Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας ν. Επιφάνειου Νίκου Στασόπουλου, Αρ. Αγωγής: 2682/2012, 15/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A187 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2682/2012 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας Ενάγοντας -και- Επιφάνειου Νίκου Στασόπουλου Εναγομένου 15 Νοεμβρίου, 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Κουμή για κα Δ. Παπαστεφάνου Για Εναγόμενο: κ. Ζ. Κουλίας ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο ενάγοντας αιτητής επιζητεί διάταγμα του Δικαστηρίου για επαναφορά της αγωγής. Η δε αίτηση του βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.33 θ.1 έως 7 Δ.48 θ.1 έως 9 και Δ.64 θ.1 και 2 και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Θ. Κουμή. Η συνήγορος του ενάγοντα - αιτητή στο στάδιο των αγορεύσεων επισήμανε ότι η αίτηση βασίζεται στην Δ.33 θ.
- Τα γεγονότα που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση όπως φαίνονται από το φάκελο του Δικαστηρίου έχουν ως ακολούθως: (α) Στις 6.8.12 καταχωρήθηκε κλητήριο ειδικώς οπισθογραφημένο και στις 26.10.12 καταχωρήθηκε εμφάνιση και έκθεση υπεράσπισης. Η υπόθεση ορίστηκε για πρώτη φορά για οδηγίες στις 4.12.14 όπου εκδόθηκαν διατάγματα ένορκης αποκάλυψης εγγράφων. Η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 24.6.
- (β) Κατ΄ εκείνη την ημέρα υποβλήθηκε αίτημα αναβολής από μέρους της συνηγόρου του ενάγοντα διότι ήταν απασχολημένη σε άλλη συνεχιζόμενη ακρόαση. Το αίτημα κρίθηκε δικαιολογημένο και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση στις 28.3.16 και περαιτέρω κατόπιν σχετικού αιτήματος εκδόθηκε διάταγμα παράτασης του χρόνου καταχώρισης της ένορκης δήλωσης αποκάλυψης εγγράφων από μέρους του ενάγοντα. Η συνήγορος του ενάγοντα, στις 28.3.16 ζήτησε αναβολή διότι είχε συνεχιζόμενη ακρόαση. Το Δικαστήριο ενέκρινε το αίτημα και αρχικά όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 10.6.16 πλην όμως στη συνέχεια κατόπιν σχετικού αιτήματος της συνηγόρου του ενάγοντα την όρισε για ακρόαση στις 3.6.16 τονίζοντας ότι η ακροαματική διαδικασία θα αρχίσει. Η δε συνήγορος του ενάγοντα ανέφερε ότι εκείνη την ημέρα ήταν ορισμένη για ακρόαση η αγωγή 2184/11 πλην όμως θα έκανε σχετικές διευθετήσεις. (γ) Στις 3.6.16 ημερομηνία κατά την οποία ήταν ορισμένη για ακρόαση η αγωγή η συνήγορος του ενάγοντα και πάλιν ζήτησε αναβολή διότι η κα Παπαστεφάνου η οποία χειριζόταν την υπόθεση βρισκόταν σε ακρόαση στην αγωγή 2184/11 του Ε.Δ. Λευκωσίας. Το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση απέρριψε το αίτημα αναβολής γύρω στις 9:45 όπως η ίδια η ενόρκως δηλούσα αναφέρει. Το Δικαστήριο έδωσε αλλεπάλληλες ευκαιρίες κατ΄εκείνη την ημερομηνία στην κα Παπαστεφάνου να εμφανιστεί χωρίς όμως να το πράξει. Ενόψει του γεγονότος ότι δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ως επίσης και κανένα μέρος της απαίτησης δεν ήταν παραδεκτό στην έκθεση υπεράσπισης, το Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή γύρω στις 11:
- (δ) Ακολούθως την 1.7.16 δηλ. 27 ημέρες μετά την απόρριψη της αγωγής ο ενάγοντας καταχώρισε την παρούσα αίτηση με την οποία επιζητεί επαναφορά της αγωγής. Η Δ.33 θ. 1 προβλέπει ότι η αγωγή απορρίπτεται αν κατά την ημέρα της ακρόασης οι διάδικοι δεν εμφανιστούν και το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει επαναφορά της αγωγής αν το κρίνει υπό τις περιστάσεις δίκαιο (βλ. Παναγίδης κ.ά. ν Κουρούσιη
(2001)1 Γ ΑΑΔ 1583). Αντίθετα η Δ.33 θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβλέπει την περίπτωση όπου απόφαση εξασφαλίζεται ύστερα από παράλειψη διαδίκου να εμφανιστεί, απόφαση η οποία σε μια κατάλληλη περίπτωση μπορεί να ακυρωθεί από το Δικαστήριο, ύστερα από αίτηση που υποβάλλεται μέσα σε 15 ημέρες από την ημερομηνία της ακρόασης. Στην υπόθεση Αnn-Clair Developments Ltd v. Στέλιου Κυριακίδη
(1999)1 Α Α.Α.Δ.537 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: ".η Δ.33 θ.5 είναι σαφής. Η απόφαση που εκδίδεται όταν ένας από τους διαδίκους δεν εμφανιστεί κατά τη δίκη, μπορεί να παραμεριστεί μετά από αίτηση υποβαλλόμενη μέσα σε 15 μέρες από τη δίκη. Δεν παρέχεται περιθώριο για εφαρμογή άλλης δικονομικής διάταξης στην περίπτωση. Το αντίθετο θα σήμαινε πως για το ίδιο θέμα ένας θεσμός προβλέπει προθεσμία και άλλος όχι. ................................. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου (ανωτέρω) και τις άλλες που αναφέρθηκαν δεν ήταν δυνατό να παρακαμφθεί το γεγονός ότι η αίτηση για παραμερισμό ήταν εκπρόθεσμη, κατ' επίκληση της Δ.64. Το γεγονός ότι είχε παρέλθει ελάχιστος χρόνος από την εκπνοή της προθεσμίας, όπως παρατηρήθηκε και στην πιο πάνω υπόθεση, θα μπορούσε να ήταν σχετικός παράγοντας στο πλαίσιο αίτησης για παράταση της προθεσμίας. Θα σημειώναμε εδώ και την πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Εvant Promotions κ.α. ν. Frank Rutman
(1998)1 A.A.Δ.2123 σε σχέση με τις αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής εξουσίας για παράταση. Αφορούσε σε προθεσμία για αναθεώρηση ψήφισης εξόδων που παρατάθηκε αφού κρίθηκε πως το σφάλμα του δικηγόρου αναφορικά με τα ένδικα μέσα που προσφέρονταν, δεν θα έπρεπε να αποβεί μοιραίο.» Στην υπόθεση Αnn-Clair, ανωτέρω, κατά την ημέρα της ακρόασης της αγωγής δεν εκπροσωπήθηκαν οι εφεσείοντες - εναγόμενοι και εκπροσωπήθηκε μόνο ο εφεσίβλητος - ενάγων ο οποίος με αίτημα του ορίστηκε η αγωγή για απόδειξη σε μεταγενέστερη ημερομηνία και στη συνέχεια προς συμπλήρωση της σε άλλη ημερομηνία οπότε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εφεσειόντων και απορρίφθηκε η ανταπαίτηση τους. Η αίτηση για παραμερισμό από μέρους των εφεσειόντων καταχωρίστηκε αφού παρήλθαν 15 μέρες από τη δίκη, έτσι η έφεση απορρίφθηκε. Διαφαίνεται από τα γεγονότα ότι ο ενάγοντας εμφανίστηκε κατά την ακρόαση της υπόθεσης και υπέβαλε αίτημα αναβολής το οποίο απορρίφθηκε. Στην προκείμενη περίπτωση δεν έχει εφαρμογή η Δ.33 θ.1 ως επίσης δεν έχει εφαρμογή και η Δ.33 θ.5 αφού όπως έχει ήδη επισημανθεί στην παρούσα περίπτωση υπήρξε εμφάνιση και από τους δυο διαδίκους. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα, που δεν συμβαίνει η αίτηση για επαναφορά καταχωρήθηκε την 1.7.16 ενώ η αγωγή απορρίφθηκε στις 3.6.16. Δεν καταχωρήθηκε εντός της προθεσμίας των 15 ημερών όπως τάσσει η Δ.33 θ.5. Οι κανονισμοί είναι θεσπισμένοι για να τηρούνται και ειδικά σε ότι αφορά τις προθεσμίες επανειλημμένα τονίστηκε η ανάγκη τήρησης τους. Στην Αθανασιάδη ν. Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ.952 τονίστηκε ότι: «η παρέλευση μίας προθεσμίας που προβλέπουν οι Κανονισμοί δεν είναι βέβαια μοιραία. Η Δ.57 θ.2 προσδιορίζει τον τρόπο για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Κάθε διάδικος μπορεί πριν από την πάροδο της προθεσμίας αλλά και μετά από αυτή να υποβάλει αίτηση για την παράταση της.» Στην προκείμενη περίπτωση, δεν υποβλήθηκε οποιαδήποτε αίτηση από μέρους του ενάγοντα - αιτητή για παράταση του χρόνου της πιο πάνω προθεσμίας. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, κρίνω ότι η αίτηση του ενάγοντα είναι και εκπρόθεσμη και θα πρέπει να απορριφθεί. Συνοψίζοντας όλα τα πιο πάνω η Δ.33 θ.1 και θ.5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν έχουν εφαρμογή στην παρούσα περίπτωση. Και έτσι να μην είχαν τα πράγματα που δεν συμβαίνει η αίτηση είναι και εκπρόθεσμη αφού με βάση την Δ.33 θ.5 έπρεπε να υποβληθεί μέσα σε 15 μέρες από την ημερομηνία της ακρόασης. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ του εναγομένου - καθ΄ου η αίτηση και εναντίον του ενάγοντα - αιτητή, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........ Ηλ. Γεωργίου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο