Αναφορικά με την Εταιρεία GEMANALYSIS LIMITED ν. Αναφορικά με την αίτηση της ANT. M. FOOD ANALYSIS & SERVICES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 97/2015, 21/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A65 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 97/2015 Αναφορικά με την Εταιρεία GEMANALYSIS LIMITED και Αναφορικά με την αίτηση της ANT. M. FOOD ANALYSIS & SERVICES LIMITED Αίτηση ημερομηνίας 1.12.2015 21 Απριλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: κ. Διομήδους για Καλλής & Καλλής ΔΕΠΕ (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Σουρουλλά) Για την Καθ΄ ης η αίτηση: κ. Πετρίδης για Π. Δ. Πετρίδης & Σια ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
- Η εταιρεία ANT. M. FOOD ANALYSIS & SERVICES LIMITED καταχώρισε στις 12.8.2015 εταιρική αίτηση βασιζόμενη μεταξύ άλλων στα άρθρα 202, 203, 209 - 214, 216 και 218 του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.113 για εκκαθάριση της εταιρείας GEMANALYSIS LIMITED. Περαιτέρω διαζευκτικά επιδιώκεται διάταγμα για αγορά των μετοχών του αιτητή από τον άλλο μέτοχο ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο στην αξία που ο αιτητής κατέβαλε για την απόκτηση των μετοχών και ειδικότερα του ποσού των €500.000.-. Περαιτέρω επιδιώκεται η έκδοση και άλλων διαταγμάτων τα οποία όμως δεν είναι αναγκαίο να καταγραφούν στα πλαίσια της παρούσας αίτησης.
- Στις 9.12.2015 εκδόθηκε προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύεται η παγιοποίηση των λογαριασμών της αιτήτριας, στην παρούσα αίτηση που διατηρεί στην τράπεζα Πειραιώς (Κύπρου) Λτδ και στην Bank of Cyprus Public Co Ltd. Η καθ΄ης η αίτηση έφερε ένσταση στην οριστικοποίηση του διατάγματος για τους λόγους που θα εκτεθούν πιο κάτω. Περαιτέρω το εν λόγω διάταγμα επιδόθηκε και στις επηρεαζόμενες τράπεζες οι οποίες, η μεν Τράπεζα Πειραιώς δεν έφερε ένσταση στην οριστικοποίηση του, η δε Τράπεζα Κύπρου δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία.
- Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κ.Αντώνη Αντωνίου Λατούρος ο οποίος είναι εκ των διευθυντών της καθ΄ης η αίτηση στα πλαίσια της κυρίως αίτησης και αιτήτριας στην παρούσα. Είναι μέτοχος της εταιρείας σε ποσοστό 70% του εκδομένου μετοχικού κεφαλαίου της ενώ το υπόλοιπο 30% κατέχεται από την αιτήτρια εταιρεία στα πλαίσια της κυρίως αίτησης. Αναφέρει ότι στις 27.11.2015 τον ενημέρωσε η κα Ε. Ρωσσίδου, διευθύντρια επιχειρηματικών και εμπορικών πελατών της Τράπεζας Πειραιώς ότι στις 23.11.2015 την επισκέφθηκαν οι κ. Κ. Αμερικάνος και Α. Αμερικάνος, οι οποίοι ενεργώντας εκ μέρους της αιτήτριας εταιρείας, της ζήτησαν όπως παγιοποιηθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί που διατηρεί η εταιρεία στην Τράπεζα Πειραιώς ενόψει της καταχώρισης της επίδικης αίτησης. Τα δύο πιο πάνω πρόσωπα είναι επίσης μέλη του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας και ο κ.Α. Αμερικάνος είναι σύζυγος της κας Α. Μενελάου, διοικητικού συμβούλου της αιτήτριας εταιρείας. Περαιτέρω αφέθηκε στην τράπεζα αντίγραφο της αίτησης και μετά την πιο πάνω συνάντηση οι δικηγόροι της αιτήτριας απέστειλαν επιστολή (βλ. Τεκμ.3) με την οποία τους ενημέρωνε ότι συνεπεία της εκκρεμοδικίας της πιο πάνω αίτησης, δεν πρόκειται να αναγνωρίσει οποιαδήποτε άλλη συναλλαγή επί του λογαριασμού της εταιρείας. Στις 25.11.2015 η Τράπεζα Πειραιώς με επιστολή προς τους συνηγόρους της αιτήτριας, τους ζητούσε να τους αποσταλεί η δημοσίευση της αίτησης διάλυσης στην επίσημη εφημερίδα της Δημοκρατίας (βλ. Τεκμ.4). Η Τράπεζα Πειραιώς δεν παγιοποίησε τους λογαριασμούς της εταιρείας και ζήτησε ενημέρωση σχετικά με την επίδικη αίτηση, πράγμα το οποίο έχουν πράξει.
