παρέμειναν ατεκμηρίωτοι, εφόσον δεν προβλήθηκε κάτι διαφορετικό, και ως εκ τούτου οι λόγοι αυτοί ένστασης ως αόριστοι και ατεκμηρίωτοι απορρίπτονται. Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση, δηλαδή ότι χωρίς την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, αυτή εξετάζεται κάτω από το ερώτημα κατά πόσο η επιδίκαση αποζημιώσεων θα ήταν επαρκής θεραπεία με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Δηλαδή αν η επιδίκαση αποζημιώσεων υπέρ των εναγόντων στο τελικό στάδιο της υπόθεσης είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων τους, τότε η έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος δεν είναι απαραίτητη. Στην υπόθεση C. Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ»
(2001)1 (Β) Α.Α.Δ. σελ. 785 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πως αναδύεται ως ανάγκη η προσαγωγή μαρτυρίας για πράγματι πρόθεση του εναγομένου για αποξένωση ή επιβάρυνση. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μη ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία (βλ. Lakatamitis (ανωτέρω) στη σελ. 525). Έχοντας περαιτέρω υπόψη την Παναγιώτου v. Κολλάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. σελ. 1306 όπου έγινε αναφορά σε πρόθεση αποξένωσης αλλά αυτή ήταν μαρτυρία που υπήρχε και δεν απασχόλησε τέτοιο θέμα. Όπως δε εξηγήθηκε στην απόφαση του Λοϊζου Π. στην Ζεμενίδης (ανωτέρω) εκδίδεται το διάταγμα «ώστε να αποφευχθεί τέτοια αποξένωση ως αποτέλεσμα της οποίας να μη μπορεί να ικανοποιηθεί ο ενάγων». Τα ίδια και στην Τσιολάκκη κ.ά (ανωτέρω). Όπως αναφέρεται στην απόφαση του Πική, Π, όπως ήταν τότε, στη σελίδα 785, εκείνο που απαιτείται είναι «η πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία ήθελε εκδοθεί υπέρ του ενάγοντος». Επομένως εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξετάσω για να διαπιστωθεί αν συντρέχει αυτή η προϋπόθεση είναι κατά πόσον τυχόν αποξένωση και/ή μεταφορά των χρηματικών ποσών από τους εν λόγω λογαριασμούς των καθ΄ών η αίτηση 1, 7 και 8 οι οποίοι διατηρούνται σε λογαριασμούς που τηρούνται σε Σ.Π.Ι. θα έχει ως άμεση επίπτωση την αδυναμία ικανοποίησης δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί υπέρ της αιτήτριας και θα αφορά αυτά τα συγκεκριμένα ποσά για τα οποία η πληροφόρηση που έχει ο αιτητής (παρατίθεται πιο πάνω), σε περίπτωση που δεν καταστούν απόλυτα τα διατάγματα παγοποίησης των λογαριασμών. Η κα Δημητριάδου υποστήριξε ότι οι εναγόμενοι 1, 7 και 8 - καθ' ων η αίτηση εξ όσων γνωρίζει δεν έχουν οποιαδήποτε άλλα περιουσιακά στοιχεία επ΄ονόματι τους και ως εκ τούτου υπάρχει σοβαρή πιθανότητα παρεμβολής εμποδίου (hindered) στην ικανοποίηση απόφασης η οποία θέλει εκδοθεί υπέρ της ενάγουσας - αιτήτριας. Παρόλο ότι οι εναγόμενοι 1 και 7 ισχυρίστηκαν στις ένορκες καταθέσεις τους ότι είναι ιδιοκτήτες περιουσιακών στοιχείων όπως και ακίνητης ιδιοκτησίας εντούτοις δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε εκτίμηση της αξίας τους. Ο εναγόμενος 8 όπως ο ίδιος παραδέχεται στη δική του ένορκη δήλωση έχει δάνειο για μεγάλο ποσό χωρίς να δηλώνει ιδιοκτήτης οποιασδήποτε άλλης περιουσίας. Στην υπόθεση Κυριάκου v. Κεφάλα κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 1400 αποφασίστηκε πως η ύπαρξη περιουσίας ή καταθέσεων που θα είναι αδέσμευτα και θα υπόκεινται σε κάθε είδους διάθεση ή χειρισμό ανάλογα με τη βούληση των εναγομένων δεν παρέχει αφ΄εαυτής τα εχέγγυα ικανοποίησης πιθανής απόφασης εναντίον τους, που ήταν ο λόγος για τον οποίο το πρωτόδικο Δικαστήριο τερμάτισε την ισχύ του διατάγματος ως προς το ποσό. Από το Εφετείο ειπώθηκε ότι «οι οικονομικές δυνατότητες των εφεσιβλήτων ήταν αυτοτελές ζήτημα ασύνδετο προς τα επίδικα.» Είναι προφανές ότι ενυπάρχει ο κίνδυνος αποξένωσης των κεφαλαίων που επιζητείται η παγοποίηση τους κάτι που θα καταστήσει αδύνατη την ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως να εκδοθεί υπέρ της αιτήτριας καθώς δεν θα είναι πλέον σε θέση να εντοπίσει και να ανακτήσει το χρηματικό ποσό που αξιώνει με την αγωγή της. Όπως δε έχει εξηγηθεί και στην υπόθεση M & Ch. Mitsingas Trading v. Timperland,
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. σελ. 1794: «.. Όπως επισημαίνεται στην Papastratis v. Petrides,
(1979)1 C.L.R. 231, 240, το κριτήριο για την έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Η έννοια της δικαιοσύνης δεν συναρτάται με τη στενή αντίληψη της υλικής ζημιάς αλλά, με την ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων του αιτούμενου τη θεραπεία.» Επομένως οι λόγοι ένστασης αρ. 9 και 10 δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Σε σχέση με τα περί πλήρους αποκάλυψης η αιτήτρια ισχυρίζεται τα όσα αφορούν την παροχή του δανείου και πιστωτικών διευκολύνσεων, την παράβαση της από τον πρωτοφειλέτη και την ενημέρωση που είχαν οι εναγόμενοι 1 - 8 ως εγγυητές του δυνάμει σύμβασης εγγύησης γι΄αυτή και για τον τερματισμό της οπότε ενεργοποιείτο πλέον η ευθύνη του (βλ. Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. - υπό εκκαθάριση v. 1. Daventree Resources Ltd κ.ά.
(2008)(1Β) Α.Α.Δ. σελ. 801 και Τσιερκέζου v. Dracon Tourist Enterprises Ltd,
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. σελ. 734, Άκης άλλος Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ.ά. v. Χριστίνας Σταύρου Χριστοφόρου κ. ά,
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Σε σχέση με το ζήτημα του κατεπείγοντος ούτε και εδώ δεν προβλήθηκε συγκεκριμένος και αιτιολογημένος λόγος ένστασης πλην του αόριστου ισχυρισμού περί έλλειψης του στοιχείου του κατεπείγοντος. Η εξουσία του Δικαστηρίου για χορήγηση μονομερούς θεραπείας προβλέπεται από το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, το οποίο προβλέπει: «Κάθε διάταγμα, το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο.» Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου,
(1998)1 Α.Α.Δ. σελ. 598 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος, δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά, η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρεθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει γνώμη. βλ. επίσης Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ και άλλης,
(1992)1 Α.Α.Δ. σελ. 1453 στη σελ. 1462.» Στην υπόθεση Αμβροσιάδου v. Coward Πολ. Εφέσεις 3/11 και 4/11 με ημερομηνία 15.01.2013 έγινε ευρεία ανάλυση του θέματος του κατεπείγοντος όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «μια άλλη όψη είναι η δικαιολόγηση του επείγοντος σε συνάρτηση με το χρόνο καταχώρησης της αίτησης όπως προκύπτει από τα γεγονότα για έγκαιρη αντίδραση και μη ύπαρξης καθυστέρησης δράσης.» Στην δε υπόθεση Χ¨ Βασιλείου v. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 AAΔ 203 το ζήτημα του κατεπείγοντος τέθηκε ως εξής: «Η αδράνεια του εφεσείοντος να ζητήσει θεραπεία μόλις τα κρίσιμα γεγονότα περιήλθαν σε γνώση του αναιρεί το κατεπείγον του αιτήματος.» Στην προκείμενη περίπτωση η ενάγουσα - αιτήτρια έδρασε αμέσως μόλις περιήλθε σε γνώση της η θορύβηση και/ή ο προβληματισμός αλλά και οι προθέσεις των εναγομένων για τις καταθέσεις τους μόλις αυτοί έλαβαν την επιστολή ημερομηνίας 4.06.2015 και προχώρησαν στην καταχώρηση της αγωγής τους την 6.08.2015 και ταυτόχρονα της υπό κρίση αίτησης. Επομένως ούτε οι λόγοι ένστασης 9,10 και 11 έχουν έρεισμα και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Τα όσα αναφέρουν οι καθ΄ων η αίτηση με την ένορκη δήλωση τους περί καθυστέρησης κατά την άποψη μου δεν έχουν οποιαδήποτε σημασία εφόσον ήταν επιλογή της ενάγουσας - αιτήτριας να στραφεί πρώτα εναντίον του πρωτοφειλέτη και στη συνέχεια να λάβει δικαστικά μέτρα εναντίον των εγγυητών του και δεν υπάρχει καθυστέρηση εφόσον το ζήτημα της αποξένωσης των ποσών που βρίσκονται στους εν λόγω λογαριασμούς των εναγομένων 1,7 και 8 προέκυψε αμέσως μετά που τους κοινοποιήθηκε η επιστολή με την οποία τους πληροφορούσαν περί του τερματισμού του λογαριασμού του πρωτοφειλέτη. Ο σχετικός λόγος ένστασης με αριθμό 6 ως εκ των πιο πάνω απορρίπτεται. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει αν είναι εύλογο και δίκαιο να οριστικοποιήσει τα ήδη εκδοθέντα διατάγματα μέχρι και την τελική εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης (βλ. Bacardi v. Vinco,
(1996)1(B) A.A.Δ. 788, Ζηντίλης ν. Ανδρέου,
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1603, Mitsingas v. Timberland,
(1997)1 (G) A.A.Δ. 1791, Akis Express ν. Aris Expres,
(1998)(1A) Α.Α.Δ. σελ. 149). Δεν έχω καμιά αμφιβολία ότι το "ισοζύγιο της ευχέρειας" όπως αποκαλείται στην American Cyanamid Co Ltd v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 503, κλίνει σαφώς υπέρ της ενάγουσας - αιτήτριας. Είναι φανερόν ότι η διατήρηση του status quo ante ανατρέχει στο χρόνο όταν πλέον η αιτήτρια αντιλήφθηκε την ισχυριζόμενη πρόθεση ανάληψης των χρηματικών ποσών από τους εν λόγω λογαριασμούς των καθ΄ων η αίτηση. Η αιτιολογική βάση της έκδοσης ή μη ενός διατάγματος θα πρέπει να συναρτάται με τα πραγματικά περιστατικά, όπως θα υπαχθούν στις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 και κρίνονται κατά βάση με την ένορκη δήλωση και δια μέσου αυτής βέβαια εξετάζεται και η υπάρχουσα δικογραφία. Στη παρούσα περίπτωση κρίνω ότι υπάρχει συνεκτικός κρίκος της ένορκης δήλωσης με τη δικογραφία. Έγινε πολύς λόγος κατά τη διάρκεια της συζήτησης της υπόθεσης για τον ισχυρισμό των καθ΄ων η αίτηση περί του παράνομου της λήψης των πληροφοριών για τους λογαριασμούς των καθ΄ων η αίτηση σε άλλα Σ.Π.Ι. Σε σχέση με όσα καταλογίζονται στην κα Κάτια Δημητριάδου για την έρευνα που διεξήγαγε για να αντλήσει πληροφορίες για τυχόν λογαριασμούς των εναγομένων 1,7 και 8 παραπέμπω στην παρ. 20 της σύμβασης εγγύησης (τεκμ. Α της συμπληρωματικής της ένορκης δήλωσης ημερομηνίας 18.08.2015) η οποία προβλέπει τα εξής: «Τα μέρη συμφωνούν, αναγνωρίζουν και αποδέχονται ότι σε περίπτωση που εγερθεί αξίωση κατά του εγγυητή δυνάμει της παρούσας σύμβασης εγγύησης και αποζημίωσης, η Συνεργατική θα έχει το δικαίωμα, χωρίς οποιαδήποτε προηγούμενη ειδοποίηση προς τον εγγυητή, να ζητήσει από τον Έφορο Υπηρεσίας Εποπτείας και Ανάπτυξης Συνεργατικών Εταιρειών να καταχωρήσει εναντίον του Εγγυητή προσωρινό διάταγμα (interim order) επί ολόκληρης ή μέρους της περιουσίας του ή δέσμευση οποιουδήποτε λογαριασμού που διατηρεί είτε με την Συνεργατική, είτε με οποιαδήποτε άλλη Τράπεζα ή άλλο Συνεργατικό Πιστωτικό Ίδρυμα.». Πέραν όμως του πιο πάνω δικαιώματος που παρεχόταν στην ενάγουσα - αιτήτρια οι ενέργειες της κας Δημητριάδου ήταν συμβατές και με όσα προνοούνται στο άρθρο 41 παρ. 6 του Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου (Ν.66(Ι)/97)και ειδικότερα βάση της Οδηγίας περί του Ορισμού λειτουργίας Συστήματος ή Μηχανισμού Ανταλλαγής, Συγκέντρωσης και Παροχής Δεδομένων μεταξύ Αδειοδοτημένων Πιστωτικών ιδρυμάτων και Πιστωτικών ιδρυμάτων που λειτουργούν στη Δημοκρατία η οποία παράλληλα εφαρμόζεται τηρουμένων των Προνοιών του περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού χαρακτήρα (Προστασία του Ατόμου) Νόμου) του 2001 (Ν.138(Ι)/2001)βλ. Μέρος VII, ΠΟΙΚΙΛΕΣ ΔΙΑΤΑΞΕΙΣ, Προστασία Προσωπικών Δεδομένων) Στην εν λόγω Οδηγία ο όρος 6 αυτής Μέρος ΙΙ, αναφέρεται στα εξουσιοδοτημένα πρόσωπα ως εξής: « Δικαίωμα πρόσβασης στα δεδομένα μηχανισμού ανταλλαγής δεδομένων έχει εξουσιοδοτημένο προσωπικό όπως καθορίζεται από κάθε ΑΠΙ και πιστωτικό ίδρυμα που λειτουργεί στη Δημοκρατία...» Το άρθρο 29 του περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμου (Ν. 66
(1)/1997), το οποίο σύμφωνα με τους ευπαίδευτους συνηγόρους των καθ΄ών η αίτηση 1,7 και 8 απαγορεύει την αποκάλυψη των αιτούμενων πληροφοριών λόγω τραπεζικού απορρήτου προνοεί τα ακόλουθα: «
(1)Απαγορεύεται σε οποιοδήποτε σύμβουλο, τον πρώτο εκτελεστικό διευθυντή, διευθυντή, λειτουργό, υπάλληλο ή εκπρόσωπο τράπεζας και σε οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο το οποίο έχει με οποιοδήποτε τρόπο πρόσβαση στα αρχεία τράπεζας, να παρέχει, κοινοποιεί, αποκαλύπτει ή χρησιμοποιεί προς ίδιον όφελος οποιεσδήποτε πληροφορίες αναφορικά με το λογαριασμό συγκεκριμένου πελάτη της τράπεζας, είτε ενόσω η εργοδότηση ή η επαγγελματική του σχέση με την τράπεζα, ανάλογα με την περίπτωση, συνεχίζεται, είτε μετά τον τερματισμό της.
(2)Το εδάφιο
(1)δεν εφαρμόζεται στις περιπτώσεις όπου- (α) Ο πελάτης ή οι εξουσιοδοτημένοι αντιπρόσωποι του παρέχει ή παρέχουν τη γραπτή συγκατάθεση τους για το σκοπό αυτό ή (β) ο πελάτης έχει κηρυχθεί σε πτώχευση ή αν ο πελάτης είναι εταιρεία, η εταιρεία ευρίσκεται υπό διάλυση ή (γ) έχει εγερθεί δικαστική διαδικασία μεταξύ της τράπεζας και του πελάτη ή του εγγυητή του αναφορικά με το λογαριασμό του πελάτη ή (δ) οι πληροφορίες παρέχονται στην αστυνομία δυνάμει διατάξεων οποιουδήποτε νόμου ή σε δημόσιο λειτουργό που είναι κατάλληλα εξουσιοδοτημένος από το σχετικό Νόμο να λάβει τις πληροφορίες αυτές ή σε δικαστήριο κατά τη δίωξη ή εκδίκαση ποινικού αδικήματος δυνάμει του σχετικού Νόμου ή (ε) έχει επιδοθεί στην τράπεζα δικαστικό διάταγμα κατάσχεσης χρημάτων που βρίσκονται σε πίστη λογαριασμού πελάτη ή (στ) οι πληροφορίες απαιτούνται από συνάδελφο που εργοδοτείται από την ίδια τράπεζα ή τη μητρική της εταιρεία ή θυγατρική εταιρεία της τράπεζας ή της μητρικής της εταιρείας ή εγκεκριμένο ελεγκτή ή νομικό σύμβουλο της τράπεζας, για την εκτέλεση των καθηκόντων τους ή (ζ) οι πληροφορίες είναι αναγκαίες για την αξιολόγηση του αξιόχρεου πελατών αναφορικά ή σε σχέση με καλόπιστη (bona fide) εμπορική πράξη ή μέλλουσα εμπορική πράξη εφόσον οι πληροφορίες που απαιτούνται είναι γενικής φύσης και σε καμιά περίπτωση δε σχετίζονται με στοιχεία λογαριασμού συγκεκριμένου πελάτη ή (η) η παροχή των πληροφοριών επιβάλλεται για λόγους δημόσιου συμφέροντος ή για λόγους προστασίας των συμφερόντων της τράπεζας.» Ανάγνωση των πιο πάνω διατάξεων οδηγεί στο συμπέρασμα ότι εκείνο που απαγορεύει η πιο πάνω νομοθετική διάταξη είναι η παροχή, κοινοποίηση, αποκάλυψη ή χρήση πληροφοριών που δίδονται από λειτουργούς της τράπεζας προς ίδιο όφελος. Στην παρούσα υπόθεση, εξετάζοντας τα αιτητικά των διαταγμάτων είναι φανερό ότι δεν τίθεται ζήτημα αποκάλυψης πληροφοριών από οποιονδήποτε λειτουργό των εναγομένων - καθ΄ών η αίτηση 1,7 και 8 προς ίδιο όφελος. Ως εκ τούτου οι αιτιάσεις που προβάλλουν οι καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν έρεισμα. Πέραν δε των πιο πάνω στην πρόσφατη απόφαση Milton Investment Company Ltd κ.ά. v. Dryden Group Ltd, ECLI:CY:AD:2014:A220, Πολ. Έφεση Αρ. 424/2011 με ημερ. 27.03.2014 το θέμα ξεκαθαρίζει, αναφέρονται συγκεκριμένα τα ακόλουθα: «Εξετάσαμε τις εκατέρωθεν θέσεις και, σ΄ότι αφορά το πρώτο παράπονο, να υπενθυμίσουμε ότι στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο της διαδικασίας το Δικαστήριο - όπως άλλωστε επισημάνθηκε και στην Jonitexo v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 283 περιορίζεται σε εξέταση κατά πόσο θα ασκήσει τη διακριτική του εξουσία για χορήγηση ενδιάμεσης θεραπείας υπό το φως των προνοιών του άρθρου 32
(1)του Ν. 14/60 και των σχετικών αρχών δικαίου και δεν πρέπει να επεκτείνεται σε εξέταση άλλων θεμάτων, τα οποία είτε ανάγονται σε μεταγενέστερο στάδιο είτε είναι κατάλληλα για εξέταση σε άλλες διαδικασίες. Στη βάση της αρχής αυτής, θεωρούμε ότι το υπό αναφορά παράπονο των εφεσειόντων δεν είχε θέση στη διαδικασία. Θέση στη διαδικασία είχε το καθήκον της εφεσίβλητης να αποκαλύψει την πηγή πληροφόρησης της όπως προνοείται από τη Δ.39 Θ. 2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών, το οποίο και εκπλήρωσε. Δεν είχε όμως και καθήκον να διερευνήσει κατά πόσο η τράπεζα των εφεσειόντων παραβίασε το τραπεζικό απόρρητο και να δώσει στην αστυνομία πληροφορίες σε σχέση με την κίνηση των λογαριασμών τους, που αυτό σε τελευταία ανάλυση είναι και το παράπονο τους. Το θέμα ενδεχομένως θα έχει θέση κατά την εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης αν τα μέρη θα κληθούν να προσκομίσουν μαρτυρία για προώθηση των εκατέρωθεν θέσεων, ή σε άλλες διαδικασίες όπου η κατ΄ισχυρισμό παραβίαση του τραπεζικού απορρήτου ή η λήψη της σχετικής με αυτό μαρτυρίας θα είναι ενδεχομένως επίδικο ζήτημα.» Παρόμοια αντικρίζεται το ζήτημα και στην παρούσα αίτηση με τους σχετικούς προβαλλόμενους λόγους εκ μέρους των καθ΄ων η αίτηση να μην έχουν έρεισμα στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης. Έχει καταδειχθεί ότι δεν υπάρχει παραβίαση τραπεζικού απορρήτου αφού η κα Δημητριάδου δεν χρησιμοποίησε τις πληροφορίες που έλαβε μέσω της έρευνας της για δικό της σκοπό και για δικό της όφελος αλλά η χρησιμοποίηση των πληροφοριών που έλαβε ή η πρόσβαση της ως υπαλλήλου της ενάγουσας έγινε ώστε να εφαρμοστεί το τι προβλέπει η σύμβαση εγγύησης και ειδικά ο όρος 20 αυτής ο οποίος παρέχει στην ενάγουσα συγκεκριμένα δικαιώματα. Υπό αυτή την οπτική δεν χρειαζόταν και οιαδήποτε ρητή συγκατάθεση /ή και συναίνεση του εναγόμενου 1, όπως ο ισχυρισμός των εναγομένων 1,7 και 8 αφού οι ενέργειες των εναγόντων εντάσσονταν στις πρόνοιες της σύμβασης εγγύησης στον όρο 20 (βλ. L´Estrange v. Graucob
(1934)All E.R. 16,18, Parker v. South Eastern Rail, Callie Lee
(1971)AC 1004). Πέραν ακόμα των πιο πάνω η παρούσα εμπίπτει και στις πρόνοιες του Περί Επεξεργασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα Νόμου του 2001 (Ν.138(Ι)/2001)που καθιστούσαν την έρευνα της κας Δημητριάδου απολύτως νόμιμη και επιτρεπόμενη χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων) βλ. άρθρο 5 παρ. 2 εδ. (β) και (ε) όπου ρητά αναφέρεται ότι η επεξεργασία επιτρέπεται και χωρίς τη συγκατάθεση του υποκειμένου των δεδομένων κάτω από κάποιες προϋποθέσεις όπως όταν αποσκοπεί και είναι απαραίτητη για την εκτέλεση σύμβασης και για την ικανοποίηση έννομου συμφέροντος . Επομένως στη βάση των πιο πάνω ούτε ο λόγος ένστασης αρ. 12 περί παραβίασης του τραπεζικού απορρήτου και παράνομης πρόσβασης στα προσωπικά δεδομένα των καθ΄ων η αίτηση έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. ΚΑΤΑΛΗΞΗ: Κάτω από τις περιστάσεις με δεδομένο ότι έχω ικανοποιηθεί από την αιτήτρια ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Ν.14/1960 και περαιτέρω ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ της αιτήτριας και υιοθετώντας τέτοια πορεία η οποία να ενέχει τους λιγότερο δυνατούς κινδύνους πρόκλησης αδικίας (βλ. Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd,
(1996)1 (B) Α.Α.Δ. σελ. 788, 795), θα προχωρήσω και θα εγκρίνω την αίτηση και επομένως τα προσωρινά διατάγματα που εκδόθηκαν στις 18.08.2015 ως οι παράγραφοι Α,Β και Γ της αίτησης με τις διαφοροποιήσεις που επήλθαν σε αυτά σε σχέση με το ποσό που αφορά το υπ΄αριθμό Α και το Σ.Π.Ι. που αφορά το υπ΄αριθμό Γ, όπως καταγράφονται στην αρχή της απόφασης μου με την παρούσα οριστικοποιούνται. ΤΑ ΕΞΟΔΑ: Τα έξοδα της αίτησης και της διαδικασίας αυτής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - αιτήτριας και σε βάρος των εναγομένων - καθ' ών η αίτηση 1,7 και 8 όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ.).......... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.