ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. A. E. GAZILION CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 954/12, 6/7/2016

ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ ν. A. E. GAZILION CONSTRUCTIONS LTD κ.α., Αρ. Υπόθεσης: 954/12, 6/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A135 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ. Αρ. Υπόθεσης: 954/12 ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ Εναγόντων και

1. A. E. GAZILION CONSTRUCTIONS LTD
2. ΑΝΔΡΕΑΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ
3. ΜΑΡΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 6 Ιουλίου 2016 Εμφανίσεις: Για ενάγουσα: κα Ραφαήλ Για τους εναγόμενους 2 και 3: κος Πουτζιουρής Α Π Ο Φ Α Σ Η Σύμφωνα με τις δικογραφικές παρατάσεις των εναγόντων η αξίωση αφορά όριο που παραχωρήθηκε στην εναγόμενη 1 σε τρεχούμενο λογαριασμό ύψους €17086.
4. Το ύψος του τρεχούμενου λογαριασμού αυξήθηκε με έγκριση της ενάγουσας τράπεζας κατά καιρούς και έφθασε το ανώτατο όριο του τρεχούμενου μέχρι το ποσό των €
5. Στην συνέχεια αυτό το όριο μειώθηκε κατόπιν αίτησης της εναγομένης 1 στο ποσό των €10000 στις 30.3.
6. Οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 με έγγραφο εγγύησης στις 31.3.
7. Το ποσό που θα ευθύνονταν δεν θα υπερέβαινε το ποσό των €12000 πλέον τόκους. Περαιτέρω, η εναγόμενη 1 ως περαιτέρω εξασφάλιση για το χρέος κατέθεσε στην Τράπεζα Ομόλογο Επιβάρυνσης για το ποσό των €17086.00 στις 14.3.
8. Η εναγόμενη 1 δεν πλήρωνε τις υποχρεώσεις της σύμφωνα με τους όρους του δανείου σε μορφή ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό με αποτέλεσμα κατά τον χρόνο έγερσης της αγωγής να οφείλεται και να ζητείται το ποσό των €1334805 πλέον τόκο 14% επί του ποσού των €13101.
9. Οι εναγόμενοι 2 και 3 ενημερώθηκαν για την υπέρβαση του ορίου του λογαριασμού στις 21.11.2011 με επιστολές και η τράπεζα τους ζήτησε να τακτοποιήσουν την εκκρεμότητα εντός 21 ημερών. Δεν το έπραξαν και στις 21.12.2011 οι ενάγοντες τους απέστειλαν νέα επιστολή με την οποία τερμάτισαν τον λογαριασμό. Οι εναγόμενοι 2 και 3 καταχώρησαν έκθεση υπεράσπισης στην οποία προβαίνουν σε πολύ γενικές αρνήσεις σε σχέση με τα γεγονότα που διατυπώνονται στην Έκθεση Απαιτήσεως και αόριστους ισχυρισμούς ότι δεν υπέγραψαν την συμφωνία εγγύησης και την συμφωνία για το ομόλογο επιβάρυνσης. Οι ενάγοντες προσκόμισαν λεπτομερή μαρτυρία τριών τραπεζικών υπαλλήλων για να αποδείξουν την χορήγηση του δανείου, των άλλων συναλλαγών τους με τους εναγόμενους αλλά και την κίνηση του λογαριασμού στην οποία φαίνεται επακριβώς πως προκύπτει το σημερινό υπόλοιπο. Συγκεκριμένα, ο ΜΕ1 Μάριος Σωφρονίου κατέθεσε την συμφωνία δανείου τεκμήριο 1.3 που έγινε στις 19.12.2007 βάση της οποίας χορηγήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στην εναγόμενη 2 σε τρεχούμενο λογαριασμό με όριο. Στην συνέχεια κατέδειξε τις επιπρόσθετες διευκολύνσεις που είχαν γίνει όταν αυξήθηκε το όριο στον συγκεκριμένο λογαριασμό. Στις 30.3.2011 η τράπεζα ενέκρινε μείωση του ποσού του ορίου και στην συνέχεια την επομένη οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν και εγγυήθηκαν όλες τις υποχρεώσεις της εναγόμενης 1 για περιορισμένο ποσό στις 31.3.2011 τεκμήριο 1.16 . Η εναγόμενη 1 υπέγραψε συμφωνία για την παροχή ομολόγου επιβάρυνσης της περιουσίας της εταιρείας μέχρι το ποσό των ΛΚ10000 στις 13 Μαρτίου
10. Αυτή η επιβάρυνση εγγράφηκε στον έφορο εταιρειών στις 23.3.2007 με βάση το άρθρο 90 του περί Εταιρειών Νόμου. Με την επιστολή ημερομηνίας 21.11.2011 με την οποία πληροφορήθηκαν οι εναγόμενοι ότι είχαν παραβιάσει τις συμβατικές τους υποχρεώσεις πληροφορήθηκαν επίσης ότι μέχρι να ομαλοποιηθεί η κατάσταση του λογαριασμού θα τους χρέωναν τόκο υπερημερίας 6%. Αυτός ο τόκος εξακολουθούσε να χρεώνεται και μετά τον τερματισμό της συμφωνίας στις 21.12.
11. Κατά την αντεξέταση ο ΜΕ1 διευκρίνισε ότι σε σχέση με τις χρεώσεις επί του λογαριασμού μειώθηκε ο τόκος υπερημερίας στο 2% μετά τον χρόνο ψήφισης νομοθεσίας που απαγόρευε την χρέωση τόκου υπερημερίας πέραν του περιθωρίου των 2%. Ο τόκος λογίζεται επί του οφειλόμενου ποσού σε ημερησίως αλλά κεφαλαιοποιείται μόνο δύο φορές ετησίως ως προνοείται και από την συμφωνία. Η κατάσταση λογαριασμού που έχει προσκομίσει η ενάγουσα περιέχει όλη την κίνηση του λογαριασμού αλλά έχουν αφαιρεθεί όλες οι χρεώσεις πλην του τόκου που λογίζεται επί του οφειλόμενου ποσού. Αυτό φαίνεται στην τελευταία σελίδα του τεκμηρίου 1.
12. Οι εγγυητές ενημερώθηκαν μόλις η εναγόμενη είχε υπερβεί το όριο του τρεχούμενου λογαριασμού. Ο Λειτουργός της τράπεζας Γιώργος Κωνσταντίνου ήταν μαρτυράς της υπογραφής των εναγομένων 2 και 3 στις σημαντικές συμφωνίες που αναφέρονται πιο πάνω. Ήταν παρών ως μάρτυρας της υπογραφής και υπέγραψε και ο ίδιος τις συμφωνίες. Η δική του μαρτυρία ήταν αναντίλεκτη η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε ουσιωδώς τα λεγόμενα του παρά να κάνει γενικές υποβολές ότι δεν λέει την αλήθεια. Ο ΜΕ3 επιβεβαίωσε ότι οι δύο επιστολές η πρώτη προειδοποιητική και η επιστολή τερματισμού στάλθηκαν στους εναγόμενους με το ταχυδρομείο. Εκ μέρους των εναγομένων παρουσιάσθηκε για μαρτυρία μόνο ο εναγόμενος
13. Σε αντίθεση με την δικογραφημένη θέση της υπεράσπισης δεν πρόβαλε ενόρκως τον ισχυρισμό ότι δεν υπέγραψαν οι εναγόμενοι 2 και 3 το ομόλογο επιβάρυνσης ή την συμφωνία με την οποία εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της εναγόμενης. Θέση που πρόβαλε ενόρκως ήταν ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί εάν ήταν δική του η υπογραφή επί του τεκμηρίου 1.1 επειδή πρόκειται για αντίγραφο του πρωτοτύπου. Την ίδια στερεοτυπημένη απάντηση έδωσε και σε σχέση με τα υπόλοιπα έγγραφα όπου φαίνεται να υπέγραψε και αναγνώρισε ο ΜΕ3 την υπογραφή του. Η πλευρά των εναγόντων ζήτησε χρόνο να πάρει τα πρωτότυπα έγγραφα που ήταν κατατεθειμένα στον φάκελο του Δικαστηρίου και στην συνέχεια κατά την αντεξέταση του υποδείχθηκε το τεκμήριο 6 που είναι πρωτότυπο των εγγράφων τεκμήρια 1.1 μέχρι 1.11 και 1.14 μέχρι 1.
14. Επί του τεκμηρίου 6 αναγνώρισε σε όλα τα ουσιώδη σημεία της συμφωνίας εγγύησης και της συμφωνίας για επιβάρυνση με ομόλογο την δική του υπογραφή αλλά και την υπογραφή της συζύγου του. Οπότε στην ουσία έχει αυτοαναιρέσει την δικογραφημένη θέση ότι ουδέποτε υπέγραψε ως εγγυητής εκείνος και η σύζυγος του και ουδέποτε υπέγραψε ομόλογο επιβάρυνσης σε σχέση με περιουσία της εταιρείας. Περαιτέρω, παραδέχθηκε ότι στις 31.3.2011 ανοίχθηκε ο τρεχούμενος λογαριασμός προς όφελος της εναγόμενης 1 και την ίδια ημέρα υπέγραψε ως εγγυητής κατόπιν όπως είπε επιμονής του τραπεζίτη του. Οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν καμία μαρτυρία για να αποδείξουν τους υπόλοιπους ισχυρισμούς που δικογραφούνται στην έκθεση υπεράσπισης με γενικό και αόριστο τρόπο δηλαδή ότι δεν ενημερώθηκαν για τον τερματισμό του λογαριασμού ή και ότι οι ενάγοντες προέβηκαν σε παράνομες χρεώσεις. Παρόλο τούτο έχω εξετάσει την θετική μαρτυρία των εναγόντων προς υποστήριξη της απαίτησης τους. Οι τρεις μάρτυρες των εναγόντων έχουν παραθέσει λεπτομερή στοιχεία και γεγονότα για να αποδείξουν ότι χορηγήθηκαν οι συγκεκριμένες πιστωτικές διευκολύνσεις προς την εναγόμενη 1 και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της εναγόμενης. Απέδειξαν ότι η εναγόμενη 1 δεν αποπλήρωσε το οφειλόμενο ποσό ως συμφωνήθηκε και οι εναγόμενοι 2 και 3 κλήθηκαν να εγγυηθούν τις υποχρεώσεις της εναγόμενης γραπτώς. Οι ενάγοντες απέδειξαν το τελικό οφειλόμενο ποσό με αναφορά λεπτομερή κατάσταση λογαριασμού που ετοιμάσθηκε σύμφωνα με το άρθρο του 22 περί αποδείξεως νόμου. Στην υπόθεση Μπούλος Μαρσελ ν Λαική Κυπριακή Τράπεζα[1] το Εφετείο επεξήγησε ότι το υπόλοιπο σε τρεχούμενο λογαριασμό του χρέους δεν μπορεί να αποδειχθεί με απλή δήλωση του χρέους η οποία να ετοιμάσθηκε από την ενάγουσα. Δήλωση που περιέχεται σε ηλεκτρονική κατάσταση κάτω από κάποιες προϋποθέσεις είναι αποδεκτή ως αποδεικτικό στοιχείο οποιουδήποτε γεγονότος που εκτίθεται στην ηλεκτρονική κατάσταση. Όμως το κριτήριο για την βαρύτητα που θα πρέπει να αποδοθεί σε τέτοια δήλωση είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων να ικανοποιήσει ότι η εκδοχή του για το υπόλοιπο είναι ορθή. Στην δική μας υπόθεση οι μάρτυρες των εναγόντων επεξήγησαν επακριβώς πως προκύπτει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και εξήγησαν ότι το τελικό οφειλόμενο αφορά το ποσό που χορηγήθηκε στην εναγόμενη πλέον ο τόκος που χρεώθηκε επί του υπόλοιπου ποσού. Περαιτέρω, επεξήγησαν οι μάρτυρες γιατί ο τόκος που χρεώνεται επί του οφειλόμενου ποσού είναι συμβατικός και εξήγησαν ότι ο τόκος υπερημερίας έχει μειωθεί στο ποσοστό του 2% από την ημέρα που έχει ψηφισθεί νομοθεσία που να απαγορεύει χρέωση του τόκου υπερημερίας πέραν του 2%. Αναφορικά με το θέμα του τόκου υπερημερίας. Τόσο η αρχική συμφωνία δανείου τεκμήριο 1.3 όσο και η συμφωνία με την οποία μειώθηκε το ποσοστό πιστωτικής διευκόλυνσης τεκμήριο 1.10 προνοούσε συμβατικό τόκο, το δικαίωμα κεφαλαιοποίησης του τόκου στο φόρο ετησίως καθώς και τόκους υπερημερίας στην περίπτωση που ποσό πληρωτέο δεν πληρωθεί την ημέρα που καθίσταται πληρωτέο. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τεκμήριο 1.10: «Ο τόκος υπολογίζεται επί ημερησίων χρεωστικών υπολοίπων και για υπολογισμό του τόκου, οι μήνες θα λογαριάζονται προς όσες μέρες έχει ο καθένας αλλά για να βρεθεί ο τόκος θα λαμβάνεται σαν διαιρέτης το εμπορικό έτος που αποτελείται από 360 μέρες. Νοείται ότι τυχόν χρεωστικά υπόλοιπα πέραν των ορίων πιστώσεων και/ή άλλων Τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων που καθορίζονται από την Τράπεζα από καιρού εις καιρό, θα επιβαρύνονται με τόκο προς υψηλότερο ποσοστό επιτοκίου που θα καθορίζεται από την Τράπεζα και θα κοινοποιείται στον Πελάτη. Νοείται περαιτέρω ότι η Τράπεζα θα δικαιούται να καταλογίζει τα ποσά που κατατίθενται κάθε φορά έναντι των δανείων και/ή πιστώσεων και/ή άλλων Τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων, πρώτον προς εξόφληση ή μερική εξόφληση των δανείων και/ή πιστώσεων και/ή άλλων Τραπεζικών ή πιστωτικών διευκολύνσεων, πρώτον προς εξόφληση ή μερική εξόφληση των δεδουλευμένων τόκων μέχρι την ημερομηνία της κατάθεσης, προμηθειών και δικαιωμάτων, και τυχόν υπόλοιπο έναντι του κεφαλαίου. Όλες οι πληρωμές που θα γίνονται από τον Πελάτη, θα γίνονται στην τράπεζα στο/α νόμισμα/τα του δανείου σε ελεύθερα μετατρέψιμα κεφάλαια κατά την ημέρα καταβολής των ποσών αυτών σε τέτοιο λογαριασμό όπως η Τράπεζα ήθελε καθορίσει για το σκοπό αυτό. Αν οποιοδήποτε ποσό που καθίσταται πληρωτέο δυνάμει της παρούσας συμφωνίας, δεν πληρωθεί την ημερομηνία που καθίσταται πληρωτέο, (συμπεριλαμβανομένου και οποιουδήποτε ποσού καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει της παρούσας παραγράφου), ο Πελάτης θα πληρώνει τόκο υπερημερίας από την ημερομηνία που το ποσό κατέστη πληρωτέο μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης. Το ποσοστό το τόκου υπερημερίας θα ορίζεται από την Τράπεζα και θα κοινοποιείται στον Πελάτη και θα είναι ποσοστό ετησίως πέραν του ποσοστού επιτοκίου που κανονικά θα πληρώνεται και θα χρεώνεται. Όλες οι χρεώσεις συμπεριλαμβανομένων των τόκων, προμηθειών και εξόδων του τόκου υπερημερίας θα κεφαλαιοποιούνται, αν δεν πληρωθούν, κάθε έξι μήνες, κατά την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους και θα ισχύουν πριν και μετά οποιαδήποτε απαίτηση και/ή δικαστική απόφαση.» Επομένως οι τόκοι που χρεώθηκαν συμφωνήθηκαν ως όρος των πιστωτικών διευκολύνσεων. Ως ανέφερε η κα Ραφαήλ στην αγόρευση της τα γεγονότα τα δικά μας είναι παρόμοια με την υπόθεση Γεώργιος Κ. Ιωαννίδης ν Εθνική Τράπεζα Ελλάδος Λτδ.[2] όπου επεξηγήθηκε ότι δυνάμει του περί Ελευθεροποίησης του επιτοκίου Νόμου 1999 160