ROMAS SUKYS ν. GRAND GO GROUP LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 1318/2016, 25/11/2016

ROMAS SUKYS ν. GRAND GO GROUP LIMITED κ.α., Αρ.Αγωγής 1318/2016, 25/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A193 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής 1318/2016 Μεταξύ: ROMAS SUKYS Eνάγοντα Και

1. GRAND GO GROUP LIMITED
2. XAΡΑΛΑΜΠΟΣ ΧΑΜΠΗ
3. DARIUS SILINIS
4. MARTYNAS LAIVYS
5. BRENALAN INVESTMENTS LIMITED
6. CIRCLISERVUS LIMITED
7. ARCTISERVUS LIMITED
8. ΧΡΗΣΤΟΣ Δ. ΝΕΟΚΛΕΟΥΣ
9. GRAND CRU AIRLINES UAB
10. VALDAS BARAKAUSKAS Εναγομένων Αίτηση ημερ. 13.10.2016 Ημερ.: 25.11.2016 Για Εναγόμενους 9 και 10 - Αιτητές: Φ.Ονουφρίου (κα) Π.Ν.Ονουφρίου ΔΕΠΕ Για τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση: Μ.Λοϊζου (κα) για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 29.7.2016 με Κλητήριο Ενταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Στρέφεται εναντίον φυσικών και νομικών προσώπων που διαμένουν και εδρεύουν τόσο στην Κύπρο όσο και στο εξωτερικό. Η Εναγόμενη 9 είναι εταιρεία από τη Λιθουανία και ο Εναγόμενος 10 φυσικό πρόσωπο από την ίδια χώρα. Αυθημερόν με την καταχώρηση της αγωγής καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων που απορρίφθηκε την ίδια ημέρα. Ακολούθησε την 1.8.2016 η καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως με τις ίδιες εξαιτούμενες θεραπείες. Την 9.8.2016 ο Ενάγοντας καταχώρησε μονομερή αίτηση και αυθημερόν εξασφάλισε άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας στους Εναγόμενους 9 και 10 του Κλητηρίου Εντάλματος, Ειδοποίησης του, της αίτησης ημερ. 1.8.2016 και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει μαζί με μεταφράσεις στη λιθουανική γλώσσα. Περαιτέρω, διατάχθηκε και επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση των πιο πάνω εγγράφων στις διευθύνσεις των Εναγομένων 9 και 10 στη Λιθουανία δυνάμει των προνοιών του Κανονισμού (ΕΚ) 1393/2007 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου της 13ης Νοεμβρίου 2007, περί επιδόσεως και κοινοποιήσεως στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις («επίδοση ή κοινοποίηση πράξεων»). Διαζευκτικά, όπως η υποκατάστατη επίδοση γίνει μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφοράς (courier) στις διευθύνσεις τους. Οι Εναγόμενοι 9 και 10 καταχώρησαν εμφάνιση υπό διαμαρτυρία την 13.10.2016 και αυθημερόν την υπό κρίση Αίτηση με την οποία εξαιτούνται διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται, απορρίπτεται ή παραμερίζεται το διάταγμα ημερ. 9.8.2016 (μέρος του όπως εξηγείται στη συνέχεια) και η επίδοση σε αυτούς των εγγράφων της διαδικασίας. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 13.10.2016 του Ρομάν Ζέϊκο, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων τους. Αναφέρει ο ομνύοντας ότι η επίδοση στους Εναγόμενους 9 και 10 έγινε μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφοράς με το όνομα Aramex στις 13.9.2016, οπόταν και τους παραδόθηκαν κάποια έγγραφα. Είναι η θέση των Εναγομένων 9 και 10 ότι το μέρος του διατάγματος ημερ. 9.8.2016 με το οποίο επιτράπηκε η επίδοση σε αυτούς μέσω υπηρεσίας ταχυμεταφορών, είναι παράτυπο και πρέπει να ακυρωθεί καθότι παραβιάζει τις πρόνοιες του Κανονισμού 1393/
11. Ο Ενάγοντας καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 2.11.2016 της Ραφαέλας Σορντίνι, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων του. Με την Ενορκη Δήλωση Σορντίνι γίνεται παραδεκτό ότι η επίδοση προς τους Εναγόμενους 9 και 10 έγινε στις 13.9.2016 μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών Aramex και αναφέρεται ότι οι Εναγόμενοι 9 και 10 παρέλαβαν όλα τα έγγραφα τα οποία προβλέπονταν στο διάταγμα. Στο υπόλοιπο μέρος της Ενορκης της Δήλωσης που αποτελείται από επτά σελίδες η ομνύουσα αχρείαστα αναλώνεται σε νομική επιχειρηματολογία. Η θέση του Ενάγοντα δεν είναι ότι ο Κανονισμός 1393/2007 επιτρέπει την επίδοση με τον τρόπο που έγινε, αλλά ότι η επίδοση μέσω ταχυμεταφορέα είχε διαταχθεί δυνάμει των προνοιών των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι, κατά την εισήγηση του, μπορούν, παρά τις πρόνοιες του Κανονισμού, να ρυθμίσουν το ζήτημα της επίδοσης σε πρόσωπο που βρίσκεται σε χώρα Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Το άρθρο 1 του Κανονισμού με τίτλο «Πεδίο εφαρμογής» αναφέρει ότι ο Κανονισμός εφαρμόζεται σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις όταν μια δικαστική ή εξώδικη πράξη πρέπει να διαβιβασθεί από ένα Κράτος Μέλος σε άλλο για να επιδοθεί ή να κοινοποιηθεί. Το άρθρο 20 με τίτλο «Σχέσεις με άλλες συμφωνίες ή διακανονισμούς στις οποίες μετέχουν τα κράτη μέλη» προνοεί ότι για θέματα εμπίπτοντα στο πεδίο εφαρμογής του, ο Κανονισμός υπερισχύει των διατάξεων που περιλαμβάνονται σε διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς που συνάπτονται από τα Κράτη Μέλη. Τα Κράτη Μέλη μπορούν να διατηρούν ή να συνάπτουν επιμέρους συμφωνίες ή διακανονισμούς που συνάδουν με τον Κανονισμό, προκειμένου να επιτυγχάνεται ή να απλουστεύεται περαιτέρω η διαβίβαση των πράξεων, αλλά οφείλουν να κοινοποιούν στην Επιτροπή αντίγραφο των συμφωνιών ή διακανονισμών που έχουν συναφθεί μεταξύ τους καθώς και τα σχέδια συμφωνιών ή διακανονισμών που προτίθενται να συνάψουν. Ο Κανονισμός στοχεύει, μεταξύ άλλων, στην προστασία του πολίτη που διαμένει σε Κράτος Μέλος και μεριμνά ώστε η προς αυτόν επίδοση δικαστικής πράξης να γίνεται με τέτοιο τρόπο και να εμπεριέχει τέτοια έγγραφα που να εξασφαλίζουν σε αυτόν δίκαια ευκαιρία να αντιμετωπίσει την υπόθεση που καταχωρίστηκε εναντίον του σε άλλο Κράτος Μέλος. Προς διαφύλαξη του σκοπού αυτού ο Κανονισμός υπερισχύει των διατάξεων που περιλαμβάνονται σε διμερείς ή πολυμερείς συμφωνίες ή διακανονισμούς που συνάπτονται από τα Κράτη Μέλη, ώστε αυτές να μην δύνανται να χρησιμοποιηθούν, παράλληλα ή διαζευκτικά, προς επίτευξη νόμιμης επίδοσης. Για τον πρόδηλο λόγο ότι μπορεί να μην διασφαλίζεται ο πιο πάνω σκοπός. Εκεί που επιτρέπεται η διατήρηση ή σύναψη επιμέρους συμφωνίας ή διακανονισμού είναι όπου οι πρόνοιες τους συνάδουν με τον Κανονισμό. Είναι δηλαδή τέτοιες που επίδοση στη βάση τους διασφαλίζει τον πιο πάνω σκοπό. Το λογικό είναι ότι της κοινοποίησης στην Επιτροπή ακολουθεί, στην κατάλληλη περίπτωση, ρητή ή σιωπηρή έγκριση για τη χρήση της συμφωνίας ή του διακανονισμού. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον ο Κανονισμός δεν επιτρέπει συμφωνία ή διακανονισμό μεταξύ Κρατών Μελών ως προς τον τρόπο διαβίβασης δικαστικής πράξης προς επίδοση, παρά μόνο εφόσον τέτοιος τρόπος συνάδει με τον Κανονισμό, κατά μείζονα λόγο δεν είναι δυνατόν να επιτρέπεται η επίδοση σε πρόσωπο που βρίσκεται σε άλλο Κράτος Μέλος σύμφωνα με τη νομοθεσία του Κράτους Μέλους όπου εγείρεται η δικαστική διαδικασία. Για τον πρόδηλο λόγο ότι η νομοθεσία του Κράτους Μέλους όπου εγείρεται η δικαστική διαδικασία μπορεί να μην εμπεριέχει πρόνοιες που να διασφαλίζουν τον πιο πάνω σκοπό του Κανονισμού. Υπερισχύει σημαίνει ότι οι πρόνοιες του είναι που τυγχάνουν εφαρμογής. Δεν σημαίνει ότι δυνητικά εφαρμόζεται ή διαζευκτικά σε σχέση με διμερείς συμφωνίες ή τη νομοθεσία Κράτους Μέλους. Στην Αναφορικά με την Αίτηση της Alpha Bank Cyprus Ltd, Πολ. Αιτ. αρ. 193/2014, ημερ. 26.3.2015 επιβεβαιώνεται η πάγια νομολογιακή αρχή περί υπεροχής του κοινοτικού δικαίου και αναφέρεται ότι «στο άρθρο 23 του προοιμίου ορίζεται ότι ο Κανονισμός υπερισχύει των διατάξεων διμερών ή πολυμερών συμφωνιών ή διακανονισμών με το ίδιο αντικείμενο που συνάπτονται από τα κράτη μέλη, η σχετική ευχέρεια των οποίων περιορίζεται στη διατήρηση ή τη σύναψη συμφωνιών ή διακανονισμών, με σκοπό και πάλι την επιτάχυνση ή την απλούστευση της διαβίβασης των πράξεων, εφόσον, όμως, συνάδουν με τις διατάξεις του». Αναφέρεται, περαιτέρω, ότι «είναι φανερή από τον ίδιο τον Κανονισμό η βούληση να δοθεί τέτοια δραστικότητα και ισχύς στον Κανονισμό ώστε να εξυπηρετείται αποτελεσματικά και ουσιαστικά η ομαλή λειτουργία της εσωτερικής αγοράς, τηρουμένων των ασφαλιστικών δικλείδων που προβλέπονται από το άρθρο 19 του Κανονισμού 1393/07, που προϋποθέτει, προκειμένου για λήψη απόφασης ερήμην του εναγομένου, επίδοση με τέτοιο τρόπο και σε τέτοιο έγκαιρο χρόνο, ώστε ο εναγόμενος να είναι πράγματι σε θέση να αμυνθεί». Οι δικηγόροι του Ενάγοντα έχουν παρερμηνεύσει αναφορές σε αποφάσεις του Εφετείου όπου αναφέρεται ότι ο Κανονισμός 1393/2007 δεν ακυρώνει ούτε αναστέλλει τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, σε καμιά όμως από τις αποφάσεις του Εφετείου που επικαλέστηκαν δεν αναφέρεται ότι είναι εφικτό να επιδοθεί δικαστική πράξη σε πρόσωπο που βρίσκεται σε άλλο Κράτος Μέλος με τρόπο άλλο από αυτούς που προνοούνται στον Κανονισμό. Και στις δύο περιπτώσεις η επίδοση είχε γίνει δυνάμει του Κανονισμού και εγείρονταν παρεμφερή ζητήματα. Στην Alpha Bank Cyprus Ltd v. Dau κ.α.