ΣΤΑΥΛΟΙ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑ ΜΗΛΙΩΤΗ ΛΤΔ ν. ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Αρ. Αγωγής: 2823/15, 6/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A134 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2823/15 Μεταξύ: ΣΤΑΥΛΟΙ ΚΑΙ ΦΑΡΜΑ ΜΗΛΙΩΤΗ ΛΤΔ Ενάγουσα και ΙΩΑΝΝΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ Εναγόμενος Αίτηση Ημερομηνίας: 23/12/15 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 6 Ιουλίου 2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτητή: κος Σωτηρίου Για καθ' ου η αίτηση: κος Σκορδής Α Π Ο Φ Α Σ Η Η αξίωση των εναγόντων εναντίον του εναγόμενου αφορά χρηματικό ποσό ως αποζημιώσεις για κατ'ισχυρισμό παράβαση συμφωνίας. Η ενάγουσα αποτάθηκε μονομερώς για να της δοθούν επειγόντως τα κάτωθι διατάγματα εκκρεμούσης της διαδικασίας. Α. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου δια το οποίο να διατάττει και απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση από το να πωλήσει και/ή αποξενώσει και/ή μεταβιβάσει και/ή δωρίσει και/ή διαθέσει και/ή δεσμεύσει και/ή δημιουργήσει οποιοδήποτε συμφέρον και/ή δικαίωμα επί του αλόγου/επιβήτορα με την ονομασία «Πρόφιτ Ηλία» με αριθμό αγγλικού διαβατηρίου 8260GB45113722T μέχρι νεωτέρα διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι της τελικής εκδίκασης της Αγωγής. Β. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση όπως επιστρέψει το άλογο/επιβήτορα με την ονομασία «Πρόφιτ Ηλία» στην Ενάγουσα - Αιτήτρια και/ή στα υποστατικά που διατηρεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια. Γ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στο Εναγόμενο και/ή οιονδήποτε άλλο εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από τον Εναγόμενο να ανανεώσει την ετήσια άδεια επιβήτορα του αλόγου με την ονομασία «Πρόφιτ Ηλία» για το έτος του 2016 και/ή να χρησιμοποιήσει το εν λόγω άλογο ως επιβήτορα για το έτος 2016 και/ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου και/ή μέχρι της τελικής εκδίκασης της αγωγής. Δ. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τον Εναγόμενο - Καθ' ου η Αίτηση όπως επιστρέψει το άλογο/επιβήτορα με την ονομασία «Πρόφιτ Ηλία» στην Ενάγουσα - Αιτήτρια και/ή στα υποστατικά που διατηρεί η Ενάγουσα - Αιτήτρια. Ε. Απόφαση και/ή Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να απαγορεύει στον Εναγόμενο - Καθ' ου η αίτηση να αποξενώσει καθ' οιονδήποτε τρόπο και/ή μεταβιβάσει και/ή επιβαρύνει και/ή διαθέσει, μερικώς και/ή ολικώς οιονδήποτε ποσό και/ή το ποσό των €30,000 και/ή των οιονδήποτε διαφυγόντων κερδών, πλέον έξοδα, τόκους και Φ.Π.Α το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο στο λογαριασμό με αριθμό 53244381 τον οποίο διατηρεί ο Εναγόμενος - Καθ΄ ου η αίτηση στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Πάφου Λτδ, μέχρι την τελική εκδίκαση της Αγωγης. Κατά την ανάγνωση των πραγματικών παραστασεων διαπίστωσα ότι στην ουσία οι ενάγοντες θέλουν την έκδοση προσωρινού διατάγματος τύπου Μareva, δηλαδή θέλουν να δεσμεύσουν περιουσιακά στοιχεία του εναγόμενου συμπεριλμβανομένου και του αλόγου που είναι αντικείμενο της διαφοράς μεταξύ τους επειδή θεωρούν ότι με το πέρας της διαδικασίας η οποία απόφαση ήθελε εκδοθεί προς όφελος τους δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί. Δεν ενέκρινα την αίτηση μονομερώς διότι δεν θεώρησα