- Περαιτέρω αναφέρεται ότι οι τραπεζικοί λογαριασμοί στις δυο πιο πάνω τράπεζες είναι τρεχούμενοι λογαριασμοί στους οποίους γίνονται καταθέσεις επιταγών και μετρητών που λαμβάνει η εταιρεία από πελάτες της. Περαιτέρω από τους εν λόγω λογαριασμούς η εταιρεία προβαίνει σε πληρωμές (α) σε προμηθευτές για σκοπούς των εργασιών της (β) σε διάφορες υπηρεσίες για λειτουργικά έξοδα της εταιρείας όπως έξοδα ηλεκτρισμού, τηλέφωνα, υδατοπρομήθεια, φόροι και (γ) μισθούς των υπαλλήλων, φόρων, ΦΠΑ, ταμείο Κοινωνικών Ασφαλίσεων. Αναφέρεται ότι τυχόν παγιοποίηση των πιο πάνω τραπεζικών λογαριασμών της εταιρείας, η τελευταία, δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της και δεν θα μπορεί να λειτουργεί ως ζώσα επιχείρηση. Περαιτέρω θα οδηγηθεί σε κλείσιμο και απόλυση των 8 υπαλλήλων που εργοδοτεί. Ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται ότι η πλειοψηφία της εταιρείας δεν έχει πιέσει με οποιοδήποτε τρόπο την μειοψηφία αντιθέτως υφίσταται προσπάθεια της μειοψηφίας να καταπιέσει την πλειοψηφία.
- Η καθ΄ης η αίτηση φέρει ένσταση στην οριστικοποίηση του πιο πάνω διατάγματος καθότι, μεταξύ άλλων, δεν υφίσταται ο δικαιοδοτικός όρος του κατ΄επείγοντος, η αιτήτρια έχει αποκρύψει ουσιώδη γεγονότα και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η δε ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Α. Μενελάου η οποία αμφισβητεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την επίδικη αίτηση. Επισημαίνει ότι το εν λόγω πρόσωπο απέφυγε να αναφέρει ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού που διατηρεί η εταιρεία στην Τράπεζα Πειραιώς παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο €149.022,22 (βλ. Τεκμ.1) ενώ το όριο παρατραβήγματος είναι €150.000.-. Σε σχέση δε με τον λογαριασμό που διατηρεί η εταιρεία στην Τράπεζα Κύπρου παρουσιάζει χρεωστικό υπόλοιπο €128.646.- ενώ το όριο είναι €125.000.-. Συνεπώς θεωρεί ότι οι πιο πάνω λογαριασμοί δεν παρουσιάζουν υγιή εικόνα. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η εταιρεία έχει αποκρύψει από το Δικαστήριο ότι δεν είναι φερέγγυα αφού διατηρεί σε διάφορες τράπεζες λογαριασμούς και δάνεια τα οποία είναι μη εξυπηρετούμενα. Αναφέρεται επίσης ότι απέκρυψε την επιστολή που εστάληκε από τους δικηγόρους της αιτήτριας στην κυρίως αίτηση (βλ. Τεκμ.3) στην οποία αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι η συνάντηση στις 23.11.2015 έγινε κατόπιν αιτήματος της τράπεζας. Η δε Τράπεζα Πειραιώς με επιστολή της ημερ. 30.11.2015 ζητούσε να αποσταλεί αντίγραφο της δημοσίευσης της εν λόγω αίτησης διάλυσης και διευκρίνιζε μεταξύ άλλων ότι η συνάντηση έγινε κατόπιν απαίτησης και επιμονής του κ.Αμερικάνου (βλ. Τεκμ.4). Α. Κατά πόσο αποδείχθηκε κατ' επείγον ζήτημα 6.1 Το άρθρο 9
(1)του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6, προβλέπει ότι, κάθε διάταγμα το οποίο το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει δύναται, όταν αποδειχθεί το κατεπείγον ή άλλες ιδιαίτερες περιστάσεις, να εκδοθεί με αίτηση του ενός από τους διαδίκους χωρίς ειδοποίηση στον άλλο. Η κατάδειξη του στοιχείου του κατεπείγοντος αποτελεί δικαιοδοτικό όρο, προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. Ιn re B.P. (Cyprus Ltd)
(1996)1(B) A.A.Δ.861). Όπως τονίστηκε και στη Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, στη σελ.1462, η έκδοση προσωρινού διατάγματος ex-parte συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την απόδοση θεραπείας, χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί. 6.2 Στην υπόθεση Aspis Liberty Life Insurance Public Co Ltd v. Ελεονώρας άλλως Νόρας Σιακατίδου Πολ. Εφ. Αρ. 52/2010 αναφέρθηκαν τα εξής: «Ένα διάταγμα υπόκειται σε ακύρωση όταν το στοιχείο του κατεπείγοντος απουσιάζει, εφόσον κατά πάγια νομολογία απουσιάζει κατ' αναλογίαν το δικαιοδοτικό βάθρο και η εξουσία του Δικαστηρίου για την έκδοση του στην απουσία του αντιδίκου (Stavros Hotel Apartments Ltd (No.2)
(1994)1 A.A.Δ.836, 841, Βabel Boutique Ltd
(1995)1 A.A.Δ.947, 954, Ιερά Μητρόπολη Πάφου ν. Aristo Developers Ltd
(2011)1 A.A.Δ.1377 και Έλενα Αμβροσιάδου ν. Martin Coward, Έφεση αρ. 3/2011, ημερομηνίας 15.1.2013). Είναι πλέον παγιωμένο ότι μόνο εκεί όπου συντρέχουν λόγοι που εξ αντικειμένου καθιστούν τη γνωστοποίηση του αιτήματος στον αντίδικο αδύνατη μπορεί να δικαιολογηθεί παρέκβαση ώστε να χορηγηθεί θεραπεία χωρίς να ακουστεί η άλλη πλευρά (Χατζηβασιλείου ν. White Knight Holdings Ltd
(2004)1 A.A.Δ.203, σ.207). Έχει επικριθεί επανειλημμένως από το Εφετείο το οποίο είχε κατακρίνει την ευκολία με την οποία εκδίδονται διατάγματα επί μονομερούς αίτησης ως θέμα συνήθους τακτικής, χωρίς εκείνο τον ιδιαίτερο προβληματισμό που η φύση του θέματος απαιτεί για να καταδειχθεί αν πράγματι το ζήτημα είναι επείγον έτσι "που να παραγνωρίζεται θεμελιακή σημασία του κατεπείγοντος ως δικαιοδοτικού όρου, τακτική μάλιστα που απολήγει συχνά σε εξευτελισμό της διαδικασίας αφού με δεδομένη πλέον την έκδοση του διατάγματος ex parte η τελική κρίση παρατείνεται αδικαιολογήτως," (Αμβροσιάδου (ανωτέρω)). Το κατεπείγον ως δικαιοδοτικός όρος μπορεί να κρίνεται και στα πλαίσια της έφεσης κατά της απόφασης οριστικοποίησης του, εφόσον μάλιστα είχε εγερθεί και πρωτοδίκως και εγείρεται κατ' έφεση (Vuitton v. Δερμοσάκ Λτδ κ.α.
(1992)1 Α.Α.Δ.1453, 1462). Ένα Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται μονομερούς αίτησης και παραχωρεί το διάταγμα δύναται να επανεξετάσει μετά από καταχώριση σχετικής ένστασης όλα τα ζητήματα, συμπεριλαμβανομένου και του ζητήματος του χρόνου, ως στοιχείο που εμπίπτει στα πλαίσια της δικαιοδοσίας του, ώστε να καταλήξει να επικυρώσει ή να ακυρώσει ένα διάταγμα υπό το φως του συνόλου των γεγονότων που έχουν τεθεί ενώπιον του και από τους δύο πλέον διαδίκους. Είναι σαφές ότι το είδος της θεραπείας που επιζητείται, η πολυπλοκότητα της υπόθεσης και τα επιμέρους στοιχεία που συνθέτουν τη διαφορά, λαμβάνονται υπόψη και επιδρούν αναλόγως στην απόφαση του Δικαστηρίου επί της καθυστέρησης (Seamark Consultancy Services (ανωτέρω) και Ιερά Μητρόπολη Πάφου (ανωτέρω)). 6.3 Στην υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Limited Πολ. Εφ. Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.2015 αναφέρθηκαν τα εξής: «Υπάρχει όμως και μια άλλη διάσταση στο θέμα του κατεπείγοντος. Όπου εκδίδεται μονομερώς ένα διάταγμα και στη συνέχεια, αφού ακουστεί και ο εναγόμενος, τεθεί θέμα ότι το διάταγμα δεν θα έπρεπε να είχε εκδοθεί μονομερώς, το δικαστήριο θα πρέπει με φειδώ να προχωρεί σε ακύρωση του παρεμπίπτοντος διατάγματος, ιδιαίτερα όταν ο ενάγων δεν συνέβαλε και ούτε απέκρυψε οποιαδήποτε στοιχεία ώστε να θεωρηθεί ότι παραπλάνησε το δικαστήριο για να δεχθεί να εξετάσει την αίτηση στην απουσία της άλλης πλευράς. Όπως νομολογήθηκε πρόσφατα από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Κούππα ν. Πουλλά Τσαδιώτη Λίμιτεδ κ.α., Πολ. Εφ. Αρ. 312/10, ημερ. 17.7.2014, όταν εγερθεί θέμα κατεπείγοντος μετά που ακουστεί ο εναγόμενος, το θέμα δεν "θα πρέπει να αφήνεται να καταστρατηγεί το ζητούμενο . και να αποπροσανατολίζει από τον στόχο, αλλά να εκλαμβάνεται εξ αρχής ως καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάζει με προσοχή το υλικό που τίθεται ενώπιον του.". Σχετικές είναι επίσης και οι υποθέσεις Κασπαρή ν. Ανδρέου
(2004)1Β Α.Α.Δ.784 και Αποστόλου ν. Ιωάννου
(2012)1Α Α.Α.Δ.604, στις οποίες εκφράστηκαν επιφυλάξεις ως προς την προηγούμενη νομολογία επί του θέματος.» 6.4 Στην προκείμενη περίπτωση στις 12.8.2015 καταχωρήθηκε εταιρική αίτηση για εκκαθάριση της εταιρείας και περαιτέρω διαζευκτικά επιδιώκεται διάταγμα για αγορά των μετοχών της αιτήτριας από τον άλλο μέτοχο ή από οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο. Η αίτηση επιδόθηκε στην εταιρεία στις 2.9.2015 και καταχωρήθηκε ένσταση από μέρους της στις 3.11.
