← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Ε ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΠΙΕΡΙΔΗ κ.α. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ D.A. PRASTITIS (PETROLEUM) LIMITED (ΗΕ 76154), Αίτηση Αρ.: 93/2015, 29/9/2016

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Ε ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΠΙΕΡΙΔΗ κ.α. ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ D.A. PRASTITIS (PETROLEUM) LIMITED (ΗΕ 76154), Αίτηση Αρ.: 93/2015, 29/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A168 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 93/2015 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113, ΑΡΘΡΑ 211((β), (στ)), 213 ΚΑΙ 202 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ D.A. PRASTITIS (PETROLEUM) LIMITED (ΗΕ 76154) -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ Ε ΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ Κ. ΠΙΕΡΙΔΗ -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟ Α. ΠΙΕΡΙΔΗ ------------------- Ημερομηνία: 29/09/2016 Εξέταση του ζητήματος της ακολουθητέας διαδικασίας για σκοπούς εκδίκασης της υπόθεσης επί της ουσίας της ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή, Γεώργιο Γεωργίου: κ. Νεοφυτίδης Γεώργιος για την Αντώνης Ανδρέου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για τους Καθ' ων η Αίτηση, D.A. Prastitis (Petroleum) Ltd, Ανδρέα Κ. Πιερίδη και Κωνσταντίνο Α. Πιερίδη: κ. Ζαχαρίου Ανδρέας για την Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

  1. Υιοθετώ στην απόφαση μου, τις ακόλουθες συντομογραφίες: «Εταιρεία»: D.A. Prastitis (Petroleum) Ltd «Αίτηση»: Αίτηση Εκκαθάρισης 93/2015 «Αιτητής»: Γεώργιος Γεωργίου «Καθ' ων η Αϊτηση»: D.A. Prastitis (Petroleum) Ltd, Ανδρέα Κ. Πιερίδη και Κωνσταντίνο Α. Πιερίδη «Πλειοψηφία» ή «Πλειοψηφικοί Μέτοχοι»: Ανδρέα Κ. Πιερίδη και Κωνσταντίνο Α. Πιερίδη «Κεφ. 113»: περί Εταιρειών Νόμος, Κεφ. 113
  2. Το Δικαστήριο ανέλαβε δικαιοδοσία προς τον σκοπό εξέτασης της υπόθεσης αυτής, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 209 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και του Άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960 [[i]]. Στην προκείμενη περίπτωση, προβάλλεται ισχυρισμός από πλευράς Αιτητή, ότι, το εγγεγραμμένο γραφείο της Καθ' ης η Αίτηση βρίσκεται επί της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή, Πρατήριο Esso, στη Λάρνακα. Προβάλλεται, επίσης, ισχυρισμός, ότι, το εκδομένο μετοχικό κεφάλαιο της Καθ' ης η Αίτηση είναι «Λ. Κ. 10.000,00 διηρημένο σε 1.000 μετοχές εκ Λ. Κ. 1,00 έκαστη, διαιρετέο σε 2 τάξεις μετοχών, ήτοι τάξη "Α" αποτελούμενη από 9.990 μετοχές χωρίς δικαίωμα ψήφου αλλά μόνο μερίσματος και μετοχές τάξης "Β", 100 στον αριθμό οι οποίες φέρουν δικαίωμα ψήφου». Ο οποίος ισχυρισμός, σημειώνεται, ακολουθείται από την εξής επισήμανση. Ότι, «λόγω μη υποβολής ψηφίσματος μετατροπής κεφαλαίου από την Εταιρεία, η μετατροπή του κεφαλαίου έγινε από το Τμήμα Εφόρου Εταιρειών και η αξία των μετοχών ορίστηκε στα €1,71.». Οι ισχυρισμοί αυτοί του Αιτητή, δικαιολογούν, σύμφωνα με τις προαναφερόμενες πρόνοιες της νομοθεσίας, την ανάληψη δικαιοδοσίας για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης από αυτό το Δικαστήριο.
  3. Ο Αιτητής, με την υπό κρίση Αίτηση, αιτείται από το Δικαστήριο, την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α) Όπως η εταιρεία D.A. Prastitis (Petroleum) Ltd διαλυθεί υπό του Δικαστηρίου ως προνοείται υπό του περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  4. Β) Όπως το Δικαστήριο εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα θεωρήσει πρέπον υπό τις περιστάσεις.». [Β]. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  5. Η Αίτηση, βασίζεται: «.στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, Άρθρα 211((β), (στ)), 213 και 202».
  6. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Αιτητή, ο οποίος σε γενικές αρχές, ισχυρίζεται τα εξής. Είναι μέτοχος στην Εταιρεία από το 1996, κάτοχος μετοχών τάξεων "Α" και "Β" ως αυτές ορίζονται στο ιδρυτικό της έγγραφο. Περαιτέρω, είναι και υπάλληλος της Εταιρείας. Κατά παράβαση των δικαιωμάτων του, ουδέποτε εκλήθη σε γενική συνέλευση της Εταιρείας και ποτέ δεν υπέγραψε οποιοδήποτε σχετικό με μια τέτοια συνέλευση έγγραφο. Περαιτέρω, δεν έλαβε ποτέ οποιαδήποτε πρακτικά γενικής συνέλευσης, ούτε και στοιχεία λογαριασμών της, εγκεκριμένων ή μη. Η Εταιρεία παραλείπει να παρουσιάζει, ως οφείλει, θέσμια έκθεση ή έκθεση σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης προς τον Έφορο Εταιρειών. Υφίσταται παραγκωνισμό και καταπίεση εντός της Εταιρείας, κυρίως όσον αφορά τα δικαιώματα του ως μέτοχος. Δεν ενημερώθηκε ποτέ και ως εκ τούτου δεν γνωρίζει εάν έγινε ποτέ διανομή τυχόν κερδών της Εταιρείας, ούτε και φυσικά πληρώθηκε από την Εταιρεία οποιοδήποτε ποσό ως μέρισμα, παρά μόνο τον μισθό του. Οι Πλειοψηφικοί Μέτοχοι, που είναι μέλη της ίδιας οικογένειας, «τον κρατούν στο σκοτάδι» σε ότι αφορά τις εργασίες της Εταιρείας και τα τυχόν κέρδη της. Παρά το γεγονός ότι οι «εκθέσεις» τις Εταιρείας ουδέποτε του εδόθησαν, αυτός τις «απέσπασε» και έχει διαπιστώσει μια σταθερά ζημιογόνο πορεία για την Εταιρεία, όταν οι πλειοψηφία «αμείβεται πλουσιοπάροχα». Γενικά, ο Αιτητής, ισχυρίζεται καταπίεση του από την Πλειοψηφία. [Γ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  7. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
  8. Αυτοί, έχουν ως εξής: «
  9. Η αίτηση είναι αβάσιμη.
  10. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπει ο Νόμος και οι Κανονισμοί για διάλυση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας.
  11. Η αίτηση λανθασμένα στρέφεται εναντίον των Ανδρέα Πιερίδη και Κωνσταντίνου Πιερίδη.
  12. Ο τίτλος της αίτησης είναι λανθασμένος.
  13. Καμία καταπίεση δικαιωμάτων του αιτητή υπήρξε.
  14. Η αίτηση για διάλυση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας είναι καταχρηστική και καταπιεστική.
  15. Η αίτηση για διάλυση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας είναι κακόπιστη.
  16. Η αίτηση για διάλυση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς.
  17. Η αίτηση για διάλυση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας αποσκοπεί αποκλειστικά και μόνο στην καταπίεση της.».
  18. Η Ένσταση, βασίζεται: «. επί των άρθρων 203, 209, 211 (α), (β), (γ), (δ), (ε) και (στ), 212 (α), (β), (γ), 213, 214, 215, 216, 217, 218, 220 και 227 του Κεφ. 113 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, Κ 2, 3, 4 και 7, στους Περί Διαλύσεως Εταιρειών Αγγλικούς Κανονισμούς του 1949, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 - 1938 Κ. 3 και 92, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.1, Κ. 2, Δ.39, Κ. 1-21, Δ.48, Κ. 1,2,3,4,5,6,7,8 και 9, στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στις αρχές της Επιείκειας και επί του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρο 30.2».
  19. Η Ένσταση, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, Ανδρέα Πιερίδη, που είναι, ως δηλώνει, διοικητικός σύμβουλος της Εταιρείας. Σε γενικές γραμμές, αφού δηλώνει άρνηση ως προς το αληθές των όσων ισχυρίζεται ο Αιτητής, ισχυρίζεται ότι ο Αιτητής ήταν παρόν σε όλες τις θέσμιες συνελεύσεις της Εταιρείας που γίνονταν στα γραφεία των ελεγκτών της. Ο Αιτητής ήταν πάντοτε παρόν σε αυτές και πλήρως ενήμερος για τους λογαριασμούς και την οικονομική κατάσταση της Εταιρείας. Λάμβανε δε πάντοτε αντίγραφα των οικονομικών της καταστάσεων απευθείας από τους ελεγκτές της. Η Εταιρεία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο δεν πληρώθηκε μέρισμα στους μετόχους της. Για τα της οικονομικής κατάστασης της Εταιρείας ο Ατητής είναι πολύ καλός γνώστης αφού ήταν και ο ίδιος συμμέτοχος στη διαχείριση της, καθώς επίσης διαχειριζόταν το ταμείο και τις εισπράξεις της. Καμία καταπίεση δεν υπήρξε έναντι του Αιτητή ή των συμφερόντων του. Η «διάλυση» της Εταιρείας δεν δικαιολογείται. Οι εργασίες το πρατηρίου έχουν πωληθεί και μεταβιβαστεί. Εντούτοις, παραμένουν υποχρεώσεις της Εταιρείας προς πιστωτές της τις οποίες ο Καθ' ου η Αίτηση, σε αντίθεση με τον Αιτητή, έχει εγγυηθεί προσωπικά. [Δ]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  20. Κατά την ημέρα της δίκης, ηγέρθη ζήτημα ως προς τον τρόπο εκδίκασης της υπόθεσης, καθότι, η πλευρά του Αιτητή, δήλωσε την πρόθεση της να παρουσιάσει προφορική μαρτυρία. Θέση με την οποία, - ήτοι ως προς το σχετικό δικαίωμα παρουσίασης προφορικής μαρτυρίας για σκοπούς εξέτασης από το Δικαστήριο αιτήματος για εκκαθάριση εταιρείας -, πρέπει να σημειωθεί, ο συνήγορος των Καθ' ων η Αίτηση δεν διαφώνησε. Οι τοποθετήσεις ήταν σύντομες. Επιφυλάχθηκα τότε για την απόφαση μου που τώρα ανακοινώνεται.
  21. Το ζήτημα που ουσιαστικά εδώ απασχολεί, είναι κατά πόσο η διαδικασία ακροάσεως της υπό κρίση Αίτησης, θα γίνει στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης, αντίστοιχα, ή εάν, στην βάση των εκεί ισχυρισμών των διαδίκων, θα τους επιτραπεί η παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας. Σημασία έχει, συνεπώς, να αποφασιστεί, ποιο είναι το πλαίσιο που ρυθμίζει τα της διαδικασίας εξέτασης αιτήματος για εκκαθάριση εταιρείας, που υποβάλλεται δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 211 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  23. Κατ' αρχήν, πρέπει να αναφερθεί, ότι, στην προκείμενη περίπτωση, δεν τυγχάνουν εφαρμογής οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί. Σύμφωνα με το Άρθρο 3 των Περί Εταιρειών Κανονισμών, «Οι κανονισμοί Δικαστηρίου που θα είναι σε ισχύ σχετικά με πολιτικές αγωγές και η γενική πρακτική και διαδικασία στα Δικαστήριο (ή αν δεν υπάρχει τοπική πρόνοια η πρακτική και διαδικασία που ισχύει στα Δικαστήρια στην Αγγλία), θα εφαρμόζεται σε σχέση με όλες τις διαδικασίες που σχετίζονται με αιτήσεις που έχουν σχέση αυτοί οι κανονισμοί όσο είναι πρακτικό, εκτός αν ο Νόμος ή αυτοί οι κανονισμοί προνοούν διαφορετικά.». Οι Περί Εταιρειών Κανονισμοί ρυθμίζουν, περιοριστικά, την διαδικασία εξέτασης συγκεκριμένων διαβημάτων (βλ. Κανονισμούς 5 και 6), πρόνοια για τα οποία γίνεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 133, και τα οποία δύναται να υποβληθούν στο Δικαστήριο προς εξέταση δια «αναφοράς [[ii][» ή «αιτήσεως με κλήση». Αυτά τα διαβήματα, στα οποία δεν περιλαμβάνεται η εκκαθάριση εταιρείας, εξετάζονται, ως προνοείται από το προαναφερόμενο Άρθρο 3 των Περί Εταιρειών Κανονισμών, από τους Θ. Π. Δ., ή, αν δεν υπάρχει σχετική ρυθμιστική πρόνοια, η πρακτική και διαδικασία που ισχύει στα Δικαστήρια στην Αγγλία. Δια τον λόγο μη συμπερίληψης της διαδικασίας εκκαθάρισης στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, ως έχει προαναφερθεί, αυτοί δεν είναι σχετικοί με το ζήτημα.
  24. Σχετικοί όμως, είναι, οι Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμοί. Αν και εκ του περιεχομένου τους, οι Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμοί, φαίνεται να ρυθμίζουν τα όσα επακολουθούν (από απόψεως διαδικασίας) την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης εταιρείας, στην υπόθεση K.M.C. Motors Limited v Jorephanco Trading and Contracting Company

(1984)1 C.L.R. 390, το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε, ότι, αυτοί, εφαρμόζονται και στα όσα αφορούν την διαδικασία που προνοείται και αφορά την εξέταση της αιτήσεως για την εκκαθάριση. Το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση K.M.C. Motors Limited ανωτέρω βασίστηκε στις πρόνοιες του Κανονισμού 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών, το οποίο προνοεί, ότι: «Όπου σ' αυτούς τους κανονισμούς δεν γίνεται πρόνοια σχετικά με οποιοδήποτε ζήτημα που εγείρεται σε διαδικασία εκκαθάρισης, οι κανονισμοί του Δικαστηρίου που διέπουν τες πολιτικές διαδικασίες (περιλαμβανομένων των Κανονισμών Πτώχευσης) θα εφαρμόζονται για το τοιούτο ζήτημα στην έκταση που δεν θα αντίκειται με αυτούς τους κανονισμούς» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Δεδομένων των προνοιών του Άρθρου 218
(2)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, βάσει του οποίου, η διαδικασία εκκαθάρισης εταιρείας, λογίζεται ότι αρχίζει από το χρόνο της υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση, η διαπίστωση, ότι, οι πρόνοιες του προαναφερόμενου Κανονισμού 92 των Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμών, που αναφέρονται σε «οποιοδήποτε ζήτημα που εγείρεται σε διαδικασία εκκαθάρισης» και που παραπέμπουν διαδικαστικά «σε κανονισμούς του Δικαστηρίου που διέπουν τες πολιτικές διαδικασίες», καλύπτουν και την διαδικασία της αίτησης εκκαθάρισης και δικαιολογούν την εφαρμογή στα της υπό κρίση διαδικασίας, των Θ. Π. Δ. (βλέπε επίσης το σκεπτικό του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Αναφορικά με την Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 και τα όσα αναφέρθηκαν στην Αίτηση Εκκαθάρισης Ε. Δ. Λευκωσίας με αριθμό 596/2010 Re Φάρμα Ρένος Χατζηιωάννου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. από την έντιμη Π. Ε. Δ., Λ. Δημητριάδου (απόφαση ημερομηνίας 22/10/2012). 14. Το Άρθρο 213
(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, προνοεί, ότι, «Αίτηση στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση εταιρείας γίνεται με αίτηση που υποβάλλεται, .». Γίνεται συνεπώς απλά, πρόνοια, για την υποβολή «αίτησης». Στην υπόθεση Ιωάννη Σάββα ν Υπουργού Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως
(2002)1 Α.Α.Δ. 1228, το Ανώτατο Δικαστήριο, αποφάσισε, ότι, η αναφορά, «αίτηση», σε οποιοδήποτε νόμο ή κανονισμό, πρέπει να ερμηνεύεται ότι αφορά, διαδικασία που εισάγεται στο Δικαστήριο με εναρκτήρια κλήση («originating summons»). Συνεπώς, αίτημα για την εκκαθάριση εταιρείας, βάσει των προνοιών του Άρθρου 213
(1)του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, για να είναι έγκυρο, πρέπει να εισαχθεί στο Δικαστήριο δια εναρκτήριας κλήσης («originating summons»). Στην υπόθεση Paniccos Hjchambis v Attorney General a. o.
(1986)1 C.L.R. 386, λέχθηκε, ότι, εναρκτήρια κλήση («originating summons»), είναι κλήση, άλλη από κλήση που δίδεται στα πλαίσια διαδικασίας σε εκκρεμότητα και, ομοιάζει, με κλητήριο ένταλμα, με το οποίο διαδικασίες εισάγονται πρωτογενώς στο Δικαστήριο [[iii]]. Αν το ζήτημα, δεν είναι παρεμπίπτον σε εκκρεμούσα διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν μπορεί να εισαχθεί στο Δικαστήριο με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, παρά από αυτόν που προβλέπεται από τους Θ. Π. Δ.• που, είναι, είτε με κλητήριο ένταλμα, ή σε ειδικές περιπτώσεις, με εναρκτήρια κλήση («originating summons»), όπου τέτοια ειδική πρόνοια υπάρχει σε νόμο ή κανονισμό (βλ και Δ.2 των Θ. Π. Δ.).
  1. Η υπόθεση Hjchambis ανωτέρω, πρέπει να σημειωθεί, αφορούσε εκλογική αίτηση για ακύρωση της εκλογής μέλους χωριτικής αρχής, υποβληθείσα δυνάμει των προνοιών του περί Χωριτικών Αρχών Νόμου, Κεφ.
  2. Αντιδιαστάληκε, εκεί, η εναρκτήρια κλήση («originating summons»), με την διά κλήσεως αίτηση που υποβάλλεται βάσει της Δ.48 των Θ. Π. Δ. και αφορά ενδιάμεσες διαδικασίες και κρίθηκε, ότι, δεν προσφερόταν ως μέσο για έναρξη διαδικασίας. Σκεπτικό, που, οδήγησε σε επικύρωση της πρωτόδικης απόφασης, που, έκρινε την διαδικασία άκυρη και όχι αντικανονική που θα μπορούσε να θεραπευθεί δυνάμει των προνοιών της Δ.64 των Θ. Π. Δ. [[iv]] [[v]].
  3. Η υπό κρίση αίτηση για την εκκαθάριση της Εταιρείας, έχει, ως διαπιστώνεται, εισαχθεί στο Δικαστήριο κανονικά, με εναρκτήρια κλήση («originating summons»). Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Odgers' Principles of Pleading and Practice, 16η έκδοση, σελίδα 345, το μεγαλύτερο πλεονέκτημα της διαδικασίας που εισάγεται στο Δικαστήριο δια του μέσου της εναρκτήριας κλήσεως («originating summons»), όπου τούτο είναι διαθέσιμο, είμαι γιατί αυτή διεκπεραιώνεται συντομότερα και γρηγορότερα απ' ότι μία αγωγή που εισάγεται στο Δικαστήριο δια κλητήριου εντάλματος. Συντομότερη, γιατί δεν υπάρχουν δικόγραφα ή μάρτυρες, το επίδικο ζήτημα εγείρεται απευθείας από την κλήση, η μαρτυρία παρουσιάζεται δια ενόρκων δηλώσεων, και, γενικά, επί του ότι δεν είναι αναγκαία (αν και η υπάρχει η ευχέρεια) η προσφυγή σε ενδιάμεσα διαβήματα πριν η υπόθεση εξεταστεί επί της ουσίας της. [[vi]].
  4. Συνεπώς, η ακρόαση μία αίτησης εκκαθάρισης, διεξάγεται στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που παρουσιάζονται προς υποστήριξη της αίτησης εκκαθάρισης και της τυχόν ένστασης σε αυτήν αντίστοιχα, τηρουμένου του δικαιώματος αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων [[vii]].
  5. Το σκεπτικό για να ακολουθηθεί η διαδικασία εξέτασης αίτησης εκκαθάρισης στην βάση των προσαχθέντων στα πλαίσια αυτής ενόρκων δηλώσεων, ως έχει προαναφερθεί, βασίζεται στο ότι, η φύση και ο σκοπός της αίτησης για την εκκαθάριση μίας εταιρείας, αλλά και η ίδια η φύση της έρευνας του Δικαστηρίου προς διαπίστωση ή όχι της βασιμότητας της και το κατ' επείγον που ενυπάρχει λόγω ακριβώς του αντικειμένου / σκοπού της αίτησης (ήτοι, αφενός, της προστασίας της περιουσίας της εταιρείας σε περίπτωση επιτυχίας της τελικώς, και αφετέρου, της διασφάλισης της εμπορικότητας της εταιρείας σε περίπτωση όπου το αίτημα είναι κακόπιστο και καταχρηστικό), επιβάλλουν την εξέταση της αιτήσεως κατά τον όσο το δυνατόν πιο σύντομο χρόνο και τρόπο (βλ. Re Reliance Properties Ltd Ltd [1951] 2 All E. R. 327). Μάλιστα, ως καταδεικνύει εξέταση της αγγλικής νομολογίας επί του ζητήματος, για αυτό ακριβώς τον λόγο είναι που τα Δικαστήρια στο Ηνωμένο Βασίλειο, για σκοπούς που αφορούν της εξέταση της ουσίας της αιτήσεως για την εκκαθάριση, μόνο σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις εγκρίνουν ακόμη και αιτήματα για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων (βλ. Re Claybridge Shipping Co. [1997] 1 BCLC 572, στην σελίδα 579).
  6. Μάλιστα, στο Ηνωμένο Βασίλειο, πριν την κατάργηση από την δικονομία του διαχωρισμού εναρκτήριων μέσων μεταξύ «writs of summons», «originating summons», «originating notices of motion» και «petitions», η αίτηση εκκαθάρισης ετίθετο ενώπιον Δικαστηρίου προς εξέταση δια «petition» (κατ' ακρίβεια, «special originating petition»), η διαδικασία εκδίκασης του οποίου ήταν στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που τίθεντο ενώπιον του Δικαστηρίου, ως ακριβώς εκδικάζονταν και οι εναρκτήριες κλήσεις («originating summons»), (ως έχει προαναφερθεί) (βλ. Odgers' Principles of Pleading and Practice, 16η έκδοση, σελίδες 252 έως 254).
  7. Πολύ πρόσφατα, το υπό κρίση ζήτημα, εξετάστηκε και από το Ανώτατο Δικαστήριο. Στην υπόθεση Re Κ. Σαββα Ιωάννη Κασπαρη, Πολιτική Αίτηση Αρ. 206/2013, ημερομηνίας 03/12/2013, η έντιμη Δ. Α. Δ., Κ. Σταματίου, εξετάζοντας την νομιμότητα της απόφασης πρωτόδικου Δικαστηρίου να επιτρέψει την καταχώριση ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη ένστασης σε αίτηση εκκαθάριση όταν αρχικά αυτή δεν είχε υποστηριχτεί από ένορκη μαρτυρία, ανέφερε τα εξής που υποστηρίζουν την προαναφερόμενη κατάληξη μου: «Η υπό κρίση απόφαση δόθηκε στα πλαίσια αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας. Όπως ορθά υπέδειξε ο κ. Παπαπέτρου κατά την αγόρευσή του ενώπιόν μου προς υποστήριξη της αίτησης, με αναφορά στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Εταιρική Αίτηση 259/89 επί της αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades & Sons Ltd, ημερομηνίας 28.5.1990, η ακρόαση τέτοιων αιτήσεων γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση στο οποίο με παρέπεμψε, με το οποίο συμφωνώ αναφέρει τα εξής: "Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του
  1. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα του Pennington Company Law, 4η Έκδοση, σελ. 698, αναφέρεται: "The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition."». [Ε]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  2. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η δίκη θα διεξαχθεί στην βάσει των ενόρκων δηλώσεων που έχουν καταχωρηθεί προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης αντίστοιχα.
  3. Τα έξοδα της συνεδρίασης του Δικαστηρίου της 16ης/05/2016 θα είναι «έξοδα δίκης». (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Το εν λόγω Άρθρο 209 του Κεφ. 113 προνοεί ως εξής: «209.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία: Νοείται ότι για τον καθορισμό του κατά πόσο διαδικασία εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης, τηρουμένου του περί Δικαστηρίων Νόμου, δύναται να εκδοθεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή ή Επαρχιακό Δικαστή, ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία δε θα ήταν της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου.
(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση "εγγεγραμμένο γραφείο" σημαίνει τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση.». Σχετικές εν προκειμένω είναι και οι αποφάσεις της έντιμης Δ. Α. Δ. Τ. Ψαρά-Μιλτιάδου στην Αίτηση Αρ. 42/16, Αναφορικά με την Πρινος Λαχαναγορά Λτδ, ημερομηνίας 30/03/2016, του έντιμου Δ. Α. Δ. Ναθαναήλ, στην Αίτηση Αρ. 153/2013, Αναφορικά με την εταιρεία Christifi Bros Trading Ltd, ημερομηνίας 09/08/2013 και του έντιμού Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε) Π. Καλλή στην υπόθεση Re Ατελιε Επίπλων "La Qualite" Κώστας Άσπρος Λτδ (Aρ. 2)
(1997)1 Α.Α.Δ.
  1. Αξιοσημείωτη είναι η τροποποίηση που επήλθε στο εν λόγω Άρθρο 209 του Κεφ. 113 την 02/07/99 με τον Περί Εταιρειών (Τροποποιητικό) Νόμο του 1999, Νόμο 82(Ι)/
  2. [ii] Ως προς την ερμηνεία της, βλέπε το ερμηνευτικό Άρθρο 2 των Περί Εταιρειών Κανονισμών. [iii] Συναφώς, εναρκτήρια κλήση, ταξινομείται ως αγωγή με την έννοια των Θ. Π. Δ. Δέστε σχετικά, την υπόθεση Παπαχρυσοστόμου ν Σιδερά
(1992)1 Α.Α.Δ. 379. [iv] Παραθέτω, αυτούσια, σχετική περικοπή από την εν λόγω απόφαση του Δικαστηρίου: «Since therefore section 9
(3)(h) of the Law provides for "Αίτησις" application or petition,—to use the better and more often used English equivalent,—for the annulment of an election the only summons which could under the Rules be used and have the proceedings properly commenced before the Court was an originating summons which as of its nature entails an entirely different procedure than the one prescribed for summonses issued under Order 48. Upon this we have come to the conclusion that the trial Court rightly found that it was not possible the application which was fried to have the proceedings commenced before the Court and that in substance no proceedings existed. Consequently the appearance entered by the respondent could not remedy it as the matter was not a mere irregularity but a nullity.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [v] Δεν διαφεύγει της προσοχής μου και η απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Udruzena Beogradska Banka v Westacre Investments, Inc
(1999)1 Α.Α.Δ. 124. Τα όσα εκεί αναφέρθηκαν, κατά την άποψη μου, διακρίνονται από άλλες περιπτώσεις όπως είναι και η υπό εξέταση, γιατί, εκεί, επρόκειτο για μια ιδιότυπη διαδικασία, αναγνώρισης και εκτέλεσης αλλοδαπής απόφασης του Διεθνούς Διαιτητικού Δικαστηρίου. Φαίνεται μάλιστα, ότι, και το ίδιο το Εφετείο, εξέδωσε την εν λόγω απόφαση, με αυτό ως δεδομένο. Κρατάω από τα αναφερόμενα του Εφετείου σε αυτήν, τα ακόλουθα, τα οποία, κατά την άποψη μου, δείχνουν, αφενός, ότι, η εν λόγω υπόθεση αποφασίστηκε με βάσει τα ιδιαίτερα περιστατικά της εκεί εξεταζόμενης διαδικασίας, και αφετέρου, ότι, το Εφετείο, δεν απόκλινε από τον δικαστικό λόγο της Hjchambis ανωτέρω: «Η αντίρρηση ότι η μονομερής αίτηση δεν μπορεί να αποτελέσει - δυνάμει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ή ακόμα και ευρύτερα - εναρκτήρια διαδικασία, είναι βάσιμη μόνο εφόσον πρόκειται για διαδικασία που αποβλέπει στην επίλυση κάποιου ζητήματος νομικού ή πραγματικού είτε κατόπιν προκύψασας διαφοράς είτε μη. Δεν καλύπτει την περίπτωση όπου, με τη μονομερή αίτηση, καλείται το Δικαστήριο να προβεί σε κάποια διαπίστωση, ιδιαίτερα μάλιστα όταν πρόκειται, όπως εδώ, για προκαταρκτική. Οι αποφάσεις στις οποίες αναφερθήκαμε ενωρίτερα διακρίνονται όλες από την παρούσα εκ του ότι έκδηλα αφορούσαν εναρκτήρια διαδικασία για την επίλυση διαφοράς.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [vi] Υπάρχουν αναγνωρισμένα, τέσσερεις διαφορετικοί τύποι εναρκτήριας κλήσεως («originating summons»):
(1)ο τύπος αντιδικίας («the inter partes form»), στον οποίο οι διάδικοι περιγράφονται ως ενάγοντες και εναγόμενοι,
(2)ο χωρίς αντιδικία τύπος («the inon-nter partes form»), στον οποίο οι διάδικοι περιγράφονται ως αιτητές και καθ' ων η αίτηση,
(3)ο ειδικού τύπου («the special form»), όπου εμφάνισης στο Δικαστήριο δεν είναι καν απαραίτητη και
(4)ο μονομερής τύπος («the ex parte form»). Σε κάθε τύπο, ο νόμος στον οποίο το ζήτημα και η εναρκτήρια κλήση («originating summons») βασίζονται, αναφερόταν στο τίτλο της διαδικασίας. Ποιος τύπος ήταν ο κατάλληλος, αποτελούσε ζήτημα το οποίο έπρεπε σε κάθε περίπτωση να διαπιστωθεί από το σχετικό νομοθέτημα. Η γενική όμως αρχή, ήταν, ότι, μία αίτηση που υποβαλλόταν δυνάμει πρόνοιας ενός νόμου, έπαιρνε τον χωρίς αντιδικία τύπο («the inon-nter partes form»), ενώ, εάν υποβαλλόταν δυνάμει κανονισμών Δικαστηρίου, έπαιρνε τον τύπο αντιδικίας («the inter partes form»). Τον ειδικό τύπο, έπαιρναν ειδικές διαδικασίες που αφορούσαν «miscellaneous unilateral applications». Και τον μονομερή τύπο, έπαιρναν οι χωρίς αντίπαλο αιτήσεις. [vii] Ανάλογη, πρέπει να σημειωθεί, είναι και η διαδικασία που στο παρόν στάδιο ακολουθείται και στο Ηνωμένο Βασίλειο. Βάσει των προνοιών του Rule 7.51
(1)των Insolvency Rules 1986, οι Civil Procedure Rules, όπως και η πρακτική και διαδικασία του High Court, εφαρμόζονται και σε διαδικασίες εκκαθάρισης στο High Court (υπό κάποιες όμως επιφυλάξεις). cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.