← Κύπρος

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. David Arthur Ayres κ.α., Αρ. Αγωγής: 1749/2012, 18/4/2016

Alpha Bank Cyprus Ltd ν. David Arthur Ayres κ.α., Αρ. Αγωγής: 1749/2012, 18/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A62 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1749/2012 Μεταξύ: Alpha Bank Cyprus Ltd Ενάγουσα -και-

  1. David Arthur Ayres,
  2. Jay Mcgowan
  3. Stuart Carl Ayres
  4. G. HASSAPIS & SONS LTD
  5. G.N. HASAPIS BROS LTD Εναγομένων Αίτηση ημερ. 7.3.14 για παραμερισμό του κλητηρίου λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας 18 Απριλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους 1, 2 και 3 - Αιτητές: κ. Λύτρας για Μιχαλάκης Κυπριανού & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ' ης η αίτηση: κα Μαλέκκου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
  6. Με την παρούσα αίτηση οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 - αιτητές, επιζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.3.10..2012 με το οποίο χορηγήθηκε άδεια για επίδοση σ΄αυτούς της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος, εκτός δικαιοδοσίας ως επίσης και διάταγμα με το οποίο να παραμερίζεται το κλητήριο ένταλμα και η επίδοσης αυτού λόγω έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Η παρούσα αίτηση αποτελεί μία από τις δεκάδες παρόμοιες αιτήσεις που εκκρεμούν ενώπιον τούτου του Δικαστηρίου στα πλαίσια άλλων αγωγών. Για παρόμοια ζητήματα, το Δικαστήριο τούτο, έχει εκδώσει αποφάσεις στα πλαίσια των αγωγών 4608/13 και 4606/13 του Ε.Δ. Λάρνακας. Η παρούσα αίτηση αναβλήθηκε σε αρκετές περιπτώσεις καθότι μεταξύ άλλων, οι συνήγοροι ανέμεναν αρχικά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και στη συνέχεια την απόφαση 4608/13 και δήλωσαν ότι πιθανόν να καθόριζαν το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Οι δυο συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων αναγνώρισαν ότι η παρούσα αίτηση δεν διαφέρει ουσιαστικά από την άλλη αίτηση στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε απόφαση στην αγωγή 4608/
  8. Η αίτηση βασίζεται, μεταξύ άλλων, στην Δ.2 Θ.2, Δ.16 Θ.9, Δ.33 Θ.10, Δ.48 Θ.1, 2, 9 και 13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 2, 5, 15, 16, 17, και 27-30 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/2001 και στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/
  10. Η αίτηση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Κ. Σταυρή, η οποία αναφέρει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους αιτητές. Επισημαίνει ότι οι αιτητές διαμένουν μόνιμα στην Αγγλία και ότι τα δικαστήρια της Αγγλίας είναι αυτά που έχουν δικαιοδοσία να επιληφθούν των επιδίκων ζητημάτων. Αναφέρει ότι οι αιτητές συνήψαν δάνειο κατόπιν ψευδών παραστάσεων από την ενάγουσα για να αγοράσουν σπίτι στην Κύπρο. Ο αντιπρόσωπος τόσο της ενάγουσας όσο και των εναγομένων 4 και 5 δεν έθεσαν στην προσοχή των αιτητών οποιαδήποτε άλλη εναλλακτική τράπεζα για δανειοδότηση και δεν αναφέρθηκαν σ΄ αυτούς οι συναλλαγματικοί κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ξένο νόμισμα. Περαιτέρω τους διαβεβαίωσε ότι η αγορά του διαμερίσματος θα ήταν κερδοφόρα αφού αυτό βρισκόταν σε φημισμένη τουριστική περιοχή και ήταν εγγυημένη η ενοικίαση του σε τουρίστες, γεγονός το οποίο θα εξασφάλιζε στους αιτητές σημαντικό εισόδημα. Η εν λόγω δήλωση όμως δεν ήταν αληθινή αφού βρίσκεται στο χωριό Τερσεφάνου το οποίο δεν είναι φημισμένο ως τουριστικός προορισμός. Περαιτέρω ο αντιπρόσωπος τους ανέφερε ότι θα έπρεπε να υπογράψουν πληρεξούσιο έγγραφο σε Κύπριο δικηγόρο πράγμα το οποίο έπραξαν πλην όμως το εύρος του εν λόγω πληρεξουσίου ήταν μεγαλύτερο. Ισχυρίζονται ότι είναι καταναλωτές και συνεπώς τα Κυπριακά Δικαστήρια δεν έχουν αρμοδιότητα στην εκδίκαση της διαφοράς των διαδίκων. Περαιτέρω δε οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 - αιτητές την 1.3.2013 καταχώρισαν σε Δικαστήριο στην Αγγλία αγωγή εναντίον της ενάγουσας (βλ.Τεκμ.5) για τα ίδια επίδικα θέματα. Επίσης εκκρεμούν και άλλες αγωγές σε Δικαστήρια της Αγγλίας που καταχωρήθηκαν από Άγγλους αγοραστές. Εν κατακλείδι είναι η θέση τους ότι οι αιτητές είναι καταναλωτές στην έννοια των άρθρων 15 και 17 του Κανονισμού (ΕΚ) 44/01, ότι τα Αγγλικά δικαστήρια είναι αυτά που έχουν δικαιοδοσία βάση του άρθρου 27 του πιο πάνω κανονισμού αλλά και του γεγονότος ότι οι ισχυριζόμενες ψευδείς παραστάσεις και το ζημιογόνο γεγονός επισυνέβησαν στην Αγγλία.
  11. Η ενάγουσα - καθ΄ης η αίτηση φέρει ένσταση στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η ένορκη δήλωση του κ. Π. Αζά, υπαλλήλου της ενάγουσας, που συνοδεύει την ένσταση απορρίπτει το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση. Ισχυρίζεται μεταξύ άλλων ότι οι εναγόμενοι 1, 2 και 3 - αιτητές δεν είναι καταναλωτές αλλά επενδυτές αφού αγόρασαν το επίδικο ακίνητο για σκοπούς επένδυσης. Αρνείται ότι υπήρξε οποιαδήποτε ψευδής παράσταση από μέρους της τράπεζας. Η δε επίδικη συμφωνία δανείου υπογράφηκε από τους εναγόμενους και σ΄ αυτήν υφίσταται ρήτρα δικαιοδοσίας (βλ. τεκμ.7) η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «This agreement shall be governed by and construed in accordance with the Laws of Cyprus and the parties hereto hereby irrevocably submit to the jurisdiction of the Courts of Cyprus but this is without prejudice to the Bank's right to sue the Debtor in any court of any other Country». Έτσι ισχυρίζεται ότι τα Αγγλικά Δικαστήρια δεν έχουν δικαιοδοσία να δικάσουν τις μεταξύ των διαδίκων διαφορές σε αντίθεση με το παρόν Δικαστήριο. Περαιτέρω δε μεταξύ άλλων αναφέρει ότι η καταχώριση της παρούσας αγωγής προηγήθηκε της αγωγής που καταχωρήθηκε στην Αγγλία ως επίσης στην προκείμενη περίπτωση η επίδοση είναι καλή καθότι επιδόθηκαν όλα τα αναγκαία έγγραφα μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα.
  12. Στην προκείμενη περίπτωση επιζητείται μεταξύ άλλων διάταγμα του Δικαστηρίου για παραμερισμό του διατάγματος ημερ. 3.10.2012 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση της ειδοποίησης και του κλητηρίου εντάλματος στους εναγόμενους 1, 2 και 3 με βάση τις πρόνοιες του κανονισμού. Ο δε χρόνος καταχώρισης εμφάνισης από μέρους τους καθορίστηκε σε 30 ημέρες. Αναφέρεται σ΄ αυτό ότι οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση σε περίπτωση μη εμφάνισης θα θεωρείται ως δεόντως επιδοθείσα σ΄ αυτόν εάν αναρτηθεί στον πίνακα του Δικαστηρίου για περίοδο 5 ημερών.
  13. Η δικαιοδοσία των Δικαστηρίων είναι ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας ακόμη και κατ΄έφεση (βλ. Παναγιώτου ν Χ»Κυριάκου,

(1991)1 ΑΑΔ 362). Λόγω της φύσης και της σοβαρότητας του, αφού ελλείψει δικαιοδοσίας κάθε απόφαση είναι άκυρη. Το ζήτημα μπορεί να εγερθεί και να εξεταστεί αυτεπάγγελτα από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας (βλ. Michaelidou v Gregoriou and others,
(1988)1 CLR 88). 7. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στην Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία προνοεί τα ακόλουθα: «A defendant before appearing shall be at liberty, without obtaining leave to enter or entering a conditional appearance, to take out a summons to set aside the service upon him of the writ or of notice of the writ, or to discharge the order authorizing such service». 8.1 Στην υπόθεση S.P.P. Projects Limited v Integral Equipment Sarl
(1993)1 ΑΑΔ 762, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης) εντάλματος στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κάτοικου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί η ύπαρξη δικαιοδοσίας εκ μέρους του δικαστηρίου να επιληφθεί της διαφοράς. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό, υποδηλώνει ότι το δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος (βλ. Sekavin S.A. v Ship "PLATON CH."
(1987)1 CRL 2978). .. Διαταγή για επίδοση του κλητηρίου στο εξωτερικό, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση του ενάγοντα. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης, και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Το δικαίωμα κατοχυρώνεται με τις διατάξεις της Δ.16 Θ.9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό του διατάγματος, μπορεί να αμφισβητηθούν τόσο τα γεγονότα που το στοιχειοθετούν όσο και η δικαιοδοτική του βάση». (Η έμφαση δική μου). 8.2 Στην υπόθεση GCC Computers Ltd v Penrill Datacom Ltd
(2000)1Γ ΑΑΔ 1584, η εφεσείουσα εξασφάλισε μετά από μονομερή αίτηση διάταγμα για σφράγιση του κλητηρίου και επίδοση της ειδοποίησης στην εφεσίβλητη εκτός δικαιοδοσίας. Στη συνέχεια καταχώρησε αίτηση και πέτυχε την ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος. Ο δε συνήγορος της εφεσείουσας εισηγήθηκε ότι από τη στιγμή που η εφεσείουσα εξασφάλισε με μονομερή αίτηση τις αιτηθείσες άδειες το βάρος της απόδειξης είχε μετατεθεί στην εφεσίβλητη. Το Ανώτατο Δικαστήριο με σαφή τρόπο επεσήμανε ότι τούτο δεν είναι ορθό και ανέφερε ότι η υποχρέωση της εφεσείουσας όταν ζητούσε μονομερώς τις άδειες του Δικαστηρίου ήταν να αποδείξει ότι είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον της εφεσίβλητης και το βάρος αυτό παρέμεινε στους ώμους της εφεσείουσας καθόλην την διάρκεια της διαδικασίας για παραμερισμό των αδειών που δόθηκαν από το Δικαστήριο στα πλαίσια της εν λόγω αίτησης. Η μόνη υποχρέωση που είχε η εφεσίβλητη κατά την διαδικασία του παραμερισμού ήταν να δείξει ότι η εφεσείουσα κατά το στάδιο της μονομερούς αίτησης δεν είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση. Η πιο πάνω υπόθεση αναφέρεται στην προϋπόθεση της απόδειξης εκ πρώτης όψεως καλής υπόθεσης που προβλέπεται από την Δ.6 Θ.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπως έχει ήδη επισημανθεί η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό υποδηλώνει ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο και έχει την δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος (βλ. S.P.P. Projects Limited, ανωτέρω). Συνεπώς το βάρος απόδειξης ότι η ενάγουσα είχε εκ πρώτης όψεως καλή ή συζητήσιμη υπόθεση εναντίον των εναγομένων 1 - 3 αλλά και ότι το παρόν Δικαστήριο κέκτηται δικαιοδοσίας βρίσκεται καθόλην τη διάρκεια της διαδικασίας για παραμερισμό στην ενάγουσα. Συνεπώς η σχετική περί του αντιθέτου εισήγηση, της ευπαιδεύτου συνηγόρου της ενάγουσας, δεν με βρίσκει σύμφωνο. 9. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου και κατά πόσο ορθά εκδόθηκε το διάταγμα, κρίνεται στη βάση της Έκθεσης Απαίτησης και των όσων είχαν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου με την ένορκη δήλωση που συνόδευε την αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας. (βλ. Amathus Navigation Co Ltd v Concord Express Liners
(1993)1 ΑΑΔ 1030, 1033 και Her Britannic Majesty's Secretary of State for Defense v A.P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1(Β) ΑΑΔ 995). Επομένως, ισχυρισμοί γεγονότων που εκτίθενται στο στάδιο τούτο δεν μεταβάλλουν το πραγματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο στηρίχτηκε το Δικαστήριο για να εκδώσει το προσβαλλόμενο διάταγμα και δεν λαμβάνονται υπόψη. Το ζήτημα κρίνεται αποκλειστικά με βάση το υλικό που συνόδευε την αρχική αίτηση για άδεια (βλ. Her Britannic Majesty's Secretary of State for Defense, ανωτέρω). Το κριτήριο είναι αντικειμενικό με την έννοια ότι δεν αποφαίνεται το Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας (βλ. Sekavin S.A. v Ship 'Platon Ch'
(1987)1 CLR 297) δεν επιτρέπει παρέκκλιση από τις επιτακτικές πρόνοιες της Δ.6 Θ.4 που προνοεί πως κάθε αίτηση για άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος ή ειδοποίησης του σε εναγόμενο εκτός Κύπρου πρέπει να υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ή άλλη μαρτυρία που να ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι ο ενάγοντας έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής. Αναφέρεται στην George D. Counnas and Sons Ltd v Zim Israel Navigation Co Ltd and another
(1963)2 CLR 266. 268, ότι ο ενάγοντας υποχρεούται να παραθέσει σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση του το πλήρες φάσμα των γεγονότων πάνω στα οποία εδράζεται το αγώγιμο του δικαίωμα. Το βάρος της απόδειξης κατά τη διαδικασία της αίτησης για παραμερισμό ως έχει ήδη αναφερθεί, το φέρει και πάλι ο ενάγοντας, ο οποίος βαρύνεται να πείσει το Δικαστήριο ότι ικανοποιούνταν οι προϋποθέσεις για παροχή σε αυτόν άδειας για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος εκτός δικαιοδοσίας (βλ. GCC Computers Ltd v Penrill Datacom Ltd
(2000)1Γ ΑΑΔ 1584, 1588-9).
  1. Στη συνέχεια θα εξεταστεί κατά πόσο με βάση το υλικό που συνόδευε την αίτηση ήταν ικανοποιητικό για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερ. 17.7.2012 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε το διάταγμα ημερ. 3.10.2012, παραχωρήθηκε άδεια για επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και της ειδοποίησης εκτός δικαιοδοσίας. Αναφέρεται στην πιο πάνω αίτηση, μεταξύ άλλων, ότι η ενάγουσα διεξήγαγε τραπεζικές εργασίες στην Κύπρο. Η ενάγουσα παραχώρησε δάνειο στους εναγομένους 1 - 3 οι οποίοι παρέλειψαν να συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας δανείου και οφείλουν το ποσό των CHF157.003.70 πλέον τόκους. Η δε συναλλαγή και η δημιουργία του χρέους έγινε στην Λάρνακα. Η ενάγουσα ειδοποίησε τους εναγόμενους να εξοφλήσουν το οφειλόμενο ποσό, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν και έτσι στις 5.4.2012 τερμάτισε την πιο πάνω συμφωνία. Στα πλαίσια της πιο πάνω μαρτυρίας το Δικαστήριο εξέδωσε το πιο πάνω διάταγμα. Με βάση την πιο πάνω μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου κρίνω ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα ότι η ενάγουσα έχει εκ πρώτης όψεως καλή αιτία αγωγής και ότι το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί του επίδικου θέματος. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η μόνη μαρτυρία στην οποία η ενάγουσα μπορεί να στηριχτεί είναι εκείνη η οποία στοιχειοθέτησε την αίτηση της για παροχή άδειας για επίδοση στο εξωτερικό. Άλλωστε αυτή αποτέλεσε το βάθρο για την αίτηση της (βλ. υπόθεση Amathus Navigation Co Ltd v Concord Express Liners, ανωτέρω). Επισημαίνεται ότι η όποια επιπρόσθετη μαρτυρία που παρουσιάστηκε από την ενάγουσα δεν λαμβάνεται υπόψη και ειδικότερα δεν λαμβάνεται υπόψη τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ότι στην επίδικη συμφωνία δανείου υφίσταται ρήτρα δικαιοδοσίας. Τέτοιος ισχυρισμός δεν τέθηκε εξ αρχής ενώπιον του Δικαστηρίου.
  2. Το ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι υψίστης σημασίας. Όπως έχει ήδη αναφερθεί πρόκειται για ζήτημα δημόσιας τάξης και μπορεί να εγερθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Στο στάδιο αυτό, θα εξεταστεί κατά πόσο υφίσταται δικαιοδοσία του παρόντος Δικαστηρίου για τους λόγους που προβάλουν οι εναγόμενοι 1 - 3 αιτητές. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων και στα άρθρα 2, 5, 15, 16, 17 και 27-30 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 44/01 για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Ο Κανονισμός αυτός εφαρμόζεται στην Κύπρο και υπερισχύει κάθε αντίθετης νομοθετικής ή κανονιστικής διάταξης του δικαιϊκού μας συστήματος (βλ. Ironhold Estates Ltd, T/A Henipa Hotel v Travelworld Ltd
(2010)1(A) ΑΑΔ 452). 12.1 Στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι οι εναγόμενοι 1 - 3 έχουν την κατοικία τους στο Ηνωμένο Βασίλειο το οποίο είναι κράτος μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το δε άρθρο 2
(1)ρητά προνοεί ότι με την επιφύλαξη των διατάξεων του Κανονισμού, τα πρόσωπα που έχουν την κατοικία τους στο έδαφος κράτους μέλους ενάγονται ενώπιον των Δικαστηρίων αυτού του κράτους μέλους ανεξάρτητα από την ιθαγένεια τους. Η δε αγωγή του αντισυμβαλλόμενου κατά του καταναλωτή με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 16
(2)μπορεί να ασκηθεί μόνον ενώπιον των Δικαστηρίων του κράτους μέλους στο έδαφος του οποίου έχει την κατοικία του ο καταναλωτής. Το δε άρθρο 15 του πιο πάνω Κανονισμού προνοεί: «Σε συμβάσεις που ο σκοπός μας μπορεί να θεωρηθεί ξένος προς την επαγγελματική δραστηριότητα του προσώπου που τις καταρτίζει, του καταναλωτή, η διεθνής δικαιοδοσία καθορίζεται από τις διατάξεις του παρόντος τμήματος, με την επιφύλαξη των άρθρων 4 και 5, σημείο 5: α) όταν πρόκειται για πώληση ενσωμάτων κινητών με τμηματική καταβολή του τιμήματος ή β) όταν πρόκειται για δάνειο με σταδιακή εξόφληση ή για άλλη πιστωτική συναλλαγή συνδεόμενη με τη χρηματοδότηση αγοράς ενσωμάτων κινητών ή γ) σε όλες τις άλλες περιπτώσεις, όταν η σύμβαση καταρτίσθηκε με πρόσωπο, το οποίο ασκεί εμπορικές ή επαγγελματικές δραστηριότητες στο έδαφος του κράτους μέλους κατοικίας του καταναλωτή ή το οποίο κατευθύνει με οποιοδήποτε μέσον τέτοιου είδους δραστηριότητες σ΄ αυτό το κράτος μέλος ή σε διάφορα κράτη, συμπεριλαμβανομένου του εν λόγω κράτους μέλους και η σύμβαση εμπίπτει στο πεδίο των εν λόγω δραστηριοτήτων. 2. Όταν ο αντισυμβαλλόμενος του καταναλωτή δεν έχει κατοικία στο έδαφος κράτους μέλους, αλλά διαθέτει υποκατάστημα, πρακτορείο ή άλλη εγκατάσταση σε κράτος μέλος, θεωρείται, ως προς τις διαφορές τις σχετικές με την εκμετάλλευσή τους, ότι έχει την κατοικία του στο έδαφος του κράτους αυτού. 3. Το παρόν τμήμα δεν εφαρμόζει στις συμβάσεις μεταφοράς πλην των συμβάσεων, στο συνολικό τίμημα των οποίων περιλαμβάνεται ο συνδυασμός δαπανών ταξιδίου και καταλύματος». 12.2 Με βάση τα πιο πάνω για να μπορούσαν οι εναγόμενοι 1 - 3 να εναχθούν αντί στο Ηνωμένο Βασίλειο στην Κύπρο θα έπρεπε να διαφανεί ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής το άρθρο 16
(2)του πιο πάνω Κανονισμού και ότι ισχύει κάποια άλλη ειδική διάταξη που να ρυθμίζει το ζήτημα διαφορετικά από την γενική ρύθμιση του άρθρου 2
(1). 12.3 Οι εναγόμενοι 1 - 3 αιτητές ισχυρίστηκαν ότι είναι καταναλωτές και έτσι στην προκείμενη περίπτωση έχει εφαρμογή το άρθρο 16
(2)του Κανονισμού. Εκ διαμέτρου αντίθετη, ήταν η θέση της ενάγουσας η οποία ισχυρίζεται ότι οι εναγόμενοι 1 - 3 δεν είναι καταναλωτές αλλά επενδυτές. Τα γεγονότα επί του προκειμένου δεν είναι αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά. Το δε συζητούμενο θέμα επί των γεγονότων δεν αποκρυσταλλώνεται. Η διαπίστωση των πραγματικών γεγονότων της υπόθεσης δεν μπορεί παρά να γίνει στο στάδιο της κύριας δίκης. Μόνο κατόπιν αξιολόγησης της μαρτυρίας θα διαφανεί κατά πόσο οι εναγόμενοι 1 - 3 είναι καταναλωτές ή επενδυτές. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η ενάγουσα αμφισβητεί τα ουσιώδη ζητήματα που τίθενται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση. Όπως έχει ήδη επισημανθεί η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου αποφασίζεται στην βάση των ισχυρισμών της Έκθεσης Απαίτησης. Αν σε μεταγενέστερο στάδιο διαφανεί ότι τα γεγονότα αυτής, δεν είναι όπως η ενάγουσα τα ισχυρίζεται στην αξίωση της και δεν τεκμηριώνεται η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου τότε αυτή θα απορριφθεί. 13.1 Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας εισηγήθηκε ότι τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία για εκδίκαση της παρούσας αγωγής με βάση τα άρθρα 22
(1)του Κανονισμού. Το άρθρο 22
(1)του ΕΚ 44/01 προνοεί τα ακόλουθα: «Αποκλειστική διεθνή δικαιοδοσία, χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η κατοικία έχουν:
  1. σε υποθέσεις εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί ακινήτων και μισθώσεων ακινήτων, τα δικαστήρια τους κράτους μέλους της τοποθεσίας του ακινήτου. ....... » 13.2 Στην προκείμενη περίπτωση όπως και οι ίδιοι οι εναγόμενοι 1 - 3 αναφέρουν αγόρασαν διαμέρισμα στην επαρχία Λάρνακας από τις εναγόμενες 4 και 5 και συνήψαν δάνειο από την ενάγουσα τράπεζα. Η ενάγουσα, με την παρούσα αγωγή, μεταξύ άλλων, αξιώνει αναγνωριστική απόφαση ότι οι ενάγοντες είναι αποκλειστικοί δικαιούχοι όλων των δικαιωμάτων των εναγομένων 1 - 3 που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 4.12.2006, ότι δικαιούται να προβεί στην ακύρωση ή και απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου το οποίο είναι κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Περαιτέρω αξιώνει την εκποίηση της υποθήκης που παραχώρησαν οι εναγόμενοι 4 και 5 για περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων των εναγομένων 1 -
  2. Όπως διαφαίνεται, μεταξύ άλλων, επιζητούνται αξιώσεις για ειδική εκτέλεση του εκχωρηθέντος αγοραπωλητηρίου εγγράφου δυνάμει των προνοιών των περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμων 2011 και 2012 που μόνο τα Κυπριακά Δικαστήρια μπορούν να διατάξουν. Συνεπώς η αγωγή επιβαλλόταν να καταχωρηθεί στην Δημοκρατία.
  3. Πέραν από τα πιο πάνω το άρθρο 6 του Κανονισμού προνοεί τα ακόλουθα: «Το ίδιο αυτό πρόσωπο μπορεί επίσης να εναχθεί:
  4. αν υπάρχουν πολλοί εναγόμενοι, ενώπιον του δικαστηρίου της κατοικίας ενός εξ αυτών, εφόσον υπάρχει τόσο στενή συνάφεια μεταξύ των αγωγών ώστε να ενδείκνυται να συνεκδικασθούν και να κριθούν συγχρόνως, προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκασή του. ......». Διαφαίνεται ότι υπάρχει στενή συνάφεια μεταξύ της Απαίτησης εναντίον των εναγομένων 1 - 3 και της απαίτησης εναντίον των εναγομένων 4 και 5 εταιρειών, αφού οι τελευταίες ενάγονται ως εγγυητές των πρώτων. Θα πρέπει να διαπιστωθεί κατά πόσο οι εναγόμενοι 1 - 3 οφείλουν το αξιούμενο ποσό και ακολούθως να αποφασιστεί κατά πόσο οι εναγόμενες 4 και 5 εταιρείες οφείλουν να πληρώσουν το ποσό. Ενδείκνυται η συνεκδίκαση των αξιώσεων εναντίον και των δυο εναγομένων στην ίδια αγωγή προκειμένου να αποφευχθεί ο κίνδυνος έκδοσης ασυμβίβαστων αποφάσεων που θα μπορούσαν να προκύψουν από την χωριστή εκδίκαση τους. Η αγωγή εναντίον των εναγομένων 4 και 5 εταιρειών ορθά καταχωρήθηκε στην Κύπρο και συνεπώς στο ίδιο Δικαστήριο θα έπρεπε να εναχθούν και οι εναγόμενοι 1 -
  6. Το άρθρο 5 του πιο πάνω Κανονισμού προνοεί: «Πρόσωπο που έχει την κατοικία του στο έδαφος κράτους μέλους μπορεί να εναχθεί σε άλλο κράτος μέλος: 1.α) ως προς διαφορές εκ συμβάσεως ενώπιον του δικαστηρίου του τόπου όπου εκπληρώθηκε ή οφείλει να εκπληρωθεί η παροχή β) για τους σκοπούς της εφαρμογής της παρούσας διάταξης και εφόσον δεν συμφωνήθηκε διαφορετικά, ο τόπος εκπλήρωσης της επίδικης παροχής είναι: -....... - εφόσον πρόκειται για παροχή υπηρεσιών ο τόπος του κράτους μέλους όπου, δυνάμει της σύμβασης, έγινε ή έπρεπε να γίνει η παροχή των υπηρεσιών - .......». Η σύμβαση δανειοδότησης είναι σύμβαση για υπηρεσίες στα πλαίσια της έννοιας του άρθρου 5
(1)(β) και εφόσον το δάνειο παραχωρήθηκε στην Κύπρο η αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 - 3 θα μπορούσε να καταχωρηθεί στην Κύπρο και σε αυτή τη βάση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος τους εισηγήθηκε ότι η περίπτωση εμπίπτει στις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού δηλαδή ότι αφορά ενοχές εξ αδικοπραξίας ή οιωνεί αδικοπραξίας και το ζημιογόνο γεγονός συνέβη ή ενδέχεται να συμβεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και έτσι αρμόδιο είναι το Αγγλικό Δικαστήριο. Τα γεγονότα σε σχέση με τα πιο πάνω ζητήματα αμφισβητούνται από την ενάγουσα. Δεν υφίστανται αποκρυσταλλωμένα γεγονότα κατά πόσο η ενάγουσα προέβη σε ψευδείς παραστάσεις προς τους εναγόμενους 1 - 3. Ο πιο πάνω κανονισμός επιτρέπει την καταχώρηση της αγωγής στην Κύπρο κάτω από τις πιο πάνω προϋποθέσεις. Στο στάδιο αυτό δεν διαφαίνεται ότι η παρούσα περίπτωση εμπίπτει κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 5
(3)του Κανονισμού ΕΚ 44/
  1. 16.1 Οι εναγόμενοι 1 - 3 επικαλέστηκαν και το άρθρο 27 του Κανονισμού ΕΚ 44/01 τα οποίο προνοεί τα ακόλουθα: «
  2. Αν έχουν ασκηθεί αγωγές με το ίδιο αντικείμενο και την ίδια αιτία μεταξύ των ίδιων διαδίκων ενώπιον δικαστηρίων διάφορων κρατών μελών, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που επελήφθη πρώτο, αναστέλλει αυτεπάγγελτα την διαδικασία του μέχρις ότου διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του δικαστηρίου που επελήφθη πρώτο.
  3. Όταν διαπιστωθεί η διεθνής δικαιοδοσία του πρώτου επιληφθέντος δικαστηρίου, κάθε δικαστήριο εκτός εκείνου που έχει πρώτο επιληφθεί οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας υπέρ του πρώτου δικαστηρίου.» 16.2 Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση γίνεται αναφορά σε συγκεκριμένη υπόθεση η οποία καταχωρήθηκε την 1.3.2013 από μέρους των εναγομένων 1 - 3 αιτητών και εναντίον μεταξύ άλλων και της ενάγουσας σε σχέση με τα ίδια γεγονότα. Η παρούσα αγωγή καταχωρήθηκε στις 31.5.2012 και προηγείται χρονικά της πιο πάνω υπόθεσης. Επομένως το παρόν Δικαστήριο είναι αυτό που επιλήφθηκε πρώτο και δεν μπορεί να διαπιστωθεί ότι έχει έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας γιατί καταχωρίστηκε αγωγή σε οποιοδήποτε Δικαστήριο άλλου κράτους μέλους. Εφόσον διαπιστώνεται ότι έχει δικαιοδοσία με βάση τις πρόνοιες του κανονισμού, είναι το Αγγλικό Δικαστήριο που οφείλει να διαπιστώσει την έλλειψη διεθνούς δικαιοδοσίας υπέρ του Δικαστηρίου τούτου. Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  4. Οι εναγόμενοι 1 - 3 εισηγήθηκαν ότι το κλητήριο ένταλμα δεν βρισκόταν σε ισχύ όταν επιδόθηκε σ΄αυτούς. Το κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε με βάση τον κανονισμό στους εναγομένους 1 και 2 στις 6.12.2013 και στον εναγόμενο 3 στις 19.12.
  5. Όταν υποδείχθηκε στον συνήγορο των εναγομένων ότι εκδόθηκε διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου αυτός ανέφερε στο στάδιο των αγορεύσεων ότι δεν υπήρχαν ικανοποιητικά γεγονότα που να δικαιολογούσαν την έκδοση του διατάγματος. Όπως έχει ήδη επισημανθεί κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε στις 31.5.
  6. Στις 29.5.2013 εκδόθηκε διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου για περίοδο 6 μηνών και στη συνέχεια εκδόθηκε εκ νέου διάταγμα ανανέωσης του κλητηρίου για περίοδο 6 μηνών ήτοι μέχρι 30.5.
  7. Συνεπώς όταν επιδόθηκε το κλητήριο στους εναγομένους 1 - 3 βρισκόταν σε ισχύ.
  8. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, καταλήγω ότι το παρόν Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την αγωγή εναντίον των εναγομένων 1 - 3 και δυνάμει του Κανονισμού (ΕΚ) 44/
  9. 19.1 Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων 1 - 3 αιτητών εισηγήθηκε ότι θα πρέπει να παραμεριστεί καθότι επιδόθηκε το κλητήριο ένταλμα και η ειδοποίηση ενώ θα έπρεπε να επιδοθεί μόνο η τελευταία. 19.2 Το διάταγμα που εκδόθηκε στις 3.10.2012 αναφερόταν σε επίδοση πιστού αντιγράφου του κλητηρίου της αγωγής και της ειδοποίησης του κλητηρίου. Διαφαίνεται από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι στις 6.12.2013 επιδόθηκαν στους εναγόμενους 1 και 2 και στις 19.12.2013, η ειδοποίηση του κλητηρίου εντάλματος, το κλητήριο ένταλμα, η αίτηση για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και το σχετικό διάταγμα ημερ. 3.10.2012, μεταφρασμένα στην αγγλική γλώσσα. Τα εν λόγω έγγραφα ως αναφέρεται στο σχετικό έντυπο «.. were served by posting them through the defendant's letterbox. This method is good service under rule 6.3
(1)(c) of the Civil Procedure Rules of England and Wales». Το άρθρο 7 του κανονισμού 1393/07 προνοεί ότι η δικαστική πράξη επιδίδεται σύμφωνα με το δίκαιο του κράτους μέλους παραλαβής. Σύμφωνα με τις αρμόδιες αρχές του κράτους μέλους και ως αναφέρεται στη σχετική βεβαίωση η πιο πάνω μέθοδος που επιδόθηκε στους εναγόμενους 1 - 3 αιτητές συνιστούν καλή επίδοση σύμφωνα με τους κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας της Αγγλίας και Ουαλίας. Συνεπώς η περί του αντιθέτου εισήγηση του συνηγόρου των αιτητών δεν με βρίσκει σύμφωνο. Το γεγονός ότι επιδόθηκαν στους αιτητές μεταξύ άλλων η ειδοποίηση και το κλητήριο ένταλμα δεν είναι ικανά να οδηγήσουν προς την κατεύθυνση του παραμερισμού της επίδοσης. Δεν παραβιάστηκαν οποιαδήποτε δικαιώματα των εναγομένων 1 -
  1. Πολύ πρόσφατα στην υπόθεση Alpha Bank Cyprus Ltd v Si Senh Dau κ.ά. Πολ. Έφ. Ε23 - Ε29/2013 Ημερ.12.4.2016 αποφασίστηκε ότι οι δυο διαπιστωθείσες δικονομικές παραλείψεις, (α) η μη επίδοση της μετάφρασης του επίδικου διατάγματος, και (β) η μη επίδοση της προβλεπόμενης από τον ΕΚ1393/07 τυποποιημένης βεβαίωσης δεν οδηγούν σε ακυρότητα και έτσι απέρριψε την έφεση. Στην προκείμενη περίπτωση οι εναγόμενοι 1 - 3 αιτητές έλαβαν γνώση όλων των διαδικασιών και όλων των σχετικών εγγράφων. Συνεπώς και πάλιν η σχετική εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  2. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας - καθ΄ης η αίτηση και εναντίον των εναγομένων 1 - 3 αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή στο τέλος. Επισημαίνεται και πάλιν ότι τίποτα δεν εμποδίζει τους εναγόμενους 1 - 3 αιτητές στο κατάλληλο στάδιο να ζητήσουν την απόρριψη της αγωγής αν τα αποκρυσταλλωμένα γεγονότα που την στοιχειοθετούν την θέτουν έξω από τα όρια της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου (βλ. S.P.P. Projects Limited, ανωτέρω και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.