- Στις 27.11.2015 ο κ.Α. Λατούρος πληροφορήθηκε από την κα Ε. Ρωσσίδου διευθύντρια επιχειρηματικών και εμπορικών πελατών της Τράπεζας Κύπρου ότι η αιτήτρια (στα πλαίσια της κυρίως αίτησης) της ζήτησε να παγιοποιηθούν οι λογαριασμοί της εταιρείας ενόψει της καταχώρισης της επίδικης αίτησης εκκαθάρισης. Η επίδικη αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκαν τα προσωρινά διατάγματα καταχωρήθηκε λίγες μέρες μετά και ειδικότερα την 1.12.
- Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω αλλά και το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν διαπιστώνεται καθοιονδήποτε τρόπο αδικαιολόγητη καθυστέρηση από μέρους της αιτήτριας και δεν θεωρώ ότι ελλείπει ο δικαιοδοτικός όρος του κατ΄επείγοντος. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της καθ΄ης η αίτηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. Β. Ισχυρισμός ότι υπήρξε απόκρυψη και μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων 7.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η ενάγουσα - αιτήτρια απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα τα οποία μπορούσαν να επιδράσουν στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όταν μονομερώς εξέταζε την αίτηση. 7.2 Η ύπαρξη του καθήκοντος για αποκάλυψη σε μονομερείς αιτήσεις και το βάρος τέτοιου καθήκοντος δεν αμφισβητείται. Πρόκειται για αρχή η οποία έχει αποκρυσταλλωθεί πριν 100 περίπου χρόνια. Θεμελιακή είναι η υπόθεση Rex v. Kensington Income Tax Commissioners [1917]1 K.B.
- 7.3 O διάδικος που επιζητά μονομερή θεραπεία έχει υποχρέωση για πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών γεγονότων που είναι εν γνώσει του ή που θα μπορούσε να αποκαλύψει με εύλογη έρευνα. Ως ουσιώδη γεγονότα θεωρούνται εκείνα τα στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το δικαστήριο για να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα ή με άλλα λόγια ουσιώδες είναι εκείνο το γεγονός που μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του δικαστηρίου. Εάν διαπιστωθεί παράβαση της υποχρέωσης αυτής το δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί την απόδοση θεραπείας, ανεξάρτητα από το εάν η παράβαση είναι αθώα ή σκόπιμη (βλ. υπόθεση Commerzbank Auslandsbanken Holding A.G. κ.α. ν. Adeona Holdings Limited Πολ. Εφ. Αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.15 και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). 7.4 Ο συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι η αιτήτρια απέκρυψε ότι ο μεν λογαριασμός της Τράπεζας Πειραιώς στις 11.12.2015 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €149.022,22 ενώ το όριο παρατραβήγματος ανέρχεται στις €150.000.- και ο δε λογαριασμός στην Τράπεζα Κύπρου στις 30.11.2015 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €128.646.- ενώ το όριο παρατραβήγματος ανέρχεται στις €125.000.-. Περαιτέρω εισηγήθηκε ότι η εταιρεία απέκρυψε ότι δεν είναι φερέγγυα αφού διατηρεί σε διάφορες τράπεζες λογαριασμούς και δάνεια τα οποία είναι μη εξυπηρετούμενα. Ανέφερε ότι ενώ η αιτήτρια γνώριζε την ύπαρξη της επιστολής ημερ. 27.11.2015 η οποία στάληκε προς την Τράπεζα Πειραιώς (βλ. Τεκμ.3) δεν την αποκάλυψε. Με την εν λόγω επιστολή ο συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η συνάντηση μεταξύ της καθ΄ης η αίτηση και της τράπεζας έγινε κατόπιν αιτήματος της ίδιας της τράπεζας, γεγονός το οποίο αρνείται η τράπεζα με επιστολή της ημερ. 30.11.2005 (βλ. Τεκμ.4) και με την οποία ζητούσε να της αποσταλεί αντίγραφο της δημοσίευσης της αίτησης στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Κατ΄αρχήν επισημαίνεται ότι η διάσταση των θέσεων δεν μπορεί να θεωρηθεί ως μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων. Τα πιο πάνω δεν πρόκειται για ουσιώδεις παραλείψεις και δεν μπορούσαν να επιδράσουν στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Άλλο είναι το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 8.1 Η νομολογία σε σχέση με τα προσωρινά διατάγματα είναι πασίγνωστη και το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 έχει αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων (βλ. Odysseos v. Pieris Estates & others
(1982)1 C.L.R.557). Oι αρχές καθορίστηκαν ως ακολούθως: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. Το ερώτημα τούτο απαντάται θετικά εάν αντικειμενικά από τα δικόγραφα προκύπτει η ύπαρξη καλής βάσης αγωγής. Δεν χρειάζεται η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις για την πιθανότητα ύπαρξής του (Τ.Α. Μicrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ.1802). (β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας (visible chance of success), δηλαδή πιθανότητας οι ενάγοντες να δικαιούνται σε θεραπεία. Εκείνο το οποίο απαιτείται να αποδειχθεί στο στάδιο της έκδοσης του προσωρινού διατάγματος είναι κάτι περισσότερο από την απλή πιθανολόγηση, αλλά κάτι λιγότερο από το βαθμό του ισοζυγίου των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις (βλ. Louis Vuitton v. Δερμοσάκ κ.α.
(1992)1 (Β) Α.Α.Δ.1453). (γ) Ότι, εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους ενάγοντες σε μεταγενέστερο στάδιο. Αν οι αποζημιώσεις, με το μέτρο που ανακτώνται σύμφωνα με το κοινοδίκαιο, θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία και ο/οι εναγόμενος/οι θα ήταν σε οικονομική θέση να τις καταβάλουν, το Δικαστήριο κανονικά θα αρνηθεί να χορηγήσει παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα όσο ισχυρή και αν φαίνεται η αξίωση του ενάγοντα. 8.2 Επιπρόσθετα σε κάθε περίπτωση εξετάζεται από το Δικαστήριο κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί ή να διατηρηθεί ένα διάταγμα (βλ. Hellenic Bank Public Company Ltd v. Alpha Panareti Public Ltd Πολ. Εφ. Αρ. 145/11 ημερ. 13.6.2013). 8.3 Το Δικαστήριο δεν εξετάζει στο στάδιο αυτό την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων δεδομένου ότι αυτό αποτελεί έργο του εκδικάζοντος την ουσία της υπόθεσης Δικαστηρίου (Jonidexo v. Adidas [1984] 1 Α.Α.Δ. 263 και Γρηγορίου v. Χριστοφόρου [1995] 1 Α.Α.Δ.248, 269-70). Αναμφίβολα κάποια αξιολόγηση της προσφερόμενης μαρτυρίας σε σχέση με τη διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία όπως υπεδείχθη και στην υπόθεση Οδυσσέως (πιο πάνω) σελ. 569 χωρίς όμως να ισοδυναμεί αυτή η αξιολόγηση με τελεσίδικη κρίση. 8.4 Ο συνήγορος της καθ΄ης η αίτηση εισηγήθηκε ότι το προσωρινό διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί διότι εκδόθηκε επί υποθετικών γεγονότων και ή γεγονότων που δυνατό να επισυμβούν. Η αίτηση βασίζεται επί γεγονότων και ρητά αναφέρεται ότι ο κ. Α. Α. Λατούρος ενημερώθηκε από υπάλληλο της Τράπεζας Πειραιώς ότι συγκεκριμένα πρόσωπα όπως αυτά περιγράφονται πιο πάνω την επισκέφθηκαν στις 23.11.2015 και της ζήτησαν όπως παγιοποιηθούν οι τραπεζικοί λογαριασμοί που διατηρεί η εταιρεία ενόψει της καταχώρισης της αίτησης. Συνεπώς δεν πρόκειται για υποθετικά γεγονότα όπως ισχυρίζεται η καθ΄ης η αίτηση. Και κάτι ακόμη. Δεν θα πρέπει να αναμένει η αιτήτρια να επισυμβεί το αποτέλεσμα των πράξεων της καθ΄ης η αίτηση στην παρούσα για να δύναται να αποταθεί για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ότι υφίσταται κίνδυνος παγιοποίησης των λογαριασμών αφού το ζήτησαν όπως με λεπτομέρεια αναφέρεται πιο πάνω. Συνεπώς οι σχετικές εισηγήσεις δεν με βρίσκουν σύμφωνο και απορρίπτονται. 8.5 Στην υπόθεση Αναφορικά με την Αίτηση του Νίκου Χριστοφή κ.ά. (βλ. Πολ. Αίτηση αρ. 153/2013/ Ημερ. 9.8.2013) αναφέρθηκαν με σαφή τρόπο τα ακόλουθα: «. Σύμφωνα με το άρθρο 218
(2), η εκκαθάριση εταιρείας από το Δικαστήριο λογίζεται να αρχίζει από το χρόνο υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση. Όπως φανερώνεται από το λεκτικό του άρθρου 216, εκείνο που απαγορεύεται είναι η διάθεση της ιδιοκτησίας της εταιρείας, η αλλαγή της υπόστασης των μελών αυτής και η μεταβίβαση μετοχών ούτως ώστε να μην αλλοιώνεται το υφιστάμενο, κατά το χρόνο της εταιρικής αίτησης για διάλυση, ιδιοκτησιακό καθεστώς της εταιρίας. Δεν απαγορεύεται η λειτουργία της εταιρείας ως ζώσας επιχείρησης κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αίτησης για διάλυση... Το άρθρο 216 στοχεύει στην προστασία και την «... παρεμπόδιση των αξιωματούχων της εταιρείας από του να αποξενώσουν περιουσιακά της στοιχεία μετά την υποβολή αίτησης για διάλυση της». Όπως διαφαίνεται δεν απαγορεύεται η λειτουργία της εταιρείας ως ζώσας επιχείρησης κατά την διάρκεια της εκκρεμοδικίας της αίτησης για διάλυση. Στην περίπτωση που παγιοποιηθούν οι λογαριασμοί της εταιρείας, ως αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν θα μπορεί να λειτουργήσει ως ζώσα επιχείρηση και θα οδηγηθεί, ως ισχυρίζεται, σε κλείσιμο με όλα τα συνεπακόλουθα. Το τι απαγορεύεται έχει ήδη επισημανθεί. Θα πρέπει η εταιρεία να λειτουργεί και να διατηρηθεί η κατάσταση που προϋπήρχε πριν την καταχώριση της επίδικης αίτησης. Υποχρέωση του Δικαστηρίου είναι να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται να ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας (Baccardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ.788, NWL Ltd v. Woods[1989]3 All E.R.614, 625 (H.L).
- Έχοντας υπόψη τα σύνολο της μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για την οριστικοποίηση του επίδικου διατάγματος το οποίο ενέχει και τους λιγότερους κινδύνους αδικίας.
- Συνακόλουθα το προσωρινό διάταγμα με το οποίο απαγορεύτηκε η παγιοποίηση των λογαριασμών της αιτήτριας από τις δύο πιο πάνω τράπεζες οριστικοποιείται με την προσθήκη ενόψει της καταχώρισης της επίδικης αίτησης. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της αιτήτριας στην παρούσα αίτηση και εναντίον της καθ΄ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκοκολλητή στο τέλος. (Υπ.): .......... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο