ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ (ΠΑΛΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ) ΛΤΔ, Αίτηση Αρ.: 128/2015, 22/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A66 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 128/2015 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΠΡΙΝΟΣ ΛΑΧΑΝΑΓΟΡΑ (ΠΑΛΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ) ΛΤΔ -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 113 ------------------- Ημερομηνία: 22/04/2016 Αίτηση ημερομηνίας 01/12/2015, για διαγραφή και απόρριψη ή αναστολής, της κυρίως διαδικασίας αναφοράς για εκκαθάριση εταιρείας ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ: κα Γ. Ζαχαρίου για τις Μαρκίδη, Μαρκίδη & Σια Δ. Ε. Π. Ε. και Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση, Agromarkets Ltd, κ. Α. Γεωργίου για την Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
- Η Αιτήτρια στην υπό κρίση διαδικασία, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, είναι η υπό αναφορά εταιρεία στην κυρίως διαδικασία. Στην συνέχεια της απόφασης μου θα αναφέρεται ως «η Αιτήτρια», στην βάση της δικονομικής ιδιότητας της στην υπό κρίση ενδιάμεση διαδικασία. Η Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση διαδικασία, Agromarkets Ltd, είναι η Αιτήτρια στην κυρίως διαδικασία αναφοράς και στην βάση του ιδίου σκεπτικού, στην συνέχεια της απόφασης μου, θα αναφέρεται ως «η Καθ' ης η Αίτηση». Και τούτο, παρά το γεγονός ότι υπάρχει ισχυρισμός, τον οποίο εξετάζω στην συνέχεια, ότι η διαδικασία αυτή δεν έχει ληφθεί νομότυπα από την ίδια την Καθ' ης η Αίτηση αλλά από τρίτους.
- Είναι παραδεκτό γεγονός μεταξύ των διαδίκων, ως προκύπτει από την δικογραφία, ότι, η Αιτητρια, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, είναι θυγατρική εταιρεία της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, Agromarkets Ltd, που είναι η μητρική εταιρεία του ομίλου εταιρειών Agromarkets.
- Στην κυρίως διαδικασία αναφοράς, η εκεί αιτήτρια και εδώ Καθ' ης η Αίτηση, Agromarkets Ltd, σε ότι αφορά το διοικητικό της συμβούλιο, το διαχωρίζει σε «Διοικητικούς Συμβούλους Α» και «Διοικητικούς Συμβούλους Β»[1]. Αναφορά που φαίνεται να έχει υιοθετηθεί και από την αντίδικο Αιτήτρια στην υπό κρίση Αίτηση, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ και ως εκ τούτου, στην συνέχεια της απόφασης μου, η αναφορά μου σε «Διοικητικούς Συμβούλους Α», θα εννοεί τους Κωνσταντίνο Λόρδο, Γιώργο Λόρδο και Δημήτρη Γεωργίου, και η αναφορά μου σε «Διοικητικούς Συμβούλους Β» θα εννοεί τους Πέτρο Σιακόλα, Γιάννη Νεοφύτου και Μαρίνα Σιακόλα Νεοφύτου.
- Οι διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η Αίτηση, Agromarkets Ltd, εκτός της Μαρίνας Σιακόλα Νεοφύτου, είναι και οι μέτοχοι της. Οι Πέτρος Σιακόλα και Γιάννης Νεοφύτου (εκ των Διοικητικών Συμβούλων Β), είναι ανά 25% μέτοχοι της Καθ' ης η Αίτηση, Agromarkets Ltd, ενώ το υπόλοιπο 50% του μετοχικού της κεφαλαίου κατέχεται από την GDL Trading Ltd, που είναι, ως αναφέρεται στην κυρίως διαδικασία της αναφοράς, συμφερόντων και ιδιοκτησίας, αποκλειστικά, των Κωνσταντίνο Λόρδο, Γιώργο Λόρδο και Δημήτρη Γεωργίου (Διοικητικοί Σύμβουλοι Α).
- Το Δικαστήριο ανέλαβε δικαιοδοσία προς τον σκοπό εξέτασης της υπόθεσης αυτής, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960 και του Άρθρου 209 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 [[i]]. Στην προκείμενη περίπτωση, προβάλλεται ισχυρισμός από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση στην κυρίως διαδικασία της αναφοράς, ότι, το εγγεγραμμένο γραφείο της Αιτήτριας βρίσκεται επί της Οδού Πίπη, 7648 Πυργά, στη Λάρνακα. Προβάλλεται, επίσης, ισχυρισμός, ότι, το εκδομένο μετοχικό κεφάλαιο της Αιτήτριας είναι €10.000 (ήτοι 10.000 μετοχές, ονομαστικής αξίας €1,00 η κάθε μία). Οι ισχυρισμοί αυτοί της Καθ' ης η Αίτηση, που δικαιολογούν σύμφωνα με τις προαναφερόμενες πρόνοιες της νομοθεσίας, την ανάληψη δικαιοδοσίας για εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης από αυτό το Δικαστήριο, δεν αμφισβητούνται από πλευράς Αιτήτριας στην ένσταση που έχει καταχωρήσει σε σχέση με την κυρίως διαδικασία της αναφοράς, ημερομηνίας 30/12/
- Το τι αμφισβητείται από πλευράς Αιτήτριας, είναι η ιδιότητα της Καθ' ης η Αίτηση και ειδικότερα αν αυτή, κατά την έννοια του νόμου, αποτελεί πιστωτή της, ώστε να νομιμοποιείται στην καταχώριση εναντίον της, της κυρίως διαδικασίας της αναφοράς. Προβάλλεται, εν προκειμένω, από πλευράς Αιτήτριας, ότι, εν όψει της αμφισβήτησης αυτής της ιδιότητας της Καθ' ης η Αίτηση, η προβληθείσα από πλευράς της τελευταίας απαίτηση (ήτοι για €547,425), θα πρέπει να τύχει εξέτασης στα πλαίσια σχετικής αγωγής, από αρμόδιο Δικαστήριο, που δεν μπορεί να είναι, λόγω του ύψους της ισχυριζόμενης οφειλής, Επαρχιακός Δικαστής. Το ύψος της ισχυριζόμενης οφειλής, όπως προβάλλεται από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, στην βάση του οποίου εξεδόθη και επιδόθηκε στην Αιτήτρια, ως η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται, απαίτηση πληρωμής με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, δεν είναι αποφασιστικής σημασίας παράγοντας για την αρμοδιότητα του Δικαστηρίου που θα εκδικάσει την κυρίως διαδικασία αναφοράς. Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα The Law of Insolvency του Ian F. Fletcher, 4η έκδοση, στην σελίδα 675, στην παράγραφο 21-009, «., the principle has become established through the case law that, in the absence of special circumstances, a winding-up order will not normally be granted where the petitioning creditor's debt is less than the amount fixed for the time being as the minimum indebtedness associated with the use of a statutory demand. This is based upon the judicial view that winding-up should not be turned into a procedure for collecting relatively small debts.» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου). Συνεπώς, στις περιπτώσεις όπου ένας πιστωτής προσφεύγει στην έκδοση και επίδοση απαίτησης πληρωμής, προκειμένου να διαπιστωθεί η αδυναμία εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, για τους σκοπούς του Άρθρου 211(ε) του Κεφ. 113, η πρόνοια του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, ότι η εταιρεία πρέπει να του οφείλει ποσό που υπερβαίνει τις €5.000, εξυπηρετεί ουσιαστικά ως χρηματικό όριο για σκοπούς απόκτησης δικαιώματος υποβολής αίτησης για εκκαθάριση της εταιρείας στην περίπτωση που αυτή δεν συμμορφωθεί με την εν λόγω απαίτηση.
- Εν όψει των ρητών προνοιών του Άρθρου 209 του Κεφ. 113 και στην απουσία οποιασδήποτε άλλης σχετικής επί του προκείμενου νομοθετικής ρύθμισης, δεν βλέπω πως θα μπορούσε το Δικαστήριο, υπό τις περιστάσεις, να μην αναλάβει δικαιοδοσία εκδίκασης της παρούσας υπόθεσης, λόγω του ότι η απαίτηση που εξεδόθη κατ' ισχυρισμό της Καθ' ης η Αίτηση δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 αφορά ποσό χρημάτων που υπερβαίνει της €100.
- Ως έχει αναφερθεί, σχετικά, από το τον έντιμο Δ. Α. Δ. Καλλή (ως ήταν τότε) στην υπόθεση Re Ατελιε Επίπλων "La Qualite" Κώστας Άσπρος Λτδ (Aρ. 2)
(1997)1 Α.Α.Δ. 363, οι ρητές επί του προκείμενου πρόνοιες του Άρθρου 209 του Κεφ. 113, δεν επηρεάζονται από τις πρόνοιες του Άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/1960 που ρυθμίζουν γενικά το ζήτημα της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου: «Πρέπει να προσθέσω ότι έχω εξετάσει κατά πόσο ήταν δυνατή η ανάληψη δικαιοδοσίας από δικαστήριο με μονομελή σύνθεση εν όψει των προνοιών του άρθρου 22
(4)(α) (αα) και (ββ) του περί Δικαστηρίων Νόμου, 1960 (Ν. 14/60, όπως έχει τροποποιηθεί). Είναι η κατάληξή μου ότι οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου 209 του Κεφ. 113 δεν επηρεάζονται από τις πρόνοιες του άρθρου 22 του Νόμου 14/60. Ο τελευταίος αποτελεί νόμο ο οποίος διέπει γενικώς το ζήτημα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Έχει θεσπισθεί μετά από τη θέσπιση του Άρθρου 209 του Κεφ. 113 το οποίο διέπει ειδικώς το ζήτημα της δικαιοδοσίας. Αποτελεί γενική αρχή η οποία εφαρμόζεται κατά την ερμηνεία νόμων ότι ένας προγενέστερος ειδικός νόμος δεν καταργείται από ένα μεταγενέστερο γενικό νόμο εκτός αν η κατάργηση γίνεται με ρητή αναφορά ή εξ αναγκαίου συμπεράσματος (Βλ. Hinis v. Police
(1963)1 C.L.R. 14). Τέτοια περίπτωση δεν συντρέχει στην παρούσα περίπτωση.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Η Αιτήτρια, με την υπό κρίση Αίτηση, αιτείται από το Δικαστήριο, την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγµα του Δικαστηρίου µε το οποίο να διαγράφεται και/ή απορρίπτεται η αίτηση των αιτητών ηµερ. 06/11/2015 για διάλυση της εταιρείας ως ενοχλητική, αβάσιµη και σκανδαλώδης. Β. Διάταγµα του Δικαστηρίου µε το οποίο να διαγράφεται και/ή απορρίπτεται η αίτηση των αιτητών ηµερ. 06/11/2015 ως καταχωρηθείσα από τους Δικηγόρους των αιτητών, χωρίς να υπάρχει νοµότυπη απόφαση της εταιρείας και χωρίς οποιαδήποτε εξουσία. Γ. Διάταγµα του Δικαστηρίου µε το οποίο να διαγράφεται και/ή απορρίπτεται η αίτηση των αιτητών ηµερ. 06/11/2015 ως ενοχλητική, αβάσιµη και σκανδαλώδης, αφού το ισχυριζόµενο χρέος είναι αµφισβητούµενο, δεν αποτελεί εκκαθαρισµένη απαίτηση και οι αιτητές δεν µπορούν να θεωρούνται πιστωτές, αφού η τυχόν οφειλή πρέπει να αποφασιστεί σε πολιτική αγωγή. Δ. Διάταγµα του Δικαστηρίου µε το οποίο να αναβάλλεται η διαδικασία µέχρις ότου η αιτήτρια εταιρεία η οποία είναι ανίκανη να πληρώσει τα έξοδα της καθ' ης η αίτηση εταιρείας αν επιτύχει στην ένσταση της να παραχωρήσει ικανοποιητική εγγύηση για τα έξοδα και/ή εγγύηση ύψους €10,000-.». [Β]. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
- Η Αίτηση, βασίζεται: «στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, κυρίως στα άρθρα 203, 209, 210, 211, 212(α), 213, 214, 218, 226, 286, 292 και 382, στους Περί Εταιρειών Θεσμούς «Companiws Rules», Θεσμοί 1, 2, 3, 4, 5 και 8, στα Companies (Winding-up) Rules 1949 της Αγγλλίας, Καν. 26 και 27, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς Δ.48 Θ. Θ. 1, 2, 3, 7, Δ.27, Θ. 3, Δ.19, Θ. 26, Δ.64, Θ. Θ. 1 και 2, στους Περί Εταιρειών (Διάλυση) Κανονισμούς του 1933 - 1998, Καν. 92 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου».
- Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Δημήτρη Γεωργίου ημερομηνίας 01/12/2015, που είναι, ως δηλώνει, ένας εκ των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας.
- Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντα, είναι τα εξής: «
- Το Διοικητικό Συµβούλιο της Agromarkets Ltd αποτελείται από τους Διευθυντές Δηµήτρη Γεωργίου, Κωνσταντίνο Λόρδο, Γιώργο Λόρδο, Μαρίνα Νεοφύτου, Γιάννη Νεοφύτου και Πέτρο Σιακόλα.
- Το Διοικητικό Συµβούλιο της εταιρείας ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε νόµιµη απόφαση για διορισµό των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ως Δικηγόρων, ούτε και αποφάσισε νοµότυπα την καταχώρηση αίτησης Διάλυσης εναντίον της εταιρείας ΠΡΙΝΟΣ ΜΧΑΝΑΓΟΡΑ (ΠΑΛΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ) ΛΤΔ.
- Οι εν λόγω Δικηγόροι µε επιστολή τους ηµερ. 02/11/2015, Τεκµήριο Α, ισχυρίζονται ότι δεν µπορούν να συµµετέχουν οι Διοικητικοί Σύµβουλοι Β σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου, γιατί θα ήταν αντινοµικό επειδή έχουν συγκρουόµενα συµφέροντα.
- Οι πρόνοιες της εν λόγω νοµοθεσίας είναι καθαρές και αφορούν µόνο περίπτωση σύγκρουσης συµφερόντων για σύµβαση ή προτεινόµενη σύµβαση».
- Παρόμοιες είναι οι πρόνοιες του Κανονισμού 84 του Πίνακα Α του Κεφ. 113 και οι πρόνοιες του καταστατικού της εταιρείας Τεκμήριο Β και της συμφωνίας Μετόχων Τεκμήριο Γ.
- Να σηµειωθεί ότι ο ισχυρισμός για σύγκρουση συµφερόντων στηρίζεται στο ότι οι Μέτοχοι Α είναι Διοικητικοί Σύµβουλοι της Εταιρείας Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, ενώ και οι αιτητές είναι Διοικητικοί Σύµβουλοι της Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, άρα έχουν θεωρητικά το ίδιο κώλυµα, Τεκµήριο Δ.
- Παρά τα ανωτέρω ακόµα και εάν υφίστατο το εν λόγω πρόβληµα, γεγονός που αρνούµαστε, έπρεπε να συγκληθεί η συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου κανονικά, να εξετασθεί η ύπαρξη ή όχι κωλύµατος και ακολούθως εάν υπήρχε κώλυµα να µην συµµετέχουν οι Σύµβουλοι Β στη ψηφοφορία.
- Ουδέποτε συγκλήθηκε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου, ουδέποτε κληθήκαµε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου για αυτό το θέµα και ουδέποτε εγκρίθηκε τέτοια απόφαση.
- Οι κανονισµοί σύγκλησης του Διοικητικού Συµβουλίου της Εταιρείας φαίνονται στο Τεκµήριο Β που είναι το σχετικό άρθρο του Καταστατικού της Εταιρείας ως και στο Τεκµήριο Γ που είναι το σχετικό απόσπασµα της συµφωνίας µετόχων.
- Ως εκ των ανωτέρω, ουδέποτε συγκλήθηκε νόµιµα το Διοικητικό Συµβούλιο, ουδέποτε λήφθηκε νόµιµα οποιαδήποτε απόφαση, οι ενέργειες των Συµβούλων Β είναι παράνοµες, παράτυπες και εκβιαστικές και ως εκ τούτου η αίτηση διάλυσης πρέπει να απορριφθεί σαν ενοχλητική, αβάσιµη και σκανδαλώδης.
- Περαιτέρω, οι ίδιοι οι αιτητές σε αίτηση που καταχώρησαν στην υπόθεση 802/14 Ε.Δ. Λευκωσίας, ισχυρίζονται ότι αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους και ως εκ τούτου επιβεβαιώνουν την αδυναµία τους να καταβάλουν τα έξοδα σε περίπτωση που απορριφθεί η αίτηση τους και ως εκ τούτου αποδέχονται ότι είναι ανίκανοι να πληρώσουν και θα πρέπει η αίτηση να ανασταλεί σύµφωνα µε το άρθρο 382 του Περί Εταιρειών Νόµου, αναφέροντας στην παράγραφο 3 "Τα πιο πάνω καταδεικνύουν την άκρως τραγική και κατεπείγουσα κατάσταση στην οποία έχει πλέον περιέλθει η Εταιρεία".
- Πέραν των ανωτέρω αρνούµαστε ότι οφείλεται στην εταιρεία Agromarkets Ltd το ποσό των €547.425,00, καµία οφειλή δεν υφίσταται προς την Agromarkets Ltd και επανειληµµένα µε επιστολές που επισυνάπτονται ως Τεκµήριο Ε 1, 2 και 3, αφού οι λογαριασµοί που παρουσιάζονται δεν είναι ορθοί όπως φαίνεται στην επιστολή του Οικονοµικού Διευθυντή ηµερ. 22/09/2015, επιστολή του Διευθυντή Γιώργου Λόρδου ηµερ. 30/09/2015 και στην επιστολή των Δικηγόρων Παπαδόπουλος, Λυκούργος & Σία Δ.Ε.Π.Ε. µαζί µε το αποτέλεσµα της Δικανικής έρευνας.
- Ως εκ των ανωτέρω, το αξιούμενο ποσό δεν οφείλεται στους αιτητές πέραν του ότι και οποιαδήποτε τυχόν υποχρέωση για πληρωμή προϊόντων που προμηθεύεται η εταιρεία από την Agromarkets Ltd πληρώνεται εντός περιόδου 60 ημερών και όχι άμεσα.
- Ως εκ των ανωτέρω, το αξιούµενο υπόλοιπο αµφισβητείται έντονα, δεν είναι ορθό, δεν οφείλεται και το παρόν Δικαστήριο δεν µπορεί να εξεταστεί από το αρµόδιο Επαρχιακό Δικαστήριο.
- Η αίτηση είναι εκβιαστική, γίνεται για σκοπούς πίεσης και στα πλαίσια της στρατηγικής των αιτητών που φαίνεται στην επιστολή του Δικηγόρου τους ηµερ. 07/10/2015 που στο υστερόγραφο ρητά αναφέρει ότι πρέπει να καταρρεύσουν οι θυγατρικές εταιρείες για να πληρώσουν οι Μέτοχοι Β τις εγγυήσεις προς τις Τράπεζες, Τεκµήριο ΣΤ». [Γ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
- Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
- Αυτοί, έχουν ως εξής: i. Η Αίτηση είναι παράτυπη ή και αβάσιμη ή και αποζητά θεραπεία που δεν μπορεί να αποδοθεί με το συγκεκριμένο δικονομικό μέσο. ii. Η Αίτηση δεν δύναται να αποφασιστεί στο παρόν στάδιο εφόσον, εδράζεται επί αμφισβητούμενων γεγονότων και όχι καθαρών νομικών ή πραγματικών γεγονότων και κατά συνέπεια, μόνο στα πλαίσια της κυρίως αίτησης και εκδίκασης αυτής μπορεί να αποφασιστούν τα επίδικα θέματα ως παρατίθενται στην παρούσα αίτηση. iii. Η Αίτηση είναι εσφαλμένη εφόσον η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε νομότυπα και με δέουσα εξουσιοδότηση υπό της αιτήτριας εταιρείας Agromarkets Ltd δια των διευθυντών ή και γραμματέων ή και διοικητικών συμβούλων αυτής. iv. Η Αίτηση καταχωρήθηκε περαιτέρω ή και πρόσθετα των ανωτέρω, δυνάμει εξουσιοδότησης παρεχόμενης από το Ε. Δ. Λευκωσίας δια διατάγματος εκδοθέντος στις 17/07/
- v. Το καταστατικό της εταιρείας και η συμφωνία μετόχων - Τεκμήριο Γ της αίτησης, καμία απαγόρευση δεν επιβάλλουν στους διευθυντές - γραμματείς - διοικητικούς Συμβούλους Β από του να διορίσουν δικηγόρους για να εκπροσωπούν την εταιρεία. vi. Ανεξάρτητα των ανωτέρω, οι Διοικητικοί Συμβούλοι Α κωλύονται από του να τοποθετηθούν ή και λάβουν απόφαση δια την προώθηση της κυρίως αίτησης εν όψει σύγκρουσης συμφερόντων των ιδίων ή και εταιρειών των οποίων έχουν οι ίδιοι τον έλεγχο ή και της Αιτήτριας στην παρούσα - Καθ' ης η αίτηση εταιρείας. vii. Το ζήτημα νομίμου εκπροσώπησης της εταιρείας Argomarkets Ltd δεν είναι ζήτημα που μπορεί να αποφασιστεί στα πλαίσια της παρούσας αίτησης αλλά, στα πλαίσια εκδίκασης της κυρίως αίτησης εφόσον πρόκειται περί ζητήματος που αφορά άκρως αμφισβητούμενα γεγονότα τα οποία δεν μπορούν να αποφασιστούν δια αίτησης όπως την παρούσα. viii. Οι Αιτητές κωλύονται εκ συμπεριφοράς να επικαλούνται την όποια παρατυπία ή και παρανομία ή και ακυρότητα στην λήψη απόφασης δια καταχώρησης της κυρίως αίτησης. ix. Δεν υπάρχει καμία αμφισβήτηση ή και καλόπιστη αμφισβήτηση χρέους από τους Αιτητές. x. Ανεξάρτητα, η όποια αμφισβήτηση παραθέτουν οι Απητές, παρόλο που είναι ανυπόστατη, δεν είναι αμφισβήτηση της ύπαρξης του χρέους αλλά, του μεγέθους αυτού. Συνακόλουθα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει απόρριψη της κυρίως αίτησης στη βάση αμφισβήτησης μέρους χρέους το οποίο μέρος που αμφισβητείται ούτε καν καθορίζεται από τους Αιτητές. xi. Περαιτέρω ή και διαζευκτικά, οι περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης είναι τέτοιες που επιτρέπουν στο Σεβαστό Δικαστήριο να εξασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να αποφασίσει την αίτηση παράλληλα με την υπόσταση ή όχι του χρέους. Όλα τα σχετικά στοιχεία έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου προς τούτο. xii. Παράλληλα, υπό τις περιστάσεις, το Σεβαστό Δικαστήριο δεν μπορεί να αποφασίσει την προβαλλόμενη αμφισβήτηση χρέους εάν δεν αποφασίσει και ακούσει τη βάση της κυρίως αίτησης. xiii. Περαιτέρω, όλα τα στοιχεία που είναι αναγκαία για να αποφασιστεί η όποια αμφισβήτηση χρέους έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια της κυρίως αιτήσεως και ούτως ή άλλως πρέπει να αποφασιστούν δια να εκδοθεί ή όχι διάταγμα εκκαθάρισης εφόσον αφορούν την ουσία της αίτησης. Συνεπώς, η ίδια η αμφισβήτηση χρέους ούτως ή άλλως πρέπει να αποφασιστεί στα πλαίσια της κυρίως αίτησης και όχι στα πλαίσια της παρούσας αίτησης. xiv. Η αίτηση είναι εσφαλμένη εφόσον θέτει θέμα ασφάλειας εξόδων ενώ, τούτο ενδείκνυται ή και δύναται να γίνει μόνο δια αίτησης δια παροχή ασφάλειας εξόδων και όχι αίτησης όπως την παρούσα. xv. Ουδέν στοιχείο παρατίθεται που να δικαιολογεί τη θέση ότι η Αιτήτρια στην κυρίως αίτηση εταιρεία αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. xvi. Η αίτηση είναι καταχρηστική και προωθείται δια αλλότριους και δόλιους σκοπούς.
- Η Ένσταση, βασίζεται: «στον Περί Εταιρειών Νόμο και κυρίως στα άρθρα 203, 209 - 214, 218, 226, 286, 292 και 382, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς/Θεσμούς 1 - 5 και 8, στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ. 26, Δ.64, Δ.27 Θ. 3 και Δ.48 Θ.Θ. 1 - 13, στη νομολογία, στο δίκαιο της επιεικείας και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου».
- Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Πέτρου Σιακόλα, ημερομηνίας 11/12/2015, που είναι, ως δηλώνει, διοικητικός σύμβουλος και μέλος της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας.
- Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντα είναι τα εξής: «
- Αναφέρω ότι η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε δια εξουσιοδότησης παραχωρηθείσας από εμένα αλλά και τους άλλους 2 συμβούλους Β Γιάννη Νεοφύτου και Μαρίνα Νεοφύτου. Αποτελώ τόσο εγώ όσο και η άλλοι 2 σύμβουλοι Β διευθυντές της εταιρείας Agromarkets Ltd.
- Αναφέρω ότι, όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, έχω κάθε δικαίωμα ως διευθυντής της εταιρείας Agromarkets Ltd (εφεξής μητρική εταιρεία), όπως και οι άλλοι συμβούλοι Β, να εξουσιοδοτούμε τον οποιοδήποτε δικηγόρο για να κινεί διαδικασίες εκ μέρους της εταιρείας Agromarkets Ltd.
- Το καταστατικό της μητρικής εταιρείας αλλά και η συμφωνία μετόχων - Τεκμήριο Γ της παρούσας αίτησης - καμία πρόνοια δεν έχουν που να μας παρεμποδίζει από του να προβούμε σε αίτηση εκκαθάρισης εκ μέρους της μητρικής εταιρείας.
- Πρόσθετα, αναφέρω ότι, όπως σημειώνεται και στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, δυνάμει διατάγματος του Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 (παράγωγη αγωγή προς όφελος και της μητρικής εταιρείας εκ μέρους μας), έχουμε κάθε δικαίωμα δια να εξουσιοδοτούμε καταχώρηση αιτήσεων όπως την κυρίως αίτηση στην παρούσα διαδικασία. Συγκεκριμένα, παραπέμπω στο τεκμήριο 1 της κυρίως αίτησης που είναι η αίτηση δια έκδοση προσωρινού διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 ημερ. 27/05/15 καθώς και στο διάταγμα που εξεδόθη στις 17/07/15 ως επίσης και στο κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου - Τεκμήρια 2 και 3 της κυρίως αίτησης. Η πραγματικότητα όπως καταγράφεται και στην κυρίως αίτηση είναι ότι υπάρχει μια μεγάλη αντιδικία μεταξύ Συμβούλων Β - εμού περιλαμβανομένου και Συμβούλων Α. Οι σύμβουλοι Α με διάφορους δόλιους τρόπους υφάρπαξαν τον έλεγχο των θυγατρικών εταιρειών της αιτήτριας στην κυρίως αίτηση Εταιρείας - Argomarkets Ltd. Επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με την εταιρεία Agromarkets Ltd (εφεξής η μητρική εταιρεία) αλλά δεν το κατόρθωσαν. Αφού δεν το κατόρθωσαν, με διάφορες δόλιες μεθοδεύσεις τους που περιγράφονται στα Τεκμήρια 1,2 και 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στην μητρική εταιρεία. Αυτά, όπως με ενημερώνει ο δικηγόρος μου, δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία. Αυτό όμως που την αφορά είναι ότι εκ των διαφόρων αυτών ενεργειών των Συμβούλων Α, ήτο και η άρνηση καταβολής των οφειλομένων των θυγατρικών εταιρειών, όπως είναι η Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα, προς τη μητρική εταιρεία. Σημειώνω ότι δεν τίθετο θέμα αμφισβήτησης των οφειλών αλλά, παρακώλυσης καταβολής των. Δηλαδή, η Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση δεν αμφισβητείται αλλά και έγινε αποδεχτό από το Ε.Δ. Λευκωσίας στην αγωγή αρ. 2490115, ότι οφείλει στην μητρική εταιρεία. Εξ ου και το Ε.Δ. Λευκωσίας, εξέδωσε διάταγμα που απαγορεύει τόσο στους συμβούλους Α όσο και στην ίδια την Καθ' ης η αίτηση εταιρεία στην κυρίως αίτηση, να παρακωλύουν την είσπραξη των οφειλομένων των θυγατρικών εταιρειών προς τη μητρική εταιρεία.
- Για σκοπούς πληρότητας παραθέτω το διατακτικό Γ (β) και (γ) του εκδοθέν υπό του Δικαστηρίου διατάγματος που εξεδόθη και εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση εκκαθάρισης καθώς και εναντίον όλων των Συμβούλων Α: "Γ. Διάταγμα εμποδίζον τους Εναγομένους 2- έως 12 συμπεριλαμβανομένων προσωπικά και/ή μέσω των αντιπροσώπων και ή υπηρετών των από του να λαμβάνουν οποιοδήποτε μέτρο, απόφαση και/ή ενέργεια καθ' οιονδήποτε τρόπο ούτως ώστε (β) να παρακωλύουν καθ οιονδήποτε τρόπο την είσπραξη οφειλομένων από τις θυγατρικές εταιρείες ποσών προς όφελος της Μητρικής Εναγομένης 1 εταιρείας (γ) να παρεμποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ομαλή λειτουργία των εργασιών της Μητρικής Εναγομένης 1 Εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της."
- Μετά το ως άνω διάταγμα συνεχίστηκε η παρακώλυση καταβολής των οφειλομένων της θυγατρικής - Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας. Με βάση και στοιχεία που παρατίθενται και στην κυρίως αίτηση, είναι φανερό ότι η εταιρεία αυτή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της εφόσον, παρόλο που υπάρχει διάταγμα διατάττον όπως καταβάλλονται τα οφειλόμενα της στη μητρική εταιρεία, αυτή παραλείπει να πράξει τούτο. Εξ ου και καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση εκκαθάρισης εφόσον, επαναλαμβάνω, το χρέος δεν αμφισβητείται και αυτό κατοχυρώνεται και από το ίδιο το διάταγμα του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/
- Αντίθετη άποψη σημαίνει ότι το Δικαστήριο διέταξε την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρεία να πληρώνει τη μητρική εταιρεία χωρίς να της χρωστά δηλαδή, ότι το Δικαστήριο εξέδωσε παράλογο διάταγμα. Αυτό σαφώς και δεν ισχύει.
- Σχετικά λοιπόν με την εκπροσώπηση της μητρικής εταιρείας και την καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, παραπέμπω το Δικαστήριο στο διατακτικό Γ (γ) του διατάγματος στην αγωγή αρ. 2490115 το οποίο απαγορεύει την καθ' οιονδήποτε τρόπο παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργία των εργασιών της Μητρικής Εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της. Ο συνήθης αυτός τρόπος λειτουργίας της εταιρείας είναι αυτός που περιγράφεται στην αίτηση μας για έκδοση διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 - Τεκμήριο 1 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Αυτό φαίνεται και από το κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. 2490115 - Τεκμήριο 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης - όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη περίπτωση με τα επίδικα Διατάγματα οι Αιτητές αποσκοπούν στην ασφαλή διαφύλαξη της λειτουργίας της μητρικής εταιρείας (Καθ' ων η Αίτηση 1) ως και του Ομίλου Εταιρειών μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Από την άλλη, παρεμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να συνεχίσουν να προβαίνουν σε ενέργειες που οδηγούν - πάντοτε σύμφωνα με τους Αιτητές - σε κλείσιμο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 13, με όλες τις συνέπειες που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Με άλλα λόγια με τα επίδικα διατάγματα οι Αιτητές δεν αποσκοπούν στην παύση των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση εταιρειών αλλά στην επαναφορά του τρόπου λειτουργίας του Ομίλου όπως περιγράφηκε από τους Αιτητές. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει υπέρ των Αιτητών".
- Επαναφέρθηκε δηλαδή ο τρόπος λειτουργίας της εταιρείας όπως υποστηρίζω εγώ και οι άλλοι 2 σύμβουλοι Β ότι ίσχυε. Δηλαδή, με την ευθύνη της λειτουργίας της εταιρείας αλλά και τη διαχείριση αυτής σε εμάς στην οποία λειτουργία και διαχείριση, περιλαμβάνεται και η εξουσιοδότηση δικηγόρων να εκπροσωπούν την εταιρεία.
- Πρόσθετα, ούτως ή άλλως και ανεξάρτητα του πιο πάνω διατάγματος, όπως με πληροφορούν και οι δικηγόροι μου, έχουμε κάθε δικαίωμα ως διευθυντές της εταιρείας να αποφασίζουμε και να εξουσιοδοτούμε την εκπροσώπηση της σε νομικές διαδικασίες. Ακριβώς αυτό έπραξαν παλαιότερα οι ίδιοι οι Συμβούλοι Α που δια της παρούσας μας κατηγορούν ότι προωθήσαμε την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης χωρίς την εξουσιοδότηση τους. Καταθέτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 επιστολή ημερ. 29/05/15 από τον κ. Κωνσταντίνο Λόρδο με συνημμένο διοριστήριο έγγραφο υπογεγραμμένο από τον κ. Κωνσταντίνο Λόρδο - εκ των Συμβούλων Α - δια του οποίου διορίστηκε ο κ. Κωνσταντίνος Καλλής για να εκπροσωπήσει την εταιρεία σε σχετική εναντίον της διαδικασία. Αυτό το διοριστήριο όπως και το διοριστήριο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1Α που αφορά άλλη διαδικασία σχετική με τη μητρική εταιρεία, παραχωρήθηκε από τους συμβούλους Α χωρίς καμία εξουσιοδότηση είτε δική μου είτε των άλλων συμβούλων Β. Πάραυτα, βάσει αυτών διορίστηκε δικηγόρος που εκπροσωπεί την εταιρεία. Επομένως και όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου, οι Σύμβουλοι Α προβάλλουν αυτό τον ανυπόστατο ισχυρισμό διότι γνωρίζουν πως δεν υπάρχει αμφισβήτηση χρέους και, επιδιώκουν δια πλάνης και ψεύδους, να πετύχουν απόρριψη της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης χωρίς καν αυτή να ακουστεί.
- Πρόσθετα, σημειώνω ότι βάσει και συμβουλής των δικηγόρων μας παρόλο που δια των ανωτέρω ήτο αχρείαστο, προβήκαμε και σε απόφαση για καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης ως διοικητικό συμβούλιο άνευ της συμμετοχής των Συμβούλων Α. Ο λόγος για αυτό είναι διότι, οι Σύμβουλοι Α έχουν προσωπικό συμφέρον και συνεπώς, σύγκρουση συμφερόντων των ιδίων με αυτών της εταιρείας για να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε ψήφισμα δια προώθηση αίτησης εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση θυγατρικής εταιρείας. Όπως φαίνεται μέσα από τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης (διαδικασία απαγορευτικού διατάγματος στην αγωγή αρ. 2490/15), οι Καθ' ων η αίτηση δολίως και εκβιαστικά απέκτησαν έλεγχο όλων των θυγατρικών εταιρειών της μητρικής εταιρείας, της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας περιλαμβανομένης. Έκτοτε, ενεργούν ξεκάθαρα εις βάρος της μητρικής εταιρείας με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των ιδίων ως πρόσωπα που έχουν θέσει υπό τον έλεγχο τους όλες τις εταιρείες που ανήκουν στον όμιλο εταιρειών Agromarkets. Πως είναι επομένως δυνατό να μπορούν να ψηφίσουν για οποιαδήποτε διαδικασία εκκαθάρισης εκ μέρους της μητρικής εταιρείας εναντίον της θυγατρικής εταιρείας; Δεν μπορούν λόγω κωλύματος το οποίο δεν υπάρχει απλά και μόνο γιατί είναι διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτησης εταιρείας αλλά, γιατί σε αντίθεση με εμάς - Συμβούλους Β - έχουν υπό τον πλήρη έλεγχο τους την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας. Αυτό είναι το συμφέρον των, το οποίο συγκρούεται με τα συμφέροντα της εταιρείας και, γι' αυτό δεν μπορούν να μετέχουν στην όποια διαδικασία απόφασης για καταχώρηση εκκαθάρισης εναντίον θυγατρικής εταιρείας όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου. Απορρίπτω επίσης τη θέση τους ότι και εμείς - Συμβούλοι Β - ως διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας κωλυόμαστε από του να προωθούμε την παρούσα απλά και μόνο επειδή είμαστε διοικητικοί σύμβουλοι. Το κώλυμα επαναλαμβάνω υπάρχει διότι οι Συμβούλοι Α, δολίως και κακόβουλα, πέτυχαν διεύρυνση των διοικητικών συμβουλίων όλων των εταιρειών του ομίλου διορίζοντας πρόσωπα προσκείμενα σε αυτούς. Έτσι έχουν την πλειοψηφία σε αυτές τις εταιρείας, με εξαίρεση τη μητρική εταιρεία, ελέγχοντας τις πλήρως. Εφόσον τις ελέγχουν πλήρως, τις χρησιμοποιούν ενάντια στα συμφέροντα της μητρικής εταιρείας. Γι' αυτό υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και αυτό φαίνεται ακόμα εντονότερα από τον ίδιο τον ισχυρισμό των Αιτητών στην παρούσα - Συμβούλων Α. Λένε ότι έχουμε και εμείς κώλυμα να καταχωρούμε την παρούσα. Δηλαδή, με τη δική τους λογική, όλοι κωλυόμαστε να προωθούμε διαδικασίες προς όφελος της μητρικής εταιρείας κάτι αδιανόητο αφού έτσι η μητρική εταιρεία θα αποτελεί ένα νεκρό σώμα αδύνατο να λάβει οποιαδήποτε απόφαση.
- Καθόσον αφορά την αδυναμία της μητρικής εταιρείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, αναφέρω ότι αυτό είναι ψεύδος ασύστολο. Δεν υπάρχει αδυναμία της μητρικής εταιρείας. Η μητρική εταιρεία διαθέτει κεφάλαια απλά, οι Σύμβουλοι Α την εμποδίζουν από του να τα χρησιμοποιήσει διότι κακόβουλα και δόλια έχουν παγιοποιήσει, με ενέργειες δικές τους, όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της μητρικής εταιρείας γιατί ακριβώς, όπως πιο πάνω ανέφερα, επιθυμούν το κλείσιμο της αφού δεν την ελέγχουν. Αυτό, όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου, είναι άσχετο με την παρούσα υπόθεση και αποτελεί θέμα άλλων διαδικασιών σχετικών με τη μητρική εταιρεία τις οποίες έχω κινήσει εγώ.
- Όσο αφορά την αμφισβήτηση δήθεν του χρέους, πρωτίστως σημειώνω ότι δια της κυρίως αίτησης παραθέσαμε σωρεία τεκμηρίων που καταδεικνύουν την ύπαρξη του σχετικού χρέους. Συγκεκριμένα: i. Σύμβαση μίσθωσης ημερ. 05/07/10 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. ii. Κατάσταση οφειλομένων της Εταιρείας καθώς και όλων των θυγατρικών εταιρειών της Μητρικής εταιρείας - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Αυτή η κατάσταση οφειλομένων ετοιμάστηκε συμφώνως των ενδιάμεσων λογαριασμών (intercompany balances) μέχρι 30106/15 που ετοιμάστηκαν από το βοηθό οικονομικό διευθυντή της Μητρικής Εταιρείας κ. Νικόλα Σώζου για όλες τις εταιρείες του ομίλου εταιρειών. Δηλαδή το βοηθό του κ. Δημήτρη Μαρίνου. iii. Κατάσταση λογαριασμού της Εταιρείας δια την περίοδο 01/07/15 μέχρι 31/07/15 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Η εν λόγω κατάσταση έχει χειρόγραφες σημειώσεις στο τέλος με υπόλοιπα, χειρογράφως καταγεγραμμένα. Ο λόγος είναι διότι υπό την επικεφαλίδα Credit, καταγράφεται ποσό €130,512.00 που αφορούσε τα ενοίκια συμφώνως της αναφερόμενης συμφωνίας μίσθωσης για τα οποία εκδόθηκαν επιταγές από την Αιτήτρια Εταιρεία προς τον ιδιοκτήτη του ενοικιαζόμενου υποστατικού και, συνακόλουθα ήτο έτοιμη η Εταιρεία να τα πληρώσει στην Αιτήτρια. Πάραυτα, η Εταιρεία, δεν πλήρωσε λόγω αδυναμίας/παράλειψης της στο τέλος και ακυρώθηκαν οι επιταγές πληρωμής του εν λόγω ενοικίου προς τον ιδιοκτήτη. Οι επιταγές που ακυρώθηκαν είναι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 16 της κυρίως αίτησης. Εκ της εν λόγω κατάστασης που ετοιμάστηκε στις 20/08/15 και αφορά τις οφειλές όλων των θυγατρικών κατά τις 30/06/2015, διαφαίνονται οι σχετικές οφειλές. Η Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση Εταιρεία τότε όφειλε €441 ,825.
- Τον lούλιο του 2015 της παραδόθηκαν εμπορεύματα αξίας €94,328.00 και, πλήρωσε στην μητρική εταιρεία το ποσό των €90,227.
- Συνεπώς για τον lούλιο του 2015 προστέθηκε υπόλοιπο οφειλόμενο €4,101.00 επί του οφειλομένου των €441,825.00 και σύνολο μέχρι τότε €445,926.
- iv. Κατάσταση λογαριασμού δια την περίοδο 01/08/15 μέχρι 31/08/15 - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 17 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Δια τον μήνα αυτό έγιναν πληρωμές €70,346.97 και παρεδόθησαν εμπορεύματα αξίας €88,938.
- Το δε υπόλοιπο για το μήνα αυτό ανέρχεται στα €18,591.
- Το συνολικό υπόλοιπο μέχρι την ημέρα αυτή ανέρχεται σε €464.517,
- v. Κατάσταση λογαριασμού καθόσον αφορά τα οφειλόμενα ενοίκια δυνάμει υπενοικίασης - παραχώρησης δικαιώματος χρήσης στην Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρεία - ΤΕΚΜΗΡΙΟ 18 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης - που ανέρχονται, μέχρι τον Αύγουστο του 2015, εις €82,907.
- Το εν λόγω ποσό προστιθέμενο μετά του ποσού των €464.517,98, ανέρχεται σε συνολικό οφειλόμενο ποσό €547.425,
- vi. Το ως άνω ποσό είναι και το οφειλόμενο ως εμφαίνεται δια των επιδοθέντων απαιτήσεων πληρωμής στην Εταιρεία - ΔΕΣΜΗ ΤΕΚΜΗΡΙΩΝ 19 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. vii. Αναφέρω ότι έχουν παραδοθεί και άλλα εμπορεύματα στην Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρεία ως επίσης και οι οφειλές ενοικίων τρέχουν και παραμένουν απλήρωτα.
- Περί όλων των ανωτέρω ξεκάθαρων και αναμφισβήτητων στοιχείων, το μόνο που έχουν να πουν οι αιτητές στην παρούσα, είναι ότι τα αμφισβητούν. Τα στοιχεία που χρησιμοποιούν είναι 2 emaiI και μια επιστολή των δικηγόρων τους. Απορρίπτω πλήρως αυτά τα έγγραφα τα οποία δεν αναφέρουν τίποτα για το χρέος που υφίσταται παρά μόνο περιέχουν αόριστες και αβάσιμες αναφορές. Παράλληλα, δεν αμφισβητούν ουσιαστικά το χρέος παρά μόνο, χωρίς καμία τεκμηρίωση, προβάλλουν τη θέση ότι υπάρχουν παραποιήσεις στα βιβλία της μητρικής εταιρείας, προβάλλουν ότι αυτά είναι ημιτελή, προβάλλουν ότι υπήρξαν απάτες τις οποίες δεν προσδιορίζουν αλλά, σε καμία περίπτωση δεν αναφέρουν κάτι το σχετικό με όλα τα τεκμήρια που παραθέσαμε στην κυρίως αίτηση σε σχέση με το χρέος της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας. Καμία θέση, καμία αμφισβήτηση παρά μόνο λόγια χωρίς καμία τεκμηρίωση τα οποία συνοδεύονται με μια άκρως ανυπόστατη θέση περί περιόδου πιστώσεως πληρωμής υποχρεώσεων εντός 60 ημερών και όχι άμεσα ενώ, το χρέος το οποίο προβάλλεται δια της κυρίως αίτησης, ισχύει από τον Αύγουστο του 2015 δηλαδή, 3 και πλέον μήνες μετά τις 06/11/15 - ημερομηνία καταχώρησης της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης.
- Η μόνη δε τεκμηρίωση που προβάλλουν οι Συμβούλοι Α είναι μια δήθεν δικανική έκθεση της εταιρείας KPMG η οποία επισυνάπτεται στο Τεκμήριο Ε3 της αίτησης τους - επιστολή δικηγόρων τους ημερ. 18/09/
- Το πρώτο που θέλω να τονίσω είναι ότι, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, αυτή η έκθεση δήθεν της KPMG ετέθη ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια εκδίκασης της αίτησης για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος της αγωγής 2490115 και απορρίφθηκε πανηγυρικά. Ο λόγος έγκειται στο ότι πρόκειται για μια κατά παραγγελία των Συμβούλων Α έκθεση της εταιρείας KPMG δια της οποίας δήθεν αποδεικνύεται ότι παραποιούμε βιβλία, κακομεταχειριζόμαστε την εταιρεία κλπ. Την εν λόγω έκθεση παρουσίασαν ως Τεκμήριο 18 της ένστασης τους στα πλαίσια της αίτησης μας για έκδοση απαγορευτικού διατάγματος στην αγωγή αρ.
- Για την εν λόγω ούτε καλούμενη δικανική έκθεση που αναφέρεται σε επισκέψεις το Δεκέμβριο του 2014, αναφέρω τα ακόλουθα: Α) Είναι ένα άκρως ανυπόστατο, αναληθές έγγραφο. Σημειώνω δε ότι ποτέ δεν επισκέφθηκε τα γραφεία της εταιρείας η KPMG κατά το Νοέμβριο - Δεκέμβριο του 2014 όπως καταγράφεται στην εν λόγω έκθεση εξ όσων εγώ τουλάχιστο γνωρίζω. Β) Το έγγραφο αυτό βρίθει ανακριβειών και, χωρίς καν να διαβαστεί στο σύνολο του, μόνο και μόνο η αναφορά του στη δεύτερη σελίδα αυτού υπό τον τίτλο «Σημαντική Ειδοποίηση» καταδεικνύει την ορθότητα των όσων πιο πάνω αναφέρω. Το έγγραφο αυτό λοιπόν ξεκινά με ειδοποίηση η οποία λέει ότι αυτή η έκθεση ετοιμάστηκε για αποκλειστική χρήση από τους Συμβούλους Α. Δεν επιτρέπεται η καθ' οιονδήποτε τρόπο χρήση της είτε δια εκτύπωσης, φωτοτυπίας ή αναφοράς σε άλλο μέρος αυτής ή του συνόλου της ούτε και μπορεί ν χρησιμοποιηθεί ως βάση για οποιαδήποτε σύμβαση, συμφωνία ή άλλο έγγραφο χωρίς την προηγούμενη γραπτή συγκατάθεση της εν λόγω εταιρείας KPMG. Επίσης, η εταιρεία KPMG λέει ότι δεν εγγυάται την πληρότητα και ακρίβεια των πληροφοριών που της δόθηκαν για να συντάξει αυτή την έκθεση ούτε και αναλαμβάνει οποιαδήποτε ευθύνη σχετικώς με ζημιά ή απώλεια που ήθελε προκύψει από τυχόν λάθη και/ή υποθέσεις που έγιναν κατά την ετοιμασία της εν λόγω έκθεσης βάσει αυτών των πληροφοριών ή από αμέλεια ή από άλλη αιτία συνδεδεμένη ή συσχετισμένη με τέτοια μελέτη και/ή πληροφορίες. Αυτό λοιπόν το έγγραφο το ίδιο αυτοαναιρείται και καθορίζει το περιεχόμενο του ως ανακριβές, ανυπόστατο και βεβαίως αποποιείται κάθε ευθύνης. Επίσης, στην ίδια σελίδα, το έγγραφο αυτό καταγράφει ότι αποτελεί εργασία διαβουλευτικού χαρακτήρα και όχι διαβεβαιωτικού και δεν επεκτείνεται σε εξέταση επιμέρους τεχνικών διαδικασιών της μητρικής Εταιρείας αλλά περιορίζεται στους τομείς που έχουν αναγνωριστεί και εγκριθεί από τον πελάτη!! προς έλεγχο. Δηλαδή, έγινε «έλεγχος» κατόπιν εντολής, υπόδειξης, διαταγής από τους Συμβούλους Α!! Γ) Η θέση μου είναι πως ξεκάθαρα αυτό το έγγραφο έγινε κατ' εντολήν των Συμβούλων Α για να εξυπηρετήσει τους αθέμιτους σκοπούς τους και το απορρίπτω πλήρως ως παντελώς ανυπόστατο. Δ) Ολόκληρο δε το περιεχόμενο του είναι απορριπτέο. Ε) Προς πλήρη επίρρωση των ανωτέρω καταθέτω ως Τεκμήριο 2 της παρούσας (κατατέθηκε και στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15) έκθεση των εγκεκριμένων ελεγκτών lωάννου και Θεοδούλου Λτδ με θέμα «Σχόλια για την δικανική έρευνα KPMG» που ετοιμάστηκε τον lούνιο του 2015 και, εις την οποία καθίστανται σαφή όλα τα πιο πάνω λεγόμενα μου αλλά και, το γεγονός ότι η εν λόγω δήθεν δικανική έκθεση, δεν αποτελεί τίποτα άλλο παρά μόνο ένα συνονθύλευμα ψεύδους και αναληθειών. Μεταξύ άλλων, στην εν λόγω έκθεση καταγράφεται η πλήρης διάψευση της θέσης ότι ο κ. Τιμινής (πρώην οικονομικός διευθυντής της εταιρείας) είχε πρόσβαση στο λογισμικό της εταιρείας μετά την παραίτηση του κάτι το οποίο υποστηρίζουν εναντίον μας οι Συμβούλοι Α, η παντελής έλλειψη έρευνας περί των πορισμάτων σε σχέση δήθεν με τα ποσά/μισθούς των Συμβούλων Β, η ύπαρξη πληρωτέων ποσών προς όφελος των Συμβούλων Β τα οποία ακόμα δεν δόθηκαν παρά το γεγονός ότι υπάρχουν οι σχετικές επιταγές προς τούτο και λοιπά άλλα ξεκάθαρα ζητήματα. Συμπερασματικά δε, διαφαίνεται ευκρινώς ότι η εν λόγω έκθεση της εταιρείας KPMG παρουσιάζει σοβαρές ελλείψεις, δεν παρουσιάζει την πραγματική εικόνα της εταιρείας, βασίζεται σε ελλιπέστατα στοιχεία και είναι πλήρως και παντελώς αναξιόπιστη. ΣΤ) Το πιο σημαντικό όμως στοιχείο είναι ότι, δεν λέει τίποτα απολύτως για τις οφειλές των θυγατρικών εταιρειών προς τη μητρική εταιρεία. Ούτε για τα οφειλόμενα δυνάμει παραδοθέντων εμπορευμάτων, ούτε για τις καταστάσεις λογαριασμού ούτε τίποτα. Δεν αμφισβητεί δηλαδή την ύπαρξη οφειλών. Αναφέρεται σε παραποιήσεις στα βιβλία της εταιρείας για τις οποίες παραποιήσεις, υπάρχουν ήδη εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες. Το μόνο σχετικό που έχω να πω περί του θέματος εφόσον, δεν αφορά την παρούσα κυρίως αίτηση εκκαθάρισης όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, είναι ότι υπάρχει γραπτή ομολογία του πρώην οικονομικού διευθυντή της μητρικής εταιρείας κ. Μάριου Τιμινή ότι οι παραποιήσεις γίνονταν κατ' εντολήν των Συμβούλων Α. Παραπέμπω το Σεβαστό Δικαστήριο στο Τεκμήριο 1 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης (αίτηση δια έκδοση απαγορευτικού διατάγματος στην αγωγή αρ. 2490/15) που καταγράφει πλήρως τα σχετικά γεγονότα.
- Καταθέτω ακόμα ως Τεκμήριο 3 της παρούσας (επίσης κατατέθηκε στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15) άλλη μια έκθεση των ελεγκτών lωάννου και Θεοδούλου ημερ. 09/06/15 η οποία έγινε μετά την έκδοση του διατάγματος της αγωγής αρ. 2490/15 όταν και κατέστη δυνατό εφόσον, το εν λόγω διάταγμα αντιμετώπισε τις αυθαίρετες και παράνομες αρνήσεις και αποκρύψεις εκ μέρους των Καθ' ων η αίτηση. Παραπέμπω δε εκ της εν λόγω έκθεσης, εις τα ακόλουθα που βεβαιώνουν ότι οι Συμβούλοι Α συνωμοτούν εις βάρος της εταιρείας και, οι αντίθετοι προς τούτο ισχυρισμοί τους είναι ψευδείς: - Παράγραφος 2 όπου καταγράφονται τα συμπεράσματα της. Φαίνεται λοιπόν διαφορά στα υπόλοιπα που παρουσιάζονται στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας σε σχέση με τις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις αυτής. Φαίνεται διαφορά καταχωρηθέντων χρεώσεων και πιστώσεων με αποτέλεσμα το ισοζύγιο της εταιρείας να μην ισοζυγεί, μη καταχώρηση του εκδοθέντος μετοχικού κεφαλαίου, ασυμφωνίες υπολοίπων και μεταφορών αυτών και λοιπές άλλες εμφανέστατες ασάφειες και ασυμφωνίες. - Παράγραφος 2.1 όπου καταγράφεται ότι τις εν λόγω καταστάσεις που είναι εμφανές πως διαφέρουν από την πραγματικότητα, ο κ. Μαρίνου τις βεβαίωνε χωρίς επιφυλάξεις σημειώνοντας ότι «δίνουν αληθινή και δίκαιη εικόνα της εταιρείας». Στην επόμενη σελίδα υπό την ίδια παράγραφο υπό τον τίτλο αποθέματα, διαφαίνεται ότι κατά το κλείσιμο του έτους 2010 δεν υπήρχε διαθέσιμη κατάσταση αποθεμάτων ούτε και το ποσό αυτό ήταν καταχωρημένο στα λογιστικά βιβλία της εταιρείας. Πάραυτα, στις ελεγμένες οικονομικές καταστάσεις. παρουσιάζονταν αν ανέρχονται εις ποσό €118,320.
- Ο κ. Μαρίνου χρησιμοποιούσε αναληθή στοιχεία και λογαριασμούς.
- Καταθέτω επίσης σχετικώς επιστολή μας ημερ. 24/09/15 ως Τεκμήριο 3 Α η οποία επιστολή εστάλη προς απάντηση της επιστολής των δικηγόρων των Συμβούλων Α - τεκμήριο Ε3 της παρούσας αίτησης δια απόρριψη - που θεμελιώνει πλήρως όλα όσα πιο πάνω αναφέρω. Σχετικό μου email επίσης καταθέτω ως Τεκμήριο 3Β ημερ. 13/10/15 το οποίο αποτελεί την απάντηση στο email - Τεκμήριο Ε2 της παρούσας αίτησης απόρριψης και βεβαιώνει όλα όσα πιο πάνω αναφέρω.
- Τα πιο πάνω σε συνδυασμό με τα Τεκμήρια 4 - 12 της κυρίως αίτησης φανερώνουν ότι ουδεμία καλόπιστη ή αληθής αμφισβήτηση χρέους υπάρχει. Η αλήθεια είναι ότι αρχικώς υπήρχε η καθυστέρηση πληρωμής των οφειλών της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση Εταιρείας. Ακολούθως, αντί για πληρωμή ως όφειλε, επιχείρησε άνευ της αποδοχής της μητρικής εταιρείας, να συμψηφίσει ή και μεταφέρει τις οφειλές της σε άλλες θυγατρικές εταιρείες του ομίλου. Μεταγενέστερα, επιχείρησε να ισχυριστεί ότι υπάρχουν παραποιήσεις στα βιβλία των εταιρειών και επομένως, δήθεν υπάρχει σύγχυση ή αβεβαιότητα για τα υπόλοιπα που υπάρχουν. Αυτή η δήλωση/τοποθέτηση ήτο κακόπιστη ξεκάθαρα εν όψει του γεγονότος ότι οι όποιες παραποιήσεις υπάρχουν έγιναν δια συνομωσίας των Συμβούλων Α - προσώπων που έχουν τον έλεγχο της Εταιρείας αλλά και όλων των θυγατρικών του ομίλου - με τον πρώην οικονομικό διευθυντή του ομίλου εταιρειών και επομένως επικαλούνται τις δικές τους παρανομίες για να αποφύγουν την πληρωμή των οφειλών τους και, επίσης, εν όψει του γεγονότος ότι οι παραποιήσεις που έγιναν δεν αφορούν τα χρέη της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση Εταιρείας προς τη μητρική εταιρεία ή και δεν τα επηρεάζουν. Μετά δε τον ισχυρισμό περί παραποιήσεων, ισχυρίστηκαν οι Σύμβουλοι Α ότι δήθεν οι απαιτήσεις πληρωμής σχετικώς με την παρούσα στάλθηκαν παράτυπα ή και παράνομα ενώ κάτι τέτοιο, ως εμφαίνεται εκ των πιο πάνω επιστολών, σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί. Είναι επομένως φανερό ότι καμία αμφισβήτηση δεν υπάρχει απλά, ψευδείς και ανυπόστατες αιτιάσεις οι οποίες, όπως φαίνεται από τα τεκμήρια που έχουν παραθέσει οι Συμβούλοι Α και όπως ευσεβάστως καλώ το Σεβαστό Δικαστήριο να εξετάσει, καμία σχέση δεν έχουν με τα οφειλόμενα προς όφελος της μητρικής εταιρείας. Μιλούν για ενέργειες δόλιες εκ μέρους μας, ανυπόστατα πλήρως βέβαια, αλλά, δεν αφορούν το χρέος που υφίσταται από την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση προς τη μητρική εταιρεία. Δεν υπάρχει επαναλαμβάνω καμία, είτε ουσιαστική είτε άλλως πως αμφισβήτηση. Υπάρχει μόνο θέση ότι εμείς - οι Συμβούλοι Β - βλάπτουμε την εταιρεία κλπ. Αυτό είναι αναληθές αλλά, ανεξάρτητα, όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου, δεν έχει καμία σχέση με την αναμφισβήτητη οφειλή προς τη μητρική εταιρεία.».
- Καθόσον δε αφορά τα περί εκβιασμού δια του δικηγόρου μας, αναφέρω τα ακόλουθα: i. Οι Σύμβουλοι Α περί τον Αύγουστο του 2015 καταχώρησαν τις Αγωγές αρ. 1554/15 και 1588/15 όπου εξέδωσαν μονομερώς άκρως καταχρηστικά εναντίον μας διατάγματα. Στα πλαίσια των εν λόγω αγωγών οι οποίες εκκρεμούν προς εκδίκαση, κατόπιν κοινού αιτήματος των δικηγόρων μας μετά από δηλώσεις για πρόθεση συμβιβασμού από τους Συμβούλους Α, αναβλήθηκε ή και καθυστέρησε η εκδίκαση των σχετικών καταχρηστικών αιτήσεων των Συμβούλων Α εναντίον μας ούτως ώστε να γίνουν προσπάθειες για διευθέτηση των συνολικών διαφορών μεταξύ Συμβούλων Α και Συμβούλων Β. ii. Διεφάνη βέβαια στην πορεία ότι αυτές οι προσπάθειες, καθόσον αφορά τους Συμβούλους Α, ήταν απλά λόγια και κινήσεις εντυπωσιασμού αλλά και εξασφάλισης περαιτέρω χρόνου δια να προωθήσουν τις δόλιες μεθοδεύσεις και σκοπούς τους αφού, ενώ εκκρεμούσαν ή και πολύ λίγο αφότου απερρίφθησαν οι σχετικές μας προτάσεις διευθέτησης, έκλεισαν τους λογαριασμούς της μητρικής εταιρείας στραγγαλίζοντας την πλήρως. iii. Στα πλαίσια όμως απάντησης στην παρούσα αίτηση απόρριψης εκ μέρους μου αλλά και κατάδειξης της πλήρους αδιαλλαξίας αλλά και κακοβουλίας των Συμβούλων Α, παραθέτω στο Σεβαστό Δικαστήριο την ουσία αυτών των συζητήσεων: i. Εν όψει λοιπόν αυτών των δηλώσεων που είχαν κάνει οι Συμβούλοι Α - Καθ' ων η αίτηση στην παρούσα τότε, αναμέναμε σχετική εκ μέρους των πρόταση διευθέτησης. Επειδή δεν εστάλη, στις 15/09/15 στείλαμε επιστολή δια του δικηγόρου μας πληροφορώντας ότι εμείς έχουμε εξετάσει τα δεδομένα στη βάση των οποίων θα υποβάλουμε πρόταση και, αναμένουμε την πρόταση των Συμβούλων Α στην παρούσα. Επισυνάπτω την εν λόγω επιστολή ημερ. 15/09/15 ως Τεκμήριο
- ii. Την ίδια ημέρα εις απάντηση, οι Συμβούλοι Α απέστειλαν επιστολή που περιείχε την εν λόγω πρόταση τους. Την επιστολή επισυνάπτω ως Τεκμήριο 5 της παρούσας. Όπως φαίνεται εκ της εν λόγω επιστολής, οι Συμβούλοι Α πρότειναν να πάρουν τα πάντα και εμείς τίποτα. Συγκεκριμένα, οι Συμβούλοι Α απαίτησαν τις εταιρείες Agromarkets (Larnaca) Ltd και Prinos Lachanagora Ltd με όλα τα περιουσιακά τους στοιχεία χωρίς να αναφέρονται σε αυτά τα περιουσιακά στοιχεία. Η πραγματικότητα είναι ότι, στη βάση της δομής των εταιρειών του ομίλου, οι 2 αυτές εταιρείες έχουν όχι απλά τη μερίδα του Λέοντο αλλά, ουσιαστικά όλα τα περιουσιακά στοιχεία του ομίλου. Τούτο διαφαίνεται εκ της αναλυτικής μας απάντησης αλλά και αντιπρότασης στην εν λόγω επιστολή. iii. Απαντήσαμε λοιπόν δια επιστολής ημερ. 17/09/15 την οποία και επισυνάπτω ως Τεκμήριο 6 της παρούσας και, την οποία παραθέτω αυτούσια: ... Εν αντιθέσει λοιπόν με τους Συμβούλους Α, εμείς προτείναμε ένα άκρως ισορροπημένο και δικαιότατο διαχωρισμό του ομίλου εταιρειών στην βάση του οποίου θα συνέχιζε η λειτουργία όλων των εταιρειών της μητρικής εταιρείας περιλαμβανομένης. Προσφέραμε δε στους Συμβούλους Α τζίρο €16,300,000 με έσοδα μετά το φόρο €560,000 ετησίως ενώ, για εμάς προτείναμε τζίρο €10,200,000 με έσοδα €500,000 ετησίως. Μάλιστα δε, τα αναφερόμενα αυτά έσοδα, τζίρος κτλ βασίζονται σε σημείωμα του κ. Κωνσταντίνου Λόρδου ημερ. 30/08/15 ως το απέστειλε ο ίδιος σε εμάς και επισυνάπτεται και στην εν λόγω επιστολή μας. Δηλαδή, με βάση δικούς τους υπολογισμούς τους προσφέραμε μια δικαιότατη λύση όπου εκείνοι εξασφάλιζαν μεγαλύτερης αξίας περιουσιακά στοιχεία από εμάς. iv. Η απάντηση των Συμβούλων Α ήρθε υπό τη μορφή πρόσκλησης σε συνάντηση η οποία έγινε περί τα τέλη Σεπτεμβρίου στο ξενοδοχείο Hilton όπου και πάλι διεφάνη η αδιαλλαξία τους. Επισυνάπτω ως Τεκμήριο 7 σχετική επιστολή του δικηγόρου μας ημερ. 05/10/
- Ως εμφαίνεται στην εν λόγω επιστολή, πέραν του ότι παραμείναμε σταθεροί στις προτάσεις και θέσεις μας, προτείναμε και πρόσθετες εναλλακτικές στους Συμβούλους Α οι οποίοι, σημειώνω, παρέμειναν αδιάλλακτοι. v. Απαντητικά της ως άνω επιστολής, οι Συμβούλοι Α δια επιστολής των - Τεκμήριο 8 - απορρίπτουν τις θέσεις μας ως παράλογες αλλά, χωρίς να μας λένε τι είναι αυτό το παράλογο στην πρόταση μας να τους δώσουμε €16,000,000 και να πάρουμε εμείς περί τα €10,000,
- vi. Ο Δικηγόρος μας απήντησε δια επιστολής ημερ. 07/10/15 Τεκμήριο 9 - εκφράζοντας ουσιαστικά την απογοήτευση μας για την όλη στάση των Συμβούλων Α. Αυτή είναι η επιστολή την οποία επικαλούνται και καταθέτουν ως Τεκμήριο Στ στην παρούσα αίτηση απόρριψης οι Συμβούλοι Α για να αποδείξουν δήθεν εκβιασμό. Το κάνουν χωρίς να παραθέτουν όλο το ως άνω υπόβαθρο εσκεμμένα, δολίως και παραπλανητικά. vii. Η πραγματικότητα είναι ότι διεφάνη στην πορεία ότι όλη η πιο πάνω διαπραγμάτευση ήτο απλώς ένα τέχνασμα για να καθυστερήσει η εκδίκαση των αιτήσεων στις αγωγές αρ. 1554/15 και 1588/
- Ο όλος σκοπός των Συμβούλων Α ήτο και είναι όχι η άρση των προβλημάτων στην μητρική εταιρεία τα οποία οι ίδιοι δημιούργησαν αλλά, άπληστα και άδικα η υφαρπαγή των πάντων και ο εξοστρακισμός μας από τις εταιρείες για τις οποίες χύσαμε άπλετο ιδρώτα για να ιδρύσουμε και καταστήσουμε τόσο επιτυχείς. Εξ ου και παράλληλα με αυτές τις προσπάθειες διαπραγμάτευσης, φρόντισαν να κλείσει ο λογαριασμός στην τράπεζα SOCIΕΤΕ και δεν επέτρεψαν ούτε και επιτρέπουν το άνοιγμα οιουδήποτε άλλου λογαριασμού σε άλλη τράπεζα. Αυτό είναι το πραγματικό πρόσωπο των Συμβούλων Α το οποίο πλέον, δεν διστάζουν απροκάλυπτα να το δείχνουν. Δεν διστάζουν να δηλώνουν, δια των ενεργειών τους, ότι η μητρική εταιρεία δεν θα επιτραπεί να λειτουργήσει παρά μόνο εάν ικανοποιηθούν οι άπληστες, κακόβουλες αλλά και άδικες απαιτήσεις τους. viii. Ακριβώς αυτός είναι ο λόγος που εστάλη η επιστολή - Τεκμήριο Στ της αίτησης των Συμβούλων Α. Όταν έγινε αντιληπτός ο εμπαιγμός τους και πως καμία λύση δεν ήθελαν παρά μόνο παραμονή σε ισχύ των καταχρηστικότατων διαταγμάτων στις αγωγές αρ. 1554/15 και 1588/15, εστάληκε η επιστολή ημερ. 07/10/15 που αναφέρει την πραγματικότητα και αφού, την έθεσαν ενώπιον σας οι Καθ' ων, βρίσκω ορθό να την παραθέσω και εγώ. Δυστυχώς οι Καθ' ων η αίτηση δεν καταβαίνουν τίποτα. Παρά το διάταγμα στην αγωγή 2490/15, συνέχισαν ή, καλύτερα, εντατικοποίησαν τις μεθοδεύσεις τους καταστρέφοντας την εταιρεία. Συνεπώς, ο μόνος τρόπος να λογικευτούν είναι όταν οι ασύδοτες ενέργειες των ιδίων φέρουν όλο το οικοδόμημα, των θυγατρικών περιλαμβανομένων και όχι μόνο της μητρικής που δεν τους ενδιαφέρει, στο χείλος της καταστροφής και κινδυνεύσουν οι προσωπικές τους εγγυήσεις. Ειδάλλως, θα συνεχίσουν ακάθεκτοι. Αυτό αποτελεί την πραγματικότητα και ουδείς εκβιασμός ή αλλότρια ψευδή κίνητρα που μας αποδίδονται δεν ισχύουν. ix. Σημειώνω ότι οι εν λόγω αγωγές και αιτήσεις αρ. 1554/15 και 1588/15 ακόμα εκκρεμούν εν όψει εξαίρεσης του Έντιμου Δικαστού, μετά από αίτημα και αγόρευση του δικηγόρου μας, που αρχικώς τις άκουσε λόγω αντικειμενικού κωλύματος συνεπεία της εμπλοκής του αδελφού του - ο οποίος είναι εργοδοτούμενος του κ. Κωνσταντίνου Λόρδου/εκ των Συμβούλων Α - σε περιστατικό σχετικό με τις εν λόγω υποθέσεις. Έχουν οριστεί δια ακρόαση στις 15/12/
- x. Δέον ακόμα να σημειώσω ότι για όλα όσα πιο πάνω ανέφερα, έχω καταχωρήσει σχετικές αιτήσεις για έκδοση διαταγμάτων διατάττον τους Συμβούλους Α να παύσουν την παρεμπόδιση της λειτουργίας των λογαριασμών της μητρικής εταιρείας κάτι το οποίο, εν πάση περιπτώσει, ουδεμία σχέση έχει με τα επίδικα θέματα της παρούσας όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου. Εδώ υπάρχει μια οφειλή που δεν έχει καθόλου αμφισβητηθεί πάραυτα, αδίκως αξιώνεται απόρριψη της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης.
- Σε σύνοψη αναφέρω ότι καμία αμφισβήτηση χρέους δεν υφίσταται ούτε και υπάρχει οποιαδήποτε παρανομία στον τρόπο καταχώρησης της κυρίως αίτησης. Τα όσα αναφέρει η αίτηση δια απόρριψη, δεν αγγίζουν καθόλου ούτε και αφορούν την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης. Τίποτα απολύτως δεν αφορά το χρέος το οποίο είναι σαφές και αναμφισβήτητο και ουδόλως έχει αμφισβητηθεί». [Δ]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
- Η νομική πτυχή των ζητημάτων που εγείρονται προς εξέταση από την υπό κρίση Αίτηση, έχω εντοπίσει να αναλύεται στην απόφαση της έντιμής Π. Ε. Δ. Λευκωσίας, Στ. Χατζηγιάννη, ημερομηνίας 06/12/2013 στην Αίτηση Αρ.: 433/11, Αναφορικά με την εταιρεία G. Paraskevaides
(1966)Ltd, ανάλυση με την οποία συμφωνώ και την υιοθετώ: «Στην υπόθεση Charles Forte Investments Ltd v. Amanda
(1964)Ch.240 Court of Appeal αποφασίστηκε ότι η διάλυση εταιρείας αποτελεί δραστικό μέτρο και η επιδίωξη της μπορεί να προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά. Συνεπώς, οποτεδήποτε υπάρχει η ευχέρεια παροχής διαζευκτικής θεραπείας, μπορεί εύλογα να διαγραφεί η αίτηση για διάλυση, στα πλαίσια της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, εφόσον η αίτηση κρίνεται εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Το πιο κάτω απόσπασμα είναι σχετικό:«The court has inherent jurisdiction to strike out a petition for winding up which is bound to fail, and to grant an injunction restraining the presentation of such petition». Αναφορά στην πιο πάνω υπόθεση έγινε στην υπόθεση In Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ 246, όπου αποφασίστηκε ότι: "Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημαίνεται ότι διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο του οποίου επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται αυτοτελώς με βάση την αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει. (Βλ. Buttes Gas & Oil Co. v. Hammer [1975] 2 W.L.R., 425). Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του δικαστηρίου για τη διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσο διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου• δηλαδή, χρήση των μέσων του δικαίου για αλλότριους σκοπούς.". Στην υπόθεση Γίγας ν. Ουστά
(1994)1 Α.Α.Δ. 1109 αποφασίστηκε ότι: "σύμφυτη είναι η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου η οποία ενυπάρχει λόγω της ταύτισής της με το Δικαστήριο και της αναγκαιότητας ύπαρξης της για τη λειτουργία του δικαστηρίου ως δικαστηρίου δικαίου.". Επίσης, στο σύγγραμμα «Applications to Wind up Companies» του Derek French σελ.221, αναφέρονται τα εξής: "An application to the Court for an Order striking out a petition [.] invoked the Court's inherent jurisdiction to prevent abuse of its process. This is so despite the existence of provisions in rules of court concerning abuse of process.". Σχετική επί του θέματος είναι η Αγγλική υπόθεση Re Martin Coulter Enterprises Ltd [1988] ΒCLC 12, 19 όπου αποφασίστηκε ότι: "The power to strike out proceedings on the ground that it is in abuse of the process of the court is founded on the principle that parties are not to be harassed by frivolous, vexatious or hopeless litigation.". Αντίστοιχα, στην υπόθεση Re A Company [1894] 2 Ch. 349, 350 λέχθηκε ότι: "But the Court has an inherent jurisdiction to stay proceedings where they amount to an abuse of its process.". Στην Κυπριακή υπόθεση Alecos Constantinides v. 1. Ekdotiti Eteria Vima Ltd, κ.ά
(1983)1A C.L.R. 348, 349, το Ανώτατο έκρινε τα εξής: "This Court [.] has inherent power not only to restrain abuse of process, but also to secure obedience to the law; that associated with the power to restrain abuse is the undoubted power of the Court to control proceedings before it; that not only conduct diminishing the authority and constitutional role of the Courts may be stopped in the exercise of the inherent powers of the Court, but the exercise of rights given by law as well, whenever fraught with an ulterior motive; that the jurisdiction to restrain abuse of process is the only power available to the court to stop a party from subverting the course of justice.". Τέλος, στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Τζεννάρο Περρέλα
(1995)1 Α.Α.Δ. 217, 222, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα εξής: "Η δικαιοδοσία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των διαδικασιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσο τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.". Από τις πιο πάνω αυθεντίες προκύπτει κατά τρόπο αδιαμφισβήτητο ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να παραμερίσει αίτηση για εκκαθάριση εταιρείας, ασκείται στα πλαίσια της σύμφυτης εξουσίας του Δικαστηρίου, όταν μια διαδικασία κριθεί καταχρηστική (abuse of process of the Court) και η σύμφυτη εξουσία είναι ανεξάρτητη από οποιουσδήποτε δικονομικούς κανονισμούς. Τονίζεται ότι η βάση της παρούσας αίτησης είναι οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και όχι η Δ.27 Θ.3 και Δ.19 Θ.26 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών. Επομένως έχω την άποψη ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να λάβει υπόψη του όλα τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον του, προκειμένου να ασκήσει τις συμφυείς εξουσίες του, χωρίς να περιορίζεται αποκλειστικά στο περιεχόμενο της αίτησης διάλυσης για να αποφασίσει την εγκυρότητα της, όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση In Re Pelmako (ανωτέρω), στην οποία, σημειώνεται ότι η αίτηση για διαγραφή της αίτησης διάλυσης βασιζόταν στην Δ.19 Θ.26 και Δ.27 Θ.3. Στην συγκεκριμένη περίπτωση, οι Αιτητές ζητούν τη διαγραφή της αίτησης διάλυσης διότι, όπως ισχυρίζονται, εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμό χρέος προς τους Καθ' ων η Αίτηση, το οποίο δεν είναι εκκαθαρισμένο και η αίτηση διάλυσης έχει καταχωρηθεί για αλλότριους σκοπούς και αποτελεί πρόδηλη κατάχρηση της Δικαστικής διαδικασίας. Το πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση Ανδρέας Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd
(2010)1(Β) Α.Α.Δ. 991, στη σελ.998-999 είναι σχετικό: "Όπως καθαρά διαφαίνεται από τις πρόνοιες του εδαφίου (α) του άρθρου 212, τις οποίες κατά κύριο λόγο επικαλείται ο εφεσείων, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Τίθεται επομένως ευθέως το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής" ή πιο συγκεκριμένα κατά πόσο ο εφεσείων - αιτητής στην εκδικασθείσα αίτηση μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής". Παρόμοιο θέμα που αφορούσε στη διακρίβωση του ποιος μπορεί να θεωρηθεί ως "πιστωτής" μέσα στην έννοια του επόμενου άρθρου που ακολουθεί, δηλαδή του άρθρου 213(ι) του Νόμου, το οποίο παραθέτει τη διαδικασία υποβολής της αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας, εξετάστηκε από το Εφετείο στη Σπανού v. G.I.P. Constructions Ltd
(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 315. Εξετάζοντας το θέμα τούτο, το Εφετείο, αφού υπενθύμισε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213
(1)του Κυπριακού περί Εταιρειών Νόμου ήταν ταυτόσημες με τις πρόνοιες του S.224
(1)του Αγγλικού Companies Act 1948, ανέφερε και τα εξής στη σελίδα 321 του τόμου αποφάσεων: "Ο όρος "πιστωτής", βάσει του ίδιου άρθρου του αγγλικού νόμου, δεν περιλαμβάνει "a person whose debt is substantially disputed even if the companyis in fact insolvent" - πρόσωπο του οπoίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. Mann v. Golastein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.L.R. 523, Palmer's πιο πάνω, σελ.1127, παρ. 85-14, Halsbury's Laws of England, 4th Ed., Vol.7, para. 1004). Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή. Δεν περιλαμβάνει, επίσης, πρόσωπο το οπoίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. Re Pen - y -van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477)". Όπως δε πρόσθεσε το Εφετείο στην ίδια απόφαση, έστω ακόμα και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή ήταν για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός εστερείτο του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Ακόμη και πού παλαιότερα τα Δικαστήρια ακολουθούσαν την ίδια σταθερή προσέγγιση επί του εξεταζόμενου θέματος. Όπως είχε λεχθεί και στην Αγγλική απόφαση στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheeseand Green [1894] 70 LT 271 επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση ως μέθοδος άσκησης πίεσης σε εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797). Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 4η έκδοση 2004, reissue, volume 7
(3)para 452 σημειώνονται τα ακόλουθα: "Who may not petition. .. A winding-up order may not be made on a debt which is disputed in good faith by the company; the court must see that the dispute is based on a substantial ground. A dispute as to the precise amount due is not a sufficient answer to the petition. If there is a genuine dispute, the petition may be dismissed or stayed.". Η οφειλή προς τον πιστωτή θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη (βλ. Αναφορικά με την εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd
(1998)1 A.A.Δ. 2226 και Re James Millward & Co Ltd
(1940)Ch.333). Όπως αναφέρεται και στο σύγγραμμα Palmer's "Company Precedents" Part 2 Winding Up, 17η έκδοση σελ.39: "A creditor of the company for a sum of money presently and unconditionally due and payable is unquestionably a creditor who can present a petition for winding up.". Στην υπόθεση Re a Company (No.,003079 of 1990) and other petitions
(1991)ΒCLC 235, 236 αποφασίστηκε ότι: "The test for determining whether the petition should be struck out is the same as that where there is an application to restrain the presentation of a petition or to restrain the advertisement of a petition on the grounds that there is a bona fide dispute on substantial grounds as to the company's liability to pay the debt with respect to which the winding-up order is sought. Accordingly, the Court could strike out a petition if, when the matter comes on for a substantive hearing, it is bound to be dismissed because the locus standi of the petitioner is disputed.". Οι Αιτητές σε αίτηση παραμερισμού (ως η παρούσα), προς ικανοποίηση του ισχυρισμού τους ότι υπάρχει γνήσια αμφισβήτηση του χρέους, έχουν την υποχρέωση να δείξουν ότι υπάρχει τουλάχιστον γνήσιο θέμα προς συζήτηση ("genuine triable issue"). Στην υπόθεση Abbey National Plc v. JSF Finance & Currency Exchange Co Ltd
(2006)EWCA Civ. 328 το Δικαστήριο έκρινε ότι: "In order to establish that there are substantial grounds for disputing the debt, the company should be able to show that its contention is fairly arguable and that there is prima facie evidence of the relevant facts to support its contention.". Επίσης στην υπόθεση IS Incorporation Ltd
(2005)EWHC 404 (Ch) at 87 LTL 29/3/2005 αποφασίστηκε ότι: "... and I ought to restrain presentation of a winding up petition, even if (in the context of a summary judgment application) the defense could be regarded as "shadowy".". Στην περίπτωση που το Δικαστήριο θεωρεί ότι υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία κατά πόσο το χρέος οφείλεται ή όχι, τότε είναι η εταιρεία που θα πρέπει να επωφεληθεί από αυτή την αμφιβολία. Σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την παρ. Α7-063 του Συγγράμματος Commercial Litigation Pre - emptive remedies" Sweet & Maxwell 2007: "On application by the company for an injunction to restrain the presentation of a winding up petition, the court must balance an unpaid creditors undoubted right to petition on the basis of an undisputed debt as against the company's right not to have its commercial standing and credit damaged, so being presusured into paying a debt which in not due. If there is doubt as to whether there is a genuine dispute as to whether the debt is owed or not, then it should be the company which is entitled to the benefit of it.» Όταν υπάρχει γνήσια αμφισβήτηση της οφειλής, τότε η εταιρεία δικαιωματικά μπορεί να παραμερίσει την αίτηση εκκαθάρισης εναντίον της. Το ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Stonegate Securities Ltd v. Gregory
(1980)1 All E.R. 241 είναι σχετικό: "Since there was a bona fide despute whether the money was presently due from the company to the defendant and there was evidence that the defendant was nonetheless threatening to present a petition on the basis that it was so due, the company was entitled as of right to an injuction restraining the defendant from presenting a petition for the winding up of the company on that basis ... ". Είναι περαιτέρω νομολογημένο ότι όταν εύλογα αμφισβητείται το κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, τότε η ενδεδειγμένη διαδικασία για σκοπούς εξακρίβωσης της οφειλής δεν μπορεί να είναι η αίτηση διάλυσης αλλά τα ζητήματα εξακρίβωσης της ύπαρξης της κατ' ισχυρισμό οφειλής, θα πρέπει να αποφασίζονται και επιλύονται στα πλαίσια πολιτικής αγωγής. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Stonegate Securities Ltd v. Grecory, (ανωτέρω) όπου αποφασίστηκε ότι: "winding-up proceedings are not suitable proceedings in which to determine a genuine dispute whether the company owes the sum in question.", Charles Forte Investments Ltd v. Amanda (ανωτέρω) όπου λέχθηκε ότι: "The petition to wind up was misconceived as there were alternative and more suitable remedies, namely, an action" και Mann v. Goldstein
(1968)1 WLR 1091, 1098-1099, όπου λέχθηκε ότι: «the winding up jurisdiction is not for the purpose of deciding a disputed debt.". Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Pennigton's Company Law 4η έκδοση, σελ.679: "if a creditor has reason to expect that the company will raise a plausible defence to his claim, his best course is to sue the company by action and to present a winding up petition when he has obtained judgment against it. The company will then be estopped by the judgment from disputing the petitioner's claim on its merits.". Έχει επίσης νομολογηθεί ότι κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου σε σχέση με την προώθηση αίτησης εκκαθάρισης εταιρείας, προκαλείται όταν η αίτηση εκκαθάρισης, καταχωρείται μεταξύ άλλων, με σκοπό την καταπίεση της εταιρείας, όταν καταχωρείται για κάποιον αλλότριο σκοπό ή όταν η διάλυση της εταιρείας δεν είναι προς το συμφέρον όλων των πιστωτών και συνεισφορέων της. Σχετικές είναι οι αποφάσεις Cadiz Waterworks Co v. Barnett
(1874)LR 19 Eq 182 όπου αποφασίστηκε ότι: "And I beg to express my opinion that this Court ought not, and I think it will not [.] permit this winding-up process to be made a vehicle of oppression", Re Lympne Investments Ltd
(1972)2 All E.R. 385 όπου αποφασίστηκε ότι: "The court must not be used as a debt collecting agency, nor as a means of bringing improper pressure to bear on a company", και Re A Company
(1894)2 Ch. 349 όπου λέχθηκε ότι: "In my judgment, if I am satisfied that a petition is not presented in good faith and for the legitimate purpose of obtaining a winding-up order, but for other purposes, such as putting pressure on the company, I ought to stop it if its continuance is likely to cause damage to the company". Σχετικές είναι επίσης οι υποθέσεις Re Wheal Lovell Mining Co.
(1849)1 H.X TW 125, 128, RE Bellador Silk Ltd
(1965)1 All E.R. 667, 672, και Re A. Debtor
(1955)2 All E.R. 65 (C.A.)». [Ε]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ
- Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, οι συνήγοροι των διαδίκων, υιοθέτησαν το περιεχόμενο γραπτών αγορεύσεων που παρέδωσαν στο Δικαστήριο, υποστηρίζοντας τις θέσεις και εισηγήσεις τους. Με σεβασμό σε αυτές, για χάρη οικονομίας του λόγου και μόνο, θα αποφευχθεί εδώ η καταγραφή των προσεγγίσεών τους. Στα εξεταζόμενα στη συνέχεια θέματα και στην έκταση που αυτό είναι αναγκαίο υπό τις περιστάσεις, θα παρατίθενται οι ανάλογες προσεγγίσεις τους.
- Σε ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο γεγονότων, σημειώνεται, ότι, πέραν των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης αντίστοιχα, δεν υπήρξε συμπλήρωσης των γεγονότων από οποιονδήποτε εκ των διαδίκων, ενώ, οι ενόρκως δηλούντες, δεν αντεξετάστηκαν σε ότι αφορά τους προβαλλόμενους στις εν λόγω ένορκες δηλώσεις, ισχυρισμούς τους. i. Ύπαρξη ή όχι εύλογης και γνήσιας αμφισβήτησης του ισχυριζόμενου χρέους
- Το πρώτο ζήτημα που εγείρεται προς εξέταση, είναι κατά πόσο, μπορεί, στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας και στο βαθμό που τούτο είναι επιτρεπτό, να διαπιστωθεί από το Δικαστήριο η ύπαρξης, ή όχι, εύλογης και γνήσιας αμφισβήτησης του ισχυριζόμενου χρέους. Διαπίστωση, που, ως έχει προαναφερθεί κατά την ανάλυση της νομικής πτυχής του αιτήματος, μπορεί να οδηγήσει το Δικαστήριο σε έγκριση του.
- Όπως αναφέρει στην απόφαση του το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Tallington Lakes Ltd κ. α. ν Ancasta International Boat Sales Ltd [2012] EWCA Civ 1712: «This principle is essentially a statement of general practice. A petitioner must establish its standing to present a winding-up petition. Those with standing are defined for present purposes by section 124 of the Insolvency Act 1986 and include any creditor or creditors. Where the company disputes any liability to a person petitioning as a creditor, it is taking issue with the petitioner's standing to present the petition. It would in theory be open to the court dealing with the winding-up petition to try that issue itself, as in effect a preliminary issue. For at least three sound reasons, that is not the practice of the court. First, it is not the function of the Companies Court to try disputed debt claims. Its function, so far as winding-up petitions are concerned, is to decide whether the case is suitable for the class remedy of a winding-up order and, if so, to administer, principally through the Official Receiver or liquidator, the winding up. The determination of debt claims is a proper function of the county courts or, in appropriate cases, an action in the High Court. Secondly, the threat of winding-up proceedings could otherwise be used as improper pressure on a company to pay a disputed debt. Thirdly, the inevitable delay in determining the issue is unacceptably damaging to the company, whose freedom to carry on business may be severely curtailed by the existence of a pending winding-up petition. It is for this reason that the earlier practice of staying a winding-up petition while the issue of liability was determined in separate proceedings was abandoned in favour of striking it out.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Για να καταλήξει όμως το Δικαστήριο, τελικώς, δεν θα περιοριστεί σε αυτή και μόνο την διαπίστωση. Θα εξετάσει και το κατά πόσο ο πιστωτής της υπό αναφορά εταιρείας, έχει καλή, συζητήσιμη υπόθεση σε ότι αφορά την εν λόγω απαίτηση του, καθώς επίσης και εάν η διαγραφή και απόρριψη της αίτησης εκκαθάρισης της υπό αναφορά εταιρείας, ή η αναστολή της εκδίκασης της, θα έχει το αποτέλεσμα ο αιτητής σε αυτήν να αποστερηθεί θεραπείας, ή να υπάρξει οποιασδήποτε άλλης μορφής αδικία (Βλ. Re Russian and English Bank [1932] 1 Ch 663, Brinds Ltd v Offshore Oil NL [1986] 2 BCC 98 και Parmalat Capital Finance Ltd v Food Holdings Ltd [2008] UKPC 21).
- Πρόκειται, για συγκρουόμενα ρεύματα συμφερόντων, τα οποία το Δικαστήριο καλείται να ισοζυγήσει, ώστε να καταλήξει το τι είναι πιο ευχερές και δίκαιο υπό τις περιστάσεις. Έχοντας πάντοτε το Δικαστήριο υπόψη του και το εξής. Ότι, οι διαδικασίες, τόσο της αίτησης εκκαθάρισης, όσο και της διαγραφής ή αναστολής της, πολύ συχνά, - όπως μπορεί να διαπιστωθεί από σχετικές με το ζήτημα αποφάσεις Δικαστηρίων -, καταχρώνται από τους διαδίκους. Ειδικότερα, σε σχέση με διαδικασίες όπως η υπό εξέταση, διαγραφής ή αναστολής της εκδίκασης της αίτησης εκκαθάρισης, όπως παρατηρείται και στο σύγγραμμα The Law of Insolvency του Ian F. Fletcher, 4η έκδοση, στην σελίδα 662, στην παράγραφο 20-019, «The courts have become increasingly alert in recent years for any indication that a debtor company is seeking to obstruct the progress of a winding-up petition by generating the impression that a dispute exists, when in substance there is none. If such suspicions are aroused in the judicial mind, despite apparently voluminous objections adduced by the company on affidavit, the court may conclude that the ends of justice are best served by allowing the petition to proceed».
- Στην προκείμενη περίπτωση, η Αιτήτρια, ισχυρίζεται ότι, το ισχυριζόμενο χρέος (€547,425), που αποτέλεσε και την βάση για την εναντίον της έκδοση απαίτησης πληρωμής από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση βάσει των προνοιών του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, δεν οφείλεται. Είναι η ακριβής θέση της Αιτήτριας, ότι, «. καμία οφειλή δεν οφείλεται προς την Καθ' ης η Αίτηση . αφού οι λογαριασμοί που παρουσιάζονται δεν είναι ορθοί .». Προς τεκμηρίωση του εν λόγω ισχυρισμού της, η Αιτήτρια, επικαλείται τις επιστολές/μυνήματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου Τεκμήρια Ε (1, 2 και 3)[2], που είναι: i. Μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του κ. Δημήτρη Μαρίνου ημερομηνίας 27/09/2015 προς τον κ. Πέτρο Σιακόλα, με κοινοποίηση, μεταξύ άλλων και στους υπόλοιπους διοικητικούς σύμβουλους της Καθ' ης η Αίτηση. Είναι, πρέπει να σημειωθεί εδώ παρενθετικά, αδιαμφισβήτητο γεγονός[3], ότι, ο εν λόγω Δημήτρης Μαρίνου, είναι αντιπρόσωπος του συνεταιρισμού Δ. Μαρίνου & Σια, ο οποίος ορίστηκε διευθυντής του τμήματος οικονομικής διαχείρισης της Καθ' ης η Αίτηση από 09/12/2014, με ομόφωνη απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου της Καθ' ης η Αίτηση, ημερομηνίας10/11/2014[4]. Η εν λόγω απόφαση της 10ης/11/2014 είχε ως εξής: «
- Θέµα 2: Δηµιουργία τµήµατος Οικονοµικής Διαrείρισης Οι Σύµβουλοι αποφάσισαν οµόφωνα την δηµιουργία νέου Τµήµατος Οικονοµικής Διαχείρισης για την εταιρεία και τον Όµιλο Agromαrkets και ότι το Τµήµα Οικονοµικής Διαχείρισης θα τελεί υπό την διεύθυνση των κ.κ Δ. Μαρίνου & Σια µέχρι την λήψη αποφάσεως για τον διορισµό νέου Οικονοµικού Διευθυντή πλήρους απασχόλησης. Οι Σύµβουλοι αποφάσισαν ότι όλο το προσωπικό των λογιστηρίων καθώς και όλο το προσωπικό που ασχολείται µε τις διαδικασίες ελέγχου της διακίνησης προϊόντων και αποθεµάτων, τόσο της Εταιρείας όσο και του Οµίλου, θα ελέγχεται από και θα αναφέρεται στο Τµήµα αυτό. Οι εργασίες του Τµήµατος Οικονοµικής Διαχείρισης θα περιλαµβάνουν τα ακόλουθα: • Διεύθυνση των λογιστηρίων και ετοιµασία οικονοµικών καταστάσεων • Διαχείριση µετρητών, τραπεζών και ρευστότητας • Οικονοµική διαχείριση και καθηµερινός έλεγχος • Διαδικασίες ελέγχου και ασφάλειας αποθεµάτων καθώς και άλλων ελέγχων γενικά • Παραλαβή αποθεµάτων, τιµολόγηση αγορών και τιµολόγηση πωλήσεων • Οποιαδήποτε άλλη εργασία άπτεται της οικονοµικής διαχείρισης και ελέγχου γενικά». Τι προκύπτει λοιπόν, εκ πρώτης όψεως, από το προαναφερόμενο μήνυμα του εν λόγω Δημήτρη Μαρίνου ημερομηνίας 27/09/2015 Τεκμήριο Ε1; Ότι, η θέση του διαχειριστή του τμήματος οικονομικής διαχείρισης της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας την 27/09/2015, ήταν σε γενικές γραμμές η εξής: Ότι ο διαχειριστής του τμήματος οικονομικής διαχείρισης της Καθ' ης η Αίτηση, Δ. Μαρίνου & Σια, την 09/12/2014, παρέλαβε, «ημιτελή» λογιστικά βιβλία, «κυρίως της μητρικής εταιρείας Agromarkets Ltd» (δηλαδή της Καθ' ης η Αίτηση), τα οποία (για το έτος 2014), παρά τούτο, ολοκληρώθηκαν[5]. ii. Μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου του κ. Γιώργου Λόρδου ημερομηνίας 30/09/2015 προς τον κ. Πέτρο Σιακόλα, με κοινοποίηση, μεταξύ άλλων και στους υπόλοιπους διοικητικούς σύμβουλους της Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και τον κ. Δημήτρη Μαρίνου. Τι προκύπτει λοιπόν, εκ πρώτης όψεως, από το προαναφερόμενο μήνυμα του εν λόγω Γιώργου Λόρδου ημερομηνίας 30/09/2015 Τεκμήριο Ε2; Ότι, υπάρχει αμφισβήτηση των ποσών που παρουσιάζεται ότι οφείλονται από τις θυγατρικές εταιρείες της Καθ' ης η Αίτηση στην Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία. Μάλιστα, σε ότι αφορά ειδικά την Αιτήτρια, γίνεται λόγος «για υψηλό ενδεχόμενο να υπάρχει απάτη». Πρόκειται για θέση, που, ο εν λόγω διοικητικός σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση, φαίνεται να είχε παρουσιάσει και προγενέστερα της αποστολής του συγκεκριμένου μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου την 30/09/2015, ήτοι από 18/09/
- Που συμπίπτει, πρέπει να αναφερθεί, χρονικά, με την επιστολή του δικηγόρου κ. Δημήτρη Παπαδόπουλου ημερομηνίας 18/09/2015, Τεκμήριο Ε3, αναφορά στην οποία γίνεται αμέσως στην συνέχεια. iii. Επιστολή του δικηγόρου κ. Δημήτρη Παπαδόπουλου ημερομηνίας 18/09/2015 προς τους Διοικητικούς Συμβούλους Α, που εστάλη κατ' εντολήν των Διοικητικών Συμβούλων Β, Τεκμήριο Ε
- Τι προκύπτει λοιπόν, εκ πρώτης όψεως, από την εν λόγω επιστολή του δικηγόρου κ. Δημήτρη Παπαδόπουλου ημερομηνίας 18/09/2015, Τεκμήριο Ε3; Κατ' αρχήν, ότι αυτή, κατά κύριο λόγο, βασίζεται στην Έκθεση Δικανικής Έρευνας στα Οικονομικά Στοιχεία και Καταστάσεις της Καθ' ης η Αίτηση (η οποία επισυνάπτεται στην επιστολή) που διενήργησε η KPMG Ltd για λογαριασμό των Διοικητικών Συμβούλων Α και αφορά την χρονική περίοδο από 01/01/2011 μέχρι και την 10/11/
- Σε ότι αφορά τα ευρήματα της αναφορικά με τους χρεώστες / πιστωτές της Καθ' ης η Αίτηση, γενικά, η εν λόγω εταιρεία KPMG Ltd αναφέρει στην έκθεση της τα εξής: «Η έρευνα στους χρεώστες και πιστωτές της Εταιρείας παρουσίασε σηµαντικές ασυµφωνίες µεταξύ των λογιστικών βιβλίων και των λογαριασµών. Με βάση τους λογαριασµούς της Εταιρείας κατά τη διάρκεια του έτους 2012 ο µέσος αριθµός ηµερών είσπραξης χρεωστών της Εταιρείας ανερχόταν σε 145 ενώ για παρόµοιες εταιρείες ο µέσος όρος ανερχόταν σε 86 ηµέρες. Επιπρόσθετα, έχουν εντοπιστεί περιπτώσεις όπου οι χρεώστες της Εταιρείας παρουσιάζονται αυξηµένοι και οι πιστωτές της Εταιρείας µειωµένοι µε αποτέλεσµα την παρουσίαση καλύτερης οικονοµικής θέσης της Εταιρείας. Η τήρηση των λογιστικών βιβλίων βρέθηκε να είναι σε πολλές περιπτώσεις εσφαλµένη και στις πλείστες περιπτώσεις να έχει ως αποτέλεσµα την απεικόνιση ενός βελτιωµένου κέρδους και αυξηµένων ενεργητικών στοιχείων (χρεώστες). Συγκεκριµένα, µέρος εξόδων όπως τα µεταφορικά και τα ενοίκια, είχαν καταχωρηθεί στο σύστηµα ως ποσά εισπρακτέα αντί εξόδων, µε ποσά που να υπερβαίνουν τις €600 χιλ κατά την περίοδο αναφοράς (2011-2014). Το ίδιο εντοπίστηκε να γίνεται µε προµηθευτές π.χ. S.A. San Miguel, ASEPOP Νεοιιεεε κλπ όπου οι αγορές δεν συµπεριλήφθηκαν ως τέτοιες, αλλά ως ποσά εισπρακτέα ή ακόµα και καθόλου. Με βάση την εργασία συµφιλίωσης χρεωστών και πιστωτών του λογιστή της Εταιρείας D. Marinou & Co, κατά τις 30 Νοεµβρίου 2014, προκύπτει οτι ενώ οι τελευταίοι διοικητικοί λογαριασµοί της εταιρείας (31 Αυγούστου 2014) έδειχναν χρεώστες ύψους €2.859.046 και πιστωτές ύψους €465.457 (χωρίς να λαµβάνουν υπόψη υπόλοιπα συγγενικών εταιρειών) εντούτοις το αναθεωρηµένο υπόλοιπο των χρεωστών ανερχόταν σε €1.784.021 και των πιστωτών ανερχόταν σε €3.761.212, διαφορά που ανέρχεται σε €4.370.780 συνολικά. Σύµφωνα µε τα αναθεωρηµένα λογιστικά βιβλία η εταιρεία έχει αρνητικό κεφάλαιο κίνησης ενώ οι διοικητικοί λογαριασµοί της που ετοίµαζε ο πρώην οικονοµικός διευθυντής ΜΤ παρουσίαζαν θετικό κεφάλαιο κίνησης. Εντοπίστηκαν επίσης εκ µέρους του νέου λογιστή της Εταιρείας, αναλήψεις µετρητών από άλλες εταιρείες του Οµίλου προς κατάθεση στους τραπεζικούς λογαριασµούς της Εταιρείας χωρίς να γίνεται η αντίστοιχη εγγραφή στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας. Η εργασία του νέου λογιστή της Εταιρείας για την συµπλήρωση των λογιστικών βιβλίων συνεχίζεται και το θέµα χρήζει περαιτέρω διερεύνησης. ... Με βάση τα πιο πάνω, οι Οικονοµικές Καταστάσεις και οι Διοικητικοί Λογαριασµοί που δίδονταν στους µετόχους/Διευθυντές δεν υποδείκνυαν την ορθή και δίκαιη οικονοµική θέση για τα εν λόγω έτη/ περιόδους.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Καταλήγει, δηλαδή, η εν λόγω έκθεση της KPMG Ltd, με το συμπέρασμα, ότι, οι οικονοµικές καταστάσεις και οι διοικητικοί λογαριασµοί που δίδονταν στους µετόχους και διοικητικούς σύμβουλους της εταιρείας, δεν υποδείκνυαν την ορθή και δίκαιη οικονοµική θέση της Καθ' ης η Αίτηση για την χρονική περίοδο από 01/01/2011 μέχρι και την 10/11/2014 και δη ότι «διαφαίνεται πως δεν τηρούνταν ορθά λογιστικά βιβλία και οικονομικές καταστάσεις που παρουσιάζονταν στο ΔΣ ήταν κατασκευασμένες και δεν συνάδουν με τα λογιστικά βιβλία».
- Στον αντίποδα, η Καθ' ης η Αίτηση, σε ότι αφορά την απαίτηση της για το ισχυριζόμενο χρέος (των €547,425), που αποτέλεσε και την βάση της από πλευράς της, έκδοσης απαίτησης πληρωμής προς την Αιτήτρια δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, σε γενικές γραμμές, ισχυρίζεται τα εξής. Είναι η θέσης της, ότι, το εν λόγω χρέος υφίσταται και ότι οι γενικοί ισχυρισμοί της Αιτήτριας για απάτη, δεν μπορούν να οδηγήσουν το Δικαστήριο σε έγκριση του αιτήματος της. Παρουσιάζει προς υποστήριξη αυτού της του ισχυρισμού η Καθ' ης η Αίτηση, μεταξύ άλλων, τα εξής στοιχεία: i. Κατάσταση λογαριασμού της Αιτήτριας, με οφειλόμενα της προς την Καθ' ης η Αίτηση. Παραπομπή γίνεται στο Τεκμήριο 15, που παρουσιάζει η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της κυρίως διαδικασίας της αναφοράς για εκκαθάριση. Η εν λόγω κατάσταση, παρουσιάζεται να αφορά περίοδο συναλλαγών από 01/07/2015 έως 31/07/2015 και είναι ημερομηνίας 23/09/
- Η πρώτη καταχώριση σε αυτή, φαίνεται να αφορά υπόλοιπο από μεταφορά αναφορικά με προηγούμενη περίοδο συναλλαγών, και είναι για ποσό €671,256.
- Πλείστες από τις καταχωρήσεις που ακολουθούν, αφορούν χρεώσεις ποσών με αναφορά σε τιμολόγια. Υπάρχουν, πρέπει να σημειωθεί και καταχωρήσεις πίστωσης. Ο ενόρκως δηλών στην ένσταση, με αναφορά τον λογαριασμό αυτό της Καθ' ης η Αίτηση για την Αιτήτρια, του Ιουλίου του έτους 2015, αναφέρεται σε συγκεκριμένες διορθώσεις που επέβαλαν συγκεκριμένα γεγονότα, για να επεξηγήσει ότι το τελικό υπόλοιπο του λογαριασμού της Αιτήτριας είναι χρεωστικό και αφορά, όχι το ποσό των €693,949.57 που είναι εκτυπωμένο επί του σχετικού τεκμηρίου, αλλά το ποσό των €445,926.
- Ως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ενόρκως δηλών «Το Ιούλιο του 2015 της παραδόθηκαν εμπορεύματα αξίας €94, 328.00 και, πλήρωσε στην μητρική εταιρεία το ποσό των €90,227.
- Συνεπώς για τον Ιούλιο του 2015 προστέθηκε υπόλοιπο οφειλόμενο €4,101.00 επί του οφειλόμενου των €441,825 και σύνολο μέχρι τότε €445,926.00». ii. Κατάσταση λογαριασμού της Αιτήτριας, με οφειλόμενα της προς την Καθ' ης η Αίτηση. Παραπομπή γίνεται στο Τεκμήριο 17, που παρουσιάζει η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της κυρίως διαδικασίας της αναφοράς για εκκαθάριση. Η εν λόγω κατάσταση, παρουσιάζεται να αφορά περίοδο συναλλαγών από 01/08/2015 έως 31/08/2015 και είναι ημερομηνίας 25/09/
- Η πρώτη καταχώριση σε αυτή, φαίνεται να αφορά υπόλοιπο από μεταφορά αναφορικά με προηγούμενη περίοδο συναλλαγών, και είναι για ποσό €675,357.
- Πλείστες από τις καταχωρήσεις που ακολουθούν, αφορούν χρεώσεις ποσών με αναφορά σε τιμολόγια. Υπάρχουν, πρέπει να σημειωθεί και καταχωρήσεις πίστωσης. Ως χαρακτηριστικά αναφέρει ο ενόρκως δηλών «Δια τον μήνα αυτό έγιναν πληρωμές €70,346.97 και παρεδόθησαν εμπορεύματα αξίας €88,938.
- Το δε υπόλοιπο για τον μήνα αυτό ανέρχεται στα €18.591.98 .». Παρά το γεγονός, ότι, το τελικό υπόλοιπο, που είναι χρεωστικό, παρουσιάζεται στο εν λόγω Τεκμήριο 17 να αφορά το ποσό των €693,949.57, ο ενόρκως δηλών, με την μαρτυρία του, υποστηρίζει ότι «Το συνολικό υπόλοιπο μέχρι την ημέρα αυτή ανέρχεται σε €464,517.98». iii. Κατάσταση οφειλομένων, μεταξύ άλλων θυγατρικών της Καθ' ης η Αίτηση, και της Αιτήτριας (παραπομπή γίνεται στο Τεκμήριο 14, που παρουσιάζει η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της κυρίως διαδικασίας της αναφοράς για εκκαθάριση) για το ποσό των €547,
- Είναι ο ισχυρισμός της Καθ' ης η Αίτηση, ο οποίος, δεν έχει ανατραπεί θετικά από πλευράς της Αιτήτριας, ότι η εν λόγω κατάσταση οφειλομένων, ετοιμάστηκε συμφώνως των «ενδιάμεσων λογαριασμών» μέχρι 30/06/2015, που ετοιμάστηκαν από το βοηθό οικονομικό διευθυντή της Καθ' ης η Αίτηση, κ. Νικόλα Σώζου. Δηλαδή, τον βοηθό του κ. Δημήτρη Μαρίνου, για την ιδιότητα του οποίου (και του συνεταιρισμού που αντιπροσωπεύει), έχω ήδη αναφερθεί. iv. Εκθέσεις της λογιστικής και ελεγκτικής εταιρείας, Ιωάννου και Θεοδούλου Λτδ, Τεκμήρια 2 και 3, αντίστοιχα, στην ένορκο δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην υπό κρίση Αίτηση. Το Τεκμήριο 2, προκύπτει ότι είναι έκθεση ως προς την βασιμότητα της έκθεσης της KPMG Ltd, αναφορά στην οποία έχει ήδη γίνει (παράγραφος 20 ανωτέρω). Η δε έκθεση της Ιωάννου και Θεοδούλου Λτδ, Τεκμήριο 3, που είναι, πρέπει να σημειωθεί, ημερομηνίας 09/06/2015, στοχεύει στην ανασκόπηση / αναθεώρηση των ελεγμένων οικονομικών καταστάσεων της Αιτήτριας που αφορούν την περίοδο 18/07/2010 - 31/12/
- Το τι, εκ πρώτης όψεως, προκύπτει από αυτήν, είναι το εξής, το οποίο καταγράφεται στην ίδια την έκθεση της Ιωάννου και Θεοδούλου Λτδ, Τεκμήριο 3, το οποίο και παραθέτω αυτολεξεί: «Υποχρεώσεις σε Πιστωτές: Η Εταιρεία με τη λήξη του έτους 31 Δεκεμβρίου ,2011, φαίνεται να οφείλει μεγάλα ποσά στη μητρική Εταιρεία Agromarkets Ltd και σε άλλες συγγενικές εταιρείες. Οι Ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις παρουσιάζουν υπόλοιπο με τους πιστωτές €991.
- Το υπόλοιπο αυτό είναι το ίδιο με το υπόλοιπο που παρουσιάζεται στην αναλυτική κατάσταση πιστωτών (Creditors' Lίst) που ετοιμάστηκε από το λογιστήριο της Εταιρείας αλλά διαφέρει από το υπόλοιπο που παρουσιάζεται στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας που ανέρχεται σε €621.
- Μετά από ενδελεχή έλεγχο η διαφορά μεταξύ των δύο αυτών υπολοίπων που ανέρχεται στις €369.855 οφείλεται και στους εξής λόγους: - Στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας, εντοπίστηκε σημαντικός αριθμός χρεωστών ο οποίος συμπεριλήφθηκε λανθασμένα στην αναλυτική κατάσταση με τα υπόλοιπα των πιστωτών, αντί να καταχωρηθεί στην κατάσταση χρεωστών, με αποτέλεσμα τη μείωση του συνολικού πραγματικού ποσού οφειλών στους πιστωτές. Άλλη εξήγηση μπορεί να είναι ότι τα χρεωστικά αυτά υπόλοιπα να δημιουργήθηκαν από το γεγονός ότι πολλές λογιστικές εγγραφές δεν είχαν γίνει στα λογιστικά βιβλία, όπως για παράδειγμα να καταχωρήθηκαν πληρωμές σε πιστωτές αλλά όχι τα αντίστοιχα τιμολόγια αγορών, με αποτέλεσμα την αυξημένη κερδοφορία της Εταιρείας. .. - Εντοπίστηκαν διάφοροι πιστωτές αξίας €77.138, τα υπόλοιπα των οποίων δεν είχαν συμπεριληφθεί στις ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις της Εταιρείας. Μερικοί από αυτούς είναι οι Alion Vegetable & Fruit Ltd, με υπόλοιπο €7.984, Alpaco με υπόλοιπο €10.678, Palmerco με υπόλοιπο €2.517, E. Neophytou Trading Co με υπόλοιπο €4.746, Vivartia (Cyprυs) Ltd με υπόλοιπο €3.
- Η σύγκριση έγινε μεταξύ των υπολοίπων των πιστωτών της κατάστασης που ετοιμάστηκε από το λογιστήριο της Εταιρείας (Παράρτημα 4Β) και συμφωνεί με το ποσό που παρουσιάζεται στις Ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις, αλλά διαφέρει από τα ποσά της κατάστασης που περιλαμβάνονται στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας (Παράρτημα 4Β). - Υπόλοιπα με συγγενικές εταιρείες: τα υπόλοιπα που περιλαμβάνονται στις ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις διαφέρουν με τα υπόλοιπα που παρουσιάστηκαν στα λογιστικά βιβλία της Εταιρείας. Για παράδειγμα, το υπόλοιπο της Εταιρείας με την Πρίνος Λαχαναγορά (Λάρνακα) Λτδ* είναι €69.228 (πιστωτικό) στις Ελεγμένες Οικονομικές Καταστάσεις αλλά στα λογιστικά βιβλία παρουσιάζεται πιστωτικό υπόλοιπο ύψους €39.
- Η διαφορά που προκύπτει οφείλεται στη μη συμφιλίωση των μεταξύ τους υπολοίπων ή στη μη καταχώρηση διορθωτικών εγγραφών στο λογιστικό σύστημα. Παρόμοιες διαφορές εντοπίσαμε και στα υπόλοιπα άλλων συγγενικών εταιρειών όπως και με την Πρίνος Λαχαναγορά Προδρόμου*. Επιπλέον, η μόνος έλεγχος που μπορούσαμε να πραγματοποιήσουμε για να διαπιστώσουμε εαν τα υπόλοιπα μεταξύ συγγενικών Εταιρειών ήταν ορθά, ήταν η σύγκριση των υπολοίπων αυτών όπως παρουσιάζονται στις ελεγμένες Οικονομικές καταστάσεις της κάθε μιας (Παράρτημα 9Α). Η συμφωνία των λογαριασμών αυτών δεν κατέστη δυνατή, αφού δεν είχαμε στη διάθεση μας όλα τα απαραίτητα στοιχεία (κατάσταση με τελικές διορθωτικές εγγραφές από τον ελεγκτή της Εταιρείας) όπως επίσης και τις ανάλογες επεξηγήσεις για οποιεσδήποτε εγγραφές μπορεί να έγιναν. *Πρίνος Λαχαναγορά (Λάρνακα) και Πρίνος Λαχtναγορά (Προδρόµου) είναι κάτω από την ίδια εταιρεΙα, την Πρίνος Λαχαναγορά Λτδ.». (η υπογράμμιση είναι δική μου)
- Σημειώνεται εδώ, ότι, η απαίτηση πληρωμής που η Καθ' ης η Αίτηση ισχυρίζεται ότι εξέδωσε και παρέδωσε προς την Αιτήτρια δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113, έχει ως χρονική αναφορά την 15η/10/2015 και ως οφειλή, προσδιορίζει το ποσό των €547,425, στο οποίο ποσό περιλαμβάνονται και οφειλόμενα, ως αναφέρονται, ενοίκια (με παραπομπή στα Τεκμήρια 13 και 18, που παρουσιάζει η ένορκη δήλωση που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της κυρίως διαδικασίας της αναφοράς για εκκαθάριση).
- Το ενώπιον μου τεθέν μαρτυρικό υλικό, ως έχω μόλις προσπαθήσει να παραθέσω σε γενικές γραμμές, εκ πρώτης όψεως αποκαλύπτει τα εξής: i. Μεταξύ των Διοικητικών Συμβούλων Α και Β, έχουν προκύψει διαφορές, που, εκ πρώτης όψεως, έχουν οδηγήσει σε αδυναμία στην λήψη αποφάσεων για σκοπούς διοίκησης της Καθ' ης η Αίτηση (Agromarkets Ltd). ii. Οι διαφορές των Διοικητικών Συμβούλων Α και Β, δεν περιορίζονται στα της διοίκησης της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, Agromarkets Ltd. Φαίνεται, ότι, μεταξύ των Διοικητικών Συμβούλων Α και Β, εκκρεμούν διάφορες δικαστικές διαδικασίες. Σε κάθε τέτοια περίπτωση, αναλόγως της βάσης του διαβήματος, διάδικοι είναι και πρόσωπα που συνδέονται με τους Διοικητικούς Συμβούλους Α και Β. Μεταξύ αυτών των διαδικασιών, είναι και η Αγωγή 2490/15 του Ε. Δ. Λευκωσίας, που καταχωρήθηκε από τους Διοικητικούς Σύμβουλους Β εναντίον, μεταξύ άλλων, και των Διοικητικών Συμβούλων Α και της Καθ' ης η Αίτηση, ως παράγωγος για διαφύλαξη των συμφερόντων και της τελευταίας. iii. Οι δύο, ως εκ πρώτης όψεως διαπιστώνονται, παρατάξεις που έχουν διαμορφωθεί, - ήτοι, η παράταξης των Διοικητικών Συμβούλων Α, εναντίον, της παράταξης των Διοικητικών Συμβούλων Β και αντίστροφα - επιρρίπτουν, η μία, στην άλλη, αυθαιρεσίες και κακοδιαχείριση του ομίλου εταιρειών Agromarkets και δη της Καθ' ης η Αίτηση. Βάλλει, η μία παράταξη στην άλλη, για επέμβαση στην τήρηση των λογιστικών βιβλίων και αρχείων, τόσο της μητρικής εταιρείας Agromarkets Ltd (ήτοι της Καθ' ης η Αίτηση), όσο και των θυγατρικών αυτής εταιρειών (περιλαμβανομένης και της Αιτήτριας, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ). Η επίμαχη περίοδος, προκύπτει να είναι, η χρονική περίοδος των ετών 2010 έως
- iv. Υπάρχει σωρεία αλληλογραφίας που έχει ανταλλαχθεί μεταξύ των Συμβούλων Α και Β (και των δικηγόρων, αντιπροσώπων τους) που αφορούν την προαναφερόμενη διαφορά τους. Μάλιστα, έκαστη πλευρά, εν όψει των ισχυρισμών τους για επέμβαση στην τήρηση των λογιστικών βιβλίων και αρχείων, τόσο της μητρικής εταιρείας Agromarkets Ltd (ήτοι της Καθ' ης η Αίτηση), όσο και των θυγατρικών αυτής εταιρειών (περιλαμβανομένης και της Αιτήτριας, Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ) από την άλλη πλευρά, έχει αναθέσει την διερεύνηση των ισχυρισμών της σε εγκεκριμένους λογιστές / ελεγκτές και έλαβε προς τούτο σχετική άποψη. v. Η απαίτηση της Καθ' η Αίτηση - που ισχυρίζεται ότι εξέδωσε και παρέδωσε προς την Αιτήτρια δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 - αφορά το ποσό των €547,425 και βασίζεται στις λογιστικές εγγραφές της σε ότι αφορά τις συναλλαγές της με την Αιτήτρια, περιλαμβανομένων και εγγραφών της, της προαναφερόμενης περιόδου 2010 έως 2014, σε σχέση με τις οποίες εκφράζεται διαφωνία.
- Από αυτά τα στοιχεία, καταλήγω, ότι, η βάση και η φύση της διαφοράς, μεταξύ Αιτήτριας και Καθ' ης η Αίτηση είναι ουσιαστική, διαπιστώνεται μέσα από την αλληλογραφία των ιδίων των διοικητικών συμβούλων της Καθ' ης η Αίτηση, προϋπήρχε της αίτησης εκκαθάρισης της Αιτήτριας και θα πρέπει, συνεπώς, να επιλυθεί στο κατάλληλο πλαίσιο, που είναι, κατά την άποψη μου, η αγωγή. Αυτή είναι η άποψη που διαμορφώνω από την μαρτυρία, χωρίς να υπεισέρχομαι στην ουσία των ισχυρισμών που έκαστη πλευρά έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου (Βλ. Shipping Company SA [1981] Com LR 107).
- Κατ' ακολουθίαν των όσων έχουν προαναφερθεί, οι λόγοι ένστασης i, ii, ix, x, xi, xii και xiii της Καθ' ης η Αίτηση, απορρίπτονται. ii. Η απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρήσει το κυρίως διάβημα της διαδικασίας αναφοράς για εκκαθάριση της Αιτήτριας και το ζήτημα της εκπροσώπησης της Καθ' ης η Αίτηση στα πλαίσια της αναφοράς με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό
- Το ζήτημα κατά πόσο υπάρχει απόφαση της Καθ' ης η Αίτηση να καταχωρήσει το κυρίως διάβημα της διαδικασίας αναφοράς για εκκαθάριση της Αιτήτριας, είναι το επόμενο ζήτημα που θα απασχολήσει το Δικαστήριο.
- Το ισχύον δίκαιο, αναφορικά με την εκπροσώπηση εταιρείας σε πολιτική διαδικασία, κατοπτρίζεται στη Lindos Constructions Ltd v Διευθυντή Τμήματος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1993)1 Α.Α.Δ. 17, 18: «(α) Ένα νομικό πρόσωπο, σαν πλάσμα δικαίου, δεν έχει ύπαρξη στο φυσικό χώρο και έτσι είναι δυνατό να ενεργεί μόνο δι' αντιπροσώπων. Η άποψη πως, όπως τα φυσικά, έτσι και τα νομικά πρόσωπα έχουν δικαίωμα να επιλέγουν αυτοπρόσωπη εμφάνιση στο Δικαστήριο, είναι λανθασμένη ως αντινομική προς τη φύση των πραγμάτων, διότι το νομικό πρόσωπο στερείται εγγενώς της δυνατότητας αυτοπρόσωπης παρουσίας και ενέργειας, ο δε ιδιαίτερος δεσμός του διευθυντή με την εταιρεία δεν εξομοιώνει τα δύο.».
- Στην προκείμενη περίπτωση, για την Καθ' ης η Αίτηση, εμφανίζεται συγκεκριμένη Δ. Ε. Π. Ε. ως αντιπρόσωπος της σε αυτή την διαδικασία που έχει καταχωρηθεί στο όνομα της και συνεπώς, το ζήτημα το οποίο εγείρεται είναι κατά πόσο ελήφθη σχετική προς τούτο απόφαση της.
- Στην υπόθεση Καλομοιρα Σάββα Σολωμου ν Εταιρείας Vineyard View Tourist Enterprises Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 300 αναφέρθηκε από το Εφετείο, ότι: «Μια εταιρεία όντας νομικό πρόσωπο μπορεί μόνο να ενεργεί μέσω αντιπροσώπων και οι αντιπρόσωποι της είναι το Διοικητικό Συμβούλιο σαν σύνολο. Ωστόσο η σύναψη συμφωνίας εκ μέρους της εταιρείας από όλους τους συμβούλους είναι σπάνια. Η συνήθης πρακτική είναι η ανάθεση αυτής της λειτουργίας από το Διοικητικό Συμβούλιο σε ένα ή περισσότερα από τα μέλη του ή στο γραμματέα ή άλλο αντιπρόσωπο. Επομένως εγείρονται δύο καταστάσεις αντιπροσώπευσης: πρώτον το Διοικητικό Συμβούλιο ενεργεί ως αντιπρόσωπος της εταιρείας. Δεύτερον δίνεται εξουσιοδότηση σε κάποιο αντιπρόσωπο από το Διοικητικό Συμβούλιο να ενεργήσει εκ μέρους του και κατ' επέκταση για την εταιρεία (Βλ. Palmer's Company Law, 24η έκδ., παραγ. 21-04, σελ. 245-246).». 34. Στην υπόθεση Re Montrago Trustees Ltd α.
(2012)1 Α.Α.Δ. 1289, στην οποία ο έντιμος Δ. Α. Δ. Σ. Ναθαναήλ προέβη σε εκτενή ανάλυση του ζητήματος της εκπροσώπησης εταιρείας σε δικαστική διαδικασία, αναφέρονται τα εξής: «Όπως είναι γνωστό, για να εγερθεί αγωγή ή να δοθούν οδηγίες για υπεράσπιση από εταιρεία, πρέπει να λάβει ορθή και νομότυπη απόφαση, το διοικητικό της συμβούλιο.». Και στην συνέχεια: «Χωρίς να παρίσταται ανάγκη για εκτεταμένη ανάλυση του εταιρικού δικαίου στο ζήτημα της εκπροσώπησης εταιρείας, είναι δεδομένο ότι μια εταιρεία είναι διάφορο πρόσωπο κατά νόμο, τόσο από τους μετόχους της, όσο και από τους διευθυντές της. Το διοικητικό συμβούλιο εταιρείας έχει την ευθύνη της διοίκησης της, ενώ οι μέτοχοι είναι βέβαια οι ιδιοκτήτες της, που δυνατόν να ταυτίζονται, αλλά όχι κατ' ανάγκη, εν όλω ή εν μέρει, με τους διευθυντές. Η γενική συνέλευση των μετόχων και το διοικητικό συμβούλιο μπορούν μεταξύ τους να ασκούν όλες τις εξουσίες της εταιρείας, (δέστε Pennington's Company Law, 4η έκδ., σελ. 523-525). Το καταστατικό της εταιρείας διαμοιράζει αυτές τις εξουσίες, η τροποποίηση των οποίων δυνατόν να διαφοροποιεί την κατάσταση, υπό το φως πάντοτε και των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, που δίνει ορισμένες εξουσίες αποκλειστικά στη γενική συνέλευση. Κατά το εταιρικό δίκαιο, στην ενάσκηση των εξουσιών του το διοικητικό συμβούλιο δεν ενεργεί ως αντιπρόσωπος της πλειοψηφίας ή ακόμη και όλων των μετόχων της εταιρείας, οι οποίοι δεν μπορούν με ψήφισμα ομόφωνο ή πλειοψηφικό να υπερνικήσουν την εξουσία του διοικητικού συμβουλίου ή να του δίνουν οδηγίες πώς να ασκεί τις εξουσίες του, (δέστε την υπόθεση John Shaw & Sons (Salford) Ltd v. Shaw [1935] 2 K.B. 133). Είναι όμως δυνατό το καταστατικό της εταιρείας να δίνει την ίδια εξουσία τόσο στα μέλη, όσο και στους διευθυντές ταυτόχρονα, σε περίπτωση δε διαφωνίας υπερισχύει η απόφαση των μετόχων, δεδομένου ότι η γενική συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο στην εταιρεία. Πέραν των πιο πάνω, αναγνωρίζεται η δυνατότητα συνομολόγησης μιας μεταξύ των μετόχων συμφωνίας έξω από το καταστατικό και ξέχωρα από αυτό, το οποίο δύναται να διέπει τη λειτουργία των μετόχων. Αναφέρεται στον Gower and Davies' Principles of Modern Company Law 7η έκδ. σελ. 66, ότι: "An alternative method is an agreement concluded among all the shareholders, but existing outside and separate from the articles and to which the company itself may or may not be a party. Such an agreement is not normally treated as part of the constitution of the company, though it may have an effect which is rather similar to a provision in the articles." Όλα τα ανωτέρω αναφέρονται για να διαφανεί ότι είναι δυνατός ο έλεγχος διοικητικού συμβουλίου και πέραν από το ίδιο το καταστατικό. .». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 35. Το τι προκύπτει από τα προαναφερόμενα, είναι, ότι, για να εγερθεί διαδικαστική διαδικασία από εταιρεία (στο όνομα της), θα πρέπει να έχει προηγηθεί ορθή και νομότυπη απόφαση του διοικητικού της συμβουλίου, στην βάση των προνοιών του καταστατικού της, το οποίο καθορίζει το πλαίσιο των εξουσιών του (σε σχέση πάντοτε με αυτό των μετόχων), υπό το φως πάντοτε οποιασδήποτε των προνοιών του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, που δίνει ορισμένες εξουσίες αποκλειστικά στη γενική συνέλευση των μετόχων εταιρείας. Βλ., περαιτέρω, τις αποφάσεις αγγλικών δικαστηρίων, Pender v Lushington
(1877)6 ChD 70, Foss v Harbottle
(1843)2 Hare 461, Breckland Group Holdings Ltd v London & Suffolk Properties Ltd [1909] 1 Ch 267 και John Shaw & Sons (Salford) Ltd v Shaw [1935] 2KB
- Στην προκείμενη περίπτωση, η Αιτήτρια, προβάλλει τους εξής, σχετικούς με το ζήτημα, ισχυρισμούς: «
- Το Διοικητικό Συµβούλιο της εταιρείας ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε νόµιµη απόφαση για διορισµό των Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ως Δικηγόρων, ούτε και αποφάσισε νοµότυπα την καταχώρηση αίτησης Διάλυσης εναντίον της εταιρείας ΠΡΙΝΟΣ ΜΧΑΝΑΓΟΡΑ (ΠΑΛΛΟΥΡΙΩΤΙΣΣΑ) ΛΤΔ.
- Οι εν λόγω Δικηγόροι µε επιστολή τους ηµερ. 02/11/2015, Τεκµήριο Α, ισχυρίζονται ότι δεν µπορούν να συµµετέχουν οι Διοικητικοί Σύµβουλοι Β σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου, γιατί θα ήταν αντινοµικό επειδή έχουν συγκρουόµενα συµφέροντα.
- Οι πρόνοιες της εν λόγω νοµοθεσίας είναι καθαρές και αφορούν µόνο περίπτωση σύγκρουσης συµφερόντων για σύµβαση ή προτεινόµενη σύµβαση.
- Παρόμοιες είναι οι πρόνοιες του Κανονισμού 84 του Πίνακα Α του Κεφ. 113 και οι πρόνοιες του καταστατικού της εταιρείας Τεκμήριο Β και της συμφωνίας Μετόχων Τεκμήριο Γ.
- Να σηµειωθεί ότι ο ισχυρισμός για σύγκρουση συµφερόντων στηρίζεται στο ότι οι Μέτοχοι Α είναι Διοικητικοί Σύµβουλοι της Εταιρείας Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, ενώ και οι αιτητές είναι Διοικητικοί Σύµβουλοι της Πρίνος Λαχαναγορά (Παλλουριώτισσα) Λτδ, άρα έχουν θεωρητικά το ίδιο κώλυµα, Τεκµήριο Δ.
- Παρά τα ανωτέρω ακόµα και εάν υφίστατο το εν λόγω πρόβληµα, γεγονός που αρνούµαστε, έπρεπε να συγκληθεί η συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου κανονικά, να εξετασθεί η ύπαρξη ή όχι κωλύµατος και ακολούθως εάν υπήρχε κώλυµα να µην συµµετέχουν οι Σύµβουλοι Β στη ψηφοφορία.
- Ουδέποτε συγκλήθηκε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου, ουδέποτε κληθήκαµε σε συνεδρίαση του Διοικητικού Συµβουλίου για αυτό το θέµα και ουδέποτε εγκρίθηκε τέτοια απόφαση.
- Οι κανονισµοί σύγκλησης του Διοικητικού Συµβουλίου της Εταιρείας φαίνονται στο Τεκµήριο Β που είναι το σχετικό άρθρο του Καταστατικού της Εταιρείας ως και στο Τεκµήριο Γ που είναι το σχετικό απόσπασµα της συµφωνίας µετόχων.
- Ως εκ των ανωτέρω, ουδέποτε συγκλήθηκε νόµιµα το Διοικητικό Συµβούλιο, ουδέποτε λήφθηκε νόµιµα οποιαδήποτε απόφαση, οι ενέργειες των Συµβούλων Β είναι παράνοµες, παράτυπες και εκβιαστικές και ως εκ τούτου η αίτηση διάλυσης πρέπει να απορριφθεί σαν ενοχλητική, αβάσιµη και σκανδαλώδης.».
- Η Αιτήτρια, επικαλείται, ως είναι προφανές, τις πρόνοιες του Καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, σχετική περικοπή του οποίου παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο ενόρκως προς υποστήριξη των προαναφερόμενων ισχυρισμών της. Οι σχετικές με το εξεταζόμενο ζήτημα πρόνοιες του Καταστατικού, έχουν ως εξής: «ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΕΡΓΑΣΙΩΝ ΤΩΝ ΣΥΜΒΟΥΛΩΝ
- Οι σύμβουλοι μπορούν να συνεδριάζουν για τη διεξαγωγή των εργασιών τους, να αναβάλλουν και να διευθετούν διαφορετικά τις συνεδρίες τους όπως αυτοί θεωρούν σωστό. Εξαιρουμένων των θεμάτων που αναφέρονται στον Κανονισμό 99, οποιαδήποτε απόφαση ή ψήφισμα των συμβούλων θα είναι έγκυρο και εφαρμοστέο όταν ψηφιστεί από την πλειοψηφία των συμβούλων που είναι παρόντες και ψηφίζουν. Σε περίπτωση ισοψηφίας, ο πρόεδρος δεν θα έχει δεύτερη η νικώσα ψήφο. Κάθε σύμβουλος μπορεί, και ο γραμματέας μετά από αίτηση συμβούλου σε οποιοδήποτε χρόνο θα πρέπει, να συγκαλεί συνεδρία των συμβούλων.
- Η απαρτία που είναι αναγκαία για τη διεξαγωγή εργασίας από τους συμβούλους θα είναι [τέσσερις
(4)] και αυτοί θα περιλαμβάνουν τουλάχιστο δύο
(2)από τους Συμβούλους Α. Εάν εντός 30 λεπτών από την ώρα που καθορίστηκε για τη συνεδρίαση δεν υπάρχει απαρτία, η συνεδρίαση θα αναβάλλεται για την ίδια μέρα και ώρα της επόμενης εβδομάδας οπότε, εφόσον θα έχει δοθεί ικανοποιητική ειδοποίηση σε όλους τους συμβούλους για την εξ αναβολής συνεδρίαση, οποιοιδήποτε τέσσερεις
(4)σύμβουλοι που θα είναι παρόντες θα αποτελούν απαρτία
- Οι συνεχίζοντες σύμβουλοι μπορούν να ενεργούν παρά το γεγονός ότι έχει κενωθεί θέση στο συμβούλιο. όμως, αν κι εφόσον ο αριθμός τους μειωθεί κάτω από τον επιτρεπόμενο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Καταστατικού αυτού, κατώτατο αριθμό συμβούλων, οι συνεχίζοντες σύμβουλοι ή σύμβουλος θα δικαιούνται να ενεργούν για το σκοπό της αύξησης του αριθμού των συμβούλων στον κατώτατο αυτό η άλλο μεγαλύτερο αριθμό πάντοτε όμως μέσα στα πλαίσια που καθορίζονται από το Καταστατικό, ή για τη σύγκληση γενικής συνέλευση της εταιρείας, και για κανένα άλλο σκοπό.
- Οι σύμβουλοι μπορούν να εκλέγουν πρόεδρο των συνεδριάσεων τους και να ορίζουν την περίοδο που ο πρόεδρος θα κατέχει το αξίωμα. Αν όμως δεν εκλεγεί πρόεδρος ή αν ο πρόεδρος δεν είναι παρών μέσα σε δεκαπέντε λεπτά από την ώρα που είχε οριστεί για τη συγκρότηση της συνεδρίασης του συμβουλίου, τότε οι παρόντες σύμβουλοι θα εκλέγουν ένα από αυτούς για να προεδρεύσει στη συνεδρίαση.
- Οι σύμβουλοι μπορούν να μεταβιβάζουν οποιεσδήποτε από τις εξουσίες τους σε επιτροπές που θα απαρτίζονται από μέλος ή μέλη του σώματος τους που σύμφωνα με την κρίση τους μπορεί να καθορίσουν επιτροπή που συγκροτείται με τον τρόπο αυτό, θα έχει υποχρέωση, στην άσκηση των εξουσιών που της έχουν μεταβιβαστεί, να συμμορφώνεται με τυχόν κανονισμούς που της επιβάλλονται από τους συμβούλους.
- Μια επιτροπή μπορεί να εκλέγει πρόεδρο των συνεδριάσεων της αν δεν διοριστεί τέτοιος πρόεδρος, ή αν σε μια συνεδρίαση ο πρόεδρος δεν είναι παρών μέσα σε πέντε λεπτά από την ώρα που ορίστηκε για τη συγκρότηση της συνεδρίασης, τα παρόντα μέλη θα μπορούν να επιλέξουν ένα από αυτούς να προεδρεύσει στη συνεδρίαση.
- Οι επιτροπές μπορούν να συνεδριάζουν και να αναβάλλουν τις συνεδριάσεις τους κατά την κρίση τους. Ζητήματα που εγείρονται σε οποιαδήποτε συνεδρίαση θα αποφασίζονται με πλειοψηφία των παρόντων μελών, και στην περίπτωση ισοψηφίας, ο πρόεδρος της συνεδρίασης δεν θα έχει δεύτερη ή νικώσα ψήφο.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Ας σημειωθεί εδώ, επειδή σχετίζεται με τα προαναφερόμενα, ότι, σύμφωνα με το ερμηνευτικό Άρθρο 1 του Καταστατικού της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας, δεν υιοθετούνται από την Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία στο Καταστατικό της, οι κανονιστικές πρόνοιες του Μέρους 1 που περιέχονται στον Πίνακα Α του Πρώτου Παραρτήματος του Κεφ. 113 (Βλ. Άρθρο 10 του Κεφ. 113).
- Προς περαιτέρω υποστήριξη των προαναφερόμενων ισχυρισμών της, η Αιτήτρια, παρέθεσε, ενόρκως, και τις πρόνοιες της συμφωνίας των μετόχων της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας που σχετίζονται με το ζήτημα του διορισμού των διοικητικών της συμβούλων και πως αυτοί θα διεξάγουν τις εργασίες τους: «
- Διορισμός Συμβούλων και Διαδικασία Εργασιών των Συμβούλων 3.1 Ο αριθμός των Συμβούλων της Εταιρείας θα είναι έξι
(6). 3.2 Οι Νέοι Μέτοχοι θα δικαιούνται σε οποιοδήποτε χρόνο από κοινού να διορίζουν και να διατηρούν τρία
(3)πρόσωπα ως συµβούλους της Εταιρείας, που θα αναφέρονται ως Σύµβουλοι Α, και να απομακρύνουν από το αξίωμα τους οποιοδήποτε τέτοιο Σύµβουλο Α που διορίζεται από αυτούς και να διορίζουν άλλο πρόσωπο στη θέση τέτοιου προσώπου που θα έχει απομακρυνθεί ή θα έχει παύσει για οποιοδήποτε λόγο να είναι Σύµβουλος Α. 3.3 Οι ΠΣ και ΓΝ θα δικαιούνται σε οποιοδήποτε χρόνο από κοινού να διορίζουν και να διατηρούν τρία
(3)πρόσωπα ως συµβούλους της Εταιρείας, που θα αναφέρονται ως Σύµβουλοι Β, και να απομακρύνουν από το αξίωµα του οποιοδήποτε τέτοιο Σύµβουλο Β που διορίζεται από αυτούς και να διορίζουν άλλο πρόσωπο στη θέση τέτοιου προσώπου που θα έχει απομακρυνθεί ή θα έχει παύσει για οποιοδήποτε λόγο να είναι Σύµβουλος Β. 3.4 Η αναγκαία απαρτία για τη διεξαγωγή εργασίας σε συνεδρία του διοικητικού συμβουλίου θα είναι τέσσερις
(4)και θα περιλαµβάνει τουλάχιστο δύο
(2)από τους Συµβούλους Α ή τους αναπληρωτές τους νοουμένου ότι εάν µέσα σε µισή ώρα από την µέρα που καθορίστηκε για τη συνεδρίαση δεν υπάρχει απαρτία η συνεδρίαση θα αναβάλλεται για την ίδια µέρα της ερχόµενης βδοµάδας στον ίδιο τόπο και χρόνο και στην εξ' αναβολή συνεδρία, εφόσον θα έχει δοθεί γι' αυτή ικανοποιητική ειδοποίηση σε όλους τους Συµβούλους, οποιοδήποτε τέσσερις
(4)Σύµβουλοι θα αποτελούν απαρτία. Σε κάθε συνεδρία των συµβούλων κάθε σύµβουλος θα έχει µία
(1)ψήφο και όλες οι αποφάσεις εκτός όπου το Καταστατικό της Εταιρείας ή ο Νόµος προνοεί διαφορετικά θα λαµβάνονται µε απλή πλειοψηφία. 3.5 Οποιοσδήποτε σύµβουλος παρίσταται σε συνεδρία του Διοικητικού Συµβουλίου µέσω τηλεφώνου ή άλλου είδους συνδιάσκεψη θα θεωρείται ότι ήταν προσωπικά παρόν σε τέτοια συνεδρία και θα λαµβάνεται υπόψη για σκοπούς απαρτίας. 3.6 Όλες οι συνεδρίες του Διοικητικού Συµβουλίου θα λαµβάνουν χώρα εντός Κύπρου εκτός αν αποφασίσουν διαφορετικά οι Σύµβουλοι,». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Η Καθ' ης η Αίτηση, στους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, προβάλλει τους εξής ισχυρισμούς: «
- Αναφέρω ότι η κυρίως αίτηση καταχωρήθηκε δια εξουσιοδότησης παραχωρηθείσας από εμένα αλλά και τους άλλους 2 συμβούλους Β Γιάννη Νεοφύτου και Μαρίνα Νεοφύτου. Αποτελώ τόσο εγώ όσο και η άλλοι 2 σύμβουλοι Β διευθυντές της εταιρείας Agromarkets Ltd.
- Αναφέρω ότι, όπως με πληροφορεί ο δικηγόρος μου, έχω κάθε δικαίωμα ως διευθυντής της εταιρείας Agromarkets Ltd (εφεξής μητρική εταιρεία), όπως και οι άλλοι συμβούλοι Β, να εξουσιοδοτούμε τον οποιοδήποτε δικηγόρο για να κινεί διαδικασίες εκ μέρους της εταιρείας Agromarkets Ltd.
- Το καταστατικό της μητρικής εταιρείας αλλά και η συμφωνία μετόχων - Τεκμήριο Γ της παρούσας αίτησης - καμία πρόνοια δεν έχουν που να μας παρεμποδίζει από του να προβούμε σε αίτηση εκκαθάρισης εκ μέρους της μητρικής εταιρείας.
- Πρόσθετα, αναφέρω ότι, όπως σημειώνεται και στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης, δυνάμει διατάγματος του Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 (παράγωγη αγωγή προς όφελος και της μητρικής εταιρείας εκ μέρους μας), έχουμε κάθε δικαίωμα δια να εξουσιοδοτούμε καταχώρηση αιτήσεων όπως την κυρίως αίτηση στην παρούσα διαδικασία. Συγκεκριμένα, παραπέμπω στο τεκμήριο 1 της κυρίως αίτησης που είναι η αίτηση δια έκδοση προσωρινού διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 ημερ. 27/05/15 καθώς και στο διάταγμα που εξεδόθη στις 17/07/15 ως επίσης και στο κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου - Τεκμήρια 2 και 3 της κυρίως αίτησης. Η πραγματικότητα όπως καταγράφεται και στην κυρίως αίτηση είναι ότι υπάρχει μια μεγάλη αντιδικία μεταξύ Συμβούλων Β - εμού περιλαμβανομένου και Συμβούλων Α. Οι σύμβουλοι Α με διάφορους δόλιους τρόπους υφάρπαξαν τον έλεγχο των θυγατρικών εταιρειών της αιτήτριας στην κυρίως αίτηση Εταιρείας - Argomarkets Ltd. Επιχείρησαν να κάνουν το ίδιο με την εταιρεία Agromarkets Ltd (εφεξής η μητρική εταιρεία) αλλά δεν το κατόρθωσαν. Αφού δεν το κατόρθωσαν, με διάφορες δόλιες μεθοδεύσεις τους που περιγράφονται στα Τεκμήρια 1,2 και 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, προκάλεσαν μεγάλα προβλήματα στην μητρική εταιρεία. Αυτά, όπως με ενημερώνει ο δικηγόρος μου, δεν αφορούν την παρούσα διαδικασία. Αυτό όμως που την αφορά είναι ότι εκ των διαφόρων αυτών ενεργειών των Συμβούλων Α, ήτο και η άρνηση καταβολής των οφειλομένων των θυγατρικών εταιρειών, όπως είναι η Καθ' ης η αίτηση στην παρούσα, προς τη μητρική εταιρεία. Σημειώνω ότι δεν τίθετο θέμα αμφισβήτησης των οφειλών αλλά, παρακώλυσης καταβολής των. Δηλαδή, η Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση δεν αμφισβητείται αλλά και έγινε αποδεχτό από το Ε.Δ. Λευκωσίας στην αγωγή αρ. 2490115, ότι οφείλει στην μητρική εταιρεία. Εξ ου και το Ε.Δ. Λευκωσίας, εξέδωσε διάταγμα που απαγορεύει τόσο στους συμβούλους Α όσο και στην ίδια την Καθ' ης η αίτηση εταιρεία στην κυρίως αίτηση, να παρακωλύουν την είσπραξη των οφειλομένων των θυγατρικών εταιρειών προς τη μητρική εταιρεία.
- Για σκοπούς πληρότητας παραθέτω το διατακτικό Γ (β) και (γ) του εκδοθέν υπό του Δικαστηρίου διατάγματος που εξεδόθη και εναντίον της Αιτήτριας στην παρούσα αίτηση εκκαθάρισης καθώς και εναντίον όλων των Συμβούλων Α: "Γ. Διάταγμα εμποδίζον τους Εναγομένους 2- έως 12 συμπεριλαμβανομένων προσωπικά και/ή μέσω των αντιπροσώπων και ή υπηρετών των από του να λαμβάνουν οποιοδήποτε μέτρο, απόφαση και/ή ενέργεια καθ' οιονδήποτε τρόπο ούτως ώστε (β) να παρακωλύουν καθ οιονδήποτε τρόπο την είσπραξη οφειλομένων από τις θυγατρικές εταιρείες ποσών προς όφελος της Μητρικής Εναγομένης 1 εταιρείας (γ) να παρεμποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την ομαλή λειτουργία των εργασιών της Μητρικής Εναγομένης 1 Εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της."
- Μετά το ως άνω διάταγμα συνεχίστηκε η παρακώλυση καταβολής των οφειλομένων της θυγατρικής - Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας. Με βάση και στοιχεία που παρατίθενται και στην κυρίως αίτηση, είναι φανερό ότι η εταιρεία αυτή αδυνατεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της εφόσον, παρόλο που υπάρχει διάταγμα διατάττον όπως καταβάλλονται τα οφειλόμενα της στη μητρική εταιρεία, αυτή παραλείπει να πράξει τούτο. Εξ ου και καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση εκκαθάρισης εφόσον, επαναλαμβάνω, το χρέος δεν αμφισβητείται και αυτό κατοχυρώνεται και από το ίδιο το διάταγμα του Δικαστηρίου στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/
- Αντίθετη άποψη σημαίνει ότι το Δικαστήριο διέταξε την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρεία να πληρώνει τη μητρική εταιρεία χωρίς να της χρωστά δηλαδή, ότι το Δικαστήριο εξέδωσε παράλογο διάταγμα. Αυτό σαφώς και δεν ισχύει.
- Σχετικά λοιπόν με την εκπροσώπηση της μητρικής εταιρείας και την καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης, παραπέμπω το Δικαστήριο στο διατακτικό Γ (γ) του διατάγματος στην αγωγή αρ. 2490115 το οποίο απαγορεύει την καθ' οιονδήποτε τρόπο παρεμπόδιση της ομαλής λειτουργία των εργασιών της Μητρικής Εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της. Ο συνήθης αυτός τρόπος λειτουργίας της εταιρείας είναι αυτός που περιγράφεται στην αίτηση μας για έκδοση διατάγματος στα πλαίσια της αγωγής αρ. 2490/15 - Τεκμήριο 1 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης. Αυτό φαίνεται και από το κείμενο της απόφασης του Δικαστηρίου στην αγωγή αρ. 2490115 - Τεκμήριο 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης - όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: "Στην προκειμένη περίπτωση με τα επίδικα Διατάγματα οι Αιτητές αποσκοπούν στην ασφαλή διαφύλαξη της λειτουργίας της μητρικής εταιρείας (Καθ' ων η Αίτηση 1) ως και του Ομίλου Εταιρειών μέχρι την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Από την άλλη, παρεμποδίζονται οι Καθ' ων η Αίτηση να συνεχίσουν να προβαίνουν σε ενέργειες που οδηγούν - πάντοτε σύμφωνα με τους Αιτητές - σε κλείσιμο των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 13, με όλες τις συνέπειες που αναφέρθηκαν πιο πάνω. Με άλλα λόγια με τα επίδικα διατάγματα οι Αιτητές δεν αποσκοπούν στην παύση των εργασιών των Καθ' ων η Αίτηση εταιρειών αλλά στην επαναφορά του τρόπου λειτουργίας του Ομίλου όπως περιγράφηκε από τους Αιτητές. Με βάση τα πιο πάνω, είναι η κρίση του Δικαστηρίου ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας σαφώς κλίνει υπέρ των Αιτητών".
- Επαναφέρθηκε δηλαδή ο τρόπος λειτουργίας της εταιρείας όπως υποστηρίζω εγώ και οι άλλοι 2 σύμβουλοι Β ότι ίσχυε. Δηλαδή, με την ευθύνη της λειτουργίας της εταιρείας αλλά και τη διαχείριση αυτής σε εμάς στην οποία λειτουργία και διαχείριση, περιλαμβάνεται και η εξουσιοδότηση δικηγόρων να εκπροσωπούν την εταιρεία.
- Πρόσθετα, ούτως ή άλλως και ανεξάρτητα του πιο πάνω διατάγματος, όπως με πληροφορούν και οι δικηγόροι μου, έχουμε κάθε δικαίωμα ως διευθυντές της εταιρείας να αποφασίζουμε και να εξουσιοδοτούμε την εκπροσώπηση της σε νομικές διαδικασίες. Ακριβώς αυτό έπραξαν παλαιότερα οι ίδιοι οι Συμβούλοι Α που δια της παρούσας μας κατηγορούν ότι προωθήσαμε την κυρίως αίτηση εκκαθάρισης χωρίς την εξουσιοδότηση τους. Καταθέτω ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1 επιστολή ημερ. 29/05/15 από τον κ. Κωνσταντίνο Λόρδο με συνημμένο διοριστήριο έγγραφο υπογεγραμμένο από τον κ. Κωνσταντίνο Λόρδο - εκ των Συμβούλων Α - δια του οποίου διορίστηκε ο κ. Κωνσταντίνος Καλλής για να εκπροσωπήσει την εταιρεία σε σχετική εναντίον της διαδικασία. Αυτό το διοριστήριο όπως και το διοριστήριο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1Α που αφορά άλλη διαδικασία σχετική με τη μητρική εταιρεία, παραχωρήθηκε από τους συμβούλους Α χωρίς καμία εξουσιοδότηση είτε δική μου είτε των άλλων συμβούλων Β. Πάραυτα, βάσει αυτών διορίστηκε δικηγόρος που εκπροσωπεί την εταιρεία. Επομένως και όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου, οι Σύμβουλοι Α προβάλλουν αυτό τον ανυπόστατο ισχυρισμό διότι γνωρίζουν πως δεν υπάρχει αμφισβήτηση χρέους και, επιδιώκουν δια πλάνης και ψεύδους, να πετύχουν απόρριψη της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης χωρίς καν αυτή να ακουστεί.
- Πρόσθετα, σημειώνω ότι βάσει και συμβουλής των δικηγόρων μας παρόλο που δια των ανωτέρω ήτο αχρείαστο, προβήκαμε και σε απόφαση για καταχώρηση της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης ως διοικητικό συμβούλιο άνευ της συμμετοχής των Συμβούλων Α. Ο λόγος για αυτό είναι διότι, οι Σύμβουλοι Α έχουν προσωπικό συμφέρον και συνεπώς, σύγκρουση συμφερόντων των ιδίων με αυτών της εταιρείας για να συμμετέχουν σε οποιοδήποτε ψήφισμα δια προώθηση αίτησης εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση θυγατρικής εταιρείας. Όπως φαίνεται μέσα από τα Τεκμήρια 1, 2 και 3 της κυρίως αίτησης εκκαθάρισης (διαδικασία απαγορευτικού διατάγματος στην αγωγή αρ. 2490/15), οι Καθ' ων η αίτηση δολίως και εκβιαστικά απέκτησαν έλεγχο όλων των θυγατρικών εταιρειών της μητρικής εταιρείας, της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας περιλαμβανομένης. Έκτοτε, ενεργούν ξεκάθαρα εις βάρος της μητρικής εταιρείας με μοναδικό γνώμονα το συμφέρον των ιδίων ως πρόσωπα που έχουν θέσει υπό τον έλεγχο τους όλες τις εταιρείες που ανήκουν στον όμιλο εταιρειών Agromarkets. Πως είναι επομένως δυνατό να μπορούν να ψηφίσουν για οποιαδήποτε διαδικασία εκκαθάρισης εκ μέρους της μητρικής εταιρείας εναντίον της θυγατρικής εταιρείας; Δεν μπορούν λόγω κωλύματος το οποίο δεν υπάρχει απλά και μόνο γιατί είναι διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτησης εταιρείας αλλά, γιατί σε αντίθεση με εμάς - Συμβούλους Β - έχουν υπό τον πλήρη έλεγχο τους την Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας. Αυτό είναι το συμφέρον των, το οποίο συγκρούεται με τα συμφέροντα της εταιρείας και, γι' αυτό δεν μπορούν να μετέχουν στην όποια διαδικασία απόφασης για καταχώρηση εκκαθάρισης εναντίον θυγατρικής εταιρείας όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου. Απορρίπτω επίσης τη θέση τους ότι και εμείς - Συμβούλοι Β - ως διοικητικοί σύμβουλοι της Καθ' ης η αίτηση στην κυρίως αίτηση εταιρείας κωλυόμαστε από του να προωθούμε την παρούσα απλά και μόνο επειδή είμαστε διοικητικοί σύμβουλοι. Το κώλυμα επαναλαμβάνω υπάρχει διότι οι Συμβούλοι Α, δολίως και κακόβουλα, πέτυχαν διεύρυνση των διοικητικών συμβουλίων όλων των εταιρειών του ομίλου διορίζοντας πρόσωπα προσκείμενα σε αυτούς. Έτσι έχουν την πλειοψηφία σε αυτές τις εταιρείας, με εξαίρεση τη μητρική εταιρεία, ελέγχοντας τις πλήρως. Εφόσον τις ελέγχουν πλήρως, τις χρησιμοποιούν ενάντια στα συμφέροντα της μητρικής εταιρείας. Γι' αυτό υπάρχει σύγκρουση συμφερόντων και αυτό φαίνεται ακόμα εντονότερα από τον ίδιο τον ισχυρισμό των Αιτητών στην παρούσα - Συμβούλων Α. Λένε ότι έχουμε και εμείς κώλυμα να καταχωρούμε την παρούσα. Δηλαδή, με τη δική τους λογική, όλοι κωλυόμαστε να προωθούμε διαδικασίες προς όφελος της μητρικής εταιρείας κάτι αδιανόητο αφού έτσι η μητρική εταιρεία θα αποτελεί ένα νεκρό σώμα αδύνατο να λάβει οποιαδήποτε απόφαση. Καθόσον αφορά την αδυναμία της μητρικής εταιρείας να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, αναφέρω ότι αυτό είναι ψεύδος ασύστολο. Δεν υπάρχει αδυναμία της μητρικής εταιρείας. Η μητρική εταιρεία διαθέτει κεφάλαια απλά, οι Σύμβουλοι Α την εμποδίζουν από του να τα χρησιμοποιήσει διότι κακόβουλα και δόλια έχουν παγιοποιήσει, με ενέργειες δικές τους, όλους τους τραπεζικούς λογαριασμούς της μητρικής εταιρείας γιατί ακριβώς, όπως πιο πάνω ανέφερα, επιθυμούν το κλείσιμο της αφού δεν την ελέγχουν. Αυτό, όπως με πληροφορεί και ο δικηγόρος μου, είναι άσχετο με την παρούσα υπόθεση και αποτελεί θέμα άλλων διαδικασιών σχετικών με τη μητρική εταιρεία τις οποίες έχω κινήσει εγώ.».
- Από τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της Καθ' ης η Αίτηση, προκύπτει, ότι, (α) δεν έχουν ακολουθηθεί οι καταστατικές πρόνοιες της για την λήψη απόφασης καταχώρισης του κυρίως διαβήματος της αναφοράς για την εκκαθάριση της Αιτήτριας, που είναι εταιρεία θυγατρική της, και, (β) ότι, οι Διοικητικοί Σύμβουλοι Β, δεν φαίνεται να είχαν εναλλακτική εξουσία να ενεργήσουν κατά τον συγκεκριμένο τρόπο, δυνάμει των προνοιών του Κεφ. 113 (Βλ. Άρθρα 194 ή και 196 του Κεφ. 113).
- Επομένως, το τι απομένει να εξεταστεί, είναι κατά πόσο οι Διοικητικοί Σύμβουλοι Β είχαν την ευχέρεια να λάβουν την σχετική απόφαση, στην βάση των προνοιών του διατάγματος του Ε. Δ. Λευκωσίας ημερομηνίας 17/07/2015 που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής 2490/
- Η Καθ' ης η Αίτηση, φαίνεται να βασίζεται ιδιαίτερα στις πρόνοιες του διατακτικού της τρίτης παραγράφου του εν λόγω διατάγματος του Ε. Δ. Λευκωσίας, το οποίο, στο μέρος του αυτό, αναφέρει τα εξής: «ΚΑΙ ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥΤΟ ΠΕΡΑΙΤΕΡΩ ΔΙΑΤΑΠΕΙ ΚΑΙ ΕΜΠΟΔIΖεl µέχρι νεωτέρας διαταγής του ΔικαστηρΙου τους Εναγοµένους 2 έως 12 συµπεριλαµβανοµένων προσωπικά και/ή µέσω των αντιπροσώπων και ή υπηρετών των από του να λαµβάνουν, οποιοδήποτε μέτρο, απόφαση και/ή ενέργεια καθ' οιονδήποτε τρόπο ούτως ώστε (α) να προωθούν τη µεταφορά εργασιών της µητρικής εταιρεΙας Εναγοµένης 1 Agromarkets Ltd σε οποιαδήποτε ή άλλη θυγατρική εταιρεία χωρίς να προηγηθεί νοµότυπη απόφαση του Διοικητικού Συµβουλίου της Εναγοµένης 1 µητρικής εταιρείας (β) να παρακωλύουν καθ οιονδήποτε τρόπο την είσπραξη οφειλομένων από τις θυγατρικές εταιρείες ποσών προς όφελος της Μητρικής Εναγομένης 1 εταιρείας (γ) να παρεµποδίζουν καθ' οιονδήποτε τρόπο την οµαλή λειτουργιά των εργασιών της Μητρικής Εναγοµένης 1 Εταιρείας κατά τον συνήθη τρόπο λειτουργίας και διεξαγωγής των εργασιών της.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Προσεκτική εξέτα