Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Ευστάθιος Ζουρίδης κ.α., Αρ. Αγωγής: 400/11, 30/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A157 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 400/11 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ Ενάγοντες και
- Ευστάθιος Ζουρίδης
- Μαρία Ζουρίδη
- Best Way Estates Limited Εναγόμενοι Ημερομηνία: 30.8.
- Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Μ. Ραφαήλ με κα Α. Φασιανού για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους: κα Ε. Παπαγαπίου για Θέμης Θωμά & Συνεργάτες. Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες με την παρούσα αγωγή επιδιώκουν την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων για δάνεια και πιστωτικές διευκολύνσεις που τους παραχώρησαν το 2008 όπως επίσης και διατάγματα εκποίησης υποθηκών. Οι Εναγόμενοι στην υπεράσπιση τους (μέρος της οποίας όπως επίσης και η ανταπαίτηση τους έχουν διαγραφεί με ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 29.2.12) παραδέχονται την παραχώρηση πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Εναγόμενο 1, ισχυρίζονται όμως ότι η παραχώρηση αυτή έγινε για λογαριασμό της Εναγόμενης 3 Εταιρείας και ότι το αξιούμενα ποσά είναι μη οφειλόμενα και/ή το επιτόκιο είναι αυξημένο επειδή σ΄ αυτά περιλαμβάνονται παράνομα χρεωθέντες τόκοι, άλλες χρεώσεις που αντιβαίνουν στη νομοθεσία και/ή συνιστούν ποινική ρήτρα και/ή δεν ήταν συμφωνημένοι όροι και/ήπαραβαίνουν τον περί Καταχρηστικών Ρήτρων σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο. Διατείνονται επίσης στην υπεράσπιση τους ότι το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων είναι αυθαίρετο και/ή δεν είναι συμφωνημένο και/ή συνιστά ποινική ρήτρα και/ή ενέχει χαρακτήρα ποινικής ρήτρας και παραβαίνει τον περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο. Ανεξάρτητα από τις πιο πάνω υπερασπίσεις οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι οι σχέσεις Εναγόντων και Εναγομένων ήταν εκτός των συνηθισμένων πλαισίων Τράπεζας-Πελάτη και εισήλθαν στη σφαίρα της εμπιστευτικής σχέσης με αποτέλεσμα οι Ενάγοντες να έχουν καθήκοντα και υποχρεώσεις έναντι των Εναγομένων ως οικονομικοί σύμβουλοι επενδύσεων, πράγμα που απέτυχαν να πράξουν αφού με μελέτες, παραστάσεις και συμβουλές τους έπεισαν να μεταφέρουν τα δάνεια τους στους Ενάγοντες για να επενδύσουν σε ανέγερση κατοικιών που θα ήταν επικερδής επιχείρηση (€63.500.000 κέρδος) ενώ στην πραγματικότητα προέκυψε πραγματική ζημιά €3.967.
- Ουσιαστικά καταλογίζουν στους Ενάγοντες ότι τους συμβούλεψαν αμελώς μη επιδεικνύοντας την αναμενόμενη επαγγελματική επιμέλεια και ικανότητα κατά παράβαση των θέσμιων καθηκόντων τους χωρίς να τους ενημερώσουν για τους κινδύνους που αναλάμβαναν με τη λήψη τραπεζικών διευκολύνσεων. Οι Ενάγοντες κάλεσαν δύο μάρτυρες ενώ για τους Εναγόμενους κατέθεσε ο Εναγόμενος
- Η Μ.Ε.1 Μαρία Τουλούπη κατέθεσε ως Τεκμήρια 44 έγγραφα (συμβάσεις δανείων, εγγυήσεις, υποθήκες, επιστολές, καταστάσεις λογαριασμού) που σχετίζονται με την υπό εκδίκαση υπόθεση περιλαμβανομένων και δηλώσεων του δικηγόρου κ. Ιωσήφ Φράγκου ο οποίος επεξήγησε στην Εναγόμενη 2 τις συνέπειες και τους κινδύνους υπογραφής εγγύησης η οποία επίσης με ενυπόγραφες δηλώσεις της δηλώνει ότι αντιλήφθηκε πλήρως τις συνέπειες οι οποίες μπορούν να προκύψουν από την εγγύηση της (Τεκμήρια 6, 7, 21, 22, 26, 27). Κατά την αντεξέταση της η κα Τουλούπη ανέφερε ότι ένας λογαριασμός δανείου τερματίζεται όταν παρατηρείται καθυστέρηση δόσεων πέραν των 90 ημερών. Ρωτήθηκε επίσης αν ένα δάνειο καθίσταται βιώσιμο με την παραχώρηση πρόσθετων εξασφαλίσεων και ανέφερε ότι αυτό εξαρτάται από τη συμφωνία που γίνεται μεταξύ Τράπεζας-Πελάτη. Της υποβλήθηκε και συμφώνησε ότι στις 5.3.10 ο Εναγόμενος 1 παραχώρησε πρόσθετη υποθήκη ύψους €50.000 και 5½ μήνες αργότερα στις 19.8.2010 οι Ενάγοντες τερμάτισαν το λογαριασμό και αξίωσαν την πληρωμή παντός υπολοίπου. Η κα Τουλούπη διευκρίνισε ότι δεν γνωρίζει τι είχε συμφωνηθεί τον Μάρτιο του 2010 και ότι η εγγραφή υποθήκης δεν σημαίνει ότι το δάνειο καθίσταται βιώσιμο. Όσον αφορά τις αξίες των ενυπόθηκων ακινήτων η κα Τουλούπη ανέφερε ότι αυτές κάλυπταν "περίπου" κατά το χρόνο σύναψης των δανείων τις οφειλές των Εναγομένων αλλά σήμερα δεν τις καλύπτουν και η ίδια δεν γνωρίζει την ακριβή αξία των ενυπόθηκων ακινήτων. Στο κύριο ερώτημα που της υποβλήθηκε αν είναι οι Ενάγοντες που προσέγγισαν τον Εναγόμενο για να του παραχωρήσουν δάνειο με πιο ευνοϊκούς όρους για να αποπληρώσει άλλα δάνειο του απάντησε ότι είναι ο ίδιος ο Εναγόμενος 1 που προσέγγισε τους Ενάγοντες για δανειοδότηση αφού ως περιφερειακός Διευθυντής της Λαϊκής Τράπεζας στην οποία όφειλε €3.500.000 γνώριζε πολύ καλά ότι δεν υπήρχε περίπτωση περαιτέρω δανειοδότησης του. Αρνήθηκε όταν της υπεβλήθη ότι ουδέποτε ο κ. Ιωσήφ Φράγκος συναντήθηκε και επεξήγησε στην Εναγόμενη 2 τις συνέπειες της υπογραφής εγγύησης. Κατάληξε, αρνούμενη ότι δόθηκαν διαβεβαιώσεις από την Τράπεζα στον Εναγόμενο 1 ότι θα παραχωρούνταν σ΄ αυτόν περαιτέρω πιστωτικές διευκολύνσεις για ανέγερση συγκεκριμένου οικοδομικού έργου στο Κίτι, ότι οι Εναγόμενοι δεν κατέβαλαν κανένα ποσό από τη σύναψη του δανείου. Ο Εναγόμενος 1 ανέφερε, που ήταν υψηλό στέλεχος στην Λαϊκή Τράπεζα (περιφερειακός διευθυντής) δεν παραπλανήθηκε στην υπογραφή των συμφωνιών δανείου. Η Μ.Ε.2 Λουκία Γεωργίου κατέθεσε άλλα δύο τεκμήρια (45 και 46) εντάλματα πληρωμής (του παραχωρηθέντος στον Εναγόμενο 1 δανείου) στην Marfin Popular Bank, στην Alpha Bank και στη ΣΠΕ Αραδίππου. Αντεξετάστηκε για το θέμα των αξιών των υποθηκευμένων ακινήτων και ανέφερε ότι οι αξίες αυτές πρέπει να ξεπερνούν κατά 20% το παραχωρηθέν δάνειο. Όταν της υποβλήθηκε ότι οι εκτιμήσεις που έγιναν από εξωτερικούς συνεργάτες δεν είναι σωστές απάντησε ότι δεν είναι αρμόδιο πρόσωπο να κρίνει τις εκτιμήσεις. Όσον αφορά την υποθήκη που παραχωρήθηκε από τον Εναγόμενο 1 στις 5.3.10 ανέφερε ότι κατόπιν αιτήματος του Εναγόμενου 1 συμφωνήθηκε να ακυρωθεί μια υποθήκη και να μπει νέα σε άλλο ακίνητο του και αυτό δεν έχει σχέση με τον τερματισμό του λογαριασμού 5½ μήνες αργότερα (19.8.10) λόγω του ότι οι Εναγόμενοι δεν συμμορφώνονταν με τους όρους αποπληρωμής των δανείων που θα επιτυγχάνετο - ως ο ισχυρισμός τους - από την πώληση ακίνητης περιουσίας. Καταθέτοντας ενόρκως ο Εναγόμενος 1 Ευστάθιος Ζουρίδης για όλους τους Εναγόμενους ανέφερε ότι από το 1973 έως το 2000 εργαζόταν στη Λαϊκή Τράπεζα από την οποία αφυπηρέτησε οικειοθελώς. Από το έτος 2000 διατηρούσε λογαριασμούς δανείων στην Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ, ως επίσης και σ΄ άλλους τραπεζικούς οργανισμούς. Κατά το έτος 2004 συζητούσε με τον κ. Μάκη Αυξεντίου για τη δημιουργία συνεταιρισμού και την ανέγερση κατοικιών πολυτελείας, για τα οποία θα χρειάζονταν δανειοδότηση. Ο κ. Μάκης Αυξεντίου, ως πελάτης των Εναγόντων είχε συζητήσει μαζί τους το ζήτημα της δανειοδότησης του και οι Ενάγοντες του είχαν αναφέρει ότι θα ήταν καλή λύση να δανειοδοτήσουν και τους δύο τους με σκοπό να ανεγείρουν τις εν λόγω κατοικίες και γι΄ αυτό ο κ. Μιχάλης Προδρόμου, ο οποίος εργάζεται στους Ενάγοντες και μιλούσε με τον κ. Μάκη Αυξεντίου, ενθάρρυνε και τους δύο να μεταφέρουν όλους τους λογαριασμούς τους στους Ενάγοντες. Από το 2008 μέχρι το Μάρτιο του 2010, οι Ενάγοντες (και άλλες Τράπεζες), όπως ανέφερε ο Εναγόμενος 1, προσέγγιζαν πελάτες με σκοπό τη δανειοδότηση τους λόγω περισσευμάτων ρευστότητας και ο κ. Ζουρίδης αφυπηρετώντας από την Λαϊκή Τράπεζα έλαβε δάνειο περί τις Λ.Κ.700.000 με σκοπό την αγορά ακίνητης περιουσίας και τη λειτουργία κτηματομεσιτικού γραφείου με τον συνέταιρο του κ. Μάκη Αυξεντίου. Από το τέλος του 2008, ανέφερε ο Εναγόμενος 1, έγιναν πολλές συναντήσεις με τους Ενάγοντες με σκοπό τη δανειοδότηση τους για το συγκεκριμένο project. Ειδικότερα, αναφέρει ότι κατά το έτος 2007 είχε συναντηθεί με την κ. Λουκία Γεωργίου και τον κ. Ηλία Κουσιάππα, όπου ο τελευταίος του ανέφερε ότι θα ήταν προς το συμφέρον του να μεταφέρει όλους τους λογαριασμούς του στους Ενάγοντες και τότε θα προέβαιναν στη σύναψη νέου δανείου για την ανέγερση του συγκροτήματος στο Κίτι με καλούς όρους δανειοδότησης και περαιτέρω θα προσέφεραν διευκολύνσεις και στην εταιρεία Αυξεντίου και Ζουρίδης Λτδ. Ανέφερε περαιτέρω ότι οι εν λόγω αξιωματούχοι είχαν κίνητρα για προσέγγιση δανειοληπτών, όπως bonus, προμήθειες και προαγωγές. Οι επίδικες συμφωνίες - κατά τον Εναγόμενο 1 - είναι άκυρες, παράνομες και αποτέλεσμα απάτης σε βάρος του ιδίου και των Εναγομένων 2 και 3 λόγω αναληθών παραστάσεων από τους Ενάγοντες. Ανέφερε ότι οι Ενάγοντες δεν επέδειξαν την πρέπουσα και αναμενόμενη επαγγελματική αμέλεια με αποτέλεσμα σήμερα να έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα και περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες λειτούργησαν ως σύμβουλοι και εμπειρογνώμονες του ίδιου αντί να τον παραπέμψουν σε αρμόδια προς τούτο πρόσωπα. Στη συνέχεια παρέπεμψε στη μαρτυρία της κας Μαρίας Τουλούπη, η οποία ανέφερε ότι εντός 90 ημερών από την παρουσίαση καθυστέρησης στην καταβολή μίας δόσης ενός λογαριασμού, η Τράπεζα θα πρέπει να προβεί άμεσα σε τερματισμό και επίσης παρέπεμψε στο Τεκμήριο 1 όπου αναγράφονται τα ακόλουθα: "Η αποπληρωμή του δανείου θα πραγματοποιηθεί σε περίοδο 2 χρόνων από τη χορήγηση του, με σταδιακές καταθέσεις που θα προέρχονται από την πώληση των προς υποθήκευση κτημάτων από την πώληση άλλων κτημάτων" και "... η τράπεζα αναμένει την αυστηρή τήρηση της αποπληρωμής των διευκολύνσεων από το προϊόν διάθεσης της ακίνητης περιουσίας σας." Ως εκ τούτου ανέφερε η αποπληρωμή των δανείων θα γινόταν από τις πωλήσεις των ακινήτων του, τα οποία θα υποθηκεύονταν και τα οποία υπερκάλυπταν τη δανειοδότηση του αφήνοντας να νοηθεί ότι ο ίδιος δεν είχε υποχρέωση καταβολής των συμφωνηθέντων δόσεων για την αποπληρωμή. Ανέφερε επίσης ότι τα Τεκμήρια 2 και 14 δεν αναφέρονται στο ποσό της συμφωνίας δανείου και ότι σε κάθε περίπτωση κανείς δεν του εξήγησε τους όρους των συμφωνιών που υπέγραψε και των δανείων με αποτέλεσμα να του έχουν αποκρύψει ουσιαστικά στοιχεία ενώ περαιτέρω οι Ενάγοντες δεν τον προέτρεψαν να λάβει ανεξάρτητη νομική συμβουλή με αποτέλεσμα οι συμφωνίες να μην γίνουν με την ελεύθερη βούληση του. Σε σχέση με το λογαριασμό με αρ. 0575-11-000914 ο κ. Ζουρίδης αναφέρει ότι η Εναγόμενη 3 εγγυήθηκε τον ίδιο και παραπέμπει στο Τεκμήριο 8 και λέγει ότι σύμφωνα με αυτό η Εναγόμενη 3 θα ευθυνόταν για ποσό που δεν θα υπερέβαινε τις 50.000 και όχι αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τους Εναγομένους 1 και 2 όπως αξιώνουν στην απαίτηση τους οι Ενάγοντες. Αναφορικά με την Εναγόμενη 2 αναφέρει ότι η τελευταία τον εγγυήθηκε και περαιτέρω αναφέρει ότι τα Τεκμήρια 5, 6 και 7 δεν της επεξηγήθηκαν ενώ σε σχέση με το Τεκμήριο 7 αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 δεν έχει υπογράψει στην παρουσία του κ. Ιωσήφ Φράγκου και ότι ως φαίνεται και στο Τεκμήριο 5 η Εναγόμενη 2 θα ευθυνόταν για το ποσό των 300.000 και όχι αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 1 και
- Επιπρόσθετα αναφέρει ότι δεν του είχε ζητηθεί να παρουσιάσει οποιαδήποτε προσωπική εγγύηση αφού τα υποθηκευθέντα ακίνητα υπερκάλυπταν τη δανειοδότηση προς τον ίδιο και ότι το Τεκμήριο 41 παρουσιάζει κατά πολύ μεγαλύτερο ποσό από αυτό το οποίο είχαν εγγυηθεί οι Εναγόμενοι 2 και
- Ισχυρίζεται ότι ο τόκος που επιβαλλόταν και επιβάλλεται στο λογαριασμό με αρ. 0575-11-000914 θα ήταν το βασικό επιτόκιο εκ 5,25% και ο τόκος υπερημερίας που έχει προστεθεί δεν είναι δίκαιος και νόμιμος με αποτέλεσμα ο εν λόγω λογαριασμός να επιβαρύνεται με τόκο υπερημερίας, ο οποίος προστέθηκε κατά τον κατ΄ ισχυρισμό χρόνο τερματισμού του, σε 5,00% και στη συνέχεια μειώθηκε σε 3,00%. Περαιτέρω, αναφέρει ότι δεν έχει δοθεί εξήγηση για το επιτόκιο 6 μηνών Euribor σε 0,95% και ότι ο τερματισμός του εν λόγω λογαριασμού είναι παράνομος και δεν θα έπρεπε να επιβαρύνεται με τόκους υπερημερίας και Euribor αφού δεν υπήρχε τέτοια συμφωνία με τους Ενάγοντες. Αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 είναι η σύζυγος του και οικοκυρά και ως εκ τούτου δεν είναι αξιόχρεη εγγυήτρια προσωπικά ενώ οι Ενάγοντες είχαν και περιουσιακή δήλωση από την ίδια ότι είναι οικοκυρά και δεν έχει κανένα εισόδημα και την οποία οι Ενάγοντες επιμελώς δεν την παρουσίασαν στο Δικαστήριο ενώ σε σχέση με την Εναγόμενη 3 αναφέρει ότι είναι εταιρεία και ότι έχει επ΄ ονόματι της ένα ακίνητο και ένα όχημα, τα οποία είναι υποθηκευμένα στους Ενάγοντες. Αναφορικά με το λογαριασμό με αρ. 0161-12-003502 αναφέρει ότι η Εναγόμενη 3 εγγυήθηκε τον ίδιο και ότι ως εμφαίνεται και από το Τεκμήριο 16 η Εναγόμενη 3 θα ευθυνόταν για ποσό που δεν θα υπερέβαινε τις €20.503,22 και όχι αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τον ίδιο ενώ το Τεκμήριο 42 δεικνύει κατά πολύ μεγαλύτερο ποσό από αυτό, το οποίο εγγυήθηκε η Εναγόμενη
- Σε σχέση δε με τον τόκο του εν λόγω λογαριασμού αναφέρει επί το πλείστον τα ίδια όπως και ανωτέρω σε σχέση με το λογαριασμό με αρ. 0575-11-
- Αναφορικά με το λογαριασμό με αρ. 0575-13-002345 αναφέρει ότι η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τον ίδιο αλλά δεν της επεξηγήθηκαν τα Τεκμήρια 20, 21 και 22, ούτε υπέγραψε στην παρουσία του κ. Φράγκου, ως φαίνεται στο Τεκμήριο 22 και βασιζόμενος στο Τεκμήριο 20 αναφέρει ότι η Εναγόμενη 3 ουδεμία σχέση έχει με τον εν λόγω λογαριασμό. Περαιτέρω, επαναλαμβάνει ως και ανωτέρω ότι οι Ενάγοντες δεν του ζήτησαν προσωπική εγγύηση αφού θα λάμβανε τα χρήματα από τις πωλήσεις των ενυπόθηκων ακινήτων του. Σε σχέση δε με τον τόκο του εν λόγω λογαριασμού επαναλαμβάνει επί το πλείστον τα ίδια ως ανωτέρω σε σχέση με το λογαριασμό με αρ. 0575-11-
- Αναφορικά με το λογαριασμό με αρ. 0575-13-002353 ο κ. Ζουρίδης αναφέρθηκε στον τρόπο αποπληρωμής του δανείου, ως αυτός εμφαίνεται στο Τεκμήριο 25 και ανέφερε ότι παρόλο που δεν τηρήθηκε το πρόγραμμα αποπληρωμής οι Ενάγοντες δεν προέβησαν σε τερματισμό του λογαριασμού ως έπρεπε αλλά τον Μάρτιο του 2010 ζήτησαν περαιτέρω εξασφαλίσεις από τον ίδιο ως σαν να μην συνέβαινε οποιοδήποτε πρόβλημα. Ανέφερε περαιτέρω ότι η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε τον ίδιο αλλά δεν της επεξηγήθηκαν τα Τεκμήρια 25, 26 και 27, ότι η Εναγόμενη 2 δεν υπέγραψε στην παρουσία του κ. Φράγκου ως φαίνεται στο Τεκμήριο 27, ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 25 η Εναγόμενη 3 ουδεμία σχέση έχει με το συγκεκριμένο λογαριασμό και λανθασμένα οι Ενάγοντες απαιτούν οποιοδήποτε ποσό απ΄ αυτήν και ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο 1 δεν χρειαζόταν εγγύηση από οποιοδήποτε πρόσωπο. Σε σχέση δε με τον επιβληθέντα τόκο υπερημερίας επί του εν λόγω λογαριασμού επαναλαμβάνει τα ίδια όπως και με τους υπόλοιπους λογαριασμούς. Το 2010 ο κ. Ηλίας Κουσιάππας πρότεινε στον κ. Ζουρίδη να αιτηθεί την επανέγκριση των δανειοδοτήσεων του και ενώ μέχρι το 2010 η αποπληρωμή των επίδικων λογαριασμών παρουσίαζε τεράστια καθυστέρηση εντούτοις οι Ενάγοντες δεν προέβησαν σε τερματισμό. Αναφέρει ότι ο κατ΄ ισχυρισμό τερματισμός έγινε με επιστολή ημερ. 19.8.10 ενώ στις 23.2.10 επανεγκρίθηκαν οι παραχωρηθείσες προς τον ίδιο πιστωτικές διευκολύνσεις και το 2010 πουλήθηκε μια ενυπόθηκη οικία και οι Ενάγοντες έλαβαν το ποσό των €350.
- Περαιτέρω, ο κ. Ζουρίδης παραπέμποντας στα Τεκμήρια 41, 42, 43 και 44 ανέφερε ότι το συμβατικό επιτόκιο των επίδικων λογαριασμών είναι αυτό, το οποίο εμφαίνεται επ΄ αυτών, ότι οι επιπρόσθετοι τόκοι είναι παράνομοι, ως επίσης και τα έξοδα για μελέτη και εκτιμήσεις και ότι ο τόκος υπερημερίας δεν είναι νόμιμος και δεν μπορεί να βαραίνει τους λογαριασμούς για να καλύψει δήθεν ζημιά, τηλεφωνήματα και συναντήσεις. Στη συνέχεια ο κ. Ζουρίδης αναφέρει ότι σε συναντήσεις που είχε με υπαλλήλους των Εναγόντων την 29.1.15 και την 18.3.15 έγιναν συζητήσεις και του υποβλήθηκαν συγκεκριμένες προτάσεις με σκοπό την εξώδικη διευθέτηση των οφειλών του προς τους Ενάγοντες. Περαιτέρω αναφέρει ότι κατά τον κατ΄ ισχυρισμό τερματισμό των επίδικων λογαριασμών οι Ενάγοντες τοποθέτησαν το όνομα του στο σύστημα Άρτεμις ενώ οι Ενάγοντες ουδέποτε του είχαν αναφέρει ότι θα μπορούσαν να τερματίσουν τους επίδικους λογαριασμούς και επαναλαμβάνει στη συνέχεια ότι οι Ενάγοντες έχουν συμπεριλάβει στα οφειλόμενα ποσά παράνομους τόκους και χρεώσεις και ότι οι Εναγόμενοι 2 και 3 δεν εγγυήθηκαν κάποια εκ των δανείων του. Οι μαρτυρίες της κας Τουλούπη και της κας Γεωργίου ήταν πολύ διαφωτιστικές για τα διαδραματισθέντα κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αμφότερες θεωρώ ότι ήσαν μάρτυρες της αλήθειας. Απαντούσαν με σαφήνεια και ειλικρινή τρόπο χωρίς υπεκφυγές για όσα γεγονότα είχαν γνώση. Αντίθετα ο κ. Ζουρίδης επικεντρώθηκε σε άσχετα θέματα τα οποία δεν αποτελούν υπερασπίσεις, δεν δικογραφούνται και προφανώς δεν είναι επίδικα. Δεν ενδιαφέρει το Δικαστήριο αν οι τραπεζικοί υπαλλήλοι παίρνουν προμήθεια όταν βρίσκουν πελάτες για δανειοδότηση, ούτε αν ήταν αξιόχρεη ή όχι η γυναίκα του Εναγόμενη 2 και/ή γιατί δεν τερμάτισαν το λογαριασμό του οι Ενάγοντες μετά την παρέλευση 90 ημερών και/ή αν ήταν ορθές οι εκτιμήσεις των ακινήτων των Εναγομένων ή αν παραχωρήθηκε πρόσθετη υποθήκη 5 μήνες πριν τον τερματισμό, ή αν μια υποθήκη αντικαταστάθηκε με άλλη. Αυτό που ενδιαφέρει το Δικαστήριο είναι οι ουσιαστικές υπερασπίσεις των Εναγομένων και αν αυτοί τήρησαν τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από τις συμφωνίες δανείου. Οι συμφωνίες δανείου είναι παραδεκτές όπως επίσης και οι επιστολές τερματισμού των λογαριασμών. Αυτό συνάγεται από την αντεξέταση στην οποία υποβλήθησαν η κα Τουλούπη και η κα Γεωργίου. Το πρώτο θέμα που εγείρεται από τους Εναγόμενους στην υπεράσπιση τους είναι ότι οι Ενάγοντες εμφανίστηκαν ως οικονομικοί σύμβουλοι επενδύσεων και από δική τους αμέλεια παρέστησαν στους Εναγόμενους ότι οι επενδύσεις τους θα ήταν κερδοφόρες και/ή με απάτη, δόλο και/ή ψευδείς παραστάσεις τους έπεισαν χωρίς να εκφράσουν την ελεύθερη βούληση τους κατά παράβαση της δημιουργηθείσας εμπιστευτικής σχέσης και/ή παράβασης επαγγελματικών καθηκόντων να υπογράψουν τις συμφωνίες δανείου. Η θέση αυτή καταρρίπτεται από μόνη της. Ο Ευστάθιος Ζουρίδης ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος. Γνωρίζει πως χορηγούνται τραπεζικά δάνεια και ήταν σε θέση όπως ο ίδιος παραδέχτηκε να κατανοήσει τα τραπεζικά έγγραφα και δεν θα μπορούσε να παρασυρθεί ή καταδολιευθεί ή εξαπατηθεί από τους συναδέλφους του. Είναι η θέση μου ότι ο ίδιος προσέφυγε στην Τράπεζα Κύπρου την μόνη ίσως επιλογή που είχε σε μία προσπάθεια να εξοφλήσει τα χρέη του σε διάφορες άλλες εμπορικές τράπεζες και συνεργατικά ιδρύματα. Τα υπόλοιπα περί δήθεν διαβεβαιώσεων για κέρδη από επενδύσεις, για δανειοδότηση προτιθέμενων αγοραστών ακινήτων που θα ανεγείροντο από εταιρεία του Εναγόμενου 1 και του κ. Αυξεντίου και/ή για εξόφληση των δανείων με πώληση ακίνητης περιουσίας (που δεν συνάδει με τους όρους των συμβάσεων δανείου) αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις για αποφυγή των υποχρεώσεων του. Οι Ενάγοντες επίσης θεωρώ ότι έχουν αποδείξει τις συμβάσεις των δανείων των εγγυήσεων και των υπόλοιπων των λογαριασμών με την κατάθεση των Τεκμηρίων 41, 42, 43,
- Δεν αρκεί να ισχυρίζεται ο Εναγόμενος 1 προς υπεράσπιση της Εναγόμενης 2 ότι σ΄ αυτήν δεν επεξηγήθηκαν τα δικαιώματα της και δεν υπέγραψε στην παρουσία του κ. Ι. Φράγκου. Η παρουσία της στο Δικαστήριο για να προβάλει αυτή την υπεράσπιση ήταν αναγκαία για να υποστεί την αντεξέταση, ο δε σύζυγος της Εναγόμενος 1, δεν μπορεί να την υποκαταστήσει σε αυτό. Στην ECLI:CY:AD:2014:A786, Πολιτική Έφεση Αρ. 335/2009, ημερ. 17.10.2014, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Γιώργος Οικονόμου, το Ανώτατο Δικαστήριο, ανατρέποντας την πρωτόδικη απόφαση, ανέφερε τα ακόλουθα: "Με τα στοιχεία που τέθηκαν από την ΜΕ1, η αποδοχή από το Δικαστήριο του Τεκμηρίου 21 ως αντιγράφου τραπεζικού βιβλίου και η διαπίστωσή του ότι «τεκμηριώνει εκ πρώτης όψεως την υπόθεση της ενάγουσας και θα αποδεικνύει τούτη εκτός στην έκταση που ανατρέπεται από άλλη μαρτυρία που ικανοποιεί το Δικαστήριο ότι αυτή ανταποκρίνεται στην αλήθεια των πραγμάτων» είναι ορθή. Αυτό προκύπτει ευθέως από το άρθρο 22 του Κεφ.
