ΑΡΧΗΣ ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ν. SORRANO AUTO MOTORS LTD, Αρ. Αγωγής: 2997/11, 16/6/2016

(2)του Νόμου 134 του 1999 εκείνος που έχει το βάρος να αποδείξει ότι δεν μπορεί να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος είναι ο χρεώστης. Παραπέμπω στην υπόθεση Βασιλειάδης ν Τσουρή[2]. Αυτή η απόφαση επεξηγεί ότι εκείνος που πρέπει να αποδείξει ότι δεν είναι σε θέση να πληρώσει το Δικαστικό χρέος είναι ο χρεώστης για να πείσει το Δικαστήριο ότι αδυνατεί να πληρώσει. «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους.» Δεν συμφωνώ με την εισήγηση του κ. Θωμά ότι μπορεί ο χρεώστης να καταχωρήσει μια ένορκη δήλωση στην οποία απλά να ισχυρίζεται ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να πληρώσει και αυτό να είναι ένα αυταπόδεικτο στοιχείο της αδυναμίας του να πληρώσει. Ο χρεώστης είναι υπόχρεος να αποδείξει ότι δεν μπορεί να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος διαφορετικά αυτό θα σημαίνει ότι οποιοσδήποτε χρεώστης θα καταχωρεί μια γενική δήλωση ότι δεν μπορεί να πληρώνει και με αυτόν τον τρόπο να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει μετατεθεί στους ώμους του από πρόνοια του νόμου. Το άρθρο 82, εδάφιο 1 του Κεφ. 6, προνοεί ότι οποιαδήποτε χρηματική οφειλή δυνάμει αποφάσεως ή διατάγματος Δικαστηρίου που παραμένει απλήρωτη, δύναται ο εξ αποφάσεως πιστωτής να αποταθεί στο Δικαστήριο να εξετάσει τον εξ αποφάσεως οφειλέτη σε σχέση με την οικονομική του δυνατότητα να πληρώσει το χρέος. Η παρούσα αίτηση βασίζεται στον νόμο 134

(1)του 1999 με τον οποίο τροποποιήθηκε το Κεφ. 6 Ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου με την κατάργηση και αντικατάσταση των μέρων VIII και IX αυτού. Με βάση το νέο άρθρο 82 του Κεφ. 6 πιστωτής δύναται να αποτεθεί στο Δικαστήριο για να εξεταστεί ο εξ αποφάσεως οφειλέτης σε σχέση με την οικονομική του δυνατότητα να εξοφλήσει το εξ αποφάσεως χρέος. Με βάση το άρθρο 87 Δικαστήριο έχει την εξουσία αφού επιληφθεί της αιτήσεως και αξιολογήσει την μαρτυρία να εκδώσει διάταγμα πληρωμής του χρέους ανάλογα με την οικονομική κατάσταση του οφειλέτη. Με βάση το άρθρο 87 δίδεται η εξουσία στο Δικαστήριο όπως εκδώσει διάταγμα με το οποίο να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος με μηνιαίες δόσεις. Ο σκοπός της παρούσας διαδικασίας όπως έχει λεχθεί στην απόφαση Φιλίππου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Παλλουριωτησσας[3] είναι ο " προσδιορισμός των μέσων του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Το μέρος ΙΧ του Κεφ. 6 έχει εξεταστικό χαρακτήρα και εστιάζεται στη διαπίστωση των πόρων και μέσων του χρεώστη. Η γενική αρχή που πρέπει να καθοδηγήσει το Δικαστήριο διά να ασκήσει την κρίση του ορθά είναι ότι θα πρέπει να επιτευχθεί με την διαταγή του Δικαστηρίου παράλληλα με την σταδιακή αποπληρωμή του χρέους από τον εξ' αποφάσεως χρεώστη, η διατήρηση αξιοπρεπούς επιπέδου διαβίωσης του ίδιου και της οικογένειας του (βλ. Χριστάκη Παναγιώτου ν Μιχαήλ )[4]. Στόχος του Δικαστηρίου είναι να πετύχει μία ισορροπία μεταξύ της ανάγκης να εκτελεσθεί η Δικαστική απόφαση αφενός και της ανάγκης να μην στερηθεί ο εξ' αποφάσεως οφειλέτης από τα αναγκαία υλικά αγαθά για την διαβίωση του ιδίου και της οικογένειας του αφετέρου. Η ανάγκη για την αποτελεσματική εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων, και η σημασία που έχει για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης, έχει τονισθεί στη πρόσφατη απόφαση Εθνική Τράπεζα Ελλάδος ν Μαρία Κωνσταντίνου[5] όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκτέλεση δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις...τα προβλεπόμενα από το νόμο μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης με την προοπτική αξιοπρεπείς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο κράτος δικαίου.» Στην ποιο πάνω απόφαση επεξηγήθηκε ότι αφού το Δικαστήριο διαπιστώσει ποιο είναι το χρηματικό ποσό αναγκαίο για την διαβίωση του οφειλέτη και της οικογένειας του, και αφαιρεθεί αυτό το ποσό δια να εξασφαλισθούν τα πιο πάνω , τότε η οποιοδήποτε διαταγή για πληρωμή του χρέους με δόσεις επαφίεται στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η νομολογία μας είναι πλούσια και κατατοπιστική για το τι εννοείται με την αξιοπρεπή διαβίωση του χρεώστη και της οικογένειας του. Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς ν Αταλέζα Λτδ[6] λέχθηκε ότι η αξιοπρεπή διαβίωση του χρεώστη και της οικογένειας του, περιλαμβάνει τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας του καθώς τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη. Όμως σε σωρεία υποθέσεων έχει λεχθεί ότι ο χρεώστης δεν θα πρέπει να αφεθεί να δημιουργήσει υποχρεώσεις εκτός από τις απόλυτα αναγκαίες ως έχουν επεξηγηθεί πιο πάνω με αποτέλεσμα να αποφύγει την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέος. (Βλ. Anestos Adamou v Xenophon Ioannides)[7] Μάλιστα δε στην υπόθεση Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου ν Ιακώβου[8] αποφασίσθηκε ότι η οικονομική ικανότητα της οφειλέτιδας να πληρώνει χρέος το οποίο δεν ήταν αναγκαίο για την διαβίωση της και της οικογένειας της υποδηλούσε ικανότητα της να πληρώνει το ισάξιο ποσό προς αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. "Δεν μπορεί να επιτραπεί σε οφειλέτη να δημιουργήσει υποχρεώσεις άλλες από τις απαραίτητες για την αντιμετωπίσει ουσιωδών αναγκών του ιδίου και της οικογένειας του και στη συνέχεια να τις προβάλλει ως δικαιολογία για την αδυναμία του να πληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος. Η εκούσια πληρωμή των ΛΚ 50.00 μηνιαίως ...εξυπακούει ικανότητα της να καταβάλλει αυτό το ποσό προς ικανοποίηση του χρέους της." Έχω εξετάσει την ένσταση αυτή και πραγματικά δεν υπάρχει κανένα στοιχείο χειροπιαστό που να με πείθει ότι αδυνατούν τα δυο πρόσωπα να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος. Σε σχέση με την εταιρεία κατάθεσε απλά μια επιστολή κάποιου Ανδρέα Κουτούνα χωρίς ένορκη δήλωση ότι η εταιρεία δεν έχει εισοδήματα μετά το 2007-

1. Για να αποδειχθεί η αδυναμία της εταιρείας να πληρώνει δεν έχουν καταθέσει βιβλία για έλεγχο περιουσίας της εταιρείας, ούτε κατάσταση περιουσιακών στοιχειών της εταιρείας και ούτε και δήλωση που υπόβαλε σε δημόσιο όργανο, φόρο εισοδήματος και Φ.Π.Α. η εταιρεία ώστε να ελεχθεί ότι δεν έχει εισοδήματα. Από την άλλη, η Μαρτυρία που είχε προσκομίσει ο Χρίστος Χρίστοφή κρίνω ότι δεν είναι γνήσια και αληθινή. Ενώ ισχυρίστηκε ότι αυτή η εταιρεία δεν έχει καθόλου εισοδήματα, εξεταζόμενος παραδέχθηκε ότι η υπηρεσία Φ.Π.Α χρωστεί σε αυτή την εταιρεία €6000 Φ.Π.Α. και επειδή όπως έχω αντιληφθεί έχει υποβάλει αίτηση για να διαγραφεί από το ΦΠΑ , το ΦΠΑ δεν επέστρεψε αυτό το ποσό στην εταιρεία. Σε σχέση με τα €6000 που έχει να πάρει Φ.Π.Α. είναι άγνωστο για ποια περίοδο προέκυψαν αυτά τα εισοδήματα, το οφειλόμενο Φ.Π.Α. αντιστοιχεί σε πωλήσεις και εισπράξεις της εταιρείας για τις οποίες ο καθ' ου η αίτηση δεν έχει λογοδοτήσει. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι ότι η εταιρεία δεν έχει περιουσιακά στοιχεία και δεν έχει εισοδήματα διότι δεν έχει προσκομίσει κανένα αξιόπιστο μάρτυρα η εταιρεία για να το αποδείξει αυτό. Όσον αφορά την περιουσία του φυσικού πρόσωπου ο κύριος Χρίστος Χριστοφή δεν είναι αξιόπιστος. Δεν απεκάλυψε ότι είχε περιουσία. Συγκεκριμένα, είναι ιδιοκτήτης μετοχών που και αυτά είναι περιουσιακά στοιχεία. Στην ένσταση που καταχώρησε δεν αποκάλυψε ότι είναι μέτοχος σε ποσοστό 100% στην εταιρεία Χριστοφή Land Developers, δεν αποκάλυψε ότι είναι μέτοχος σε ποσοστό 33% στην εταιρεία Sorrano Consulting Services Ltd και επίσης δεν αποκάλυψε ότι είναι μέτοχος σε ποσοστό 85% της εταιρείας Sorrano Fresh Ltd. Όπως μας είπε στην εταιρεία Sorrano εργάζονται 6 υπάλληλοι με κύκλο εργασιών €800,
2. Η Sorrano έχει περιουσιακά στοιχεία όπως ένα αυτοκίνητο, 2 τρακτέρ. Ο καθ' ου η αίτηση ως πρόσωπο που έχει ποσοστό 85% του μετοχικού κεφαλαίου και Διευθυντής της εταιρείας είναι πρόσωπο που ελέγχει αυτή την εταιρεία. Συνεπώς, πραγματικά δεν συνάδει η μισθοδοσία του με τα δεδομένα αυτά λαμβάνοντας υπόψη και τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας, τον κύκλο εργασίας της εταιρείας και το ποσοστό του μετοχικού κεφαλαίου που κατέχει στην εταιρεία. Περαιτέρω, επειδή αυτά όλα δεν τα απεκάλυψε στο Δικαστήριο εξαρχής κρίνεται αναξιόπιστος. Συνεπώς, δεν αποδέχομαι τον ισχυρισμό του ότι το μόνο του εισόδημα στην ένσταση του από αυτή την εταιρεία είναι €600 μηνιαίως. Το αποκορύφωμα των αναληθειών του είναι ότι ισχυρίστηκε ότι θα πλήρωνε το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους εξολοκλήρου εάν η Αρχή Ηλεκτρισμού έκανε απάτη και εξέδιδε το τιμολόγιο στο όνομα της εταιρείας Sorrano ούτως ώστε να απαιτήσει την επιστροφή του ΦΠΑ ύψους €
3. Μ' αυτά τα δεδομένα οι καθ' ων η αίτηση δεν έχουν αποδείξει ότι αδυνατούν να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος. Συνεπώς, κρίνω πως και οι δυο οντότητες , η εταιρεία και το φυσικό πρόσωπο μπορούν να πληρώνουν το εξ αποφάσεως χρέος λαμβάνοντας υπόψη το ύψος του χρέους, την ανάγκη για αποπληρωμή του χρέους και την διαπίστωση μου ότι έχουν την οικονομική δυνατότητα έγκαιρα να πληρώσουν το εξ αποφάσεως χρέος. Κρίνω ότι και οι δυο μπορούν να πληρώνουν €150 έκαστος από 1/7/16 μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον των καθ' ων η αίτηση όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Τα έξοδα θα πληρωθούν εξ ημισείας. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 1995 1ΑΑΔ 947 [2] 2007 1ΑΑΔ 43 [3] Πολιτική Έφεση 9212 ημερ. 22.12.9π7 [4] Πολιτική Έφεση 9915 ημερ. 25.2.98 3Πολιτική Έφεση ημερ. 26.6.00 [6] 1 ΑΑΔ 686 5

(1963)2 CLR 488 6 Πολιτική Έφεση 10335 ημερ. 10.12.99 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο