Ανδρέας Κουννής ν. Αναστάσιος Αγγλογάλλος κ.α., Αρ. Αγωγής: 2249/12, 1/7/2016

Ανδρέας Κουννής ν. Αναστάσιος Αγγλογάλλος κ.α., Αρ. Αγωγής: 2249/12, 1/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A128 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2249/12 Ανδρέας Κουννής Ενάγων -και-

1. Αναστάσιος Αγγλογάλλος
2. Μαρίνος Ηλία
3. Κυριάκος Κατζιής
4. Αντρέας Μιχαηλίδης Εναγόμενοι Ημερομηνία: 1 Ιουλίου 2016 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Αργυρού Για τον καθ' ου η αίτηση: κος Λουκαϊδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο ενάγοντας αξιώνει από τους εναγόμενους διάταγμα και γενικές και τιμωρητικές αποζημιώσεις σε σχέση με κατ' ισχυρισμό δυσφημιστική επιστολή για το πρόσωπο του που απέστειλαν στον Έπαρχο Λάρνακας με κοινοποίηση σε υπουργεία, γραφείων ανεξάρτητων αξιωματούχων του κράτους, και αντιπροσώπους των Βρετανικών Βάσεων Δεκέλειας. Ο ενάγοντας ήταν κατά τον επίδικο χρόνο μέλος του κοινοτικού συμβουλίου Ξυλοφάγου. Ο εναγόμενος 1 ήταν πρόεδρος του κοινοτικού Συμβουλίου και οι εναγόμενοι 2,3,4 μέλη του κοινοτικού συμβουλίου. Παραθέτω αυτούσια την επίδικη επιστολή ημερομηνίας 11/6/2012 ως αυτή δικογραφείται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαιτήσεως (Βλ. τεκμήριο 1.8): «Προς Έπαρχο Λάρνακας Παράνομη Συνεδρία Μελών Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου Έντιμε κύριε Έπαρχε, Αναφέρομαι στην επιστολή της δήθεν λεγόμενης συνεδρίας Μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου, με ημερομηνία 05 Ιουνίου 2012, με θέμα την επέκταση της λατομικής περιοχής Ξυλοφάγου, η οποία κοινοποιήθηκε στο γραφείο σας. Προσωπικά την θεωρώ παράτυπη και παράνομη, ως μη γενόμενη αλλά και πραξικοπηματική συγκέντρωση. Η απόφαση της πιο πάνω παρασυναγωγής (θέμα το οποίο συμφωνούν και προσυπογραφούν τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου, που δεν παρευρέθηκαν), στερείται κάθε νομιμότητας και ως εκ τούτου, η οποιαδήποτε απόφαση τους δεν δεσμεύει το Κοινοτικό Συμβούλιο Ξυλοφάγου. Το θέμα των λατομείων απασχόλησε το Κοινοτικό Συμβούλιο σε συνεδρία του στις 29 Φεβρουαρίου 2012, κατά την οποία πάρθηκαν αποφάσεις, ακολουθώντας της νενομισμένη διαδικασία, με βάση των περί Κοινοτήτων Νόμων και του Δημοσίου Συμφέροντος (κοινοποιήθηκαν σε όλα τα αρμόδια τμήματα). Ως εκλελεγμένος Κοινοτάρχης τρίτης θητείας, με στήριξη των κατοίκων της κοινότητας μου και εν γνώσει των καθηκόντων μου που πηγάζουν μέσα από το Νόμο, συγκαλώ τακτικές συνεδριάσεις, στις οποίες, κάθε μέλος, έχει το δικαίωμα να καταθέσει οποιοδήποτε θέμα θεωρεί σκόπιμο προς συζήτηση, πριν ή και κατά την διάρκεια της κάθε συνεδρίας, στην οποία παρακάθονται ο Γραμματέας και ο Βοηθός Γραμματέας του Κοινοτικού Συμβουλίου, για τήρηση πρακτικών. όλες οι αποφάσεις του Κοινοτικού Συμβουλίου, παίρνονται στις επίσης συνεδριάσεις που συγκαλεί ο Κοινοτάρχης, ή όταν το ζητήσουν μέλη, υπό την προεδρία μου. οποιαδήποτε άλλη ενέργεια ή απόφαση μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου, που παίρνεται παρά των νόμιμων διαδικασιών, είναι παράνομη, πολύ περισσότερο όταν αυτή παίρνεται από άτομα του Συμβουλίου που έχουν προσωπικό συμφέρον (Λευτέρης Μουζούρης, Ανδρέας Κουννής). Τέτοιες αποφάσεις είναι εκ του πονηρού και εξυπηρετούν και καλύπτουν προσωπικά συμφέροντα. Ως Κοινοτάρχης, δεν πρόκειται να αποδεκτώ τέτοιου είδους συναθροίσεις, μη νόμιμες συμπεριφορές, αλλά ούτε την παράνομη απόφαση, που πάρθηκε στην συγκεκριμένη συγκέντρωση, την οποία θεωρώ αυθαίρετη, προκλητική, απαράδεκτη και καταδικαστέα. Κύριε Έπαρχε, ενόψει των πιο πάνω και γνωρίζοντας ότι τα προνόμια λατομείων στην Ξυλοφάγου, έχουν λήξη το Δεκέμβριο του 2011 (έχει ενημερωθεί η εισαγγελία των Βρετανικών Βάσεων), πιστεύω ότι δεν θα γίνεται συνεργός στην παρανομία, μαζί με άλλα αρμόδια τμήματα και θα τερματίσετε άμεσα την καταστροφή και λεηλασία του φυσικού περιβάλλοντος, που συνεχίζεται, χωρίς την συγκατάθεση της κοινότητάς μου. Σας ευχαριστώ Με τιμή Αναστάσης Αγγλογάλος Κοινοτάρχης/Πρόεδρος Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου Μέλη: Μαρίνος Ηλία Ανδρέας Μιχαηλίδης Κυριάκος Κάτζιης Κοιν.: -Υπουργείο Γεωργίας, Φ.Π &Περιβάλλοντος -Γενικό Εισαγγελέα -Γενική Ελέγκτρια της Δημοκρατίας -Πολιτικό Διοικτή Βρετ. Βάσεων Δ/λειας (Προσοχή Κυρ. Wright chief officer) -Διευθυντή Γεωλογικής Επισκόπησης» Η δικογραφημένη θέση του ενάγοντα ήταν ότι η επιστολή δημοσιοποιηθηκε ευρέως στην κοινότητα Ξυλοφάγου με αποτέλεσμα να λάβουν γνώση του περιεχόμενου της επιστολής γνωστοί και άγνωστοι κατοικοι της κοινότητας. Είναι θέση του ενάγοντα ότι η επιστολή είναι δυσφημιστική επειδή του καταλογίζει αυτά που αναφέρονται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Απαιτήσεως. Η δικογραφημένη υπεράσπιση των εναγομένων έχει δύο πτυχές. Ισχυρίζονται ότι το περιεχόμενο της επιστολής δεν είναι δυσφημιστικό. Δεύτερο, ισχυρίζονται ότι το περιεχόμενο της επιστολής είναι η αλήθεια και τα γεγονότα που περιέχονται στην επιστολή αποδίδουν την πραγματικότητα και αποτελούν δίκαιη και καλόπιστη κριτική. Βασικός μάρτυρας της υπόθεσης ήταν ο ενάγοντας ο οποίος κατέθεσε την επίδικη επιστολή , τα πρακτικά του κοινοτικού συμβουλίου όπου πάρθηκαν αποφάσεις για επέκταση υφιστάμενου λατομείου της κοινότητας, και έγγραφα που φανερώνουν τις δικές του ενέργειες σε σχέση με το όλο ζήτημα. H όλη ιστορία ξεκινά στις 29 Φεβρουαρίου 2012 σε συνεδριάση του Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου. Παρόντες στην συνεδρία ήταν ο εναγόμενος 1 που προήδρευε της συνεδρίας και οι εναγόμενοι 2,3 και 4 ως μέλη με δικαιώμα ψήφου. Παρών ήταν και ο ενάγοντας ως μέλος με δικαίωμα ψήφου και ακόμη 4 μέλη, ένας των οποίων είναι στενό συγγενικό πρόσωπο που έχει συμφέρον σε Λατομείο που βρίσκεται εντός του χωρικού ορίου της κοινότητας. Το ζήτημα της συνεδρίας ήταν η επέκταση της λατομικής ζώνης Ξυλοφάγου σε έκταση ακόμη 92.7 εκταρίων. Τα πέντε μέλη του συμβουλίου συμπεριλαμβανομένου του ενάγοντα αλλά και του προσώπου με στενή συγγένεια με πρόσωπο που είχε συμφέρον στην επέκταση ήταν υπέρ της υποβολής εισήγησης για επέκταση της ζώνης προς την αρμόδιο αρχή που ειναι οι Βρετανικές Βάσεις. Ως προκύπτει από τα πρακτικά εκείνης της συνεδρίας ο εναγόμενος 1 ζήτησε από το πρόσωπο που έχει οικογενειακή σχέση με πρόσωπο με συμφέρον, Λευτέρη Μουζούρη, να αποχωρήσει από την συνεδρία ως πρόσωπο που είχε σύγκρουση συμφέροντος ώστε να μην συμμετέχει στην ψηφοφορία. Αυτός αρνήθηκε να αποχωρήσει και ο εναγόμενος 1 προχώρησε στην ψηφοφορία χωρίς να λάβει υπόψη του την παρουσία αυτού του προσώπου. Τα υπόλοιπα τέσσερα μέλη που τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης ψήφισαν υπέρ και οι εναγόμενοι ψήφισαν κατά της πρότασης. Ο εναγόμενος 1 ανέφερε ότι ως κοινοτάρχης με βάσει τη νικήσασα ψήφο επικρατούσε αρνητική απόφαση του Κοινοτικού Συμβουλίου για την επέκταση της λατομικής ζώνης που θα προωθείτο στον Διοικητή των Βάσεων Δεκέλειας για να ληφθεί υπόψη. Ο ενάγοντας και οι άλλοι που ήταν υπέρ της επέκτασης αντέδρασαν και απέστειλαν επιστολή την επόμενη ημέρα της συνεδρίας στον Έπαρχο Λάρνακας όπου κατάγγειλαν τις πράξεις του εναγόμενου 1 και ζήτησαν την παρέμβαση του. Στην επιστολή επισυνάψαν τις Εισηγήσεις της Κοινοτικής Ομάδας ΑΚΕΛ Ξυλοφάγου υπέρ της επέκτασης. Ο Έπαρχος Λάρνακας απάντησε με επιστολή ημερομηνίας 25 Απριλίου 2012 ότι θεωρεί ότι η απόφαση που λήφθηκε στις 29/2/2012 δεν ήταν νομότυπη. Στις 5/6/2012 έγινε συνεδρία και παρόντες ήταν μόνο ο ενάγοντας και τα μέλη που τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης. Αυτή η συνεδρία σύμφωνα με τα πρακτικά τεκμήριο 1.7 συγκλήθηκε από τα πέντε μέλη που τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης. Πάρθηκε απόφαση ότι η απόφαση της συνεδρίας 29/2 δεν ήταν νομότυπη, τάχθηκαν υπέρ της επέκτασης και υιοθέτησαν έγγραφο της Γενικής Συνέλευσης των μελών και φίλων ΑΚΕΛ αριστερά. Ως αντίδραση για τα πιο πάνω οι εναγόμενοι απέστειλαν την επίδικη επιστολή η οποία κοινοποιήθηκε στον Έπαρχο Λάρνακας, Υπουργείο γεωργίας Φυσικών Πόρων, Γενικό Εισαγγελέα , Διευθυντή Γεωλογικής Επισκόπησης και Γενικό Ελεγκτή. Κύριο παράπονο του ενάγοντα σε σχέση με την επίδικη επιστολή είναι η αναφορά των όσων έγιναν στις 5/6/2012 ως παράνομη, μη γενόμενη αλλά και πραξικοπηματική συγκέντρωση και δεύτερο η αναφορά ότι «η απόφαση των μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου που παίρνεται παρά των νομιμων διαδικασίων είναι παράνομη πολύ περισσότερο όταν αυτή παίρνεται από άτομο του Συμβουλίου που έχουν προσωπικό συμφέρον (Λευτέρης Μουζούρης, Ανδρεάς Κουννής). Τέτοιες αποφάσεις είναι εκ του πονηρού και εξυπηρετούν και καλύπτουν προσωπικά συμφέροντα». Την επιστολή την βρήκε ο πατέρας του ενάγοντα σε καφενείο και αυτή έχει κυκλοφορήσει ευρέως στα καφενεία της περιοχής. Τα πέντε μέλη του συμβουλίου αναγκάστηκαν να δημοσιοποιήσουν δική τους ανακοίνωση όπου διατυπώθηκε η δική τους εκδοχή των γεγονότων και με την εξής επισήμανση: «Για πραξικοπήματα να ψάξουν σε άλλους χώρους γιατί στην αριστερά δεν πρόκειται να βρουν παρά ανθρώπους που αγωνίζονται για την δημοκρατία και το δημόσιο συμφέρον». Ο ενάγοντας ανέφερε ότι τον προσέγγισαν γνωστοί και άγνωστοι της κοινότητας και του είπαν ότι είχε εκλεγεί για να αντιπροσωπεύει τα καλό της κοινότητας αλλά αντ' αυτού προώθησε δικά του συμφέροντα. Ένιωθε για μεγάλο χρονικό διάστημα ντροπή και προσβολή. Ανέφερε ότι δεν τον ενδιαφέρουν αποζημιώσεις αλλα ζητεί απολογία δημόσια από τους εναγόμενους. Κατά την αντεξέταση αποκάλυψε ότι και αυτός οπως ο Λευτέρης Μουζούρης έχει συγγενική σχέση με πρόσωπο που κατέχει μια από τις τρεις άδειες Λατομείου στην περιοχή. Συγκεκριμένα, ο Λευτέρης Μουζούρη είναι αδελφός ενός εκ των λατόμων που θα επωφεληθούν από την επέκταση. Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας αδελφόι Μουζούρη που κατέχει ένα από τα λατομεία είναι αδελφός της μητέρας του. Διευκρίνισε όμως ότι κανείς δεν του ζήτησε να αποχωρήσει από την συνεδρία 29/2/12 του Συμβουλίου . Με τον τρόπο που απάντησε άφησε να νοηθεί ότι δεν θα έφευγε από την συνεδρία και να του το ζητούσε να πράξει κάτι τέτοιο ο εναγόμενος
5. Εξέφρασε άγνοια κατά πόσο ο υιός του Έπαρχου εργοδοτείται από ιδιοκτήτη λατομείου. Παραδέχθηκε ότι η επέκταση της περιοχής είναι αρκετά μεγάλη και δέχθηκε ότι αυτη η περιοχή δυνατόν να επηρεάσει περιβαλλοντικά την κοινότητα. Εξέφρασε άγνοια για την ύπαρξη περιβαλλοντικής μελέτης όμως ανέφερε ότι για να χορηγηθεί τέτοια άδεια από τις Βρετανικές Βάσεις είναι προυπόθεση η ύπαρξη περιβαλλοντικής μελέτης. Υποστήριξε ότι δεν είχε κανένα προσωπικό συμφέρον στην επέκταση αλλά η απόφαση πάρθηκε με γνώμονα το συμφέρον της κοινότητας και την οικονομία του τόπου και ειδικά τις δυνατότητες εργοδότησης πολλών ατόμων στα Λατομεία σε περιόδο οικονομικής κρίσης. Η εισήγηση για επέκταση ήταν με συγκεκριμένους όρους αλλά ανέφερε ότι δεν γνωρίζει εάν έχουν τηρηθεί οι όροι που τέθηκαν και γνωρίζει ότι το κοινοτικό συμβούλιο δεν έχει συνεδριάσει διά να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες των λατομείων να τηρήσουν αυτούς τους όρους και/ή να καταβάλουν χρήματα στην κοινότητα για την παραχώρηση της επέκτασης στην Λατομική ζώνη. Δεν απάντησε την ερώτηση του κ. Λουκαϊδη κατά πόσο θα έπρεπε να είχε αποχωρήσει από την συνεδρία 29/2/2012 κατόπιν προτροπής του εναγόμενου 1 ως πρόσωπο που έχει στενή συγγενική σχέση με ιδιοκτήτη της εταιρείας Μουζούρη Bros που κατέχει το λατομείο. Στην ερώτηση κατά την αντεξέταση κατά πόσο η συνεδρία που κατέληξε σε ψηφοφορία κατά της εισήγησης για επέκταση της λατομικής ζώνης ήταν νόμιμη απάντησε με υπεκφυγές. Από την μία ήταν θέση του ότι δεν ήθελε να γίνει κάτι το παράνομο γι' αυτό επικαλέσθηκε την γνώμη του Έπαρχου για την ψηφοφορία που έγινε στις 29/2/
6. Από την άλλη δεν ζήτησε από τον Έπαρχο να καθορίσει ποιός είχε δικαίωμα σε ψηφοφορία κατά εκείνη την συνεδρία παρόλο που αναγνώρισε ότι ακόμη και ο ίδιος ήταν έτοιμος να αποχωρήσει από την συνεδρία εξαιτίας συγγενικής σχέσης με αδελφούς Μουζούρη. Περαιτέρω, υποδείxθηκε στον μάρτυρα ότι στην επιστολή που αποστάληκε στον Έπαρχο με την οποία ζητήθηκε η γνώμη του επί της συνεδρίας 29/2/2012 τεκμήριο 1.2 δεν αποκαλύπτεται το ζήτημα της συγγένειας μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου με τους ιδιοκτήτες λατομείων που πρόκειτο να επωφεληθούν από την επέκταση της λατομικής ζώνης. Σε σχέση με την δεύτερη συνεδρία ημερομηνίας 5 Ιουνίου 2012 κατά την οποία τα πέντε μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου ψηφίσαν ξανά για το ίδιο θέμα δεν ήταν σε θέση να θυμάται ποιος τήρησε πρακτικά της συνεδρίας ή ακόμη ποιός είχε τα κλειδιά του κτιρίου εφόσον ο πρόεδρος και γραμματέας του Συμβουλίου ήταν απώντες. Σε σχέση με την επίδικη επιστολή ανέφερε ότι οι λέξεις «προσωπικό συμφέρον» που αναφέρονται σ' αυτό δυνατόν να περιλαμβάνουν και συμφέρον που δεν άφορα μονο άμεση χρηματική καταβολή προς τον ίδιο αλλά ευρύτερη έννοια αυτής της διαπλοκής και σύγκρουση συμφερόντων. Κλήθηκε υπάλληλος του Έπαρχου Λάρνακας να καταθέσει τον φάκελο του Έπαρχου σε σχέση με τις συνεδρίες 29 Φεβρουαρίου 2012 και 5 Ιουνίου 2012 του Κοινοτικού Συμβουλίου Ξυλοφάγου. Δεν είναι γνωστό ποιός έκανε την συγκεκριμένη καταχώρηση στον φάκελο αλλά στο τεκμήριο 2 που περιέχει αυτές τις καταχωρήσεις γίνεται αναφορά σε μη νομότυπη ληφθείσα απόφαση ημερομηνίας 29 Φεβρουαρίου
7. Γίνεται εισήγηση όπως γίνει νέα ψηφοφορία και επισης γίνεται εισήγηση όπως μη συμμετέχει στην ψηφοφορία ο κ. Μουζούρη που έχει συγγένεια με την οικογένεια των λατόμων στην περιοχή και ο κοινοτάρχης εξαιτίας οξείας έχθρας με ένα εκ των λατόμων. Για την συνεδρία 5/6 γίνεται σημείωση ότι και αυτή είναι μη νομότυπη ληφθείσα απόφαση επειδή δεν δόθηκε ειδοποίηση της συνεδρίας σε αυτά τα μέλη του Συμβουλίου ως προνοεί η νομοθεσία των 14 ημερών ώστε να ενημερωθούν για την συγκέντρωση. Δεύτερο, η συνεδρία δεν ήταν νόμιμη επειδή στην ψηφοφορία της συνεδρίας συμμετείχε πρόσωπο με συγγένεια οικογένειας λατόμων παρά των υποδείξεων της νομικής υπηρεσίας ότι αυτό δεν ήταν ορθό. Για την λήψη της απόφασης απο τις Βρετανικές Βάσεις σημειώνει ο Έπαρχος σε επιστολή ημερομηνίας 6 Αυγούστου 2012 ότι οι Βρετανικές Βάσεις έχουν θέσει ως προϋπόθεση για την αδειοδότηση των προνομίων λατομείων την τοποθέτηση του Κοινοτικού Συμβουλίου. Επίσης στον φάκελο υπάρχει και επιστολή του Έπαρχου ημερομηνίας 13/6/2012 προς εναγόμενο 1 ότι θα έπρεπε να είχε αποχωρήσει από την συνεδρία 29/2/2012 λόγω έχθρας με ένα εκ των λατόμων. Γνωμάτευση του Γενικού Εισαγγελέα είναι ότι τίθεται ζήτημα αμεροληψίας προσώπου που ψηφίζει για την επέκταση της λατομικής ζώνης με δεδομένο την συγγένεια του με ενός εκ των λατόμων. Σημειώνεται στην γνωμάτευση ότι η απόφαση δεν είναι εκτελεστή διοικητική απόφαση αλλά πήρε προσκευαστικό στάδιο της διαδικασίας για την έκδοση της άδειας και έτσι έπρεπε να τηρηθούν οι κανόνες δικαίου για ορθή σύσταση, συγκρότηση και λειτουργία των οργάνων αυτών. Ο ΜΕ3 Γεώργιος Κυριάκου είναι πρόσωπο που έλαβε γνώση της επιστολής τεκμήριο 1.8 σε καφενείο της Λαϊκής Οργάνωσης στην Κοινότητα Ξυλοφάγου όπου ήταν αναρτημένο σε πίνακα. Άκουσε πολλά πρόσωπα να σχολιάζουν την επιστολή και να λένε για τον ενάγοντα ότι «ΤΑ ΠΗΡΕ» και ότι χάλασε ως προσωπικότητα. Δεν μπορούσε να θυμηθεί ακριβώς πότε έγινε αυτό και επίσης δεν έλαβε γνώση της απαντητικής ανακοίνωσης που εξέδωσαν τα πέντε μέλη του Συμβουλίου που ψήφισαν υπέρ της επέκτασης της ζώνης στις 5 Ιουνίου, κατά των ισχυρισμών που περιέχονται στο τεκμήριο 1.
8. Είναι πρόσωπο με φιλικές σχέσεις με τον ενάγοντα. Ο Πρώην Έπαρχος Λάρνακας ΜΕ4 Χαράλαμπος Ηλιάδης αποφάνθηκε ότι η συνεδρία 29 Φεβρουαρίου 2012 δεν ήταν νομότυπη ενώ η συνεδρία στις 5 Ιουνίου 2012 ήταν νομότυπη. Αυτός ο Μάρτυρας δεν με έπεισε για την ορθότητα των διαπιστώσεων του διότι αυτές οι αποφάσεις όπως τις διατύπωσε στα γραφόμενα του και ενόρκως δεν ήταν επαρκώς αιτιολογημένες. Επιπρόσθετα, διέκρινα ότι αυτές οι αποφάσεις ήταν αλλοπρόσαλλες ως προς το περιεχόμενο τους. Ήταν θέση του ότι οι αποφάσεις που λήφθηκαν και στις δύο συνεδρίες δεν ήταν εκτελεστές διοικητικές πράξεις για τις οποίες είχε εφαρμογή το διοκητικό δίκαιο. Ως εκ τούτου εφόσον αυτές οι αρχές δεν είχαν εφαρμογή πως αιτιολόγησε την απόφαση του ότι η ψηφοφορία που λήφθηκε στις 29/2/2012 ήταν παράνομη. Για την απόφαση αυτή διευκρίνησε ότι στην περίπτωση που η απόφαση ημερομηνίας 29/2/2012 ήταν διοικητική πράξη τότε έπρεπε να εξαιρεθούν τα μέλη Μουζούρης αλλά και ο εναγόμενος 1 εξαιτίας αποδεδειγμένης έχθρας με ένα εκ των λατόμων. Όμως η λογική του ήταν ότι η ψηφοφορία δεν ήταν διοικητική πράξη που να παράγει έννομο αποτέλεσμα, δεν ήταν ανάγκη να εξαιρεθεί κανείς. Με το ίδιο σκεπτικό για την συνεδρία όπου συμμετείχαν συγγενικά πρόσωπα οικογενειών των λατόμων δεν εξήγησε γιατί θεωρούσε ότι είχε ληφθεί ψηφοφορία νομότυπα. Ανέφερε ότι η απόφαση ήταν δική του παρόλο που είχε διοριστεί ερευνών λειτουργός να ερευνήσει τα γεγονότα. Όμως όταν ρωτήθηκε να δικαιολογήσει την θέση του ότι έπρεπε ο εναγόμενος 1 να εξαιρεθεί από την ψηφοφορία ημερομηνίας 29/2/2012 εξαιτίας εγνωσμένης οξείας έχθρας παραδέχθηκε ότι αυτό δεν ήταν συμπέρασμα δικό του αλλά βασίστηκε πλήρως στην γνωμάτευση της λειτουργού που δεν παραπέμπει σε στοιχεία και αποδεικτικά στοιχεία αυτής της έχθρας. Αγνοούσε και δεν παρέθεσε στοιχεία που δείχνουν ότι εξέτασε το ενδεχόμενο τα διαφωνούντα μέλη της συνεδρίας 5/6/2012 να μην είχαν ενημερωθεί γραπτώς ώστε να παραστούν στην συνεδρία εκείνη προτού ο ίδιος αποφανθεί ότι εκείνη η συνεδρία και το αποτέλεσμα της ήταν νομότυπο. Είναι γι' αυτό τον λόγο που η δική του γνώμη επί των δύο συνεδρίων δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι είναι απόλυτα ορθή ώστε να βασισθεί το Δικαστήριο στην γνώμη αυτή για να εξάξει συμπέρασμα σε σχέση με τα επίδικα ζητήματα της αγωγής. Η μαρτυρία του εναγόμενου 1 επικεντρώθηκε σε δύο σημεία. Πρώτο ανέφερε ότι ενεργούσε πάντοτε αμερόληπτα κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως εκλεγμένος κοινοτάρχης της κοινότητα Ξυλοφάγου και δεύτερο ανέφερε ότι δεν είχε καμία πρόθεση με την αποστολή της επιστολής στους αρμόδιους φορείς να δυσφημήσει τον ενάγοντα αλλά έκρινε ότι η αποστολή της με το συγκεκριμένο περιεχόμενο ήταν αναγκαία να σταλεί στους αρμόδιους φορείς ώστε να ενημερωθούν για τα τεκταινόμενα κατά την παράνομη συνεδρία, όπως την αποκάλεσε, στις 5/6/
9. Ο εναγόμενος 1 είναι εκλεγμένος κοινοτάρχης τριών θητειών και είναι κοινοτάρχης από το
10. Είναι κάθετα εναντίον της επέκτασης της υφιστάμενης λατομικής ζώνης επειδή ακόμη και η υφιστάμενη ζώνη λατομείας είναι επίκεντρο ανεπιθύμητης σκόνης που επεκτείνεται μέχρι και την κατοικημένη περιοχή της κοινότητας. Ανέφερε χαρακτηριστικά ότι αυτή η σκόνη είναι ορατή με το μάτι και γι' αυτό αντιστάθηκε σθεναρά σε εισηγήσεις για επέκταση της ζώνης κατά την συνεδρία ημερομηνίας 29/2/
11. Η προτεινόμενη επέκταση της ζώνης πρόκειται για έκταση 92.7 χιλιάδων τ.μ. που υπερβαίνει το εμβαδόν της υφιστάμενης ζώνης λατόμευσης και εξήγησε ότι οι τρεις οντότητες που κατέχουν άδεια λατόμευσης έχουν ήδη εξαντλήσει την υφιστάμενη ζώνη λατόμευσης. Εκείνος και ακόμη τρία μέλη του κοινοτικού συμβουλίου είχαν αντίρρηση στην επέκταση της ζώνης. Ο εναγόμενος 1 γνωρίζει ότι ο Λευτέρης Μουζούρης μέλος του κοινοτικού συμβουλίου με δικαίωμα ψήφου για την εισήγηση προς Διοικητή Βάσεων για επέκταση ζώνης έχει συγγένεια με ένα εκ των τριών λατόμων στην περιοχή ήτοι την Αδελφοί Μουζούρη. Γι' αυτό θεώρησε επιβεβλημένο όπως αυτός απέχει της ψηφοφορίας. Κατά την αντεξέταση απεκάλυψε ότι πιθανόν να έχει βαθμό συγγένειας εξ' αγχιστείας με τους αδελφούς Μουζούρη. Απέρριψε την θέση του ενάγοντα ότι έχει σχέσιες εχθρικές με τον Αντρέα Μουζούρη και ανέφερε ότι έχει φιλική σχέση με το συγκεριμένο πρόσωπο. Για την συνεδρία ημερομηνίας 5/6/2012 στην οποία ήταν παρόντες μόνο τα πέντε μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου που υποστήριζαν την επέκταση ανέφερε ότι αυτός αλλά και ούτε τα άλλα τρία μέλη ενημερώθηκαν για την συνεδρία ώστε να παραστούν. Ανέφερε ότι έλεγχε επί καθημερινής βάσης την ταχυδρομική του θυρίδα και δεν έλαβε ποτέ ενημέρωση για την συνεδρία. Ο κοινοτικός γραμματέας δεν ήταν παρών κατά την συνεδρία στις 5/6/2012 αλλά και ούτε γνωρίζει σε ποιά τοποθεσία έγινε αυτή η συνεδρία. Αποδέχομαι ως αληθινή την θέση του ότι ουδέποτε ενημερώθηκε εκ των προτέρων για την συνεδρία ημερομηνίας 5 Ιουνίου 2012 και οι ενάγοντες δεν προσκόμισαν καμία θετική μαρτυρία περί του αντιθέτου. Σε σχέση μ' αυτό το ζήτημα ο ενάγοντας κατέθεσε τα τεκμήρια 1.5 και 1.
12. Το 1.5 είναι επιστολή που απευθύνεται προς τον Πρόεδρο του Κοινοτικού Συμβουλίου ώστε αυτός να ορίσει έκτακτη συνεδρία. Ήταν θέση του ενάγοντα ότι αυτή η επιστολή κοινοποιήθηκε στον εναγόμενο 1 αλλά προέκυψε κατά την αντεξέταση ότι δεν είχε προσωπική ανάμιξη στην κοινοποίηση αυτής της επιστολής. Σε σχέση με το τεκμήριο 1.6 θέση του ενάγοντα ήταν ότι αυτή παραδόθηκε στις οικίες των μελών του κοινοτικού συμβουλίου και στο γραφείο του κοινοτάρχη. Όμως και πάλι κατά την αντεξέταση φάνηκε ότι ο ενάγοντας δεν είχε ανάμειξη στην κοινοποίηση αυτής της επιστολής στον πρόεδρο και μέλη του κοινοτικού συμβουλίου. Συνεπώς, ο ενάγοντας δεν απέδειξε με θετική μαρτυρία ότι ο πρόεδρος και τα μέλη του Συμβουλίου ενημερώθηκαν για την συνεδρία ημερομηνίας 5/6/2012 ως προνοεί νόμος. Ο εναγόμενος 1 ενημερώθηκε για το αποτέλεσμα της συνεδρίας 5/6/2012 από κάτοικο του χωριού και ενημερώθηκε ότι είχαν τεθεί κάποιοι όροι ως προϋπόθεση για την επέκταση της ζώνης. Ήταν θέση του εναγόμενου ότι κανένας από αυτούς τους όρους δεν έχει ικανοποιηθεί στην πράξη ενώ η επέκταση δόθηκε κατά το ήμισυ της προτεινόμενης ζώνης και αυτό επειδή λήφθηκαν υπόψη οι περιβαλλοντικές ανησυχίες της κοινότητας. Κατέθεσε το τεκμήριο 3 το οποίο ανέφερε ότι παρέλαβε από το τμήμα δασών και αφορά κατάλογο ονομάτων προσώπων ιδιοκτήτων γης που επρόκειτο να αποζημιωθούν διότι η επέκταση της ζώνης αφορά τις περιουσίες τους. Στον κατάλογο αυτό οι πλείστοι έχουν συγγένεια με τους αδελφούς Μουζούρη. Σε σχέση με την επίδικη επιστολή τεκμήριο 1.8 εξήγησε ότι θεώρησε ότι ήταν καθήκον του να ενημερώσει αρμόδιες αρχές για την συνεδρία 5/6/2012 εξαιτίας των καθηκόντων του που απορρέουν από τον νόμο. Δεν κοινοποίησε την επιστολή σε κανένα άλλο. Μετά την επέκταση της ζώνης αποτάθηκε στο Ανώτατο Δικαστήριο με αίτηση ακυρώσεως στα πλαίσια της αναθεωρητικής του δικαιοδοσίας αλλά ως προκύπτει από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου τεκμήριο 5 η απόφαση που λήφθηκε στην συνεδρία 5/6/2015 δεν εμπίπτει στην σφαίρα ελέγχου της αναθεωρητικής δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου επειδή η πράξη που παρήγαγε η απόφαση στερείται εκτελεστικού χαρακτήρα. Για να εξηγήσει τις προθέσεις του σε σχέση με την επίδικη επιστολή ανέφερε επανειλημμένα ότι θεωρούσε καθήκον του να ενημερώσει τον Έπαρχο και άλλους φορείς στους οποίους κοινοποίησε την επιστολή για το παράνομο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε και για την θέση της κοινότητας ως αυτή εκφράστηκε από την ψηφορορία που έγινε στις 29/2/
13. Ήταν θέση του ότι από την στιγμή που ο ενάγοντας επέλεξε να παραστεί στην συνεδρία ημερομηνίας 5/6/2012 και να συμμετέχει στην ψηφοφορία ως αδελφότεκνος ενός των αδελφών Μουζούριδων ότι ορθά του αποδίδεται η κριτική που περιέχεται στην επίδικη επιστολή. Είναι φανερό ότι δεν αποδέχθηκε την θέση που εξέφρασε ο Έπαρχος για την ψηφοφορία ημερομηνίας 29/2/2012 εξού και απέστειλε την επιστολή στην Υπουργό Εσωτερικών ημερομηνίας 2/7/2012 απορρίπτοντας την επιστολή του αποχωρούντα Έπαρχου που γράφτηκε δύο μέρες προ της αποχώρησης του της οποίας την χαρακτήρισε ως «κείμενο με ελλιπή σοβαρότητα». Αρνήθηκε ότι κοινοποίησε την επιστολή σε άλλα πρόσωπα πλην των προσώπων που εμφαίνονται στην επιστολή και αμφισβητεί κατά πόσο αυτή η επιστολή πράγματι κυκλοφόρησε σε καφενείο. Ερμηνεία της επιστολής Τα σημεία για τα οποία παραπονείται ο ενάγοντας είναι δύο. Το πρώτο σημείο είναι αναφορά σε παράτυπη και παράνομη συνεδρία ημερομηνίας 5/6/2012 ως μη γενόμενη αλλά πραξικοπηματική συγκέντρωση. Στην συνέχεια αναφέρει ότι η απόφαση αυτή της συνεδρίας στερείται νομιμότητας και ως εκ τούτου η οποιαδήποτε απόφαση δεν δεσμεύει το Κοινοτικό Συμβούλιο. Στην συνέχεια αφήνεται να νοηθεί ότι η συγκεκριμένη συνεδρία δεν συγκλήθηκε από τον Κοινοτάρχη και δεν συγκλήθηκε επειδή το έχουν ζητήσει μέλη του Συμβουλίου υπό την προεδρία του Κοινοτάρχη αλλά έγινε συνεδρία με άλλη ενέργεια μελών του κοινοτικού Συμβουλίου. Αυτή η συνεδρία έγινε με άλλη ενέργεια, μεταξύ άλλων ενεργειών των μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου Λευτέρη Μουζούρη και Ανδρέα Κουννή. Είναι φανερό από το λεκτικό της επιστολής ότι αυτή η συνεδρία, που έγινε με άλλες ενέργειες με αποτέλεσμα η συνεδρία να είναι παράνομη, αλλά και το αποτέλεσμα της συνεδρίας να είναι παράνομο, αφορά το πρόσωπο του ενάγοντα. Δηλαδή, σε σχέση με όσα καταλογίζει τον ενάγοντα για το παράνομο της συνεδρίας είναι καθαρό από το λεκτικό της επιστολής ότι συνδέεται, μεταξύ άλλων, και με το πρόσωπο του ενάγοντα. Επομένως, το ερώτημα είναι κατά πόσο είναι δυσφημιστικό να αποδίδεται στον ενάγοντα ως μέλος του κοινοτικού συμβουλίου ότι με άλλες ενέργειες πλην της νόμιμες συγκάλεσε συνεδρία, συμμετείχε σε συνεδρία και πήρε απόφαση στην συνεδρία μαζί με άλλα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου. Δηλαδή, αποδίδονται στον ενάγοντα κάποιες ενέργειες συγκεκριμένες και έτσι πρέπει να αποφασισθεί κατά πόσο η συμμετοχή του ενάγοντα σε παράνομη συνεδρίαση των μελών του κοινοτικού συμβουλίου στην οποία λήφθηκε και απόφαση θα ήταν δυσφημιστικό για τον ίδιο ως μέλος του Κοινοτικού Συμβουλίου. Η λέξη πραξικοπηματική σε σχέση με την συγκέντρωση αλλά και η χρήση της λέξης παρασυναγωγής σε σχεση με την συνεδρία αφορά έκφραση γνώμης επί του γεγονότος ότι η συνεδρία ήταν παράνομη ως συνεδρία που δεν συγκάλεσε ο Κοινοτάρχης ή ως συνεδρία που δεν συγκληθηκε από άλλο μέλος υπο την προεδρία του Κοινοτάρχη. Το κριτήριο για το κατά πόσο ένα δημοσίευμα είναι δυσφημιστικό είναι αντικειμένικο και δεν μπορεί να εξαρτάται από την υποκειμενική πρόθεση του συγγραφέα του δημοσίευματος. Το κριτήριο το οποίο εφαρμόζεται και έχει επεξεργασθεί από την νομολογία είναι κατά πόσο λογικοί ανθρώποι που έχουν διαβάσει το επίδικο δημοσίευμα κάτω από τις συνθήκες που έχει δημοσιευθεί θα το ερμήνευαν με τρόπο που είναι δυσφημιστικό για τον ενάγοντα.[1] Ο λογικός άνθρωπος είναι ο άνθρωπος που έχει γενικές γνώσεις για τον κόσμο και το περιβάλλον του αλλά δεν έχει οποιεσδήποτε ειδικές γνώσεις πάνω στις οποιές θα μπορούσε να βασισθεί για να ερμηνεύσει τις λέξεις ή των συνδυασμό των λέξεων που αναφέρονται στο δημοσίευμα.[2] Η ερμηνεία που θα αποδοθεί στο δημοσίευμα είναι πάντοτε πραγματικό εύρημα και εξαρτάται από την γενική εντύπωση που δημιουργείται απ' αυτό στον λογικό αναγνώστη. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει ποια είναι η ρητή και φυσική ερμηνεία των λέξεων στο σύνολο τους. Θα πρέπει να συγκεντρωθεί στην γενική σημασία του δημοσιεύματος και να αποφύγει την νομικίστικη και αποσπασματική εξέταση των λέξεων που αναφέρονται στο επίδικο δημοσίευμα. Θα πρέπει να λάβει υπόψη του όλους τους σχετικούς παράγοντες που έχουν σχέση με την δημοσίευση του επίδικο άρθρου είτε αυτοί οι παράγοντες διαπιστώνονται από το ίδιο το δημοσίευμα ή από την μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου από τους διαδίκους. Στην παρούσα περίπτωση θα πρέπει να ληφθεί υπόψη το γενικό πλαίσιο μέσα στο οποίο συντάχθηκε η επιστολή. Επίσης έλαβα υπόψη μου το σύνολο της επιστολής και όχι μόνο τα αποσπάσματα τα οποία καταγγέλει ο ενάγοντας ότι είναι δυσφημιστικά γι΄ αυτόν. Στις αποφάσεις Australian Newspaper Company v Bennet [3] και Speidel v Plato Films Ltd.[4] το Αγγλικό Δικαστήριο επεξήγησε ότι είναι σημαντικό να ληφθεί υπόψη όλο το δημοσιέυμα ή το έργο για να μπορέσει το Δικαστήριο να αντιληφθεί ποια θα ήταν η γνωμη του λογικού ανθρώπου σε σχέση με τα επίδικα αποσπάσματα. Εξάλλου δεν είναι ορθή η εισήγηση ότι στην περίπτωση που υπάρχουν δύο πιθανές ερμηνείες στις λέξεις η μία που είναι δυσφημιστική και η άλλη ερμηνεία που να μην είναι δυσφημιστική το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να αποδεχθεί την μη δυσφημιστική ερμηνεία. Το Δικαστήριο έχει πάντοτε το καθήκον να αποφασίσει ποια είναι η μία και σωστή ερμηνεία των λέξεων ανεξάρτητα από το γεγονός ότι μπορεί να υπάρχει και το ενδεχόμενο και άλλης ερμηνείας. Η ορθή θέση είναι, όπως επεξηγείται στην Αγγλική απόφαση Newstead v London Express Ltd.[5] ότι στην περίπτωση που υπάρχει αμφιβολία ως προς την ορθή ερμηνεία του επίδικου δημοσιεύματος είναι πάντοτε ρόλος των ενόρκων να αποφασίσουν κατά πόσο θα επικρατήσει η ερμηνεία η οποία είναι δυσφημιστική. Στην Κύπρο ο διαχωρισμός μεταξύ το καθήκον του δικαστή να αποφασίσει κατά πόσο το επίδικο δημοσίευμα θα μπρορούσε να εκληφθεί από τον λογικό ανθρωπο ως δυσφημιστικό (question of law) και το καθήκον των ενόρκων να αποφασίσουν κατά πόσο το επίδικο δημοσίευμα θα εκληφθεί από τον λογικό άνθρωπο ως δυσφημιστικό (question of fact) είναι θεωρητικό διότι ο επαγγελματίας δικαστής εκτελεί και τα δύα καθήκοντα. Στην Αγγλική απόφαση Slim v Daily Telegraph Ltd.[6] γίνεται ωραία αναφορά στους δύσκολους και τεχνικούς κανόνες του αστικού αδικήματος του λιβέλλου που κάποτε περιπλέκουν το καθήκον του Δικαστή να αποφασίσει με βάση τους κανόνες της κοινής λογικής σε σχέση με την ορθή ερμηνεία του επίδικου δημοσίευματος. ' If this protracted exercise in logical positivism has resulted in our reaching a conclusion as to the meaning of either letter different from the first impression which we formed on reading it , the conclusion reached is unlikely to reflect the impression of the plaintiff's character or conduct which was actually formed by those who read the letters in their morning newspaper in 1961.[Diplock] Words are imprecise instruments for communicating the thoughts of one man to another .but the notion that the same words should bear different meanings to different men and that more than one meaning should be 'right' conflicts with the training of a lawyer.for lawyers the major premise is that any particular combination has one meaning .and is capable of ascertainment as being the 'right' meaning by the adjudicator to whom the law confides the responsibility of determining it.When libel tried by judge it is he who has to arrive at a single right meaning as the natural and ordinary meaning of the words complained of.It would be carrying artificiality too far for a judge to ask himself not only ' What is the natural and ordinary meaning in which the words would be understood by reasonable men to whom they were published?' but also the further question ' could reasonable men understand them as bearing that meaning?.' (ελευθερη μετάφραση) ' Είναι αβεβαίο κατά πόσο η ενδελεχής εξέταση του κειμένου θα μας οδηγήσει σε διαφορετική ερμηνεία της επιστολής σε σύγκριση με την άποψη που σχηματίσαμε όταν διαβάσαμε την επιστολή για πρώτη φορα. Αυτό το οποίο είναι βέβαιο είναι ότι τα συμπεράσματα μας δεν θα πρέπει να αναθεωρηθούν σε σχέση με την εντύπωση που δημιουργήθηκε στους αναγνώστες που διαβάσαν την πρωινή εφημερίφα το 1961 για το χαρακτήρα και συμπεριφορά του ενάγοντα. Οι λέξεις δεν μπορούν με ακρίβεια να μεταφέρουν τις σκέψεις ενός ανθρώπου σε άλλο άνθρωπο...αλλά η θέση ότι οι ίδιες λέξεις θα πρέπει να σημαίνουν διαφεροτικά πράγματα σε διαφορετικούς ανθρώπους και ότι δεν υπάρχει η 'ορθή' εμρηνεία των λέξεων έρχεται σε αντίθεση με τις αρχές τις οποίες μαθαίνει ο δικηγόρος...για τους δικηγόρους η αρχή που οδηγεί την σκέψη τους είναι ότι οποιοσδήποτε συνδυασμός λέξεων έχει μία ερμηνεία...και αυτή η ερμηνεία μπορεί να διαπιστωθεί και είναι καθήκον του κριτή να την διαπιστώσει. Οταν ο λίβελλος δικάζεται μόνο από Δικαστή είναι αυτός ο οποίος θα πρέπει να αποφασίσει ποια είναι η φυσική και συνισθησμένη ερμηνεία των λέξεων που καταγγέλονται από τον ενάγοντα. Θα ήταν αφύσικο για ένα δικαστή να ρωτάει τον εαυτό του όχι μόνο ' ποια είναι η φυσική και συνισθισμένη ερμηνεία των λέξεων τα οποία προκύπτουν από το επίδικο δημοσίευμα με βάση την αντιληψη λογικών ανθρώπων' αλλά και το ερώτημα 'κατά πόσο οι λογικοί ανθρώποι θα μπορούσαν να έχουν αυτή την αντίληψη σε σχέση με εκείνη την ερμηνεία.' Το άρθρο 17(γ) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 149, προνοεί τα ακόλουθα: Η δυσφήμηση συνίσταται στη δημοσίευση από οποιοδήποτε πρόσωπο με έντυπο, γραπτό, ζωγραφιά, ομοίωμα, χειρονομίες, λόγια ή άλλους ήχους, ή με κάθε άλλο μέσο οποιασδήποτε φύσης περιλαμβανομένης και της εκπομπής με ασύρματη τηλεγραφία, δημοσιεύματος το οποίο (γ) Εκ φύσεως τείνει να βλάψει ή να επηρεάσει με δυσμένεια την υπόληψη άλλου προσώπου στο επάγγελμα, επιτήδευμα, την εργασία, απασχόληση, ή τη θέση του. Λέξεις που επηρεάζουν την υπόληψη του ατόμου στο επάγγελμα του, εργασία του ή την απασχόληση του είναι δυσφημιστικές. Στο σύγγραμμα Gatley on Libel and Slander, Sweet and Maxwell[7], επεξηγείται ότι το ορθό κριτήριο για να αξιολογηθεί το γραπτό από αυτή την πτυχή είναι ως ακολούθως: ' Even if the words do not relate to qualifications peculiar to the claimant's calling and would not be defamatory if published of others, they are actionable per se if they would be likely adversely to affect his professional reputation (and not merely his private character) in the eyes of reasonable people.' (Ελεύθερη μετάφραση) ' Ακόμη και εάν οι λέξεις δεν έχουν σχέση με τα ειδικά προσόντα της θέσης του ενάγοντα και οι συγκεκριμένες λέξεις δεν θα ήταν δυσφημιστικές για άλλα πρόσωπα, θεωρούνται ότι είναι λέξεις δυσφημιστικές για την υπόληψη του ενάγοντα εάν κοινοποιηθούν σε τρίτο πρόσωπο και επηρεάζουν δυσμενώς την υπόληψη του ενάγοντα στο επάγγελμα του (όχι την υπόληψη του σε σχέση με την ιδιωτική του ζωή) στα μάτια λογικών και αντικειμενικών ανθρώπων. ' Ο ενάγοντας είναι εκλεγμένο μέλος του κοινοτικού Συμβουλίου. Εάν ένα μέλος του κοινοτικού συμβουλιου συμμετέχει σε παράνομες συνεδρίες ως αποτέλεσμα των οποίων και λαμβάνονται και παράνομες αποφάσεις είναι ένδειξη ότι πρόκειται για άτομο ακατάλληλο για την θέση του κοινοτικού συμβουλίου. Στην περίπτωση που πρόσωπο κατέχει κάποιο αξίωμα και αντιπροσωπεύει το κοινό τεκμαίρεται ότι το πρόσωπο αυτό θα συμπεριφέρεται με νόμιμο τρόπο κατά την προώθηση των συμφερόντων της κοινότητας. Αποδίδεται στον ενάγοντα ότι ενήργησε έξω από τα θέσμια για να συμμετέχει σε παράνομη συνεδρία. Στην Αγγλική υπόθεση Gough v Local Sunday Newspapers (North) Ltd.[8] πρόσωπο με δημόσια θέση χαρακτηρίσθηκε ως ανίκανος σε σχέση με τον τρόπο που χειρίστηκε ζήτημα καταμέτρησης ψήφων που ήταν σε δέσμη που δεν λήφθηκε υπόψη κατά την ψηφοφορία αμέσως μετά τις εκλογές. Απέτυχε η υπεράσπιση της αλήθειας κατά έφεση της πρωτόδικης απόφασης επειδή κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας δεν εντοπίσθηκε συγκεκριμένη νομοθεσία ή κανόνας που να ρυθμίζει το συγκεκριμένο πρόβλημα που προέκυψε μετά την ψηφοφορία επομένως, δεν μπορουσε να χαρακτηρισθεί ανίκανος στην απουσία ενδεδειγμένου τρόπου χειρισμού της κατάστασης. Περαιτέρω, στην Αγγλική υπόθεση Parmiter v Coupland 1840 6 M and W επεξηγηθηκε ότι έχει δυσφημιστική έννοια όποια αναφορά σε πρόσωπο με δημόσια θέση που ενεργεί κατά την εκτελέση των καθηκόντων του με μη νόμιμο τρόπο, άδικα ή όταν του αποδίδεται ότι είναι διεφθαρμένος. Αν κριθεί ότι η ερμηνεία των λέξεων αποδίδει τέτοια δυσφημιστική έννοια για την επαγγελματική ζωή του ενάγοντα αυτός δεν είναι ανάγκη να αποδείξει ειδικές ζημιές για να δικαιούται θεραπεία και δύναται μόνο να αποδείξει ότι υπέστη ταλαιπωρία και ψυχική οδύνη για να δικαιούται αποζημιώσεις. (Βλ. Gatley on Libel and Slander)[9]. Ο συνδυασμός και σειρά των λέξεων της επιστολής δεν αφήνουν περιθώρια άλλης ερμηνείας παρά μίας που είναι δυσφημιστική για την επαγγελματική ζωή του ενάγοντα. Στην επιστολή συνδέεται η αναφορά σε ενέργειες των μελών του συμβουλίου που γίνονται παρά των νόμιμων διαδικασιών δηλαδή είναι παράνομες. Μετά συνεχίζει και προσθέτει ότι είναι παράνομες οι ενέργειες ή αποφάσεις ειδικά όταν αυτές γίνονται από πρόσωπα του κοινοτικού συμβουλίου που έχουν προσωπικό συμφέρον. Αποφάσεις που είναι παράνομες για τους λόγους που εκθέτει πιο πάνω δεν γίνονται για σωστό και δίκαιο σκοπό αλλά για αθέμιτους λόγους και καλύπτουν προσωπικά συμφέροντα. Δεν ανέφερε στην επιστολή του ποιό είναι το προσωπικό συμφέρον αλλά αυτό έχει σχέση με την ταυτότητα των μελών του κοιντοτικού συμβουλίου που κατανομάζει. Με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία του εναγόμενου 1 προκύπτει ότι αυτά τα πρόσωπα έχουν στενή συγγενική σχέση με πρόσωπα που έχουν συμφέρον στην επέκταση της λατομικής ζώνης. Η αναφορά σ' αυτά τα πρόσωπα ονομαστικά υποδηλώνει ότι ο αναγνώστης θα γνώριζε εξαιτίας των ονομάτων των προσώπων αυτών για την συγγενική σχέση. Επομένως, το νόημα αυτής της παραγράφου είναι ότι η συνεδρία ήταν παράνομη και ως τέτοια δεν παράγει έννομα αποτελέσματα αλλά και ότι η πεποίθηση του είναι ότι η ύπαρξη της προσωπικής της σχέσης είναι ακόμη ένα στοιχείο που συνηγορεί στο επιχείρημα σε σχέση με το παράνομο της συνεδρίας. Στην ουσία καταλογίζεται στον ενάγοντα ότι συμμετείχε στην συνεδρία όχι για σωστό λόγο αλλά για αθέμιτο λόγο σε σχέση με την ιδιοτητά του ως μέλος του κοινοτικού συμβουλίου. Είναι φανερό ότι εάν προκειται για κοινοτικό σύμβουλο που ενεργεί έξω από τα θέσμια για να προωθήσει μία ενέργεια και/ή συμμετείχε σε ενέργεια που θα προωθούσε στις Βρετανικές Βάσεις μία μη αντιπροσωπευτική θέση του κοινοτικού συμβουλίου για το ζήτημα της επέκτασης της λατομικής ζώνης και που δεν έπρεπε καν να προωθήσει επειδή το μέλος που ψήφισε υπέρ είχε σύγκρουση συμφερόντων κατά την προώθηση της συγκεκριμένης θέσεις ως αδελφότεκνος ενός εκ των λατόμων πρόκειται για πρόσωπο που δεν είναι κατάλληλο για την θέση και έτσι δεν μπορεί αυτή η διασύνδεση να μην είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην υπόληψη του ως δημόσιο πρόσωπο. Είναι φανερό γιατί ο ενάγοντας θα ήταν το αντικείμενο χλευασμού και αμφισβήτησης, ως κοινοτικός σύμβουλος, εάν επικρατούσε η γενική αντίληψη ότι ενεργούσε εκτός των θέσμιων κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του ως κοινοτικός σύμβουλος ή έπαιρνε αποφάσεις που προωθούσαν θέσεις στενών συγγενικών του προσώπων. Η επιστολή δεν συνδέει το μη νόμιμο της συνέλευσης μόνο με το προσωπικό συμφέρον αλλά εξηγά αναλυτικά ότι θεωρεί τις αποφάσεις που λήφθηκαν ως παράνομες διότι δεν τηρήθηκαν οι νόμιμες διαδικασίες για σύγκλιση της. Κοινοποίηση της Επιστολής Ο ενάγοντας έχει το βάρος να αποδείξει ότι ο εναγόμενος 1 ευθύνεται για την κυκλοφορία και/ή κοινοποίηση της επιστολής σε τρίτους. Ο εναγόμενος 1 παραδέχθηκε ότι η επιστολή έχει σταλεί σε αρμόδια πρόσωπα στους φορείς στους οποίους απευθύνεται η επιστολή. Η θέση του ενάγοντα ότι η επιστολή κυκλοφόρησε στα καφενεία του χωριού εξαιτίας ενεργειών των εναγομένων είναι συμπέρασμα που δεν στηρίζεται από την δοθείσα μαρτυρία. Δεδομένης και της θέσης του εναγόμενου 1 ότι στο συγκεκριμένο καφενείο δεν συχνάζει παρά μόνο σε αναζήτηση ψήφων κατά προεκλογική εκστρατεία αυτό το αποδεικτικό στοιχείο προεξοφλά και αυτή την πτυχή της υπόθεσης. Συνεπώς, μπορεί να αποδοθεί στους εναγόμενους και συγκεκριμένα στον εναγόμενο 1 μόνο ότι κοινοποιησε την επιστολή στα πρόσωπα στα οποία απευθύνεται η επιστολή. Αξιολόγηση της μαρτυρίας Έχω εξηγήσει πιο πάνω γιατί θεωρώ αληθινή την διατύπωση της θέσης του εναγόμενου 1 ότι δεν ενημερώθηκε για την συνεδρία 5/6/2012 ώστε να γνωρίζει για να είναι παρών. Ο ενάγοντας ανέφερε ότι τα διαφωνούντα μέλη της κοινοτικού συμβουλίου αρνήθηκαν να επικυρώσουν τα πρακτικά της συνεδρίας 29/2/
14. Ο ενάγοντας δεν προσκόμισε μαρτυρία για να αποδείξει ότι ζητήθηκε από τον κοινοτάρχη να συγκαλέσει έκτακτη συνεδρία . Ακόμη και ο Έπαρχος στην επιστολή ημερομηνίας 25/4/2012 δεν ζήτησε όπως γίνει νέα ψηφοφορία αλλά ζήτησε όπως γίνει νέα συνεδρία στην οποία θα τον καλούσαν τα μέλη του κοινοτικού συμβουλίου να ειναι παρών για να εξηγήσει τους λόγους για τους οποίους θεωρούσε την απόφαση που λήφθηκε με ψηφοφορία στις 29 Φεβρουαριου 2012 μη νόμιμη. Ήταν θέση του ενάγοντα ότι οι εν λόγω ψηφοφορίες δεν παρήγαγαν αποφάσεις υπό την έννοια ότι την τελική απόφαση για την επέκταση της λατομικής ζώνης θα την είχαν οι Βρετανικές Βάσεις. Όμως ως προκύπτει από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου οι Βρετανικές Βάσεις ήθελαν την τοποθέτηση του Κοινοτικού Συμβολίου ως προϋπόθεση για να εξετάσουν το ζήτημα της επέκτασης της Λατομικής ζώνης. Η τοποθέτηση του Συμβουλίου υπο αυτή την έννοια ήταν απόφαση που δέσμευε την κοινότητα και είναι ακριβώς γι' αυτόν τον λόγο που έπρεπε να ληφθεί ψηφοφορία για το ζήτημα. Θεωρώ, επίσης, ότι αφ' ης στιγμής έγιναν ψηφοφορίες για το ζήτημα, οποίο αποτέλεσμα της ψηφοφορίας συνιστούσε απόφαση του Συμβουλίου επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Συνεπώς, δεν είναι δυνατόν να έχουν παρθεί δύο διαφορετικές αποφάσεις για ακριβώς το ίδιο ζήτημα η μία στις 29/2 και η άλλη στις 5/
15. και να θεωρούνται ότι και οι δύο συνιστούν την θέση της κοινότητας επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Σύμφωνα με την ενημέρωση που έτυχε το γραφείο του Έπαρχου ως προκύπτει από τον σχετικό φάκελο που καταχωρήθηκε ως τεκμήριο 2 προκύπτει ότι η συνέλευση ημερομηνίας 5/6/2012 συγκλήθηκε δυνάμει του άρθρου 41 του Περί Κοινοτήτων Νόμου που προνοεί ως ακολούθως: 41.-