← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ANNE LOUISE CLAY, Αίτηση Αρ.: 46/2015, 19/10/2016

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ANNE LOUISE CLAY, Αίτηση Αρ.: 46/2015, 19/10/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A176 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 46/2015 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ANNE LOUISE CLAY - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΝΙΚΑΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ 1996, ΝΟΜΟΣ 23(Ι)/1996 ------------------- Ημερομηνία: 19/10/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές Richard John Clay και Louise Anne Clay: κα Σάρδαλου Δ. για την L. G. Zambartas L.L.C. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ 1. Ο περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανικάνων Προσώπων Νόµος του 1996, Νόμος 23(I)/1996 (στο εξής καλούμενος «ο Νόμος»), αποβλέπει στην προστασία της περιουσίας του ανικάνου και κατ' επέκταση στην ευηµερία του (βλ. Re Θεμιστοκλή Θεμιστοκλέους

(2005)1Α Α.Α.∆ 417). Ο Νόµος, παρέχει στα αρμόδια Δικαστήρια, σειρά εξουσιών σχετικά με τηv περιoυσία και τις υπoθέσεις αvίκαvoυ πρoσώπoυ. 2. Σύμφωνα με το Άρθρο 5
(1)του Νόμου, μεταξύ των γενικών εξουσιών του Δικαστηρίου, είναι η ευχέρεια που παρέχεται σε αυτό, vα λάβει ή vα φρovτίσει vα ληφθoύv όλα τα μέτρα, τα oπoία κρίvει αvαγκαία ή σκόπιμα: (α) για τηv εv γέvει διαχείριση της περιoυσίας και τωv υπoθέσεωv τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, ή (β) για τη συvτήρηση ή για άλλo όφελoς τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, ή (γ) για τη συvτήρηση ή για άλλo όφελoς μελώv της oικoγέvειας τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, ή (δ) για τη μέριμvα πρoσώπωv ή σκoπώv για τα oπoία ή για τoυς oπoίoυς τo αvίκαvo πρόσωπo θα αvαμεvόταv vα μεριμvήσει, αv δεv ήταv αvίκαvo. 3. Εξουσία, που, ως προνοεί του Άρθρο 5
(2)του Νόμου, απoβλέπει στηv ικαvoπoίηση κατά πρoτεραιότητα τωv αvαγκώv και στηv ευημερία τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, χωρίς όμως vα παραγvωρίζovται άλλες vόμιμες υπoχρεώσεις τoυ αvίκαvoυ πρoς τρίτoυς. 4. Το Άρθρο 6 του Νόμου, εξειδικεύει κάποιες από τις εξουσίες που ο Νόμος παρέχει στο Δικαστήριο, σε ότι αφορά τηv περιoυσία και τις υπoθέσεις αvίκαvoυ πρoσώπoυ. Μία από αυτές, είναι η έκδοσης διαταγμάτων ή οδηγιών του, για τηv καταβoλή από τηv περιoυσία τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ με ή χωρίς τόκoυς χρημάτωv, τα oπoία δαπαvήθηκαv από oπoιoδήπoτε πρόσωπo με σκoπό τηv πληρωμή χρεώv τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ για τη συvτήρηση ή για άλλo όφελoς αυτoύ ή μελώv της oικoγέvειας τoυ ή άλλωv πρoσώπωv για τα oπoία αυτό θα αvαμεvόταv vα μεριμvήσει, αv δεv ήταv αvίκαvo (βλ. Άρθρο 6
(1)(θ) του Νόμου). 5. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο έχει εξουσία, με διάταγμα τoυ, vα πρoβαίvει στo διoρισμό διαχειριστή της περιoυσίας τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, στον οποίο δύναται να αναθέσει όλες ή oπoιαδήπoτε από τις εξoυσίες που έχει εξoυσία vα ασκεί δυvάμει τωv Άρθρωv 5 και 6 του Νόμου (βλ. Άρθρο 7[
(1),
(2)] του Νόμου). Ένας διαχειριστής, είναι ο εκ του νόμου αντιπρόσωπος του ασθενούς. Οφείλει, σε ότι αφορά όλα τα σημαντικά ζητήματα που δεν εμπίπτουν εντός της διαταγής του Δικαστηρίου για την διαχείριση, να ενεργεί, αφού λάβει, σχετικά, τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Εάν αμελήσει να το πράξει, θα είναι υπόλογος, για οποιαδήποτε κακή εξάσκηση της ευχέρειας που η θέση του, του επιτρέπει. Ο διαχειριστής, είναι, συνεπώς, υπόλογος, μόνο προς το Δικαστήριο, και, στην απουσία κακοδιαχείρισης από πλευράς του, η παρέμβαση τρίτων στο έργο του δεν είναι ανεκτή.
  1. Ο διαχειριστής (ή και οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρείχε σε αυτόv βoήθεια στη διαχείριση της περιoυσίας τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ) (βλ. Άρθρο 12 του Νόμου), μπορεί να δικαιούται αμοιβής για τις υπηρεσίες του, για τέτοιο ποσό ή επί τέτοιας κλίμακας, που το Δικαστήριο θεωρεί λογικό και πρέπον υπό τις περιστάσεις και η οποία θα βαρύνει την περιουσία του ανικάνου προσώπου. Συνήθως, ο καθορισμός αμοιβής για τις υπηρεσίες του διαχειριστή, παρατηρείται, στις περιπτώσεις όπου η περιουσία του ασθενούς παράγει εισόδημα και η διαχείριση της είναι απαιτητική. Σε καμία όμως περίπτωση, ο διαχειριστής, δεν δικαιούται, πέραν από αυτής της αμοιβής, να κερδίσει από την περιουσία του ασθενούς, κατά τον οποιοδήποτε τρόπο.
  2. Στην Αγγλία, αμοιβή είναι συνήθως πληρωτέα, σε ποσοστό (%) (η γνωστή ως «percentage») (ως αυτό καθορίζεται από τους εκάστοτε σε ισχύ Court Protection Rules) επί του εισοδήματος της περιουσίας του ανικάνου προσώπου και καλύπτει την περίοδο από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος διαχείρισης, μέχρι και του τερματισμού του. Εν προκειμένω, το Δικαστήριο, σε ετήσια βάση ή σε άλλο βολικό χρονικό διάστημα που θα καθορήσει, εκδίδει σχετικό πιστοποιητικό, με την έκδοση του οποίου, το πόσο που αναφέρεται σε αυτό, χρεώνεται στην περιουσία του ανικάνου προσώπου.
  3. Επιπρόσθετα του προαναφερόμενου ποσοστού, αμοιβή είναι πληρωτέα και για ειδικές διαδικασίες που εκφεύγουν των συνηθισμένων και κανονικών καθηκόντων του παραλήπτη, κατόπιν έγκρισης της από το Δικαστήριο.
  4. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να διαγράψει ή αναβάλει την πληρωμή ολόκληρης ή μέρους της αμοιβής εκεί που κρίνει ότι θα προκαλέσει στέρηση στον ασθενή ή τους εξαρτώμενους του, ή όταν κάτι το εξαιρετικό στην περίσταση το δικαιολογεί (βλ. Halsbury's Laws of England, 3rd Edition, Volume 29, σελίδα 612, παράγραφο 1116 και Re RC (dec' d) [2010] EWCH B29 (COP)).
  5. Όλα τα έξοδα που δημιουργούνται σε σχέση με διαδικασίες που υποβάλλονται δυνάμει του Νόμου και αφορούν τηv περιoυσία και τις υπoθέσεις αvίκαvoυ πρoσώπoυ, είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, που μπορεί να διατάξει αυτά να πληρωθούν από το ανίκανο πρόσωπο, ή την περιουσία του, ή ακόμη και από το οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο παρίσταται ή λαμβάνει μέρος στην διαδικασία.
  6. Όταν αποφασίζεται το ζήτημα ποια θα είναι η διαταγή του Δικαστηρίου για τα έξοδα της διαδικασίας, οι ακόλουθοι είναι παράγοντες που λαμβάνονται υπόψη:
(1)οι λόγοι για τους οποίους πιστεύεται ότι το πρόσωπο πάσχει από διανοητική διαταραχή,
(2)οι λόγοι για τους οποίους πιστεύεται ότι το πρόσωπο αυτό δεν πάσχει μόνο από διανοητική διαταραχή αλλά ότι είναι επίσης ανίκανο να διαχειρίζεται την περιουσία και τις προσωπικές του υποθέσεις,
(3)οι λόγοι για την έναρξη της διαδικασίας που λαμβάνει ως δεδομένο ότι το πρόσωπο αυτό δεν πάσχει μόνο από διανοητική διαταραχή αλλά είναι επίσης ανίκανο να διαχειρίζεται την περιουσία και τις προσωπικές του υποθέσεις, και
(4)την σχέση που ο αιτητής έχει με το πρόσωπο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι είναι διανοητικά ασθενής, όπως επίσης το αντικείμενο της αιτήσεως και η εν γένει συμπεριφορά του αιτητή.
  1. Η θεωρία πίσω από την επιδίκαση εξόδων για την λήψη ή αντιμετώπιση μιας οποιασδήποτε τέτοιας διαδικασίας, είναι ότι αποσκοπεί στο να ωφελήσει και προστατέψει το πρόσωπο το οποίο πιστεύεται να είναι ανίκανο, για να προστατέψει την περιουσία του ή να διαχειριστεί τις προσωπικές του υποχρεώσεις. Η αρχή συνεπώς είναι, ότι, ένας διάδικος, ο οποίος ενεργεί προς προστασία από τον νόμο ενός προσώπου που χρήζει της προστασίας του, δεν θα κληθεί, ακόμη και σε περίπτωση αποτυχίας, να καλύψει τα έξοδα της διαδικασίας, νοουμένου ότι η ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία είναι πραγματικά υποκινούμενη από μια τέτοια επιθυμία ή σκοπό και προωθείται για εύλογους λόγους και με τρόπο λογικό.
  2. Την 17/12/2015, το Δικαστήριο, κατόπιν εξέτασης σχετικού αιτήματος των Richard John Clay και Louise Anne Clay (που είναι, σημειώνεται, και οι εδώ Αιτητές), εξέδωσε σε σχέση με την Anne Louise Clay, την ακόλουθη απόφαση και διατάγματα: «ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ κατόπιν µελέτης της ένορκης µαρτυρίας ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔΙΑΤΑΤΤΕΙ όπως η ως άνω αναφερόµενη Anne Louise Clay, κηρύττεται ως ανίκανο πρόσωπο εν τη εννοία του άρθρου 2 του Νόµου 23(Ι)/1996 και της απαγορεύεται η διενέργεια οποιωνδήποτε πράξεων ή παραλείψεων που επιφέρουν έννοµα αποτελέσµατα σύµφωνα µε το άρθρο 3 του Νόµου 23(Ι)/
  3. ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΔΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΔIΟΡIΖΕI ΑΠΟ ΚΟΙΝΟΥ Διαχειριστές της περιουσίας της σύµφωνα µε το άρθρο 7 του Νόµου 23(Ι)/1996, τους Γιώργο Ζαµπάρτα, Δ.Τ. 890443, Richard John Clay, Αρ. Διαβ. Η.Β. 621234875 και Louise Anne Clay, Αρ. Διαβ. Η.Β. 523400244, οι οποίοι θα έχουν την εξουσία να λάβουν ή να φροντίσουν να ληφθούν όλα τα µέτρα τα οποία κρίνουν αναγκαία ή σκόπιµα για: (α) Την εν γένει διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων του ανίκανου προσώπου (άρθρο 5(α) του Νόµου 32(Ι)/1996), και (β) Τη συντήρηση ή για άλλο όφελος του ανίκανου προσώπου (άρθρο 5(β) του Νόµου 23(Ι)/1996, υπό τον όρο όµως ότι η τυχόν συνεπαγόµενη δαπάνη δεν θα υπερβαίνει το συνολικό ποσό των €1.200 µηνιαίως εκτός εάν εξασφαλιστεί προηγουµένως η έγκριση του Δικαστηρίου. Οι Διαχειριστές θα έχουν επίσης τις εξουσίες που αναφέρονται στο άρθρο 6
(1)(α),(γ),(ε),(στ),(ζ),(η),(θ), και (ι) του Νόµου 23(Ι)/
  1. Οι Διαχειριστές δεν θα έχουν την εξουσία πώλησης, ανταλλαγής, µεταβίβασης, υποθήκευσης, επιβάρυνσης ή διάθεσης ακίνητης περιουσίας του ανίκανου προσώπου χωρίς προηγούµενη άδεια του Δικαστηρίου. Δοσοληψίες εν σχέσει µε κινητή περιουσία επιτρέπονται µόνο εν σχέσει µε τα (α) και (β) ανωτέρω και υπό τους εκεί όρους. Οι Διαχειριστές υποχρεούνται εντός 30 ηµερών από 17/12/2015 να υποβάλουν λεπτοµερή απογραφή της σηµερινής περιουσίας του ως άνω προσώπου. Την 15η ηµέρα του µηνός Φεβρουαρίου κάθε επόµενου έτους και για όσο διαρκεί ο διορισµός των Διαχειριστών, αυτοί πρέπει να υποβάλλουν στον αρµόδιο προς τούτο Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου, λεπτοµερείς λογαριασµούς αναφορικά µε τα έξοδα και τις δαπάνες που έγιναν σε ότι αφορά το πρόσωπο του καθ' ου η αίτηση σύµφωνα µε τον διορισµό τους, καθώς επίσης και λεπτοµερή απογραφή της περιουσίας του ανίκανου προσώπου, ως θα έχει κατά την δεδοµένη στιγµή. Σε περίπτωση παράλειψης των Διαχειριστών να ενεργήσουν κατά τον προαναφερόµενο τρόπο σε ότι αφορά τους λογαριασµούς και την απογραφή, για περίοδο πέραν του ενός µηνός από την 15η ηµέρα του µηνός Φεβρουαρίου, το διάταγµα αυτό αυτόµατα θα αναστέλλεται και ο αρµόδιος προς τούτο Πρωτοκολλητής του Δικαστηρίου, θα πρέπει να θέσει αµέσως την υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου για τις αναγκαίες και κατάλληλες υπό τις περιστάσεις Οδηγίες ή Διατάγµατα του Δικαστηρίου. Οι Διαχειριστές δικαιούνται εύλογης αµοιβής, ανάλογης µε αυτήν που δικαιούται ο διαχειριστής περιουσίας αποβιώσαντος προσώπου, όπως αυτή θα υπολογίζεται, κατόπιν υποβολής καταλόγου εξόδων, από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκρίνεται από το Δικαστήριο και η οποία θα βαρύνει την περιουσία του ανίκανου προσώπου.».
  2. Με την υπό κρίση Αίτηση τους, οι Αιτητές, αξιώνουν από το Δικαστήριο την έκδοση διαταγμάτων αποδέσμευσης χρημάτων από τους τραπεζικούς λογαριασμούς του ανικάνου προσώπου, προς τον σκοπό καταβολής του προς τους Αιτητές προς κάλυψη εξόδων που οι Αιτητές επωμίστηκαν για λογαριασμό του ανικάνου προσώπου ή τα οποία συνδέονται με την διαχείριση των προσωπικών υποθέσεων του ανικάνου προσώπου, την περίοδο (περίπου ενός έτους) πριν της έκδοσης του διατάγματος του Δικαστηρίου για την διαχείριση της περιουσίας και των προσωπικών του υποθέσεων. Σημειώνεται εδώ, ότι, σύμφωνα με την ιατρική γνώμη, που είχε παρουσιαστεί κατά την εξέταση του ζητήματος της ανικανότητας του υπό αναφορά στην αίτηση προσώπου, κατά την περίοδο αυτό φαίνεται ότι όντως ο ασθενής είχε ήδη αρχίσει να αντιμετωπίζει προβλήματα διαχείρισης των προσωπικών του υποθέσεων.
  3. Συγκεκριμένο, ξεχωριστό κονδύλι, αξιώνεται όπως αποδεσμευτεί, προς τον σκοπό κάλυψης των εξόδων της δικηγορικής εταιρείας που εκπροσωπεί (και έχει από την αρχή εκπροσωπήσει) τους Αιτητές σε αυτή την διαδικασία.
  4. Το Δικαστήριο, δυνάμει των διατάξεων του προαναφερόμενου Άρθρου 6
(1)(θ) του Νόμου και με δεδομένη την διαταγή του της 17/12/2015, βάσει της οποίας, μεταξύ άλλων, όρισε στους Αιτητές «εξουσία να λάβουν ή να φροντίσουν να ληφθούν όλα τα µέτρα τα οποία κρίνουν αναγκαία ή σκόπιµα για: (α) Την εν γένει διαχείριση της περιουσίας και των υποθέσεων του ανίκανου προσώπου (άρθρο 5(α) του Νόµου 32(Ι)/1996), και (β) Τη συντήρηση ή για άλλο όφελος του ανίκανου προσώπου (άρθρο 5(β) του Νόµου 23(Ι)/1996, υπό τον όρο όµως ότι η τυχόν συνεπαγόµενη δαπάνη δεν θα υπερβαίνει το συνολικό ποσό των €1.200 µηνιαίως εκτός εάν εξασφαλιστεί προηγουµένως η έγκριση του Δικαστηρίου.», αναλαμβάνει δικαιοδοσία εξέτασης του αιτήματος.
  1. Η Αίτηση των Αιτητών (που είναι τέκνα του ανικάνου προσώπου από τα πέντε που έχει στο σύνολο), περιλαμβάνει κονδύλια τα οποία έκαστος κάλυψε για λογαριασμό του ανικάνου προσώπου ή τα οποία συνδέονται με την διαχείριση των προσωπικών του υποθέσεων. Θα αναφέρομαι σε αυτά, με βάση την αναφορά που γίνεται σε αυτά στην ένορκο δήλωση του κ. Γιώργου Ζαμπάρτα ημερομηνίας 05/04/2016 που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση:
  2. Σε ότι αφορά τα έξοδα που καταβλήθηκαν από τον Richard John Clay, ικανοποιούμε ως προς το εύλογο, βάσιμο και αναγκαίο των εξόδων που καταγράφουν οι υποπαράγραφοι (ε), (η), (θ), (ι), (κ), (ξ), (ο), (π), (σ), (τ) της παραγράφου 6 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης, των οποίων την πληρωμή εγκρίνω (ήτοι ποσό €8.914,77).
  3. Δεν ικανοποιούμε ως προς το εύλογο, βάσιμο και αναγκαίο των εξόδων που καταγράφουν οι υπόλοιπες υποπαράγραφοι της παραγράφου 6 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης και δεν εγκρίνω την πληρωμή τους. Εν προκειμένω, δεν έχουν δοθεί αρκετές λεπτομέρειες που να τεκμηριώνουν καλό λόγο ή και ανάγκη προσωπικής παρουσίας του Richard John Clay στην Κύπρο, σχετιζόμενο/η με την διαχείριση των προσωπικών υποθέσεων του ανικάνου προσώπου. Δεν θεωρώ, ότι, τα έξοδα ταξιδίου ως έχουν παρουσιαστεί τεκμηριώνουν ένα τέτοιο ζητούμενο. Το εγγυητήριο θα μπορούσε να είχε εκτελεστεί και ενώπιον της οποιασδήποτε προξενικής αρχής της Κύπρου στην αλλοδαπή, χωρίς να παρίσταται ανάγκη προσωπικής παρουσίας του εν λόγω Αιτητή στην Κύπρο. Η δε αναφορά για μετακινήσεις (και ανάγκη σχετικού εξόδου διακίνησης) για τακτοποίηση προσωπικών υποχρεώσεων του ανικάνου προσώπου είναι τόσο γενικόλογη, που δεν μπορεί να γίνει ως αποδεκτή απόδειξης (στον απαιτούμενο βαθμό) της αναγκαιότητας κάλυψης του από το ανίκανο πρόσωπο. Το ίδιο ισχύει και για την απαίτηση για την χρέωση της πιστωτικής κάρτας του εν λόγω Αιτητή με τόκους. Δεν έχει αποδειχθεί η σύνδεσης μεταξύ των πληρωμών από την πιστωτική κάρτα του εν λόγω Αιτητή και των όποιων πληρωμών έγιναν από αυτόν για λογαριασμό του ανικάνου προσώπου, έτσι ώστε να δικαιολογείτο το αίτημα. Σε ότι δε αφορά τα έξοδα που εκεί αναφέρονται και αφορούν την ενώπιον του Δικαστηρίου διαδικασία, επανέρχομαι στην συνέχεια.
  4. Σε ότι αφορά τα έξοδα που καταβλήθηκαν από τον Louise Anne Clay, ικανοποιούμε ως προς το εύλογο, βάσιμο και αναγκαίο των εξόδων που καταγράφουν οι υποπαράγραφοι (α) έως (ε) της παραγράφου 7 της προαναφερόμενης ένορκης δήλωσης, των οποίων την πληρωμή εγκρίνω (ήτοι ποσό €4.110).
  5. Στην Αγγλία, τηρουμένων των εκάστοτε σε ισχύ Court Protection Rules, οι κανόνες εξόδων, ως αυτοί είναι θεσμοθετημένοι για διαδικασίες ενώπιον του Supreme Court, εφαρμόζονται, με τις ανάλογες αναπροσαρμογές εκεί και όπου είναι απαραίτητο, για σκοπούς υπολογισμού των εξόδων διαδικασιών που υποβάλλονται στο Court of Protection. Στην Κύπρο, είναι οι κανόνες εξόδων σε αγωγές, που, κατά την άποψη μου, και με τις ανάλογες πάντοτε αναπροσαρμογές, πρέπει να εφαρμόζονται σε διαδικασίες του είδους και τα σχετικά έξοδα (ελλείψει αντικειμένου που ποσοτικοποιείται χρηματικά) να υπολογίζονται στην κλίμακα τελών €2.000 - €10.000 [[i]]. Κάνοντας του σχετικούς υπολογισμούς, εγκρίνω ως έξοδα της διαδικασίας που οδήγησε στην έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 17/12/2015 και ως έξοδα της παρούσας, το συνολικό ποσό των €750, πλέον Φ. Π. Α. και €331 έξοδα χαρτοσήμανσης και επίδοσης. Και χωρίς να παραβλέπω, ότι, με τις αιτήσεις τους οι Αιτητές, δεν αξίωναν αρχικά, έξοδα της δικαστικής αυτής διαδικασίας.
  6. Κατ' ακολουθίαν όσων έχουν προαναφερθεί, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 6
(1)(θ) του Νόμου) εκδίδεται διάταγμα για τηv καταβoλή από τηv περιoυσία τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, χωρίς τόκoυς, από τους Διαχειριστές της, χρημάτωv από τους λογαριασμούς που τηρούνται στο όνομα του, τα oπoία δαπαvήθηκαv από τους Richard John Clay και Louise Anne Clay με σκoπό τηv πληρωμή χρεώv τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ για τα oπoία αυτό θα αvαμεvόταv vα μεριμvήσει αv δεv ήταv αvίκαvo, προς εξόφληση τους, ως ακολούθως: (α) προς τον Richard John Clay, με αριθμό διαβατηρίου Ηνωμένου Βασιλείου 621234875, €8.914,77, και (β) προς την Louise Anne Clay, με αριθμό διαβατηρίου Ηνωμένου Βασιλείου 523400244, €4.110. 23. Επιπρόσθετα, εγκρίνω, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 6
(1)(θ) του Νόμου) τηv καταβoλή από τηv περιoυσία τoυ αvίκαvoυ πρoσώπoυ, από τους Διαχειριστές του προς τους Richard John Clay, με αριθμό διαβατηρίου Ηνωμένου Βασιλείου 621234875 και Louise Anne Clay, με αριθμό διαβατηρίου Ηνωμένου Βασιλείου 523400244, χωρίς τόκους, από χρήματα που είναι κατατιθέμενα σε λογαριασμούς που τηρούνται στο όνομα του, του ποσού των €750, πλέον Φ. Π. Α. και €331 έξοδα χαρτοσήμανσης και επίδοσης, ως συνολικό ποσό εξόδων, για κάθε διάβημα ελήφθη μέχρι στιγμής στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας. (Υπ.) ________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Ο περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµος του 1996, Νόμος 23(I)/1996 τέθηκε σε ισχύ με την δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 22/03/1996[i]. Σύμφωνα με το Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996: «
  1. Το Ανώτατο ∆ικαστήριο δύναται να εκδίδει διαδικαστικούς κανονισµούς για την καλύτερη και αποτελεσµατικότερη εφαρµογή των διατάξεων του παρόντος Νόµου. Μέχρις ότου εκδοθούν τέτοιοι κανονισµοί, θα εφαρµόζονται µε τις αναγκαίες αναπροσαρµογές οι εκάστοτε ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί και οι περί Πολιτικής ∆ικονοµίας ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Μέχρις στιγμής, δεν έχει εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σχετικός διαδικαστικός κανονισμός. Συνεπώς, κατ' εφαρμογής των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή των προνοιών των διατάξεων του, από άποψης διαδικασίας, εφαρμόζονται, - με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, ώστε να καθίσταται εφικτή και αποτελεσματική η εφαρμογή τους -, οι πρόνοιες των εκάστοτε ισχυόντων περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικών Κανονισµών[i], ως επίσης και οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.». Ο περί Διανοητικώς Ασθενών Νόμος, Κεφ. 252, δυνάμει του οποίου εκδόθηκε ο διαδικαστικός κανονισμός περί Διανοητικά Ασθενών, καταργήθηκε την 25/07/1997[i], με την δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/
  2. Σύμφωνα με το Άρθρο 41 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997: «Με την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργείται ο περί Διανοητικά Ασθενών Νόμος και οι περί Διανοητικά Ασθενών Κανονισμοί.». (η υπογράμμιση είναι δική μου) Το δε Άρθρο 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, προνοεί ότι: «Το Ανώτατο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διαδικαστικούς κανονισμούς για οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου. Μέχρις ότου εκδοθούν διαδικαστικοί κανονισμοί δυνάμει του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται κατά αναλογία οι ισχύοντες διαδικαστικοί κανονισμοί». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Συνεπώς, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, μέχρι και της έκδοσης διαδικαστικού κανονισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο εφαρμόζονται, - - με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, ώστε να καθίσταται εφικτή και αποτελεσματική η εφαρμογή τους -, οι πρόνοιες των εκάστοτε ισχυόντων διαδικαστικών κανονισμών. Δηλαδή, οι ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Καννισμοί και οι Θ. Π. Δ. Την 15/09/2009, το Ανώτατο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, εξέδωσε διαδικαστικό κανονισμό, τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2009[i], ο οποίος ετέθη σε ισχύ την 15/10/
  3. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 20 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2009: «Με την έναρξη σε ισχύ των παρόντων Κανονισμών, όλοι οι προηγούμενοι σχετικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί που εκδόθηκαν δυνάμει του περί Διανοητικώς Ασθενών Νόμου Κεφ. 252 καταργούνται». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Συνεπώς, με την έκδοση από το το Ανώτατο Δικαστήριο του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του 2009, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή των προνοιών των διατάξεων του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, από άποψης διαδικασίας, από την 15/10/2009, εφαρμόζονται οι Θ. Π. Δ. Δεν θεωρώ, πρέπει να σημειωθεί παρενθετικά, ότι οι πρόνοιες του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του 2009 τυγχάνουν εφαρμογής, από την στιγμή, που το Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, αναφέρει, ότι, μέχρι να εκδοθούν από το Ανώτατο Δικαστήριο διαδικαστικοί κανονισμοί για την καλύτερη εφαρμογή της νομοθεσίας, θα εφαρµόζονται µε τις αναγκαίες αναπροσαρµογές οι εκάστοτε ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί και οι Θ. Π. Δ., οι οποίοι περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί, έχουν, ως έχει προαναφερθεί, ακυρωθεί από τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του
  4. Σε κάθε περίπτωση, ο περί Διανοητικώς Ασθενών (Τροποποιητικός) (Αρ. 1) (Μετατροπή των Δικηγορικών Εξόδων από Κυπριακές Λίρες σε Ευρώ) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2008, στους οποίους οι Αιτητές βάσισαν τον υπολογισμό τους, σε αυτούς τους κανονισμούς εξόδων παραπέμπει. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.