← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ JAGODA ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 330/2013, 13/5/2016

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ JAGODA ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ ν. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ κ.α., Πολιτική Αγωγή Αρ.: 330/2013, 13/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A79 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή Αρ.: 330/2013 Μεταξύ: JAGODA ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Ενάγουσας - και - ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Εναγόμενος - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΟΛΙΩΝ ΜΕΤΑΒΙΒΑΣΕΩΝ (ΑΚΥΡΩΣΗ) ΝΟΜΟ, ΚΕΦ. 62 - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ JAGODA ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Αιτήτριας - και -

  1. ΣΤΕΛΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ
  2. ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ Καθ' ων η Αίτηση ------------------- Ημερομηνία: 13/05/2016 Αίτηση για ακύρωση μεταβίβασης / διάθεσης περιουσίας, ημερομηνίας 04/09/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια: κα Χ. Σολομωνίδου Για τον Καθ' ου η Αίτηση 1: Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Δ. Ε. Π. Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση 2: Μ. Ξ. Ιωάννου & Σια --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ [Α]. ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
  3. Με την υπό εξέταση Αίτηση, η Αιτήτρια, ζητά από το Δικαστήριο, την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να κηρύσσει άκυρη την υπό του Καθ' ου η Αίτηση 1 δωρεά του 1/2 μεριδίου του οικοπέδου µε Αρ. Εγγραφής 0/5548, Φ/ΣΧ37/21W2, Τεμάχιο 1628 το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας επ' ονόµατι του Καθ' ου η Αίτηση 2 στις 27/1/2012 µε Αρ. Φακέλου Μεταβίβασης 1/ Δ/351/2012, η οποία είχε ως αποτέλεσμα να παρεμποδιστεί η Αιτήτρια στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους της. Β. Διάταγμα του Δικαστηρίου µε το οποίο να διατάσσεται η επανεγγραφή του 1/2 μεριδίου του οικοπέδου µε Αρ. Εγγραφής 0/5548, Φ/ΣΧ37/21νν2, Τεμάχιο 1628 το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας, επ' ονόµατι του Καθ' ου η Αίτηση 1 και η εγγραφή του εξ αποφάσεως χρέους της Αιτήτριας ως επιβάρυνσης επί του εν λόγω ακινήτου. Γ. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον Φ. Π. Α .». [Β]. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  4. Η Αίτηση βασίζεται: «επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών Δ.48 Κ. 2, 3, 8, 9, επί των άρθρων 82 - 90Α, 91Γ, 91Δ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, επί των Περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ.62 άρθρα 2 - 5 και επί της συµφυούς εξουσίας του Δικαστηρίου.».
  5. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας, ημερομηνίας 04/09/
  7. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας της εν λόγω ενόρκως δηλούσας, είναι τα εξής: «
  8. Περί το έτος 2011 καταχωρήθηκε εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 η Ποινική Υπόθεση 20253/11 στην οποία και καταδικάστηκε μετά από δική του παραδοχή από το Κακουργιοδικείο Λάρνακας στις 28/3/2012 για την διάπραξη αδικημάτων σεξουαλικής φύσεως εις βάρος γυναικών - ασθενών του συμπεριλαμβανομένης και εμένα.
  9. Στις 28/1/2013 καταχώρησα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 την υπό τον ως άνω αριθμό αγωγή στην οποία στις 27/1/2015 εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση όπως ο Καθ' ου η Αίτηση 1 µου καταβάλει το ποσό των €35.000 πλέον τόκο 4% ετησίως από 27/1/2015 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των €5.042 ως έξοδα µε τόκο 5,5% ετησίως από 27/1/2015 επί του ποσού των €5.000 μέχρι εξοφλήσεως. .
  10. Στις 10/8/2015 προέβηκα µέσω του δικηγόρου µου σε έρευνα ακίνητης ιδιοκτησίας επ' ονόματι του Καθ' ου η Αίτηση 1 στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας με αριθμό Π. Ε. 4273/
  11. .
  12. Από την ανωτέρω έρευνα διαπίστωσα ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 από τις 16/11/1993 μέχρι και τις 27/1/2012 ήταν εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του 1/2 μεριδίου του οικοπέδου µε Αρ. Εγγραφης 0/5548, Φ/ΣΧ37/21W2, Τεμάχιο 1628 το οποίο βρίσκεται στην Κακοπετριά της Επαρχίας Λευκωσίας και το οποίο στις 27/1/2012 το μεταβίβασε δυνάμει δωρεάς στον υιό του, ήτοι τον Καθ' ου η Αίτηση 2 µε την Δήλωση µμεταβίβασης 1/ Δ/351/
  14. Εξ όσων κάλλιον γνωρίζω και πιστεύω ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προέβηκε στην ανωτέρω μεταβίβαση µε δόλιο τρόπο καθ' ότι αυτή έλαβε χώρα κατά την διάρκεια της ποινικής του υπόθεσης στην οποία δήλωσε παραδοχή και στην οποία ήμουν µια εκ των παραπονεμένων µε πρόθεση να παρεμποδιστώ στην είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους µου.
  15. Επίσης ισχυρίζομαι ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1 μετά την μεταβίβαση του ανωτέρω περιγραφόμενου ακινήτου του στερείται οποιασδήποτε άλλης κινητής ή ακίνητης περιουσίας και δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσει την παρούσα απόφαση και έξοδα.». [Γ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 1 ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  16. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1, καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
  17. Αυτοί, έχουν ως εξής: «(α) Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (γ) Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση αρ. 2 έγινε καλόπιστα και χωρίς οποιαδήποτε πρόθεση καταδολίευσης και/ή παρεμπόδισης της αιτήτριας. (δ) Η αιτήτρια παρέλειψε να προσκομίσει μαρτυρία που να τείνει να καταδείξει ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου έγινε με σκοπό την παρεμπόδιση ή την καθυστέρηση στην ικανοποίηση του χρέους του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση αρ.1 προς αυτήν. (ε) Κατά το χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου, ήτοι την 27/1/2012, δεν είχε καταχωριστεί η αγωγή της ενάγουσας - αιτήτριας υπ' αριθμό 330/2013 εναντίον του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση αρ. 1, η οποία καταχωρίστηκε στις 28/1/2013, ούτε υπήρχε οποιαδήποτε απαίτηση από μέρους της αιτήτριας εναντίον του καθ' ου η αίτηση αρ.
  18. (στ) Κατά το χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου, ήτοι την 27/1/2012, η ενάγουσα - αιτήτρια δεν ήταν πιστωτής του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 ούτε ο καθ' ου η αίτηση αρ. 1 όφειλε οιονδήποτε ποσό προς την ενάγουσα - αιτήτρια.».
  19. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 1, βασίζεται: «στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 82 - 90A, 91Γ, 91Δ, στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62, άρθρα 2 - 5, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1 - 4, 8 και 9, στη Νομολογία και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες και Πρακτική του Δικαστηρίου Δικαστηρίου.».
  20. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 1, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της κας Κατερίνας Λιασίδου, ημερομηνίας 12/01/2016, που είναι, ως δηλώνει, στην υπηρεσία της Δ. Ε. Π. Ε. που εκπροσωπεί τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στην υπό συζήτηση υπόθεση και υπό κρίση διαδικασία.
  21. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας της εν λόγω ενόρκως δηλούσας, είναι τα εξής: «
  22. Είμαι δικηγόρος και εργάζομαι στο Δικηγορικό Γραφείο των κ. κ. Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου Δ. Ε. Π. Ε. στη Λευκωσία, δικηγόρων του Στέλιου Στυλιανού, εναγομένου - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 στην αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό. Γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα στα οποία αναφέρομαι κατωτέρω τόσο προσωπικά όσο και από πληροφορίες που μου ανέφερε ο κ. Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου, δικηγόρος του εναγομένου - καθ' ου η αίτηση, τις οποίες πιστεύω ως ορθές και αληθινές. Είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένη να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  23. Ο λόγος που προβαίνω εγώ στην παρούσα ένορκη δήλωση είναι επειδή ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 εκτίει πολυετή ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές και είναι δύσκολο να μεταφερθεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας για να ορκιστεί. Είμαι σε θέση να ορκισθώ θετικά.
  24. Ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 αρνείται το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως της αιτήριας, η οποία συνοδεύει την αίτηση της, εκτός γεγονότων που παραδέχομαι κατωτέρω.
  25. Όπως και η ίδια η αιτήτρια αναφέρει στην παράγραφο 3 της ενόρκου δηλώσεως της, η αγωγή αρ. 330/13 καταχωρίστηκε από την αιτήτρια εναντίον του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 στις 28/1/
  26. Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου, όπως η ίδια η αιτήτρια αναφέρει στην παράγραφο 5 της ενόρκου δηλώσεως της, έλαβε χώρα στις 27/1/2012, δηλαδή ένα χρόνο πριν την καταχώρηση της αγωγής. Δηλαδή, κατά το χρόνο της μεταβίβασης του επίδικου ακινήτου ο εναγόμενος - καθ' ου η αίτηση αρ. 1 δεν όφειλε οποιοδήποτε ποσό στην αιτήτρια, ούτε η αιτήτρια ήταν πιστωτής του καθ' ου η αίτηση αρ.
  27. Συνεπώς, δεν θα μπορούσε να υπάρχει κατά το χρόνο της μεταβίβασης οποιαδήποτε πρόθεση από μέρους του καθ' ου η αίτηση αρ. 1 παρεμπόδισης ή καθυστέρησης της αιτήτριας να εισπράξει οποιοδήποτε ποσό, εφόσον κατά το χρόνο της μεταβίβασης δεν υπήρχε καν οποιαδήποτε απαίτηση από μέρους της αιτήτριας. Ως εκ τούτου, ως πολύ καλά γνωρίζω και πιστεύω, δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η Νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  28. Εξ όσων με ενημερώνει ο δικηγόρος του καθ' ου η αίτηση αρ. 1, κ. Ευστάθιος Κ. Ευσταθίου, ο λόγος που ο καθ' ου η αίτηση αρ.1 μεταβίβασε το επίδικο ακίνητο δια δωρεάς στον υιό του Κωνσταντίνο, καθ' ου η αίτηση αρ. 2, είναι για λόγους φυσικής στοργής και αγάπης διότι τη συγκεκριμένη χρονική περίοδο που μεταβιβάστηκε το ακίνητο, ο καθ' ου η αίτηση αρ.1 αποφάσισε να αρχίσει να μεταβιβάζει μέρος της περιουσίας του στον υιό του, ο οποίος είχε ανάγκη ακίνητη περιουσία για να την εκμεταλλευθεί.». [Δ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΑΘ' ΟΥ Η ΑΙΤΗΣΗ 2 ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  29. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2, καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
  30. Αυτοί, έχουν ως εξής: «
  31. Στις 27/01/2012 ημερομηνία που έγινε η μεταβίβαση δεν εξεδόθη καμία απόφαση εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 και ούτε είχε εγερθεί οιαδήποτε αγωγή εναντίον του.
  32. Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου δια δωρεάς στο όνομα του καθ' ου η αίτηση 2 έγινε καλόπιστα και σε καμία περίπτωση δεν έγινε δόλια με σκοπό την παρεμπόδιση της αιτήτριας.
  33. Κατά τον επίδικο χρόνο που έγινε η μεταβίβαση η ατήτρια δεν ήταν πιστωτής του καθ' ου η αίτηση
  35. Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 καταχωρήθηκε το 2013 ενώ η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση 2 έγινε την 27/01/
  37. Κατά τον χρόνο που έγινε η μεταβίβαση από τον καθ' ου η αίτηση 1 επ' ονόματι του καθ' ου η αίτηση 2 δεν υπήρχε εξ' αποφάσεως χρέος.
  38. Η αγωγή της αιτήτριας καταχωρήθηκε κατά η περί την 28/01/2013 και η έρευνα στο κτηματολόγιο από την αιτήτρια έγινε στις 10/08/2015, δηλαδή δυόμισι χρόνια μετά.».
  39. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2, βασίζεται: «στη Δ.48 Θ. 4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, στην Δ.39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στα άρθρα 2 - 5 του Περί Ακυρώσεως Δολίων Μεταβιβάσεων Νόμου Κεφ. 62, στα άρθρα 23, 82 - 90Α, 9ΙΓ, 9ΙΔ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6 όπως επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.».
  40. Η Ένσταση του Καθ' ου η Αίτηση 2, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 2, ημερομηνίας 01/02/
  42. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντος, είναι τα εξής: «
  43. Είμαι υιός του καθ' ου η αίτηση
  45. Ανέγνωσα την υπό κρίση αίτηση με την οποία η αιτήτρια ισχυρίζεται ότι η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου από τον Καθ' ου η αίτηση 1, επ' ονόματι μου έγινε δόλια και αρνούμαι κατηγορηματικώς αυτό το ισχυρισμό για τους πιο κάτω λόγους. Α) Στις 27/01/2012 ημερομηνία που έγινε η μεταβίβαση δεν εξεδόθη καμία απόφαση εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 και ούτε είχε εγερθεί οιαδήποτε αγωγή εναντίον του. Β) Η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου δια δωρεάς στο όνομα μου έγινε καλόπιστα και σε καμία περίπτωση δεν έγινε δόλια με σκοπό την παρεμπόδισης αιτήτριας. Γ) Κατά τον επίδικο χρόνο που έγινε η μεταβίβαση η αιτήτρια δεν ήταν πιστωτής του καθ' ου η αίτηση
  46. Δ) Η υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή εναντίον του καθ' ου η αίτηση 1 καταχωρήθηκε το 2013 ενώ η μεταβίβαση του ακινήτου επ' ονόματι μου έγινε την 27/01/
  47. Ε) Κατά τον χρόνο που έγινε η μεταβίβαση από τον καθ' ου η αίτηση 1 επ' ονόματι μου δεν υπήρχε εξ' αποφάσεως χρέος. Στ) Η αγωγή της αιτήτριας καταχωρήθηκε κατά η περί την 28/01/2013 και η έρευνα στο κτηματολόγιο από την αιτήτρια έγινε στις 10/08/2015, δηλαδή δυόμισι χρόνια μετά.
  48. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου οι πιο πάνω λόγοι είναι λόγοι που οδηγούν σε απόρριψη της αίτησης και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος για Δόλια Μεταβίβαση». [Ε]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  49. Η Αίτηση της Αιτήτριας, βασίζεται στον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, Κεφ. 62 (στο εξής καλούμενος «το Κεφ. 62»).
  50. Η όλη ουσία, του, τι η νομοθετική εξουσία αποσκοπούσε με την θέσπιση του υπό αναφορά νομοθετήματος, ενθυλακώνεται στο Άρθρο 3 του Κεφ.
  51. Αυτό προνοεί τα εξής: «3.—

(1)Κάθε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο µε πρόθεση να παρεµποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του ή οποιοδήποτε από αυτούς να ανακτήσουν από αυτόν, τα χρέη αυτού ή αυτών, θα θεωρείται ότι είναι δόλια, και θα είναι άκυρη εναντίον του εν λόγω πιστωτή ή πιστωτών και ανεξάρτητα από οποιαδήποτε τέτοια δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση, η περιουσία που φέρεται ότι µεταβιβάστηκε ή έτυχε µεταχείρισης κατά αλλο τρόπο δύναται να κατασχεθεί και να πωληθεί προς ικανοποίηση οποιουδήποτε χρέους από δικαστική απόφαση που οφείλεται από το πρόσωπο που προβαίνει στη δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση.
(2)Σε οποιαδήποτε αίτηση, βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού για ακύρωση µεταβίβασης ή εκχώρησης οποιασδήποτε περιουσίας που έγινε σε οποιοδήποτε γονιό, σύζυγο, παιδί, αδελφό ή αδελφή του δικαιοπάροχου ή εκχωρητή, όχι µε χρηµατικό αντάλλαγµα ή µε αντάλλαγµα άλλη περιουσία ισοδύναµης αξίας ή µε καλή αντιπαροχή, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η µεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε µε πρόθεση να παρεµποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του θα έχει ο δικαιοπάροχος ή εκχωρητής και το πρόσωπο στο οποίο έγινε η εν λόγω µεταβίβαση ή εκχώρηση.
(3)Καµιά πώληση, υποθήκη, µεταβίβαση ή εκχώρηση που γίνεται µε αντάλλαγµα χρηµάτων ή άλλης περιουσίας ισοδύναµης αξίας δεν θα είναι ακυρώσιµη βάσει των διατάξεων του Νόµου αυτού, εκτός αν ο αγοραστής, ο ενυπόθηκος δανειστής, ο δικαιοδόχος ή εκδοχέας φανεί ότι έχει αποδεχτεί αυτή εν γνώσει του ότι η πώληση αυτή, υποθήκη, µεταβίβαση ή εκχώρηση έγινε από τον πωλητή, ενυπόθηκο οφειλέτη, δικαιοπάροχο ή εκχωρητή µε πρόθεση να καθυστερήσει ή καταδολιεύσει τους πιστωτές του.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  1. Συνεπώς, πρόκειται για νομοθετικό μηχανισμό που αποσκοπεί στην διασφάλιση περιουσίας από δόλιες προθέσεις εξ αποφάσεως πιστωτών έναντι των πιστωτών τους, για σκοπούς εκτέλεσης δικαστικής απόφασης [[i]]. Χαρακτηριστικά είναι εν προκειμένω και τα αναφερόμενα από την έντιμη Δ. Α. Δ. Δ. Μιχαηλίδου (ως ήταν τότε Π. Ε. Δ.), στην απόφαση της στην Αγωγή υπ' αρ. 2635/06 του Ε. Δ. Λεμεσού, Μαίρη Κουτσοκούμνη ν Γιώργου Οικονόμου κ.α., ημερομηνίας 29/02/2012: « . Παρέχει δηλαδή ο Νομοθέτης ένα αυτοτελή μηχανισμό στον αιτητή, μια μέθοδο προώθησης δικαστικής διαδικασίας άλλης από το κλητήριο ένταλμα, ώστε να μπορεί με τον τρόπο αυτό να ενεργήσει, για να αναζητήσει τη δόλια διασπάθιση της περιουσίας του κινητής ή ακίνητης με σκοπό πάντοτε να τον εξασφαλίσει σε περίπτωση που έχει επιτύχει την έκδοση απόφασης την εκτέλεση της, είτε αν ακόμα βρίσκεται στη διαδικασία να εκδώσει υπέρ του μια απόφαση».
  2. Για να κριθεί μεταβίβαση περιουσίας δόλια, είναι απαραίτητο να διαπιστωθεί ότι, αυτή, έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Το ουσιώδες στοιχείο είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση. Σχετική, εν προκειμένω, είναι η απόφαση της έντιμης Π.Ε.Δ. Λ. Δημητριάδου στην απόφαση της στην Αίτηση υπ' αρ. 425/12 του Ε. Δ. Λευκωσίας, Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν Κώστα Σωτήρη κ. α., ημερομηνίας 07/12/2012 και η εκεί παρατιθέμενη από την έντιμη Πρόεδρο απόφαση στην υπόθεση Vasiliades v A.N. Vasiliades and another XVIII (part 1) CLR
  3. Θέση που επιβεβαιώνεται και από τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τζιέπρα ν Σάββα κ. α. Έφεση Αρ. 4/2012, ημερομηνίας 22/11/
  5. Μάλιστα, ως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Τζιέπρα ανωτέρω, δόλια μεταβίβαση, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3
(1)του Κεφ. 62, μπορεί να ακυρωθεί, μόνον εάν κριθεί ότι ο πιστωτής που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (εξ αποφάσεως οφειλέτης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης [[ii]], είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του [[iii]].
  1. Τα όσα προαναφέρθηκαν, αφορούν σαφώς την ουσία του ζητήματος. Εξίσου όμως σημαντική, είναι και η δικονομία. Το Κεφ. 62, δια του Άρθρου 4, καθορίζει και αυτό το ζήτημα. Ορίζει δηλαδή και την διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται προς τον σκοπό ακύρωσης μεταβίβασης περιουσίας δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 3 του Κεφ.
  2. Με το ίδιο Άρθρο του Κεφ. 62, καθορίζεται και η επί της ουσίας του αιτήματος δικαιοδοσία του Δικαστηρίου [[iv]]. Αυτό, έχει ως εξής: «
  3. Οποιαδήποτε δωρεά, πώληση, ενέχυρο, υποθήκη ή άλλη µεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται ως δόλια βάσει των διατάξεων του άρθρου 3 του Νόµου αυτού η οποία έγινε πριν από ή µετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωµα για ανάκτηση του χρέους έχει αποδειχτεί, δύναται να ακυρωθεί µε διάταγµα του ∆ικαστηρίου που εξασφαλίζεται µε αίτηση οποιουδήποτε εξ αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία, και στο ∆ικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεµεί.».
  4. Ως αποφασίστηκε στην υπόθεση Χριστοφόρου ν Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 708, η αίτηση πρέπει να υποβάλλεται δια κλήσεως του προσώπου που προέβη στην μεταβίβαση, καθώς επίσης και του προσώπου που την αποδέχθηκε, του οποίου τα δικαιώματα ευθέως τίθενται υπό συζήτηση, ώστε να τους παρασχεθεί η ευχέρεια να ακουστούν από το Δικαστήριο επί του αιτήματος. 22. Σύμφωνα με τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωακείμ κ. α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1Α Α.Α.Δ 198, αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα [[v]]. Αυτό το γεγονός, είναι, σημειώνεται, καθοριστικό και του τρόπου διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας αιτήσεων του είδους. Είναι, σημειώνεται, διαδικασία με την αυτοτέλεια της, αλλά η σχετική αίτηση, υποβάλλεται ([1]) στα πλαίσια της αγωγής ή της διαδικασίας που οδήγησε στο εξ αποφάσεως χρέος, το οποίο αποτελεί και την βάση του ισχυρισμού για καταδολίευση, αντικείμενο της αίτησης. Τούτο, δικαιολογεί και την προσθήκη σε αυτήν, ως καθ' ου η αίτηση, και του οποιοιδήποτε άλλου προσώπου του οποίου τα δικαιώματα επηρεάζονται άμεσα από το αποτέλεσμα της εκδίκασης της αίτησης, χωρίς να προϋποτίθεται οτιδήποτε άλλο, πέραν από την αναγκαία αναπροσαρμογή στον τίτλο της αίτησης.
  1. Ως διαφαίνεται από τα όσα το Άρθρο 4 του Κεφ. 62 προνοεί, και έχει προαναφερθεί, δικαιοδοσίας να εξετάσει αίτημα που υποβάλλεται δυνάμει των προνοιών του Κεφ. 62, κέκτηται το Δικαστήριο που εκδίκασε την σχετική με αυτό αγωγή ή διαδικασία [[vi]]. [Ζ]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΕΩΣ ΚΑΙ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
  2. Στρέφομαι τώρα στην εξέταση του αιτήματος.
  3. Κατ' αρχήν, είναι ουσιαστικό να αναφερθεί, ότι, κατά την ακροαματική διαδικασία, κανένας από τους διάδικους δεν προσέφερε στο Δικαστήριο προφορική μαρτυρία. Ως έχει προαναφερθεί, με αναφορά στα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωακείμ κ. α. ανωτέρω, αίτηση κάτω από τις διατάξεις του Κεφ. 62 ανήκει στην κατηγορία αιτήσεων που έχουν πρωτογενή χαρακτήρα. Είναι, συνεπώς, αναγκαία, κατά την ακροαματική διαδικασία, η προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας, προς απόδειξη των όσων γεγονότων είναι επίδικα μεταξύ των διαδίκων. Εν προκειμένω, επισημαίνεται, ότι, οι ένορκες δηλώσεις που καταχωρούνται στα πλαίσια διαδικασιών του είδους, αποτελούν τις έγγραφες προτάσεις των διαδίκων. Σύμφωνα με αυτές, εάν υπάρχει σύγκρουση γεγονότων μεταξύ των όσων ο αιτητής ισχυρίζεται και των όσων ο καθ' ου η αίτηση / ενιστάμενος ισχυρίζεται, ο αιτητής θα πρέπει κατά την ακρόαση να είναι έτοιμος να αποδείξει τα γεγονότα στα οποία βασίζεται, στο βαθμό κατά τον οποίο το βάρος απόδειξης εμπίπτει στους δικούς του ώμους.
  4. Είναι επομένως φανερό, ότι, η παράλειψη του διάδικου ο οποίος έχει το βάρος να αποδείξει γεγονότα, να προσκομίσει προφορική μαρτυρία, αν και δεν συνεπάγεται ακύρωση ή εξουδετέρωση της αίτησης, έχει αποδεικτικές επιπτώσεις. Δηλαδή, τα όποια γεγονότα τα οποία είχε εγείρει ο αιτητής και τα οποία είτε αμφισβητήθηκαν από την άλλη πλευρά ή συγκρούονται με γεγονότα που επικαλέστηκε αυτή, τότε ο αιτητής, αν δεν προσκομίσει προφορική μαρτυρία κατά την ακρόαση, θα θεωρηθεί ότι απέτυχε να αποδείξει, όχι κατ' ανάγκη ολόκληρη την αίτηση ή μέρος αυτής, αλλά τα συγκεκριμένα συγκρουόμενα γεγονότα μόνο. Και τότε, οι επιπτώσεις για αυτόν θα ποικίλλουν, ανάλογα με την σημασία και σπουδαιότητα του συγκεκριμένου γεγονότος ή των συγκεκριμένων γεγονότων, που παρέμειναν αναπόδεικτα.
  5. Έχοντας αναφέρει αυτά, πρέπει, περαιτέρω, να επισημανθεί, ότι, η προκείμενη περίπτωση, παρουσιάζει την εξής ιδιαιτερότητα. Με την υπό κρίση Αίτηση, υποβάλλεται αίτημα από πλευράς Αιτήτριας για ακύρωση μεταβίβασης ακίνητης περιουσίας που έγινε από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 στον υιό του, Καθ' ου η Αίτηση 2, όχι µε χρηµατικό ή άλλο αντάλλαγµα, αλλά δια δωρεάς. Τα γεγονότα αυτά, σημειώνεται, αποτελούν, μεταξύ των διαδίκων, κοινό τόπο σε ότι αφορά την πραγματική διάσταση αυτής της υπόθεσης. Συνεπώς, δεδομένου τούτου, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 3
(2)του Κεφ. 62, το βάρος απόδειξης ότι αυτή η µεταβίβαση έγινε καλή τη πίστει και δεν έγινε µε πρόθεση να παρεµποδίσει ή καθυστερήσει την Αιτήτρια στην εκτέλεση της προς όφελος της και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 εκδοθείσας δικαστικής απόφασης, θα το έφεραν οι Καθ' ων η Αίτηση, επειδή το εν λόγω νομοθέτημα δημιουργηθεί μαχητό τεκμήριο περί του αντιθέτου γεγονότος. Πρόκειται για αντιστροφή του βάρους απόδειξης, το οποίο το εν λόγω Άρθρο 3
(2)του Κεφ. 62 θέτει στους ώμους του καθ' ου η αίτηση / ενιστάμενου, νοουμένου όμως, ότι, ο αιτητής θα αποδείξει κάποια γεγονότα, προαπαιτούμενα της εφαρμογής των διατάξεων του Κεφ.
  1. Ένα από αυτά, είναι, ως προκύπτει από την νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, - αναφορά στην οποία θα κάνω αμέσως μετά -, ότι ο αιτητής, ήταν, κατά τον ουσιώδη χρόνο της επίδικης μεταβίβασης, πιστωτής του καθ' ου η αίτηση δικαιoπάρoχoυ.
  2. Στην προκείμενη περίπτωση, ένα τέτοιο γεγονός, δεν έχει αποδειχθεί από πλευράς Αιτήτριας, δεδομένο που καταδικάζει την Αίτηση της σε αποτυχία. Εν προκειμένω, σημειώνονται τα εξής γεγονότα, που ως προκύπτει από την δικογραφία, είναι, μεταξύ των διαδίκων, παραδεκτά. Η επίδικη μεταβίβαση διενεργήθηκε την 27/01/
  3. Η Αιτήτρια, είχε, σε σχέση με την εν λόγω μεταβίβαση, εγείρει την Αγωγή αυτή εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1, σε μεταγενέστερο χρόνο, την 28/01/2013, και κατέστη, πράγματι πιστωτής του Καθ' ου η Αίτηση 1, δυνάμει δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε προς όφελος της στα πλαίσια αυτής, την 27/01/
  4. Ως έχει αποφασιστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Lymperopoulou v Christodoulou and Others
(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 και πρόσφατα υιοθετηθεί από το ίδιο δικαστικό σώμα στις υποθέσεις Pambos Zenios Trading Ltd κ. α. ν Μιχάλης Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ
(2011)1 Α.Α.Δ. 2322 και Τζιέπρα ν Σάββα κ. α. Έφεση Αρ. 4/2012, ημερομηνίας 22/11/2013 τα προαναφερόμενα γεγονότα, εντάσσουν την Αιτήτρια, εκτός της έννοιας του «πιστωτή», πρόνοια για τον οποίο γίνεται στο Κεφ. 62, παρέχοντας του τις δυνατότητες διεκδίκησης ακύρωσης μεταβιβάσεων περιουσιακών στοιχείων, ως έχει προαναφερθεί. 29. Παραθέτω την ακόλουθη περικοπή από την απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση Pambos Zenios Trading Ltd κ. α. ανωτέρω στην οποία ενθυλακώνεται η όλη ουσία του υπό συζήτηση θέματος: «Στην προαναφερόμενη υπόθεση υπογραμμίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση μπορεί να ακυρωθεί μόνο δυνάμει των προνοιών του Αρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62, όπως ήταν αρχικά και Κεφ. 95 όπως έγινε αργότερα, και μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. Στην υπόθεση Lymperopoulou (ανωτέρω) η μεταβίβαση είχε γίνει την 1.4.1955 και η εφεσείουσα, η οποία ήταν πρώην αρραβωνιαστικιά του εφεσίβλητου, εξασφάλισε απόφαση του Εκκλησιαστικού Δικαστηρίου υπέρ της την 1.7.1956 και απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου τον Φεβρουάριο του
  1. Το Εφετείο αποφάσισε ότι η εφεσείουσα δεν ήταν ούτε και μπορούσε να ήταν πιστωτής, που βρισκόταν στη σκέψη του εφεσίβλητου, όταν έγινε η μεταβίβαση τον Απρίλιο του
  2. Επομένως η εφεσείουσα δεν ήταν πιστωτής για τους σκοπούς των Αρθρων 2 και 3 του προαναφερόμενου νόμου και κατά συνέπεια δεν είχε δικαίωμα να αξιώσει την ακύρωση της μεταβίβασης. Το κοινό δίκαιο και οι αρχές της επιείκειας δεν είχαν εφαρμογή στην υπόθεση. Θεωρούμε ότι και στην προκείμενη περίπτωση ισχύουν ακριβώς τα ίδια. Κατά το χρόνο της μεταβίβασης των μετοχών από τον πατέρα στο γιο, το 1993, οι εφεσείοντες δεν μπορούσαν να βρίσκονταν στη σκέψη του αποβιώσαντος πατέρα και δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στον αποβιώσαντα να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει τους εφεσείοντες στο να ανακτήσουν απ' αυτόν τα ποσά που τους όφειλε εφόσον, κατά το χρόνο της μεταβίβασης, οι εφεσείοντες δεν ήταν πιστωτές υπό την έννοια του νόμου. Πιστωτές, όπως διαφαίνεται από το Αρθρο 2 του νόμου, είναι οι εξ αποφάσεως πιστωτές και τα πρόσωπα που έχουν αποδείξει το δικαίωμα τους να κατατάσσονται ως πιστωτές, κατά τη διανομή της περιουσίας πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου. Στην παρούσα υπόθεση, κατά τον ουσιώδη χρόνο του 1993, οι εφεσείοντες ούτε εξ αποφάσεως πιστωτές ήταν αλλά ούτε και είχαν αποδείξει το δικαίωμα τους να καταταχθούν ως πιστωτές του αποβιώσαντος σε διαδικασία διανομής της περιουσίας πτωχεύσαντος ή αφερέγγυου προσώπου.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  3. Σημειώνεται, εδώ, και η ερμηνεία που δίδεται στον όρο «πιστωτής οφειλέτη», από το ερμηνευτικό Άρθρο 2 του Κεφ. 62: «"πιστωτές oφειλέτη" σημαίvει όχι μόvo τα πρόσωπα στα oπoία αυτός πράγματι oφείλει, αλλά επίσης κάθε επιτετραμμέvo επί της εκτέλεσης τωv δικαστικώv απoφάσεωv, και κάθε πρόσωπo πoυ εvεργεί στo όvoμα αυτoύ, o oπoίoς vόμιμα πρoβαίvει σε εκτέλεση oπoιασδήπoτε δικαστικής απόφασης πoυ εκδόθηκε εvαvτίov τoυ oφειλέτη, και επίσης κάθε πρόσωπo (αv υπάρχει) στo oπoίo η περιoυσία τoυ oφειλέτη ή τo δικαίωμα vα πωλήσει και διαθέσει αυτή, περιέρχεται, είτε με πράξη τoυ ιδίoυ είτε με εφαρμoγή vόμoυ για τo κoιvό όφελoς όλωv τωv πρoσώπωv στα oπoία αυτός oφείλει.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  4. Στην περίπτωση όμως που ήθελε κριθεί κατ' έφεση, λανθασμένη η προαναφερόμενη προσέγγιση του Δικαστηρίου, και η Αιτήτρια ήταν πιστωτής του Καθ' ου η Αίτηση 1 κατά τον χρόνο της επίδικης μεταβίβασης, σημειώνεται, ότι, στη βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, η κατάληξη του Δικαστηρίου θα ήταν, ότι, με την παράλειψη των Καθ' ων η Αίτηση να παρουσιάσουν μαρτυρία (προφορική) σε ότι αφορά το ζήτημα του καλόπιστου της επίδικης μεταβίβασης, ως προς το οποίο οι ισχυρισμοί τους συγκρούονται με αυτούς της Αιτήτριας, το ουσιαστικό αυτό γεγονός που θα τους προσέδιδε, με βάση τον νόμο, βάσιμο λόγο ένστασης στο αίτημα της Αιτήτριας, θα παρέμενε αναπόδεικτο και η Αίτηση της Αιτήτριας θα επιτύγχανε. [Η]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  5. Κατ' ακολουθία των πιο πάνω, η παρούσα Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  6. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης και της διαδικασίας ακροάσεως της, επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2, €276 και €372 αντίστοιχα[vii].
  7. Σε ότι δε αφορά τα έξοδα που, ως έχει προαναφερθεί, επιδικάζονται υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 1 / Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας / Αιτήτριας, κρίνω ότι, δύναται να διευθετηθούν δια της ακόλουθης ρύθμισης, την οποία κρίνω ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις και την οποία εφαρμόζω, στην βάση της ευχέρειας που μου δίδεται από τα Άρθρα 31 και 43 του Νόμου 14/1960 και από την κανονιστική Δ.57 κ. 7 των Θ. Π. Δ. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο κρίνει ότι μπορεί να ενεργήσει κατά τον τρόπο που στην συνέχεια αναφέρεται, εφαρμόζοντας την αρχή του δικαίου της επιείκειας, του συμψηφισμού («equitable set-off») (Άρθρο 29
(1)(γ) του Νόμου 14/1960) (Βλ. στο σύγγραμμα Blackstone's Civil Practice The Commentary 2013, στις σελίδες 982 και 983, τα αναφερόμενα στην παράγραφο 61.20 και την εκεί παρατιθέμενη απόφαση στην υπόθεση Lockley v National Blood Transfusion Service [1992] 1 WLR 492). Ας σημειωθεί, εδώ, ότι, η Αιτήτρια, βασίζει την Αίτηση της - με την οποία εγείρεται και ζήτημα εξόδων -, και στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία απορρέει από τις προαναφερόμενες νομικές διατάξεις (Βλ. Ντίνος Μιχαηλίδης ν Χρήστος Πουργουρίδης
(2001)1 Α.Α.Δ. 1263). Καταλήγω, συνεπώς, στην έκδοση της ακόλουθης διαταγής: (α) Το ποσό, που, με βάση την προαναφερόμενη απόφαση και διαταγή του Δικαστηρίου επιδικάστηκε υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση 1/ Εναγομένου και εναντίον της Αιτήτριας / Ενάγουσας, ως έξοδα της διαδικασίας ακροάσεως της παρούσας Αίτησης, €276, συμψηφίζεται με το ποσό, που, με βάση σχετική απόφαση του Δικαστηρίου επιδικάστηκε υπέρ της Αιτήτριας / Ενάγουσας και εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 / Εναγομένου ως έξοδα διαδικασίας και πάλι σε ότι αφορά αυτή την Αγωγή (βλ. το δηλωτικό του εν λόγω διατάγματος / απόφασης ημερομηνίας 27/01/2015), ήτοι, με το ποσό των €5.042, πλέον τόκο επί του ποσού των €5.000 προς 5,5% ετησίως από 27/01/2015 μέχρι εξοφλήσεως, και εξοφλείται. (β) Η Ενάγουσα / Αιτήτρια, δεν θα μπορεί να προχωρήσει με την εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/01/2015 για την είσπραξη του υπόλοιπου του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους (και εξόδων) του Καθ' ου η Αίτηση 1 / Εναγομένου (λαμβανομένων υπόψη των προαναφερομένων υπό το στοιχείο (α)) το οποίο ο Καθ' ου η Αίτηση 1 / Εναγόμενος διατάζεται να πληρώσει, πριν την έκδοση από τον Πρωτοκολλητή, κατόπιν σχετικού διαβήματος της ως προνοείται από τους Θ. Π. Δ., δηλωτικού αποφάσεως σε σχέση με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/01/2015, στο οποίο θα γίνεται η αναγκαία αναπροσαρμογή στην βάση του παρόντος διατάγματος. Συναφώς, το δηλωτικό της απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 27/01/2015, που συντάχθηκε στις 03/03/2014 (προφανώς η ορθή ημερομηνία είναι 03/03/2015), θα μπορεί, δικονομικά, να τύχει μεταχείρισης από τους διαδίκους, μόνο υπό το φως της απόφασης αυτής του Δικαστηρίου. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ή εν πάση περιπτώσει, δύναται να υποβληθεί στα πλαίσια της αγωγής ή της διαδικασίας. Δέστε σχετικά τα αναφερόμενα της έντιμης Δ.Α.Δ. Δ. Μιχαηλίδου (ως ήταν τότε), στην απόφαση της στην Αγωγή υπ' αρ. 2635/06 του Ε. Δ. Λεμεσού, Μαίρη Κουτσοκούμνη ν Γιώργου Οικονόμου κ.α., ημερομηνίας 29/02/2012, αναφορά στην οποία έχω ήδη κάνει. [i] Δέστε σχετικά τα αναφερόμενα από την έντιμη Π.Ε.Δ. Λ. Δημητριάδου στην απόφαση της στην Αγωγή υπ' αρ. 8920/10 του Ε. Δ. Λευκωσίας, Παυλόπουλου ν Ευριπίδου, ημερομηνίας 15/05/2013 και την εκεί παρατιθέμενη από την έντιμη Πρόεδρο απόφαση του έντιμου Γ. Μ. Πική, Προσ. Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην Αγωγή αρ. υπ' αρ. 2/73 Ε. Δ. Λάρνακας, Elias Adamou v. Georgios Char. Kitchiou and Another
(1975)J.S.C 12. [ii] Δέστε σχετικά - ως προς το ότι, ο ουσιώδης χρόνος, είναι ο χρόνος της μεταβίβασης - την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Χριστόδουλος Αργυρού κ.α. v Κυπριακής Τράπεζας Αναπτύξεως Λτδ
(2008)1B A.A.Δ.
  1. [iii] Σχετική εν προκειμένω, είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Τζιέπρα ν Σάββα κ. α. Έφεση Αρ. 4/2012, ημερομηνίας 22/11/
  2. Αναφέρθηκαν σε αυτήν, μεταξύ άλλων και τα εξής: «Στην παλιά, αλλά καθοδηγητική απόφαση, Lymperopoulou v. Christodoulou and Others
(1957)Vol. 22 C.L.R., 184 αποφασίστηκε ότι μια δόλια μεταβίβαση είναι άκυρη εναντίον πιστωτή ή πιστωτών τους οποίους, ο μεταβιβάζων και ο δεχόμενος τη μεταβίβαση είχαν πρόθεση να παρεμποδίσουν ή να καθυστερήσουν να ανακτήσουν τα χρέη τους. Δόλια μεταβίβαση δυνάμει των προνοιών του άρθρου 3
(1)του περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, Κεφ. 62 μπορεί ν΄ ακυρωθεί μόνον εάν ο πιστωτής, που υποβάλλει την αίτηση ακύρωσης, συγκαταλέγεται μεταξύ αυτών που ο μεταβιβάζων (χρεώστης), κατά το χρόνο της μεταβίβασης, είχε πρόθεση να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει, στην ανάκτηση του οφειλόμενου, προς αυτόν, χρέους του. Ο Νόμος δεν παρέχει θεραπεία για «μεταγενέστερο πιστωτή», δηλαδή πιστωτή ο οποίος δεν βρισκόταν στη σκέψη του χρεώστη κατά το χρόνο της δόλιας μεταβίβασης. Η απόφαση Lymperopoulou (ανωτέρω) υιοθετήθηκε πρόσφατα στην υπόθεση Pampos Zenios Trading Ltd and Others v. Χατζηπαύλου & Υιός Λτδ κ.α., Πολιτική Έφεση 381/08, ημερ. 28.12.2011. Έχοντας υπόψιν τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης και ιδιαίτερα το ότι η επίδικη μεταβίβαση έγινε στις 13.9.2006, ότι η διάσταση των συζύγων επήλθε στις 31.3.2007, ότι η εκ συμφώνου απόφαση υπέρ της εφεσείουσας εκδόθηκε στις 7.7.2011 και ότι ο εφεσίβλητος 1 ήταν, κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης, τουλάχιστον ιδιοκτήτης του ακινήτου D4540 στην τοποθεσία Μακεδονίτισσα του Δήμου Έγκωμης, Λευκωσία, του οποίου η αξία κατά το χρόνο της διάστασης (31.3.2007) ανερχόταν σε €475.000.-, θεωρούμε ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι δεν μπορεί να αποδοθεί πρόθεση στον εφεσίβλητο 1 να παρεμποδίσει ή να καθυστερήσει την εφεσείουσα στην εκτέλεση της απόφασης που αργότερα εκδόθηκε υπέρ της, με τη μεταβίβαση του προαναφερόμενου ενός τρίτου μεριδίου, πέντε χρόνια προηγουμένως και πριν επέλθει η διάσταση των συζύγων. Επομένως, καταλήγουμε στο συμπέρασμα ότι ορθά το πρωτόδικο δικαστήριο έκρινε ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως δόλια δυνάμει του άρθρου 3
(1)του Κεφ. 62 και άρα δεν μπορούσε να ακυρωθεί δυνάμει του άρθρου 4 του Κεφ. 62. Το σφάλμα του πρωτόδικου δικαστηρίου αναφορικά με την περιουσία της οποίας ο εφεσίβλητος 1 ήταν ιδιοκτήτης, κατά το χρόνο της εξέτασης της αίτησης για ακύρωση της μεταβίβασης, δεν ήταν καθοριστικό για την έκβαση της υπόθεσης. Σ΄ αυτό το συμπέρασμα καταλήξαμε αφού λάβαμε υπόψιν τα προαναφερόμενα γεγονότα και ημερομηνίες αλλά και το ότι, τουλάχιστον το (σημαντικής αξίας) προαναφερόμενο ακίνητο (πρώην συζυγικός οίκος) ήταν στην ιδιοκτησία του εφεσίβλητου 1, κατά τον ουσιώδη χρόνο, κατά παραδοχή της εφεσείουσας η οποία, στη σχετική της ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ακύρωσης της μεταβίβασης, λέγει ότι θα καταθέσει memo στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας γι΄ αυτό το ακίνητο (Δέστε την ένορκη δήλωση της εφεσείουσας ημερ. 12.7.2011, παρ. 3).». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [iv] Βλ. τα αναφερόμενα από τον έντιμο Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Π. Καλλή, στην υπόθεση Re Ατελιε Επίπλων "La Qualite" Κώστας Άσπρος Λτδ (Aρ. 2)
(1997)1 Α.Α.Δ. 363, σε ότι αφορά το πώς συμπλέκονται οι γενικές διατάξεις του Άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου του 1960, Νόμος 14/1960 που ρυθμίζουν γενικά το ζήτημα της καθ' ύλην αρμοδιότητας του Δικαστηρίου, με τις διατάξεις νομοθετημάτων που καθορίζουν το ζήτημα ειδικά. [v] Ως χαρακτηριστικά αναφέρει το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση αυτή (Ιωακείμ ανωτέρω): «Παρόλο που δικονομικά τέτοια αίτηση είναι ενταγμένη στο πλαίσιο της αγωγής, εντούτοις ο ομφάλιος λώρος με αυτή έχει αποκοπεί. Πρόκειται για αυτόνομη διαδικασία, που στοχεύει σε άλλης μορφής θεραπεία και που κατατάσσεται, όπως προελέχθη, για το σκοπό που συζητούμε, στην ευρύτερη κατηγορία των αγωγών.». Επαναλήφθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο και στην Ιωακείμ κ. α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (Αρ. 2)
(2003)1Β Α.Α.Δ 986. [vi] Δέστε σχετικά τις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου στις υποθέσεις Harvey v Ζαβαλλή, Πολιτική Έφεση Αρ. E17/2013, ημερομηνία29/06/2015, Χ¨Κυπρή ν Γιωργαλλή κ. α.
(2007)1Β Α.Α.Δ 1239, και την Αίτηση της εταιρείας Κτηματικές Επιχειρήσεις Ανδρέα Ευριπίδη Δημοσθένους Λτδ για λήψη άδειας για καταχώριση αίτησης για την έκδοση προνομιακών ενταλμάτων Ακύρωσης και Απαγόρευσης
(2007)1Α Α.Α.Δ 224. [vii] Κλίμακα σε Ευρώ: 10.000 - 50.000 Σύνταξη Ένστασης €53 Σύνταξη Ε. Δ. προς υποστήριξη €82 Προσέλευση Καταχώρισης της Ένστασης στον Πρωτοκολλητή €27 1 Ουσιαστική Εμφάνιση όταν πλέον είχε καταχωρηθεί ένσταση, στις 05/02/2016 όταν είχε διεξαχθεί και η Ακρόαση €96 1 Προετοιμασία για Ακρόαση €96 Εμφάνιση για να ανακοινωθεί η απόφαση που είχε επιφυλαχθεί €79 Πραγματικά Έξοδα Καταχώρισης €3 Σύνολο €436, Μειωμένα όμως (α) κατά €160 έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 κατά την διαδικασία της 07/10/2015, 15/11/2015 και 18/01/2016 και (β) κατά €64 έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον του Κα' ου η Αίτηση 2 κατά την διαδικασία της 07/10/2015 και 15/11/2015, τα οποία ποσά συμψηφίζω με το σύνολο των εξόδων που υπολογίζονται υπέρ τους. Ήτοι, €276 και €372 αντίστοιχα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.