← Κύπρος

Στέλιος Κούντουρος & Υιοί Λίμιτεδ ν. G.V. WASHMAN LIMITED, Αρ. Αγωγής.: 559/09, 30/6/2016

Στέλιος Κούντουρος & Υιοί Λίμιτεδ ν. G.V. WASHMAN LIMITED, Αρ. Αγωγής.: 559/09, 30/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2016:A309 ΣΤΟ EΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Xρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής.: 559/09 Μεταξύ: Στέλιος Κούντουρος & Υιοί Λίμιτεδ, από τη Λεμεσό Εναγόντων και G.V. WASHMAN LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγομένων --------------------------------------- Ημερομηνία: 30 Ιουνίου

  1. Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Σκουφάρης για κ.κ. Σκορδής, Παπαπέτρου & Σια Δ.Ε.Π.Ε., για ν' ακούσει απόφαση κ. Σκουφάρης Για Εναγόμενους: κ. Μπενάκης, για ν' ακούσει απόφαση κ. Μπενάκης Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με την παρούσα αγωγή αξιώνουν εναντίον των εναγομένων ποσό €9.515,54σεντς πλέον τόκους ως ποσό συμφωνηθέντος και/ή εύλογου τιμήματος εμπορευμάτων και/ή αγαθών τα οποία πωλήθηκαν και παραδόθηκαν στους εναγόμενους. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης κατά ή περί τις 26.3.07 ή/και σε άλλη χρονική περίοδο οι ενάγοντες με εντολή και/ή παράκληση των εναγομένων και μετά από ανάληψη από τους εναγόμενους της υποχρέωσης καταβολής της σχετικής αμοιβής πώλησαν και παρέδωσαν εμπορεύματα και/ή παρείχαν υπηρεσίες της ειδικότητας τους στους εναγόμενους και χρέωσαν συνολικά αυτούς με το συμφωνηθέν και/ή εύλογο ποσό των €15.186,05σεντς. Οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν τις αναφερόμενες ποσότητες εμπορευμάτων και/ή παρασχεθείσες υπηρεσίες και εξέδωσαν σχετικά τιμολόγια. Έναντι του πιο πάνω ποσού καταβλήθηκε από τους εναγόμενους και/ή πιστώθηκε το ποσό των €5.670,51σεντς και οι εναγόμενοι οφείλουν μέχρι σήμερα το αξιούμενο ποσό των €9.515,54σεντς το οποίο παρουσιάζεται ως οφειλόμενο σύμφωνα με καταστάσεις λογαριασμού οι οποίες τηρούνται από τους ενάγοντες. Οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους παραδέχονται ότι συμφώνησαν με τους ενάγοντες για την πώληση και τοποθέτηση γυψοσανίδων και/ή ψευδοροφών στα γραφεία τους στη Λεμεσό, καθώς και ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν διάφορες εργασίες δια λογαριασμό τους. Ισχυρίζονται δε ότι ήταν ρητός και/ή εξυπακουόμενος όρος της συμφωνίας ότι οι ενάγοντες θα εκτελούσαν τις εργασίες ως οι οδηγίες των εναγόντων και/ή του επιβλέποντα του έργου. Παραδέχονται επίσης ότι οι ενάγοντες για τις εν λόγω εργασίες εξέδωσαν τα τιμολόγια με αριθμούς 5447, 5448 και 5452 και την κατάσταση λογαριασμού ημερ. 7.9.
  2. Προβάλλουν δε, ότι οι ενάγοντες τοποθέτησαν λιγότερα εμπορεύματα από αυτά που αναφέρονται στα τιμολόγια. Ισχυρίζονται περαιτέρω ότι κατά τη διάρκεια των εργασιών οι ενάγοντες (προφανώς εννοούν οι εναγόμενοι) και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώποι αυτών επανειλημμένα διαμαρτυρήθηκαν για κακοτεχνίες και/ή λανθασμένη τοποθέτηση γυψοσανίδων και/ή ψευδοροφών και/ή εκτέλεση εργασιών κατά παράβαση των συμφωνηθέντων και/ή παρέλειψαν να εκτελέσουν συμφωνηθέντες εργασίες. Μετά τις πιο πάνω οχλήσεις οι ενάγοντες ανέλαβαν την υποχρέωση να αντικαταστήσουν και/ή επιδιορθώσουν τις κακοτεχνίες χωρίς όμως οι ενάγοντες να πράξουν τούτο. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμός των εναγομένων ότι οι ενάγοντες χωρίς εύλογη αιτία δεν ολοκλήρωσαν την εκτέλεση των εργασιών. Συνεπεία των ενεργειών των εναγόντων οι εναγόμενοι υπέστησαν ζημιές σύμφωνα με λεπτομέρειες οι οποίες καταγράφονται στην παράγραφο 10 της υπεράσπισης. Η συνολική ζημιά την οποία υπέστησαν οι εναγόμενοι ανέρχεται σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των ιδίων στο ποσό των €7.952,48σεντς. Αρνούνται ότι οφείλουν το ισχυριζόμενο ποσό προβάλλοντας ότι έχουν καταβάλει περισσότερο ποσό από τις εκτελεσθείσες εργασίες. Ενόψει των πιο πάνω οι εναγόμενοι με την ανταπαίτηση τους ανταπαιτούν από τους ενάγοντες το ποσό των €7.952,48σεντς ως αποζημιώσεις. Με την απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση οι ενάγοντες αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγομένων προβάλλοντας ότι ουδέποτε υπήρξε λανθασμένη τοποθέτηση υλικών, ουδέποτε τοποθέτησαν λιγότερα εμπορεύματα από αυτά που αναφέρονται στα τιμολόγια και προέβησαν σε κάποιες αλλαγές πριν την παράδοση του έργου μετά από παράκληση των εναγομένων προς καλύτερη εξυπηρέτηση των πελατών τους χωρίς να υπάρχει από μέρους τους οποιαδήποτε πλημμέλεια στην εκτέλεση της εργασίας και στην ποιότητα των εμπορευμάτων. Τέλος ισχυρίζονται ότι τα όσα προβάλλουν οι εναγόμενοι αποτελούν επινόηση προς αποφυγή των υποχρεώσεων τους έναντι των εναγόντων. Μετά την ολοκλήρωση των δικογράφων οι ενάγοντες μέσω των συνηγόρων τους ζήτησαν περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες για συγκεκριμένες παραγράφους της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης. Με επιστολή του συνηγόρου των εναγομένων δόθησαν λεπτομέρειες οι οποίες όπως προκύπτει από τα ενώπιον μου τεκμήρια τα οποία κατατέθηκαν κατά την Ακρόαση αποτελούν την έκθεση κόστους η οποία ετοιμάστηκε από τον μάρτυρα των εναγομένων Γιώργο Κουή. Κατά την Ακρόαση, η πλευρά των εναγόντων παρουσίασε πέντε μάρτυρες και η πλευρά των εναγομένων τρεις μάρτυρες. Η μαρτυρία εκάστου μάρτυρος βρίσκεται κατεγραμμένη στα πρακτικά της υπόθεσης και ακολούθως θα προχωρήσω στην αξιολόγηση της μαρτυρίας παραθέτοντας μέρος αυτής ως θα κριθεί αναγκαίο. Τονίζεται ότι έλαβα υπόψη μου το σύνολο της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε κατά τη δίκη, η οποία ήταν μακρά αλλά και σε αρκετά σημεία άσχετη με τα επίδικα θέματα. Ως εκ τούτου θα περιοριστώ εις την καταγραφή των σημείων της μαρτυρίας τα οποία κρίθηκαν σημαντικά για την κρίση του Δικαστηρίου στην αξιολόγηση της μαρτυρίας. Μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων επιχειρηματολόγησαν υπέρ της θέσης του διαδίκου που ο καθένας εκπροσωπεί. Οι εκατέρωθεν θέσεις τους είναι καταγεγραμμένες στις γραπτές αγορεύσεις που κατέθεσαν στο Δικαστήριο και οι οποίες έχουν μελετηθεί και ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Πρώτος μάρτυρας εκ μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε ο Κωνσταντίνος Κούντουρος (ΜΕ1) ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασης του η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Α. Ο πιο πάνω μάρτυρας ανέφερε ότι έχει εμπειρία σε θέματα που αφορούν την εκτέλεση των εργασιών και τη διοίκηση της επιχείρησης των εναγόντων και βρίσκεται στην υπηρεσία τους από τον Σεπτέμβριο του 2004 στη θέση του υπεύθυνου πωλήσεων και marketing. Ο εν λόγω μάρτυρας σύμφωνα με τα όσα ανέφερε δεν είχε προσωπική ανάμειξη στην πώληση και τοποθέτηση των προϊόντων τα οποία αγόρασαν οι εναγόμενοι και ουσιαστικά μετέφερε στο Δικαστήριο όσα πληροφορείτο από τον υπεύθυνο έργων της εταιρείας των εναγόντων, τον Λάμπρο Δανδάκη (ΜΕ5) και τον υπεύθυνο πωλήσεων Αντώνη Ζουλινάκη (ΜΕ4). Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 την προσφορά ημερ. 16.10.06 η οποία ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις απαιτήσεις και οδηγίες των εναγομένων από τον υπάλληλο των εναγόντων Αντώνη Ζουλινάκη (ΜΕ4) και η οποία υπογράφηκε από τον κ. Παρλαλίδη διευθυντή των εναγομένων (ΜΥ2). Εξήγησε ότι τα εμπορεύματα προσφέρθηκαν στη βάση των τιμών μονάδος οι οποίες αναφέρονται στο τεκμήριο 1, εις το οποίο πέραν από την ψευδοροφή της οποίας περιγράφεται η ποσότητα δεν καθορίζεται ποσότητα για τη γυψοσανίδα και τα υπόλοιπα προϊόντα παρά μόνο τιμές μονάδος, τις οποίες αποδέχτηκε υπογράφοντας το Τεκμήριο 1 ο διευθυντής των εναγομένων κ. Παρλαλίδης. Εξήγησε ότι η τελική τιμολόγηση έγινε με βάση τις τιμές μονάδος και υπολογίστηκαν επιπλέον υλικά τα οποία ζητήθηκαν κατά τη διάρκεια των εργασιών. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 αποδείξεις πληρωμών οι οποίες έγιναν από τους εναγόμενους στους ενάγοντες στις 11.01.07 για ποσό ΛΚ.1000.- (€1.708,60σ) και 13.03.07 για ποσό ΛΚ. 1500.- (€2.562,90σ). Κατάθεσε ως τεκμήριο 3 δέσμη τιμολογίων με αρ. 5447 για το ποσό των €7.346,99σεντς, 5448 για το ποσό των €2.200,68σεντς και 5452 για το ποσό των €5.638,38σεντς. Στη συνέχεια της γραπτής δήλωσης του (παράγραφο 14) κατέγραψε με λεπτομέρεια τις ποσότητες των εμπορευμάτων τα οποία οι ενάγοντες τοποθέτησαν στο κτίριο των εναγομένων και οι οποίες εμφαίνονται στα τιμολόγια. Σύμφωνα με το μάρτυρα μετά την τοποθέτηση των προϊόντων και μετά τις διορθώσεις τις οποίες έκαναν κατόπιν υποδείξεων των εναγομένων και χωρίς να συμφωνούν οι ενάγοντες με αυτές, οι εναγόμενοι ουδέποτε παραπονέθηκαν ή διαμαρτυρήθηκαν για κακοτεχνίες ή για λιγότερες ποσότητες εμπορευμάτων. Κατέθεσε ως τεκμήριο 4 πιστωτική σημείωση ημερ. 3.5.07 για το ποσό των €1.210,37σεντς και ημερ. 26.07.07 για ποσό €188,63σεντς. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 5 κατάσταση λογαριασμού η οποία εκδόθηκε από την Ήβη Καφούρη στο οποίο παρουσιάζεται οφειλόμενο ποσό £5.569,20σεντς (€9.515,54). Κατά το μάρτυρα μετά όπου οι ενάγοντες ζήτησαν την εξόφληση του πιο πάνω υπολοίπου οι εναγόμενοι άρχισαν να παραπονιούνται για ισχυριζόμενες κακοτεχνίες γεγονός το οποίο αμφισβήτησαν οι ενάγοντες ως εμφαίνεται και στην επιστολή την οποία έστειλαν οι ενάγοντες ημερ. 29.01.08 η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο
  3. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήριο 7 επιστολή ημερ. 6.10.08 με την οποία καλούσαν τους εναγόμενους να προβούν στην πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Όσον αφορά την καταμέτρηση του έργου ανέφερε ότι αυτή έγινε πριν την έκδοση τελικού τιμολογίου τονίζοντας ότι όλες οι εργασίες τοποθέτησης έγιναν με τον ενδεδειγμένο τρόπο από έμπειρους τεχνικούς και με άριστης ποιότητας υλικά. Μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του ΜΕ1 στηρίζεται στα όσα αναφέρθηκαν στον ίδιο από τους υπαλλήλους των εναγόντων Αντώνη Ζουλινάκη και Λάμπρο Δανδάκη καθώς και στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1-5 τα οποία ετοιμαστήκαν από άλλα πρόσωπα, τα οποία κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου. Ως θα διαφανεί όμως κατωτέρω κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας των υπόλοιπων μαρτύρων των εναγόντων, τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 επιβεβαιώνονται από την μαρτυρία των ΜΕ2, ΜΕ4 και ΜΕ5, στην μαρτυρία των οποίων θα αναφερθώ κατωτέρω. Τέλος να σημειωθεί ότι η υπεράσπιση δεν αμφισβήτησε τις ποσότητες οι οποίες καταγράφονται αναλυτικά στην παρ. 14 της γραπτής δήλωσης του ΜΕ
  4. Να σημειωθεί ότι οι λεπτομέρειες των προϊόντων τα οποία παραδόθηκαν και τοποθετήθηκαν στο κτίριο των εναγομένων ως καταγράφηκαν από τον ΜΕ1 βρίσκονται σε πλήρη ταύτιση με τα όσα κατέγραψε ο ΜΕ5 στην γραπτή δήλωση του (Τεκμήριο Β) και τα οποία επίσης δεν αμφισβητηθήκαν. Πέραν τούτου ενώ υποβλήθηκε στον ΜΕ1 κατά την αντεξέταση του η θέση ότι δόθησαν σχέδια και ρητές οδηγίες από τους εναγόμενους εν σχέση με τις εργασίες οι οποίες θα εκτελούνταν από τους ενάγοντες, εκτός από το ότι δεν δικογραφούνται τέτοιες οδηγίες και το γεγονός ότι δόθησαν σχέδια για τις εργασίες στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση, σε κανένα στάδιο της ακρόασης δεν έχουν παρουσιαστεί οποιαδήποτε σχέδια από μέρους των εναγομένων και δεν έχει τεθεί στους μάρτυρες των εναγόντων, κυρίως στους ΜΕ4 και ΜΕ5, ποιες ήταν αυτές οι οδηγίες και τι αφορούσαν. Επίσης, εις ότι αφορά τα Τεκμήρια 3,4 και 5, ανέφερε ότι τα τιμολόγια και κατάσταση λογαριασμού ετοιμαστήκαν από την Ήβη Καφούρη η οποία εργαζόταν κατά τον ουσιώδη χρόνο στο λογιστήριο των εναγόντων. Επομένως η όλη μαρτυρία επί των συγκεκριμένων Τεκμηρίων και πάλι συνεκτιμάται υπό το φως της μαρτυρίας της ΜΕ2, η οποία ως θα διαφανεί κατωτέρω, επιβεβαιώνει τα όσα ανέφερε ο ΜΕ
  5. Να σημειωθεί ότι τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 αναφορικά με το περιεχόμενο των πιο πάνω Τεκμηρίων αναφορικά με το είδος των προϊόντων και τιμών αλλά και τις χρεοπιστώσεις δεν φάνηκε να έχει αμφισβητηθεί. Πέραν τούτου η έκδοση των τιμολογίων Τεκμήριο 3 είναι παραδεκτή από τους εναγόμενους. Δεν αμφισβητείται επίσης το Τεκμήριο 2 το οποίο κατέθεσε ο ΜΕ1 και αφορά αποδείξεις εισπράξεως, για τις πληρωμές τις οποίες έκαναν οι εναγόμενοι στους ενάγοντες για το ποσό των ΛΚ. 1000 στις 11.1.07 και ποσό ΛΚ. 1500.- στις 13.3.
  6. Έγινε προσπάθεια κλονισμού της αξιοπιστίας του ΜΕ1 ερωτηθείς αντεξεταζόμενος κατά πόσο μπορεί να διαχωρίσει από την τιμή η οποία καταγράφεται στο Τεκμήριο 1, την αξία των υλικών από την αξία της εργασίας για τοποθέτηση. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1, την προσφορά την οποία όπως προκύπτει αποδέχτηκαν οι εναγόμενοι, οι τιμές περιλαμβάνουν προμήθεια προϊόντων και τοποθέτηση όπως αναγράφεται με κεφαλαία γράμματα. Επομένως δεν έχει καταδειχθεί από πλευράς υπεράσπισης η σημασία και σχετικότητα τέτοιου ζητήματος με τα επίδικα θέματα την στιγμή μάλιστα όπου η τιμή η οποία αναφέρεται στο Τεκμήριο 1 δεν φαίνεται να έχει αμφισβητηθεί από τους εναγόμενους. Ως εκ τούτου η θέση του κ Μπενάκη η οποία προβάλλεται με την τελική αγόρευση του, ότι η άγνοια του ΜΕ1 να διαχωρίσει τα πιο πάνω από την τιμή οδηγεί σε απόρριψη της μαρτυρίας του, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Ο ΜΕ1, φάνηκε στο Δικαστήριο ειλικρινής, διαχωρίζοντας τα γεγονότα για τα οποία είχε ιδία γνώση και αυτά για τα οποία έλαβε πληροφορίες από τους υπαλλήλους των εναγόντων. Πέραν της πιο πάνω διαπίστωσης να αναφέρω ότι η εντύπωση που σχημάτισα για τον μάρτυρα αυτό είναι ότι όντως επρόκειτο για μάρτυρα της αλήθειας. Απάντησε ευθέως κάθε ερώτηση που του υπεβλήθη, χωρίς υπεκφυγές και ασάφειες και δεν διέκρινα καμία πρόθεση από μέρους του να παραπλανήσει ή να αποκρύψει γεγονότα. Επομένως, με αυτά τα δεδομένα, η μαρτυρία του επί των γεγονότων τα οποία είχε προσωπική γνώση και τα όσα ανέφερε και επιβεβαιώθηκαν από την υπόλοιπη μαρτυρία ως αναφέρονται πιο πάνω και ως θα διαφανεί κατωτέρω, γίνεται αποδεκτή. Δεύτερη μάρτυρας από μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε η Ήβη Καφούρη (ΜΕ2), η οποία εργάζεται στο λογιστήριο των εναγόντων και το 2007 βρισκόταν στην υπηρεσία των εναγόντων. Αναγνώρισε τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 τα οποία ετοίμασε η ίδια με βάση οδηγίες τις οποίες έλαβε από τον Δανδάκη (ΜΕ5) και εξήγησε το περιεχόμενο τους ότι αυτά αφορούν κατασκευές από γυψοσανίδα. Εξήγησε επίσης ότι το Τεκμήριο 4 αφορά αφαιρέσεις οι οποίες έγιναν από τον λογαριασμό των εναγομένων και αφορούν κάποιες φλορέντζες και την αφαίρεση της κατασκευής από γυψοσανίδα η οποία όπως προέκυψε από την υπόλοιπη μαρτυρία αφορούσε την κατασκευή στην σκάλα και αφορά 6 τετραγωνικά μέτρα. Εξήγησε επίσης το Τεκμήριο 5, κατάσταση λογαριασμού, εις την οποία φαίνονται οι πληρωμές για ΛΚ. 1000 ως προκαταβολή και ΛΚ. 1500.- έναντι λογαριασμού, ενώ όπως εξήγησε αφαιρέθηκε το ποσό των ΛΚ. 708.40σ και ΛΚ. 110.40σ για τις πιο πάνω επιστροφές και παρέμεινε υπόλοιπο ΛΚ. 5569,20σ. Η ίδια της όπως ανέφερε ετοίμασε και τύπωσε τα εν λόγω τεκμήρια από τον υπολογιστή. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι η υπογραφή επί των Τεκμηρίων 3 και 4 είναι δική της. Αναφορικά με την επιστολή Τεκμήριο 6 ανέφερε ότι το ποσό το οποίο αναφέρεται σε αυτήν ύψους €26.100,60σ είναι λάθος. Η πιο πάνω μάρτυρας φάνηκε να ήταν ειλικρινής στο Δικαστήριο, εξήγησε ως πιο πάνω καταγράφεται με την απαιτούμενη λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο ετοίμασε τα Τεκμήρια 3, 4 και 5, το περιεχόμενο των οποίων δεν αμφισβητήθηκε μέσω της αντεξέτασης της μάρτυρος. Η μαρτυρία της κρίνεται πειστική και αξιόπιστη και εις ότι αφορά το περιεχόμενο των τεκμηρίων των τιμολογίων και κατάστασης λογαριασμού, ως θα διαφανεί πιο κάτω, επιβεβαιώνεται και από τους ΜΕ4 και ΜΕ
  7. Η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Επόμενος μάρτυρας από πλευράς εναγόντων παρουσιάστηκε ο Αντρέας Πολυκάρπου (ΜΕ3). Ο εν λόγω μάρτυρας ανέφερε ότι είναι εκτιμητής, μέλος του ΕΤΕΚ και του Κυπριακού Ινστιτούτου Επιστημόνων Επιμετρητών και Εκτιμητών. Τα προσόντα και εμπειρία του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκαν και δεν έχω αμφιβολία ότι ο ΜΕ3 κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως εμπειρογνώμονας. Επισκέφθηκε το κτίριο των εναγομένων στις 15.6.11 και ετοίμασε την έκθεση του ημερ. 6.9.11 η οποία κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  8. Ανέφερε ο μάρτυρας ότι κατά την επίσκεψη του στο κτίριο συνοδευόταν από τον Λάμπρο Δανδάκη (ΜΕ5) εκ μέρους των εναγόντων, στον οποίο δεν επιτράπηκε η είσοδος από τον διευθυντή των εναγομένων. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώθηκε από τον ΜΥ2, διευθυντή των εναγομένων. Αναφορικά με τον τρόπο προσέγγισης της μαρτυρίας εμπειρογνωμόνων και γενικά τον τρόπο αξιολόγησης και χειρισμού της μαρτυρίας τους σχετικές είναι οι αποφάσεις Θεοσκέπαστη Φάρμ ν Δημοκρατίας

(1990)1 ΑΑΔ 984,στη σελ 988, Νικολάου ν Σταύρου,
(1992)1 ΑΑΔ 746 στις σελ 750-751 και Νικολάου ν Αστυνομίας
(2008)2 ΑΑΔ 841. Το Δικαστήριο δεν είναι υποχρεωμένο να υιοθετήσει τις απόψεις ενός εμπειρογνώμονα, ακόμη και αν αυτές παραμένουν χωρίς αντεξέταση. Η μαρτυρία των εμπειρογνωμόνων προσφέρεται στο Δικαστήριο με σκοπό την παρουσίαση της επιστημονικής βάσης πάνω στην οποία οι εμπειρογνώμονες εργάστηκαν, ώστε το Δικαστήριο να μπορέσει να εξάγει τα δικά του συμπεράσματα. Το Δικαστήριο μπορεί να υιοθετήσει την θέση ενός εμπειρογνώμονα είτε στο σύνολό της είτε εν μέρει, είτε καθόλου, ανάλογα με τα ευρήματά του και την αξιολόγηση της μαρτυρίας του έχοντας υπόψη ότι οι εμπειρογνώμονες δεν έχουν κανένα προβάδισμα έναντι άλλων μαρτύρων και η μαρτυρία τους υπόκειται στους ίδιους ακριβώς κανόνες αξιολόγησης όπως οι συνήθεις μάρτυρες επί γεγονότων. Κατά κανόνα η μαρτυρία εμπειρογνώμονα θεωρείται ότι είναι μαρτυρία ανεξάρτητου μάρτυρα. Η υποχρέωση των εμπειρογνωμόνων είναι να προμηθεύσουν το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για την αξιολόγηση της ορθότητας των συμπερασμάτων τους για να δυνηθεί έτσι το Δικαστήριο να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη γνώμη εφαρμόζοντας αυτά τα κριτήρια πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύονται με τη μαρτυρία βλ. Cross on Evidence, 5η έκδοση, σελίδα 446, Kouppis v. Republic
(1977)2 CLR 361, Anastassiades v. Republic
(1977)2 CLR 97 και Khadar v. Republic
(1978)2 CLR 132. Κατά τα άλλα η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων μαρτύρων υπόκειται στους κανόνες αξιολόγησης που διέπουν τη μαρτυρία των κοινών μαρτύρων βλ. Ψάλτης ν. Αστυνομίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 113) και R v Lanfear
(1968)1 All E.R.
  1. Η μαρτυρία του ΜΕ3, ως εμπειρογνώμονα είχε αριθμό μειονεκτημάτων και αδυναμιών τα οποία δεν μπορούν να αγνοηθούν από το Δικαστήριο. Είχε επισκεφθεί το κτίριο των εναγομένων στις 15.6.11, δηλαδή 4 χρόνια μετά όπου οι ενάγοντες τοποθέτησαν τα προϊόντα τους στο κτίριο των εναγομένων, εφόσον δεν αμφισβητήθηκε ότι οι εργασίες ξεκίνησαν περί τον Ιανουάριο 2007 και ολοκληρώθηκαν περί τον Μάρτιο 2007, σύμφωνα με τα όσα ανέφεραν οι ΜΕ4 και ΜΕ
  2. Ο ΜΕ3 κατά γενικό τρόπο και ασαφή ανέφερε ότι στο εξωτερικό μέρος του κτιρίου στην εξωτερική γυψοσανίδα και γραφιάτο σε δυο σημεία των κολώνων, στο άνω μέρος παρατήρησε κάποιο ξεφύλλισμα, χωρίς να εξηγήσει κατά πόσο για τον ίδιο κάτι τέτοιο αποτελεί κακοτεχνία ή τα αίτια τα οποία πιθανό να προκάλεσαν κάτι τέτοιο αλλά ούτε συνέδεσε την εν λόγω παρατήρηση του με την τοποθέτηση των εμπορευμάτων τα οποία οι εναγόμενοι αγόρασαν από τους ενάγοντες ή την ποιότητα τους. Πέραν των πιο πάνω και πάλι με γενικό και αόριστο τρόπο, καταγράφει στο Τεκμήριο 8, ότι εσωτερικά ορισμένες επιφάνειες παρουσιάζουν διαφορετικό πλάτος από το ένα άκρο στο άλλο. Αν και κάτι τέτοιο, όπως ανέφερε ο μάρτυρας, δεν είναι ευδιάκριτο εκτός εάν μετρηθεί, όπως έπραξε ο διευθυντής των εναγομένων, η διαφορά είναι 1-2 εκατοστά, αναλόγως της περίπτωσης. Ο ΜΕ3 δεν περιέγραψε με την απαιτούμενη λεπτομέρεια που βρίσκονται αυτές οι αποκλίσεις, ούτε πόσες είναι, ούτε τι αφορούν αλλά κυρίως κατά πόσο σχετίζονται και με ποιο τρόπο με τα προϊόντα των εναγόντων και την τοποθέτηση τους. Δεν μπορώ επίσης να παραβλέψω τη θέση του μάρτυρα ως αυτή καταγράφεται στο Τεκμήριο 8 και την οποία παρέθεσε προφορικά, ότι οι παρατηρήσεις του κ. Κουή (ΜΥ1) αποτελούν υποδείξεις του διευθυντή των εναγομένων και ως εκ τούτου δεν αποτελεί ανεξάρτητη γνώμη εμπειρογνώμονα. Τα ίδια όμως μπορούν να λεχθούν και για τις δικές του παρατηρήσεις εφόσον κατέγραψε και ανέφερε προφορικά ότι οι αποκλίσεις στις οποίες αναφέρεται υποδείχθηκαν από τον διευθυντή των εναγομένων. Επομένως οι παρατηρήσεις του δεν αποτελούν δικές του διαπιστώσεις αλλά στηρίχθηκε στα όσα του υποδείχθηκαν από τον διευθυντή των εναγομένων. Τέλος, ενόψει των πιο πάνω διαπιστώσεων, το συμπέρασμα του ΜΕ3 για έκπτωση ύψους €500.- κρίνεται ανυπόστατο και ατεκμηρίωτο. Δεν παραγνωρίζω επίσης ότι το εν λόγω ποσό προτείνεται από τον ΜΕ3 ως έκπτωση από το ποσό το οποίο απαιτείται από τους ενάγοντες. Το Δικαστήριο όμως δεν εξετάζει και δεν επιδικάζει ποσά υπό τύπου «έκπτωσης». Προκύπτει από την μαρτυρία του ΜΕ3 και το οποίο δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση ότι κατά την επιτόπια επίσκεψη του ΜΕ3 συνοδευόμενος από τον διευθυντή των εναγομένων δεν του υποδείχθηκε οποιοδήποτε άλλο σημείο ισχυριζόμενης κακοτεχνίας πέραν των όσων κατέγραψε στην έκθεση του Τεκμήριο 8 και όπως ανέφερε δεν υποδείχθηκε στον ίδιο οτιδήποτε εξωτερικά, παρά μόνο ο ίδιος του διαπίστωσε το ξεφύλλισμα το οποίο κατέγραψε στην έκθεση του. Να σημειωθεί ότι η θέση του ΜΕ3 στο Τεκμήριο 8 ότι δεν υπάρχουν σοβαρές κακοτεχνίες αποτελεί γενική, αόριστη και ασαφή θέση εφόσον το συμπέρασμα του δεν συνοδεύεται και δεν τεκμηριώνεται με επαρκή στοιχεία και λεπτομέρειες για το πώς ο ίδιος του κατέληξε σε τέτοιο συμπέρασμα, τα οποία θα μπορούσαν να δώσουν στο Δικαστήριο τις απαραίτητες βάσεις για την διεξαγωγή των δικών του συμπερασμάτων. Για τους λόγους αυτούς η μαρτυρία του ΜΕ3 δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Επόμενος μάρτυρας εκ μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε ο Αντώνης Ζουλινάκης (ΜΕ4) ο οποίος εργάζεται στους ενάγοντες, στο τμήμα πωλήσεων. Κατά τον ουσιώδη χρόνο τα καθήκοντα του περιλάμβαναν την εξεύρεση πελατών και ετοιμασία προσφορών προς τους πελάτες, αναφορικά με τα εμπορεύματα τα οποία εμπορεύονται οι ενάγοντες. Γνωρίζει τον διευθυντή των εναγομένων τον οποίο γνώρισε στην υπό ανέγερση οικοδομή των εναγομένων. Ο μάρτυρας κατόπιν συνεννόησης με τον διευθυντή των εναγομένων ετοίμασε το Τεκμήριο 1 δελτίο προσφοράς, το οποίο αναγνώρισε και ανέφερε ότι υπογράφηκε από τον ίδιο και τον διευθυντή των εναγομένων. Εξήγησε ότι εις το Τεκμήριο 1, προσφορά, περιλαμβάνεται η τιμή μονάδος για τα υλικά τα οποία ενδιαφέρονταν οι εναγόμενοι να αγοράσουν και είχε λεχθεί στον ίδιο από τον διευθυντή των εναγομένων ότι στη συνέχεια θα τον ενημέρωνε για τα ακριβή μέτρα των υλικών τα οποία θα χρειαζόταν. Αρχικά ζητήθηκε από τους ενάγοντες προσφορά για εσωτερικές εργασίες στην οικοδομή και στη συνέχεια του ζητήθηκε η ετοιμασία προσφοράς για κάποιες εξωτερικές εργασίες τις οποίες έγραψε χειρόγραφα επί του Τεκμηρίου
  3. Κατά την ετοιμασία της προσφοράς η ποσότητα που αναφέρεται 250-260 μέτρα ταβάνι καταγράφηκε ενδεικτικά και δεν ήταν γνωστή η ακριβής ποσότητα. Στη συνέχεια δόθηκε από το μάρτυρα στους εναγόμενους επιπρόσθετη τιμή μονάδας αναφορικά με υλικά τα οποία ήταν αναγκαία για την ολοκλήρωση των εργασιών. Αν και ο μάρτυρας ανέφερε ότι έχει τεχνικές γνώσεις αναφορικά με τα προϊόντα των εναγόντων και ερωτήθηκε επισταμένα κατά την αντεξέταση του για τεχνικά ζητήματα τα οποία αφορούν γυψοσανίδες και την τοποθέτηση γυψοσανίδων στο έργο των εναγομένων, ο ίδιος του ήταν ξεκάθαρος και ειλικρινής ότι ουδεμία σχέση είχε με την παράδοση και τοποθέτηση των προϊόντων των εναγόντων στο κτίριο των εναγομένων. Τόνιζε επίμονα ότι ο ρόλος του ήταν μέχρι του σημείου όπου έγινε η συμφωνία με τους εναγόμενους, δόθησαν οι τιμές στους εναγόμενους και παρευρέθηκε στο κτίριο όταν του ζητήθηκε από τον υπεύθυνο των εργασιών των εναγόντων Λάμπρο Δανδάκη (ΜΕ5) όταν προέκυψε το ζήτημα με την κατασκευή από γυψοσανίδα στην σκάλα, όπου του ζητήθηκε διευκρίνιση για το τι είχε συμφωνηθεί για την εν λόγω κατασκευή. Σε αυτό το σημείο να σημειωθεί ότι εις ότι αφορά το ζήτημα της κατασκευής από γυψοσανίδα στη σκάλα, αποτελεί αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι αυτή αφαιρέθηκε, διαφωνία υπάρχει αναφορικά με το ποιος την αφαίρεσε. Αποτελεί επίσης αδιαμφησβήτητο γεγονός ότι η αξία της αφαιρέθηκε αλλά υπάρχει διαφωνία ως προς τα μέτρα τα οποία ήταν η εν λόγω κατασκευή. Ο μάρτυρας εις ότι αφορά την κατασκευή στην σκάλα φάνηκε ειλικρινής και σταθερός στην θέση του αναφέροντας συνεχώς ότι η συμφωνία όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο 1 περιλαμβάνει την προμήθεια των υλικών, τοποθέτηση των κατασκευών από γυψοσανίδα και περιλαμβάνει 2 χέρια σπατουλάρισμα στις ενώσεις. Παρ' όλα αυτά όπως είπε για να είναι ευχαριστημένοι οι εναγόμενοι έτριψαν και σπατουλάρισαν ξανά την εν λόγω κατασκευή, η οποία και πάλι δεν ήταν της αρεσκείας του διευθυντή των εναγομένων. Ήταν γνώστης όπως φάνηκε των όσων διαδραματίστηκαν εν σχέση με την κατασκευή στην σκάλα, η οποία εν τέλει αφαιρέθηκε. Ο ΜΕ4 επιβεβαίωσε επίσης τα όσα ανέφερε ο ΜΕ1 επί του προκειμένου ζητήματος. Τα όσα ανέφερε ο ΜΕ4 αναφορικά με τεχνικά ζητήματα δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον δεν έχει καταδειχθεί η εμπειρογνωμοσύνη του ΜΕ4 για το τεχνικό μέρος των επιδίκων ζητημάτων και οι απαντήσεις του αφορούσαν γενικά περιπτώσεις τοποθέτησης ή είδους γυψοσανίδας, λαμβάνοντας επίσης υπόψη την επίμονη θέση του ότι για τις ακριβείς εργασίες και υλικά τα οποία τοποθετήθηκαν άμεση γνώση και εμπλοκή είχε ο Λάμπρος Δανδάκης (ΜΕ5). Αποτέλεσε θέση του ΜΕ4 ότι δόθησαν οδηγίες από κάποιο κο Βάσο εκ μέρους του εργολάβου των εναγομένων να γίνουν οι κατασκευές των κολώνων με τον τρόπο που έγιναν λόγω του ότι το κτίριο όπως ανέφερε ήταν κάπως στραβό. Το σημείο αυτό αμφισβητήθηκε από πλευράς υπεράσπισης. Η ύπαρξη του εν λόγω προσώπου επιβεβαιώθηκε από τον Γεώργιο Παρλαλίδη διευθυντή των εναγομένων ΜΥ2 εφόσον ανέφερε ότι ο Βάσος ήταν πολιτικός μηχανικός αλλά ήταν ο επιστάτης των εργολάβων του έργου των εναγομένων. Η θέση όμως του ΜΕ4 ότι ο Βάσος έδωσε συγκεκριμένες οδηγίες για την εκτέλεση εργασιών ως ανέφερε ο ΜΕ4 δεν κρίνεται πειστική εφόσον ο ΜΕ5, ο οποίος ήταν και ο άμεσα εμπλεκόμενος με την τοποθέτηση των προιόντων, αν και αναφέρθηκε σε τρίτα πρόσωπα από τα οποία λάμβανε οδηγίες, πέραν του διευθυντή των εναγομένων, δεν αναφέρθηκε στον Βάσο. Αν και ο ΜΕ4 ερωτήθηκε ως προς τον τρόπο με τον οποίο έπρεπε να εκτελεστούν οι εργασίες τοποθέτησης των γυψοσανίδων από τους ενάγοντες, δεν υποδείχθηκε και δεν τέθηκε οποιαδήποτε συγκεκριμένη θέση στον ΜΕ4 αναφορικά με το πως θα έπρεπε να είχαν γίνει οι εν λόγω εργασίες ούτε αναφέρθηκε ποιες ήταν οι οδηγίες για την εκτέλεση των συγκεκριμένων εργασιών τοποθέτησης. Σημαντικό επίσης στην μαρτυρία του ΜΕ4 είναι η αναφορά του ότι οι εργασίες πρέπει να ολοκληρωθήκαν περί την 20.3.07 και η θέση του αυτή δεν αμφισβητήθηκε. Ο ΜΕ4 επιβεβαίωσε επίσης τα όσα ανέφερε η ΜΕ2 εν σχέση με το Τεκμήριο 6, επιστολή ημερ. 29.1.
  4. Η πιο πάνω επιστολή αν και στάληκε από τους συνηγόρους των εναγόντων στους εναγόμενους φαίνεται από την μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ4 ότι το περιεχόμενο της είναι λάθος εις ότι αφορά την περίοδο των εργασιών αλλά και το ύψος της απαίτησης των εναγόντων. Ενόψει τούτου ουδεμία βαρύτητα δίδεται στο εν λόγω Τεκμήριο
  5. Παρατηρώ όμως ότι οι ενάγοντες έχουν καταθέσει ως Τεκμήριο 7 επιστολή ημερ. 6.10.08 η οποία στάληκε από τους δικηγόρους τους στους εναγόμενος δια της οποίας οι εναγόμενοι καλούνται να καταβάλουν το ποσό το οποίο αξιούν με την παρούσα Αγωγή. Η παραλαβή της πιο πάνω επιστολής δεν αμφισβητήθηκε από την υπεράσπιση. Ουσιαστικά ο ΜΕ4 ήταν το πρόσωπο όπως είπε το οποίο έδωσε την προσφορά και τις τιμές μονάδος των προϊόντων τα οποία θα τοποθετούσαν στο κτίριο των εναγομένων. Αν και ο μάρτυρας ανέφερε ότι η τιμολόγηση θα γινόταν μετά την καταμέτρηση ο ίδιος του δεν ήταν παρών σε οποιαδήποτε καταμέτρηση η οποία έγινε από τον Λάμπρο Δανδάκη (ΜΕ5). Εις ότι αφορά την καταμέτρηση ο ίδιος του έμαθε από τον Λάμπρο ότι την πρώτη φορά πήγε μόνος του και στη συνέχεια λόγω του ότι ο διευθυντής των εναγομένων δεν συμφωνούσε με τις μετρήσεις έγινε ακόμα μια καταμέτρηση με τον Βάσο, όπου του τηλεφώνησαν και πήγε στο κτίριο μετά το πέρας της καταμέτρησης. Η θέση του αυτή για την δεύτερη καταμέτρηση επιβεβαιώνεται ως θα διαφανεί πιο κάτω από τα όσα είπε κατά την μαρτυρία του ο ΜΕ5 αυτό το οποίο δεν επιβεβαιώνεται είναι η παρουσία του Βάσου εκείνη την ημέρα όπου ο ΜΕ5 δεν ανέφερε κάτι τέτοιο. Ο ΜΕ4 φάνηκε να ήταν γνώστης των λεπτομερειών πληρωμής των εναγομένων εφόσον ανέφερε ότι πληρώθηκε από τους εναγόμενους ως προκαταβολή το ποσό των ΛΚ1000 και με την πρόοδο των εργασιών οι εναγόμενοι θα πλήρωναν τμηματικά τους ενάγοντες. Ως δεύτερο στάδιο οι εναγόμενοι έπρεπε να πληρώσουν σύμφωνα με τις εργασίες οι οποίες έγιναν το ποσό των ΛΚ3000 αλλά οι εναγόμενοι πλήρωσαν το ποσό των ΛΚ
  6. Γνώριζε επίσης το περιεχόμενο των τιμολογίων και των επιστροφών οι οποίες έγιναν και αφαιρέθηκαν από τον λογαριασμό των εναγομένων. Να σημειωθεί ότι η μαρτυρία του εις ότι αφορά το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1 και τις τιμές μονάδος δεν αμφισβητήθηκε ουσιαστικά εφόσον το μόνο ζήτημα το οποίο ερωτήθηκε ο μάρτυρας εν σχέση με τις τιμές μονάδος είναι κατά πόσο μπορεί να διαχωριστεί το κόστος των προιόντων από το κόστος τοποθέτησης. Ζήτημα το οποίο, ως έχει ήδη καταγραφεί πιο πάνω, δεν έχει καταδειχθεί η σκοπιμότητα έγερσης του από πλευράς υπεράσπισης σύμφωνα και με τα όσα προκύπτουν από το Τεκμήριο
  7. Να σημειωθεί ότι αν και ο ΜΕ4 αντεξεταζόμενος ερωτήθηκε πως είναι δυνατόν να έδωσαν οι ενάγοντες προσφορά και να προέβησαν σε μέτρηση χωρίς σχέδια, ουδέποτε υποδείχθηκαν ή παρουσιάστηκαν στο μάρτυρα ή σε άλλο μάρτυρα των εναγόντων σχέδια αλλά ούτε τέθηκε στον μάρτυρα από πλευράς εναγομένων ποιες είναι κατά την άποψη τους οι ορθές μετρήσεις. Ο ΜΕ4 φάνηκε να είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Ως έχει προαναφερθεί το μέρος της μαρτυρίας του το οποίο αφορά τεχνικές γνώσεις και τεχνικά ζητήματα που αφορούσαν το έργο των εναγομένων, δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη εφόσον ουσιαστικά ο ίδιος του παρέπεμπε στον Λάμπρο Δανδάκη (ΜΕ5) ο οποίος ήταν ο υπεύθυνος του έργου. Δεν κρίνεται επίσης πειστικός αναφορικά με την θέση του ότι δόθησαν συγκεκριμένες οδηγίες από τον Βάσο. Παρ' όλη την μακρά αντεξέταση του παρέμεινε σταθερός στις θέσεις του χωρίς να διακρίνω οποιαδήποτε αντίφαση. Έχοντας υπόψη τις αρχές της νομολογίας όπου το Δικαστήριο μπορεί να αποδεχτεί μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα, και εφόσον ο ΜΕ4 κρίθηκε αξιόπιστος μάρτυρας, αποδέχομαι την μαρτυρία του εκτός από τα όσα ο ίδιος του δεν είχε προσωπική γνώση. Τονίζεται ότι τα όσα ανέφερε και δεν έγιναν αποδεκτά από το Δικαστήριο δεν μπορούν να ανατρέψουν την κρίση του Δικαστηρίου περί αξιοπιστίας του μάρτυρα εφόσον η μαρτυρία του στο βαθμό η οποία σχετίζεται με τα επίδικα θέματα και στην έκταση των όσων ανέφερε και γνωρίζει προσωπικά για την παρούσα υπόθεση κρίνεται πειστική και αξιόπιστη. Τελευταίος μάρτυρας από μέρους των εναγόντων παρουσιάστηκε ο Λάμπρος Δανδάκης (ΜΕ5) ο οποίος κατάθεσε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του γραπτή δήλωση η οποία κατατέθηκε ως τεκμήριο Β. Εργάστηκε στην εταιρεία των εναγόντων από την 1.9.02 μέχρι 30.9.
  8. Μέχρι το Δεκέμβρη του 2004 διετέλεσε ως αρχιτεχνίτης και από το 2005 μέχρι το 2012 διετέλεσε υπεύθυνος έργων των εναγόντων. Παρακολούθησε εξειδικευμένα σεμινάρια σχετικά με ξηρά δόμηση που διοργανώνονταν από διεθνείς οίκους οι οποίοι συνεργάζονταν με τους ενάγοντες. Στην παράγραφο 4 της δήλωσης του αναφέρεται λεπτομερώς στα καθήκοντα του προσθέτοντας ότι είχε άμεση και συνεχή επικοινωνία με τον πωλητή των εναγόντων (ΜΕ4) ο οποίος αφού έκλεινε κάποια συμφωνία με νέους πελάτες τον ενημέρωνε ότι μπορούσαν να προχωρήσουν στην εκτέλεση των εργασιών. Κατά τον ίδιο ο Αντώνης Ζουλινάκης (ΜΕ4) ήταν το πρόσωπο το οποίο έκλεισε ως πωλητής των εναγόντων τη συνεργασία με τους εναγόμενους στους οποίους θα πωλούνταν γυψοσανίδες και άλλα συναφή υλικά τα οποία θα τοποθετούνταν στα υποστατικά τους στη βιομηχανική περιοχή Αγίου Σιλά στη Λεμεσό. Στο έργο των εναγομένων δεν υπήρχαν σχέδια με λεπτομέρειες κατασκευής και όλες οι οδηγίες για την τοποθέτηση των προϊόντων δίδονταν προφορικώς από τους πελάτες ή τους αντιπροσώπους τους και κυρίως από τον διευθυντή των εναγομένων. Δεν υπήρχε επίσης χρονοδιάγραμμα, οι εργασίες ξεκίνησαν περί τα μέσα Ιανουαρίου του 2007 και ολοκληρώθηκαν και παραδόθηκαν περί τα μέσα Μαρτίου του
  9. Οι εναγόμενοι παρέλαβαν το έργο ανεπιφύλακτα και όταν ζητήθηκε η πληρωμή προέκυψαν παράπονα από μέρους των εναγομένων. Ανέφερε επίσης ότι κατά το χρόνο όπου θα άρχιζε το έργο στα υποστατικά των εναγομένων υπήρχε μεγάλη βροχόπτωση για περίοδο 3-4 ημερών και μετά την πάροδο 4-5 ημερών και ενώ το έδαφος στέγνωσε μπόρεσαν να εισέλθουν και να ξεκινήσουν τις εργασίες με ασφάλεια. Μετά την ολοκλήρωση του έργου προχώρησε στην επιμέτρηση των εκτελεσθεισών εργασιών οι οποίες έγιναν από μέρους των εναγόντων. Μετέφερε τις εν λόγω μετρήσεις στην Ήβη Καφούρη (ΜΕ2) λογίστρια των εναγόντων για να εκδώσει σχετικά τιμολόγια (Τεκμήριο 3). Οι λεπτομέρειες των εν λόγω μετρήσεων αναφέρονται στην παράγραφο 10 της γραπτής δήλωσης του υπό στοιχεία α-ια. (α) 129 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης με ανθυγρή γυψοσανίδα. (β) 30 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης Γ με ανθυγρή γυψοσανίδα. (γ) 29 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης Π με ανθυγρή γυψοσανίδα. (δ) 43 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης με fibreglass γυψοσανίδα εξωτερικής χρήσης. (ε) 33 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης Γ με fibreglass γυψοσανίδα εξωτερικής χρήσης. (στ) 12 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης Π με fiberglass γυψοσανίδα εξωτερικής χρήσης. (ζ) Ψευδοροφή με 315m² γύψινα πλακάκια USG, 60Χ60cm. (η) 16m² διαχωριστικού τοίχου 10 cm με ανθυγρή γυψοσανίδα. (θ) 11 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης, με fiberglass γυψοσανίδα εξωτερικής χρήσης. (ι) 1.76m² ψευδοροφή με fibreglass γυψοσανίδα εξωτερικής χρήσης. (ια) 13 τρεχούμενα μέτρα Μετώπης με ανθυγρή γυψοσανίδα. Μετά το παράπονο του κ. Παρλαλίδη για το πρόβλημα στη σπάτουλα της κατασκευής στην σκάλα ήταν η άποψη των εναγόντων ότι το κατ' ισχυρισμό πρόβλημα δεν αφορούσε τα δύο χέρια σπάτουλα την οποία οι ενάγοντες ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν αλλά το τρίτο χέρι σπάτουλα το οποίο έκαναν οι ελαιοχρωματιστές του έργου. Παρά τη διαφωνία των εναγόντων προέβηκαν σε επιπλέον τρίψιμο της σπάτουλας με απώτερο σκοπό να πληρωθούν οι ενάγοντες. Το 2011 του ζητήθηκε από τον Κωνσταντίνο Κούντουρο (ΜΕ1) να συνοδεύσει τον Αντρέα Πολυκάρπου (ΜΕ3) σε επιθεώρηση που θα γινόταν στα υποστατικά των εναγομένων. Η επίσκεψη έγινε στις 15.6.11 κατά την οποία ο ΜΥ2 διευθυντής των εναγομένων απαγόρευσε αυστηρά την είσοδο του μάρτυρα στα υποστατικά. Προφορικά κατά την κυρίως εξέταση του πρόσθεσε ότι μετά το παράπονο του κ. Παρλαλίδη όπου έγινε η σπάτουλα σε όλη την επιφάνεια της σκάλας αυτή ήταν τέλεια. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι έχει πλήρη ενημέρωση των υλικών που χρησιμοποιούσαν οι ενάγοντες. Για το έργο των εναγομένων χρησιμοποιήθηκε γυψοσανίδα knauf dens glass gold της εταιρείας Georgia Pacific. Χρησιμοποιήθηκε η κανονική γυψοσανίδα και η ανθυγρή. Τόνισε ότι οι ενάγοντες ήταν διατεθειμένοι να φτιάξουν όποια κακοτεχνία νοουμένου ότι αυτή υπήρχε. Κατ' αρχάς ο ΜΕ5 επιβεβαίωσε την μαρτυρία της ΜΕ2 η οποία ανέφερε ότι ετοίμασε και εξέδωσε τα τιμολόγια Τεκμήριο 3 σύμφωνα με οδηγίες του ΜΕ5, ο οποίος ανέφερε ότι μετά την καταμέτρηση στην οποία προέβηκε στο κτίριο των εναγομένων για τις εργασίες οι οποίες έγιναν και τα προϊόντα τα οποία τοποθετήθηκαν ενημέρωσε σχετικά την ΜΕ2 για την έκδοση των τιμολογίων. Επαναλαμβάνω ότι οι λεπτομέρειες της καταμέτρησης των εμπορευμάτων τα οποία τοποθετήθηκαν από τους ενάγοντες ως αναφέρθηκαν από τους ΜΕ1 και ΜΕ5 δεν αμφισβητήθηκαν από την υπεράσπιση και καμία μαρτυρία δεν παρουσίασαν οι εναγόμενοι η οποία θα μπορούσε να κλονίσει και ανατρέψει την ορθότητα των όσων ανέφεραν οι ΜΕ1 και ΜΕ5 αναφορικά με τα προϊόντα και την ποσότητα αυτών τα οποία παραδόθηκαν και τοποθετήθηκαν. Η απλή παράθεση του ισχυρισμού των εναγομένων στην υπεράσπιση τους ότι παραδόθηκαν σε αυτούς λιγότερες ποσότητες, από μόνος του δεν είναι ικανός να κλονίσει την πειστικότητα της μαρτυρίας των εναγόντων αναφορικά με το ζήτημα αυτό. Εις ότι αφορά την καταμέτρηση η οποία έγινε από τον ΜΕ5, ανέφερε ότι αρχικά η καταμέτρηση έγινε από τον ίδιο και μετά όπου οι εναγόμενοι διαφώνησαν έγινε δεύτερη καταμέτρηση από τον ΜΕ5 μαζί με κάποιο άλλο κύριο. Ο διευθυντής των εναγομένων αν και ειδοποιήθηκε να είναι παρών δεν παρευρέθηκε. Με την τελική αγόρευση του ο κ. Μπενάκης εισηγείται ότι η πιο πάνω θέση του μάρτυρα έρχεται σε αντίθεση με την μαρτυρία του ΜΕ
  10. Ο ΜΕ4 ανέφερε ότι η καταμέτρηση έγινε αρχικά από τον ΜΕ5 και στη συνέχεια και πάλι από τον ΜΕ5 με τον κ. Βάσο χωρίς να αναφέρει ότι παρών ήταν ο διευθυντής των εναγομένων. Επομένως δεν παρατηρώ οποιαδήποτε αντίφαση μεταξύ των δυο μαρτύρων ως εισηγείται ο κ Μπενάκης. Το γεγονός ότι ο ΜΕ5 δεν ανέφερε το όνομα Βάσος παρά μόνο ότι όταν έγινε η δεύτερη καταμέτρηση ήταν παρών ένας κύριος, δεν μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι οι δυο μάρτυρες ήταν αντιφατικοί μεταξύ τους. Δεν έχει επίσης αμφισβητηθεί από την μαρτυρία του ΜΕ5 ότι οι εργασίες ξεκίνησαν περί τα μέσα Ιανουαρίου 2007 και ολοκληρώθηκαν περί τα μέσα Μαρτίου
  11. Θέση την οποία εξέφρασαν και οι ΜΕ 1 και ΜΕ
  12. Αποτελεί επίσης κοινό έδαφος μεταξύ των διαδίκων ότι οι εργασίες ξεκίνησαν με καθυστέρηση κάποιων ημερών εφόσον όταν οι ενάγοντες ήταν έτοιμοι να ξεκινήσουν τις εργασίες τους υπήρχε συνεχής βροχόπτωση. Ο ΜΕ5 ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του αναφορικά με την αποδεκτή απόκλιση την οποία θα έπρεπε να είχαν οι γυψοσανίδες. Ο μάρτυρας απάντησε με σταθερότητα ότι εάν υπάρχει απόκλιση 1-2 εκατοστόμετρα και αυτή βρίσκεται σε κολώνα μπορεί να ξαναγίνει. Όπως όμως ανέφερε δεν γνωρίζει που υπάρχει τέτοια απόκλιση, ούτε του υποδείχθηκε οποιοδήποτε συγκεκριμένο σημείο με απόκλιση, για να μπορεί όπως είπε να εκφράσει την γνώμη του. Ακόμα και η υποβολή η οποία του έγινε κατά την αντεξέταση του ότι αποδεκτή απόκλιση είναι της τάξης των 2 χιλιοστών, με την οποία διαφώνησε, παρέμεινε μετέωρη θέση εφόσον δεν υποδείχθηκε σε ποιο σημείο συγκεκριμένα υπήρχε απόκλιση και πόση ήταν αυτή, λαμβάνοντας επίσης υπόψη τη θέση του ΜΕ5 ότι κάποια απόκλιση μπορεί να κριθεί ανεκτή αναλόγως της επιφάνειας εις την οποία πιθανό να βρίσκεται η απόκλιση. Τόνισε μάλιστα ότι δεν μπορούσε να τοποθετηθεί επί των θεμάτων της απόκλισης εφόσον δεν του επιτράπηκε η είσοδος στο κτίριο κατά την ημέρα όπου επισκέφθηκε ο ΜΕ3 το κτίριο με τον διευθυντή των εναγομένων. Εις ότι αφορά τον τρόπο ένωσης και τοποθέτησης των γυψοσανίδων ο ΜΕ5 απάντησε και εξήγησε με ποιο τρόπο έγιναν αυτές οι εργασίες. Η αντεξέταση του όμως επί του προκειμένου ζητήματος αφορούσε γενικές τοποθετήσεις χωρίς να τεθεί στην μάρτυρα συγκεκριμένη θέση των εναγομένων περί λανθασμένης τοποθέτησης γυψοσανίδας σε συγκεκριμένο σημείο. Αντεξετάστηκε επίσης αναφορικά με το ζήτημα της κατασκευής από γυψοσανίδα στη σκάλα. Η θέση του ΜΕ5 επιβεβαιώνει τα όσα αναφέρθηκαν από τους ΜΕ1 και ΜΕ4 ότι δηλαδή μετά τα παράπονα τα οποία έγιναν από μέρους των εναγομένων έγινε ξανά σπάτουλα και δεν υπήρχαν κακοτεχνίες. Ανέφερε επίσης ότι εν τέλει αφαιρέθηκε το ποσό που αφορούσε την εν λόγω κατασκευή ποσότητας 6 τ.μ. Αυτό το οποίο αμφισβητήθηκε επί του προκειμένου σημείου είναι ότι η κατασκευή ήταν 9 τ.μ. και όχι 6 τ.μ. Δεν έχει τεθεί όμως οποιοδήποτε στοιχείο από μέρους υπεράσπισης το οποίο να καταρρίπτει την θέση του ΜΕ5 εν σχέση με τα μέτρα της εν λόγω γυψοσανίδας και τονίζεται ότι ενώ τέθηκε η υποβολή στον μάρτυρα ότι η γυψοσανίδα η οποία αφαιρέθηκε ήταν 9 τετρ. μέτρα η θέση των μαρτύρων της υπεράσπισης ΜΥ1 και ΜΥ2 ήταν ότι αυτή ανέρχετο σε 8 τετραγωνικά μέτρα. Επιβεβαίωσε επίσης την μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ4 ότι δεν υπήρχαν παράπονα από μέρους των εναγομένων παρά μόνο όταν ζητήθηκε η πληρωμή. Ο ΜΕ5 ως το πρόσωπο το οποίο ασχολείτο με τις εργασίες στο κτίριο των εναγομένων ήταν πειστικός ότι ουδέποτε έγιναν παράπονα στον ίδιο κατά την εκτέλεση των εργασιών. Εις ότι αφορά την εξωτερική γυψοσανίδα η οποία κατά την υπεράσπιση υπήρχε μεταλλική κατασκευή στην οποία θα έπρεπε να τοποθετηθεί η γυψοσανίδα αν και ο μάρτυρας ανέφερε ότι δεν θυμόταν κάτι τέτοιο αξίζει να σημειωθεί σε αυτό το σημείο ότι η ισχυριζόμενη κατάρρευση της κατασκευής σύμφωνα με τους εναγόμενους έγινε το 2010 και δεν αφορά τον ουσιώδη χρόνο για την Αγωγή. Πέραν τούτου, τέτοιος ισχυρισμός δεν δικογραφείται όπως επίσης δεν δικογραφείται ότι οι εναγόμενοι είχαν κατασκευάσει ειδική κατασκευή επί της οποίας έπρεπε να τοποθετηθεί η εξωτερική γυψοσανίδα. H θέση επίσης του ΜΕ5 ότι είχε συμφωνηθεί η κατασκευή της εξωτερικής κολώνας με τον τρόπο τον οποίο κατασκευάστηκε, δηλαδή με βάση το κτίριο, όπου κατά την υπεράσπιση υπάρχει απόκλιση στις μοίρες της γωνίας, δεν υποδείχθηκε στο Δικαστήριο ή στον μάρτυρα πως έγινε η εν λόγω κατασκευή και η ερώτηση η οποία του έγινε κατά πόσο θεωρείται κακοτεχνία μια τοποθέτηση γωνίας η οποία δεν είναι 90 μοίρες αλλά 80-85 μοίρες, κρίνεται γενική τοποθέτηση χωρίς να έχει καταδειχθεί η σχετικότητα της με συγκεκριμένη εργασία η οποία εκτελέστηκε από μέρους των εναγόντων. Ενόψει των πιο πάνω, ο ΜΕ5 κρίνεται ότι είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο, ήταν το πρόσωπο το οποίο είχε άμεση σχέση με την παράδοση και τοποθέτηση των ψευδοροφών και γυψοσανίδων και η μαρτυρία του δεν κλονίστηκε σε οποιοδήποτε σημείο κατά την αντεξέταση του. Αποδέχομαι την μαρτυρία του στην ολότητα της. Προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας η οποία παρουσιάστηκε από πλευράς Υπεράσπισης. Πρώτος μάρτυρας από μέρους των εναγομένων κατέθεσε ο Γιάννης Κουής επιμετρητής ποσοτήτων τα προσόντα και η εμπειρία του οποίου δεν έχουν αμφισβητηθεί. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας και η μαρτυρία του εξετάζεται υπό το φως της σχετικής νομολογίας η οποία έχει παρατεθεί πιο πάνω αξιολογώντας την μαρτυρία του ΜΕ
  13. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 την έκθεση την οποία ετοίμασε συνοδευόμενη από φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν από μέρος του κτιρίου των εναγομένων. Στις 19.6.09 επισκέφθηκε το εργοτάξιο των εναγομένων κατόπιν οδηγιών του Γιώργου Παρλαλίδη, διευθυντή των εναγομένων, για να καταμετρήσει και κοστολογήσει εργασίες κατασκευών γυψοσανίδας τις οποίες έκρινε ο διευθυντής των εναγομένων ως αρχιτέκτονας και ιδιοκτήτης του έργου ότι δεν ήταν αποδεκτές. Κατά την πιο πάνω επίσκεψη του υποδείχθηκαν στον ίδιο από τον διευθυντή των εναγομένων τα σημεία που έπρεπε να επιθεωρήσει και αυτά ήταν ο τοίχος στη σκάλα που αφαιρέθηκε, οι κατασκευές στο χώρο της κουζίνας και συγκεκριμένα η επένδυση της κολώνας και της δοκού, η κατασκευή δοκού στο χώρο καθιστικού στον όροφο, η κατασκευή κολώνας στα υπνοδωμάτια προσωπικού στον όροφο, η επένδυση δοκού στο χώρο του εργοστασίου και την εξωτερική πρόσοψη επένδυσης δοκού και κολώνας. Κατά τον ίδιο υπάρχουν δύο κατηγορίες για τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες η πρώτη είναι αυτή που αφορά κατασκευές που ήδη έχουν κατεδαφιστεί και η έκθεση του περιλαμβάνει το κόστος αποκατάστασης και η δεύτερη κατηγορία αφορά κατασκευές που δεν έγιναν ορθά. Τα κύρια προβλήματα ήταν οι αποκλίσεις κολώνων και δοκών οι οποίες κατά τον ίδιο δεν έχουν κατασκευαστεί σωστά. Βάσει των προτύπων η απόκλιση για αποστάσεις μέχρι και 4 μέτρα πρέπει να είναι 2 εκ. Αναφέρθηκε στη φωτογραφία 2 της έκθεσης περιγράφοντας το χώρο κουζίνας όπου φαίνεται η πάσα της πόρτας και το κενό που δημιουργείται μεταξύ ξύλου και τοίχου. Για όλες τις κακοτεχνίες ανέφερε η επανακατασκευή θα στοιχήσει €5952 πλέον ΦΠΑ. Αναφέρθηκε στην συνέχεια στις φωτογραφίες τις οποίες επισυνάπτονται στην έκθεση του και τις κακοτεχνίες που αυτές απεικονίζουν κατά την άποψη του. Διαφώνησε με την εισήγηση του Πολυκάρπου (ΜΕ3) για αφαίρεση ποσού €500 εφόσον κατά την άποψη του τέτοια εισήγηση είναι αναιτιολόγητη. Τόνισε ότι ο αρχιτέκτονας και διευθυντής των εναγομένων του υπέδειξε αυτά που θεωρούσε ο ίδιος του κακοτεχνίες. Όσον αφορά την εξωτερική γυψοσανίδα η οποία κατά τους εναγόμενους είχε καταρρεύσει ήταν η θέση του ότι αυτή κατέρρευσε λόγω εισροής νερού στο πίσω μέρος της κατασκευής και δεν φαίνεται στις φωτογραφίες οι οποίες λήφθηκαν το 2009 εφόσον η κατάρρευση έγινε αργότερα. Σε ερώτηση πού οφείλεται το λάθος αναφορικά με την τοποθέτηση των σωλήνων των air-conditions ήταν η θέση του ότι τα μηχανολογικά και υδραυλικά φαίνονται στα σχέδια. Οι οδηγίες συνήθως δίδονται από τον αρχιτέκτονα ενώ η εργασία τοποθέτησης των σωλήνων αφορά τον μηχανολόγο ενώ αποτέλεσε υπόθεση του ότι και στην προκειμένη περίπτωση σύμφωνα με τη φωτογραφία του τεκμηρίου 9 όπου φαίνεται η σωλήνα αυτή τοποθετήθηκε από τον μηχανολόγο. Σε ερώτηση αν ο ίδιος του διαπίστωσε την ύπαρξη κακοτεχνιών απάντησε ότι η έκθεση του δεν ετοιμάστηκε εν σχέση με τις κακοτεχνίες εφόσον αυτό το θέμα αφορά τον κ. Παρλαλίδη ενώ η έκθεση του αφορά το κόστος. Οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες κατά τον ίδιο δεν έχουν διορθωθεί ενώ ο υπολογιζόμενος χρόνος για αποκατάσταση τους υπολογίζεται σε ένα μήνα. Συνοπτικά πιο πάνω έχει καταγραφεί η μαρτυρία του ΜΥ
  14. Αποτελεί κρίση του Δικαστηρίου ότι η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν μπορεί να κριθεί πειστική και τέτοια που να δίδει στο Δικαστήριο τα απαραίτητα εχέγγυα για να καταλήξει στα δικά του συμπεράσματα, για τους ακόλουθους λόγους: Ο μάρτυρας ενώ ανέφερε αρχικά στην κυρίως εξέταση του ότι αποτελεί ανεκτή απόκλιση μέχρι 2 εκατοστόμετρα σε κατασκευή γωνίας, κατά την αντεξέταση του αποτέλεσε θέση του ότι οι αποκλίσεις στις γωνίες σε όλα τα έργα πρέπει να είναι μηδενική. Η πιο πάνω αντίφαση στις θέσεις του, κρίνεται ουσιώδης εφόσον το όλο θέμα των αποκλίσεων αποτέλεσε κύριο σημείο αμφισβήτησης μεταξύ των διαδίκων και κυρίως από πλευράς Υπεράσπισης. Αν και ξεκαθάρισε ότι η εργασία και επιθεώρηση στην οποία προέβηκε αφορούσε μόνο το κόστος των εργασιών και η έκθεση του στηρίχτηκε μόνο στα όσα του υποδείχθηκαν από τον επιβλέποντα αρχιτέκτονα του έργου, δηλαδή τον διευθυντή των εναγομένων, ο ίδιος του παραπέμποντας σε φωτογραφίες προσπάθησε να εξηγήσει το είδος των κακοτεχνιών τις οποίες παρατήρησε αλλά όταν εκαλείτο να δώσει περαιτέρω εξηγήσεις ως προς κάποιες εργασίες επαναλάμβανε ότι ο ίδιος του στηρίχτηκε μόνο σε όσα του υπέδειξε ο ΜΥ2 τονίζοντας ότι η εργασία του αφορούσε μόνο το κόστος των όσων του υπέδειξε ο ΜΥ
  15. Ο τρόπος με τον οποίο απαντούσε για συγκεκριμένες εργασίες και παρατηρήσεις του κρίνεται ασαφής και συγκεχυμένος. Για παράδειγμα όταν υπέδειξε την 2η φωτογραφία του Τεκμηρίου 9 όπου απεικονίζεται η πόρτα στον χώρο της κουζίνας όπου παρατήρησε ένα κενό μεταξύ ξύλου της πόρτας και του τοίχου, ερωτήθηκε αν υπάρχει τρόπος επιδιόρθωσης και απάντησε ότι για μεγάλες αποκλίσεις οι οποίες είναι σοβαρές πρέπει να κατεδαφίζονται οι κατασκευές και να κατασκευαστούν ξανά. Δεν ανέφερε όμως πόση ήταν η απόκλιση στο εν λόγω σημείο και κατά πόσο θα μπορούσε να χαρακτηριστεί σοβαρή απόκλιση. Πέραν τούτου ενώ ερωτήθηκε πόσο θα στοιχίσει η εν λόγω ανακατασκευή, την οποία εν πάση περιπτώσει δεν είχε δικαιολογήσει, απάντησε γενικά και αόριστα ότι θα στοιχήσει €5.952,48σ πλέον Φ.Π.Α. για όλες τις κακοτεχνίες, ποσό το οποίο παρατηρώ στο Τεκμήριο 9, αφορά το συνολικό κόστος όπου κατά τον ίδιο απαιτείται για επιδιόρθωση όλων των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Να σημειωθεί ότι κατά την αντεξέταση του για την εν λόγω φωτογραφία απάντησε ότι δεν γνωρίζει κατά πόσο οι εργασίες αυτές έγιναν από τους ενάγοντες. Σημαντικό επίσης από την μαρτυρία του ΜΥ1 αποτελεί η θέση του ότι στην πρώτη φωτογραφία αν και ανέφερε ότι φαίνεται στο πάτωμα το ίχνος του τοίχου που έχει κατεδαφιστεί και είναι 8,2 τετρ. μέτρα σύμφωνα με τα ίχνη του τοίχου ο οποίος κατεδαφίστηκε, η θέση η οποία υποβλήθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων είναι ότι αυτός ήταν 9 τετραγωνικά μέτρα. Ανέφερε επίσης για τις σωλήνες των κλιματιστικών όπου κατά τον ίδιο δεν έπρεπε να βρίσκονται στον τόπο όπου τοποθετήθηκαν ανέφερε επίσης ότι είναι παράξενη η τοποθέτηση των σωλήνων πάνω από την κύρια είσοδο. Από την άλλη όμως ανέφερε με σιγουριά ότι οδηγίες για τις εργασίες γενικότερα δίδονται από τον αρχιτέκτονα όπου κατά τον ίδιο είναι ο άρχων του συμβολαίου, αλλά και όπως παραδέχτηκε η τοποθέτηση των σωλήνων έγινε από τον μηχανολόγο του έργου, χωρίς να συνδέει τους ενάγοντες αναφορικά με το εν λόγω ζήτημα. Δεν μου διαφεύγει επίσης ότι ο μάρτυρας δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε αναφορά εν σχέση με την όποια κακοτεχνία στις ψευδοροφές ενώ αποτέλεσε θέση του ΜΥ2 ότι επιδιορθώθηκαν οι ψευδοροφές από πελάτες των εναγομένων χωρίς να αναφέρει το κόστος. Δεν μπορεί επίσης να κριθεί πειστικός ο μάρτυρας εφόσον σε ουσιώδες μέρος της μαρτυρίας του παρουσίασε μια ασαφή θέση η οποία τείνει να εκμηδενίσει την όποια πειστικότητα στην μαρτυρία του και καταγράφω το συγκεκριμένο απόσπασμα από την αντεξέταση του: «... Ε: Δηλαδή μπορείτε, δεν μπορείτε να πείτε με σιγουριά ή ξέρετε κατά πόσο οι εργασίες οι οποίες σας είπαν να κοστολογήσετε ανήκουν στους Ενάγοντες; ....... Α: Το γνωρίζω. ..Θεωρώ ότι με βάση τα τιμολόγια που δώσετε στον κ. Παρλαρίδη αν όχι απόλυτα κατά μεγάλο βαθμό ναι είναι συγκεκριμένη εταιρεία που έκανε τις κατασκευές αυτές. Εκτός αν τα τιμολόγια τιμολογούν κάτι που δεν έχει κατασκευάσει και η ίδια η εταιρεία. Ε: Οι ποσότητες που έχετε μέσα στην έκθεση σας είναι ακριβώς η ίδια με τα τιμολόγια; A: Δεν το εξέτασα αλλά υπάρχουν νομίζω κάποιες διαφορές. Ε: Δεν το εξέτασες; A: Δεν το εξέτασα διότι οι δικές μου μετρήσεις έγιναν επιτόπου μπορεί να είναι οι ίδιες δεν το εξέτασα. Δεν μπορώ να πω με βεβαιότητα. Ε: Άρα υπολογίσετε ότι είναι οι Ενάγοντες που έκαναν το έργο στην βάση των τιμολογίων αλλά δεν είσαστε σίγουρος επειδή οι ποσότητες δεν είναι οι ίδιες, δεν εξετάσετε κατά πόσο οι ποσότητες είναι οι ίδιες. Α: Δεν μου ζητήθηκε να εξετάσω τις ποσότητες στα τιμολόγια. Ε: Πού ξέρεις ότι είναι μέρος τους μπορεί. Α: Άρα εφόσον δεν μου ζητήθηκε δεν το έχω εξετάσει. Ε: Ξέρεις αν ο χώρος κυρίως υπνοδωματίου είναι δικός των Εναγόντων; Α: Αν το έχουν κατασκευάσει οι Ενάγοντες; Ε: Ναι. Α: Aπλά μπορώ να υπολογίσω με βάση τις ποσότητες που έχει σε μετώπες στα τιμολόγια. Αλλά αν η ερώτηση αν ήμουν εκεί, αν ήμουν παρών στο εργοτάξιο να μαρτυρήσω ότι είναι οι Ενάγοντες που έχουν κατασκευάσει τις συγκεκριμένες εργασίες όχι δεν μπορώ να το επιβεβαιώσω. Ε: Η έκθεση σας απαιτεί το ξήλωμα όλων των εργασιών γυψοσανίδων που υπάρχουν στο χώρο εκεί ή μερικών; Α: Συγκεκριμένων. Ε: Όχι όλων. Α: Όχι όλων. Ε: Πόσες μένουν; Α: Δεν ξέρω ολόκληρο το αντικείμενο όπως σας είπα προηγουμένως. ............» Τα πιο πάνω καταδεικνύουν την αβεβαιότητα του ΜΥ1 για τα όσα παρουσίασε στο Δικαστήριο. Από την μια αποτελεί θέση του ότι γνωρίζει ότι τα όσα κοστολόγησε αφορούν εργασίες οι οποίες έγιναν κατά μεγάλο βαθμό από τους ενάγοντες με βάση τα τιμολόγια τα οποία δόθησαν από τους ενάγοντες, ενώ από την άλλη δεν εξέτασε όπως είπε τα εν λόγω τιμολόγια αλλά ούτε ανέφερε ποιο μέρος των όσων κοστολόγησε δεν αφορούν τους ενάγοντες. Η αντιφατική αυτή θέση του οδηγεί στην μη αποδοχή της έκθεσης του εφόσον τέτοια αντίφαση οδηγεί σε ακροσφαλή διεξαγωγή συμπερασμάτων. Επίσης ενώ αναφέρεται ότι η έκθεση του αφορά και εργασίες οι οποίες χρειάζονται ξήλωμα δεν ξέρει πόσες πρέπει να ξηλωθούν και όπως ανέφερε δεν ξέρει ολόκληρο το αντικείμενο. Εις ότι αφορά τις τιμές τις οποίες αναφέρει στο Τεκμήριο 9 να σημειωθεί ότι σε κάποια σημεία της έκθεσης του π.χ. 3.6, ερωτηθείς γιατί δεν περιλαμβάνεται μπογιάτισμα απάντησε ότι του διέφυγε και στα σημεία 2.4,3.5 και 4.1 ενώ αφορούν ίδιες εργασίες προβλέπεται διαφορετική τιμή δεν είχε απάντηση να δώσει. Η μαρτυρία του εν σχέση με τις τιμές αμφισβητήθηκε μόνο σε κάποια μεμονωμένα σημεία τα οποία ενδεικτικά καταγράφηκαν πιο πάνω. Η μαρτυρία του επίσης κρίνεται ελλιπείς και καθόλου κατατοπιστική εφόσον δεν συσχέτισε με οιονδήποτε τρόπο τις φωτογραφίες και τα όσα αυτές απεικονίζουν με τις απαιτούμενες εργασίες όπου κατά τον ίδιο πρέπει να γίνουν. Μια τελική παρατήρηση επί της μαρτυρίας του ΜΥ1 κατά το μεγαλύτερο μέρος των όσων περιλαμβάνονται στην έκθεση του δεν υποδείχθηκαν στους μάρτυρές των εναγόντων ούτε ερωτήθηκαν σχετικά. Η θέση η οποία υποβαλλόταν κυρίως στους ΜΕ4 και ΜΕ5 αφορούσε την κατασκευή από γυψοσανίδα στη σκάλα και οι αποκλίσεις γωνιών σε εξωτερικές κολώνες καθώς και η κατάρρευση της εξωτερικής κατασκευής και η λανθασμένη τοποθέτηση σωλήνων. Σε κανένα σημείο δεν τέθηκε η θέση των εναγομένων ότι απαιτείται η εκτέλεση της σωρείας εργασιών οι οποίες αναφέρονται στο Τεκμήριο 9 για την αποκατάσταση των ισχυριζόμενων κακοτεχνιών. Αποτελεί επίσης διαπίστωση του Δικαστηρίου ότι η Ανταπαίτηση αφορά αξίωση ποσού €7.952,48σ ενώ το Τεκμήριο 9 αφορά ποσό €5.952,48σ και όπως θα διαφανεί κατωτέρω ο ΜΥ2 αναφέρει υπολογιζόμενο κόστος περίπου €28.000 - €30.000.-. Η γενική εικόνα την οποία μετέφερε ο ΜΥ1 στο Δικαστήριο είναι ως έχει καταγραφεί πιο πάνω. Δεν ήταν πειστικός για τα όσα ανέφερε και το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του για να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλή συμπέρασμα. Δεν κατάφερε να αιτιολογήσει οποιοδήποτε συμπέρασμα του και η μαρτυρία του κυρίως στηρίχθηκε στα όσα του ανέφερε ο ΜΥ
  16. Εις ότι αφορά τα ποσά τα οποία κατέγραψε στην έκθεση του και πάλι δεν μπορεί το Δικαστήριο να τα αποδεχτεί εφόσον όπως προέκυψε από τα πιο πάνω ενδεικτικά σημεία της έκθεσης, ο μάρτυρας δεν κατάφερε να εξηγήσει τις εν λόγω διαφορές και ασάφειες οι οποίες του υποδείχθηκαν και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν μπορεί με ασφάλεια να καταλήξει στην ορθότητα των όσων καταγράφει. Επομένως δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του. Δεύτερος μάρτυρας από μέρους των εναγομένων παρουσιάστηκε ο Γεώργιος Παρλαλίδης, διευθυντής των εναγομένων. Ο ίδιος του και η σύζυγος του είναι εγγεγραμμένοι αρχιτέκτονες στο ΕΤΕΚ και διατηρούν αρχιτεκτονικό γραφείο στην Κύπρο από το
  17. Το 2006 τον προσέγγισε ο Αντώνης Ζουλινάκης ο οποίος εργαζόταν στους ενάγοντες ζητώντας του να αναθέσει στους ενάγοντες τις εργασίες του εργοστασίου. Όπως ανέφερε, συμφωνήθηκε να γίνουν εργασίες αναφορικά με την ψευδοροφή, τα πατώματα και blinds. Στη συνέχεια προέκυψαν ανάγκες για τοποθέτηση γυψοσανίδας για επικαλύψεις κάποιων λεπτομερειών. Επιβεβαίωσε τα όσα αναφερθήκαν και από τους μάρτυρες των εναγόντων ότι την πρώτη ημέρα που θα ξεκινούσαν οι εργασίες έβρεχε πολύ. Ήταν η θέση του ότι τα εμπορεύματα εκείνη την μέρα δεν έφεραν οποιαδήποτε προστασία από τη βροχή και τους είχε ζητήσει να φύγουν από το εργοτάξιο και οι υπαλλήλοι των εναγόντων υποσχέθηκαν να φέρουν νέα υλικά που δεν επηρεάστηκαν από τη βροχή. Μετά από μία εβδομάδα όπου θα τοποθετούνταν τα υλικά, αυτά φάνηκαν εντάξει στον μάρτυρα. Ανάφερε ότι είχε ξεκινήσει να κάνει σοβαρές συστάσεις στον Αντώνη (ΜΕ4) αναφορικά με τα υλικά και προσπάθησε να συνεννοηθεί μαζί του για τον τρόπο κατασκευής. Έλαβε επιβεβαιώσεις ότι οι εργασίες θα γίνονταν σύμφωνα με την κοινή πρακτική, δόθηκαν οι οδηγίες και να ξεκινήσουν οι εργασίες. Καμία όμως εξήγηση ή μαρτυρία δόθηκε από τον μάρτυρα αναφορικά με την κοινή πρακτική. Τα όσα αναφέρονται στην τελική αγόρευση με παραπομπή στην Ευρωπαϊκή Οδηγία του Συμβουλίου 21/12/1998 89/106/ΕΟΚ και Γενική Τεχνική συγγραφή υποχρεώσεων -ψευδοροφές, ελαφρά χωρίσματα, δεν τέθηκε από τον ΜΥ2 ή γενικά από μέρους των εναγομένων οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με τέτοιες προδιαγραφές ή τρόπος με τον οποίο θα έπρεπε να εκτελεστούν οι εργασίες από μέρους των εναγόντων ούτε βέβαια τέθηκε οποιαδήποτε σχετική θέση στους μάρτυρες των εναγόντων. Εις ότι αφορά τις εργασίες στο εξωτερικό μέρος του κτιρίου περιέγραψε ότι θα γινόταν μία μετώπη σε σχήμα «Π» με σκοπό να περάσουν τα συστήματα κλιματισμού και να καλυφθούν οι υδρορροές που έπαιρναν το νερό από την ταράτσα. Κατά τον ίδιο η πρόνοια την οποία κατασκεύασε για την εν λόγω κατασκευή εξασφάλιζε την σταθερότητα της και θα αποφεύγετο η υγρασία και η εισροή νερών. Οι κύριες παροχές των συστημάτων κλιματισμού ήταν κρυμμένες στη μετώπη στον όροφο όπου ο ίδιος του έκανε πρόνοια για τις εισδοχές από τα συστήματα κλιματισμού. Παρόλο που ήταν η θέση του ότι δεν υπήρχε περίπτωση ένας σώφρων άνθρωπος να βάλει αυτές τις σωλήνες πάνω ακριβώς από την κεντρική είσοδο, ανέφερε, ότι οι σωλήνες αυτές τοποθετήθηκαν από τον άνθρωπο που έβαζε τις σωλήνες για τα συστήματα κλιματισμού χωρίς να αναφέρει ότι τοποθετήθηκαν από τους ενάγοντες. Κατά τον ίδιο απαιτείται η αφαίρεση ολόκληρου του γραφιάτου στο εξωτερικό μέρος του κτιρίου και οι εναγόμενοι έλαβαν προσφορά για το ποσό των €7000 για την εν λόγω εργασία. Να σημειωθεί ότι τέτοιο κονδύλι δεν απαιτείται από τους εναγόμενους καθώς επίσης δεν έχει τεθεί με την απαιτούμενη λεπτομέρεια από τον μάρτυρα ποιες εργασίες των εναγόντων προκάλεσαν την ανάγκη για αφαίρεση του γραφιάτου. Ανέφερε ότι έγιναν στραβές κατασκευές στην επένδυση των κολώνων με γυψοσανίδα και ο τοίχος στη σκάλα από την ημέρα της κατασκευής του είχε άθλια μορφή. Όταν ζητήθηκε από τον Αντώνη να διευθετηθεί το θέμα της σκάλας επισκέφθηκε το έργο ο Στέλιος Κούντουρος όπου κατόπιν συνεννοήσεων έγιναν τρεις προσπάθειες από τρία συνεργία των εναγόντων για να επιδιορθωθεί η εν λόγω γυψοσανίδα χωρίς αποτέλεσμα. Αποτέλεσε θέση του ότι τελικά η γυψοσανίδα της σκάλας αφαιρέθηκε από τους ενάγοντες. Σύμφωνα όμως με τους ΜΕ4 και ΜΕ5, των οποίων η μαρτυρία κρίθηκε αξιόπιστη, η κατασκευή αυτή αφαιρέθηκε από τους εναγόμενους και οι ενάγοντες αφαίρεσαν από τον λογαριασμό των εναγομένων το εν λόγω ποσό. Εις ότι αφορά τα μέτρα της κατασκευής να σημειωθεί ότι ενώ ο ΜΥ2 αναφέρεται σε περίπου 8 τετρ. μέτρα και οι ενάγοντες σε 6 τετρ. μέτρα, κατά την αντεξέταση των μαρτύρων των εναγόντων υποβλήθηκε η θέση ότι ήταν 9 τετρ. μέτρα. Επομένως το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδεχτεί την αντιφατική θέση της υπεράσπισης αναφορικά με τα μέτρα της εν λόγω κατασκευής. Εις ότι αφορά τις αποκλίσεις στις κολώνες αποτέλεσε θέση του ότι η μόνη θεραπεία είναι να τοποθετηθούν καινούργιες γυψοσανίδες από την αρχή. Ο μάρτυρας ήταν επίμονος ότι η απόκλιση η οποία φαίνεται στην δεύτερη φωτογραφία του Τεκμηρίου 9 είναι τέτοια που δεν μπορεί να φτιαχτεί και μετά από στοκάρισμα είναι όπως φαίνεται. Κατά τον ίδιο η απόκλιση είναι πέραν των 2 εκατοστών. Η μόνη θεραπεία κατά τον ίδιο είναι να ξηλωθεί όλο το έργο και να γίνει καινούριο από την αρχή. Η θέση αυτή του μάρτυρα κρίνεται υπερβολική αλλά και ασαφής. Δεν έχει δοθεί επαρκής εξήγηση για ποιο λόγο θα πρέπει ολόκληρο το έργο να ξηλωθεί για ένα σημείο και μόνο όπου υπάρχει ισχυρισμός για κακοτεχνία. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι το έργο δεν παραδόθηκε και είχε εγκαταλειφθεί, χωρίς όμως να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία ή λεπτομέρειες για το τι εννοεί ότι το έργο είχε εγκαταλειφθεί. Κατά την αντεξέταση του ο μάρτυρας αντεξετάστηκε και έδωσε απαντήσεις αναφορικά με τον τύπο της γυψοσανίδας η οποία χρησιμοποιήθηκε από τους ενάγοντες. Ο μάρτυρας προέβαλε ουσιαστικά ότι δεν υπήρχε συμφωνία για τοποθέτηση γυψοσανίδας fiberglass και η εταιρεία Knauff δεν έχει τέτοιου τύπου γυψοσανίδα. Το θέμα όμως αυτό δεν φαίνεται να συνδέεται με την εκδοχή των εναγομένων εφόσον δεν προωθήθηκε η θέση ότι οι ισχυριζόμενες κακοτεχνίες οφείλονται στον τύπο της γυψοσανίδας καθώς επίσης ο ίδιος του δεν ανέφερε και δεν ισχυρίστηκε είτε ποιος τύπος γυψοσανίδας είχε συμφωνηθεί είτε ποιος τύπος γυψοσανίδας έπρεπε να χρησιμοποιηθεί. Αποτέλεσε επίσης θέση του μάρτυρα ότι οι ψευδοροφές χρειάστηκαν επιδιόρθωση η οποία έγινε από πελάτες των εναγομένων. Καμία θέση δεν τέθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων αναφορικά με οποιαδήποτε κακοτεχνία στις ψευδοροφές αλλά και οι αναφορές του μάρτυρα σε κακοτεχνίες στις ψευδοροφές ήταν γενικές και αόριστες εφόσον δεν λέχθηκε σε τι συνίστατο η κακοτεχνία και τι εργασία χρειάστηκε να γίνει για την επιδιόρθωση τους. Όπως ήδη καταγράφηκε ούτε ο ΜΥ1 ανέφερε οτιδήποτε για τις ψευδοροφές. Αξιοσημείωτο στην όλη μαρτυρία του ΜΥ2 αποτελεί η διαπίστωση ότι ενώ υπάρχει δικογραφημένος ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες τοποθέτησαν λιγότερη ποσότητα προϊόντων από αυτή η οποία αναφέρεται στα τιμολόγια και αποτελεί θέση του μάρτυρα ότι έπρεπε να αφαιρεθούν 8 τετρ. μέτρα γυψοσανίδας από το Τεκμήριο 4, επιμένει ότι ουδέποτε έγινε καταμέτρηση της εργασίας και ανέφερε στην αντεξέταση του ότι δεν ασχολήθηκε αν ήταν σωστές οι μετρήσεις εφόσον κατά τον ίδιο έπρεπε να ξηλωθεί όλο το έργο. Εις ότι αφορά το πρόσωπο Βάσο εις τον οποίο αναφέρθηκε η ΜΕ4 ανέφερε ότι αυτό το πρόσωπο αν και είναι πολιτικός μηχανικός δεν ήταν ο μηχανικός του έργου αλλά επιστάτης του εργολάβου Κώστα Ονησιφόρου. Από την απάντηση του αυτή επιβεβαιώνεται ο ΜΕ4 τουλάχιστον για την ύπαρξη του εν λόγω προσώπου. Επίσης ανέφερε ότι οι εργασίες των εναγόντων δεν έγιναν με τις προδιαγραφές που ισχύουν για την ένωση των γυψοσανίδων, χωρίς να τεκμηριώσει ή παρουσιάσει τέτοιες προδιαγραφές. Παραδέχθηκε ότι δεν έδωσε την πρέπουσα σημασία και δεν περίμενε τέτοιο αποτέλεσμα από τους ενάγοντες και ενώ οι εναγόμενοι είχαν προβεί σε προετοιμασία για τις εργασίες των εναγόντων, έπρεπε κάποιος να τους αναφέρει ότι υπήρχε συνεννόηση. Σε αυτό το σημείο διερωτώμαι εφόσον οι οδηγίες και η επίβλεψη γινόταν από μέρους του μάρτυρα γιατί δεν είπε ο ίδιος στους ενάγοντες πώς να γίνουν οι εν λόγω εργασίες; Το κόστος το οποίο υπολογίζει για όλες τις εργασίες οι οποίες χρειάζονται να γίνουν ανέρχεται σήμερα σε €28000-€30000 όπου περιλαμβάνονται τα εργατικά και τα υλικά και ειδικά το γραφιάτο που είναι η πιο σημαντική δαπάνη. Το ποσό αυτό διαφέρει τόσο από το αξιούμενο ποσό όσο και από το ποσό το οποίο αναφέρει ο ΜΥ1 στο Τεκμήριο
  18. Εις ότι αφορά την παρατήρηση του ΜΕ3 ως αυτή αναφέρεται στο τεκμήριο 8 ότι εσωτερικά ορισμένες επιφάνειες παρουσιάζουν διαφορετικό πλάτος, ανέφερε ότι αυτό έχει ήδη διορθωθεί και ήταν εύκολη δουλειά, χωρίς όμως και πάλι να υποδεικνύεται στο Δικαστήριο για ποια συγκεκριμένα σημεία του έργου ή εργασίες των εναγόντων αφορούσαν αυτές οι επιδιορθωτικές εργασίες. Εις ότι αφορά τις ισχυριζόμενες εξωτερικές κακοτεχνίες, ήταν η θέση του ότι αυτές οι κακοτεχνίες καθυστέρησαν την αποπεράτωση του έργου καθότι ανέμεναν τους ενάγοντες να τις διορθώσουν. Από την άλλη ανέφερε ότι ο εργολάβος ο οποίος είχε την ευθύνη για το γραφιάτο και ερχόταν από την Πάφο δεν μπορούσε να περιμένει άλλο και έπρεπε να προχωρήσει στο βάψιμο και ως εκ τούτου ο μάρτυρας επέτρεψε στον εργολάβο να προχωρήσει με το βάψιμο. Συμφώνησε ότι το βάψιμο έγινε ενώ υπήρχε η κακοτεχνία διότι υπήρχε απόλυτη ανάγκη να στεγαστούν τα γραφεία των εναγομένων και δεν μπορούσε να γίνει συνολική εκτίμηση πώς ήταν στερεωμένη η εξωτερική κατασκευή και δεν μπορούσαν να ελέγξουν αν οι βίδες είχαν μπει σωστά και το είδος της βίδας. Δικαιολόγησε την ενέργεια του να μην αφήσει τον Λάμπρο (ΜΕ5) να εισέλθει στο ακίνητο με τον Πολυκάρπου (ΜΕ3) λόγω του ότι σε συνάντηση τους είχαν διαπληκτιστεί και δεν είχε λόγο να ασχοληθεί μαζί του περαιτέρω. Ο ΜΥ2 διαφώνησε επίσης για το τελικό κόστος στο οποίο κατέληξε ο ΜΥ1 Κουής προσπαθώντας μάλιστα να αμφισβητήσει την μαρτυρία του λέγοντας ότι δεν είπε ο ίδιος του στον ΜΥ1 να προβεί στην εν λόγω έκθεση αλλά ο ίδιος του αποτάθηκε στον Ανδρονίκου ο οποίος έδωσε οδηγίες στον Κουή. Ενώ ο ΜΥ2 προσπάθησε με υπερβολή και σθένος να μεταφέρει στο Δικαστήριο την πεποίθηση ότι οι ενάγοντες δεν εκτέλεσαν τις εργασίες τους ως έπρεπε και ότι τον ξεγέλασαν αναφορικά με την ποιότητα και ποσότητα των υλικών, ανέφερε χαρακτηριστικά «Οφείλω να ομολογήσω ότι δεν κάθισα καν να σημειώσω να δω τις διάφορες μετρήσεις να μετρήσω να δω κάτι το οποίο δεν έχει γίνει, πρέπει να ξηλωθεί.» Αυτό το οποίο προκύπτει άμεσα από την πιο πάνω τοποθέτηση του μάρτυρα είναι ότι από την μια ισχυρίζεται και διαμαρτύρεται έντονα για τις κακοτεχνίες τις οποίες ως ισχυρίζεται δημιουργήθηκαν από τους ενάγοντες προσπαθώντας να φανεί προς το Δικαστήριο ότι έχει πλήρη γνώση των λεπτομερειών των εν λόγω κακοτεχνιών και από την άλλη ο ίδιος του παραδέχεται ότι ουσιαστικά δεν προέβηκε σε λεπτομερή μέτρηση ή αξιολόγηση των εν λόγω κακοτεχνιών. Σε ερώτηση για ποιο λόγο δεν κινήθηκε εναντίον των εναγόντων ενωρίτερα, απάντησε ότι μέχρι σήμερα ουδέποτε έχει κινηθεί νομικά εναντίον κάποιου. Ανέφερε επίσης ότι θα μπορούσε να καταλογιστεί ευθύνη στον ίδιο που δεν έδιωξε οριστικά τους ενάγοντες από το έργο όταν μετέβησαν στην οικοδομή την πρώτη φορά που έβρεχε διότι όπως τόνισε το πιο σημαντικό πράγμα σ' αυτές τις κατασκευές είναι η διαχείριση των υλικών, αφήνοντας να νοηθεί ότι οι γυψοσανίδες επηρεάστηκαν από την βροχή. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας του ιδίου ή των μαρτύρων υπεράσπισης δεν αναφέρθηκε ότι το είδος των υλικών μπορεί να ευθύνεται για τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και δεν έχει επίσης λεχθεί ότι οι όποιες ισχυριζόμενες κακοτεχνίες οφείλονται σε γυψοσανίδες οι οποίες επηρεάστηκαν από την βροχή. Αντίθετα όπως ανέφερε αρχικά ο μάρτυρας στην κυρίως εξέταση του όταν ξεκίνησαν οι εργασίες μετά το πέρας των βροχών οι γυψοσανίδες ήταν εντάξει. Η μαρτυρία του σε μεγάλο βαθμό περιστράφηκε γύρω από το ζήτημα της εξωτερικής κατασκευής και την ισχυριζόμενη παράβλεψη των οδηγιών του προς τους ενάγοντες για την εν λόγω κατασκευή και τοποθέτηση της με συγκεκριμένο τρόπο. Έχει ήδη λεχθεί ότι τέτοιοι ισχυρισμοί δεν περιλαμβάνονται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και η ισχυριζόμενη κατάρρευση της εν λόγω γυψοσανίδας δεν αφορά τον επίδικο χρόνο αλλά όπως αναφέρθηκε αυτή έγινε το
  19. Ο μάρτυρας δεν μπορεί επίσης να κριθεί πειστικός εφόσον παρουσίασε τον εαυτό του ως το άτομο το οποίο είχε επίγνωση των εργασιών όπου εκτελούνταν από τους ενάγοντες και ως ανέφερε τους είχε υποδείξει κάποιες κακοτεχνίες ενώ εκτελούνταν οι εργασίες. Δεν ήταν όμως συγκεκριμένος ως προς τις κακοτεχνίες τις οποίες είχε διαπιστώσει και δεν έχει δώσει την όποια εξήγηση για ποιο λόγο δεν σταμάτησε τις εργασίες εφόσον κατά τον ίδιο δεν εκτελούνταν σύμφωνα με τις οδηγίες του και ακόμα κυριότερα καμία εξήγηση δεν έδωσε για ποιο λόγο ενώ όπως είπε διαπίστωσε λανθασμένη εκτέλεση των εργασιών από την αρχή, πλήρωσε στους ενάγοντες στις 13.3.07 το ποσό των ΛΚ. 1.500.- και ενώ οι ενάγοντες εκτελούσαν εργασίες στο κτίριο των εναγομένων ήδη για περίοδο περίπου 2 μηνών. Ενώ αποτελεί ισχυρισμό των εναγομένων και θέση του ΜΥ2 ότι οι ενάγοντες δεν ολοκλήρωσαν τις εργασίες τις οποίες ανέλαβαν και ότι τοποθέτησαν πιο λίγα υλικά από αυτά τα οποία έχουν τιμολογηθεί, καμία μαρτυρία δεν τέθηκε από τον ΜΥ2 η οποία να υποστηρίζει κάτι τέτοιο αφήνοντας έτσι τις θέσεις του ΜΥ2 και εκδοχή των εναγομένων προς τούτου μετέωρη και ανυπόστατη. Συνεκτιμώντας τη μαρτυρία του ΜΥ1 και ΜΥ2 το Δικαστήριο καταλήγει ότι δεν έχει ενώπιον του καθαρή και σαφή εικόνα ως προς τις ισχυριζόμενες κακοτεχνίες και την αναγκαιότητα αποκατάστασης τους και πως τα ζητήματα αυτά συνδέονται με ενέργειες ή παραλείψεις των εναγόντων. Ακόμα πιο σημαντική διαπίστωση από την όλη μαρτυρία του ΜΥ2 αποτελεί το γεγονός ότι ενώ δικογραφείται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ότι οι εναγόμενοι υπέστησαν απώλειες, ζημιές και έξοδα για το ποσό των €7.952,48σ, ο ίδιος όμως παραδέχθηκε ότι δεν έγιναν οι επιδιορθωτικές εργασίες λόγω του ότι οι εναγόμενοι θα προχωρούσαν σε ανακαίνιση, αφήνοντας έτσι την δικογραφημένη θέση των εναγομένων μετέωρη. Ενόψει των πιο πάνω, ο μάρτυρας κρίνεται αναξιόπιστος. Η μαρτυρία του είναι διάχυτη από ασαφείς και αόριστες θέσεις, οι οποίες ως έχει ήδη αναφερθεί, σε μεγάλο βαθμό, δεν συμβαδίζουν με το δικόγραφο της υπεράσπισης και ανταπαίτησης. Ο μάρτυρας ήταν υπερβολικός και έντονος κυρίως στη θέση του ότι όλες οι εργασίες των εναγόντων πρέπει να ξηλωθούν χωρίς όμως να είναι σε θέση να εξηγήσει με σαφήνεια μια προς μια τις εργασίες τις οποίες θεωρεί ο ίδιος του κακοτεχνίες ούτε και για ποιο λόγο ο ίδιος του θεωρεί ότι η μόνη λύση είναι το ξήλωμα. Σημειώνεται ότι ενώ ο εμπειρογνώμονας των εναγομένων ΜΥ1 αναφέρεται στο κόστος σωρείας εργασιών οι οποίες πρέπει να γίνουν για επιδιόρθωση κακοτεχνιών σύμφωνα με υπόδειξη του διευθυντή των εναγομένων, η μαρτυρία του ΜΥ2 δεν μπορεί να συναρτηθεί με αυτή του ΜΥ1 εφόσον ο ΜΥ2 δεν ανέφερε όλες τις εργασίες οι οποίες αναφέρονται στο Τεκμήριο
  20. Τονίζεται επίσης ότι ο μάρτυρας δεν ήταν ούτε σαφής ως προς την απαιτούμενη δαπάνη ως αναφέρθηκε πιο πάνω. Επομένως η μαρτυρία του ΜΥ2 δεν κρίνεται πειστική και ειλικρινής και απορρίπτεται. Τελευταίος μάρτυρας από μέρους των εναγομένων παρουσιάστηκε ο Γεώργιος Γεωργίου (ΜΥ3). Είναι πολιτικός μηχανικός, μέλος του ΕΤΕΚ και έχει εμπειρία 32 χρόνια. Με τους εναγόμενους έκαναν πολλά έργα, βιομηχανικά υπόστεγα, πλυντήρια. Εν σχέση με το έργο των εναγομένων το οποίο αφορά την παρούσα Αγωγή του ανατέθηκε από τους εναγόμενους η ετοιμασία στατικής μελέτης για το υπόστεγο και το γραφείο των εναγομένων στον Άγιο Συλά. Επιβλέπων του έργου ήταν ο ίδιος. Η μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα δεν κρίνεται αξιόπιστη για τους ακόλουθους λόγους: Όταν ο μάρτυρας επισκέφθηκε το έργο των εναγομένων, όπως ανέφερε: «Διαπίστωσα ότι είχαν σημαντικές αποκλίσεις από τα κατακόρυφα, είχαν ανωμαλίες, τούτα βασικά.» Δεν έδωσε καμία λεπτομέρεια της όποιας απόκλισης ούτε εξήγησε τι εννοούσε κατακόρυφα ούτε εξήγησε σε ποιο σημείο του έργου παρατήρησε τα όσα διαπίστωσε. Ενώ δεν ήταν καθόλου σαφής και κατατοπιστικός αναφορικά με τις διαπιστώσεις, όταν ερωτήθηκε πως κατά την άποψη του επιδιορθώνονται οι κακοτεχνίες, απάντησε: «Πρέπει να βγουν και να ξαναμπούν διότι έχει σημαντικές αποκλίσεις και δεν μπορείς να τα καλύψεις με κάτι και να κλείσει,πρέπει να φκει.» Τα πιο πάνω εκτός από το ότι χαρακτηρίζονται από πλήρη ασάφεια και γενικότητα δεν υποστηρίζουν σε καμία πτυχή την εκδοχή της υπεράσπισης και κυρίως τα όσα ανέφερε ο ΜΥ2 στην μαρτυρία του και δεν συνάδουν με τα όσα καταγράφει ο ΜΥ1 στο Τεκμήριο
  21. Κατά δεύτερο, ο μάρτυρας δεν κρίνεται ότι είπε την αλήθεια εφόσον η μαρτυρία του κρίνεται αντιφατική με την υπόλοιπη προσκομισθείσα μαρτυρία από μέρους των εναγομένων. Ενώ ανέφερε ότι ήταν επιβλέπων της οικοδομής, ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο ίδιος του επέβλεπε τις εργασίες και όταν ο ίδιος του απουσίαζε στο εξωτερικό επέβλεπε ο Γεωργίου και η σύζυγος του, χωρίς να αναφέρει ότι καθ' όλη την διάρκεια των εργασιών επιβλέπων ήταν ο ΜΥ3 . Πέραν τούτου ενώ ο ΜΥ2 ανέφερε ότι ο ίδιος του έκανε τον σχεδιασμό της εξωτερικής κατασκευής για να τοποθετηθεί η γυψοσανίδα, ο ΜΥ3 απάντησε ότι ο ίδιος του έκανε το εν λόγω σχέδιο και μελέτη. Ανέφερε επίσης ότι κατέρρευσε η γυψοσανίδα λόγω της σιλικόνης η οποία τοποθετήθηκε και η οποία φθάρηκε ενώ κάτι τέτοιο δεν αναφέρθηκε από τον ΜΥ2 ο οποίος αναφέρθηκε μόνο σε λάθος βίδες οι οποίες τοποθετήθηκαν στην εν λόγω γυψοσανίδα. Αντίφαση μεταξύ της μαρτυρίας του ΜΥ2 και ΜΥ3 παρατηρείται επίσης στο σημείο όπου ενώ ο ΜΥ2 ανέφερε ότι οι εργολάβοι πίεζαν τους εναγόμενους να προχωρήσουν στα εξωτερικά μπογιατίσματα και τοποθέτηση γραφιάτου λόγω της καθυστέρησης η οποία προκαλείτο από τους ενάγοντες, αφήνοντας έτσι να νοηθεί ότι οι εξωτερικές εργασίες για το γραφιάτο δεν είχαν ολοκληρωθεί όταν ξεκίνησαν οι ενάγοντες τις εργασίες τους, ο ΜΥ 3 ανέφερε κατά λέξη ότι οι ενάγοντες άρχισαν να εκτελούν τις εργασίες τους όταν: «Ο μεταλλικός σκελετός του κτηρίου και οι εξωτερικές εργασίες είχαν συμπληρωθεί μαζί με τις επικαλύψεις του κτηρίου και ήταν μόνο τα finish στο γραφείο.» Πέραν των πιο πάνω ενώ ανέφερε ότι στο Τεκμήριο 3, 3η σελίδα αναφέρεται λάθος μέτρηση 315 τετρ. μέτρα, ενώ συμφωνεί με την αναφορά του Τεκμηρίου 1 σε 255 τετρ. μέτρα ψευδοροφής, χωρίς όμως να εξηγήσει που στηρίζει την θέση του αυτή. Εις ότι αφορά το ζήτημα των πλαστικών υδρορροών ανέφερε ότι τοποθετήθηκαν από τον μηχανολόγο, δεν θυμάται για ποιο λόγο τοποθετήθηκαν εκεί και δεν ήταν δική του εισήγηση. Επομένως ούτε επί του προκειμένου ζητήματος υποστηρίχθηκε η εκδοχή της υπεράσπισης και μαρτυρία του ΜΥ
  22. Ενόψει των πιο πάνω η μαρτυρία του ΜΥ3 κρίνεται αναξιόπιστη, καθόλου πειστική, ασαφής και ως εκ τούτου δεν την αποδέχομαι. Σε αυτό το σημείο αξίζει να σημειωθεί ότι οι εναγόμενοι με την υπεράσπιση τους ισχυρίζονται ότι οι ζημιές, έξοδα και απώλειες τις οποίες υπέστηκαν οφείλονται στα πιο κάτω: «α) Αφαίρεση υφιστάμενης επένδυσης από γυψοσανίδα και προετοιμασία επιφάνειας για νέες κατασκευές. β) Αποξύλωση ψευδοροφής, αφαίρεση επένδυσης δοκών και επανατοποθέτηση πανέλλα με γυψοσανίδες περιλαμβανομένων μεταλλικού σκελετού γαλβανιζέ. γ) Προμήθεια και τοποθέτηση κεραμικής τσεκουλαδούρας. δ) Τρίψιμο, δύο χέρια σπάτουλα, τρία χέρια μπογιά σε επιφάνειες γυψοσανίδων και γραφιάτο. ε) Αποκατάσταση πρόνοιας κλιματισμού που έχει καταστραφεί στην τοποθέτηση γυψοσανίδων. στ) Απομάκρυνση και μεταφορά υλικών από το εργοτάξιο. ζ) Απώλεια χρήσης του Ακινήτου για 30 ημέρες. η) Έξοδα εκτιμητή.» Η συνολική μαρτυρία η οποία παρουσιάστηκε από μέρους των εναγομένων παρέμεινε γενική και ασαφής χωρίς να μπορεί να τεκμηριώσει και υποστηρίξει τις πιο πάνω δικογραφημένες θέσεις των εναγομένων. Ενόψει της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Οι ενάγοντες ανέλαβαν την προμήθεια και τοποθέτηση γυψοσανίδων και άλλων προϊόντων τα οποία εμπορεύονται στο υπό ανέγερση έργο των εναγομένων. Προς τούτου δόθηκε προσφορά για τιμή μονάδος, την οποία αποδέχτηκαν οι εναγόμενοι (Τεκμήριο 1). Προτού ξεκινήσουν οι εργασίες οι εναγόμενοι πλήρωσαν ως προκαταβολή στους ενάγοντες το ποσό των ΛΚ. 1000.- και στη συνέχεια των εργασιών οι οποίες ολοκληρώθηκαν περί τα μέσα Μαρτίου 2007 και ως ανέφερε ο ΜΕ5 περί τις 20.3.07, οι εναγόμενοι κατέβαλαν έναντι του λογαριασμού τους το ποσό των ΛΚ. 1500.- στις 13.3.
  23. Μετά την παράδοση και τοποθέτηση των προϊόντων, ως αυτά περιγράφονται από τον ΜΕ1 και ΜΕ5 και δεν αμφισβητήθηκαν, οι ενάγοντες εξέδωσαν τα τιμολόγια Τεκμήριο
  24. Όταν ζητήθηκε η πληρωμή και εξόφληση, οι εναγόμενοι προέβαλαν παράπονα και ισχυρισμούς για κακοτεχνίες. Υπήρχε έντονο παράπονο για την κατασκευή από γυψοσανίδα στο χώρο της σκάλας, όπου οι ενάγοντες κατόπιν υποδείξεων του διευθυντή των εναγομένων έτριψαν, σπατουλάρισαν και έβαψαν προς ικανοποίηση των εναγομένων. Η κατασκευή τελικά αφαιρέθηκε από τους εναγόμενους και οι ενάγοντες αφαίρεσαν το ποσό το οποίο αφορά την εν λόγω κατασκευή 6 τετραγωνικών μέτρων όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 4 καθώς επίσης αφαίρεσαν αριθμό φλορέντζων όπως επίσης φαίνεται από το Τεκμήριο
  25. Οι εργασίες είχαν εκτελεστεί από τους ενάγοντες και μετά τις αφαιρέσεις από το λογαριασμό των εναγομένων σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 και τις πληρωμές τις οποίες έκαναν οι εναγόμενοι σύμφωνα με το Τεκμήριο 2, παραμείνει υπόλοιπο σύμφωνα με το Τεκμήριο 5 €9.515,54σ (ΛΚ. 5569,20σ), το οποίο οι εναγόμενοι αρνούνται να καταβάλουν επικαλούμενοι διάφορες αιτίες όπως κακοτεχνίες. Σύμφωνα με τη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε, διαπιστώνω ότι δεν αμφισβητήθηκε από την πλευρά των εναγομένων η εκτέλεση των εργασιών από μέρους των εναγόντων οι οποίες συνίσταντο στην τοποθέτηση ψευδοροφών και γυψοσανίδας, προϊόντα τα οποία αγόρασαν οι εναγόμενοι από τους ενάγοντες. Αν και έγινε λόγος περί του ότι οι ενάγοντες εγκατέλειψαν το έργο, τέτοια θέση δεν έχει τεκμηριωθεί εφόσον δεν υποδείχθηκε από τους μάρτυρες υπεράσπισης ποιες εργασίες είχαν εγκαταλειφθεί. Εις ότι αφορά το αξιούμενο υπόλοιπο, αυτό δεν αμφισβητήθηκε ρητά κατά την Ακρόαση εφόσον δεν τέθηκε σε οιοδήποτε μάρτυρα των εναγόντων ότι το ποσό δεν οφείλεται ή το οφειλόμενο είναι λιγότερο από το αξιούμενο. Αν και δικογραφείται στην Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση ότι οι εναγόμενοι πλήρωσαν περισσότερο ποσό από την αξία των εμπορευμάτων τα οποία πώλησαν στους εναγόμενους οι ενάγοντες, τέτοια θέση δεν προωθήθηκε κατά την Ακρόαση ούτε κάτι τέτοιο τέθηκε στους μάρτυρες των εναγόντων. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω ευρήματα αλλά και την μαρτυρία των εναγόντων εις ότι αφορά το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1,2,3,4 και 5 τα οποία συνεκτιμήθηκαν υπό το φως του συνόλου της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε, κρίνεται ότι οι ενάγοντες απέσεισαν το βάρος το οποίο έφεραν προς απόδειξη της απαίτησης τους και έχουν πείσει το Δικαστήριο μέσω της αξιόπιστης μαρτυρίας τους ότι οι εναγόμενοι οφείλουν σε αυτούς το ποσό των €9515,54σ. Επαναλαμβάνω σε αυτό το σημείο ότι αν και ο ΜΕ 3, η μαρτυρία του οποίου δεν έγινε αποδεκτή από το Δικαστήριο, ανέφερε ως συμπέρασμα του να γίνει έκπτωση €500.- από το απαιτούμενο ποσό, το Δικαστήριο δεν δύναται να παραχωρήσει οποιαδήποτε έκπτωση λαμβάνοντας υπόψη ότι ενώπιον μου δεν υφίσταται οποιαδήποτε ρητή παραδοχή ή δήλωση των εναγόντων για μείωση της απαίτησης τους. Επιπρόσθετα προκύπτει από την αποδεκτή ενώπιον μου μαρτυρία, μετά την πιο πάνω αξιολόγηση, ότι οι εναγόμενοι δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια μετά που κατ' ισχυρισμό ανακάλυψαν την ελαττωματικότητα στις κατασκευές για να προασπίσουν τα συμφέροντα και δικαιώματα τους. Δεν προέβησαν σε τερματισμό της συμφωνίας και δεν διεκδίκησαν με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, για μεγάλο χρονικό διάστημα, τα όσα με την Υπεράσπιση τους προβάλλουν (βλ. Photo Production Ltd v. Securicor Transport Ltd [1980] A.C 827). Αντίθετα αποκαλύπτεται από την μαρτυρία ότι κατά την εκτέλεση των εργασιών οι εναγόμενοι πλήρωσαν πέραν της προκαταβολής, το ποσό των ΛΚ.1500.- στους ενάγοντες στις 13.3.07, δηλαδή λίγο πριν το τέλος των εργασιών, ενώ ως ισχυρίζεται ο ΜΥ2 από την αρχή διαπίστωσε ότι εκτελούνταν πλημμελώς οι εργασίες. Εις ότι αφορά την Ανταπαίτηση, οι εναγόμενοι φέρουν το βάρος απόδειξης. Ενόψει όμως της κρίσης του Δικαστηρίου αναφορικά με την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας των εναγομένων και την απόρριψη αυτής ως αναξιόπιστη, δεν τίθεται πλέον ζήτημα βάρους απόδειξης στην Ανταπαίτηση. Αναφορικά με την πιο πάνω κατάληξη μου παραπέμπω στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Σιακόλα
(2011)1Β ΑΑΔ 1422 , όπου υιοθετήθηκε ο λόγος των υποθέσεων Benmax v. Austin Motor Co Ltd [1955] 1 All ER 326 και Αθανασίου κ.α. ν. Κουνούνη
(1997)1 ΑΑΔ 614, και αναφέρθηκαν τα εξής:- «.Μόνο αφού διαπιστωθεί ότι η μαρτυρία που προσκόμισε ο διάδικος, ο οποίος φέρει το βάρος απόδειξης, έχει τα στοιχεία της αξιοπιστίας μπορεί το δικαστήριο να προχωρήσει στα επόμενα στάδια που αφορούν στο βάρος και στο επίπεδο απόδειξης. Στην υπόθεση Kades v. Nicolaou & Another
(1986)1 CLR 212, στη σελ. 216, το δικαστήριο διακρίνοντας τα διάφορα στάδια, ανέφερε τα εξής:- «Adjudication on the credibility of witnesses is a matter wholly separate and distinct from the balancing of the evidence in order to ascertain on which side it preponderates. If the evidence of a witness is rejected as unworthy of credit, there is nothing to weigh thereafter..» Επομένως, η Ανταπαίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Τέλος να σημειωθεί ότι ο κ Μπενάκης αναφέρει στην τελική αγόρευση του ότι οι ενάγοντες παραδέχονται την ύπαρξη ελαττωματικών εργασιών, κάτι τέτοιο όμως δεν προκύπτει από την μελέτη και εξέταση της μαρτυρίας. Εισηγείται περαιτέρω ότι οι ενάγοντες δεν δικογραφούν την θέση τους ότι εκτέλεσαν συγκεκριμένες εργασίες αντίθετα όπως αναφέρει, ισχυρίζονται μόνο την πώληση και παράδοση αγαθών και εμπορευμάτων. Τέτοια εισήγηση δεν με βρίσκει σύμφωνη. Προκύπτει ξεκάθαρα από την έκθεση απαίτησης (παρ. 3) ότι οι ενάγοντες παρείχαν επίσης υπηρεσίες της ειδικότητας τους καθώς επίσης οι εναγόμενοι στην παρ. 3 και 4 της Υπεράσπισης τους παραδέχονται ότι οι ενάγοντες εκτέλεσαν εργασίες και συμφωνήθηκε η εκτέλεση εργασιών δια λογαριασμό των εναγομένων. Όπως προκύπτει μάλιστα από το Τεκμήριο 1 η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων, περιλάμβανε τόσο την πώληση και παράδοση των εμπορευμάτων αλλά και την τοποθέτηση αυτών. Το σύνολο των πωληθέντων εμπορευμάτων και οι υπηρεσίες τοποθέτησης αυτών, περιγράφηκαν από τους μάρτυρες των εναγόντων και ως έχει διαφανεί αποτέλεσαν το περιεχόμενο των τιμολογίων Τεκμήριο 3 και κατάστασης λογαριασμού Τεκμήριο 5. Εις ότι αφορά επίσης τις εισηγήσεις του κ Σκουφάρη οι οποίες περιλαμβάνονται στην τελική αγόρευση του εν σχέση με το αίτημα των εναγόντων για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών κρίνεται ότι η ενασχόληση μου με το εν λόγω ζήτημα θα ήταν εκ του περισσού ενόψει των όσων έχουν καταγραφεί στην παρούσα Απόφαση, ενόψει της αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία προσκομίστηκε από πλευράς εναγομένων. Σημειώνεται βεβαίως όπως έχει ήδη καταγραφεί πιο πάνω μεγάλο μέρος των όσων προέβαλαν οι εναγόμενοι κατά τη δίκη ως κακοτεχνίες δεν δικογραφούνται. Επομένως, εις ότι αφορά την Απαίτηση, εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των €9.515,54σ πλέον νόμιμο τόκο από 13.2.09 (ημερομηνία καταχώρησης της Αγωγής). Τα έξοδα της Απαίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται. Ενόψει του γεγονότος ότι η Απαίτηση και η Ανταπαίτηση εκδικάστηκαν μαζί, δεν εκδίδεται οποιαδήποτε περαιτέρω διαταγή για έξοδα στην Ανταπαίτηση. (Yπ.) .............. Χρ. Χατζηγεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ Subject:Civil/Other/Final/559-09accountcounterclaim cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.