ότι οι ενάγοντες απέδειξαν επαρκώς ότι θα είναι αδύνατον να εκτελεστεί δικαστική απόφαση με το πέρας της αγωγής αφού ήθελε εκδοθεί τέτοια απόφαση προς όφελος των εναγόντων. Η ουσία των ισχυρισμών των εναγόντων είναι ότι η σχέση τους με τον εναγόμενο είναι συμβατική. Δηλαδή υπήρχε συμφωνία με την οποία ο εναγόμενος, ο οποίος είναι ιδιοκτήτης του αλόγου Πρόφιτ Ηλία παραχώρησε δικαίωμα στους ενάγοντες αποκλειστική διαχείριση και φροντίδας του αλόγου. Σημαντικός όρος της συμφωνίας είναι ότι τα τέλη που θα εισπράττονται από τις επιβάσεις του αλόγου θα αποφασίζονται από κοινού μεταξύ των εναγόντων και του εναγόμενου και αυτά τα τέλη θα διαμοιράζονται σε ισάριθμα μερίδια μεταξύ των μερών. Επίσης, η ενάγουσα είχε το δικαίωμα χρήσης του αλόγου στις φοράδες παραγωγές δωρεάν. Η συμφωνία είχε ισχύ από την 1.11.2013 και από εκείνη την ημέρα επ' αόριστο. Στην περίπτωση παράβασης της συμφωνίας το αθώο μέρος της συμφωνίας θα είχε δικαίωμα αποζημίωσης ύψους €
- Ο εναγόμενος ζήτησε στις 12.6.2015 απειλητικά την επιστροφή του αλόγου και οι ενάγοντες του έδωσαν το άλογο με την προϋπόθεση ότι ο εναγόμενος θα χρησιμοποιούσε το άλογο ως επιβήτορα και να μοιράζονται τα έσοδα με ίσα μερίδια. Κατά το διάστημα των τελευταίων πέντε μηνών ο εναγόμενος δεν έχει πληρώσει κανένα ποσό αλλά και ούτε επικοινωνεί με τους ενάγοντες. Οι ενάγοντες είδαν αγγελίες του εναγόμενου στο διαδίκτυο προς πώληση του αλόγου και οι ενάγοντες έχουν υποστεί περαιτέρω ζημιές διότι αναγκάστηκαν να ακυρώσουν προγενέστερες δεσμεύσεις με φοράδες αναπαραγωγής. Ισχύριζονται ότι ο εναγόμενος δεν έχει την οικονομική επιφάνεια να πληρώσει το ποσό των €30000 σε αποζημιώσεις στην περίπτωση που ήθελε εκδοθεί τέτοια απόφαση προς όφελος των εναγόντων στα πλαίσια της αγωγής. Οι ενάγοντες καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία εξήγησαν γιατί ο εναγόμενος δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να ικανοποιήσει δικαστική απόφαση για το ποσό των €
- Η οικία του στην Πάφο δεν είναι εγγεγραμμένη επ' ονόματι του και δεν κατέχει άλλη κινητή ή ακίνητη ιδιοκτησία επ' ονόματι του. Ήταν θέση του Κυριάκου Κυριάκου κατά την αντεξέταση ότι ο εναγόμενος είναι αφερέγγυο πρόσωπο επειδή του έδωσε προς εξόφληση οφειλής δύο επιταγές που δεν εξαργυρώθηκαν. Ζήτησε ο εναγόμενος να του επιστραφούν οι δύο επιταγές και τις αντικατέστησε με τρίτη επιταγή η οποία επίσης δεν εξαργυρώθηκε διότι ο εναγόμενος έκανε stop payment. Παραδέχθηκε ο Κυριακος Κυριάκου ότι τελικά αυτό το ποσό της επιταγής πληρώθηκε με επιταγή που του έδωσε ο δικηγόρος του εναγόμενου μετά την καταχώρηση ποινικής υπόθεσης εναντίον του για το ακάλυπτο των επιταγών. Θέση του εναγόμενου είναι ότι τερμάτισε την συμβατική σχέση μεταξύ των μερών όταν ανακαλυψε ότι ο διευθυντής των εναγόντων απέκρυπτε έσοδα που προέκυψαν από την αναπαραγωγή του επιβήτορα. Επίσης, χρησιμοποίησε τον επιβήτορα για αναπαραγωγή 11 αλόγων που ανήκαν στην σύζυγο του. Κατά την αντεξέταση ο Κυριάκος Κυριάκου ανέφερε ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της αναπαραγωγής αυτά τα άλογα ήταν εγγεγραμμένα επ' ονόματι του και αργότερα μεταβιβάστηκαν επ' ονόματι της συζύγου του. Για τα 7 από τα 11 άλογα θα πρέπει να του είχε καταβληθεί η δική του αμοιβή. Όταν ανακοίνωσε στους ενάγοντες ότι θα τερμάτιζε την συμφωνία αντίδραση του Κυριάκου Κυριάκου ήταν ότι θα τον σκότωνε. Τελικώς, παρέλαβε το άλογο με συνοδεία της αστυνομίας. Απορρίπτει ότι είναι αφερρέγγυο πρόσωπο είναι απόλυτος ιδιοκτήτης 10 αλόγων, είναι μέτοχος εταιρείας κατά ποσοστό 34% και ο κύκλος εργασίων της εταιρείας είναι πέραν του ενός εκατομυρίου. Οι ενάγοντες με δόλο και απάτη απέσπασαν από τον εναγόμενο το ποσό των €11500 επειδή είχαν στην κατοχή τους μεταχρονολογημένες επιταγές. Έναντι αυτών των επιταγών ήδη κατέβαλε το ποσο των €9000 και έμεινε μόνο ένα ποσό των €2500 που και αυτό πληρώθηκε μέσω του δικηγόρου του εναγόμενου. Ο λόγος που είχε σταματήσει την πληρωμή των επιταγών είναι επειδή ζητήσε αποδέιξεις πληρωμής για πραγματικές δαπάνες των εναγόντων που αυτοί αρνήθηκαν και/ή παρέλειψαν να παραδώσουν. Σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση ο Κυριάκος παρέθεσε στοιχεία αναλυτικά για επιβάσεις που έγιναν το 2013 μέχρι 2015 και ανέφερε ότι τα στοιχεία προέρχονται από έγγραφα της Ιπποδρομικής Αρχής. Το 2015 έγιναν πέντε επιβάσεις αφού πλέον δεν είχε στην κατοχή του το άλογο και χωρίς να πάρει τα έσοδα από το μερίδιο του. Σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε στην αρχική ένορκη δήλωση στην συμπληρωματική ανέφερε ότι ο εναγόμενος παρέλαβε την κατοχή του αλόγου με το πρόσχημα ότι θα το επέστρεφε μετά από δύο επιβάσεις. Ανέφερε ότι δεν υπάρχει καμία εταιρεία με όνομα CHR. Peyia Ltd. Laundry Ltd. δεν είναι εγγεγραμμένη στον έφορο εταιρειών. Βέβαια, γι' αυτό το σημείο δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο ότι ο εναγόμενος είναι όντως διευθυντής της εταιρείας Chr Peyia Laundry Ltd. χωρίς τελεία μετά το Chr. και απλά έγινε τυπογραφικό λάθος στην διατύπωση του ακριβές ονόματος της εταιρείας. Όμως αποκαλυπτικό των προθέσεων του ενόρκου δηλούντα είναι η ετοιμότητα του να παρουσιάσει τα πράγματα ωσάν να μην υπάρχει η συγκεκριμένη εταιρεία που διευθύνει ο εναγόμενος. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινά διατάγματα πηγάζει από το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Με βάση το πιο πάνω άρθρο το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία σε σχέση με την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με γνώμονα τις πιο κάτω προϋποθέσεις:
- Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση
- Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία
- Η διαπίστωση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην Αγγλική υπόθεση American Cyanamid v Ethican Ltd.[1] επεξηγήθηκε ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να αποδείξει ο ενάγοντας ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και του δικαιώματος που προσπαθεί να προστατεύσει. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιχειρήσει να επιλύσει τα διάφορα πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στην απαίτηση με βάση τα πραγματικά γεγονότα που εκτίθενται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος. Ο ρόλος του Δικαστηρίου δεν επεκτείνεται πέραν από του να αποφασίσει εάν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Επομένως, δεν πρέπει το Δικαστήριο να εισέλθει σε εις βάθος εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξετάζει την απαίτηση του ενάγοντα στο βαθμό που απαιτείται για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση του ενάγοντα δεν είναι επιπόλαια με βάση τις πραγματικές παραστάσεις που τίθενται ενώπιον του ως και επίσης εξετάζει κατά πόσο η θεραπεία που αναζητεί ο ενάγοντας θεμελιώνεται στον νόμο. Η σχέση των διαδίκων είναι συμβατική. Υπάρχει γραπτή συμφωνία που διέπει τις υποχρεώσεις και τα δικαιώματα των μερών. Οι ενάγοντες καταγγέλλουν τον εναγόμενο για παράβαση της συμφωνίας επειδή παράνομα ανέκτησε την κατοχή του αλόγου. Ο εναγόμενος από την άλλη καταγγέλλει τον αντιπρόσωπο Κυριάκο Κυριάκου για αντισυμβατική συμπεριφορά και συγκεκριμένα τον καταγγέλλει ότι έκανε χρήση του επιβήτορα εν αγνοία του και χωρίς να του αποδίδει το δικό του μερίδιο των εσόδων. Το ζήτημα προς εκδίκαση στην αγωγή είναι ποιος από τους δύο παραβίασε τα συμφωνηθέντα. Είναι αδύνατον σ' αυτό το στάδιο χωρίς να ακουσθεί και να αξιολογηθεί η μαρτυρία να κρίνω ποιος έχει δίκαιο και κατά πόσο ο εναγόμενος 1 είχε το δικαίωμα να ανακτήσει την κατοχή του αλόγου χωρίς την συγκατάθεση των εναγόντων. Όμως τα στοιχεία που τέθηκαν ενώπιον μου για να αποδειχθούν οι ισχυρισμοί των εναγόντων είναι ελλιπής και αντιφατικά. Οι ενάγοντες ισχυρίσθηκαν ότι ο εναγόμενος ανέκτησε την κατοχή του αλόγου διά της βίας με επίσκεψη στην φάρμα των αλόγων ενώ στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση του Κυριάκου Κυριάκου αναφέρθηκε ότι ανέκτησε την κατοχή του αλόγου διά του δόλου παρουσιάζοντας στους ενάγοντες ότι θα επέστρεφε το άλογο. Ο ίδιος ο εναγόμενος ως ιδιοκτήτης του αλόγου ανέφερε ότι πήγε στην Φάρμα να ανακτήσει την κατοχή του αλόγου με την συνοδεία της αστυνομίας συνεπώς, δεν τίθεται ζήτημα να πραγματοποίησε την ανάκτηση της κατοχής του αλόγου διά της βίας και παράνομα. Δεύτερο, με προβλημάτισε ο τρόπος με τον οποίο οι ενάγοντες διαστρέβλωσαν τα πράγματα σε σχέση με την εταιρεία και επιχείρησαν να δώσουν την εντύπωση ότι η εταιρεία που ελέγχει ο εναγόμενος είναι ανύπαρκτη νομική οντότητα. Στην πραγματικότητα, υπήρξε λάθος στην διατύπωση του ονόματος της εταιρείας επειδή δεν μπήκε η τελεία στο όνομα της εταιρείας στην σωστή θέση του ονόματος της εταιρείας. Το γεγονός ότι οι ενάγοντες επιχείρησαν να καταδείξουν ότι δεν υπάρχει καμία εταιρεία που ελέγχει ο εναγόμενος με προβλημάτισε σε σχέση με το γνήσιο των θέσεων τους. Η διαστρέβλωση της αληθείας και η σκόπιμη παράλειψη των εναγόντων να παραθέσουν ουσιώδη γεγονότα της υπόθεσης που μπορεί να επιδράσουν στην κρίση του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας αποδυναμώνει την θέση τους. Παρόλο τούτο, επειδή σ' αυτό το στάδιο δεν είμαι σε θέση να αναλύσω με λεπτομέρεια τις πραγματικές παραστάσεις των μερών για να κρίνω ποιος έχει δίκαιο και ποιος δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι υπάρχει προς εκδίκαση δηλαδή αξίωση για παράβαση συμφωνίας που δίδει δικαίωμα σε αποζημιώσεις. Όμως ακόμη εάν και για χάριν της συζήτησης αποδεχθώ ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση θεωρώ ότι οι ενάγοντες δεν έχουν αποδείξει την τρίτη και πιο σημαντική προϋπόθεση αυτή της μη αναστρέψιμης ζημιάς για να δικαιούνται κατ' εξαίρεση προσωρινό διάταγμα που να απαγορεύει τον εναγόμενο εκκρεμούσης της δίκης να διαθέσει το άλογο που του ανήκει όπως θέλει και εξυπηρετεί τον ίδιο. Το άλογο έχει συγκεκριμένη διάρκεια ζωής και η χρηματική του αξία περιορίζεται από την πιθανότητα θνησιμότητας του αλόγου αλλά και από το γεγονός ότι το άλογο θα έχει αξία και θα είναι χρήσιμο για τον ιδιοκτήτη του μόνο για συγκεκριμένη χρονική περίοδο. Συνεπώς, εάν απαγορευθεί ο εναγόμενος να χρησιμοποιήσει την περιουσία του όπως θέλει και αυτό το άλογο, που δεν είναι το αντικείμενο της διαφοράς, έχει εμπορική αξία για περιορισμένο χρονικό διάστημα αυτό είναι ένα σκληρό μέτρο που μπορεί να έχει δυσανάλογες επιπτώσεις στον εναγόμενο. Από την άλλη, η ζημιά των εναγόντων είναι ήδη καθορισμένη από την συμφωνία και το μέγεθος της ζημιάς είναι μέχρι το ποσό των €30000 που προνοεί η συμφωνία. Οι εναγόντες δεν έχουν καταδείξει ότι δεν θα είναι σε θέση να εισπράξουν μέχρι το ποσό των €30000 στην περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους στα πλαίσια της αγωγής. Έχει νομολογηθεί, σε πληθώρα αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, ότι η τρίτη προϋπόθεση που προνοεί το άρθρο 32 του Ν.14/60 για την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος πληρείται εάν ο ενάγοντας δείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να εκτελέσει οποιανδήποτε δικαστική απόφαση που δυνατόν να εκδοθεί υπέρ του σε κατοπινό στάδιο εάν το Δικαστήριο δεν του χορηγήσει το απαιτούμενο προσωρινό διάταγμα. Το άλογο δεν είναι το αντικείμενο της διαφοράς αλλά το αντικείμενο της διαφοράς είναι η παράβαση της συμφωνίας από την οποία προκύπτει αξίωση για αποζημιώσεις. Εξάλλου, είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός ότι ιδιοκτήτης του αλόγου είναι ο εναγόμενος. Το λογικό θα ήταν οι εναγόντες να ζητούν την έκδοση διατάγματος τύπου Μareva ώστε να έχουν να πάρουν περιουσία ή χρήματα των εναγομένων κατά την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην περίπτωση που πετύχει η αξίωση τους και όχι να απαγορεύσουν τον εναγόμενο να χρησιμοποιήσει το άλογο ώστε να εξασφαλίσει τα μεγαλύτερα κέρδη από την χρήση του αλόγου. Η έκδοση τέτοιων διαταγμάτων δυνατόν να έχει σοβαρότερες οικονομικές επιπτώσεις στον εναγόμενο που είναι ιδιοκτήτης αλόγου με συγκεκριμένη διάρκεια ζωής και διάρκεια χρησιμότητας. Το διάταγμα τύπου Mareva έχει σκοπό, όπως καθιερώθηκε και επεξηγήθηκε στην Αγγλική υπόθεση Mareva v International Bulk Carriers[2], είναι για να εμποδίσει τον ασυνείδητο εναγόμενο από το να σκορπίσει τα περιουσιακά του στοιχεία είτε εντός ή εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να καταστρατηγήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Στην απόφαση Παντελίδη ν Πιερή [3] επεξηγήθηκε από το Εφετείο ότι η ευρεία εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Ν.14/60 περιλαμβάνει και την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι το άρθρο 32 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 45 της Αγγλικής Judicature Act,[4]. To Ανώτατο Δικαστήριο έχει υιοθετήσει την νέα ερμηνεία του άρθρου 45
(1)και έθεσε κατευθυντήριες γραμμές βασιζόμενες σ' αυτό το άρθρο για τον τρόπο άσκησης της σχετικής διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι παράμετροι άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva προσαρμοζόμενη στην Κυπριακή νομοθεσία και πραγματικότητα είναι ως ακολούθως: 'Το διάταγμα τύπου Mareva εξεταζόμενο με βάση μια πιο εγκόσμια προοπτική μπορεί να θεωρηθεί σαν μία ισχυρή προσθήκη στο οπλοστάσιο του Νόμου, η οποία δικαιολογείται από τις τεράστιες τεχνολογικές αλλαγές στις μεταφορές και τη σχετιζόμενη με αυτές κινητικότητα προσώπων και αγαθών. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου για χορήγηση διατάγματος τύπου Mareva πρέπει να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και πάντοτε λαμβανομένου δεόντως υπόψη των ειδικών σκοπών του Νόμου, και κυρίως σαν βοήθημα στη διαδικασία εκτέλεσης, το οποίο στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών που τείνουν να υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας.' Στην απόφαση Poltava Petroleum Oil Company v Mexana Oil Ltd.[5] λέχθηκε ότι ο πραγματικός σκοπός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοια διατάγματα 'δεν είναι η εξασφάλιση προτεραιότητας για τον ενάγοντα, ακόμη λιγότερο να τιμωρήσει τον εναγόμενο για ισχυριζόμενα παραπτώματα του. Ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για το διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προϊόντος της αγωγής των εναγόντων σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαιοδοσίας.' Στην Αγγλική υπόθεση Ζ Ltd. v A [6] ο Lord Denning επεξήγησε ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοια διατάγματα δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος είναι κάτοικος εξωτερικού αλλά επεκτείνεται σε κάθε περίπτωση όπου υπάρχουν ενδείξεις ότι η απόφαση θα παραμένει ανεκτέλεστη. 'A Mareva injunction can be granted against a man even though he is based in this country if the circumstances are such that there is danger of his absconding, or a danger of the assets being moved out of the jurisdiction or otherwise dealt with so that there is a danger that the plaintiff, if he gets judgment will not be able to get it satisfied.The mareva jurisdiction extends to cases where there is danger that the assets will be dissipated in the country as well as by its removal out of jurisdiction.' Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα τύπου Mareva επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία τα οποία θα περιέλθουν στην κυριότητα του εναγόμενου μετά την έκδοση του διατάγματος και πριν την εκτέλεση της απόφασης. 'A Mareva injunction is looking to the future and is dealing with the situation between the obtaining of the judgment and its eventual execution and it will cover any assets which are acquired between the granting of the order and the eventual execution of any judgment obtained in the action in question.'[7] Σύμφωνα με την απόφαση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd. v Σκυροποιια 'Λεωνικ' Λτδ. [8] ο ενάγοντας δεν είναι ανάγκη να αποδείξει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος ότι τα περιουσιακά στοιχεία θα μεταφερθούν εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ή θα σκορπιστούν εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για να δικαιούται την έκδοση του διατάγματος. Το μόνο που χρειάζεται να δείξει είναι ' την πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία.' Ποιες όμως είναι οι κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του για να εκτιμήσει ορθά αυτό τον κίνδυνο; Στην απόφαση Poltava [9] το Εφετείο έθεσε μερικούς παράγοντες που θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για να καθοδηγήσει την κρίση του κατά την λήψη της απόφασης του . Αυτοί είναι ως ακολούθως:
- Η φύση των περιουσιακών στοιχείων τα οποία συνιστούν το προτεινόμενο αντικείμενο της αγωγής και η ευκολία ή δυσκολία με την οποία θα μπορούσαν να διατεθούν ή εξαφανισθούν. Ο ενάγων μπορεί ευκολότερα να αποδείξει τον κίνδυνο εξαφάνισης ενός τραπεζικού λογαριασμού κινητών αντικειμένων, από τον κίνδυνο διάθεσης ακινήτων.
- Η φύση και οικονομική υπόσταση της επιχείρησης το εναγόμενου
- Η διάρκεια της καθιέρωσης της επιχείρησης του εναγόμενου. Χρειάζεται ισχυρότερη μαρτυρία για ενδεχόμενη εξαφάνιση όπου ο εναγόμενος είναι μια προ πολλού καθιερωθείσα εταιρεία με εύλογη φήμη στην αγορά παρά εταιρεία για την οποία λίγο ή τίποτε είναι γνωστά ή μπορούν να εξακριβωθούν.
- Η μόνιμη κατοικία του εναγόμενου.
- Αν ο εναγόμενος είναι αλλοδαπή εταιρεία, συνεταιρισμός, ή εμπορευόμενος, ή χώρα στην οποία έχει εγγραφεί, ή έχει την κυρίως διεύθυνση των εργασιών του, και το διαθέσιμο ή μη οποιουδήποτε μηχανισμού για αμοιβαία εκτέλεση.
- Το προηγούμενο ή υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγόμενου.
- Οποιαδήποτε εκφρασθείσα πρόθεση εκ μέρους του εναγόμενου αναφορικά με τις δοσοληψίες του με τα εντός ,της δικαιοδοσίας περιουσιακά του στοιχεία.
- Σχέσεις μεταξύ της εναγομένης εταιρείας και άλλων εταιρειών οι οποίες δεν ικανοποίησαν διαιτητικές αποφάσεις ή δικαστικές αποφάσεις.
- Η συμπεριφορά του εναγόμενου έναντι της αξίωσης του ενάγοντα. Σχέδιο υπεκφυγής, ή απροθυμίας να λάβει μέρος στη διαδικασία ή διαιτησία, ή η έγερση αδύνατον υπερασπίσεων μετά την αποδοχή ευθύνης, ή συνολική σιωπή, δυνατόν να είναι παράγοντες που βοηθούν τον ενάγοντα. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει τέτοια διατάγματα επεκτείνεται σε όλες τις περιπτώσεις όπου διαφαίνεται ότι θα υπάρχουν εμπόδια στην εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης ήθελε εκδοθεί προς όφελος του ενάγοντα. Όμως, στην τελική ανάλυση, η χορήγηση τέτοιας θεραπείας εναπόκειται στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Spider Trade Com. Finance Ltd. v Κώστα Χατζηγαβριήλ[10] το εφετείο επεξήγησε ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με την οποία δεσμεύεται η περιουσία του εναγόμενου που δεν είναι αντικείμενο της αγωγής δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παραμείνει χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της απόφασης. Οι ενάγοντες έχουν αποτύχει να αποδείξουν ότι ένα επιτυχές αποτέλεσμα στην αγωγή δεν θα έχει αντίκρισμα. Αντιθέτως, ο εναγόμενος είναι μόνιμος κάτοικος Κύπρου έχει δρώσα επιχείρηση και έχει εξηγήσει γιατί αρνήθηκε να καταβάλει ένα ποσό που του ζήτησαν οι ενάγοντες για τα έξοδα και φροντίδα του αλόγου. Η ζημιά των εναγόντων είναι ήδη καθορισμένη από τις πρόνοιες του συμβολαίου και δεν έχω ενώπιον μου απτά στοιχεία για να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι ο εναγόμενος δεν θα είναι σε θέση να ικανοποιήσει Δικαστική απόφαση για αποζημιώσεις. Αντιθέτως, στην περίπτωση που εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα η αδικία για τον εναγόμενο θα είναι μεγαλύτερη επειδή το άλογο παύει να έχει οποιαδήποτε αξία με την έκδοση του διατάγματος και θα ανατραπεί το status quo. Δεν είναι κατάλληλη περίπτωση άσκησης της εξουσίας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης αυτών των διαταγμάτων. Η αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του ενάγοντα αιτητή όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1]
(1975)AC 396 [2] [1980] 1 All ER 213 [3] Πολιτική Εφεση 10121, ημερ. 13/11/1998 [4] 1925 [5] Πολιτική Εφεση 11006 ημερ. 18/9 2001 [6] 1 All ER 556 [1982] [7] TDK Tape Distributor Ltd. v Video Choice Ltd [1986] 1 WLR 141 δι Πολιτική έφεση 11013, ημερ. 13.6.2001 [9] supra note 10 [10] Πολιτική Εφεση 11401 ημερομηνίας 10/2/03 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο