← Κύπρος

Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας ν. Χρίστου Αυξεντίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1731/2013, 11/5/2016

Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας ν. Χρίστου Αυξεντίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1731/2013, 11/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A77 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Φιλίππου, A. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1731/2013 Μεταξύ: Συνεργατικού Ταμιευτηρίου Αμμοχώστου - Λάρνακας Ενάγοντος - Αιτητή - και -

  1. Χρίστου Αυξεντίου
  2. Ανδρέα Αυξεντίου Εναγομένων - Καθ΄ων η Αίτηση Ημερομηνία:11 Μαΐου, 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα - Αιτητή : Η κα Χ¨ Νικολή για Δρ Ανδρέας Π. Ποιητής & Σία Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ'ου η αίτηση: Ο κ. Πέτρου για Ανδρέας Θ. Μαθηκολώνης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για αντεξέταση ενόρκως δηλούντος) Την 29.03.2016 οι ενάγοντες - αιτητές πέτυχαν μονομερώς την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος εναντίον του εναγομένου 1 με το οποίο του απαγορευόταν να προχωρήσει με την εκτέλεση με οποιονδήποτε τρόπο ή σε οποιοδήποτε στάδιο της απόφασης στην αγωγή με αριθμό 2784/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Άμεση υπήρξε η αντίδραση εκ μέρους του εναγόμενου 1 - καθ΄ου η αίτηση, εναντίον του οποίου στρεφόταν το διάταγμα, ο οποίος καταχώρησε ειδοποίηση περί της προθέσεως ενστάσεως την 5.04.2016 την οποία υποστηρίζει με ένορκη δήλωση του ο κ. Χρίστος Αυξεντίου. Το ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί με τη παρούσα ενδιάμεση απόφαση μου είναι κατά πόσο θα επιτρέψω ή όχι την αντεξέταση του πιο πάνω ενόρκως δηλούντος κ. Χρίστου Αυξεντίου με την οποία υποστηρίζεται η ένσταση και συγκεκριμένα για τους ισχυρισμούς του της παρ. 6.2 της ένορκης δήλωσης του όπως είναι η παράκληση της πλευράς του αιτητή που υποβλήθηκε με την επακολουθήσασα γραπτή αίτηση του της ίδιας ημερομηνίας δηλαδή της 5.04.
  3. Η αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς κανονισμούς Δ.48, Θ.Θ.1-4,8,9 και στη Δ.39 Θ.Θ.1 -
  4. Τα δε γεγονότα της υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση την οποία υπογράφει η κα Κατερίνα Κονναρή, δικηγορικός υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους αιτητές η οποία δηλώνει ότι έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να προβεί σε αυτή την ένορκη δήλωση. Δηλώνει ότι γνωρίζει τα γεγονότα της υπόθεσης τόσον από το φάκελο της διαδικασίας όσο και από όσα της ανέφερε ο δικηγόρος Δρ Ανδρέας Ποιητής που χειρίζεται την υπόθεση και οι ενάγοντες - πελάτες τους. Δηλώνει ότι ο ενόρκως δηλών Χρίστος Αυξεντίου ο οποίος υποστηρίζει την ένσταση με ένορκη δήλωση του στην παρ. 6.2 αυτής είναι φανερό ότι αναφέρεται σε ισχυρισμούς που δυνατό να μην είναι αληθείς. Γι΄αυτό και ζητά την άδεια του Δικαστηρίου να αντεξετασθεί ο πιο πάνω για να μπορέσει το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του σωστή μαρτυρία. Είναι το κατάλληλο σημείο εδώ να παραθέσω το περιεχόμενο της παρ. 6.2 της ενόρκου δηλώσεως στην ένσταση του κ. Χρίστου Αυξεντίου στην κυρίως αίτηση, ο οποίος δηλώνει τα ακόλουθα: «Αρνούμαι, επίσης, τον ισχυρισμό ότι δε θα είμαι σε θέση να επιστρέψω τα χρήματα τα οποία θα εισπράξω στα πλαίσια της Αγωγής 2785/
  5. Είναι η θέση μας ότι οι πιο πάνω ισχυρισμοί των Αιτητών είναι αυθαίρετοι, ανυπόστατοι και εντελώς ανύπαρκτοι. Υποβάλλονται κακόπιστα και αδικαιολόγητα απλώς και μόνο για να καθυστερήσουν και να ταλαιπωρήσουν τους Ενάγοντες στην εν λόγω αγωγή, στερώντας τους αθέμιτα το δικαίωμα τους να εισπράξουν το ποσό που οι Αιτητές όφειλαν εδώ και ενάμιση χρόνο να πληρώσουν. Περαιτέρω, ο κάθε ένας από τους Ενάγοντες στην Αγωγή 2785/2010 θα είναι σε θέση να επιστρέψει το επιδικασθέν ποσό, σε περίπτωση που η Έφεση επιτύχει. Είναι η θέση μου ότι η όλη συμπεριφορά των Αιτητών συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.» Επομένως είναι φανερόν ότι η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος θα περιστραφεί γύρω από την οικονομική του δυνατότητα όπως ο ίδιος ισχυρίζεται να αποπληρώσει το ποσό που αφορά η παρούσα υπόθεση εάν ήθελε εκδοθεί απόφαση υπέρ του αιτητή και εναντίον του. Ο καθ΄ου η αίτηση κ. Χρίστος Αυξεντίου καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση για την αντεξέταση του στην οποία υποστηρίζει ότι:
  6. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη και /ή παράτυπη και αντικανονική.
  7. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  8. Όπως προκύπτει από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν συντρέχει καλός λόγος και/ή εξαιρετικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  9. Δεν υπάρχει επαρκής αιτιολογία και/ή εξήγηση και/ή αιτιολόγηση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  10. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αντεξέτασης είναι εντελώς αόριστη.
  11. Σκοπός της παρούσας είναι η εκ των υστέρων επανόρθωση παράλειψης αναφοράς ουσιωδών γεγονότων ή και η τροποποίηση ουσιωδών γεγονότων, κατά παράβαση του καθήκοντος της αιτήτριας για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.03.
  13. Η διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος δεν προσφέρεται για αντεξέταση αμφισβητούμενων γεγονότων και ως εκ τούτου δεν μπορεί να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα ανετξέτασης.
  14. Η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε καταχρηστικά και κακόπιστα και με σκοπό να καθυστερήσουν την ακρόαση της μονομερούς αίτησης σε βάρος των δικαιωμάτων του Καθ΄ου η αίτηση για δίκαιη δίκη.
  15. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα εκτροχιάσει την ακρόαση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.03.2016 και θα απολήξει σε εκτροπή μιας ενδιάμεσης διαδικασίας από την ορθή της διάσταση.
  16. Η αντεξέταση θα μετέτρεπε την παρούσα ενδιάμεση διαδικασία σε δίκη επί της ουσίας.
  17. Σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η εκμαίευση μαρτυρίας και/ή την παράθεση συμπληρωματικής μαρτυρίας και/ή η διόρθωση και/ή συμπλήρωση παραλείψεων και/ή κενών στην αρχική ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση ημερομηνίας 28.03.
  19. Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα μετατοπίσει το βάρος απόδειξης που φέρει η αιτήτρια. Η νομική βάση της ένστασης είναι οι περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμοί Δ.35,38,39,40,41,48 Θ.Θ. 1-9 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν. 14/60, Άρθρο 32, στο Σύνταγμα και επί της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ο εναγόμενος 1 - καθ΄ου η αίτηση κ. Χρίστος Αυξεντίου ο οποίος υποστηρίζει την ένσταση στην παρούσα αίτηση, δηλώνει γνώστης προσωπικά όλων των γεγονότων της υπόθεσης όπως και αυτά της αγωγής 2784/
  20. Επαναλαμβάνει και υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης του στην κυρίως αίτηση. Εκφράζει τη θέση ότι η παρούσα αίτηση πρέπει να απορριφθεί λόγω του ότι προωθείται καταχρηστικά και καταπιεστικά και για αλλότριους σκοπούς. Ο αιτητής, ορίζοντας την αίτηση αυτή την ημερομηνία που ήταν ορισμένη για ακρόαση η κυρίως αίτηση, προκαλούν τεράστια καθυστέρηση στην εκδίκαση της προκαλώντας του ζημιά και επηρεάζοντας το δικαίωμα του για ταχεία εκδίκαση της υπόθεσης του. Σκοπός της παρούσας αίτησης είναι η εκμαίευση μαρτυρίας αφού όπως φαίνεται από την ίδια την αίτηση αλλά και από τους λόγους ένστασης που προωθεί, δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός λόγος για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Όπως φαίνεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει τη μονομερή αίτηση ημερομηνίας 28.03.2016, ο αιτητής δεν είναι σε θέση να υποστηρίξουν τις αόριστες και γενικές θέσεις τους και δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε αποδεικτικά στοιχεία, αφού προφανώς δεν έχουν, ενώ με την προώθηση της παρούσας αίτησης γίνεται μια αθέμιτη προσπάθεια εξασφάλισης μαρτυρίας. Επιπρόσθετα των πιο πάνω, όπως συμβουλεύεται από το δικηγόρο του, σε περιπτώσεις όπως η ενδιάμεση δικαστική διαδικασία αφορά την έκδοση προσωρινού διατάγματος, δεν αποτελεί μέρος της λειτουργίας του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο η προσπάθεια να επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών σε σχέση με γεγονότα επί των οποίων βασίζονται οι θέσεις των μερών. Μοναδικός λόγος για τον οποίο ζητείται η αντεξέταση του, υποστηρίζει, είναι η αμφισβήτηση από πλευράς του αιτητή των ισχυρισμών που προβάλλει στην ένορκη δήλωση του που υποστηρίζει την ένσταση του ημερομηνίας 5.04.2016, κάτι το οποίο το Δικαστήριο δεν θα εξετάσει κατά την εκδίκαση της μονομερούς αίτησης ημερομηνίας 28.03.
  21. Επαναλαμβάνει τον λόγο ένστασης περί προσπάθειας συμπλήρωσης και διόρθωσης της μαρτυρίας που δόθηκε μέσω της ένορκης δήλωσης με την οποία υποστηρίζεται η μονομερής αίτηση κατά ανεπίτρεπτο τρόπο και ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να επιτρέψει μεταγενέστερη μεταβολή ή αλλοίωση της εικόνας που μεταδίδεται από ένορκη δήλωση, στη βάση της οποίας εκδόθηκε μονομερώς το ενδιάμεση διάταγμα. Η εξέταση δε αμφισβητούμενων θέσεων δεν αποτελεί καλό λόγο για να εκδοθεί διάταγμα αντεξέτασης. Επιπρόσθετα, όπως συμβουλεύεται από το δικηγόρο του, τυχόν έγκριση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης θα μετατοπίσει το βάρος απόδειξης το οποίο φέρουν οι Αιτητές, στους ώμους του, παραβιάζοντας έτσι τα συνταγματικά του δικαιώματα, μεταξύ άλλων και το δικαίωμα του σε δίκαιη δίκη. Σε σχέση με την επίμαχη παράγραφο για την οποία επιζητείται η αντεξέταση του, αναφέρει ότι το βάρος απόδειξης ότι δεν είναι σε θέση να επιστρέψει το ποσό που επιδικάστηκε υπέρ του και των άλλων εναγόντων στην αγωγή 2784/2010 το φέρει ο αιτητής. Αυτό δε τον ισχυρισμό ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει στο επίπεδο που απαιτείται. Σε περίπτωση δε που εγκριθεί το αίτημα για αντεξέταση του, υποστηρίζει ότι ουσιαστικά θα μετατοπιστεί το βάρος απόδειξης στους δικούς του ώμους, να αποδείξει δηλαδή ότι έχει οικονομική ικανότητα να επιστρέψει τα εν λόγω ποσά, αντί να παραμείνει στους ώμους του αιτητή να αποδείξουν ότι δεν έχει τέτοια δυνατότητα. Χαρακτηρίζει τη συμπεριφορά του αιτητή ως αθέμιτη, κακόπιστη η οποία και συνιστά καταπιεστική προσπάθεια να τον με αποτρέψουν από του να εισπράξει το ποσό που επιδικάστηκε υπέρ του. Η ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ: Η Δ.39 κ. 1 στην οποία βασίζεται η αίτηση διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross - examination.» Σε μετάφραση: «Κατόπιν αιτήσεως μαρτυρία μπορεί να δοθεί με ένορκο κατάθεση (δήλωση) αλλά το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί, κατόπιν παρακλήσεως οποιουδήποτε των διαδίκων, να διατάξει την παρουσία του καταθέτη για αντεξέταση.» Η Διαταγή 48 κ.4

(2)διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο ή ο Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Στην υπόθεση Σκάρος v. Χριστοδούλου κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 291 το Δικαστήριο αναφέρει τα εξής: «Στην παρούσα περίπτωση το πρωτόδικο Δικαστήριο αξιολόγησε τόσο το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του εφεσείοντος όπως επίσης και τη μαρτυρία που προέκυψε από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθηκε ο εφεσίβλητος από το δικηγόρο του εφεσείοντος. Ο εφεσίβλητος 1 κλήθηκε να υιοθετήσει με όρκο την ένορκη δήλωση του, κάτι που μπορούσε να κάμει. Η αντεξέταση του ήταν θέμα εκλογής της άλλης πλευράς, που επέλεξε να αντεξετάσει.» Πέραν του πιο πάνω αποσπάσματος από την πιο πάνω υπόθεση, στο οποίο με παρέπεμψε η πλευρά του αιτητή σημαντικό είναι κατά την άποψη μου και το ακόλουθο απόσπασμα από την ίδια απόφαση: «Αναφορικά με τον πρώτο λόγο έφεσης ότι δηλαδή το Δικαστήριο έπρεπε να είχε δεχθεί τους ισχυρισμούς του εφεσείοντος αφού δεν υπήρξε αντεξέταση, ο γενικός κανόνας είναι ότι η παράλειψη ανετξέτασης ενός μάρτυρα πάνω σε ένα ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του μπορεί να εκληφθεί ως αποδοχή της μαρτυρία του ( Ίδε Phipson on Evidence, 12η Έκδοση, παράγραφος 1593, σελ. 687. Ίδε επίσης Ζαχαρίου v. Ζαχαρίου
(1993)1 ΑΑΔ 159). Στην υπόθεση Adidas v. Jonitexo
(1987)1 CLR 383,τονίστηκε ότι η μη υποβολή της θέσης του εναγομένου στους μάρτυρες του ενάγοντος και η μη αντεξέταση των μαρτύρων του ενάγοντος δεν σημαίνει κατ΄ανάγκη ότι η εκδοχή του εναγομένου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η αποδοχή της θέσης του εναγομένου ή όχι θα αποφασιστεί αφού ληφθεί υπ΄όψη η φύση των ισχυρισμών όπως επίσης και οι λόγοι που οδήγησαν στην μη αντεξέταση.» Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali και Αναφορικά με την Κυπριακή Δημοκρατία μέσω 1. Γενικού Εισαγγελέα, 2. Αρχηγού Αστυνομίας, 3. Λειτουργού Μεταναστεύσεως,
(2004)ΑΑΔ 1660 η οποία επρόκειτο για αίτηση για Habeas Corpus, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η αίτηση για αντεξέταση του ομνύσαντος πρέπει να υποβάλλεται εγγράφως και να περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους μια υπόθεση κατατάσσεται στην κατηγορία των εξαιρετικών περιπτώσεων. Στην υπόθεση Προκοπίου v. Ryan κ.ά.,
(2012)1 ΑΑΔ 1982 η οποία αφορούσε αίτηση - έφεση εναντίον απόφασης του Διευθυντή του Κτηματολογίου όπου εφαρμόζεται ο Καν. 10
(3)των Διαδικαστικών Κανονισμών του 1956 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέπει για καλό λόγο την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή ακόμα και να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια που προσφέρει η Δ.39 και να επιτρέψει την αντεξέταση ενός ενόρκως δηλούντος. Στην υπόθεση Κουππά v. Τσαδιώτης Λτδ, Πολ. Έφεση Αρ. 312/2012 ημερ. 17.07.2014 στην οποία με παρέπεμψαν και οι δύο πλευρές, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Θεωρούμε την πιο πάνω προσέγγιση του ευπαίδευτου Δικαστή λανθασμένη. Αφενός γιατί σε διαδικασίες της εξεταζόμενης φύσης δεν έχει θέση ο χαρακτηρισμός οποιουδήποτε των διαδίκων ως αναξιόπιστου και, αφετέρου, η αναφορά που γίνεται για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή για αντεξέταση του ενόρκως δηλούντα της εφεσίβλητης 1 για τεκμηρίωση τουκατεπείγοντος είναι τουλάχιστο ατυχής. Το κατεπείγον, πρέπει να τεκμηριώνεται εξ υπαρχής και η εικόνα που μεταδίδεται από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την μονομερή αίτηση δεν επιτρέπεται να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί μεταγενέστερα (Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. Του πλοίου LIRA,
(2001)1 AAΔ 1220) είτε με αντεξέταση είτε με συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Εξάλλου στις υπό συζήτηση διαδικασίες, άδεια για αντεξέταση σπάνια δίδεται (βλ. Αναφορικά με την αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ. 1)
(2004)1 ΑΑΔ 1660 και σύγγραμμα Injunctions του David Bean, 8η έκδοση, σελ. 70 - 71) εφόσον στις διαδικασίες αυτές το Δικαστήριο δεν υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης ούτε προβαίνει σε εξέταση των αμφισβητούμενων γεγονότων. Σ΄ότι δε αφορά τη δυνατότητα που παρέχεται από τη Δ.48 Θ. 4
(2)για συμπληρωματική ένορκη δήλωση, δεν πρέπει να λησμονείται ότι η δυνατότητα αυτή παρέχεται υπό την προϋπόθεση τεκμηρίωσης «καλού λόγου» και δεν βλέπουμε πως η αντίκρουση ισχυρισμών που προβάλλονται για ακύρωση διατάγματος που χορηγήθηκε μονομερώς θα μπορούσε να τεκμηριώσει «καλό λόγο». Στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου,
(2008)1 ΑΑΔ 280 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Δεν έχει αμφισβητηθεί, και ορθά, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να μην εκδώσει το διάταγμα για αντεξέταση παρά τη σύμφωνη προς τούτο γνώμη και του ίδιου του καθ΄ου στην αίτηση εκείνη Κ. Γαβριηλίδη, με δεδομένο ότι η αίτηση στηριζόταν στη Δ.39, Θ. 1 η οποία και παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να εγκρίνει ή να απορρίψει την αίτηση ανάλογα με τα ιδιαίτερα περιστατικά της. (δέστε Annual Practice 1958 σελ. 865 και Halsbury's Laws of England 3η έκδ. Τόμος 21, σελ. 418 - 419 παρ. 878).» Στους Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση Τόμος
  1. Παρ. 878 σελ. 418 - 419 αναφέρονται τα ακόλουθα: «The Court has discretionary power of action upon such evidence as may be before it at the time, and will not allow not a motion to stand over in order to enable a party to examine a witness viva voce, if it considers that the application is made in order to create delay or that there is sufficient evidence before it to enable it to deal with the motion.» ΑΝΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΛΟΓΩΝ ΕΝΣΤΑΣΗΣ ΣΕ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΜΕ ΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΚΑΙ ΤΗ ΝΟΜΙΚΗ ΤΗΣ ΠΤΥΧΗ: Ο εναγόμενος 1 - αιτητής στην παρούσα ισχυρίζεται ότι η αίτηση προωθείται καταχρηστικά, καταπιεστικά και για αλλότριους σκοπούς. Αναφέρθηκα πιο πάνω τη δικονομική δυνατότητα κάποιου να ανατεξετάσει επί συγκεκριμένης πτυχής ή ισχυρισμού μια ένορκης δήλωσης σε αυτής της φύσης της υποθέσεις. Επομένως δεν διακρίνω γιατί αυτή είναι καταχρηστική. Σε σχέση με τον χρόνο που αυτή καταχωρήθηκε θα πρέπει να επισημανθεί ότι καταχωρήθηκε την ίδια ημέρα που καταχωρήθηκε η ένσταση συνοδευόμενη από την ένορκη δήλωση του κ. Αυξεντίου. Το ότι ορίστηκε τρεις ημέρες αργότερα όταν ήταν ορισμένη η αρχική αίτηση για ακρόαση δεν με βρίσκει σύμφωνο η θέση ότι αυτή προκάλεσε τεράστια καθυστέρηση στην εκδίκαση της αρχικής αίτησης, ούτε και μπορεί να χαρακτηριστεί ως καταπιεστική εφόσον επιδιώκεται με αυτή να ερωτηθεί ο ενόρκως δηλών για την ισχυριζόμενη δυνατότητα του να ανταποκριθεί με την εξόφληση του χρέους του. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί προσπάθειας με την παρούσα εκμαίευσης μαρτυρίας, παρατηρώ ότι η αντεξέταση του ενόρκως δηλούντος επί του ισχυρισμού του περί δυνατότητας του να ανταποκριθεί στην οφειλή του δεν έχει καμιά σχέση με αυτές καθ΄ αυτές τις αξιώσεις του ενάγοντος - αιτητή για να καταδειχθεί δηλαδή ότι έχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας των αξιώσεων του. Επομένως ούτε αυτό ο λόγος ένστασης έχει έρεισμα. Ο καθ΄ου η αίτηση προβάλλει ως λόγο ένστασης ότι η προσπάθεια του Δικαστηρίου σε αυτό το στάδιο δεν συνίσταται στην επίλυση αντικρουόμενης μαρτυρίας που περιέχεται στις ένορκες δηλώσεις των μερών. Το Δικαστήριο ασφαλώς όπως διακρίνει και ο ευπαίδευτος συνήγορος του αιτητή στην αγόρευση του, δεν θα επιλύσει αντικρουόμενη μαρτυρία η οποία άπτεται των δύο πρώτων προϋποθέσεων του Άρθρου
  2. Εξετάζεται όμως και η 3η προϋπόθεση το ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επομένως το ζήτημα που θα πρέπει να κριθεί με τη διασαφήνιση του ζητήματος όπως προκύπτει από τον ισχυρισμό του καθ΄ου η αίτηση περί της δυνατότητας του να ανταποκριθεί στην υποχρέωση του που προκύπτει από την αγωγή άπτεται της 3ης προϋπόθεσης και είναι πρέπον να ξεκαθαρίσει αυτό το ζήτημα για να μπορέσει το Δικαστήριο να αποφανθεί κατά πόσο συντρέχει και αυτή η προϋπόθεση. Επομένως ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης έχει έρεισμα. Προβάλλεται από τον καθ΄ου η αίτηση ότι ο αιτητής προσπαθεί να συμπληρώσει και διορθώσει τη μαρτυρία που δόθηκε μέσω της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την μονομερή του αίτηση. Η αντεξέταση του κ. Αυξεντίου επί συγκεκριμένου ισχυρισμού του στην ένορκη δήλωση του, με την οποία υποστηρίζει την ένσταση του, δεν αποσκοπεί στη συμπλήρωση ή διόρθωση οποιουδήποτε ισχυρισμού της αρχικής ένορκης δήλωσης στη βάσει της οποίας εκδόθηκε το προσωρινό διάταγμα. Υπήρξε σαφής ισχυρισμός εκ μέρους του αιτητή στην αρχική αίτηση περί αδυναμίας των εναγομένων και του καθ΄ού η αίτηση να πληρώσουν και ήταν ένας από τους παράγοντες που λήφθηκε υπόψη για την έκδοση του διατάγματος και ο οποίος θα είναι επίσης καθοριστικός στη βάση της εκπλήρωσης της 3ης προϋπόθεσης αν θα καταστήσει αυτό οριστικό. Αν δεν αντεξετασθεί η καθ΄ου η αίτηση στον αντίθετο ισχυρισμό που προβάλλει στη δική του ένορκη δήλωση είναι ωσάν να γίνεται αυτός αποδεκτός. Επομένως καμιά συμπλήρωση ή διόρθωση δεν επιδιώκεται με το αίτημα για αντεξέταση επί του συγκεκριμένου ισχυρισμού του καθ΄ου η αίτηση. Ούτε και επιχειρείται αντιστροφή του βάρους απόδειξης από τους ώμους του ενάγοντος - αιτητή σε αυτούς του καθ΄ου η αίτηση. Εφόσον προβαίνει σε θετικό ισχυρισμό ότι θα μπορούσαν τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι ενάγοντες στην Αγωγή 2785/2010 να επιστρέψουν το επιδικασθέν ποσό σε περίπτωση που η έφεση επιτύχει και επομένως παρέχεται η δυνατότητα στην άλλη πλευρά διά της αντεξετάσεως του να καταρρίψει αυτόν τον ισχυρισμό του. Επομένως κρίνω ότι και ο ισχυρισμός αυτός είναι αβάσιμος. Ούτε οι ισχυρισμοί του καθ΄ου η αίτηση σε σχέση με τη συμπεριφορά του Αιτητή από την ημέρα έκδοσης της απόφασης στην Αγωγή 2784/2010 και στην προσπάθεια που καταβάλλεται από του να τον αποτρέψουν να εισπράξει το ποσό του επιδικάστηκε έχουν έρεισμα στα γεγονότα της υπόθεσης εφόσον είναι γεγονός ότι ο Αιτητής στα πλαίσια της παρούσας αγωγής διεκδικεί ποσό πολύ μεγαλύτερο από εκείνο που επιδικάστηκε υπέρ του καθ΄ου η αίτηση. Εδώ αξίζει να γίνει αναφορά στη νομολογία μας ότι εκείνο που πρωτίστως μετρά είναι: «. η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή επιβάρυνση - εφόσον γίνουν - στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδέχεται να εκδοθεί.» Βλ. C. Phasarias (Automotive Center) Ltd v. Σκυροποιϊα ¨ΛΕΩΝΙΚ¨,
(2001)1 ΑΑΔ 785, Ζεμενίδης v. Ζεμενίδου (Αρ. 1)
(1992)1 ΑΑΔ 54 και Τσολάκη κ.α. v. Στυλιανίδη
(1992)1 ΑΑΔ 782 και Aspis Liberty Life Insurance v. Σιακατίδου, Πολ. Έφεση 52/2010 Ημερ. 19.03.2014). Επομένως δεν διαπιστώνεται εξ αυτού του λόγου κακοπιστία εκ μέρους του αιτητή. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω γεγονότα όπως τα κατέγραψα και τη νομική πτυχή της υπόθεσης το ζήτημα απλοποιείται. Θα πρέπει να εξεταστεί τι είναι που επιδιώκει ο αιτητής με την αρχική του αίτηση εναντίον του εναγομένου
  1. Επιδιώκει λοιπόν διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στον εναγόμενο 1 να προχωρήσει με την εκτέλεση με οποιονδήποτε τρόπο ή σε οποιοδήποτε στάδιο της απόφασης στην αγωγή με αριθμό 2784/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Πέτυχε δε προς τούτο την έκδοση προσωρινού απαγορευτικού διατάγματος και επιζητείται πλέον η οριστικοποίηση του. Ισχυρίζεται ότι το εξ αποφάσεως χρέος του προς τον εναγόμενο 1 έχει εξοφληθεί υπολογίζοντας το στο χρέος που αφορά η παρούσα αγωγή και έχει αφαιρεθεί από το υπόλοιπο που διεκδικούν με την παρούσα υπόθεση. Προς τούτο παραθέτει τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία. Επομένως δεν παραμένει εξ αποφάσεως οφειλή για την οποία να επιδιώκεται η λήψη μέτρων εκτέλεσης εκ μέρους του καθ΄ού η αίτηση στα πλαίσια της αγωγής 2784/
  2. Η αίτηση επομένως είχε καταχωρηθεί προφανώς για να αποτρέψει τον εναγόμενο 1 από του να εισπράξει το ποσό που διεκδικεί με μέτρα εκτέλεσης εναντίον του ενάγοντος- αιτητή στην παρούσα καθώς αυτό το ποσό έχει εξοφληθεί. Ισχυρίζονται δε ότι αν αφεθεί να εκτελεστεί το ένταλμα κινητών εναντίον του αιτητή ο οποίος ως τραπεζικό ίδρυμα έχει τη δυνατότητα να το καταβάλει όπως και κάθε στιγμή, ο τελευταίος αν ήθελε δικαιωθεί στο Εφετείο δεν θα μπορούσε να εξασφαλίσει αυτό το ποσό από αυτόν εφόσον αδυνατεί να πληρώσει. Με όσα δε υποστηρίζει ο καθ΄ου η αίτηση στην πιο πάνω παράγραφο της ένορκης δήλωσης του διαψεύδει τους πιο πάνω ισχυρισμούς του αιτητή, ότι δεν θα είναι δηλαδή σε θέση να επιστρέψει τα χρήματα τα οποία θα εισπράξει στα πλαίσια της αγωγής 2785/2010, χαρακτηρίζοντας τους ισχυρισμούς του αιτητή ως αυθαίρετους, ανυπόστατους και εντελώς ανύπαρκτους οι οποίοι υποβάλλονται κακόπιστα. Είναι ακριβώς γι΄αυτούς τους ισχυρισμούς του που η πλευρά του αιτητή επιδιώκει την αντεξέταση του. Κρίνω ότι όσα υποστηρίζει ο καθ΄ου η αίτηση άπτονται του ουσιαστικού ζητήματος το οποίο θα κρίνει την αίτηση και ως εκ τούτου συντρέχουν οι προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομολογία μας για παροχή άδειας αντεξέτασης επί του συγκεκριμένου ισχυρισμού του ενόρκως δηλούντος. Τα έξοδα της παρούσας επιδικάζονται υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ΄ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας της αγωγής οπότε και θα είναι πληρωτέα. (Υπογρ).......................... Χρήστος Γ. Φιλίππου, Α.Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.