- Το Τεκμήριο 21 καλύπτεται επίσης από το Bankers´ Books Evidence Act 1879, το οποίο εφαρμόζεται στην Κύπρο, με βάση το άρθρο 3 του Κεφ.
- (Attorney General of the Republic v. Theocharides and others
(1973)2 CLR 75, Williams & Clyn´s Bank v. Ship Maria
(1992)1A ΑΑΔ 309 και Σιάτης v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος
(2000)1Γ ΑΑΔ 1598). Η χρέωση του ποσού των ΛΚ6.376,88 δεν αμφισβητήθηκε κατά την αντεξέταση, όπως άλλωστε δεν αμφισβητήθηκε οποιαδήποτε χρέωση που περιλαμβάνεται στο εν λόγω Τεκμήριο. Ο εφεσίβλητος στην υπεράσπισή του, πέραν της γενικής άρνησης ως προς το οφειλόμενο ποσό, δεν αμφισβήτησε συγκεκριμένες χρεώσεις του εν λόγω λογαριασμού. Με αυτά τα δεδομένα, θεωρούμε ότι δεν ήταν επιτρεπτό για το Δικαστήριο να υπεισέλθει σε λεπτομερή έλεγχο της απαίτησης και να προβεί σε λογιστικούς και μαθηματικούς υπολογισμούς ως προς το οφειλόμενο υπόλοιπο, ενώ ουδεμία καταχώρηση του Τεκμηρίου 21 είχε αμφισβητηθεί από την υπεράσπιση και ουδεμία αντεξέταση έγινε στη ΜΕ1 επί του περιεχομένου του εν λόγω Τεκμηρίου." Ενόψει της εκ πρώτης όψεως απόδειξης των καταχωρίσεων που εμπεριέχονται στις κατατεθείσες καταστάσεις λογαριασμών, το βάρος απόδειξης για την ύπαρξη λανθασμένων καταχωρίσεων έχει μετατεθεί στους ώμους των Εναγομένων, βάρος το οποίο οι Εναγόμενοι απέτυχαν να αποσείσουν και ως εκ τούτου οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει τα οφειλόμενα υπόλοιπα των επίδικων λογαριασμών (βλ. Παναγιώτης Ζερβός ν. Hellenic Bank Ltd, Πολ. Έφεση 340/2009, ημερ.21.11.13). Αναφορικά με τους τόκους που επιβάλλονταν και επιβάλλονται επί των επίδικων λογαριασμών ο κ. Ζουρίδης ισχυρίστηκε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ότι θα ήταν το βασικό επιτόκιο, ενώ ο τόκος υπερημερίας που έχει προστεθεί δεν είναι δίκαιος και νόμιμος. Ως έχει νομολογηθεί, οι χρεώσεις των τόκων πρέπει να είναι απότοκο των όρων των συμφωνιών δανείου (βλ. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα ν. Λάμπρος Χαριλάου Λτδ κ.ά.
(2009)1(Α) ΑΑΔ 479 και Θεοδώρου ν. Hellenic Bank Ltd
(2012)1(Γ) ΑΑΔ 2059). Εν προκειμένω, αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 0575-11-000914, τον λογαριασμό με αρ. 0575-13-002345 και τον λογαριασμό με αρ. 0575-13-002353, ο Εναγόμενος 1 είχε συμφωνήσει με τους Ενάγοντες, ως εμφαίνεται επί των Τεκμηρίων 1, 2, 15, 20 και 25 ότι οι παραχωρηθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις προς τον Εναγόμενο 1 θα χρεώνονταν με επιτόκιο Euribor, το οποίο κατά το χρόνο υπογραφής της έγγραφης συμφωνίας ημερομηνίας 18.3.08 ανερχόταν σε 4,371% πλέον 3,00% προσαύξηση, ήτοι συνολικό επιτόκιο εκ 7,371% ετησίως με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30.6ου και την 31.12ου εκάστου έτους. Αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με αρ. 0161-12-003502, το όριο του οποίου είχε αυξηθεί στις 6.10.06 από £2.000 σε £10.000, ο Εναγόμενος 1 είχε συμφωνήσει με τους Ενάγοντες, ως εμφαίνεται επί του Τεκμηρίου 15, ότι οι παραχωρηθείσες πιστωτικές διευκολύνσεις προς τον Εναγόμενο 1 θα χρεώνονταν με κυμαινόμενο επιτόκιο εκ 7,50% ετησίως, το οποίο θα αποτελείται από το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων, το οποίο κατά το χρόνο υπογραφής της ρηθείσας συμφωνίας ανερχόταν σε 4,50%, προσαυξημένο κατά 3,00% με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30.6ου και την 31.12ου εκάστου έτους. Σημειώνεται ότι ο κ. Ζουρίδης κατά την αντεξέταση του ανέφερε ότι δεν αμφισβητεί τις υπογραφές του επί των επίδικων εγγράφων. Ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί του κατά την κυρίως εξέταση του ότι οι επίδικοι λογαριασμοί θα χρεώνονταν με βασικό επιτόκιο εκ 5,25% σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί αφού μεταξύ των Εναγόντων και του Εναγομένου 1 πέραν του βασικού επιτοκίου ή/και του Euribor 6 μηνών, είχε συμφωνηθεί όπως οι επίδικοι λογαριασμοί φέρουν και πρόσθετη επιβάρυνση. Περαιτέρω, όπως ανέφερε η κα Τουλούπη (Μ.Ε.1) οι Ενάγοντες, δια δημοσίευσης τους στον ημερήσιο τύπο, ανακοίνωσαν στις 9.4.09 την αύξηση του περιθωρίου όλων των δανείων των τρεχούμενων λογαριασμών που συνδέονταν με το Euribor ή Libor κατά 2.00 %. Η σχετική ανακοίνωση κατατέθηκε από την κα Τουλούπη ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με τους όρους των επίδικων συμφωνιών, οι Ενάγοντες θα δικαιούνται, κατά την κρίση τους, να μεταβάλλουν (είτε να αυξάνουν είτε να μειώνουν) οποτεδήποτε, μεταξύ άλλων, το περιθώριο και η αλλαγή αυτή και/ή η επιβολή αυτή θα είναι δεσμευτική για τον χρεώστη, ο οποίος θα λαμβάνει γνώση με ανακοίνωση στον ημερήσιο τύπο ή με ειδοποίηση με τον προσφορότερο κατά την κρίση των Εναγόντων τρόπο και θα ισχύει από την ημερομηνία που θα καθορίζεται στην ανακοίνωση η ειδοποίηση αυτή. Περαιτέρω, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίστηκε στα πλαίσια της κυρίως εξέτασης του ότι ο τόκος υπερημερίας που επιβάλλεται επί των επίδικων λογαριασμών δεν είναι δίκαιος και νόμιμος. Ούτε και αυτός ο ισχυρισμός του Εναγόμενου 1 ισχύει καθότι ο Εναγόμενος 1 είχε συμφωνήσει όμως με τους Ενάγοντες, ως εμφαίνεται και επί του Τεκμηρίου 4, στο οποίο ο Εναγόμενος 1 έθεσε την υπογραφή του ότι η υπέρβαση χρεωστικού τρεχούμενου λογαριασμού (πέραν του εγκεκριμένου ορίου), ως επίσης και η καθυστέρηση στην αποπληρωμή του δανείου θα επιβαρύνεται με τόκο υπερημερίας εκ 5,25%. Ως εκ τούτου, οι Ενάγοντες δικαιούνται σε τόκο υπερημερίας εκ 5,25% καθότι αυτός είχε συμφωνηθεί ρητά με τον Εναγόμενο
- Παρά ταύτα, ενόψει των τροποποιήσεων που επήλθαν στον Περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο του 1999 έως 2015 και ειδικότερα στο άρθρο 3 αυτού, στο οποίο προβλέπεται ότιη επιβολή τόκου υπερημερίας πέραν των δύο εκατοστιαίων μονάδων απαγορεύεται, οι Ενάγοντες περιόρισαν τον αξιούμενο τόκο υπερημερίας σε 2,00% από την ημερομηνία τερματισμού των επίδικων λογαριασμών, ήτοι στις 19.8.
- Προς το σκοπό αυτό, οι Ενάγοντες δια αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών, οι οποίες κατατέθηκαν στο Δικαστήριο ως μέρος των Τεκμηρίων 41, 42, 43 και 44, περιόρισαν το επιτόκιο σε σχέση με τον τόκο υπερημερίας σε 2,00%. Αναφορικά με την κατάθεση στο Δικαστήριο αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών έχει νομολογηθεί ότι είναι έγγραφα βοηθητικά που καταρτίζονται για σκοπούς του δικαστικού αγώνα προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου και περιορισμό, εν προκειμένω, των επίδικων θεμάτων (βλ. Καλλίκας ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238, 1246-48). Στην υπόθεση δε Ιωαννίδης κ.α. ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολ. Έφεση 1/2010, ημερ. 8.7.14, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι οι Εφεσίβλητοι είχαν το δικαίωμα να χρεώνουν τόκο υπερημερίας εκ 3,00%, ο οποίος ορθά επιδικάστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο, καθότι το ποσοστό αυτό προνοείτο ρητά στη σχετική συμφωνία. Παραθέτουμε πιο κάτω το σχετικό απόσπασμα της απόφασης: "Οι Εφεσείοντες προβάλλουν ότι η συμφωνία ορθά ερμηνευόμενη δεν επέτρεπε στους Εφεσιβλήτους να χρεώνουν επιβάρυνση 3% επί του δανείου. Περαιτέρω, προβάλλουν ότι μια τέτοια επιβάρυνση αντίκειται στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο του 1999 (Ν. 160(Ι)/99), καθώς και στο άρθρο 73 του περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149. Τέλος θεωρούν ότι το πρωτόδικο δικαστήριο παρερμήνευσε τα αποφασισθέντα στη Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2005)1Β ΑΑΔ
- Ούτε αυτός ο λόγος έφεσης ευσταθεί. Το βασικό παράπονο των Εφεσειόντων απαντάται από την ίδια τη Συμφωνία ημερ. 12.8.2004 (Τεκμήριο 3) και συγκεκριμένα από τον όρο Δ΄ ο οποίος αφορά σε «Προμήθειες/ Επιβαρύνσεις-Τραπεζικά Δικαιώματα». Η υποπαράγραφος (γ) του όρου Δ΄ προβλέπει ότι:- «(γ) Σε περίπτωση τυχόν υπερβάσεων των παραχωρηθέντων ορίων ή καθυστέρησης πληρωμής υποχρεώσεων τακτής λήξεως θα υπάρξει πρόσθετη επιβάρυνση προς 3% (Τρία τοις εκατό) το χρόνο επί του ποσού της υπέρβασης ή του ληξιπρόθεσμου ποσού.» Επομένως είναι εντελώς ανεδαφικός ο ισχυρισμός ότι οι Εφεσίβλητοι δεν είχαν εξουσία να επιβάλουν μια τέτοια χρέωση. Έχουμε επίσης μελετήσει τον ισχυρισμό ότι παρερμηνεύθηκαν τα αποφασισθέντα σην υπόθεση Νεάρχου κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ κ.α., ανωτέρω. Είναι ορθό ότι η υπόθεση αφορά σε συνοπτική απόφαση, αλλά στις σελίδες 828-829, το Εφετείο με αναφορά στον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμο, εξετάζει την επιβολή πρόσθετου επιτοκίου 3% το χρόνο χωρίς να δεχθεί ότι μια τέτοια χρέωση ήταν παράνομη, εφόσον καλυπτόταν από τις μεταξύ των μερών συμφωνίες. Είναι αυτή τη δυνατότητα χρέωσης πρόσθετου επιτοκίου υπό προϋποθέσεις που ήθελε το πρωτόδικο δικαστήριο να τονίσει με την αναφορά του στην υπόθεση Νεάρχου. Εξάλλου δεν υπήρχε οτιδήποτε άλλο που να συνδέει εκείνη την υπόθεση με την παρούσα. Όμως ακόμη και κρίνοντας λανθασμένη την αναφορά του Δικαστηρίου στη Νεάρχου, με κανένα τρόπο δεν θα αλλοιώνονταν τα μεταξύ των μερών ρητώς συμφωνηθέντα. Εν πάση περιπτώσει, ανεξαρτήτως από τη Νεάρχου, απόλυτα σχετική είναι η υπόθεση Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ ν. Λάμπρου Χαριλάου Λτδ κ.α., ανωτέρω, στην οποία μας παρέπεμψε η δικηγόρος των Εφεσιβλήτων." Ως εκ τούτου το επιτόκιο των επίδικων λογαριασμών και ειδικότερα των λογαριασμών με αρ. 0575-11-000914, 0575-13-002345 και 0575-13-002353 ανέρχεται σήμερα σε 7,95% και αποτελείται από 6 μηνών Euribor εκ 0,95%, πλέον 5,00% προσαύξηση, πλέον 2,00% τόκο υπερημερίας ενώ αναφορικά με τον λογαριασμό με αρ. 0161-12-003502 το επιτόκιο ανέρχεται σήμερα σε 10,25% και αποτελείται από το βασικό επιτόκιο των Εναγόντων εκ 5,25%, πλέον 3,00% προσαύξηση, πλέον 2,00% τόκο υπερημερίας. Αμφισβητήθηκαν επίσης οι υπογραφές των μαρτύρων στις επίδικες συμφωνίες δανείου. Αναφορικά με το ζήτημα αυτό, η Μ.Ε.1 κα Μαρία Τουλούπη ερωτήθηκε για το πόσοι μάρτυρες υπέγραψαν το Τεκμήριο 2 και απάντησε ένας, ενώ στο ερώτημα γιατί το Τεκμήριο 15 υπογράφεται από δύο μάρτυρες (που βεβαιώνουν το γνήσιο της υπογραφής του δανειολήπτη ή του εγγυητή) ανέφερε ότι το Τεκμήριο 15 είναι του 2006 και ότι τότε υπήρχε άλλη πολιτική, η οποία άλλαξε το 2008 και γι΄ αυτό το Τεκμήριο 2 φέρει ένα μάρτυρα υπογραφών. Στη συνέχεια της υποβλήθηκε ότι με σχετική νομοθεσία που αφορά στις συμβάσεις θα πρέπει να υπάρχουν δύο μάρτυρες υπογραφών και ως εκ τούτου οι συμφωνίες είναι άκυρες και η ίδια αρνήθηκε τη σχετική υποβολή λέγοντας ότι οι συμφωνίες είναι έγκυρες γιατί έχουν υπογραφεί. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό είναι ορθή η θέση των Εναγόντων ότι ο περί Συμβάσεων Νόμος (Κεφ.149) δεν απαιτεί για την εγκυρότητα τέτοιου είδους συμφωνιών την υπογραφή τους από δύο μάρτυρες, πρόνοια, η οποία συναντάται μόνο σε συμβάσεις όπου αυτό ρητά προνοείται στο Νόμο. Καταληκτικά εκδίδεται απόφαση εναντίον των Εναγομένων ως ακολούθως: Α. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 2: Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εκποίηση της υποθήκης Υ1752/2008 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας έναντι ή προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους μετά τόκων και επιστροφή οποιουδήποτε τυχόν περισσεύματος προς τους Εναγομένους 1 και
- Β. Εναντίον του Εναγομένου 1: Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εκποίηση της υποθήκης Υ3425/2008 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας έναντι ή προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους μετά τόκων και επιστροφή οποιουδήποτε τυχόν περισσεύματος προς τον Εναγόμενο
- Γ. Εναντίον της Εναγομένης 3: Διάταγμα του Δικαστηρίου διατάττον την εκποίηση της υποθήκης Υ3026/2010 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λευκωσίας έναντι ή προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους μετά τόκων και επιστροφή οποιουδήποτε τυχόν περισσεύματος προς την εναγομένη
- Δ. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 3 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως: €31.105,93, πλέον τόκο προς 10.25% από 16/12/2015 επί του ποσού των €29.685,95 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους (αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. 0161-12-003502). Ε. Εναντίον των Εναγομένων 1 και 2 αλληλεγγύως και κεχωρισμένως: (α) €166.674,78 πλέον τόκο προς 7,95% από 16/12/2015 επί του ποσού των €160.712,35 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους (αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. 0575-11-000914). (β) €4.579.914,71 πλέον τόκους προς 7,95% από 16/12/2015 επί του ποσού των €4.416.078,21 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους (αναφορικά με το δάνειο αρ. 0575-13-002345). (γ) €310.422,94 πλέον τόκους προς 7,95% από 16/12/2015 επί του ποσού των €299.318,23 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους (αναφορικά με το δάνειο αρ. 0575-002353). Στ. Εναντίον της Εναγομένης 3: (α) €50.000 πλέον τόκο προς 7,95% από 19/08/2010 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους (αναφορικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. 0575-11-000914). Έξοδα προς όφελος των Εναγόντων και εναντίον των Εναγομένων όπως θα υπολογιστούν από Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............................ Μ. Παπάμιχαηλ, Π.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο