ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΝΤΕΑΣ ν. Χριστάκη Ανδρέα Μιχαήλ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2249/2011, 8/7/2016

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΝΤΕΑΣ ν. Χριστάκη Ανδρέα Μιχαήλ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2249/2011, 8/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A136 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2249/2011 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΚΟΝΤΕΑΣ Ενάγουσας -και-

1. Χριστάκη Ανδρέα Μιχαήλ
2. Θεοδώρας Σταύρου Θεοδώρου
3. Θεόδωρου Σταύρου Θεοδώρου Μιχαήλ Εναγομένων 8 Ιουλίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Α. Ποιητής Για την Εναγομένη 2: κ. Χ. Πουτζιουρής ΑΠΟΦΑΣΗ
4. Η ενάγουσα με κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο, αξιώνει από την εναγόμενη 2 το ποσό των €403.170,73 δυνάμει συμφωνίας δανείου με τόκο 9,75% από 1.7.2011 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30η Ιουνίου και την 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου και περαιτέρω επιζητεί διάταγμα εκποίησης των υποθηκών που παραχώρησε. Στο στάδιο των αγορεύσεων, ο ευπαίδετος συνήγορος της ενάγουσας περιόρισε το επιτόκιο στο 7,50%. Στις 26.9.2012 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγόμενου 1 για το πιο πάνω ποσό πλέον τόκους και έξοδα.
5. Η εναγόμενη 2 με την έκθεση υπεράσπιση της αρνείται την ολότητα των ισχυρισμών της ενάγουσας και μεταξύ άλλων αρνείται την ύπαρξη και υπογραφή των επίδικων συμφωνιών και περαιτέρω διαζευκτικά προβάλει ότι στην περίπτωση που αποδειχθεί η ύπαρξη και η υπογραφή των συμφωνιών από την εναγόμενη 2 τότε αυτές υπογράφηκαν υπό καθεστώς ψυχικής πίεσης εξαναγκασμού και αθέμιτης επιρροής από μέρους της ενάγουσας. Περαιτέρω διατείνεται ότι ο δανεισμός είναι παράνομος και κατ΄ επέκταση άκυρος.
6. Η ενάγουσα προς στοιχειοθέτηση της απαίτησης της κάλεσε συνολικά τρεις μάρτυρες, τις κ.κ.Φ. Μιχαήλ, Π. Μιχαήλ και τον κ.Ε. Πέτρου ενώ από την άλλη πλευρά έδωσε μαρτυρία η εναγομένη 2 και η κα Α. Θεοδώρου Οράτη.
7. Η κα Φ. Μιχαήλ στη μαρτυρία της μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Η ενάγουσα είναι συνεργατική εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη και πριν από την 15.2.2014 το όνομα της ήταν Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Κοντέας Λτδ. (β) Στις 26.8.2010 η ενάγουσα παραχώρησε στους εναγομένους 1 και 2 δάνειο για το ποσό €380.000.- και υπογράφηκε σχετική συμφωνία (βλ.Τεκμ.5) η οποία διελάμβανε μεταξύ άλλων ότι το πιο πάνω δάνειο θα ήταν πληρωτέο με μηνιαίες δόσεις των €4.000.- η κάθε μία. Η πρώτη δόση θα ήταν καταβλητέα την 26.9.2010 και οι υπόλοιπες την αντίστοιχη ημερομηνία κάθε επόμενου μήνα μέχρι πλήρους εξόφλησης. Με βάση τις πρόνοιες της πιο πάνω συμφωνίας όταν το δάνειο ή οποιοδήποτε μέρος αυτού ζητηθεί από την ενάγουσα θα καθίσταται απαιτητό και η εναγόμενη 2 οφείλει να καταβάλει κάθε οφειλόμενο ποσό. Περαιτέρω το δάνειο θα χρεωνόταν με συνολικό ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο 7,50% το οποίο αποτελείται από βασικό επιτόκιο 5,25% και το οποίο θα καθοριζόταν από την Συνεργατική από καιρό εις καιρό και περιθώριο 2,25%. Η δε Συνεργατική θα είχε το δικαίωμα να κεφαλαιοποιεί τον τόκο δύο φορές το χρόνο και στην περίπτωση που οποιοδήποτε ποσό καθίστατο πληρωτέο, ο χρεώστης θα κατέβαλλε τόκο υπερημερίας προς 2% από την ημερομηνία που το ποσό κατέστη πληρωτέο μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης. (γ) Δήλωσε ότι η εναγόμενη 2 για περαιτέρω εξασφάλιση κάθε υποχρέωσης προς την ενάγουσα παραχώρησε σ΄αυτή τις υποθήκες Υ3892/10 (βλ.Τεκμ.1) και Υ3893/10 (βλ.Τεκμ.2) του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου. Στη σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης ακινήτου (Τεκμ.2) δεν αναγράφεται ο αριθμός της υποθήκης. Διαφαίνεται όμως ότι παραχωρήθηκε και εγγράφηκε στο αρμόδιο κτηματολογικό γραφείο. Τα έγγραφα υποθήκης υπογράφηκαν στις 26.8.2010 ενώ οι συμβάσεις και οι δηλώσεις υποθήκευσης των ακινήτων έγιναν στις 27.8.
8. (δ) Ανέφερε ότι δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στην έγκριση του δανείου και την αίτηση του δανείου (βλ.Τεκμ.7 και 12) την οποία συμπλήρωσε ο γραμματέας της ενάγουσας κ.Ε. Πέτρου. Εξήγησε όμως στην εναγόμενη 2 τις συνέπειες της υπογραφής της και ότι αν δεν πληρωνόταν το δάνειο θα εκποιείτο η υποθηκευμένη περιουσία της. Η δε εναγομένη 2, της ανέφερε ότι γνωρίζει καθότι είχε ήδη παραχωρήσει και άλλες υποθήκες σε άλλο τραπεζικό οργανισμό. Μετά τις υπογραφές η ενάγουσα άνοιξε λογαριασμό επ΄ονόματι των εναγομένων και τους παραχώρησαν το ποσό χρεώνοντας τους ανάλογα. (ε) Ο λογαριασμός δεν λειτουργούσε ικανοποιητικά και έτσι η ενάγουσα δια μέσου των δικηγόρων της απέστειλε επιστολές στους εναγομένους (βλ.Τεκμ.3) με τις οποίες τους καλούσε όπως εξοφλήσουν το ποσό των €388.391,43 πλέον τόκους και έξοδα και σε αντίθετη περίπτωση θα τερμάτιζαν τη συμφωνία. Οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν και έτσι η ενάγουσα μέσω των δικηγόρων της απέστειλαν σ΄αυτούς, στις 19.7.2011 επιστολές με τις οποίες τερμάτιζαν τη συμφωνία (βλ.Τεκμ.4). (στ) Ανέφερε ότι οι εναγόμενοι δεν συμμορφώθηκαν και οφείλουν το ποσό των €590.558,61 με τόκο 9,75% από 1.1.2015 μέχρι εξόφλησης (βλ.Τεκμ.6). (ζ) Δήλωσε ότι στις 14.4.2007 χορηγήθηκε από την ενάγουσα στον εναγόμενο 1 δάνειο για το ποσό των ΛΚ85.000.- (βλ.Τεκμ.8) και εγγυητές ήταν η εναγόμενη 2 και ο κ.Αντώνης Χαμπή Φανιέρος (βλ.Τεκμ.9) και περαιτέρω η εναγόμενη 2 παραχώρησε την υποθήκη Υ1867/07 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου (βλ.Τεκμ.10) η οποία αφορούσε το ίδιο ακίνητο, αντικείμενο της υποθήκης Υ3892/10 (βλ.Τεκμ.1) στην παρούσα υπόθεση. Ανέφερε ότι στην περίπτωση που το πιο πάνω δάνειο (Τεκμ.8) ήταν μη εξυπηρετούμενο με βάση την κατάσταση λογαριασμού (βλ.Τεκμ.11) με το επίδικο δάνειο έγινε αναδιάρθρωση. Στις 27.8.2010 μεταφέρθηκε από το επίδικο δάνειο σε λογαριασμό του κ.Α. Χαμπή Φανιέρου το ποσό των €220.000.- καθότι ο εναγόμενος 1 χρωστούσε στο εν λόγω πρόσωπο. Δήλωσε ότι γνωρίζει ότι το πιο πάνω πρόσωπο διατηρεί χαρτοπαιχτική λέσχη και ότι πρόκειται για άνθρωπο της νύκτας. (η) Αντεξεταζόμενη μεταξύ άλλων ανέφερε ότι δεν γνώριζε αν η εναγόμενη 2 τελούσε υπό εξαναγκασμό πλην όμως τη στιγμή που υπέγραφε ενώπιον της δεν έδειχνε και δεν της ανέφερε ότι τελούσε υπό εξαναγκασμό. (θ) Ανέφερε ότι η εναγόμενη 2 έγινε μέλος της συνεργατικής στις 27.8.2010 (βλ.Τεκμ.13) και την ίδια μέρα καταβλήθηκε το ποσό των €20.- ως δικαίωμα εγγραφής μέλους (βλ.Τεκμ.14).
9. Η κα Π. Μιχαήλ εργάζεται στην ενάγουσα και ετοίμασε δυο καταστάσεις λογαριασμών με τόκο υπερημερίας και χωρίς τόκο υπερημερίας και άλλες χρεώσεις (βλ.Τεκμ.6 και 15, αντίστοιχα). Με βάση την κατάσταση λογαριασμού στην οποία συμπεριλαμβάνεται τόκος υπερημερίας και άλλες χρεώσεις, ο λογαριασμός των εναγομένων παρουσιάζει ως οφειλόμενο το ποσό των €590,558,61 πλέον τόκοι από 1.7.2015 (βλ.Τεκμ.6) και στην άλλη, αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, παρουσιάζεται ως οφειλόμενο ποσό το ποσό των €527.940,58 πλέον τόκοι από 1.7.2015 (βλ.Τεκμ.15). Ανέφερε ότι η ίδια ετοίμασε την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) και χρησιμοποίησε τόκο 7,50% ως η σχετική συμφωνία και αφαίρεσε οποιαδήποτε έξοδα τήρησης λογαριασμού και άλλες χρεώσεις. Περαιτέρω παρουσίασε στο Δικαστήριο όλες τις χρεοπιστώσεις που έχουν σχέση με τον επίδικο λογαριασμό (βλ.Τεκμ.16). Δήλωσε ότι έλεγξε τις καταστάσεις λογαριασμών με τις αποδείξεις χρεοπιστώσεων και διαπίστωσε πως ότι αναγράφεται στις καταστάσεις αποτελεί ακριβή αναπαραγωγή όλων των σχετικών αποδείξεων.
10. Ο κ.Ευριπίδης Πέτρου από τον Φεβρουάριο του 1988 μέχρι την 14.2.2014 ήταν ο γραμματέας της ΣΠΕ Κοντέας και από την 15.2.2014, ημερομηνία συγχώνευσης της ενάγουσας με την ΣΠΕ Κοντέας Λτδ, είναι υπάλληλος της ενάγουσας. Οι εναγόμενοι 1 και 2 ήταν πελάτες της ΣΠΕ Κοντέας και ο ίδιος συμπλήρωσε την αίτηση για δάνειο (βλ.Τεκμ.12) με τα στοιχεία που του έδωσε ο εναγόμενος
11. Η εναγόμενη 2 δεν υπέγραψε ενώπιον του την πιο πάνω αίτηση. Όταν εγκρίθηκε το αίτημα καταρτίστηκαν τα συμβόλαια και οι αρμόδιοι υπάλληλοι της ενάγουσας ανέλαβαν για τα περαιτέρω. Ανέφερε ότι υπάρχει εντολή στους υπαλλήλους να εξηγούν στους πελάτες τις συνέπειες που θα έχουν στην περίπτωση που δεν πληρώσουν το χρέος τους και τους συστήνουν να διορίσουν δικηγόρο. Ο ίδιος δεν είδε την εναγόμενη 2 και ουδέποτε ασκήθηκε σε αυτήν οποιαδήποτε πίεση ή εξαναγκασμός. Αντεξεταζόμενος ανέφερε μεταξύ άλλων ότι τακτική ήταν να εξασφαλίσουν την συνεργατική και δεν έπαιρναν επ΄ακριβώς τα εισοδήματα. Ο ίδιος δεν έλεγξε κατά πόσο η εναγόμενη 2 ήταν μέλος της συνεργατικής. Περαιτέρω αντεξεταζόμενος επισήμανε ότι ο Αντώνης Χαμπή Φανιέρος ήταν πελάτης της συνεργατικής και το πρόσωπο που πήρε τον εναγόμενο 1 στη συνεργατική για να λάβει δάνειο το 2007 και γνώριζε ότι ο Φανιέρος είχε χαρτοπαικτική λέσχη και επίσης ότι ο εναγόμενος 1 ήταν τζογαδόρος. Δήλωσε ότι οι συνοδοί του Φανιέρου δεν εισέρχονταν στο γραφείο του.
12. Η εναγόμενη 2 στη μαρτυρία της μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Ο εναγόμενος 1 είναι ο πρώην σύζυγος της και βρίσκονται σε διάσταση από την 31.12.
13. Διέμενε στη διεύθυνση στην οποία της στάληκε η επιστολή του τερματισμού μέχρι την ημερομηνία διάστασης της πλην όμως δεν ενημέρωσε την συνεργατική ότι άλλαξε διεύθυνση. (β) Ο σύζυγός της στις 14.4.2007 συνήψε δάνειο με την ενάγουσα (Βλ.Τεκμ.8) και τόσο η ίδια όσο και ο κ.Α. Χαμπή Φανιέρος εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του (βλ.Τεκμ.9). Για περαιτέρω εξασφάλιση η εναγόμενη 2, υποθήκευσε το ακίνητο της (βλ.Τεκμ.10). (γ) Στις 25.8.2010 ο πρώην σύζυγος της, της ανέφερε ότι θα πρέπει να μεταβούν στην Λάρνακα για να ανανεώσει το πιο πάνω το δάνειο. Έτσι στις 26.8.2010 μετέβησαν στην συνεργατική και αντιλήφθηκε ότι με βάση τα έγγραφα της συμφωνίας ήταν πρωτοφειλέτης μαζί με τον πρώην σύζυγο της για το ποσό των €380.000.- και τότε αρνήθηκε να υπογράψει. Ο σύζυγος της, της δήλωσε ότι δημιούργησε χρέη τζόγου στην χαρτοπαικτική λέσχη του Φανιέρου και ότι θα έπρεπε να υπογράψει καθότι βρισκόταν κάτω από εκβιασμό και απειλές του τελευταίου ο οποίος επιθυμούσε να μην είναι εγγυητής του δανείου του που καταρτίστηκε το
14. Η ίδια αρνήθηκε επίμονα. Ο σύζυγος, της ανέφερε ότι αν δεν υπογράψει τότε κινδυνεύει ως επίσης ότι όλα είναι διευθετημένα σε συνεννόηση με τον γραμματέα της συνεργατικής κ.Ε. Πέτρου. Μετά που αρνήθηκε να υπογράψει αντιλήφθηκε να εισέρχεται στην συνεργατική ο Φανιέρος μαζί με μπράβους του. Υπάλληλος τράπεζας της ανέφερε, «ήρθεν ο Φανιέρος». Τότε με πιεστικό τρόπο της ζήτησαν να υπογράψει και να μονογράψει αρκετά έγγραφα τα οποία ήταν έτοιμα από προηγουμένως. (δ) Ανέφερε ότι οι υπάλληλοι της συνεργατικής ήθελαν να εξυπηρετήσουν το σύζυγο της και περαιτέρω επιθυμούσαν να εξοφληθεί το προηγούμενο δάνειο, το οποίο δεν ήταν εξασφαλισμένο καθότι η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ήταν μικρότερη του δανείου. (ε) Ήταν η θέση της ότι η στάση των υπαλλήλων της συνεργατικής την εξανάγκασε να υπογράψει ως επίσης και η παρουσία και η παραμονή του κ.Α. Χαμπή Φανιέρου στο γραφείο του γραμματέα της συνεργατικής κ.Ε. Πέτρου μέχρι να αναγκαστεί να υπογράψει. Μόλις υπόγραψε το εν λόγω πρόσωπο αποχώρησε μαζί με τους συνοδούς του. Δήλωσε ότι αρχικά υπέγραψε το δάνειο και στην συνέχεια την αίτηση για το δάνειο (Τεκμ.12). Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι τον γραμματέα της συνεργατικής κ.Ε. Πέτρου δεν τον είδε η ίδια και υπέθεσε ότι ο κ.Α. Χαμπή Φανιέρος ήταν στο γραφείο του εν λόγω προσώπου. Σε μεταγενέστερο στάδιο δήλωσε ότι ο σύζυγος της, την ενημέρωσε για το πιο πάνω γεγονός. Ανέφερε ότι η παρουσία του κ.Α. Χαμπή Φανιέρου την φόβισε ενώ όταν υπέγραψε εγγύηση το 2007 η παρουσία του εν λόγω προσώπου δεν την φόβισε. (στ) Επισήμανε ότι η κα Φ. Μιχαήλ δεν ήταν παρούσα. Δεν είχε οποιαδήποτε συζήτηση ή διαπραγμάτευση για τους όρους της συμφωνίας και ουδέποτε μετέβηκε στην συνεργατική προηγουμένως σε σχέση με το επίδικο δάνειο. Η υπάλληλος της συνεργατικής δεν της ανέφερε οτιδήποτε σχετικά με τα έγγραφα που υπέγραψε και ότι μπορούσε να λάβει νομική συμβουλή. Δήλωσε ότι δεν επιθυμούσε οποιοδήποτε δάνειο και δεν μπορούσε να πληρώνει τη δόση του δανείου που αναφέρεται σ΄αυτή, γεγονός το οποίο γνώριζαν στην συνεργατική. Περαιτέρω η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων που καταγράφηκε στην αίτηση δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα και ανέγραψαν τα ποσά για να δικαιολογήσουν την πράξη τους. Η ίδια δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από το δάνειο.
15. Η κα Άννα Θεοδώρου Οράτη στη μαρτυρία της, μεταξύ άλλων, ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Με επιστολή του δικηγόρου της εναγόμενης 2 ημερ. 12.10.2015, της ζητήθηκε να ετοιμάσει έκθεση σε σχέση με το επίδικο δάνειο και ειδικότερα κατά πόσο τα υπόλοιπα των καταστάσεων λογαριασμών (Τεκμ.6 και 15) είναι ορθά, κατά πόσο χρεώθηκε επιτόκιο 7,50% ως επίσης και ποιο είναι το πραγματικό επιτόκιο που χρεώθηκε στο επίδικο δάνειο. (β) Με βάση την ανάλυση που διεκπεραίωσε και σε σύγκριση με την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.6) στην οποία υφίστανται μεταξύ άλλων χρεώσεις για ασφάλειες, δικαστικά έξοδα διαπίστωσε ότι: (I) Για την περίοδο από 27.8.2010 μέχρι 31.12.2010 θα έπρεπε να είχε χρεωθεί τόκος ύψους €9.696,43 ενώ χρεώθηκε τόκος ύψους €9.933,06 δηλαδή για την πιο πάνω περίοδο ο τόκος θα έπρεπε να ήταν λιγότερος κατά €236,63 και το υπόλοιπο του δανείου στις 31.12.2010 θα έπρεπε να ήταν €387.820,87 αντί €388.057,
16. Ανέφερε ότι για την πιο πάνω περίοδο επιβλήθηκε μέσο χρονιαίο επιτόκιο της τάξης του 2,6269% αντί 2,5643% που παρουσιάζει η ανάλυση της. Επισήμανε ότι δεν μπορούσε να το αναγάγει στο μέσο χρονιαίο επιτόκιο λόγω της πολυπλοκότητας του χρονικού διαστήματος. (II) Για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 30.6.2011 θα έπρεπε να χρεωθούν €334,04 λιγότερα ως τόκος και ειδικότερα ο τόκος για την πιο πάνω περίοδο θα έπρεπε να ανερχόταν στο ποσό των €14.387,76 αντί €14.721,80 που χρεώθηκε από την συνεργατική. Κατά συνέπεια το υπόλοιπο στις 30.6.2011 θα έπρεπε να ήταν €402.600,06 αντί €403.170,73 που παρουσιάζεται στην κατάσταση λογαριασμού, δηλαδή υφίσταται διαφορά που ανέρχεται στο ποσό των €570,
17. (III) Για την περίοδο από 1.7.2011 μέχρι 31.12.2011 διαπίστωσε ότι ο ημερήσιος συσσωρευμένος τόκος με βάση την ανάλυση της θα έπρεπε να ήταν €15.111,97 αντί του ποσού των €20.351,34 που χρεώθηκε. Η δε διαφορά ανέρχεται στο ποσό των €5.239,
18. Κατά συνέπεια το υπόλοιπο στις 31.12.2011 παρουσιάζει διαφορά που ανέρχεται στο ποσό των €5.810,
19. Η κατάσταση λογαριασμού στις 30.12.2011, (Τεκμ.6), παρουσιάζει υπόλοιπο €424.096,49 ενώ η ανάλυση της παρουσιάζει υπόλοιπο €418.286,
20. Δήλωσε ότι για την χρονική περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.2011 το επίδικο δάνειο έχει χρεωθεί με μέσο χρονιαίο επιτόκιο της τάξης του 8,8305%. (γ) Με βάση την ανάλυση της και σε σύγκριση με την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) διαπίστωσε τα ακόλουθα: (Ι). Ο συσσωρευμένος ημερήσιος τόκος από 27.8.2010 μέχρι 31.12.2010 θα έπρεπε να ήταν λιγότερος από τον τόκο που χρέωσε η συνεργατική κατά €236,
21. Δήλωσε ότι θα έπρεπε να χρεωθεί τόκος ύψους €9.696,23 ενώ χρεώθηκε τόκος ύψους €9.932,84 και κατά συνέπεια το υπόλοιπο του δανείου στις 31.12.2010 έπρεπε να ήταν €387.749,67 αντί €387.986,28 που παρουσιάζει η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15). Ανέφερε ότι για την πιο πάνω περίοδο χρεώθηκε μέσο χρονιαίο επιτόκιο 2,6274% αντί 2,5648% που παρουσιάζει η ανάλυση της, πλην όμως δεν μπορούσε να το αναγάγει στο μέσο χρονιαίο επιτόκιο λόγω της πολυπλοκότητας του χρονικού διαστήματος. (ΙΙ). Για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 30.6.2011 ο συσσωρευμένος τόκος θα έπρεπε να ήταν €14.379,05 ενώ χρεώθηκε τόκος για το ποσό των €14.630,32 δηλαδή χρεώθηκε ποσό €251,27 περισσότερο. Ήταν η θέση της ότι το υπόλοιπο στις 30.6.2011 παρουσιάζει διαφορά της τάξης των €487,88 και ειδικότερα με βάση την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) το υπόλοιπο κατά την πιο πάνω ημερομηνία ήταν €402.616,60 ενώ με βάση την ανάλυση της θα έπρεπε να παρουσιάζει υπόλοιπο €402.128,
22. (ΙΙΙ) Για την περίοδο από 1.7.2011 μέχρι 31.12.2011 ο συσσωρευμένος ημερήσιος τόκος με βάση την ανάλυση της θα έπρεπε να ήταν €15.079,83 αντί €15.433,64 όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού (βλ.Τεκμ.15). Η διαφορά του τόκου ανέρχεται στα €353.
23. (IV) Ανέφερε ότι το υπόλοιπο στις 31.12.2011 παρουσιάζει διαφορά της τάξης €841,
24. Η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (βλ.Τεκμ.15) παρουσιάζει υπόλοιπο €418.050,24 ενώ η ανάλυση της παρουσιάζει υπόλοιπο €417.208,
25. Δήλωσε ότι για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.2011 το επίδικο δάνειο χρεώθηκε με μέσο χρονιαίο επιτόκιο της τάξης του 7,6041%.
26. Στο στάδιο των αγορεύσεων έγιναν εκατέρωθεν εισηγήσεις. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας εισηγήθηκε ότι οι μάρτυρες που κλήθηκαν από αυτήν, ήταν αξιόπιστοι σε αντίθεση με την εναγόμενη 2 και την κα Α. Θεοδώρου Οράτη και κατ΄ επέκταση η εναγόμενη 2 απέτυχε να αποδείξει τους ισχυρισμούς της για ψυχική πίεση, εξαναγκασμό και αθέμιτη επιρροή από μέρους της ενάγουσας. Ήταν η θέση του ότι η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει την απαίτηση της. Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου της εναγόμενης 2 ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε ότι το Δικαστήριο στερείται καθ΄ ύλην αρμοδιότητας, η επίδικη σύμβαση είναι παράνομη, επαχθής και ετεροβαρής και ότι δεν έχει αποδειχθεί το υπόλοιπο του δανείου.
27. Κατ΄ αρχήν επισημαίνεται ότι ενώ ήταν η θέση του συνηγόρου της εναγόμενης 2 και υπέβαλε στο στάδιο της αντεξέτασης ότι η τελευταία μετέβη στην συνεργατική κατόπιν πίεσης του συζύγου της, εναγόμενου 1 και του γραμματέα της συνεργατικής κ.Ε. Πέτρου, η εναγόμενη 2 στη μαρτυρία της ανέφερε ότι δεν συναντήθηκε με τον γραμματέα της συνεργατικής και δεν μίλησε μαζί του. Ανεξάρτητα όμως από τα πιο πάνω το Δικαστήριο θα προχωρήσει καθηκόντως στην αξιολόγηση της μαρτυρίας για να καταλήξει στα απαραίτητα ευρήματα με βάση πάντοτε τις έγγραφες προτάσεις.
28. Μέσα από τη ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες και είναι σε θέση να αξιολογήσει την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την λογικότητα της εκδοχής τους, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων τους αλλά και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Επισημαίνεται ότι το Δικαστήριο έχει αντιπαραβάλει το σύνολο της μαρτυρίας.
29. Οι μάρτυρες της ενάγουσας Φ. Μιχαήλ, Π. Μιχαήλ και Ε. Πέτρου μου έκαναν καλή εντύπωση. Ήταν συνεπείς και σταθεροί στις απαντήσεις τους και δεν περιέπεσαν σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει τη μαρτυρία τους καθοιονδήποτε τρόπο. Ήταν μάρτυρες της αλήθειας και κατ΄επέκταση αποδέχομαι τη μαρτυρία τους.
30. Αναφορικά με την εναγόμενη 2, κα Θ. Θεοδώρου επισημαίνονται τα ακόλουθα: (α) Κατ΄αρχήν η όλη παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική. Δεν απαντούσε με αμεσότητα και ευθύτητα στις ερωτήσεις που της υποβάλλονταν ιδιαίτερα στο στάδιο της αντεξέτασης γεγονός που δεν φαίνεται από τα στεγνά πρακτικά της δίκης. (β) Ήταν ο ισχυρισμός της, μεταξύ άλλων, ότι υπέγραψε την επίδικη συμφωνία κατόπιν εξαναγκασμού. Δήλωσε ότι ο πρώην σύζυγός της, την 25.8.2010 της ανέφερε ότι θα πρέπει να μεταβεί στην Λάρνακα την επομένη ημέρα για να ανανεωθεί το δάνειο που ήταν εγγυητής. Ευλόγως γεννάται το ακόλουθο ερώτημα. Η εναγόμενη 2 με ελεύθερη βούληση θα υπέγραφε την ανανέωση του δανείου που καταρτίστηκε το 2007 και στο οποίο ήταν εγγυήτρια και ενυπόθηκος οφειλέτης ενώ εξαναγκάστηκε ως ισχυρίζεται να υπογράψει την επίδικη συμφωνία; (γ) Στη μαρτυρία της αρχικά ανέφερε ότι κατά τρόπο πιεστικό της ζήτησαν να υπογράψει και να μονογράψει αρκετά έγγραφα (βλ.παρ.7 Τεκμ.Δ). Ο εν λόγω ισχυρισμός της ήταν γενικός και αόριστος. Δεν παρέθεσε γεγονότα τα οποία να καταδεικνύουν καθοιονδήποτε τρόπο ανεπίτρεπτη επιρροή από μέρους οποιουδήποτε υπαλλήλου της συνεργατικής. (δ) Ανέφερε ότι η στάση των υπαλλήλων της συνεργατικής την εξανάγκασε και την επηρέασε να υπογράψει όπως και η παρουσία του κ.Α. Χαμπή Φανιέρου και η παραμονή του στο γραφείο του γραμματέα της συνεργατικής μέχρι να αναγκαστεί να υπογράψει. Στο στάδιο της αντεξέτασης αρχικά ανέφερε ότι υποθέτει ότι το εν λόγω πρόσωπο βρισκόταν στο γραφείο του γραμματέα. Ακολούθως δήλωσε ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί το πού βρισκόταν και ο πρώην σύζυγος της ήταν το πρόσωπο που της ανέφερε το εν λόγω γεγονός. Η μαρτυρία της ήταν νεφελώδης και δεν είχε συνοχή. (ε) Σε κατοπινό στάδιο της αντεξέτασης δήλωσε ότι το γεγονός ότι η υπάλληλος της συνεργατικής της ανέφερε ότι ήρθε ο Φανιέρος και η πιεστική της στάση, ήταν που την οδήγησαν να υπογράψει. Και πάλιν κατ΄ εκείνο το στάδιο δεν ανέφερε γεγονότα τα οποία να καταδεικνύουν οποιαδήποτε πίεση από μέρους οποιουδήποτε υπαλλήλου της συνεργατικής. Σε μεταγενέστερο στάδιο της αντεξέτασης δήλωσε ότι, το γεγονός ότι της αναφέρθηκε ότι ήρθε ο Φανιέρος και ότι πηγαινοερχόταν στο γραφείο η υπάλληλος της συνεργατικής και την ρωτούσε εάν ήταν έτοιμοι να υπογράψουν ήταν τα γεγονότα που την οδήγησαν να υπογράψει. (στ) Διαφαίνεται από τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα ότι το 2007 καταρτίστηκε συμφωνία δανείου μεταξύ της συνεργατικής και του πρώην συζύγου της εναγόμενης 2 και η τελευταία εγγυήθηκε το πρώην σύζυγο της ως επίσης για περαιτέρω εξασφάλιση υποθήκευσε ακίνητη περιουσία. Επίσης εγγυητής στο εν λόγω δάνειο ήταν και ο κ.Α. Χαμπή Φανιέρος. Δήλωσε ότι τότε δεν την φόβισε το γεγονός ότι το συγκεκριμένο πρόσωπο ήταν εγγυητής σε αντίθεση με την προκείμενη περίπτωση. Δεν έχει επεξηγήσει με την απαραίτητη επάρκεια γιατί της δημιουργήθηκε φόβος στην παρούσα περίπτωση σε αντίθεση με το
31. Στο πιο πάνω δάνειο η εναγόμενη 2 πέραν της εγγύησης της παραχώρησε και υποθήκη (βλ.Τεκμ.10) στην οποία αναφέρεται ότι οφείλει να καταβάλει το ποσό των ΛΚ85.000.- μαζί με τόκο. Γνώριζε τις επιπτώσεις αφού παραχώρησε και άλλες υποθήκες σε άλλο τραπεζικό ίδρυμα. Πέραν δε τούτου οι υποθήκες (Τεκμ.1 και 2) που παραχωρήθηκαν από την εναγόμενη 2 για περαιτέρω εξασφάλιση της επίδικης συμφωνίας καταρτίστηκαν στις 27.8.2010, δηλαδή την επόμενη ημέρα που υπογράφηκε η συμφωνία δανείου (Τεκμ.5) και με βάση τις πιο πάνω συμβάσεις, η εναγομένη 2 δηλώνει, μεταξύ άλλων, ότι οφείλει να καταβάλει το ποσό των €380.000.- με τόκο 7,50%. Στις 26.8.2010 ως ισχυρίζεται την εξανάγκασαν να υπογράψει την επίδικη συμφωνία δανείου. Οι συμβάσεις και δηλώσεις υποθηκεύσεως ακινήτων (Τεκμ.1 και 2) έγιναν την επόμενη μέρα στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου, δηλαδή στις 27.8.
32. Ευλόγως γεννιούνται αρκετά ερωτήματα. Γιατί η εναγόμενη 2 υπέγραψε τις συμβάσεις και δηλώσεις στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου στις 27.8.2010 αφού εξαναγκάστηκε στις 26.8.2010 να υπογράψει την επίδικη συμφωνία δανείου (Τεκμ.5); Δεν έχει αναφέρει γεγονότα σε σχέση με το τι διαδραματίστηκε στις 27.8.
33. (ζ) Ανέφερε ότι κάτω από πίεση υπέγραψε τη συμφωνία δανείου και ακολούθως την αίτηση για δάνειο (Τεκμ.12). Δεν έπειθε. (η) Ισχυρίστηκε ότι οι υπάλληλοι της συνεργατικής επιθυμούσαν να εξοφληθεί το δάνειο που καταρτίστηκε το 2007 και στο οποίο ήταν εγγυήτρια, καθότι ήταν μη εξασφαλισμένο αφού η αξία του ενυπόθηκου ακινήτου ήταν μικρότερη του δανείου. Πρόκειται για γενικό και αόριστο ισχυρισμό. Δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οτιδήποτε σε σχέση με την αξία του ακινήτου. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι η αξία των ενυπόθηκων ακινήτων που παραχωρήθηκαν από αυτήν για περαιτέρω εξασφάλιση στο επίδικο δάνειο (Τεκμ.5) δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Και πάλιν πρόκειται για γενικό, αόριστο και μετέωρο ισχυρισμό αφού δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε μαρτυρία σε σχέση με την αξία τους. (θ) Από τη μια δήλωσε ότι «εγώ δεν πήρα ούτε ένα σεντ από το πιο πάνω δάνειο» και από την άλλη αναγνώρισε ότι στις 27.8.2010 υπέγραψε απόδειξη είσπραξης για το ποσό των €119.169,97 (βλ.Τεκμ.16 σελ.2). (ι) Εμφανής ήταν πρόθεση της, μέσα από τη ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης, να αποποιηθεί κάθε ευθύνης. (κ) Για όλους τους πιο πάνω λόγους αθροιστικά αποτυπούμενους αλλά και για κάθε ένα ξεχωριστά δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της εναγόμενης
35. Αναφορικά με την κα Άννα Θεοδώρου Οράτη επισημαίνονται τα ακόλουθα: Με βάση την μελέτη που ετοίμασε το υπόλοιπο του δανείου στις 31.12.2011 με βάση τους δικούς της υπολογισμούς ανέρχεται στο ποσό €417.208,55 ενώ με βάση την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού της ενάγουσας (βλ.Τεκμ.15) ανέρχεται στο ποσό των €418.050,
36. Υφίσταται διαφορά της τάξης των €841,
37. Μετά την πιο πάνω ημερομηνία έγιναν πληρωμές έναντι του οφειλόμενου ποσού. Ανέφερε ότι έλαβε οδηγίες από τον συνήγορο της εναγόμενης 2 στις 12.10.2015 και μαρτυρία στο Δικαστήριο έδωσε στις 14.10.
38. Ήταν η θέση της ότι δεν μπορούσε να καθορίσει το τελικό υπόλοιπο ενόψει του περιορισμένου χρόνου που είχε και γι΄αυτό το σκοπό θα χρειαζόταν μια βδομάδα περίπου. Ευλόγως γεννιούνται διάφορα ερωτήματα. Κατ΄ αρχήν γιατί η εναγόμενη 2 ανέθεσε την πιο πάνω εργασία στην κα Α. Οράτη δύο μέρες πριν δώσει μαρτυρία. Πολλές εικασίες μπορούν να γίνουν για το χρόνο που επέλεξε να αναθέσει στην εν λόγω μάρτυρα την πιο πάνω εργασία λαμβανομένου υπόψη ότι η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) κατατέθηκε στο Δικαστήριο στις 6.10.2015 ενώ η άλλη κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκε στις 18.9.2015 και τουλάχιστον από εκείνες τις ημερομηνίες ήταν σε γνώση της εναγόμενης
39. Διαπίστωσε, μεταξύ άλλων, μετά από ανάλυση σε σχέση με την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) ότι για την χρονική περίοδο από 27.8.2010 μέχρι 31.12.2010 ο επίδικος λογαριασμός χρεώθηκε με μέσο χρονιαίο επιτόκιο της τάξης του 2,6274% αντί 2,5648% ενώ σε σχέση με την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.6) για την πιο πάνω περίοδο επιβλήθηκε μέσο χρονιαίο επιτόκιο 2,6269% αντί 2,5643%. Δήλωσε όμως ότι δεν μπορούσε να το αναγάγει στο μέσο χρονιαίο επιτόκιο λόγω της πολυπλοκότητας του χρονικού διαστήματος. Κατ΄ αρχήν δεν έχει επεξηγήσει με την απαραίτητη επάρκεια σε τι συνίστατο η πολυπλοκότητα η οποία ήταν αποτρεπτικός παράγοντας στο να το αναγάγει στο μέσο χρονιαίο επιτόκιο. Με βάση τη συμφωνία (Τεκμ.5) το δάνειο θα χρεωνόταν με συνολικό επιτόκιο 7,50% όπως με λεπτομέρεια καθορίζεται σ΄ αυτό και ο τόκος θα υπολογιζόταν πάνω στα ημερήσια χρεωστικά υπόλοιπα και για τον υπολογισμό του, οι μήνες θα λογαριάζονται προς όσες μέρες έχει ο καθένας αλλά θα λαμβάνεται σαν διαιρέτης το εμπορικό έτος που αποτελείται από 360 ημέρες. Εκείνο που εύλογα θα αναμενόταν ήταν να καθοριστεί με την απαραίτητη επάρκεια το συνολικό ποσοστό επιτοκίου που χρεώθηκε για την περίοδο από 27.8.2010 - 31.12.
40. Η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν το έπραξε παρά μόνο αρκέστηκε κατά τρόπο γενικό και αόριστο να αναφέρει ότι ο τόκος που χρεώθηκε είναι υψηλότερος από το συμφωνηθέν επιτόκιο του 7,50% και ακολούθως προχώρησε να αναφέρει ότι για την εν λόγω περίοδο ο λογαριασμός χρεώθηκε με μέσο χρονιαίο επιτόκιο της τάξης του 2,6274% αντί 2,5648% σε σχέση με την αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) και 2,6269% αντί 2,5643% σε σχέση με την άλλη κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.6). Δήλωσε όμως ότι δεν μπορούσε να το αναγάγει στο μέσο χρονιαίο επιτόκιο λόγω της πολυπλοκότητας του χρονικού διαστήματος. Με βάση τη δική της ανάλυση το υπόλοιπο του δανείου στις 31.12.2010 έπρεπε να ήταν €387.749,67 αντί €387.986,28 όπως φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) δηλαδή χρεώθηκε περισσότερος τόκος ύψους €236,
41. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν μπορούσε να αναγάγει το μέσο χρονιαίο επιτόκιο η πιο πάνω κατάληξη της είναι επισφαλής και κατ΄επέκταση και το συμπέρασμα της για την χρονική περίοδο από 1.1.2011 - 31.12.2011 καθότι έλαβε υπόψη ότι στις 31.12.2010 το υπόλοιπο ήταν €387.749,
42. Και κάτι ακόμη σημαντικό. Όταν ρωτήθηκε δήλωσε ότι για να ολοκληρώσει την μελέτη της και να καθορίσει το τελικό υπόλοιπο θα χρειαζόταν μια βδομάδα. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) κατά το έτος 2012 υφίστανται δυο μόνο χρεώσεις που αφορούν τόκους. Στις 31.12.2010 η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) δείκνυε υπόλοιπο €387.986,
43. Στις 30.6.2011 χρεώθηκε τόκος €14.630,32 και στις 30.12.2011 χρεώθηκε τόκος €15.433,
44. Για την πιο πάνω περίοδο δεν υφίσταται οποιαδήποτε άλλη πράξη. Με μια απλή και σύντομη μαθηματική πράξη διαπιστώνεται ότι ο τόκος που χρεώθηκε από μέρους της συνεργατικής την 30.6.2012 και 31.12.2012 ανέρχεται σε 7,50%. Και εξηγώ. Όταν πολλαπλασιαστεί το υπόλοιπο του λογαριασμού την 31.12.2010 με το συμφωνηθέν ποσοστό επιτοκίου 7,50% και διαιρεθεί με τον αριθμό 360 που αντιπροσωπεύει το εμπορικό έτος όπως καθορίζεται στη σύμβαση (Τεκμ.5) εξάγεται ο ημερήσιος τόκος και όταν πολλαπλασιαστεί με τις ημέρες που αντιπροσωπεύουν την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 30.6.2011 τότε εξάγεται ο τόκος για τη συγκεκριμένη περίοδο κ.ο.κ.. Παρά ταύτα απέφυγε να αναφέρει τι ποσοστό επιτοκίου χρεώθηκε για την περίοδο από 1.1.2011 μέχρι 31.12.
45. Για την περίοδο από 1.1.2013 - 31.12.2013 με βάση την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) υπάρχουν δύο χρεώσεις που αφορούν τόκο και επτά πιστώσεις για το ποσό των €1.100.- έκαστη. Για την περίοδο από 1.1.2014 - 31.12.2014 υφίστανται και πάλιν δύο χρεώσεις που αφορούν τόκο και πέντε πιστώσεις για το ποσό των €1.100.- έκαστη. Για το έτος από 2015 υφίσταται μια χρέωση στις 30.6.2015 που αφορά τόκο. Όπως έχει ήδη αναφερθεί η κα Α. Θεοδώρου Οράτη δήλωσε ότι δεν μπορούσε να καθορίσει το τελικό υπόλοιπο ενόψει του περιορισμένου χρόνου που είχε. Δεν έπειθε ο ισχυρισμός της. Εμφανής η πρόθεση να μην καθοριστεί το τελικό υπόλοιπο παρά μόνο προσπάθησε να καταδείξει λάθος στο ποσοστό επιτοκίου που χρεώθηκε και στον υπολογισμό των τόκων, χωρίς επιτυχία. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω δεν αποδέχομαι την μαρτυρία της κας Α. Θεοδώρου Οράτη. Επισημαίνεται ότι δεν διέλαθε της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το βάρος απόδειξης του υπόλοιπου δεν βρίσκεται στους ώμους της εναγόμενης 2 αλλά στην ενάγουσα.
46. Όπως έχει ήδη αναφερθεί με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της εναγόμενης 2 και της κας Α. Θεοδώρου Οράτη σε αντίθεση με τη μαρτυρία των προσώπων που κλήθηκαν από μέρους της ενάγουσας. Στην προκείμενη περίπτωση δεν υφίσταται αποδεκτή μαρτυρία που θα οδηγούσε σε μια αναδυόμενη ανεπίτρεπτη επιρροή από μέρους οποιουδήποτε προσώπου σε βάρος της εναγόμενης
47. Η κα Φ. Μιχαήλ έχει επεξηγήσει σ΄αυτήν τις συνέπειες της υπογραφής της και ότι αν δεν πληρωνόταν το δάνειο θα εκποιείτο η υποθηκευμένη περιουσία της και η εναγόμενη 2 της δήλωσε ότι τις γνωρίζει αφού δεν ήταν η πρώτη φορά που υποθήκευε ακίνητη ιδιοκτησία. Το γεγονός ότι ήταν σύζυγοι κατά τον ουσιώδη χρόνο ως επίσης ότι το 2007 καταρτίστηκε άλλη συμφωνία στην οποία ήταν εγγυήτρια αλλά και σε συνδυασμό με το σύνολο της αποδεκτής μαρτυρίας δεν καταδεικνύεται καθοιονδήποτε τρόπο πίεση από μέρους οποιουδήποτε σε βάρος της εναγόμενης
48. Δεν υφίσταται μαρτυρία ότι η επίδικη συμφωνία καταρτίστηκε κατόπιν ψυχικής πίεσης, εξαναγκασμού και αθέμιτης επιρροής από μέρους οποιουδήποτε. Τα πραγματικά γεγονότα διαδραματίστηκαν με τον τρόπο που έχουν περιγραφεί από τους μάρτυρες που κλήθηκαν από μέρους της ενάγουσας και όπως εκτίθενται πιο πάνω.
49. Εισήγηση ότι το Δικαστήριο στερείται καθ΄ ύλην αρμοδιότητας. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της εναγόμενης 2 εισηγήθηκε ότι το Δικαστήριο στερείται καθ΄ ύλην αρμοδιότητας καθότι η ενάγουσα αξιώνει με βάση τη μαρτυρία που προσκόμισε το ποσό των €527.940,58 (βλ.Τεκμ.15) ενώ το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο είναι στην κλίμακα €100.000-€500.000 και με αυτό αξιώνει το ποσό των €403.170,73 με τόκο 9,75% από 1.7.2011 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30 Ιουνίου και 31 Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Με βάση την κατάσταση λογαριασμού (Τεκμ.15) το υπόλοιπο του λογαριασμού στις 31.12.2011 ήταν €418.050,24 και ολιγότερο πριν την εν λόγω ημερομηνία. Στις 31.12.2012 το υπόλοιπο ήταν €450.534,19, στις 31.12.2013 ήταν €477.570,70, στις 31.12.2014 €508.756,23 και στις 30.6.2015 €527.940,
50. Το άρθρο 21