HERMES AIRPORT LTD ν. SWISSPORT CYPRUS LTD, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3960/2012, 28/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A18 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 3960/2012 Μεταξύ: HERMES AIRPORT LTD Ενάγουσα / Αιτήτρια - και - SWISSPORT CYPRUS LTD Εναγομένη / Καθ' ης η Αιτητή ------------------- Ημερομηνία: 28/01/2016 Αίτηση ημερομηνίας 28/07/2015, για αυτοψία από το Δικαστήριο ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για την Αιτήτρια / Ενάγουσα: κα Ε. Α. Προδρόμου για την Γιώργος Ζ. Γεωργίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένη: κ. Γ. Γ. Τσαρδελλή για την Γιώργος Παμπορίδης Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
- Με την Αίτηση της αυτή, η Αιτήτρια, αιτείται, ουσιαστικά, την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Διάταγμα του Δικαστηρίου για την διενέργεια επιτόπιας επίσκεψης και/ή αυτοψίας από το Δικαστήριο, στον χώρο του αεροδρομίου Λάρνακας εις τον οποίον έλαβαν χώρα τα επίδικα γεγονότα, στην παρουσία των διαδίκων, σε χρόνο τον οποίο θα καθορίσει το Δικαστήριο ως κατάλληλο». Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
- Η Αίτηση βασίζεται «στο άρθρο 56 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμό Δ.48 και ειδικότερα στους Θ.Θ.1-4, 6-9, 12, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και σε οποιαδήποτε άλλη σχετική καθοδηγητική Νομολογία, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου».
- Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Οδυσσέα Φρεναρίτη, που είναι, ως αναφέρει, ανώτερος λειτουργός νομικών υποθέσεων της Αιτήτριας. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
- Η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας επτά συνολικά λόγους ένστασης. Αυτοί, έχουν ως εξής: «(α) Η παρούσα αίτηση είναι εκπρόθεσμη καθ' ότι καταχωρήθηκε µετά την πάροδο της προθεσμίας των δέκα
(10)ηµερών από την ηµέρα που συμπληρωθήκαν τα δικόγραφα ως προβλέπουν οι Θεσµοί Πολίτικης Δικονοµίας. (β) Η παρούσα αίτηση είναι νοµικά αβάσιµη και/ή στηρίζεται σε λανθασµένους κανονισµούς και/ή είναι αντίθετη µε τους διαδικαστικούς κανονισµούς και/ή δεν συνάδει µε τους Θεσµούς Πολιτικής Δικονοµίας και/ή είναι αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή στερείται νοµικού και πραγµατικού υπόβαθρου και/ή είναι κακόπιστη, αδικαιολόγητη και επιδιώκει σκοπούς άλλους από αυτούς που θέτει η σχετική νοµοθεσία. (γ) Η αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας και σκοπεύει αποκλειστικά στην καθυστέρηση της εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθµό αγωγής. (δ) Η αίτηση έχει καταχωρηθεί µε µεγάλη καθυστέρηση. (ε) Η αιτούµενη επιτόπια εξέταση δεν είναι αναγκαία και δεν αποτελεί ουσιώδες στοιχειό για την έκβαση της αγωγής και το Δικαστήριο δεν είναι δυνατό και/ή δεν επιτρέπεται να καταστεί εμπειρογνώμονας είτε της μίας πλευράς είτε της άλλης. (στ) Τυχόν έγκριση της αίτησης θα δηµιουργήσει αχρείαστα έξοδα και θα σπαταληθεί δικαστικός χρόνος. (ζ) Οι Αιτητές δεν έχουν δείξει καλό λόγο που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτουµένου διατάγµατος.». 5. Η Ένσταση βασίζεται «στους περί Πολιτικής Δικονοµίας Θεσµούς Δ.48, Θ.Θ. 1 - 4, 6-9, 12 , Δ.3Ω, Θ.Θ. 1 - 2 (
- e)πριν την τροποποίηση της Διάταξης βάσει του περί Πολιτικής Δικονοµίας (Τροποποιητικού) Διαδικαστικού Κανονισµού του 2014, Δ.64, στο άρθρο 56 του περί Δικαστηρίων Νόµου, Ν.14/60, στις αρχές του Δικαίου της Επιεικείας, στη νοµολογία, στις συµφυείς εξουσίες καθώς και στην πρακτική και την διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου». 6. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση της κας Τζοάννας Ιωάννου, που είναι, ως αναφέρει, στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ 7. Ανάλυση της νομικής πτυχής του ζητήματος, της διενέργειας αυτοψίας από το Δικαστήριο, γίνεται στο Σύγγραμμα των Ηλιάδη & Σάντη, Το Δίκαιο της Απόδειξης, Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές, στις σελίδες 341 - 344: «(
- i)Η Φύση Και Σκοπός Της Αυτοψίας Αυτοψία - η άλλως επιτόπια εξέταση όπως ο όρος αυτός επικράτησε να χρησιμοποιείται τακτικότερα (νiew of locus in quo) - είναι η διαδικασία με την οποία ο Δικαστής σε πολιτικές και ποινικές υποθέσεις αποκτά αντίληψη για το αντικείμενο της απόδειξης με τις αισθήσεις του. Αυτοψία μπορεί να διενεργηθεί και με ομογνωμία των διαδίκων• ακόμη και αν ο επίδικος χώρος βρίσκεται μακριά από τη βάση του Δικαστηρίου (The Attorney-General of the Republic ν Steniotis
(1967)2 CLR 295) - με τελικό κριτή πάντοτε το Δικαστήριο (Ματθαiοu και Άλλοι ν Νικολή άλλως Άνιφτου
(1992)l(Α) ΑΑΔ 529). (ii) Υποβολή Αιτήματος Αυτοψίας Και Κριτήρια Αξιολόγησης Το αίτημα για αυτοψία μπορεί να υποβληθεί από οποιονδήποτε διάδικο. Στην περίπτωση που υπάρχει ένσταση από την αντίδικη πλευρά, το Δικαστήριο επιβάλλεται όπωs αποφαίνεται σχετικώς ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια στη βάση των γεγονότων της κάθε υπόθεσης (Μελικiδης ν Παπαγεωργiοu και Άλλων, ΠΕ 89/09, ημ. 29.3.13, Leonidou ν The Police
(1987)2 CLR 96). Όταν από την αυτοψία επιδιώκεται η έκφραση γνώμηs αναφορικά με τεχνικά θέματα για τα οποία υπάρχουν διιστάμενες απόψεις μεταξύ των διαδίκων, όπωs για παράδειγμα για τιs διαστάσεις των μαρμάρων και τηs σκάλαs κάποιας οικοδομής, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί τη διεξαγωγή αυτοψίας, επειδή δεν αναμένεται να προβεί το ίδιο στις καταμετρήσεις των διαστάσεων των υλικών (Παπακόκκινου και Άλλων ν Κουρέα και Άλλων
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 1833, Στρατής ν Πεντέλης - Εταιρεiας Μωσαϊκων Λτδ
(1999)l(Γ) ΑΑΔ 1708). (iii) Αυτεπάγγελτη Δικαστική Αυτοψία Το άρθρο 87 του Περί Ποινικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.155 - σε αντίθεση με το άρθρο 56 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, που παραχωρεί ρητώs τη δυνατότητα - δεν φαίνεται να απαγορεύει την αυτεπάγγελτη διενέργεια αυτοψίας από το Δικαστήριο. Εάν το Δικαστήριο αποφασίσει, με δική του πρωτοβουλία, τη διενέργεια μίας τέτοιας αυτοψίας, είναι επιθυμητό όπωs, πριν ανακοινώσει την απόφαση του, θέσει το ζήτημα ενώπιον των διαδίκων ώστε να τοποθετηθούν και επισύρουν την προσοχή του σε τυχόν αλλοιώσεις της σκηνής ή για να τους παράσχει την ευκαιρία να απαντήσουν σε τυχόν ερωτήματα του επιτόπου (Parry ν Boyle
(1986)83 Cr Αρρ R 310, Salsbury ν Woodland and Others
(1969)3 All ER 863). Τέτοια επιθεώρηση θα μπορούσε να γίνει σε σχεση με λεωφορείο (ή άλλο αντικείμενο), το οποίο δεν θα ήταν πρακτικό να κατατεθεί ως τεκμήριο στη διαδικασία αλλά να επιθεωρηθεί, για παράδειγμα, στην αυλή του Δικαστηριου (βλ. κατ' αναλογίαν, London General Omnibus Co Ltd ν Lauell
(1901)1 Ch 135) ή σε σχέση με τεμάχια γης και της περιοχής γύρω από αυτά, έτσι που να γίνει πιο κατανοητή η επίδραση διαφόρων παραγόντων στην αξία των ακινήτων αυτών (The Republic οι Cyprus ν Charitou and Others
(1986)1 CLR 227). ................................. (iv) H Αποδεικτική Αξία της Αυτοψίας Το ότι το Δικαστήριο διεξάγει αυτοψία δεν σημαίνει ότι είναι υποχρεωμένο, πέραν από του να αναφέρει το γεγονός στην απόφαση, να προβεί και σε παρατηρήσεις που θα πρέπει μάλιστα να συσχετίσει προς την προσαχθείσα μαρτυρία και να καταγράψει υπό τύπον συναφών ευρημάτων, μετατρεπόμενο έτσι σε μάρτυρα (Χαραλάμπους ν Δημοκρατίας, Ποιν. 'Εφ. 180/07, ημ. 29.6.12). Στην Goold ν Evans & Co
(1951)2 TLR 1189, ο Λόρδος Δικαστής Χάτσον, θεώρησε την αυτοψία που έλαβε χώραν σε εργοστάσιο όπου αναπαραστάθηκε το επίδικο δυστύχημα, ως ένα τρόπο ερμηνείας της μαρτυρίας που δόθηκε εντός Δικαστηρίου και τίποτε περισσότερο - άποψη που παρεμπιπτόντως, συμμερίζεται και η Αυστραλιανή νομολογία (Railways Comr ν Murphy
(1967)41 ALJR 77) - ενώ ο Λόρδος Δικαστής Ντένινγκ, τη θεώρησε ως μορφής πραγματικής μαρτυρίας, θέση που υιοθετήθηκε μετέπειτα από το Αγγλικό Εφετείο στην Buckingham ν Daily News Ltd
(1956)2 ΑΙΙ ER 904). Παρ' όλα αυτά, το Δικαστήριο μπορεί να βοηθηθεί από τις παραστάσεις που αποκομίζει από την αυτοψία έτσι ώστε να κατανοήσει καλύτερα το περιεχόμενο φωτογραφιών του ίδιου χώρου που κατατέθηκαν ως τεκμήρια σε σχέση με την υπόθεση (Kannas alias Pombas ν The Police
(1968)2 CLR 29). Μπορεί επίσης να χρησιμοποιήσει τις αποκομισθείσες εντυπώσεις για να καταλήξει σε σχετικά συμπεράσματα, όπως στο ότι στον τόπο της οχληρίας παρατηρείται κάποιος θόρυβος, όχι όμως τέτοιας έντασης ώστε να θεωρείται φορτικός (Triantafyllides and Another ν Malakαssas (1955-1956) 21 CLR 87).». ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
- Επανέρχομαι στα στοιχεία που περιστοιχίζουν την υπό συζήτηση Αίτηση της Αιτήτριας.
- Η Αιτήτρια, με την έκθεση απαίτησης της, προβάλλει ως βάση, για τις αιτούμενες με την Αγωγή της, θεραπείες, παράβαση ουσιωδών όρων σύμβασης, στην οποία ισχυρίζεται ότι προσήλθε με την Καθ' ης η Αίτηση την 04/04/2008, με την οποία ρυθμίστηκε η συνεργασία τους σε ότι αφορά το διεθνή αερολιμένα Λάρνακας. Στο πλαίσιο της ισχυριζόμενης συνεργασίας των δύο, ισχυρίζεται περαιτέρω η Αιτήτρια, συμφωνήθηκαν μεταξύ των διαδίκων και ετέθησαν σε ισχύ, κανόνες, που, μεταξύ άλλων, αφορούσαν την λειτουργία και την διαχείριση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, των γεφυρών επιβίβασης πελατών στο νέο αερολιμένα Λάρνακας και του σχετικού με αυτές εξοπλισμού. Κατά την 19/11/2009, είναι ο ισχυρισμός της Αιτήτριας, ότι, οι γέφυρες επιβίβασης πελατών με αριθμούς 9 και 10, υπέστησαν ζημιά, υπό περιστάσεις τέτοιες, ώστε η Καθ' ης η Αίτηση να ευθύνεται για την αποκατάσταση της. Συγκεκριμένα, καταλογίζεται στην Καθ' ης η Αίτηση, μέσω των αντιπροσώπων της, αμέλεια κατά την χρησιμοποίηση τους. Η Αιτήτρια, βάσει των συμφωνηθέντων της με την Καθ' ης η Αίτηση, προβάλλει ότι ενήργησε προς αποκατάσταση της ζημιάς και κατέβαλε για τον σκοπό το ποσό των €63.644,26, το οποίο και απαίτησε στην συνέχεια από την Καθ' ης η Αίτηση, η οποία όμως, αρνούμενη οποιαδήποτε ευθύνη, δεν της το κατέβαλε. Η ενέργεια και στάση αυτή της Καθ' ης η Αίτηση, ως έχει ο σχετικός ισχυρισμός της Αιτήτριας, αποτελεί παράβαση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση των μεταξύ τους συμφωνηθέντων.
- Έχοντας ως υπόβαθρο τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης της, η Αίτητρια, δια του κ. Φρεναρίτη, ενόρκως, προέβαλε τα εξής προς υποστήριξη του υπό εξέταση αιτήματος της[1]: «
- Λόγω της φύσης της υπόθεσης αυτής, θεωρώ ότι η επιτόπια επίσκεψη και αυτοψία του χώρου από το Δικαστήριο είναι αναγκαία και χρήσιµη για την ακροαµατική διαδικασία της υπόθεσης και θα οδηγήσει στην ορθότερη και πληρέστερη απονοµή της δικαιοσύνης. Είναι η θέση µου ότι, η επιτόπια εξέταση εκ µέρους του Δικαστηρίου, θα βοηθήσει το ίδιο το Δικαστήριο να παρακολουθήσει και να αντιληφθεί καλύτερα την µαρτυρία που θα προσαχθεί ενώπιον του αφού θα αντιληφθεί πληρέστερα και καλύτερα την ενώπιον του µαρτυρία που θα δοθεί, όχι µόνο από τους Ενάγοντες αλλά και από τους Εναγόµενους. Για τον ίδιο λόγο, είναι η θέση µου ότι ουδεµία ζηµιά θα υποστούν οι Εναγόµενοι από την έκδοση των αιτούµενων διαταγµάτων.
- Η ουσία της µαρτυρίας που θα δοθεί και από τις δύο πλευρές, θα αφορά κατά το µεγαλύτερο και ουσιαστικότερο µέρος της, περιγραφή του τρόπου λειτουργίας και χρήσης των Γεφυρών επιβίβασης. Ως εκ τούτου, θεωρώ καίριας σηµασίας όπως το Δικαστήριο έχει υπόψη του τον χώρο στον οποίο χρησιµοποιούνται οι Γέφυρες επιβίβασης, αφού καθοριστικής σηµασίας είναι η (µεταγενέστερη / στα πλαίσια της ακρόασης) επεξήγηση του τρόπου τοποθέτησης και χρήσης των γεφυρών στον χώρο αυτό.
- Αναφορικά µε το χρονικό σηµείο καταχώρησης της παρούσας, θεωρώ πως αυτό είναι το κατάλληλο στάδιο, αφού τώρα ολοκληρώθηκαν τα θέµατα που είχαν προκύψει πριν την ακρόαση της υπόθεσης και η υπόθεση είναι έτοιµη για την έναρξη της ακρόασης της. Το παρόν στάδιο είναι το κατάλληλο για την καταχώρηση της παρούσας και την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων για τον επιπλέον λόγο ότι η επιτόπια εξέταση/αυτοψία θα μπορεί να γίνει από το Δικαστήριο που θα εκδικάσει την Αγωγή.».
- Έχω εξετάσει με προσοχή τα όσα από πλευράς Αιτήτριας προβάλλονται στην έκθεση απαίτησης της, καθώς επίσης και τα όσα η πλευρά της Καθ' ης η Αίτηση προβάλλει εις απάντηση προς υπεράσπιση της, ως επίσης και τις εκατέρωθεν εισηγήσεις σε ότι αφορά την βασιμότητα του αιτήματος, και έχω καταλήξει ότι, η προκείμενη, δεν είναι κατάλληλη περίπτωση για να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και να διαταχθεί επίσκεψη του τόπου που εισηγείται η Αιτήτρια.
- Η Καθ' ης η Αίτηση, ως διαφαίνεται από το δικόγραφο της υπεράσπισης της, δεν διαφωνεί ως προς τα συμφωνηθέντα με την Αιτήτρια για την συνεργασία τους σε ότι αφορά το διεθνή αερολιμένα Λάρνακας. Ούτε φαίνεται να διαφωνεί ότι μεταξύ τους είχαν συμφωνηθεί και ετέθησαν σε ισχύ, κανόνες, που, μεταξύ άλλων, αφορούσαν την λειτουργία και την διαχείριση από πλευράς της Καθ' ης η Αίτηση, των γεφυρών επιβίβασης πελατών στο νέο αερολιμένα Λάρνακας και του σχετικού με αυτές εξοπλισμού. Η Καθ' ης η Αίτηση αρνείται, ουσιαστικά, ότι είναι αυτή που ευθύνεται για την ζημία που προκλήθηκε (στην περίπτωση που αποδειχθεί από πλευράς Αιτήτριας ότι προκλήθηκε τέτοια ζημιά ή και η έκταση της) στις γέφυρες επιβίβασης πελατών με αριθμούς 9 και 10 την 19/11/2009 και τις περιστάσεις που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι το περιβάλλουν.
- Συνεπώς, με παραδεκτό τον κώδικα λειτουργίας και διαχείρισης των γεφυρών επιβίβασης πελατών, το κατά πόσο οι συγκεκριμένες γέφυρες επιβίβασης[2], «χρησιμοποιήθηκαν με τέτοιο αμελή τρόπο από τους Εναγομένους και/ή το προσωπικό τους που συγκρούστηκαν μεταξύ τους βίαια και γι' αυτό προέκυψε η ζημιά και/ή η βλάβη στην εσωτερική τους πλευρά»[3], δεν είναι ζήτημα που εμπερικλείει τέτοιας πολυπλοκότητας γεγονότα, που, αν γίνει αυτοψία του τόπου στον οποίο η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι οι εν λόγω γέφυρες υπέστησαν την ζημιά λειτουργούμενες από την Καθ' ης η Αίτηση, αλλά και του τρόπου λειτουργίας τους γενικότερα, θα γίνει ευχερέστερα αντιληπτό από το Δικαστήριο, ώστε να καταλήξει στα συμπεράσματα του.
- Και κάτι το επιπρόσθετο. Δεν είναι η περίπτωση αυτή, ενός σταθερού και συνεχούς φαινομένου, όπως π. χ. είναι η στατική κατάσταση ενός ακινήτου, το οποίο το Δικαστήριο απλά θα παρακολουθήσει, ώστε να μπορέσει να αντιληφθεί καλύτερα την μαρτυρία που θα προσαχθεί, σε ότι αφορά το τι είναι επίδικο, και που το αφορά. Πρόκειται εδώ, για λειτουργία γεφυρών σε συγκεκριμένο χώρο, που, κάθε φορά που λαμβάνει χώρα, αν και υπάρχει συμφωνημένος κώδικας για την λειτουργία τους, δεν είναι δυνατόν αυτή να είναι απαράλλαχτη. Παράγοντες, για παράδειγμα, όπως είναι οι καιρικές συνθήκες, η ώρα, η ορατότητα, το πρόγραμμα εργασίας και οι σχετικές προθεσμίες ενέργειας, η κινητικότητα στον τόπο, ο χειριστής ή οι χειριστές τους, μπορούν κάθε φορά να έχουν την σημασία τους και ως εκ τούτου, μία αυτοψία της λειτουργίας τους, υπό συνθήκες μάλιστα ελεγχόμενες, δεν βρίσκω τι πρακτική βοήθεια μπορεί να έχει για το Δικαστήριο, στο να αντιληφθεί ευχερέστερα την μαρτυρία που οι διάδικοι προτίθενται να παρουσιάσουν σε αυτή την υπόθεση για το επίδικο περιστατικό.
- Απόλυτα συναφή με τα προαναφερόμενα, είναι τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Triantafyllides and Another ν Malakαssas (1955-1956) 21 C.L.R.
- Παραθέτω την σχετική, από την απόφαση αυτή του Εφετείου, περικοπή, από την οποία διαφαίνονται και οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν από ένα τέτοιο εγχείρημα: «A trial Court quite properly can visit a locus in quo in order that it can better understand the evidence; it also can inspect and compare objects of real evidence, for instance the handwriting in two documents, or (in passing off actions) labels on two different bottles; it can draw inferences from the demeanour of witnesses, and can bring to its deliberations that common experience of life which is summed up in the expression "common sense". . A judicial officer may examine evidence and the locus in quo but he may not become a witness in the cause which he decides. On the 25th May the members of the Court did not go to inspect some constant or static phenomenon such as a building or a constant smell or sound; they listened to some sound films; and by relying on the experience of that particular event, they became both judges and witnesses in the same cause. That is the chief weakness in the judgment. There is also this: The experience itself, even if properly taken into consideration by the Court, could hardly be relied upon, for the sound can vary on each occasion according to the film and no doubt the volume can be altered by turning a knob.». ΚΑΤΑΛΗΞΗ
- Κατ' ακολουθία όλων των προαναφερομένων, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
- Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης €593,81[i], επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας / Ενάγουσας και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση / Εναγομένης τα οποία να καταβληθούν στο τέλος της υπόθεσης. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε τις παραγράφους 13 έως 15 της ένορκης δήλωσης του κ. Οδυσσέα Φρεναρίτη ημερομηνίας 28/07/2015, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης. [2] (η ζημιά στις οποίες, σημειώνω, έχει πλέον αποκατασταθεί) [3] Δέστε σχετικά τα αναφερόμενα της παραγράφου 10 της έκθεσης απαίτησης της Αιτήτριας. [i] Υπολογίστηκαν από το Δικαστήριο βάσει της Κλίμακας σε Ευρώ: 50.000 - 100.000: Σύνταξη Ένστασης €68 Σύνταξη Ε. Δ. προς υποστήριξη €51 Προσέλευση Καταχώρισης της Ένστασης στον Πρωτοκολλητή €32 1 Ουσιαστική Εμφάνιση όταν πλέον είχε καταχωρηθεί ένσταση, στις 03/11/2015 όταν είχε διεξαχθεί και η Ακρόαση €150 Προετοιμασία για Ακρόαση €104 Εμφάνιση για να ανακοινωθεί η απόφαση που είχε επιφυλαχθεί €94 Πραγματικά Έξοδα Καταχώρισης €9 19% Φ. Π. Α. €94,81 Σύνολο €593,81 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο