M&M (LARNACA) DECORATION CENTRE LTD ν. ΜΑΤΘΑΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ & ΥΙΟΣ ΛΤΔ, Πολιτική Αγωγή υπ' αρ: 15/16, 29/9/2016

(4), Δ.64, στην πρακτική και στις γενικές εξουσίες του Δικαστηρίου.».

1. Στην Αίτηση, η Ενάγουσα / Καθ' ης η Αίτηση δεν καταχώρησε ένσταση. Η συνήγορος της όμως, τοποθετήθηκε προς το Δικαστήριο, κατά την ακρόαση της, ως προς το βάσιμο του αιτήματος της Εναγομένης / Αιτήτριας, εισηγούμενη, σε γενικές γραμμές, ότι, το υπό κρίση αίτημα, έχει υποβληθεί, σε πρώιμο της διαδικασίας στάδιο. [Γ]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
2. Σχετικές εν προκειμένω, είναι οι πρόνοιες των κ. κ. 6 έως 9 της Δ.19 των Θ. Π. Δ., επί της οποίας, βασίζεται ουσιαστικά το αίτημα της Αιτήτριας.
3. Είναι γεγονός, ότι, σε σχέση με το υπό εξέταση θέμα, υπάρχει μια πλούσια νομολογία που πηγάζει, τόσο από αποφάσεις των Αγγλικών Δικαστηρίων, όσο και (και ειδικότερα) του Ανώτατου Δικαστηρίου της χώρας μας. Όπως ιδιαίτερα συνάγεται από τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις National Supply Corporation of the Libyan Arab Republic v Achaia Shipping Ltd

(1975)1 A.A.Δ. 428, 432 και Κασάπη ν Λουκά

(1981)1 Α.Α.Δ. 666, 668, διάταγμα για λεπτομέρειες, εκδίδεται, όπου είναι αναγκαίο, ώστε, να φανεί με σαφήνεια το πραγματικό υπόβαθρο της ουσίας [[i]] της υπόθεσης του αντιδίκου και να αποφευχθεί, η οποιαδήποτε έκπληξη της άλλης πλευράς, σχετικά, κατά την ακρόαση της υπόθεσης. Ουσιώδης, σημειώνεται, είναι ο ισχυρισμός που είναι αναγκαίος για τη διατύπωση πλήρους βάσης αγωγής (βλ. Royal Bank of Scotland P.L.C. v. Geodrill Co Ltd κ.α.

(1993)1 Α.Α.Δ. 753, Vector Onega A.G. ν Του πλοίου Μ/V Girvas κ. α.

(2000)1 Α.Α.Δ. 16, Γεωργίου v. Γεωργίου

(2001)1 Α.Α.Δ. 1592 [[ii]] και Λούης Κωνσταντίνου ν Apollo Investment Fund Ltd

(2011)1 Α.Α.Δ. 1045 [[iii]]). Ζήτημα, που ανάγεται, στην ορθή προετοιμασία των διαδίκων για αντιμετώπιση των επίδικων θεμάτων κατά την ακροαματική διαδικασία (βλ. Annual Practise 1958, Vol. 1, στην σελ. 460, υπό την επεξηγηματική σημείωση με τον τίτλο «generally»).

1. Εντούτοις, βασική αρχή - η οποία τίθεται κατά τρόπο εξισορροπητικό της προαναφερθείσας -, αποτελεί επίσης, ότι, η εξειδίκευση των γεγονότων, δεν πρέπει να φθάνει μέχρι του σημείου που να αποκαλύπτεται η μαρτυρία. Εφόσον διαπιστωθεί, ότι, σκοπός της αίτησης είναι αυτός, - δηλαδή, η αλίευση μαρτυρίας -, η αίτηση αποτυγχάνει, καθότι, το πώς αποδεικνύεται ένα γεγονός, δεν είναι θέμα το οποίο ανάγεται στο πλαίσιο της παροχής λεπτομερειών, βάσει της προαναφερόμενης δικονομικής διαταγής. [Σχετική με το θέμα αυτό είναι η υπόθεση Κασάπη ν Λουκά (ανωτέρω). Παραπομπή γίνεται και στο σύγγραμμα Odger´s Principles of Pleading and Practice, 21η έκδοση, στην σελ.148].
2. Οι προαναφερόμενες αρχές, επαναβεβαιώθηκαν από το Ανώτατο Δικαστήριο, στην υπόθεση Χριστόδουλος Θεμιστοκλέους ν Χρ. Γεωργιάδης Λτδ,

(2000)1 Α.Α.Δ. 157, όπου και ελέχθη ότι: «Από το συνδυασμένο αποτέλεσμα των πιο πάνω ακολουθεί και η αρχή, που εκφράζεται ως βασική αρχή στη νομολογία, ότι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη τους. Δίδονται δε ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει ποια υπόθεση μπορεί να αναμένει να παρουσιασθεί στη δίκη και να μην καταληφθεί εξ απίνης. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια τη μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν.».

1. Σημαντική πτυχή του ζητήματος, είναι, περαιτέρω, και η εξής. Μια αίτηση για λεπτομέρειες, δεν θα αποτύχει γιατί ο αιτητής όφειλε να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης καλύτερα από την άλλη πλευρά. Δικαιούται, πάραυτα, να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης του αντιδίκου του, την οποία αυτός θα προσπαθήσει να παρουσιάσει εναντίον του κατά την δίκη και η οποία μπορεί να είναι και πολύ διαφορετική από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης ως ο ίδιος τα γνωρίζει (βλ. Odger´s Principles of Pleadings (ανωτέρω)).
2. Σαν κατακλείδα, θα έλεγα, ότι, το θέμα του κατά πόσο θα διαταχθεί από το Δικαστήριο η παραχώρηση από κάποιο διάδικο περαιτέρω λεπτομερειών των ισχυρισμών του που περιέχονται στα δικόγραφα, είναι κάτι το οποίο αφήνεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία, βεβαίως, θα πρέπει να καθοδηγείται από τις αρχές που ενωρίτερα, γενικά, έχουν παρατεθεί. Σημειώνεται εξ άλλου, ότι, η απόφαση του Δικαστηρίου να διατάξει ή όχι την παραχώρηση λεπτομερειών, θα πρέπει πάντα να γίνεται λαμβανομένης αυστηρά υπόψη της βάσης της αγωγής και του είδους των ισχυρισμών οι οποίοι στοιχειοθετούν, σχετικά, την υπόθεση του καθ' ου η αίτηση διαδίκου (βλ. Annual Practise 1958, Vol. 1, στην σελ. 460, υπό την επεξηγηματική σημείωση με τον τίτλο «application for particulars»). [Δ]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
3. Η υπό κρίση Αίτηση, έχει υποβληθεί από πλευράς Εναγομένης, πριν την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης της.
4. Σύμφωνα με τον κ. 8 της Δ. 19 των Θ. Π. Δ.: «Particulars of a claim shall not be ordered under Rule 6 of this Order to be delivered before defence unless the Court or Judge shall he of opinion that they are necessary or desirable to enable the defendant to plead or ought for any other special reason to be so delivered.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
5. Παρέχεται, συνεπώς, από τον εν λόγω κανονισμό της Δ.19 των Θ. Π. Δ., η ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει την παροχή λεπτομερειών, ακόμη και πριν την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης του εναγομένου, όταν είναι, υπό τις περιστάσεις, (α) απαραίτητο ή επιθυμητό για την δικογράφιση της, ή (β) όταν άλλες ειδικές περιστάσεις το καθιστούν απαραίτητο.
6. Ως προς την δεύτερη (β) προαναφερόμενη περίπτωση, στην υπόθεση Vector Onega A.G. ν Του πλοίου Μ/V Girvas κ. α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 986 ο έντιμος Δ. Α. Α. (ως ήταν τότε) Αρτέμης, ανέφερε ότι, η αναφορά ειδική περίσταση ή ιδιαίτερος λόγος («special reason»), στον προαναφερόμενο κ. 8 της Δ.19 των Θ. Π. Δ., σημαίνει, ασυνήθιστη ή έκτακτη περίσταση που καθιστά την έκδοση διαταγής από το Δικαστήριο για την παραχώρηση λεπτομερειών πριν ακόμη καταχωρηθεί η έκθεσης υπεράσπισης του εναγομένου, προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. 14. Για δε την προαναφερόμενη (α) περίπτωση, σχετικά με την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να διατάξει την παροχή λεπτομερών πριν από την καταχώριση της έκθεσης υπεράσπισης του εναγομένου για σκοπούς προετοιμασίας της, στην υπόθεση Cyprus Airways Ltd v Savva (Αρ. 1)

(1992)1(Α) Α.Α.Δ. 1, το Ανώτατο Δικαστήριο, ανέφερε, τα εξής: «In order to prevent a request for particulars of the statement of claim being used as an instrument of delay, an order for particulars will not be made before the service of the defence, unless in the opinion of the Court, the order is necessary or desirable to enable the defendant to plead or for some other special reason. Particulars before defence are necessary or desirable where otherwise the defendant would be prejudiced or embarrassed in his pleading, or to enable the defendant to decide how to plead. Thus, where the defendant genuinely desires to consider making a payment into court, particulars of special damage will ordinarily be ordered before defence, as, for example, in actions for wrongful dismissal. On the other hand, although the defendant may be entitled to the particulars requested, they will not be ordered before the defence if they are not necessary or desirable at that stage, as for example, where the defendant intends to contest the issue of whether he is an accounting party, particulars of the sums alleged to have been paid to him will not be ordered before the defence.». (η έμφαση είναι δική μου)

1. Στην προκείμενη περίπτωση, η Εναγομένη, βασίζει ουσιαστικά το αίτημα της, επί της βάσης του, ότι, «. οι λεπτομέρειες αυτές είναι καθόλα απαραίτητες και αναγκαίες και επιθυμητές για ορθή δικογράφηση, ήτοι τη σύνταξη και καταχώριση της Υπεράσπισης της. Μεταξύ άλλων, η απουσία επεξήγησης της σχέσης των Εναγομένων με τους Ενάγοντες ., η απουσία περιγραφής του νόμιμου ανταλλάγματος και/ή συγκεκριμενοποίησης του, ιδιαίτερα όταν υπήρχαν μεταξύ τους διάφορες εμπορικές και/ή άλλης φύσεως συναλλαγές καθώς και η απουσία διατύπωσης του λόγου μη εξαργύρωσης της επίδικης επιταγής δημιουργούν κενό στα γεγονότα της υπόθεσης αποστερώντας από τους Εναγομένους να έχουν σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης που έχουν να αντιμετωπίσουν.».
2. Η βάση της απαίτησης της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση βασίζεται σε επιταγή που εξεδόθη προς όφελος της από την Εναγομένη / Αιτήτρια έναντι νόμιμου ανταλλάγματος, λεπτομέρειες της οποίας (ως προς τον αριθμό, ημερομηνία, ποσό και την τράπεζα επί της οποίας εκδόθηκε) δίδονται, και η οποία, όταν προσηκόντως παρουσιάστηκε δεν εξαργυρώθηκε παρά του ότι ειδοποιήθηκε προς τούτο η Εναγομένη / Αιτήτρια.
3. Σε ότι αφορά αυτές τις θέσεις της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση της έκθεσης απαίτησης της, η Εναγομένη / Αιτήτρια αξιώνει τις ακόλουθες λεπτομέρειες: «Παράγραφος 2 της Έκθεσης Απαίτησης (α) Ποια η ιδιότητα των Εναγομένων στην με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό αγωγή; (β) Ποια η σχέση των Εναγομένων με τους ενάγοντες; (γ) Έναντι ποιού νομίμου ανταλλάγματος εξεδόθη η εν λόγω επιταγή; (δ) Κάτω από ποιές συνθήκες προέκυψε το ισχυριζόμενο νόμιμο αντάλλαγμα; (ε) Εκδόθηκε οποιοδήποτε τιμολόγιο και/ή χρεώθηκε λογαριασμός επ' ονόματι των εναγομένων για το ισχυριζόμενο νόμιμο αντάλλαγμα; Παράγραφος 3 της έκθεσης Απαίτησης (α) Για ποίο λόγο δεν εξαργυρώθηκε η αναφερόμενη εις την παράγραφο 3 επιταγή; (β) Πότε ειδοποιήθηκαν οι εναγόμενοι για το ισχυριζόμενο από τους ενάγοντες χρέος; (γ) Πως ειδοποιήθηκαν οι εναγόμενοι για το ισχυριζόμενο από τους ενάγοντες χρέος;».
4. Στην υπόθεση Heatron Co Ltd v Χριστοφορου Κώστα Σωκράτους

(2012)1 Α.Α.Δ. 1034 σε ότι αφορά το πότε δημιουργείται το αγώγιμο δικαίωμα της επιταγής που δεν τιμήθηκε, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: «Σύμφωνα με το Άρθρο 73 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262 (Μέρος ΙΙΙ), μια επιταγή θεωρείται ως συναλλαγματική και εκτός αν υπάρχει διαφορετική πρόνοια στο Νόμο, διέπεται από τις ίδιες διατάξεις που εφαρμόζονται για τις συναλλαγματικές. Όπως έχει νομολογηθεί, πληρωμές που γίνονται με επιταγή, στην ουσία εξισώνονται με πληρωμές τοις μετρητοίς, με αποτέλεσμα η υπεράσπιση που μπορεί να προβληθεί να πρέπει να συσχετιστεί είτε με την πληρωμή, είτε με την εγκυρότητα της επιταγής (Nova (Jersey) Knit Ltd v. Kammgarn Spinnerei G.m.b.H [1977] 2 All ER 463 (HL), James Lamont & Co Ltd v. Hyland Ltd (No 2) [1950] 1 All ER 929 και Trans Middle East Trading (T.M.E.T.) Limited v. Tlais [1991] 1 Α.Α.Δ. 239). Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστήριο της Βουλής των Λόρδων, όπως ονομαζόταν τότε, στην υπόθεση Nova (Jersey) Knit Ltd, πιο πάνω, μία συναλλαγματική (ή επιταγή) θα πρέπει, σύμφωνα με το S.3 του Bills of Exchange Act 1882, το οποίο είναι πανομοιότυπο με το δικό μας Άρθρο 3 του Κεφ. 262, να θεωρείται ως εντολή για άνευ όρων πληρωμή σε μετρητά. Διαφορετική ερμηνεία θα σήμαινε στην περίπτωση πώλησης, ότι αυτή διενεργείται επί πιστώσει, με όλες τις νομικές συνέπειες. Όπως εξηγείται περαιτέρω στην απόφαση, η συναλλαγματική ή επιταγή είναι από μόνη της μια σύμβαση, ξεχωριστή από τη σύμβαση πώλησης. Σύμφωνα με το Λόρδο Wilberforce, είναι γι' αυτό το λόγο που ο αγγλικός νόμος δεν επιτρέπει την προβολή υπερασπίσεων, εκτός εκείνων που επιτρέπονται από το Νόμο και στηρίζονται σε δόλο, στη μη εγκυρότητα της επιταγής και σε αποτυχία της αντιπαροχής. Πάνω σ' αυτή την αρχή στηρίζεται και η μεγάλη εμπορική επιτυχία και αποδοχή της επιταγής, ως ενός ουσιαστικού μέσου συναλλαγής. Το αγώγιμο δικαίωμα εγείρεται όταν μια συναλλαγματική και κατ' εφαρμογή του Άρθρου 73, μια επιταγή παρουσιαστεί δεόντως για πληρωμή (Άρθρο 45), δεν τιμηθεί (Άρθρο 47), δοθεί ειδοποίηση προς τον εκδότη για το γεγονός της μη τίμησης (Άρθρο 48), εκτός αν η μη αποστολή ειδοποίησης δικαιολογηθεί με βάση τις πρόνοιες του Νόμου. Δικογραφικά, ο ενάγων έχει υποχρέωση στην Έκθεση Απαίτησής του να αναφέρει, μεταξύ άλλων, την ημερομηνία της επιταγής, το ποσό, το όνομα του εκδότη και δικαιούχου ή κατόχου. Επίσης, θα πρέπει να δικογραφούνται λεπτομέρειες ότι η επιταγή δεν τιμήθηκε και ότι παραμένει απλήρωτη (βλ. Bullen & Leake and Jacobs, Precedents of Pleadings). Το ζήτημα της αντιπαροχής ρυθμίζεται από τα Άρθρα 27-30 του Νόμου. Σύμφωνα με το Άρθρο 27

(1)του Κεφ. 262, κάθε αντάλλαγμα που θα ήταν ικανοποιητικό δυνάμει του περί Συμβάσεων Νόμου, θεωρείται καλό αντάλλαγμα και στην περίπτωση συναλλαγματικής ή επιταγής. Σύμφωνα με το Άρθρο 27

(2)του Νόμου, ο κάτοχος επιταγής θεωρείται εκ πρώτης όψεως ως κάτοχος για αξία και δεν είναι υποχρεωμένος να αποδείξει την ύπαρξη αντιπαροχής. Λόγω του τεκμηρίου που δημιουργείται, το βάρος απόδειξης για την έλλειψη αντιπαροχής μετατίθεται στο πρόσωπο που επικαλείται την έλλειψη αντιπαροχής (βλ. Ρωμανού ν. Χρυσάνθου

(1991)1 Α.Α.Δ. 991).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

1. Κατόπιν στάθμισης όλων των παραγόντων, καταλήγω ότι, η έγκριση του αιτήματος δεν θα αποβεί προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, που είναι ο κυρίαρχος παράγοντας που διέπει σε αυτές τις περιπτώσεις την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.
2. Έλαβα υπόψη, τις όσες λεπτομέρειες έχει παρουσιάσει η Ενάγουσα με το δικόγραφο της Έκθεσης Απαίτησης της ότι στοιχειοθετούν το αγώγιμο της δικαίωμα εναντίον της Εναγομένης (ως έχουν προαναφερθεί), το τι υπό τις περιστάσεις επίκλησης της εν λόγω βάσης αγωγής αποτελεί νομικά ουσιώδες γεγονός που θα έπρεπε να δικογραφηθεί από πλευράς Ενάγουσας (βλ. Δ.19, κ. 4 των Θ. Π. Δ., το σύγγραμμα Bullen & Leake Precedents of Pleadings, 17η έκδοση, τόμος 1, σελίδες 189 έως195 και τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Heatron Co Ltd v Χριστοφορου Κώστα Σωκράτους

(2012)1 Α.Α.Δ. 1034 [[iv]] και Κλείτος Χριστοδούλου ν Πανικου Μιχαηλίδη

(1999)1 Α.Α.Δ. 2058), και τις αιτούμενες με την υπό κρίση Αίτηση λεπτομέρειες σε σχέση με την έκθεση απαίτησης της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση, και έχω καταλήξει ότι, στην προκείμενη περίπτωση, δεν είναι επιβεβλημένη η παράθεση από πλευράς Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση των όσων η Εναγομένη / Αιτήτρια αιτήθηκε από αυτήν υπό τύπο λεπτομερών. Και μάλιστα, πριν ακόμη η Εναγομένη / Αιτήτρια καταχωρήσει την έκθεση υπεράσπισης της. [Ε]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ

1. Κατά ακολουθία όλων όσων έχουν προαναφερθεί, η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
2. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγομένης / Αιτήτριας, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι πληρωτέα στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Στην υπόθεση Σάββα ν Κυπριακών Αερογραμμών (Αρ.2)

(1992)1 Α.Α.Δ. 1146, ελέχθησαν εν προκειμένω, τα εξής: «Η παροχή λεπτομερειών έχει σχέση μόνο με τα ουσιώδη στοιχεία που συνθέτουν την απαίτηση. Αυτό ισχύει σ΄ όλα τα στάδια της διαδικασίας. Με τις παραγράφους 3, 4 και 5 γίνεται αναφορά στην παραίτηση του εφεσείοντα, τους λόγους που οδήγησαν στη διερεύνηση των πράξεων του και τον λογιστικό έλεγχο που προηγήθηκε της διατύπωσης της απαίτησης. Η παροχή περαιτέρω λεπτομερειών σκοπεί στον εντοπισμό και όπου επιβάλλεται στη διευκρίνιση των επίδικων θεμάτων, όπως αυτά στοιχειοθετούνται από τα ουσιώδη γεγονότα που στοιχειοθετούν το αγώγιμο δικαίωμα. Θα συνιστούσε εκτροπή, όπως αναγνωρίζει η νομολογία, η παροχή λεπτομερειών για επουσιώδη θέματα στα οποία γίνεται αναφορά σε δικόγραφα. (Re Wells (Deceased)

(1962)1 All E.R. 812).». [ii] Στην υπόθεση Γεωργίου v Γεωργίου

(2001)1 Α.Α.Δ. 1592, αναφέρεται σχετικά: «Η βάση της αγωγής "περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμο δικαίωμα, περί ου η αγωγή ..." όπως αναφέρεται στο Άρθρο 2 του περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν. 14/60). Βάση αγωγής κατά κανόνα προκύπτει όταν υπάρχει πρόσωπο που μπορεί να ενάγει και πρόσωπο που μπορεί να εναχθεί και εφόσον συντρέχουν όλα τα γεγονότα που είναι αναγκαία να αποδειχθούν προκειμένου να επιτύχει ο ενάγοντας. (Βλέπε: Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 28, παράγραφος 622 και Nakis Bonded Warehouse Co. v. Middle East Export Press Inc.

(1981)1 C.L.R. 361).». [iii] Αναφέρεται σχετικά στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λούης Κωνσταντίνου ν Apollo Investment Fund Ltd

(2011)1 Α.Α.Δ. 1045: «Στη συγκεκριμένη περίπτωση βασική προϋπόθεση για τη θεμελίωση της αξίωσης του εφεσείοντα είναι είτε η ιδιότητα με την οποία αυτός ήγειρε την αγωγή, είτε η σχέση του με τους εφεσιβλήτους. Η γένεση συνεπώς του αγώγιμου δικαιώματος στη συγκεκριμένη περίπτωση, συναρτάται με αυτά τα δύο στοιχεία, για τα οποία όμως, τα γεγονότα που τα περιβάλλουν, δεν αποκαλύπτονται ρητά στην έκθεση απαίτησης ούτε και μπορούν να συναχθούν από τα όσα εισηγείται ο ευπαίδευτος συνήγορος του εφεσείοντα. Το γεγονός ότι ενώπιον του πρωτόδικου δικαστηρίου τέθηκε μαρτυρία, έστω και χωρίς ένσταση, η οποία τείνει να καταδείξει την ιδιότητα με την οποία ο εφεσείων ήγειρε την αγωγή και τη σχέση του τελευταίου με τους εφεσιβλήτους, δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις να αναπληρώσει το κενό που δημιουργείται με την παράλειψη δικογράφησης των γεγονότων και να κλίνει έτσι την πλάστιγγα υπέρ του εφεσείοντα». [iv] Στην οποία αναφέρεται, ότι, «Στην προκειμένη περίπτωση, το πρωτόδικο δικαστήριο κρίνοντας αναξιόπιστη τη μαρτυρία του Διευθυντή των Εφεσιβλήτων, στηρίχθηκε στο γεγονός ότι από πλευράς Εφεσειόντων «αποσιωποιήθηκαν ουσιώδη γεγονότα, όπως η επιστροφή του εξαεριστήρα και το σταμάτημα της πληρωμής της επιταγής από τον εναγόμενο». Όμως το συγκεκριμένο υπόβαθρο, επί του οποίου στηρίχθηκε το πρωτόδικο δικαστήριο για την περαιτέρω κρίση της αξιοπιστίας του Διευθυντή των Εφεσειόντων, δεν είναι ορθό. Στην Έκθεση Απαίτησης τους, οι Εφεσείοντες δεν είχαν υποχρέωση να περιλάβουν οτιδήποτε άλλο από αυτά που περιέλαβαν. Θα λέγαμε ότι με αγώγιμο δικαίωμα την επίδικη επιταγή που δεν τιμήθηκε, το δικόγραφο περιλάμβανε όλα τα αναγκαία στοιχεία.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο