← Κύπρος

ΚΤΚ POLSΚΑ SP. Ζ Ο.Ο. ν. MAREK ANDRZEJ FALENTA κ.α., Αρ.Αγωγής: 1087/2015, 29/11/2016

ΚΤΚ POLSΚΑ SP. Ζ Ο.Ο. ν. MAREK ANDRZEJ FALENTA κ.α., Αρ.Αγωγής: 1087/2015, 29/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A194 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ. Αρ.Αγωγής: 1087/2015 Μεταξύ: ΚΤΚ POLSΚΑ SP. Ζ Ο.Ο., Eνάγουσας Και

  1. MAREK ANDRZEJ FALENTA
  2. FALENTA INVESTMENTS LIMITED
  3. NAVICORP TRUST (CYPRUS) LIMITED
  4. NAVICORP MANAGEMENT (CYPRUS) LIMITED Εναγομένων Αίτηση ημερ. 25.10.2016 Ημερ.: 29.11.2016 Για τους Εναγόμενους 1 και 2 - Αιτητές: Μ.Λοϊζου (κα) για Χάρης Κυριακίδης ΔΕΠΕ Για την Ενάγουσα - Καθ΄ ης η Αίτηση: Παπαγιάννη (κα) και Παπαπολυβίου για Δρ. Κ.Χρυσοστομίδης & Σία ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η αγωγή καταχωρίστηκε την 9.6.2015 με Κλητήριο Ενταλμα Γενικά Οπισθογραφημένο. Εκθεση Απαίτησης καταχωρίστηκε μόλις την 15.11.
  5. Το παρακλητικό της Εκθεσης Απαίτησης είναι πανομοιότυπο με το περιεχόμενο της Γενικής Οπισθογράφησης. Σύμφωνα με την αξίωση η Ενάγουσα, εταιρεία από την Πολωνία, συμφώνησε στις 26.3.2014 με την Εναγόμενη 2 εταιρεία και της πώλησε δικαιώματα είσπραξης που είχε να λαμβάνει από συγκεκριμένη τρίτη εταιρεία έναντι του ποσού των 29.904.555,50 ζλότι που αναλογεί σε €7.000.000 περίπου. Το ποσό δεν αποπληρώθηκε στην Ενάγουσα και αυτή υπόβαλε σχετική αίτηση σε δικαστήριο στην Πολωνία που περί τις 10.10.2004 κήρυξε εκτελεστή τη συμφωνία για το συγκεκριμένο ποσό. Την 4.12.2014 εκδόθηκε Ευρωπαϊκός Εκτελεστός Τίτλος που εγγράφηκε στην Κύπρο με τον αριθμό 1/2015 Ε.Δ. Λάρνακας. Ακολούθησε την 7.1.2015 η έκδοση εντάλματος κινητής περιουσίας εναντίον της Εναγόμενης
  6. Ουδέν ποσό εισπράχθηκε αφού η Εναγόμενη 2 είχε εγκαταλείψει τη διεύθυνση που αναφερόταν στο ένταλμα. Κατά ή περί τις αρχές Μαρτίου του 2015 η Ενάγουσα ενημερώθηκε ότι η Εναγόμενη 2 είχε προβεί σε σειρά μεταβιβάσεων με τις οδηγίες, εμπλοκή ή και ενορχήστρωση του Εναγόμενου 1, διευθυντή ή αναπληρωτή διευθυντή της και μοναδικού μετόχου της, με σκοπό η Εναγόμενη 2 να μην είναι σε θέση να εκπληρώσει τις συμβατικές της υποχρεώσεις έναντι της Ενάγουσας και με αυτό τον τρόπο την καταδολίευση και εξαπάτηση της τελευταίας. Καταγράφονται στην Εκθεση Απαίτησης πέντε τέτοιες μεταβιβάσεις. Αναφέρεται και έκτη που πραγματοποιήθηκε περί την 9.10.2015, δηλαδή μετά την έγερση της αγωγής. Δικογραφείται ακόμα ότι η Ενάγουσα έχει προωθήσει και άλλες διαδικασίες εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 και άλλων προσώπων συνδεδεμένων με αυτούς. Με την παρούσα αγωγή αξιώνονται αποζημιώσεις εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 για ποσό 29.904.555,50 ζλότι ή το αντίστοιχο σε ευρώ και γενικές ή και τιμωρητικές αποζημιώσεις για δόλο, απάτη, ψευδείς παραστάσεις και συνωμοσία προς καταδολίευση. Αξιώνονται και διατάγματα αποκάλυψης που αφορούν στις αναφερόμενες στο σώμα της αγωγής μεταβιβάσεις. Αυθημερόν με την καταχώρηση της αγωγής καταχωρίστηκε μονομερής αίτηση για την έκδοση ενδιάμεσων διαταγμάτων. Το εξαιτούμενο διάταγμα Α αφορά στη δέσμευση μετοχών του Εναγόμενου 1 σε συγκεκριμένες οκτώ εταιρείες περιλαμβανομένης και της Εναγόμενης 2 Εταιρείας, στη δέσμευση ακίνητης περιουσίας του στην Πολωνία και στην παγοποίηση των τραπεζικών του λογαριασμών στην Κύπρο και το εξωτερικό μέχρι ποσού €7.000.
  7. Το εξαιτούμενο διάταγμα Β αφορά στη δέσμευση ακίνητης και κινητής περιουσίας της Εναγόμενης 2 και στην παγοποίηση των τραπεζικών της λογαριασμών στην Κύπρο και το εξωτερικό επίσης μέχρι ποσού €7.000.
  8. Το εξαιτούμενο διάταγμα Γ αφορά στην ένορκη αποκάλυψη πληροφοριών (τύπου Norwich Pharmacal) αναφορικά με τις μεταβιβάσεις μετοχών που αναφέρονται στην αγωγή και άλλων στοιχείων. Αυτό στρεφόταν πέραν των Εναγόμενων 1 και 2 και εναντίον των Εναγόμενων 3 και 4 εταιρειών παροχέων εταιρικών υπηρεσιών στην Εναγόμενη
  9. Την 9.6.2015, στη βάση του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης ημερ. 9.6.2015 της Νάντιας Νικολάου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της Ενάγουσας, που υποστήριζε την αίτηση, εκδόθηκαν τα εξαιτούμενα διατάγματα Α και Β, ενώ, καθ΄ όσον αφορά τη θεραπεία Γ διατάχθηκε η επίδοση της αίτησης. Όπως προειπώθηκε, σε σχέση με την εξαιτούμενη θεραπεία Γ, η αίτηση αφορούσε και τις Εναγόμενες 3 και
  10. Γι΄ αυτές η αίτηση έχει διεκπεραιωθεί από τον Ιούλιο του
  11. Είναι επιβεβλημένο να γίνει αναφορά στο διαδικαστικό ιστορικό της αγωγής για να εξηγηθούν οι λόγοι της μεγάλης καθυστέρησης και της εκκρεμότητας ενδιάμεσων διαταγμάτων που συνεχίζεται. Η επίδοση στους Εναγόμενους 1 και 2 πραγματοποιήθηκε στο εξωτερικό. Αυτοί καταχώρησαν Σημείωμα Εμφάνισης υπό διαμαρτυρία την 9.9.2015 και 3.9.2015 αντίστοιχα. Το Δικαστήριο ενώπιον του οποίου εκκρεμούσε η αγωγή, ασχολήθηκε κατ΄ αρχάς με αίτηση παραμερισμού του διατάγματος που επέτρεψε την επίδοση εκτός δικαιοδοσίας, που οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρησαν. Αυτή ήταν και η ορθή σειρά επίλυσης των ζητημάτων. Η αίτηση απορρίφθηκε με Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 21.1.
  12. Η Εναγόμενη 2 είχε στο μεταξύ, την 3.9.2015, καταχωρήσει ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης στην αίτηση ημερ. 9.6.
  13. Την 18.2.2016 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτή αποσύρθηκε την 16.3.2016 και συναινετικά επιτράπηκε στην Εναγόμενη 2 να καταχωρήσει τροποποιημένη ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης και στην Ενάγουσα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση προς απάντηση των θέσεων της Εναγόμενης 2 (που θα πρόβαλλε). Η Εναγόμενη 2 καταχώρησε τροποποιημένη ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης μόλις την 2.8.2016 με 15 λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερ. 20.7.2016 του Εναγόμενου
  14. Την ίδια ημέρα ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης καταχώρησε και ο Εναγόμενος 1 με ακριβώς τους ίδιους λόγους ένστασης. Αυτή επίσης υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση ημερ. 20.7.2016 του Εναγόμενου
  15. Οι δύο ένορκες δηλώσεις του Εναγόμενου 1 είναι κατά το μεγαλύτερο μέρος τους οι ίδιες. Την 6.9.2016 η Ενάγουσα καταχώρησε συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Θεοδώρας Παπακυριακού, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων της, σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την τροποποιημένη ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης της Εναγόμενης 2 όπως της είχε επιτραπεί και την ίδια ημέρα αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε σχέση με την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης του Εναγόμενου
  16. Την 12.10.2016 η αίτηση εγκρίθηκε με τη σύμφωνη θέση των Εναγομένων 1 και 2 και σχετική συμπληρωματική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε την 17.10.2016 και πάλιν από την Παπακυριακού. Οι δύο ένορκες δηλώσεις Παπακυριακού είναι κατ΄ ουσία πανομοιότυπες. Επομένως, το μαρτυρικό υλικό το οποίο μέχρι σήμερα βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου στην αίτηση ημερ. 9.6.2015 συνίσταται στις ακόλουθες ένορκες δηλώσεις: - Ημερ. 9.6.2015 της Νάντιας Νικολάου (για Ενάγουσα) - Ημερ. 20.7.2016 του Εναγόμενου 1 (για Εναγόμενη 2) - Ημερ. 20.7.2016 του Εναγόμενου 1 (για Εναγόμενο 1) - Ημερ. 6.9.2016 της Θεοδώρας Παπακυριακού (για Ενάγουσα) - Ημερ. 17.10.2016 της Θεοδώρας Παπακυριακού (για Ενάγουσα) Υπενθυμίζεται ότι η εκδίκαση μιας αίτησης είναι ενιαία και το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που βρίσκεται ενώπιον του. Η μαρτυρία δεν είναι διαφορετική για κάθε ενιστάμενο που καταχώρησε ξεχωριστή ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Με την υπό κρίση Αίτηση οι Εναγόμενοι 1 και 2 εξαιτούνται άδεια ώστε να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση με περιεχόμενο όπως αυτό εκτίθεται σε σχέδιο συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που επισυνάπτεται ως Παράρτημα Α στην Αίτηση. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 25.10.2016 της Φρύνης Φούρναρη, ασκούμενης δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Εναγομένων 1 και
  17. Η Ενάγουσα καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης με οκτώ λόγους ένστασης που υποστηρίζεται από Ενορκη Δήλωση ημερ. 8.11.2016 της Παπακυριακού. Η Αίτηση εδράζεται στη Δ.48 θ.4

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που προνοεί πως: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Αναφέρεται στην Αναφορικά με την Αίτηση του Φιλόκυπρου Ματθαίου κ.α.,
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 508, 514 πως: «.το κατά πόσο θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως εμπίπτει σαφώς στη διακριτική ευχέρεια του πρωτόδικου δικαστηρίου.» Στην Stavros Georgiou & Son (Scrap. Metals) Ltd v. Του Πλοίου LIPA
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1976, 1981, αναφέρεται πως όταν προσωρινή προστασία εξασφαλίζεται μονομερώς: «Ο κανόνας, καθολικής εφαρμογής, είναι ότι δεν επιτρέπεται η επανόρθωση παράλειψης πρωθύστερα έτσι ώστε να μεταβληθεί ή αλλοιωθεί η εικόνα που δόθηκε πρωταρχικά στο δικαστήριο». Όταν δεν έχει εκδοθεί μονομερώς οιοδήποτε διάταγμα ή στην περίπτωση του ενιστάμενου, πιο εύκολα μπορεί να ικανοποιηθεί η προϋπόθεση της ύπαρξης καλού λόγου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Η αναφορά στο θεσμό σε συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις δεν υπαγορεύει τη μορφή και δεν περιορίζει τη θεματολογία της δήλωσης που μπορεί να επιτραπεί να καταχωριστεί. Είναι μια επιπρόσθετη ένορκη δήλωση που αφορά σε κάτι το οποίο είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου. Στην Α. Messios & Sons Ltd κ.α. ν. Λεωνίδα (Αρ.1)
(2010)1(Α) Α.Α.Δ. 195, 199 αναφέρεται πως: «Κατά την εκτίμησή μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Δεν μπορεί να καθοριστεί εξαντλητικά τι είναι ορθό και δίκαιο να τεθεί, στην κάθε περίπτωση, υπόψη του Δικαστηρίου και συνεπώς τι συνιστά «καλό λόγο». Πέραν των βασικών αρχών τα επί μέρους κριτήρια είναι αναρίθμητα όσα και η ποικιλία των περιστάσεων της κάθε υπόθεσης. Επιβάλλεται συνεπώς ξεχωριστή εξέταση του κάθε θέματος για το οποίο ο αιτητής εξαιτείται την άδεια του Δικαστηρίου για να αναφερθεί, μέσα στα πλαίσια των περιστάσεων της υπόθεσης, τι έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και πως προέκυψε η ισχυριζόμενη αναγκαιότητα για αναφορά ή περαιτέρω αναφορά σε αυτό. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να επιτρέψει την αναφορά σε επί μέρους θέματα με την καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη του και ποιο είναι το επίδικο ζήτημα στην αίτηση με το οποίο η διαπίστωση του καλού λόγου συναρτάται. Το επίδικο ζήτημα στην κύρια αίτηση ημερ. 9.6.2015 αφορά στη χορήγηση ενδιάμεσων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 των Περί Δικαστηρίων Νόμων το οποίο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία διακριτική ευχέρεια, εφόσον συντρέχουν οι ουσιαστικές προϋποθέσεις του, να εκδώσει οποιοδήποτε προστακτικό ή απαγορευτικό παρεμπίπτον διάταγμα που θα έκρινε δίκαιο ή πρόσφορο. Για την επιτυχή επίκληση του άρθρου 32 απαιτούνται τρεις προϋποθέσεις. Αυτές είναι, η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Σε τέτοιες διαδικασίες το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της απαίτησης του ενάγοντα και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Περιορίζεται και προσεγγίζει το μαρτυρικό υλικό με μόνο σκοπό τη διακρίβωση της ύπαρξης ή όχι των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. Στην Ενορκη Δήλωση Νικολάου περιγράφεται η αξίωση και σημειώνεται ότι ο Εναγόμενος 1 για να πείσει την Ενάγουσα να συμβληθεί με την Εναγόμενη 2 παρέσχε την εγγύηση δύο εταιρειών τις οποίες κατονομάζει. Γίνεται, περαιτέρω, επιμέρους αναφορά στις άλλες διαδικασίες στο εξωτερικό που η Ενάγουσα έχει προωθήσει σχετικά. Την 4.8.2014 η Ενάγουσα κατάγγειλε τον Εναγόμενο 1 στις αστυνομικές αρχές της Πολωνίας για συνωμοσία με την Εναγόμενη 2 και τις δύο εγγυήτριες εταιρείες και ότι από τις 12.3.2015 ξεκίνησε η διεξαγωγή έρευνας ενώπιον εφέτη - εισαγγελέα η οποία εκκρεμεί. Περαιτέρω, ότι προωθήθηκε διαδικασία δυνάμει του κώδικα πολιτικής δικονομίας της Πολωνίας και την 10.10.2014 εξασφαλίστηκε απόφαση για το συνολικό οφειλόμενο στην Ενάγουσα ποσό. Δικαστικά μέτρα λήφθηκαν και εναντίον των εγγυητριών εταιρειών και από τη μια εισπράχθηκε ποσό γύρω στις €72.000 ενώ η άλλη εταιρεία έχει τεθεί υπό εκκαθάριση. Την 5.3.2015 η Ενάγουσα καταχώρησε διαδικασία στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Βαρσοβίας σε σχέση με μετοχές που η Εναγόμενη 2 μεταβίβασε σε θυγατρική της εταιρεία. Η διαδικασία αυτή εκκρεμεί και βρίσκεται σε αρχικό στάδιο. Την 6.3.2015 η Ενάγουσα καταχώρησε αίτηση στο ίδιο Δικαστήριο προκειμένου να δεσμεύσει περιουσιακά στοιχεία του Εναγόμενου
  1. Η αίτηση απορρίφθηκε στις 30.3.2015, εφεσιβλήθηκε και η έφεση εκκρεμεί. Κατά τα άλλα η ομνύουσα αναφέρεται και επιχειρηματολογεί γιατί θα έπρεπε να εκδοθούν τα εξαιτούμενα με την κύρια αίτηση διατάγματα. Στις ένορκες δηλώσεις του Εναγόμενου 1 προβάλλεται η εκδοχή των Εναγομένων 1 και 2 ως προς τις περιστάσεις της υπόθεσης. Για σκοπούς της υπό κρίση Αίτησης ενδιαφέρει η επιμέρους θέση, ότι η Εναγόμενη 2 είχε εγείρει διαδικασίες εναντίον της Ενάγουσας στην Πολωνία στη βάση ότι η Ενάγουσα δεν είχε εξασφαλίσει άδεια ξένου συναλλάγματος πριν συνάψει τη συμφωνία της 26.3.2014 μαζί της. Παρουσιάστηκε γραπτή γνωμάτευση του Πολωνού δικηγόρου των Εναγομένων 1 και 2, Daniel Mazchrazak, ότι αυτή η παράλειψη της Ενάγουσας συνιστούσε ποινικό αδίκημα και καθιστούσε τη συμφωνία της 26.3.2014 ανενεργή. Στις ένορκες δηλώσεις Παπακυριακού αναφέρεται ότι η έφεση που η Ενάγουσα είχε καταχωρήσει κατά της απόφασης ημερ. 30.3.2015 απορρίφθηκε την 14.10.
  2. Κατά την εισήγηση της Ενάγουσας δεν τίθετο ζήτημα πολλαπλότητας των διαδικασιών και προς υποστήριξη της θέσης παρουσιάζεται νομική γνωμάτευση Πολωνής ακαδημαϊκού. Αναφέρεται ακόμα η Παπακυριακού σε διαδικασία την οποία ήγειρε η Εναγόμενη 2 στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Βαρσοβίας με αξίωση ότι δεν είχε υποχρέωση δυνάμει της συμφωνίας της 26.3.2014 για πληρωμή του ποσού των 29.904.555,50 ζλότι στην Ενάγουσα λόγω κάποιων άλλων συμφωνιών με τρίτα πρόσωπα. Η διαδικασία, αναφέρει, απορρίφθηκε με απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 25.9.
  3. Περαιτέρω, αναφέρεται ότι σε διαδικασίες που ήγειρε η Εναγόμενη 2 στην Πολωνία, ήγειρε ζήτημα ότι η συμφωνία της 26.3.2014 κατέστηκε ανενεργή. Στις διαδικασίες είχε εγερθεί ζήτημα σε σχέση με την έλλειψη άδειας συναλλάγματος και την επίδραση στην ισχύ της συμφωνίας της 26.3.
  4. Εκδόθηκαν δύο αποφάσεις από το Περιφερειακό Δικαστήριο του Gdansk και μια από το Εφετείο του Gdansk ημερ. 29.4.2016, 7.6.2016 και 21.7.
  5. Οι αξιώσεις της Εναγόμενης 2 απορρίφθηκαν. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται στην εφετειακή απόφαση. Παρουσιάζεται νομική γνωμάτευση Πολωνού καθηγητή ότι η Ενάγουσα δεν ήταν υποχρεωμένη να λάβει ατομική άδεια από τον Πρόεδρο της Πολωνικής Κεντρικής Τράπεζας ώστε η συμφωνία ημερ. 26.3.2014 να ήταν έγκυρη. Αυτό που επιδιώκουν τώρα οι Εναγόμενοι 1 και 2 είναι να παρουσιάσουν νέα γραπτή γνωμάτευση ημερ. 4.10.2016 του δικηγόρου Daniel Mazchrazak για το ίδιο ζήτημα. Όπως αναφέρεται στην Ενορκη Δήλωσης Φούρναρη, σε αυτή ο Πολωνός δικηγόρος αναφέρεται στις τρεις δικαστικές αποφάσεις που εκδόθηκαν στην Πολωνία, ημερ. 29.4.2016, 7.6.2016 και 21.7.2016 τις οποίες επικαλέστηκε η Ενάγουσα με τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις Παπακυριακού. Θα εξηγεί ότι το Δικαστήριο δεν προέβηκε σε εύρημα ότι η Ενάγουσα δεν όφειλε να εξασφαλίσει άδεια ξένου συναλλάγματος. Ειδικά για την εφετειακή απόφαση της 21.7.2016 ότι προσομοιάζει με τη δική μας διαδικασία του άρθρου 32 των περί Δικαστηρίων Νόμων, όπου το Δικαστήριο δεν αποφασίζει την ουσία της αγωγής. Περαιτέρω, ότι ο δικηγόρος έλαβε γνωμάτευση από το Πανεπιστήμιο της Βαρσοβίας για το θέμα που επιβεβαιώνει τη γνώμη του. Στην Ενορκη Δήλωση Παπακυριακού, που υποστηρίζει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ενστασης, γίνεται επίκληση των τριών αποφάσεων των πολωνικών δικαστηρίων και αναφέρεται ότι η θέση περί των δήθεν συνεπειών της έλλειψης άδειας συναλλάγματος δεν έγινε εκεί αποδεκτή. Σύμφωνα με ενημέρωση από τους νομικούς συμβούλους της Ενάγουσας στην Πολωνία, ενώ τα πρωτόδικα δικαστήρια είχαν απορρίψει το ζήτημα για τυπικούς λόγους, το Πολωνικό Εφετείο ερμήνευσε τον πολωνικό νόμο επί του θέματος. Διατείνεται η ομνύουσα ότι δεν εξυπηρετεί κανένα σκοπό να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου η νέα γνωμάτευση του δικηγόρου των Εναγομένων 1 και 2 αφού το Πολωνικό Εφετείο αποφάσισε διαφορετικά. Είναι άσκοπο να γίνει δεκτή γνωμάτευση που επιχειρηματολογεί εναντίον των ευρημάτων του Πολωνικού Εφετείου αφού το Κυπριακό Δικαστήριο δεν μπορεί να διαφοροποιηθεί από τα ευρήματα του Πολωνικού Εφετείου που είναι και το αρμόδιο. Η πλευρά της Ενάγουσας εκλαμβάνει ως δεδομένη την ορθότητα της δικής της νομικής θέσης ερμηνείας ότι το ζήτημα κρίθηκε οριστικά από το Πολωνικό Εφετείο και ζητεί από το Δικαστήριο να αποφασίσει πως έτσι είναι στο στάδιο αυτό. Προτρέχει. Η ουσία του πράγματος είναι ότι οι Εναγόμενοι 1 και 2 με τη γνωμάτευση που επιθυμούν να παρουσιάσουν επιδιώκουν να υποδείξουν ότι οι αποφάσεις των Πολωνικών Δικαστηρίων δεν παράγουν αυτό το αποτέλεσμα. Δεν επιδιώκουν να τις παρουσιάσουν ως λανθασμένες αλλά να εξηγήσουν τί πράγματι αποδίδουν και αποφασίζουν. Επομένως, η προτεινόμενη για παρουσίαση γνωμάτευση ενδέχεται να είναι υποβοηθητική ως προς τη διακρίβωση του εύρους των ζητημάτων που αποφάσισαν τα Πολωνικά Δικαστήρια και ιδιαίτερα το Εφετείο, που και οι δύο πλευρές αναγνωρίζουν ότι άπτεται των επίδικων στην αίτηση ημερ. 9.6.2015 ζητημάτων. Η νέα γνωμάτευση εμπεριέχει στοιχεία και της προηγούμενης. Αυτό ήταν αναπόφευκτο. Η πρακτικότητα υπαγορεύει να γίνει αποδεκτή ως έχει. Η θέση πως δεν πρέπει να επιτραπεί η παρουσίαση της γνωμάτευσης γιατί οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν αποκάλυψαν το γεγονός της έκδοσης των τριών αποφάσεων των Πολωνικών Δικαστηρίων στις ένορκες δηλώσεις του Εναγόμενου 1 δεν είναι παράγοντας που μπορεί να ανατρέψει την αποδοχή της σχετικής γνωμάτευσης δεδομένου ότι αφορά σε ζήτημα επίδικο στην κύρια αίτηση ημερ. 9.6.
  6. Παρατηρείται ότι η Εφετειακή Απόφαση εκδόθηκε την επομένη που ο Εναγόμενος 1 ορκίστηκε τις ένορκες του δηλώσεις και η όποια έκτοτε καθυστέρηση στην καταχώρηση της παρούσας δεν είναι καταλυτικής σημασίας. Καταλήγω πως υπάρχει καλός λόγος ώστε να επιτραπεί η καταχώρηση της προτεινόμενης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εκ μέρους των Εναγομένων 1 και
  7. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση να καταχωριστεί εντός τεσσάρων ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα είναι έξοδα στην πορεία της Αίτησης ημερομηνίας 9.6.2015 αλλά σε καμιά περίπτωση εναντίον των επιτυχόντων Εναγομένων 1 και
  8. (Υπ.) .............. Χ. Μαλαχτός, Π.Ε.Δ. /ΚΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.