Αναφορικά με την αίτηση της Societe Generale Bank - Cyprus Ltd ν. Αναφορικά με την εταιρεία Agromarkets Ltd, Αρ. Αίτησης: 101/2016, 13/10/2016

(1)(β) του ίδιου Νόμου, όλες οι εξουσίες που του παρέχονται τόσο σε σχέση με την τελευταία εταιρεία όσο και με τις σχετιζόμενες εταιρείες που περιγράφονται στην αίτηση. Στην πιο πάνω αίτηση έφεραν ένσταση τόσο η καθ΄ης η αίτηση εταιρεία όσο και άλλα πρόσωπα. Περαιτέρω το Δικαστήριο στις 26.7.16 εξέδωσε διάταγμα «όπως η ειδοποίηση που προβλέπεται στο άρθρο 202 (Ι)(Ζ)

(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.113, δοθεί στα ενδιαφερόμενα πρόσωπα μέσω δημοσίευσης της ειδοποίησης καταχώρισης της αίτηση για διορισμό εξεταστή, σε δύο ημερήσιες εφημερίδες παγκύπριας κυκλοφορίας, ως επίσης και στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας. Οι πιο πάνω δημοσιεύσεις να γίνουν εντός 3 ημερών». Στη συνέχεια η εταιρεία Agromarkets Ltd και ο Πέτρος Σιακόλας, εκ των διοικητικών συμβούλων της, καταχώρισαν αιτήσεις ημερ. 4.8.16 και 9.9.16 αντίστοιχα, με τις οποίες επιζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου για παραμερισμό ή ακύρωση του πιο πάνω διατάγματος ημερ. 26.7.16. Στα πλαίσια των δύο πιο πάνω αιτήσεων υποβλήθηκε το αίτημα για εξαίρεση του Δικαστηρίου. Περαιτέρω δε στις 6.10.16 και η εταιρεία Αγροτικός Συνεταιρισμός Επεξεργασίας και Πωλήσεως Οπωροκηπευτικών Προϊόντων (ΑΣΕΠΟΠ) Νάουσας, πιστωτής, καταχώρισε αίτηση για παραμερισμό του εν λόγω διατάγματος. Στις δυο πιο πάνω αιτήσεις ημερ. 4.8.16 και 9.9.16 καταχωρήθηκαν αιτήσεις για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και εκ συμφώνου εκδόθηκαν διατάγματα. Στις 12.10.16 όταν ήταν ορισμένες για ακρόαση οι δυο πιο πάνω αιτήσεις για παραμερισμό του πιο πάνω διατάγματος ημερ.26.7.16 υποβλήθηκε το αίτημα εξαίρεσης του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση Μόδεστος Πίτσιλλος ν Δημητράκη Ευγενίου,

(1989)1Ε ΑΑΔ 691, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η αμεροληψία του Δικαστή κατοχυρώνεται ως ένα από τα εχέγγυα της ορθής απονομής της δικαιοσύνης (άρθρο 30.2 του Συντάγματος). Ο Δικαστής δεν πρέπει μόνο να είναι αλλά και να φαίνεται ότι είναι αμερόληπτος, όπως βεβαιώνει η νομολογία. Όχι μόνο ο Δικαστής δεν πρέπει να διακατέχεται από προκατάληψη εναντίον του διάδικου αλλά επίσης η σχέση του με την υπόθεση ή οποιοδήποτε από τους διάδικους δεν πρέπει να είναι τέτοια ώστε να εγείρει αμφιβολίες ως προς την αμεροληψία του στον μέσο λογικά σκεπτόμενο άνθρωπο. Συνεπώς, η αμεροληψία δε συναρτάται μόνο με υποκειμενικά αλλά και με αντικειμενικά κριτήρια (βλ. Theodorou v The Police, Economides & Another v The Police, Razis & Another v The Republic, Makrides v The Republic). Τέλος, πρέπει να σημειώσουμε ότι η ύπαρξη προκατάληψης ανατρέπει το θεμέλιο της δίκης και καθιστά τη διαδικασία άκυρη (null)». Στην υπόθεση Μαργαρίτα Πετρίδου, Πτωχεύσασα ν Alpha Bank Ltd

(2011)1Β ΑΑΔ 929, αναφέρθηκε ότι: «Στο υπό εξέταση θέμα χρήσιμη είναι η απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Αποστολίδου ν Δημοκρατίας (Αρ.1)

(2002)3 ΑΑΔ 80, στην οποία είχαν λεχθεί και τα εξής: «Αναντίλεκτο είναι ότι η επίλυση νομικού ζητήματος πρωτοδίκως ή κατ΄ έφεση δεν αποκλείει τη συμμετοχή Δικαστή στη σύνθεση Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται του ιδίου, όμοιου, ή παρεμφερούς νομικού ζητήματος. (Βλ. μεταξύ άλλων Razis a.o. v Republic

(1983)3(A) CLR 309, Makrides v Republic

(1984)3(A) CLR 304). Η ευαισθησία του Δικαστή, ως υποδεικνύεται στην Makrides, δεν αποτελεί τον οδηγό στη διαπίστωση κωλύματος, αλλά οδηγό συνιστά η σωστή εκτίμηση του δικαστικού καθήκοντος και ό,τι αυτό επιβάλλει. Παραίτηση από αυτό το καθήκον ενέχει ορατούς κινδύνους για την απονομή της δικαιοσύνης όπως υποδεικνύεται: "One such danger is that we would be coming close to acknowledging to a litigant a right to choose the judge who will try him." «Ένας τέτοιος κίνδυνος είναι ότι θα φθάναμε κοντά στην αναγνώριση δικαιώματος στο διάδικο να επιλέγει το δικαστή που θα τον δικάσει.» Και ακολούθως, στην ίδια απόφαση, είχαν λεχθεί τα ακόλουθα: «Το ό,τι το ίδιο νομικό θέμα εγείρεται προς εξέταση δεν δημιουργεί κώλυμα. Στο βαθμό δε που η απόφαση στην Α.Ε. 2749 δημιουργεί δέσμευση ως εκ του λόγου της, η ίδια δέσμευση θα βάρυνε την Ολομέλεια ανεξάρτητα από τη σύνθεσή τους. Το δεσμευτικό προηγούμενο δεν συναρτάται με τη σύνθεση αλλά με την υπόσταση και τη βαθμίδα του δικαστηρίου που εκδίδει την απόφαση στην ιεραρχία των δικαστηρίων. Ανάλογα αντικειμενικοί είναι και οι λόγοι για τους οποίους χωρεί απόκλιση από δικαστικό προηγούμενο. (Βλ. μεταξύ άλλων Νικολάου κ.ά. ν Νικολάου κ.ά. (Αρ.2)

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1338, Μαυρογένης ν Βουλής των Αντιπροσώπων κ.ά. (Αρ.3)

(1996)1 ΑΑΔ 315).» Σε άλλη απόφαση της Ολομέλειας στην υπόθεση Δημοκρατία ν Πιπερίδη κ.ά.

(1994)3 ΑΑΔ 569, εξετάστηκε αίτημα για εξαίρεση Δικαστού από τη σύνθεση του Εφετείου, λόγω έκδοσης από τον ίδιο απόφασης ως μονομελές δικαστήριο για το ίδιο νομικό ζήτημα που εγειρόταν στην έφεση. Το αίτημα για εξαίρεση απορρίφθηκε αφού τονίστηκαν τα εξής: «Το έργο του Δικαστή είναι η επίλυση των νομικών και πραγματικών επίδικων θεμάτων που εγείρονται στην κάθε υπόθεση, με βάση το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας. Προηγούμενη απόφαση Δικαστή και έκφραση απόψεων σ΄ αυτή δεν προδικάζει απαραίτητα τη γνώμη του σε συνταγματικά και νομικά θέματα σε μεταγενέστερη υπόθεση. Αυτό ισχύει με ιδιαιτερότητα στην περίπτωση Δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της χώρας λαμβανομένης υπόψη της διάρθρωσης και της Σύνθεσης των Δικαστηρίων. Έχει αποφασιστεί κατ΄επανάληψη από τα Δικαστήρια της Κύπρου ότι η έκφραση γνώμης και διατύπωση θέσεως πάνω σε νομικά ζητήματα από Δικαστή σε δικαστική απόφαση δεν αποτελεί κώλυμα για τον ίιδο Δικαστή να επιληφθεί υπόθεσης μεταξύ των ιδίων ή άλλων διαδίκων, στην οποία εγείρεται το ίδιο νομικό ζήτημα (βλ. μεταξύ άλλων, Razis a.o. v Republic

(1983)3(A) CLR 309 στη σελ.311, Kritiotis v Municipality of Paphos

(1983)3 CLR 1460, Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος και Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου ν Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ.1)

(1990)3 ΑΑΔ 54 και Αυτοκέφαλος Αγιωτάτη Ορθόδοξος και Αποστολική Εκκλησία της Κύπρου ν Βουλής των Αντιπροσώπων (Αρ.2)

(1990)3 ΑΑΔ 69, Adidas Sportschufabriken Adi Dassier Stiftung and Co. Ltd v Krashias Shoe Factory Ltd , (Aρ.1)

(1990)1 ΑΑΔ 873).» (βλ. Μαργαρίτα Πετρίδου, Πτωχεύσασα ν Alpha Bank Ltd

(2011)1Β ΑΑΔ 929 ). Στην υπόθεση Adidas Sportschufabriken Adi Dassier Stiftung and Co. Ltd v Krashias Shoe Factory Ltd , (Aρ.1)

(1990)1 ΑΑΔ 873, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Στην απόφαση της ολομέλειας στην υπόθεση της Εκκλησίας της Κύπρου (στο σκεπτικό της απόφασης της πλειοψηφίας αναφέρεται ότι: «Η κατάληξη σε δικαστικές αποφάσεις, καθώς και η διατύπωση των δικαστικών θέσεων και απόψεων σ΄ αυτές δεν δημιουργεί, όπως ορθά υποστηρίχθηκε, κώλυμα για συμμετοχή Δικαστή σε μεταγενέστερη διαδικασία στην οποία εγείρονται άμεσα ή έμμεσα παρόμοια θέματα προς εξέταση». Επισημαίνω εμφαντικά ότι δεν είμαι αδιάφορος στο αίτημα διαδίκου για εξαίρεση ή ακόμη ότι θα αισθανόταν ο διάδικος πιο άνετα να εκδικαστεί η υπόθεση του από άλλο Δικαστή. Επαναλαμβάνω και υιοθετώ τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Adidas από τον Δικαστή Πική «. και ότι αν το θέμα τελείωνε ως εδώ, και η προσωπική ευαισθησία του Δικαστή ήταν το κριτήριο δεν θα είχα κανένα δισταγμό να αποσυρθώ. Δεν τελειώνει όμως το θέμα εδώ. Η απρόσωπη και προκαθορισμένη σύνθεση του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει μια υπόθεση είναι θέμα κεφαλαιώδους σημασίας για την απονομή της δικαιοσύνης.» Το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποποιηθεί να εγκαταλείψει την αποστολή του εκτός για καλό λόγο καθότι σε αντίθετη περίπτωση η ευαισθησία του Δικαστή θα επενεργούσε ως αποτρεπτικός παράγοντας για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Στην προκείμενη περίπτωση πράγματι το Δικαστήριο στα πλαίσια των αγωγών αρ. 1554/15 και 1588/15 Ε.Δ. Λάρνακας με αποφάσεις του ημερ. 17.3.16 αποφάσισε την οριστικοποίηση προσωρινών διαταγμάτων. Επισημάνθηκε στις δυο πιο πάνω αποφάσεις ότι το Δικαστήριο στο στάδιο εκείνο δεν εξετάζει την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων. Αναφέρθηκε δε ότι κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων δηλ. κατά πόσο υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, ύπαρξη πιθανότητας επιτυχίας, δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ήταν αναγκαία χωρίς όμως η αξιολόγηση αυτή, όπως έχει τονιστεί να ισοδυναμεί με τελική κρίση. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της εξέτασης των πιο πάνω ζητημάτων ανέφερε ότι το διάταγμα του Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια της αγωγής 2490/15 δεν καθόρισε την οργανωτική δομή της ενάγουσας εταιρείας και γενικά τον τρόπο λειτουργίας της παρά μόνο οι συγκεκριμένοι εναγόμενοι, μεταξύ αυτών και η Πρίνος Λαχαναγορά Λτδ, εμποδίζονται να προβαίνουν στις πράξεις που καθορίζονται ρητά στο διάταγμα και επισημάνθηκε ότι το πιο πάνω διάταγμα του Δικαστηρίου Λευκωσίας δεν καθορίζει ότι ο Πέτρος Σιακόλας έχει δικαίωμα να απολύει προσωπικό, να δίδει οδηγίες, να εκδίδει εγκυκλίους χωρίς την συγκατάθεση του διοικητικού συμβουλίου. Περαιτέρω το Δικαστήριο όταν εξέταζε κατά πόσο υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας στα πλαίσια της αγωγής αρ. 1554/15 ανέφερε τα ακόλουθα: «. Όπως έχει ήδη αναφερθεί το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν εξετάζει την αίτηση με γνώμονα την κατάληξη τελικών συμπερασμάτων. Κάποια αξιολόγηση της μαρτυρίας σε σχέση με την διαπίστωση της ικανοποίησης των κριτηρίων είναι αναγκαία για έκδοση και οριστικοποίηση ενός διατάγματος, χωρίς όμως η αξιολόγηση αυτή να ισοδυναμεί με τελική κρίση. Ο εναγόμενος συγκατατέθηκε στο διορισμό του Δ. Μαρίνου ως διοικητικού συμβούλου τόσο στην ενάγουσα όσο και στις άλλες θυγατρικές εταιρείες και έτσι, ως ισχυρίζεται, η οικογένεια Λόρδου απέκτησε τον πλήρη έλεγχο όλων των θυγατρικών. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι παρασύρθηκε και υπέγραψε τις σχετικές αποφάσεις με τις οποίες παραχωρούσε τις διευρύνσεις στα διοικητικά συμβούλια και με αγωγή που καταχώρισε στις 12.2.2015 αξιώνει την απόσυρση των υπογραφών του. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο εναγόμενος απέλυσε προσωπικό, αλλάζει κλειδαριές, επεμβαίνει σε γραφεία, εκδίδει εγκυκλίους, παρακωλύει την ομαλή λειτουργία των φρουταριών, υπάλληλοι αρνούνται να προβούν σε καταγραφή καθότι απειλούνται με παρακοή διατάγματος από μέρους του. Όλα τα πιο πάνω όπως ισχυρίζεται η αιτήτρια, χωρίς απόφαση ή εξουσιοδότηση του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας. Όπως έχει νομολογηθεί, η διεύθυνση των υποθέσεων της εταιρείας ασκείται από το διοικητικό συμβούλιο συλλογικά και όχι αποσπασματικά. Στην προκείμενη περίπτωση από το σύνολο της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, έχω ικανοποιηθεί ότι υφίσταται σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα επιτυχίας. .» Όπως έχει νομολογηθεί η επίλυση νομικού ζητήματος πρωτοδίκως ή κατ΄έφεση δεν αποκλείει τη συμμετοχή δικαστή στη σύνθεση Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται του ίδιου, ομοίου ή παρεμφερούς ζητήματος. Έτσι και στην προκείμενη περίπτωση με βάση όλα τα πιο πάνω το αίτημα για εξαίρεση στερείται ερείσματος και τυχόν εξαίρεση μου θα ισοδυναμούσε με εγκατάλειψη του δικαστικού καθήκοντος και αναγνώριση, έστω και έμμεσα, λόγου στον διάδικο στη σύνθεση του Δικαστηρίου το οποίο θα εκδικάσει την υπόθεση του. Το Δικαστήριο έχοντας το ευεργέτημα της κατάλληλης επιχειρηματολογίας και διατηρώντας το ανοικτό πνεύμα που πρέπει να διακρίνει κάθε Δικαστή (βλ. Πετρίδου, ανωτέρω) αν χρειαστεί θα εξετάσει εκ νέου και θα αποφασίσει τα όποια ζητήματα. Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω το αίτημα απορρίπτεται. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο