← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ASSOFIT HOLDINGS LTD, Αίτηση Εκκαθάρισης υπ' Αρ.: 26/2012, 14/6/2016

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ASSOFIT HOLDINGS LTD, Αίτηση Εκκαθάρισης υπ' Αρ.: 26/2012, 14/6/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A112 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Εκκαθάρισης υπ' Αρ.: 26/2012 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ.113, ΑΡΘΡΑ 209 ΕΩΣ 215 - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ASSOFIT HOLDINGS LTD ------------------- Ημερομηνία: 14/06/2016 Αίτηση ημερομηνίας 14/03/2012, για διαγραφή και απόρριψη ή αναστολής, της κυρίως διαδικασίας αναφοράς για εκκαθάριση εταιρείας ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την Stockman Interhold S. A. (Αιτήτρια στην υπό κρίση διαδικασία και ως Ενδιαφερόμενο Παρεμβαίνον Μέρος στην Κυρίως Διαδικασία / Αναφορά Εκκαθάρισης): κ. Χ. Φρακάλας για την Ιωαννίδης Δημητρίου Δ. Ε. Π. Ε. και την Πατρίκιος Παύλου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για την Arricano Trading Ltd (Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση διαδικασία και Αιτήτρια στην Κυρίως Διαδικασία / Αναφορά Εκκαθάρισης): κ. Σ. Κώστα για την Στέλιος Αμερικάνος & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

  1. Υιοθετώ στην απόφαση μου, τις ακόλουθες συντομογραφίες: «Εταιρεία»: Assofit Holdings Ltd «Αίτηση»: Αίτηση Εκκαθάρισης 26/2012 «Αιτήτρια»: Arricano Trading Ltd «Stockman»: Stockman Interhold S. A. «Κεφ. 113»: περί Εταιρειών Νόμος, Κεφ. 113
  2. Ο αιτητής σε αίτηση εκκαθάρισης, πρέπει να αποδείξει το δικαίωμα του σε σχετική προς το Δικαστήριο παράσταση («locus standi to petition») (Βλ. Tallington Lakes Ltd a. o. v Ancasta International Boat Sales Ltd [2012] EWCA Civ 1712, CA). Πρέπει, σε κάθε περίπτωση, η ιδιότητα του αιτητή, που του προσδίδει το δικαίωμα σε σχετική προς το Δικαστήριο παράσταση, να παρουσιάζεται από την όψη της αίτησης του (Βλ. Re Othery Construction Ltd [1966] 1 All ER 145).
  3. Πρόκειται για ζήτημα (το δικαίωμα δικονομικής παράστασης) το οποίο, ως αναφέρθηκε από το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Tallington Lakes Ltd a. o. ανωτέρω, είναι στην ευχέρεια του Δικαστηρίου να εξετάσει, ακόμη και αυτεπάγγελτα, προδικαστικά. Και τούτο, γιατί, η καθ' ύλην αρμοδιότητα αυτού του Δικαστηρίου (στην Αγγλία, το ονομαζόμενο, Εταιρικό Δικαστήριο) ορίζει, στο βαθμό που αφορά αιτήσεις εκκαθάρισης, ότι, το Δικαστήριο αποφασίζει, «whether the case is suitable for the class remedy of a winding-up order and, if so, to administer, principally through the Official Receiver or liquidator, the winding up.». Πρόκειται, ως ορίζεται, για ταξικό και όχι γενικό δικαίωμα. Καθώς επίσης και γιατί, με τον τρόπο αυτό διασφαλίζεται, ότι, η απειλή της διαδικασίας της εκκαθάρισης μιας εταιρείας για αθέμιτους και ανεπίτρεπτους νομικά σκοπούς και από τον οποιοδήποτε, αποτρέπεται. Στην δε περίπτωση όπου μια τέτοια καταχρηστική διαδικασία παρατηρείται, δίδεται η ευχέρεια εξέτασης του ζητήματος χωρίς καθυστέρηση, καθότι, η συντήρησης μιας τέτοιας διαδικασίας εναντίον της εταιρείας σε εκκρεμότητα, αναπόφευκτα, τόσο νομικά, όσο και πραγματικά, αντικειμενικά κρίνοντας τα πράγματα, παρεμβάλλει και περιορίζει σημαντικά την ελευθερία της διεξαγωγής των εργασιών της.
  4. Τα πρόσωπα με τέτοιο δικαίωμα παράστασης («locus standi»), ορίζονται από το Άρθρο 213

(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Σε αυτά, περιλαμβάνονται, εκτός της ίδιας της εταιρείας που κέκτηται σχετικού δικαιώματος, πιστωτές και συνεισφορείς της εταιρείας.
  2. Στην προκείμενη περίπτωση, το αίτημα της Αιτήτριας για εκκαθάριση της Εταιρείας, βασίζεται στο Άρθρο 211(στ) του Κεφ. 113, το οποίο προνοεί ότι, εταιρεία, δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο, αν το Δικαστήριο έχει την γνώμη ότι, αυτό, θα ήταν δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας. Σε γενικές γραμμές, η Αιτήτρια, προς υποστήριξη του αιτήματος της, ισχυρίζεται τα εξής. Είναι μέτοχος της Εταιρείας. Η μοναδική άλλη μέτοχος, είναι η Stockman. Η Stockman κατέχει την πλειοψηφία των μετοχών της Εταιρείας. Η Εταιρεία και/ή η Stockman, ενεργούν με σκοπό την αποξένωση περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, κατά τρόπο που δεν συνάδει με τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Εταιρείας. Περαιτέρω, η Εταιρεία και/ή η Stockman, ενεργούν με τρόπο που δεν συνάδει με την απόφαση διαιτητικού Δικαστηρίου της 09ης/06/2011 στα πλαίσια σχετικής διαδικασίας μεταξύ της Αιτήτριας και της Stockman, η οποία αφορούσε διαφορά τους που είχε προκύψει βάσει της μεταξύ τους συμφωνίας μετόχων ημερομηνίας 25/02/
  3. Η Stockman και δη κάποιος κ. Granovskiy που είναι εγγεγραμμένος διευθυντής της, ενώ γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει ότι η προηγούμενη διευθύντρια της Εταιρείας, παραιτήθηκε από την θέση της διοικητικής της συμβούλου την 24η/03/2010, ο εν λόγω κ. Granovskiy προέβη σε αλλαγές των αντιπροσώπων και/ή του καταστατικού εγγράφου θυγατρικής εταιρείας της Εταιρείας και/ή έθεσε τα περιουσιακά της στοιχεία υπό κίνδυνο αποξένωσης βάσει πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 31/01/2012, υπογραμμένο από την εν λόγω πρώην διευθύντρια της. Η Εταιρεία και/ή η γραμματέας της, υπό απειλές και/ή οδηγίες της Stockman, απέστειλε ειδοποίηση σύγκλισης ετήσιας γενικής συνέλευσης της Εταιρείας κατά παράβαση του νόμου και/ή αντικαταστατικά. Η Εταιρεία συγκάλεσε ετήσια γενική συνέλευση με παράνομη ημερήσια διάταξη και χωρίς την προηγούμενη ετοιμασία ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων σύμφωνα με την νομοθεσία. Σκοπός της παράνομης γενικής συνέλευσης, (α) ο αποκλεισμός και η απομόνωση της Αιτήτριας από τις αποφάσεις και/ή τις εργασίες της Αιτήτριας, (β) η απομόνωση της Αιτήτριας από τις αποφάσεις και τις εργασίες της Εταιρείας, κατά παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης που το διαιτητικό Δικαστήριο απεφάσισε ότι η Stockman έχει έναντι της, (γ) να σταματήσει να υπάρχει ίση εκπροσώπηση των μετόχων στο διοικητικό συμβούλιο και στις αποφάσεις της Εταιρείας, κατά παράβαση των καθηκόντων εμπιστοσύνης που το διαιτητικό Δικαστήριο απεφάσισε ότι η Stockman έχει έναντι της. Η ετήσια γενική συνέλευση θα οδηγήσει άμεσα ή έμμεσα σε αποξένωση ή σε κίνδυνο αποξένωσης των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, κατά παράβαση και της μεταξύ τους συμφωνίας μετόχων.
  4. Προκύπτει, από τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, ότι, αυτή, δεν υποβάλλει την υπό κρίση Αίτηση υπό την ιδιότητα της ως πιστωτής της Εταιρείας. Είναι συνεπώς, αναγκαίο, ως έχει προαναφερθεί, να εξεταστεί κατά πόσο, από την Αίτηση της Αιτήτριας, αποκαλύπτεται κατά πόσο αυτή είναι συνεισφορέας της Εταιρείας. Εάν, δηλαδή, έχει την μοναδική άλλη ιδιότητα, σε σχέση με την Εταιρεία, που την κατατάσσει στην κατηγορία αυτή των προσώπων, που, με βάση το Άρθρο 213
(1)του Κεφ. 113, τους παρέχεται, το ταξικό αυτό δικαίωμα, της εκκαθάρισης της. 7. Ποιος είναι συνεισφορέας, για σκοπούς που αφορούν και τις πρόνοιες του προαναφερόμενου Άρθρου 231
(1)του Κεφ. 113, ορίζεται από το Άρθρο 205 του Κεφ. 113: «σημαίνει κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισης της, και για τους σκοπούς κάθε διαδικασίας για να αποφασιστεί, και κάθε διαδικασίας πριν από τον τελικό ορισμό των προσώπων που λογίζονται συνεισφορείς, περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι είναι συνεισφορέας». Έχει ερμηνευτεί, νομολογιακά, ότι, συνεισφορέας εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με μετοχές, οι οποίες μετοχές έχουν όλες πληρωθεί, πρέπει να αποδείξει ότι έχει απτό ενδιαφέρον («tangible interest») στην εκκαθάριση, υπό την έννοια ότι, εάν η εταιρεία εκκαθαριστεί, θα υπάρξει πλεόνασμα περιουσιακών στοιχείων διαθέσιμων προς διανομή μεταξύ των μελών (μετόχων) της εταιρείας, περιλαμβανομένου δηλαδή και του ιδίου (Βλ. In re Rica Gold Washing Company
(1879)11 ChD 36, In re Chesterfield Catering Co Ltd [1977] Ch 373 στις σελίδες 379 -381 και CVC/Opportunity Equity Partners Ltd & Anor v Almeida [2002] UK PC 16). Ο δε, συνεισφορέας, που δεν έχει καταβάλει (η δεν έχει καταβάλει πλήρως) την αξία των μετοχών που κατέχει, σε πολύ εξαιρετικές περιστάσεις (επί τη βάσει του σκεπτικού, ότι, σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας, θα υποχρεωθεί να συνεισφέρει στην εκκαθάριση, στην αναλογία του ποσού της αξίας των μετοχών που κατέχει αλλά δεν έχει πληρώσει) θα του επιτραπεί να υποβάλει αίτημα στο Δικαστήριο για την εκκαθάριση της εταιρείας, και για να του επιτραπεί κάτι τέτοιο, είναι σύνηθες, να του επιβληθεί η πληρωμή στο Δικαστήριο ποσού χρημάτων, που αναλογεί στην αξία των μετοχών του που δεν έχουν εξοφληθεί (Βλ. In re A Company [1894] 2 Ch 349, In re Gattopardo Ltd [1969] 1 WLR 61 και In re Crystal Reef Gold Mining Co [1892] 1 Ch 408).
  1. Η προαναφερόμενη αρχή, που έχει σταθερά ακολουθηθεί από τα Δικαστήρια του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1879, δηλώθηκε από τον Δικαστή Jessel M.R., στην απόφαση του στην υπόθεση In re Rica Gold Washing Company ανωτέρω. Παραθέτω σχετική περικοπή από την εν λόγω απόφαση (από την σελίδα 42): «Now I will say a word or two on the law as regards the position of a Petitioner holding fully paid-up shares. He is not liable to contribute anything towards the assets of the company, and if he has any interest at all, it must be that after full payment of all the debts and liabilities of the company there will remain a surplus divisible among the shareholders of sufficient value to authorize him to present a petition. That being his position, and the rule being that the Petitioner must succeed upon allegations which are proved, of course the Petitioner must shew the Court by sufficient allegation that he has a sufficient interest to entitle him to ask for the winding-up of the company. I say 'a sufficient interest,' for the mere allegation of a surplus or of a probable surplus will not be sufficient. He must shew what I may call a tangible interest. I am not going to lay down any rule as to what that must be, but if he shewed only that there was such a surplus as, on being fairly divided, irrespective of the costs of the winding-up, would give him £5, I should say that would not be sufficient to induce the Court to interfere in his behalf.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Ακολούθως, ο Δικαστής Jessel M.R., ο οποίος ενωρίτερα, είχε καταγράψει στην απόφαση του την παρατήρηση ότι, ο αιτητής, είχε αναφέρει στο Δικαστήριο ότι «είχε αγοράσει τις μετοχές στην αγορά», εφάρμοσε την προαναφερόμενη αρχή στα γεγονότα της ενώπιον του υπόθεσης, και αφού ανέγνωσε μία σχετική με το θέμα παράγραφο από την αίτηση, ανέφερε (στην σελίδα 45) το εξής: «That is an allegation of insolvency, certainly of commercial insolvency, but there is nothing else in the petition to shew assets. . . . Therefore, really, when the petition is fairly looked at, there is no allegation of any assets left, much less of there being any surplus in which the Petitioner could participate after payment of the debts and costs of the winding-up. It seems to me as clearly a demurrable petition as I ever saw.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  3. Καταλήγει δε (στην σελίδα 46) ο Δικαστής Jessel M.R., σε ότι αφορούσε τον αιτητή που είχε αποταθεί για την εκκαθάριση της εταιρείας στην βάση του ότι αυτό θα ήταν εύλογο και δίκαιο, με ειδική αναφορά στο γεγονός ότι ο αιτητής κατείχε 75 πλήρως εξοφλημένες μετοχές ονομαστικής αξίας £1, στο εξής: «We must look at the extent of his interest as reasonable men, and as men having experience in these matters, and speaking as such, I have no doubt that, as the Vice-Chancellor says, this is not a bona fide petition, but a petition presented with a very different object than that of obtaining for the Petitioner the £75, or any part of it.».
  4. Η αρχή που διατύπωσε ο Δικαστής Jessel M.R., στην υπόθεση In re Rica Gold Washing Company ανωτέρω, εφαρμόστηκε μεταγενέστερα, μεταξύ άλλων, και στην υπόθεση In Re Othery Construction Ltd ανωτέρω από τον Δικαστή Buckley. Στην εν λόγω υπόθεση, ο αιτητής, κατείχε στην υπό αναφορά εταιρεία 33 πλήρως πληρωμένες μετοχές, οι οποίες αντιπροσώπευαν το 33% του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου εταιρείας. Ο αιτητής, είχε προβάλει τον ισχυρισμό ότι, η εταιρεία, ήταν αφερέγγυα και μη έχουσα την δυνατότητα να εξοφλήσει τα χρέη της και ότι, για αυτό τον λόγο ήταν εύλογο και δίκαιο η εταιρεία να εκκαθαριστεί. Αναφερόμενος στο προαναφερόμενο απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Jessel M.R., στην υπόθεση In re Rica Gold Washing Company ανωτέρω, ο Δικαστής Buckley, έθεσε το ζήτημα ως εξής: «In my judgment it still remains a rule of this court that where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show on the face of his petition a prima facie probability that there will be assets available for distribution amongst the shareholders.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  5. Στην συνέχεια δε, καταληκτικά, ανέφερε και τα εξής: «I have been referred to no authority which suggests that when the circumstances are such that it is clear on the facts alleged in the petition that there will be nothing available for distribution among the shareholders, or that the petitioner himself has got no interest in the relief sought, he can act, as it were, as an amicus curiae and present the petition to the court merely with a view to bringing to the court's attention some state of affairs which he considers to be open to criticism in the way in which the company's business is being conducted. . . . it is no part of the business of a paid-up shareholder to present himself to the court either as an amicus curiae or as the friend of creditors of the company suggesting that the company ought to be wound up to protect the interests of those creditors. It may well be that on a petition presented by a party having a locus standi to present it, this company ought to be wound up. Nevertheless it remains the rule that, before a contributory can petition successfully for the winding-up of the company, he must show either that there will be a surplus of assets available for distribution amongst the shareholders or that the affairs of the company require investigation in respects which are likely to produce such a surplus.».
  6. Στην Κύπρο, ακριβώς το ζήτημα, έχω εντοπίσει να έχει εξεταστεί από τον Δ.Α.Δ. Α. Ρ. Λιάτσου (ως ήταν τότε Π.Ε.Δ.), στην υπόθεση Αναφορικά με την Fecipero Investments Ltd, Αίτηση Αρ. 77/11, απόφαση ημερομηνίας 16/05/2011, στην οποία παραπέμπω για μία πιο εκτενή ανάλυση του υπό κρίση ζητήματος.
  7. Από τα αναφερόμενα στις προαναφερόμενες αποφάσεις, είναι προφανές ότι, το σκεπτικό τους, δεν βασίζεται σε οτιδήποτε άλλο παρά στο τι η διαδικασία της εκκαθάρισης μίας εταιρείας αποσκοπεί. Ο εκκαθαριστής της, να λάβει τα περιουσιακά της στοιχεία - αν κρίνει αναγκαίο να τα ρευστοποιήσει - και να τα διανέμει σύμφωνα με τον νόμο, δηλαδή, προς εξόφληση των εξόδων της εκκαθάρισης, προς ικανοποίηση των πιστωτών της εταιρείας και εάν υπάρξει πλεόνασμα, να το διανέμει μεταξύ των μετόχων της.
  8. Στρέφομαι και πάλι στα γεγονότα αυτής της υπόθεσης. Η εξέταση του Δικαστηρίου θα γίνει αποκλειστικά στην βάση των όσων η ίδια η Αίτηση παρουσιάζει, χωρίς να παρίσταται ανάγκη εξέτασης της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε προς υποστήριξη της υπό κρίση αίτησης και της ένστασης σε αυτήν αντίστοιχα (Βλ. Annual Practise 1958, Τόμος 1, σελίδα 574).
  9. Έχω εξετάσει το κάθε τι που η αίτηση της Αιτήτριας περιλαμβάνει, όπως έπραξα και σε σχέση με τους ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του κ. Κυριάκου Γεωργιάδη που την υποστηρίζει. Είναι η κατάληξης μου ότι, δεν υπάρχει το υπόβαθρο που προσδίδει στην Αιτήτρια δικαίωμα δικονομικής παράστασης προς το Δικαστήριο για την εκκαθάριση της Εταιρείας. Σε ότι αφορά την ιδιότητα της Αιτήτριας, - εν σχέσει με την Εταιρεία -, παρουσιάζεται μονάχα ο ισχυρισμός της ότι είναι μέτοχος της Εταιρείας (κάτοχος 1599 συνήθων μετοχών αξίας €1 - Βλ. Τεκμήριο 2Α στην προαναφερόμενη ένορκο δήλωση του κ. Κυριάκου Γεωργιάδη). Δεν παρουσιάζεται, σημειώνεται, κανένας ισχυρισμός ως προς το κατά πόσο αυτές είναι πλήρως εξοφλημένες ή όχι. Περεταίρω, στην Αίτηση και στην υποστηρικτική αυτής ένορκη δήλωση, δεν υπάρχει καμία αναφορά, ή εν πάση περιπτώσει, θετικός ισχυρισμός, αρκούντως τεκμηριωμένος, είτε, σε ότι αφορά τα περιουσιακά στοιχεία της Εταιρείας, είτε, σε ότι αφορά το κατά πόσο σε περίπτωση εκκαθάρισης της Εταιρείας είναι πιθανόν ότι θα υπάρξει (μετά την πληρωμή όλων των χρεών ή και υποχρεώσεων της Εταιρείας) πλεόνασμα από τα περιουσιακά της στοιχεία διαθέσιμο για διανομή μεταξύ των μετόχων της (περιλαμβανομένης δηλαδή και της Αιτήτριας). Καταλήγω, συνεπώς, ότι, η Αίτηση της Αιτήτριας, αδιαμφισβήτητα, στερείται του αναγκαίου πραγματικού υπόβαθρου, αναγκαίου για την προώθηση της επί της βάσης που αυτή στηρίχθηκε, δεδομένης της φύσης της αιτήσεως και της διαδικασίας που ακολουθείται για την εκδίκαση της (Βλ. Οverseas Shipping & Forwarding Co v Kappa Shipping Co Ltd & others
(1977)1 C.L.R. 248, Paikkos v Kontemeniotis
(1989)1 C.L.R. 50, In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246, In Re Colt Telecom Group Plc [2002] EWHC 2503 (Ch και Re Σαββας Κασπαρη, Πολιτική Αίτηση Αρ. 206/2013, απόφαση ημερομηνίας 03/12/2013). Σε κάθε περίπτωση, κρίνω κατάλληλη την περίπτωση για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας προς διαγραφή και απόρριψη της.
  1. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η Αίτηση επιτυγχάνει και συνεπώς εγκρίνεται η έκδοσης διατάγματος διαγραφής και απόρριψης της αναφοράς / αίτησης για την εκκαθάριση της εταιρείας Assofit Holdings Lts με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό.
  2. Τα έξοδα της διαδικασίας της αναφοράς / αίτησης για την εκκαθάριση της εταιρείας Assofit Holdings Ltd με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό, επιδικάζονται υπέρ της Stockman Interhold SA και εναντίον της Arricano Trading Ltd, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, στην περίπτωση μόνον που αυτά δεν συμφωνηθούν μεταξύ των προαναφερόμενων διαδίκων / μερών πλήρως και τελικώς (λαμβανομένου υπόψη και προηγούμενων διαταγών του Δικαστηρίου για τα έξοδα στα πλαίσια της διαδικασίας) και δηλωθούν με σχετική προς τούτο ειδοποίηση τους προς τον Πρωτοκολλητή του Δικαστηρίου υπογεγραμμένη από κάθε ένα από αυτούς, εντός 30 ημερών από σήμερα. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.