RODHAGATE ENTERTAINMENT LIMITED κ.α. ν. T.P. PATH TRADING LIMITED, Αρ. Αγωγής: 757/16, 15/7/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A142 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 757/16
- RODHAGATE ENTERTAINMENT LIMITED
- D.J. KARAPATAKIS AND SONS LIMITED Ενάγοντες -και- T.P. PATH TRADING LIMITED Εναγόμενη Αίτηση Ημερομηνίας: 15/4/2016 Ημερομηνία: 15 Ιουλίου 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές: κα Δημητρίου Για καθ' ου η αίτηση: κος Ηλίας Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή τους οι ενάγοντες αξιώνουν αποζημιώσεις ως η παράγραφος 18 και 19 εναντίον της εναγομένης 2 αντίστοιχα για παράβαση συμφωνίας ενοικίου και χρήσης χώρου των υποστατικών πολυκινηματογράφων Cineplex. Περαιτέρω, οι ενάγοντες 1 που είναι διαχειριστές των χώρων αυτών ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου που να εμποδίζουν τους εναγόμενους και τους αντιπροσώπους της να επεμβαίνουν ή να κάνουν χρήση τους χώρους όπου στεγάζουν τις επιχειρήσεις τους στα υποστατικά των πολυκινηματογράφων. Με την αίτηση τους οι ενάγοντες ζητήσαν και πετύχαν την έκδοση διατάγματος Mareva για το ύψος του ποσού των αποζημιώσεων που ζητείται με την αγωγή. Συγκεκριμένα ζητούνται τα ακόλουθα διατάγματα: Α. Ενδιάμεσο ή/και προσωρινό διάταγμα απαγορεύον στην Εναγόμενη ή/και τους αξιωματούχους, υπαλλήλους, εντολείς, αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες αυτής, να επεμβαίνουν ή/και να παρεμβαίνουν με οποιοδήποτε τρόπο ή/και να χρησιμοποιούν ή/και κατέχουν με οποιοδήποτε τρόπο ή/και να εισέρχονται ή/και να εκμεταλλεύονται ή/και να καρπούνται με οποιοδήποτε τρόπο τα Υποστατικά σε Λευκωσία (Στρόβολο), Λεμεσό, Λάρνακα και επί του Εμπορικού Κέντρου (τα «Υποστατικά») υπό την ονομασία The Mall of Cyprus (το «Εμπορικό Κέντρο»). Β. Προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύεται στην Εναγόμενη ή/και τους αξιωματούχους, υπαλλήλους, εντολείς, αντιπροσώπους ή/και υπηρέτες αυτής μέχρι τελικής εκδίκασης της πιο πάνω αγωγής ή μέχρι νεωτέρας διαταγής του Δικαστηρίου να επιβαρύνουν, προβούν σε συναλλαγή, αποσύρουν, αποξενώσουν ή εκταμιεύσουν οποιοδήποτε ποσό μέχρι €79.996,19 πλέον νόμιμο τόκο, ο οποίος επιβαρύνει κάθε μηνιαίο ποσό για την άδεια χρήσης ή/και κοινόχρηστες ύλες από την ημέρα που αυτό κατέστη απαιτητό μέχρι εξόφλησης, από οποιοδήποτε τραπεζικό λογαριασμό διαθέτουν. Γ. Διάταγμα του παρόντος Δικαστηρίου διατάττον την Εναγομένη (δια των Διευθυντών της) να προβεί στις ακόλουθες ενέργειες εντός 7 (επτά) ημερολογιακών ημερών από την επίδοση του παρόντος Διατάγματος. (α) να ετοιμάσει, ορκιστεί και καταχωρήσει στο Πρωτοκολλητείο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας ένορκη δήλωση, στην οποία να προσδιορίζει όλα τα περιουσιακά στοιχεία της εντός ή εκτός της Κυπριακής Δημοκρατίας, που η αξία τους υπερβαίνει το ποσό των €1,000 (χίλια Ευρώ), είτε αυτά είναι εγγεγραμμένα επ΄ ονόματι της είτε όχι, ή είτε αυτά κατέχονται αποκλειστικά από την Εναγόμενη είτε από κοινού με τρίτα πρόσωπα, ή είτε η Εναγόμενη έχει νομικό συμφέρον επ' αυτών, είτε είναι δικαιούχος ή άλλως πως ωφέλιμη ιδιοκτήτρια (beneficial owner), καθορίζοντας την αξία, τοποθεσία και λεπτομέρειες όλων αυτών των περιουσιακών στοιχείων (συμπεριλαμβανομένων των αριθμών και ονομάτων όλων των σχετικών τραπεζικών λογαριασμών και την ταυτότητα και διεύθυνση εκάστου σχετικού τραπεζικού ιδρύματος), και, (β) να επιδώσουν αντίγραφο της πιο πάνω ένορκης δήλωσης στους Δικηγόρους των Εναγουσών Το Α μέρος του αιτητικού έχει χορηγηθεί στους ενάγοντες μονομερώς. Τα σημαντικά γεγονότα που θεμελιώνουν την αιτηση των εναγόντων είναι ως ακολούθως. Η ενάγουσα 1 η οποία διαχειρίζεται τους χώρους των πολυκινηματογράφων Cineplex υπέγραψε στις 14.10.2009 συμφωνία παροχής άδειας χρήσης του χώρου των υποστατικών με την εναγομένη . Η διάρκεια της συμφωνίας ενοικίασης ήταν πέντε έτη με δικαίωμα αν συμφωνούσαν τα μέρη ανανέωσης της συμφωνίας. Το ύψος του ενοικίου καθορίσθηκε στο συμβόλαιο και υπήρχε δυνατότητα τερματισμού της συμφωνίας στην περίπτωση παράβασης εκάστου όρου της συμφωνίας. Επιπρόσθετα, με αυτή την συμφωνία υπογράφηκε και συμπληρωματική συμφωνία μεταξύ των μερών στις 24.7.2012 βάση της οποίας η αρχική συμφωνία θα παρατεινόταν μέχρι 3.8.
- Μέχρι τις 6.4.2016 ο λογαριασμός των εναγόμενων είχε οφειλόμενα ενοίκια ύψους 69.975.92 και κοινόχρηστα ύψους 10,320.
- Αρνήθηκαν οι εναγόμενοι να πληρώσουν το οφειλόμενο ποσό και εγκατέλειψαν πριν την λήξη της συμφωνίας δύο από τα υποστατικά που ενοικίαζαν. Παρά την λήψη επιστολής στην οποία ζητήθηκαν τα οφειλόμενα οι εναγόμενοι δεν πληρώνουν το υπόλοιπο και εξακολουθούν να κάνουν χρήση των υποστατικών εις βάρος των συμφερόντων των εναγόντων. Οι ενάγοντες τερμάτισαν την συμφωνία στις 16 Μαρτίου
- Περαιτέρω, οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι οι εναγομενοι δεν έχουν την οικονομική επιφάνεια να πληρώσουν αποζημιώσεις σε μεταγενέστερο στάδιο καθώς πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με οικονομικές δυσκολίες και χωρίς ικανοποιητικά περουσιακά στοιχεία. Συνεπώς, εάν δεν χορηγηθούν οι αιτούμενες θεραπείες η ζημιά στους ενάγοντες θα είναι ανεπανόρθωτη. Τα γεγονότα που πλαισιώνουν την ένσταση είναι εν συντομία ως ακολούθως: Είναι θέση των εναγόμενων ότι οι ενάγοντες δεν απεκάλυψαν όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο κατά τον χρόνο έκδοσης του διατάγματος μονομερώς. Συγκεκριμένα, δεν είπαν την αλήθεια για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας αλλά και την πραγματική οφειλή των εναγόμενων βάση την συμφωνία. Ισχυρίζονται ότι το αίτημα των εναγόντων δεν ήταν κατ' επείγον επειδή οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι προ διάστημα 16 μηνών ήδη οφείλετο μεγάλο ποσό χρημάτων για την χρήση των υποστατικών. Ισχυρίζονται οι εναγόμενοι ότι ουδέποτε παραβίασαν την συμφωνία επειδή υπήρχε σταδιακή πληρωμή και ακόμη μετά τον τερματισμό της συμφωνίας οι ενάγοντες αποδέχθηκαν πληρωμές από τους εναγόμενους. Ο λόγος που οι εναγόμενοι δεν έχουν παραδώσει το υποστατικό στον Στρόβολο στους ενάγοντες είναι επειδή ο διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας είναι στην Αυστραλία και ταξίδευσε στην Κύπρο τον Απρίλιο για να βρεθεί λύση ενόψει και του γεγονότος ότι η επίχειρηση της εταιρείας στα υποστατικά ανέμενε αυξημένα έσοδα εξαιτίας της τουριστικής περιόδου. Στις 18.4.2016 πλήρωσαν το ποσό των €8000 στους ενάγοντες και στις 24.5.2016 έγινε προσφορά πληρωμής του ποσού των €2000 προς την ενάγουσα. Στις 4 Απριλίου 2016 έγινε συνάντηση μεταξύ των μερών προς αποπληρωμή του χρέους και σε εκείνη την συνάντηση ο Κυριακος Παττίκης διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας ζήτησε χρόνο να διαβουλευθεί με άλλους διευθυντές που ήταν στην Αυστραλία. Ότι η εταιρεία στερείται περιουσία και δεν έχει την οικονομική επιφάνεια να αποπληρώσει το οφειλόμενο ποσό, δεν είναι η αλήθεια διότι διαχειρίζονται συνολικά έξη υποστατικά με την ίδια επιχείρηση σε όλες τις πόλεις της Κύπρου και το κάθε υποστατικό έχει τον εξοπλισμό και την επίπλωση του. Βέβαια αυτή η κινητή περιουσία δεν έχει απαριθμηθεί από τους εναγόμενους αλλά και ουτε η αξία αυτής της κινητής πειρουσίας δεν έχει αναφερθεί. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται σειρά ενεργειών των εναγόντων στην παράγραφο 14 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης που κατά την άποψη τους είχαν ως αποτέλεσμα εμπόδιζαν και δυσκόλευαν την πρόσβαση των πελατών τους στην επιχείρηση τους για να τους πωλήσουν τα δικά τους προϊόντα. Παρόλο που στα πλαίσια αυτής της αίτησης δεν ενδείκνυται η εξαγωγή συμπερασμάτων σε σχέση με τα γεγονότα της υπόθεσης υπάρχουν γεγονότα που είναι αναντίλεκτα και είναι σημαντικά ώστε να ληφθούν υπόψη ώστε να κρίνει το Δικαστήριο εάν θα χορηγήσει ή θα συνεχίσει να χορηγά τις αιτούμενες θεραπείες.
- Οι εναγόμενοι αρνούνται το ύψος της οφειλής ως αυτό διαμορφώνεται στην αίτηση και την έκθεση απαιτήσεως όμως με τις δικές τους παραστάσεις παραδέχονται ότι υπάρχει σημαντική οφειλή προς αποπληρωμή και επικαλούνται τα προβλήματα που προέκυψαν μετά την οικονομική κρίση ως λόγος για τον οποίο δεν μπορούσαν να πληρώσουν τις οφειλές τους ως προνοούσε το συμβόλαιο αλλά σταδιακά. Επιπρόσθετα, υπήρχε συνάντηση τον Απρίλιο ώστε να βρεθεί τρόπος να επιλυθούν διαφορές μεταξύ των μερών αλλά και να αποπληρωθεί το οφειλόμενο και σ' αυτή την συνάντηση ζητήθηκε εκ μέρους των εναγόμενων χρόνο.
- Πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Μέτοχοι και διευθυντές της εταιρείας βρίσκονται στην Αυστραλια. Η εταιρεία έχει μόνο κινητή περιουσία. Η αξία της κινητής περιουσίας δεν έχει εξακριβωθεί ότι καλύπτει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό ως αυτό προκύπτει από την Έκθεση Απαιτήσεως και υπάρχει παραδοχή των εναγόμενων ότι δυσκολεύονται να πληρώνουν τα συμφωνηθέντα με αποτέλεσμα να πληρώνονται σταδιακά και αργοπορημένα. ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΟΥΣΙΩΔΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ Oι καθ' ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι υπάρχουν ζητήματα που εάν τα γνώριζε το Δικαστήριο κατά την έκδοση του διατάγματος μονομερώς θα επηρέαζαν αρνητικά την κρίση του Δικαστηρίου. Βασίζεται στους ισχυρισμούς των εναγόντων ότι οφείλετο μεγάλο ποσό χρημάτων για μεγάλο χρονικό διάστημα για να προβάλει την θέση ότι δεν υπάρχει ζήτημα κατ' επείγον στην προκειμένη περίπτωση. Επικαλούνται πληρωμή του ποσού των €8000 στις 18.4.16 αλλά και ποσό χρηρμάτων ύψους €2000 που προσέφεραν στους ενάγοντες με επιταγές μετά την έκδοση του διατάγματος. Τρίτο γεγονός, ότι υπήρχε συνάντηση για σκοπούς διευθέτησης των διαφορών και της οφειλής. Η έκδοση μονομερούς διατάγματος είναι εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης χωρίς να δοθεί ευκαιρία στον αντίδικο να ακουστεί. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο ο διάδικος που επιζητεί την επιχορήγηση τέτοιας θεραπείας οφείλει να προβεί σε πλήρη αποκάλυψη όλων των γεγονότων τα οποία μπορεί να επενεργούν στην άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Στην απόφαση Global Cruise Lines v Metro Shipping[1] λέχθηκε ότι το καθήκον για αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων συναρτάται προς την καλή πίστη που πρέπει να έχει ο διάδικος όταν ζητεί την έκδοση θεραπείας χωρίς να ακουσθεί η άλλη πλευρά. Το κριτήριο, για τα ποιά γεγονότα είναι ουσιώδης και που τείνουν να επηρεάζουν την κρίση του Δικαστηρίου να δεν αποκαλυφθούν, είναι αντικειμενικό. "Ουσιώδεις για τους σκοπούς αυτούς είναι κάθε γεγονός το οποίο άπτεται και μπορεί εξ'αντικειμένου να επιδράσει στην άσκηση της διακριτκής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι της αιτούμενης θεραπείας" Είναι σημαντικό ο ενάγοντας να έχει αποκαλύψει στο Δικαστήριο όλα τα ουσιώδη γεγονότα που ενδεχομένως θα επιδρούσαν στην κρίση του Δικαστήριο κατά την έκδοση του μονομερούς προσωρινού διατάγματος. Το καθήκον αυτό είναι συνυφασμένο με την καλή πίστη που πρέπει να επιδείξει ο ενάγοντας κατά την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, κυρίως επειδή το διάταγμα εκδίδεται χωρίς να εισακουσθεί η άλλη πλευρά. Όπως λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση M & Ch Mitsingas Trading Ltd. v Timberland [2] η σημασία της μη αποκάλυψης έγκειται στην αποστέρηση του Δικαστηρίου γνώσης ουσιωδών γεγονότων. Το τι είναι ουσιώδης γεγονός προσδιορίζεται με αναφορά των επίδικων θεμάτων που εγείρονται στα πλαίσια του αιτήματος για απαγορευτικό διάταγμα όπως καθορίζονται από το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Επίσης στην πιο πάνω απόφαση επισημαίνονται και τα ακόλουθα: "Το κριτήριο για τα γεγονότα που πρέπει να αποκαλυφθούν είναι αντικειμενικό. Το ηθελημένη ή μη της παράλειψης δεν είναι σημαντικό ούτε η πρόθεση εξαπάτησης αποτελεί προυπόθεση για την ακύρωση του διατάγματος για τη μη αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων..." Αυτά που πρέπει να αποκαλυφθούν από τον ενάγοντα είναι γεγονότα γνωστά σ' αυτόν ή γεγονότα τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη προσπάθεια τα οποία σχετίζονται με: (α) το βάσιμο του δικαιώματος του όπως διαγράφεται στο δικόγραφο του (β) τη σοβαρότητα του ζητήματος που εγείρεται καθώς και (γ) την πιθανότητα της επιτυχίας Η υποχρέωση για αποκάλυψη γεγονότων δεν περιλαμβάνει μόνο τα ουσιώδη γεγονότα που είναι γνωστά στον αιτητή αλλά και αυτά τα οποία θα μπορούσε να ανακαλύψει με εύλογη έρευνα. (Βλ. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ.)[3]. Εάν ανακαλύψει το Δικαστήριο ότι παραπλανήθηκε για να επιτευχθεί η έκδοση μονομερούς διατάγματος τότε έχει την διακριτική εξουσία άμεσης ακύρωσης του διατάγματος. Κανένα από τα ζητήματα που έχουν αναφέρει οι εναγόμενοι δεν είναι ουσιώδης ώστε να είχε διαμορφωθεί η κρίση του Δικαστηρίου διαφορετικά κατά την ημέρα έκδοσης του διατάγματος. Οι εναγόντες εξήγησαν ότι επέδειξαν καλή θέληση παρά το γεγονός ότι με την πάροδο του χρόνου το οφειλόμενο ποσό διογκώνετο. Αυτή η ενέργεια δείχνει την καλή πίστη και υπομονή των εναγόντων να περιμένουν τους εναγόμενους να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Πέρασε χρόνος αυξήθηκε το οφειλόμενο ποσό. Εν τω μεταξύ στάληκε επιστολή για τερματισμό της συμφωνίας και οι εναγόμενοι εγκατέλειψαν ένα από τα υποστατικά που είχαν ενοικιάσει χωρίς ακόμη το ποσό να πληρωθεί. Συνεπώς, το ζήτημα ήταν κατ' επείγον και η αφέλεια των εναγόντων να δώσουν πίστωση χρόνου προς αποπληρωμή του οφειλόμενου ποσού δεν είναι κάτι το οποίο θεωρώ πρέπει να χρησιμοποιηθεί εναντίον τους και ως λόγο άρνησης χορήγησης της συγκεκριμένης θεραπείας. Δεύτερο, η πληρωμή του ποσού των €8000 στις 18.4.2014 δεν είναι περασμένο στο τεκμήριο 5 κατάσταση λογαριασμού προς υποστήριξη της αίτησης. Η κατάσταση λογαριασμού που τέθηκε ενώπιον μου διαμορφώνεται μέχρι τις 31 Μαρτίου
- Οι πληρωμές που αναφέρονται στην ένσταση έγιναν μεταγενέστερα της έκδοσης του διατάγματος συνεπώς δεν τίθεται ζήτημα αποκάλυψης τους. Τρίτο, σε σχέση με τις διαβουλέυσεις που έγιναν και που δεν κατέληξαν σε επιτυχία τον Απρίλιο 2016 ούτε αυτό το γεγονός θα είχε αντίκτυπο στην κρίση του Δικαστηρίου. Αντιθέτως, το γεγονός ότι οι εναγόμενοι ζήτησαν πίστωση χρόνου για να πληρώσουν τα οφειλόμενα θα επενεργούσε ως επιπρόσθετος παράγοντας υπέρ της έκδοσης του διατάγματος. Σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν προβαίνει σε λεπτομερή ανάλυση της μαρτυρίας για την εξαγωγή πραγματικών ευρημάτων επί περίπλοκων γεγονότων και δεδομένων. Σημασία έχει ότι οι εναγόμενοι αναγνωρίζουν ότι οφείλουν χρήματα βάση της συμφωνίας που υπέγραψαν και ότι υπάρχουν δυσκολίες πληρωμής του οφειλόμενου ποσού. Σκοπός του διατάγματος ήταν η διαφύλαξη περιουσιακών στοιχείων της εναγομένης εταιρείας ώστε να είναι δυνατή η εκτέλεση δικαστικής απόφασης για αποζημιώσεις εάν ήθελε πετύχει η αξίωση των εναγόντων για παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων. Κανένα γεγονός που έχει περιέλθει εις γνώση μου στα πλαίσια της ένστασης δεν επηρεάζει την κρίση μου ότι τίθεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, οφειλόμενο ποσό και αδυναμία των εναγόμενων να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Η εξουσία του Δικαστηρίου να εκδώσει προσωρινά διατάγματα πηγάζει από το άρθρο 32 του Ν. 14/
- Με βάση το πιο πάνω άρθρο το Δικαστήριο έχει ευρεία εξουσία σε σχέση με την έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων. Η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με γνώμονα τις πιο κάτω προϋποθέσεις: Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία Η διαπίστωση ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Στην Αγγλική υπόθεση American Cyanamid v Ethican Ltd.[4] επεξηγήθηκε ότι η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση δεν περιλαμβάνει οτιδήποτε πέραν από του να αποδέιξει ο ενάγοντας ότι έχει συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα δικόγραφα και του δικαιώματος που προσπαθεί να προστατεύσει. Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιχειρήσει να επιλύσει τα διάφορα πραγματικά ζητήματα που εγείρονται στην απαίτηση με βάση τα πραγματικά γεγονότα που εκτίθενται στις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της αίτησης και ένστασης για την έκδοση του απαγορευτικού διατάγματος. Ο ρόλος του Δικαστηρίου δεν επεκτείνεται πέραν από του να αποφασίσει εάν εγείρεται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Επομένως, δεν πρέπει το Δικαστήριο να εισέλθει σε εις βάθος εξέταση της ουσίας της υπόθεσης. Το Δικαστήριο εξετάζει την απαίτηση του ενάγοντα στο βαθμό που απαιτείται για να καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η απαίτηση του ενάγοντα δεν είναι επιπόλαια με βάση τις πραγματικές παραστάσεις που τίθενται ενώπιον του ως και επίσης εξετάζει κατά πόσο η θεραπεία που αναζητεί ο ενάγοντας θεμελιώνεται στον νόμο. Σε σχέση με το ζήτημα που ήγειραν οι καθ' ων η αίτηση ότι οι ενάγοντες δεν εκφράζουν ολοκληρωμένη αγωγή εναντίον της εναγομένης εξαιτίας της ιδιότητας τους αυτό δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η ενάγουσα 2 είναι ιδιοκτήτρια των υποστατικών που έχει ενοικίασει η εναγόμενη και η ενάγουσα 1 διαχείριζεται τα υποστατικά εκ μέρους της ενάγουσας
- Είναι γεγονός ότι δεν υπαρχει συμβατική σχέση μεταξύ της ενάγουσας 2 και της εναγομένης και θα είχε δίκαιο η εναγόμενη στην περίπτωση που ήθελε ενώπιον της εναγόμενης να καταχωρηθεί αγωγή και αίτηση μόνο εκ μέρους της ενάγουσας
- Όμως επειδή υπάρχει συμβατική σχέση μεταξύ της εναγομένης και της ενάγουσας 1 και οι ενάγοντες ισχυρίζονται παράβαση συμφωνίας ως αιτία αγωγής βάση της οποίας αξιώνουν τις αιτούμενες θεραπείες και όρος της συμφωνίας είναι καταβολή ποσό χρημάτων από την εναγόμενη προς την ενάγουσα 2 υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα και των δύο εναγόντων εναντίον της εναγομένης . Η αντιπαροχή για την συμφωνία είναι πληρωμή προς την ενάγουσα
- Αντιπαροχή που επωφελεί τρίτο μέρος που δεν είναι μέρος της συμφωνίας είναι νόμιμη αντιπαροχή. Συνεπώς, επειδή η αίτηση προωθείται και από τους δύο ενάγοντες δεν τίθεται πρόβλημα έννομου συμφέρον στην αξίωση για τις αιτούμενες θεραπείες. Αναφορικά με το ζήτημα της δικαιοδοσίας είναι γεγονός ότι ένα από τα πολλά υποστατικά που έχουν ενοικιάσει οι εναγόμενοι βρίσκεται στην επαρχία Λευκωσίας όμως η σχέση των μερών είναι συμβατική και η συμπληρωματική συμφωνία υπογράφθηκε στην επαρχία Λάρνακας. Περαιτέρω, η συμφωνία ενοικίασης αφορούσε και υποσταστικά του πολυκινηματογράφου και στην επαρχία Λάρνακας συνεπώς, μερος της συμφωνίας προκειτο να εκτελεστεί στην επαρχία Λάρνακας συμφωνία. Συνεπώς, με βάση το άρθρο 21
(1)(α) του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όλο ή μέρος της βάσης της αγωγής προέκυψε στην επαρχία Λάρνακας και συνεπώς δεν υπάρχει προβλημα κατά τόπου αρμοδιότητας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Η βάση της αγωγής είναι η συμβατική σχέση μεταξύ των μέρων και συγκεκριμένα τον ισχυρισμό των εναγόντων ότι οι εναγόμενοι έχουν παραβιάσει τους όρους της συμφωνίας με αποτέλεσμα να δικαιολογείται ο τερματισμός της συμφωνίας. Στην περίπτωση όμως που ήθελε αποδειχθεί ότι οι εναγόμενοι δεν τηρούσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις με την πληρωμή του οφειλόμενου υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση. Για να είναι σοβαρό το ζήτημα προς εκδίκαση συνεπάγεται και ότι υπάρχει και η προοπτική της επιτυχίας. Οι ενάγοντες με αναλυτικά και πειστήρια έγγραφα έχουν καταδέιξει γιατί οι εναγόμενοι οφείλουν τα συγεκριμένα ποσά. Σε αντίθεση με τους ενάγοντες οι εναγόμενοι όχι μόνο δεν έχουν επικαλεσθεί στοιχεία που αντικρούουν την κατάσταση λογαριασμού των εναγόντων αλλά παραδέχονται ότι υπάρχει οφειλόμενο ποσό και μόνο σταδιακή αποπληρωμή του χρέους με δυσκολία πληρωμής εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Περαιτέρω, μετά την έκδοση του διατάγματος έγιναν προσπάθειες να καταβληθούν κάποια ποσά έναντι του οφειλόμενου ποσού. Επειδή οι πρώτες δύο προϋποθέσεις του άρθρου 32 ικανοποιούνται θα προχωρήσω και να εξετάσω κατά πόσο οι ενάγοντας πρόκειται να υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά στην περίπτωση μη χορήγησης αυτής της θεραπείας κατ' επειγόντως και πριν την επιλυση της αγωγής. Εκείνο που λαμβάνεται υπόψη σε σχέση με το μη επανορθώσιμο της ζημιάς σε υποθέσεις αυτής της φύσεως είναι η αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο είναι ιδιαίτερα εμφανής (Timberland Co. v. Evans & Sons Ltd κ.ά) [5]. Πιο συγκεκριμένα, παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη για να εκτιμηθεί το μη αναστρέψιμο της ζημιάς, ως επεξηγήθηκε στην υπόθεση Parico, πιο πάνω, είναι ως ακολούθως:
- Ισοζύγιο της ευχέρειας. Αν το δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο είτε και στους δύο εγείρεται το θέμα του ισοζυγίου της ευχέρειας. Στην American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd[6] η Δικαστική Επιτροπή των Λόρδων έχει καθιερώσει ορισμένες κατευθυντήριες αρχές για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Κατά την αξιολόγηση του που κλίνει το ισοζύγιο της ευχέρειας ένας σημαντικός παράγων είναι η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις. Αν για παράδειγμα η έκταση της μη δυνάμενης να αποκατασταθεί ζημιάς του κάθε μέρους δεν θα διαφέρει σε μεγάλο βαθμό, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη τη σχετική δύναμη της υπόθεσης του κάθε μέρους όπως αποκαλύπτεται από τις ένορκες δηλώσεις που έχουν παρουσιασθεί κατά την ακρόαση της αίτησης. Αυτός όμως είναι ο τελευταίος και όχι ο πρώτος παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη. Είναι μόνο σ' αυτό το στάδιο που το δικαστήριο δικαιούται να εξετάσει κατά πόσο υπάρχει ουσιαστική ανισότητα επί της ουσίας και ποιός από τους διαδίκους έχει περισσότερη πιθανότητα επιτυχίας. Το δικαστήριο δεν δικαιούται, ακόμη και σ' αυτό το στάδιο, να εμπλακεί σε οτιδήποτε που μοιάζει με προκαταρκτική εκδίκαση της αγωγής πάνω σε συγκρουόμενες ενόρκες δηλώσεις για να αξιολογήσει τη δυνατότητα της υπόθεσης του κάθε μέρους. Μπορεί να υπάρχουν υποθέσεις στις οποίες είναι εμφανές από τη μαρτυρία ότι δεν υπάρχει αξιόπιστη αμφισβήτηση ότι η δύναμη της υπόθεσης ενός μέρους είναι δυσανάλογη από εκείνη του άλλου μέρους. Γενικά όμως η διαδικασία στις παρεμπίπτουσες αιτήσεις δεν είναι η πρέπουσα για τη διεξαγωγή έρευνας σε αμφισβητούμενα γεγονότα.
- Status Quo. Όπου οι άλλοι παράγοντες φαίνονται να είναι ισοζυγισμένοι το δικαστήριο συνήθως θα λάβει τέτοια μέτρα τα οποία σκοπό έχουν τη διατήρηση του status quo. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος εμποδίζεται προσωρινά από του να κάμει κάτι το οποίο δεν έκαμνε προηγουμένως, η μόνη επίδραση του παρεμπίπτοντος απαγορευτικού διατάγματος, σε περίπτωση που θα πετύχει στη δίκη του, είναι η αναβολή της ημερομηνίας κατά την οποία θα είναι σε θέση να εμπλακεί σε μια δραστηριότητα την οποία προηγουμένως δεν την είχε θεωρήσει αναγκαία να αναλάβει. Αν, από την άλλη, ο εναγόμενος διακόπτεται στη διεξαγωγή μιας καθιερωμένης επιχείρησης το απαγορευτικό διάταγμα θα του προκαλέσει πολύ μεγαλύτερη δυσχέρεια εφόσον θα έχει να αρχίσει πάλι να τη δημιουργεί σε περίπτωση που πετύχει στη δίκη. Η διατήρηση του status quo συγκεκριμένα ευνοεί τη χορήγηση απαγορευτικού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει να εμπλέκεται στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και οι επενδύσεις του σε κεφάλαια ήταν μικρές ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση. Σε τέτοιες περιπτώσεις είναι πάντοτε πιο εύκολο να γίνει ο υπολογισμός της ζημιάς την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί λόγω του απαγορευτικού διατάγματος παρά ο υπολογισμός της ζημιάς την οποία θα υποστεί η επιχείρηση του ενάγοντα και η εμπορική του εύνοια αν ο εναγόμενος δεν εμποδιστεί. Υπάρχουν όμως ορισμένες υποθέσεις στις οποίες τα δικαστήρια θα είναι της άποψης ότι η ζημιά στον ενάγοντα μπορεί ευχερώς να υπολογιστεί με αναφορά στις πωλήσεις που έκαμε ο εναγόμενος και ότι η ζημιά η οποία θα προκληθεί στον εναγόμενο όταν τον εμποδίζεις να συμμετέχει στην αγορά το συντομότερο δυνατό δεν είναι εύκολα υπολογίσιμη. Όπου υπάρχει μόνο ο κίνδυνος για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά του ενάγοντα και βεβαιότητα για μη δυνάμενη να προσδιοριστεί ζημιά στον εναγόμενο το δικαστήριο συχνά θα αρνηθεί να διατηρήσει το status quo και να απορρίψει αξίωση για απαγορευτικό διάταγμα. Η πορεία που ακολουθεί το δικαστήριο σε τέτοιες περιπτώσεις είναι η άρνηση χορήγησης του απαγορευτικού διατάγματος και η διαταγή για σύντομη εκδίκαση της αγωγής.
- Ικανότητα πληρωμής αποζημιώσεων. Το δικαστήριο θα λάβει υπόψη το γεγονός ότι ο εναγόμενος δεν είναι σε οικονομική θέση να αντιμετωπίσει αξίωση για σημαντικές αποζημιώσεις εναντίον του και ότι ο ενάγων είναι πιθανόν να υποστεί ζημιές πέραν από εκείνες που μπορεί ο εναγόμενος να του καταβάλει. Από την άλλη, το δικαστήριο μπορεί να λάβει υπόψη την ικανότητα ή άλλως πως του ενάγοντα να αποζημιώσει τον εναγόμενο με την ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Το απλό γεγονός ότι ένα μέρος διαθέτει πενιχρά μέσα δεν είναι συμπερασματικό για τη χορήγηση ή άρνηση απαγορευτικού διατάγματος. Το δικαστήριο θα είναι προσεκτικό να εξετάσει αυτά τα ζητήματα όταν οι διάδικοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και όπου ο ενάγων είναι άτομο ο οποίος διαμένει εκτός δικαιοδοσίας. Επειδή η σχέση των εναγόντων είναι συμβατική οι αποζημιώσεις είναι προκαθορισμένες και είναι αυτό το ποσό που αξιώνεται με την απαίτηση. Στην περίπτωση που ήθελε αποδειχθεί ότι οι ενάγοντες σωστά τερματίσαν την συμφωνία τότε ορθά ζητείται και το διάταγμα που να υποχρεώνει τους εναγόμενους να μην παρεμβαίνουν στα υποστατικά που ήταν το αντικείμενο της συμφωνίας. Όμως οι ενάγοντες δεν ζητούν ενδιάμεσα κέρδη για την περίοδο που έχει παρέλθει μετά τον τερματισμό της συμφωνίας αλλά περιορίζονται σε ποσό αποζημιώσεων σε σχέση με παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων. Τα υπόλοιπα που θέτουν για την υπόληψη της επιχείρησης πολυκινηματογράφων και τα λοιπά δεν προκύπτουν από την συμβατική σχέση μεταξύ των διαδίκων αλλά και ούτε σ' αυτό το στάδιο τεκμηριώνονται επαρκώς αυτές οι ανησυχίες στις πραγματικές παραστάσεις που υποστηρίζουν την αίτηση ώστε να αποτελούν κριτήριο στην άσκηση της κρίσης μου σε σχέση με την ορθότητα παροχής των αιτούμενων θεραπείων. Οπότε, η πραγματική ανησυχία των αιτητών είναι ότι η εναγόμενη εταιρεία που ειναι περιορισμένης ευθύνης δεν θα εχει σε μελλοντικό στάδιο με την αποπεράστωση της αγωγής την οικονομική επιφάνεια να πληρώσουν τις αποζημιώσεις που ζητούνται με την απαίτηση. Με βάση τα πραγματικά δεδομένα που τέθηκαν ενώπιον μου αυτή η ανησυχία δεν είναι καθόλου αβάσιμη. Το λογικό θα ήταν οι εναγόντες να ζητούν την έκοδση διατάγματος τύπου Μareva ώστε να έχουν να πάρουν περουσιά η χρήματα των εναγομένων κατά την εκτέλεση της δικαστικής απόφασης στην περίπτωση που πετύχει η αξίωση τους. Ένα διάταγμα τύπου Mareva έχει σκοπό, όπως καθιερώθηκε και επεξηγήθηκε στην Αγγλική υπόθεση Mareva v International Bulk Carriers[7], να εμποδίσει τον ασυνείδητο εναγόμενο από το να σκορπίσει τα περιουσιακά του στοιχεία είτε εντός ή εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου με αποτέλεσμα να καταστρατηγήσει την απαίτηση του ενάγοντα. Στην απόφαση Παντελίδη ν Πιερή [8] επεξηγήθηκε από το Εφετείο ότι η ευρεία εξουσία που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 32 του Ν.14/60 περιλαμβάνει και την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι το άρθρο 32 είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 45 της Αγγλικής Judicature Act,
- To Ανώτατο Δικαστήριο έχει υιοθετησει την νέα ερμηνεία του άρθρου 45
(1)και έθεσε κατευθυντήριες γραμμές βασιζόμενες σ' αυτό το άρθρο για τον τρόπο άσκησης της σχετικής διακρτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου. Οι παράμετροι άσκησης της διακρτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την έκδοση διαταγμάτων τύπου Mareva προσαρμοζόμενη στην Κυπριακή νομοθεσία και πραγματικότητα είναι ως ακολούθως: 'Το διάταγμα τύπου Mareva εξεταζόμενο με βάση μια πιο εγκόσμια προοπτική μπορεί να θεωρηθεί σαν μία ισχυρή προσθήκη στο οπλοστάσιο του Νόμου, η οποία δικαιολογείται από τις τεράστιες τεχνολογικές αλλαγές στις μεταφορές και τη σχετιζόμενη με αυτές κινητικότητα προσώπων και αγαθών. Η διακριτκή εξουσία του Δικαστηρίου για χορήγηση διατάγματος τύπου Mareva πρέπει να ασκείται με μεγάλη περίσκεψη και πάντοτε λαμβανομένου δεόντως υπόψη των ειδικών σκοπών του Νόμου, και κυρίως σαν βοήθημα στη διαδικασία εκτέλεσης, το οποίο στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών που τείνουν να υπονομεύουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας.' Στην απόφαση Poltava Petroleum Oil Company v Mexana Oil Ltd.[9] λέχθηκε ότι ο πραγματικός σκοπός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοια διατάγματα 'δεν είναι η εξασφάλιση προτεραιότητας για τον ενάγοντα, ακόμη λιγότερο να τιμωρήσει τον εναγόμενο για ιχυριζόμενα παραπτώματα του. Ο μοναδικός σκοπός ή δικαιολογία για το διάταγμα τύπου Mareva είναι να αποτρέψει την απόσπαση με απάτη του προιόντος της αγωγής των εναγόντων σε περίπτωση επιτυχίας της, είτε με το να μεταφέρει ο εναγόμενος τα περιουσιακά του στοιχεία στο εξωτερικό ή με το να τα εξαφανίσει εντός της δικαδοσίας.' Στην Αγγλική υπόθεση Ζ Ltd. v A [10] ο Lord Denning επεξήγησε ότι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδίδει τέτοια διατάγματα δεν περιορίζεται στις περιπτώσεις όπου ο εναγόμενος είναι κάτοικος εξωτερικού αλλά επεκτείνεται σε κάθε περίπτωση όπου υπάρχουν ενδείξεις ότι η απόφαση θα παραμένει ανεκτέλεστη. 'A Mareva injunction can be granted against a man even though he is based in this country if the circumstances are such that there is danger of his absconding, or a danger of the assets being moved out of the jurisdiction or otherwise dealt with so that there is a danger that the plaintiff, if he gets judgment will not be able to get it satisfied.The mareva jurisdiction extends to cases where there is danger that the assets will be dissipated in the country as well as by its removal out of jurisdiction.' Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα τύπου Mareva επεκτείνεται σε περιουσιακά στοιχεία τα οποία θα περιέλθουν στην κυριότητα του εναγόμενου μετά την έκδοση του διατάγματος και πριν την εκτέλεση της απόφασης. 'A Mareva injunction is looking to the future and is dealing with the situation between the obtaining of the judgment and its eventual execution and it will cover any assets which are acquired between the granting of the order and the eventual execution of any judgment obtained in the action in question.'[11] Σύμφωνα με την απόφαση C. Phasarias (Automotive Center) Ltd. v Σκυροποιια 'Λεωνικ' Λτδ. [12] ο ενάγοντας δεν είναι ανάγκη να αποδείξει ότι υπάρχει άμεσος κίνδυνος ότι τα περουσιακά στοιχεία θα μεταφερθούν εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου ή θα σκορπιστούν εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για να δικαιούται την έκδοση του διατάγματος. Το μόνο που χρειάζεται να δείξει είναι 'την πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποιήση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί. Ο κίνδυνος δηλαδή, να μην ικανοποιηθεί η δικαστική απόφαση αν μεταβιβαστεί ή επιβαρυνθεί η περιουσία.' Ποιες όμως είναι οι κατευθυντήριες γραμμές που πρέπει το Δικαστήριο να λάβει υπόψη του για να εκτιμήσει ορθά αυτό τον κίνδυνο; Στην απόφαση Poltava[13] το Εφετείο έθεσε μερικούς παράγοντες που θα ήταν χρήσιμο να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο για να καθοδηγήσει την κρίση του κατά την λήψη της απόφασης του . Αυτοί είναι ως ακολούθως:
- Η φύση των περιουσιακών στοιχείων τα οποία συνιστούν το προτεινόμενο αντικείμενο της αγωγής και η ευκολία ή δυσκολία με την οποία θα μπορούσαν να διατεθούν ή να εξαφανισθούν. Ο ενάγων μπορεί ευκολότερα να αποδέιξει τον κίνδυνο εξαφάνισης ενός τραπεζικού λογαριασμού, ή κινητών αντικειμένων, από τον κίνδυνο διάθεσης ακινήτων.
- Η φύση και οικονομική υπόσταση της επιχείρησης το εναγόμενου.
- Η διάρκεια της καθιέρωσης της επιχείρησης του εναγόμενου. Χρειάζεται ισχυρότερη μαρτυρία για ενδεχόμενη εξαφάνιση όπου ο εναγόμενος είναι μια προ πολλού καθιερωθείσα εταιρεία με εύλογη φήμη στην αγορά παρά εταιρεία για την οποία λίγο ή τίποτε είναι γνωστά ή μπορούν να εξακριβωθούν.
- Η μόνιμη κατοικία του εναγόμενου.
- Αν ο εναγόμενος είναι αλλοδαπή εταιρεία, συναιτερισμός, ή εμπορευόμενος, ή χώρα στην οποία έχει εγγραφεί, ή έχει την κυρίως διεύθυνση των εργασιών του, και το διαθέσιμο ή μη οποιουδήποτε μηχανισμού για αμοιβαία εκτέλεση.
- Το προηγούμενο ή υφιστάμενο πιστωτικό μητρώο του εναγόμενου.
- Οποιαδήποτε εκφραθείσα πρόθεση εκ μέρους του εναγόμενου αναφορικά με τις δοσοληψίες του με τα εντός, της δικαιοδοσίας περιουσιακά του στοιχεία.
- Σχέσεις μεταξύ της εναγομένης εταιρείας και άλλων εταιρειών οι οποίες δεν ικανοποιήσαν διαιητικές αποφάσεις ή δικαστικές αποφάσεις.
- Η συμπεριφορά του εναγόμενου έναντι της αξίωσης του ενάγοντα. Σχέδιο υπεκφυγής, ή απροθυμίας να λάβει μέρος στη διαδικασία ή διαιτησία, ή η έγερση αδύνατον υπερασπίσεων μετά την αποδοχή ευθύνης, ή συνολική σιωπή, δυνατόν να είναι παράγοντες που βοηθούν τον ενάγοντα. Η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει τέτοια διατάγματα επεκτείνεται σε όλες τις περιπτώσεις όπου διαφαίνεται ότι θα υπάρχουν εμπόδια στην εκτέλεση οποιασδήποτε απόφασης ήθελε εκδοθεί προς όφελος του ενάγοντα. Ομως, στην τελική ανάλυση, η χορήγηση τέτοιας θεραπείας αφορά την διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου ανάλογα με τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Στην υπόθεση Spider Trade Com. Finance Ltd. v Κώστα Χατζηγαβριήλ[14] το εφετείο επεξήγησε ότι η έκδοση προσωρινού διατάγματος με την οποία δεσμεύεται η περιουσία του εναγόμενου που δεν είναι αντικείμενο της αγωγής δικαιολογείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις, όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παραμείνει χωρίς αντίκρυσμα λόγω άμεσου απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό προς παρεμπόδιση ικανοποιήσης της απόφασης. Εδώ οι ενάγοντες έχουν καταδέιξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και καλές προοπτικές επιτύχίας αλλά συνάμα υπάρχει μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου που τεκμηριώνει την άποψη των εναγόντων ότι υπάρχει κίνδυνος να μην μπορούν αργότερα να εκτελέσουν δικαστική απόφαση για τις αποζημιώσεις που ζητούν στην αξίωση τους στην περίπτωση που κερδίσουν την αγωγή. Πρόκειται για εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. Όλα τα πρόσωπα που συνδέονται με την εταιρεία βρισκόνται στην Αυστραλία. Τα περουσιακά στοιχεια της εταιρείας ως ομολογούν και οι ίδιοι οι εναγόμενοι είναι κινητή περιουσία. Συνεπώς, είναι εύκολο εγχείρημα γι' αυτούς να αποφύγουν την εκτέλεση δικαστικής απόφασης με την μετακίνηση των περουσιακών στοιχείων της εταιρείας. Έδειξαν εξάλλου σε σχέση με υποστατικά που ενοικίαζαν από την εναγόμενη 1 πόσο εύκολα ήταν να εγκαταλείψουν τον χώρο. Οι εναγόμενοι δεν έχουν περιγράψει την κινητή πειρουσία αλλά και ούτε έχουν αναφέρει την αξία της για να εκτιμήσω κατά πόσο αυτή υπερβαίνει την αξία της απαίτησης. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι έχουν δυσκολία να ανταποκριθούν με τις οικονομικές τους υποχρεώσεις και έχουν γίνουν πιστευτοί οι ισχυρισμοί των εναγόντων σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό ότι οι πληρωμές των εναγόμενων των €8000 και €2000 γίνονται με το σταγονόμετρο. Ήδη υπάρχουν ισχυρές ενδείξεις ότι οι εναγόμενοι αδυνατούν να πληρώσουν το ποσό της απαίτησης. Θα ήταν λοιπόν άδικο οι ενάγοντες να αναλάβουν έξοδα για την προώθηση μίας πολυδάπανης δικαστικής διαδικασίας αλλά και ενδεχομένως και χρονοβόρα διαδικασία για να πετύχουν την έκδοση δικαστικής απόφασης την οποία μετά δεν θα μπορέσουν να εκτελέσουν. Αντιθέτως, στην περίπτωση που το διάταγμα Β της αίτησης γίνει απόλυτο διατηρείται μία ισορροπία μεταξύ των μερών διότι οι εναγόμενοι θα εξακολουθούν να δραστηριοποιούνται στα υποστατικά των εναγόντων και να εξασφαλίζουν κέρδη ειδικά κατά την διάρκεια της τουριστικής περιόδου αλλά παραλληλα θα δεσμεύεται ένα ποσό χρημάτων για κατ' ισχυρισμό οφειλές τους προς τους ενάγοντες. Όπως αποφάνθηκα και αρχικά το διάταγμα Α ανατρέπει αυτή την ισορροπία διότι το αποτέλεσμα της παραγράφου Α είναι η έξωση των εναγόμενων από τα υποστατικά πριν να επιλυθεί η διαφορά μεταξύ τους. Δηλαδή ένα προσωρινό μέτρο επιλύει την αγωγή και καταστρέφεται η επιχείρηση των εναγομένων πρωτού ακουσθεί η αγωγή. Σε σχεση με το Γ είναι ορθή εισήγηση του κ. Ηλία ότι τέτοιο πράγμα δεν ζητείται καν με την αγωγή έτσι δεν θεωρώ ορθό να εκδώσω προσωρινό μέτρο το οποίο δεν είναι αίτημα των εναγόντων στα πλαίσια της αγωγής. Γι' αυτό το διάταγμα Β γίνεται απόλυτο και η αίτηση απορρίπτεται σε σχέση με το Α και Γ του αιτητικού. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της καθ' ης η αίτηση όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή. (Υπ.) .............. Ν. Ταλαρίδου- Κοντοπούλου, Ε.Δ. [1] 1 ΑΑΔ 607
(1989)[2] 1 ΑΑΔ 1791
(1997)[3] Πολ. Έφεση 12144 ημερομηνίας 27.3.06 [4]
(1975)AC 396 [5]
(1998)1 Α.Α.Δ. 1179 [6] [1975] A.C. 396 [7] [1980] 1 All ER 213 [8] Πολιτική Εφεση 10121, ημερ. 13/11/1998 [9] Πολιτική Εφεση 11006 ημερ. 18/9 2001 [10] 1 All ER 556 [1982] [11] TDK Tape Distributor Ltd. v Video Choice Ltd [1986] 1 WLR 141 12 δι Πολιτική έφεση 11013, ημερ. 13.6.2001 [13] supra note 10 [14] Πολιτική Εφεση 11401 ημερομηνίας 10/2/03 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο