ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΣ ΣΤΡΑΤΟΥΡΑΣ ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΜΕΛΙΝΗΣ, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2127/2014, 8/7/2016

(1)των Θ. Π. Δ. [[i]] και εξέδωσε απόφαση υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή (στο εξής καλούμενη «η Απόφαση»). Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ

1. Η Αίτηση βασίζεται «στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.17 Θ. 10 Δ.48 Θ. 9 (h) Δ.39 Θ. 1 Δ.64 Θ. 1 και 2 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.».
2. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Αδάμου Κωνσταντίνου, ημερομηνίας 07/03/2016, που είναι, ως δηλώνει, Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Μελίνης. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
3. Ο Καθ' ης η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας επτά συνολικά λόγους ένστασης. Αναφέρομαι σε αυτούς στην συνέχεια εκεί και όπου αυτό κρίνεται απαραίτητο, δίδοντας παράλληλα και την κρίση του Δικαστηρίου σε ότι αφορά αυτούς. Η λεπτομερής παράθεση τους στο στάδιο αυτό, κρίνω ότι είναι αχρείαστη.
4. Η Ένσταση, βασίζεται «στη Δ.17 θ. 10, Δ.33 θ. θ. 1 - 4, 5, 6 - 15, Δ.48, θ. θ. 2(1 - 3), 3, 4

(2), 5 - 7, 8, 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ως και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου και τις αρχές που διέπουν την έκδοση διαταγμάτων παραμερισμού Δικαστικών αποφάσεων.».

1. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Χαράλαμπου Στράτουρα, ημερομηνίας 21/05/2016, που είναι, ως δηλώνει, διοικητικός σύμβουλος της Καθ' ης η Αίτηση. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
2. Η υπό κρίση Αίτηση, στηρίζεται μεταξύ άλλων στη Δ.17, κ. 10 των περί Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.»), η οποία, προνοεί ως ακολούθως: «Where judgement is entered pursuant to any of the preceding rules of this Order, it shall be lawful for the Court in a proper case to set aside or vary such judgement upon such terms as may be just.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
3. Το Δικαστήριο, σύμφωνα και με την νομολογία, έχει διακριτική εξουσία να παραμερίσει και/ή ακυρώσει μίαν απόφαση [[ii]].
4. Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο, πρέπει να λάβει υπόψη δύο παράγοντες: (α) πρώτον, ότι ο διάδικος εναντίον του οποίου εκδόθηκε απόφαση, δεν πρέπει να αποκλείεται από του να παρουσιάσει την υπόθεση του στο Δικαστήριο, εάν έχει «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπιση, ή συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση. Το Δικαστήριο, έχει πάντοτε υποχρέωση να διασφαλίζει το δικαίωμα κάθε διαδίκου για δίκαιη δίκη. Το συγκεκριμένο δικαίωμα, δεν μπορεί να διασφαλιστεί χωρίς ο διάδικος να έχει ελεύθερη πρόσβαση στο δικαστήριο. Το Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, ερμηνεύοντας το Άρθρο 6

(1)της Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, θεώρησε ότι, η πρόσβαση στο Δικαστήριο και το ταυτόχρονο δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί, δεν πρέπει μόνο να διατυπώνονται, αλλά θα πρέπει να εφαρμόζονται και αποτελεσματικά. Ως προς το θέμα αυτό, στην υπόθεση Οργανισμός Χρηματοδότησης Τράπεζας Κύπρου Λτδ. ν Μιχαήλ

(2003)1(Β) 1044 αναφέρθηκε, εν προκειμένω, το εξής από το Ανώτατο Δικαστήριο: «Το δικαίωμα κάθε ατόμου να λαμβάνει γνώση δικαστικής διαδικασίας που να τον αφορά, και να ακούεται σ' αυτή, είναι αυτονόητο και αυτόδηλο.» [[iii]]. (η υπογράμμιση είναι δική μου) Βέβαια, το δικαίωμα για δίκαιη δίκη, συναρτάται προς τα δικαιώματα και των άλλων διαδίκων (δέστε σχετικά και τα αναφερόμενα στην υποπαράγραφο (β) που ακολουθεί). Κριτήριο είναι πάντοτε η αρχή της αναλογικότητας και τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Όπως αναφέρθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Κολλάτου ν Παναγιώτου

(2003)1(Β) ΑΑΔ 895: «Στην αποτίμηση των συμφερόντων της δικαιοσύνης, προέχει η διασφάλιση δικαίας δίκης, η οποία συναρτάται τόσο με το δικαίωμα εκατέρου των διαδίκων να ακουστεί στην υπόθεσή του, όσο και με τη διεκπεραίωση της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο. Οι Θεσμοί έχουν ως κύριο αντικείμενο την καθιέρωση του θεσμικού πλαισίου για τη διασφάλιση δικαίας δίκης . Η τήρηση των διαδικαστικών κανόνων δεν αποτελεί αυτοσκοπό αλλά το μέσο για την επίτευξη δικαίας δίκης. Εφόσον παρέκκλιση από τα θέσμια δεν αναιρεί το σκοπό, αυτή αντιμετωπίζεται θετικά. Αντιμετωπίζεται αρνητικά, όταν αντιστρατεύεται τη διασφάλιση δικαίας δίκης, που εξυπακούει και την προστασία των δικαιωμάτων του αντιδίκου.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Ως εκ των ανωτέρω, τα δικαστήρια δεν πρέπει να αποστερούν το δικαίωμα ενός διαδίκου να ακουστεί, ιδιαίτερα όταν αποκαλύπτει καλή υπεράσπιση και όταν η συμπεριφορά του δεν είναι μεμπτή [[iv]]. Η δε κρίση επί αυτών, εναπόκειται, ως έχω προαναφέρει, στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. και (β) δεύτερο, την ανάγκη τελεσιδικίας των δικαστικών αποφάσεων, χάρη του δημοσίου συμφέροντος. Και τούτο, γιατί, εάν επιτραπεί σε ένα διάδικο, εύκολα να επανανοίξει την υπόθεση του, η σφραγίδα της τελεσιδικίας, με όλες τις συνέπειες που επιφέρει και η βεβαιότητα που ενέχει στη διαχείριση των ανθρωπίνων υποθέσεων, θα εμφανισθούν με σοβαρές αρνητικές συνέπειες στην απονομή της δικαιοσύνης [[v]].

1. Σε κάθε περίπτωση, πριν εγερθεί καν θέμα άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου βάσει της Δ.17, κ. 10 των Θ. Π. Δ. προς παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, ως ανωτέρω αναφέρεται, το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει, εκεί και όπου τούτο εγείρεται από κάποιο εκ των διαδίκων [[vi]], κατά πόσο η εκδοθείσα απόφαση του Δικαστηρίου θα έπρεπε να παραμεριστεί δικαιωματικά, ex debito justitiae, ένεκα παρανομίας. Δηλαδή, αντικανονικά ή καλύτερα, κατά παράβαση ουσιώδους τύπου ή διαδικασίας. Όπως είναι για παράδειγμα η μη επίδοση, ή, η κατά μη προβλεπόμενο τρόπο επίδοση του κλητήριου εντάλματος της αγωγής στον εναγόμενο, η έκδοση απόφασης πριν τον κατάλληλο χρόνο και η έκδοση απόφασης για ποσό μεγαλύτερο από το οφειλόμενο και αξιωμένο. Σε μια τέτοια περίπτωση, δεν τίθεται καν θέμα διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου [[vii]] και μάλιστα, η απόφαση του Δικαστηρίου παραμερίζεται, άνευ όρων σε ότι αφορά την καταβολή των εξόδων της διαδικασίας που προηγήθηκε, ώστε να επανανοίξει η υπόθεση [[viii]]. Μάλιστα, ο ενάγων, καταδικάζεται και στα έξοδα της αίτησης παραμερισμού και της διαδικασίας εκδίκασης της [[ix]].
2. Μόνο αφού διαπιστωθεί ότι η απόφαση που εκδόθηκε ερήμην είναι κανονική, δηλαδή εκδόθηκε σύμφωνα με τους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς και ακολουθήθηκε ορθή διαδικασία, ο αιτών διάδικος τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε ερήμην του, έχει την υποχρέωση να πείσει ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί προς έγκριση του αιτήματος [[x]].
3. Κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας, το Δικαστήριο, πρέπει πρωτίστως να ικανοποιηθεί, ότι, υπήρχε σοβαρός και εύλογος λόγος που δικαιολογούσε την απουσία του αιτητή από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της απόφασης.
4. Περαιτέρω, ο χρόνος που παρήλθε από την στιγμή που ο αιτητής έλαβε γνώση της εναντίον του δικαστικής διαδικασίας μέχρι την καταχώριση της αίτησης για παραμερισμό της απόφασης, πρέπει, αφενός να είναι σύντομος και αφετέρου, να δικαιολογείται. Ανεξήγητη αργοπορία εκ μέρους αιτητή να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να επανανοίξει την υπόθεση του, είναι ένας παράγοντας που, σύμφωνα και με την νομολογία, ασκεί έντονα αρνητική επίδραση εναντίον του και συνηγορεί στην απόρριψη του αιτήματος του. Και αυτό, γιατί, επανάνοιγμα υπόθεσης υπό τέτοιες περιστάσεις, αντιστρατεύεται την ορθή απονομή της δικαιοσύνης [[xi]].
5. Όσων αφορά το θέμα της δικαιολόγησης της απουσίας του αιτητή κατά την έκδοση της δικαστικής απόφασης, το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση K.C.P. Commission Agents & Importers Limited κ. α. ν Ανδρέα Μιχαήλ, εμπορευομένου υπό την εμπορική επωνυμία Vasco Trading House

(1993)1 Α.Α.Δ. 419, απεφάνθη ότι, όταν υπό τις περιστάσεις, είναι φανερό, ότι, η απραξία του ιδίου του αιτητή στο να εξακριβώσει την τύχη της ίδιας της υπόθεσης του, είναι αυτή που οδηγεί στην έκδοση της απόφασης εναντίον του, το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να στερήσει από τον ενάγοντα τα ευεργετήματα που του παρέχει η νομότυπη απόφαση που εξασφάλισε προς όφελός του. 15. Η προαναφερόμενη θέση, υιοθετήθηκε μεταγενέστερα από το Ανώτατο Δικαστήριο και σε άλλες υποθέσεις, μεταξύ άλλων και στην υπόθεση Ανδρούλλα Ευγενίου ν Ανδρούλλας Ιωάννου

(1993)1 Α.Α.Δ.

1. Σε εκείνη την υπόθεση, η εφεσείουσα, είχε ισχυριστεί (προς υποστήριξη της αιτήσεως της για παραμερισμό της απόφασης του Δικαστηρίου), ότι, η απουσία της κατά την σχετική δικάσιμο, οφειλόταν στο ότι, η ίδια, είχε παραδώσει το κλητήριο ένταλμα στο γιό της, για να το μεταφέρει στον δικηγόρο της, ώστε αυτός να καταχωρούσε απάντηση στην αίτηση (αφορούσε αίτηση που είχε καταχωρηθεί στο Δικαστήριο Ελέγχου Ενοικιάσεων με την οποία είχε υποβληθεί απαίτηση για καθυστερημένα ενοίκια), πλην όμως, ο γιός της είχε ξεχάσει να το πράξει, με αποτέλεσμα να εκδοθεί η εναντίον της απόφαση. Η επιχειρηματολογία του δικηγόρου της εφεσείουσας ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε εκείνη την υπόθεση, ήταν ότι, δεν υπήρξε οιαδήποτε αμέλεια εκ μέρους της εφεσείουσας. Είχε υποστηρίξει ότι, η αμέλεια, οφειλόταν στο γιό της εντολέα του, που είχε παραλείψει να επικοινωνήσει με τον δικηγόρο της. Η αμέλεια, - είχε εισηγηθεί περαιτέρω επί αυτού ο δικηγόρος της εφεσείουσας -, θα έπρεπε να ήταν προσωπική της εντολέα του και όχι του γιου της (δηλαδή οποιουδήποτε τρίτου προσώπου). Είχε εισηγηθεί ότι, δεν θα έπρεπε να αποδιδόταν αμέλεια στην εφεσείουσα, απλά επειδή ο γιός της ξέχασε να επικοινωνήσει με το δικηγόρο της. Επί των προεκτεθέντων τοποθετήσεων του δικηγόρου της εφεσείουσας, το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφαση του, αναφέρει τα εξής: «Παρόμοιο θέμα είχε να αντιμετωπίσει το Δικαστήριο, στην
2. K.C.P. Commission Agents & Importers Limited, και
3. Καλλιρόης Χ"Ψάλτη ν. Ανδρέα Μιχαήλ, εμπορευομένου υπό την εμπορική επωνυμία Vasco Trading House

(1993)1 Α.Α.Δ.

1. Εκείνη η έφεση στρεφόταν εναντίον της απόφασης του πρωτόδικου Δικαστηρίου, που αρνήθηκε να παραμερίσει (set aside) απόφασή του, ύστερα από σχετική αίτηση την οποία κατέθεσαν οι εφεσείουσες. Στο σχετικό απόσπασμα, στη σελίδα 422, αναφέρονται τα εξής: "Ο μάρτυρας των εφεσειουσών ισχυρίστηκε ότι στις 16/5/89 η εφεσείουσα 2 του παρέδωσε το κλητήριο ένταλμα της αγωγής (που επιδόθηκε την προτεραία) με το διοριστήριο του δικηγόρου της για να του τα παραδώσει την επομένη (17/5/89), που θα πήγαινε στη Λεμεσό. Τα ξέχασε όμως στο αυτοκίνητο του όπου έμειναν για αρκετές ημέρες. Η εφεσείουσα 2 τίποτε δεν έκαμε για να εξακριβώσει την τύχη των εγγράφων που έστειλε ή της ίδιας της υπόθεσης της. Δεν επικοινώνησε με το δικηγόρο της και δεν εξήγησε γιατί δεν προέβη σε αυτή την απλή ενέργεια που θα αναμενόταν λογικά. Το ενδιαφέρον των εφεσειουσών εκδηλώθηκε όταν αντιμετώπιζαν τις συνέπειες πτωχευτικής διαδικασίας που άρχισε εναντίον τους ο εφεσίβλητος από 16/6/
2. Υπό τις περιστάσεις, είναι φανερό ότι οι εφεσείουσες δεν αιτιολόγησαν την απραξία τους σε βαθμό που ο εφεσίβλητος πρέπει να στερηθεί των ευεργετημάτων που του παρέχει η νομότυπη απόφαση που εξασφάλισε προς όφελός του." Υιοθετούμε την προσέγγιση του Δικαστηρίου στην Πολιτική Έφεση 8063 (πιο πάνω) και κρίνουμε ότι η εφεσείουσα τίποτε δεν έκανε για να εξακριβώσει την τύχη των εγγράφων που παρέδωσε στο γιό της ή της ίδιας της υπόθεσης της. Ο γιός της έμενε στο ίδιο σπίτι με την ίδια και ουδόλως ενδιαφέρθηκε να εξακριβώσει κατά πόσο ο γιός της έδωσε το κλητήριο ένταλμα στο δικηγόρο της. Δεν επικοινώνησε με το δικηγόρο της και δεν εξήγησε γιατί δεν προέβηκε σε αυτή την απλή ενέργεια που θα αναμενόταν λογικά από αυτήν. Το ενδιαφέρον της εφεσείουσας, εκδηλώθηκε 7 μήνες μετά την επίδοση σε αυτή του κλητηρίου εντάλματος για έξωση, όταν αντιμετώπιζε τις συνέπειες της εκτέλεσης του εντάλματος εξώσεως. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις, είναι έκδηλο ότι η απραξία της εφεσείουσας οφειλόταν σε παράλειψη ή αμέλεια εκ μέρους της. Για τους πιο πάνω λόγους, η έφεση απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος της εφεσείουσας.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) ΕΞΕΤΑΣΗ ΕΓΕΡΘΕΝΤΩΝ ΖΗΤΗΜΑΤΩΝ
3. Κατά το στάδιο εκδίκασης της υπό συζήτηση Αίτησης, αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις και εισηγήσεις τους. Σε ότι αφορά το πραγματικό υπόβαθρο, πέραν των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν εκατέρωθεν των διαδίκων προς υποστήριξη της Αίτησης και της Ένστασης σε αυτήν αντίστοιχα, σημειώνεται ότι, δεν έγινε χρήση των προνοιών της Δ.48, κ. 4

(2)και της Δ.39, κ. 1 των Θ. Π. Δ. για καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων ή για αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Κανονικότητα στην έκδοση της απόφασης

1. Το θέμα κατά πόσο η Απόφαση του Δικαστηρίου εκδόθηκε κανονικά, δεν εγείρεται από πλευράς Αιτητή ως λόγος για τον παραμερισμό της Απόφασης (βλ. τα αναφερόμενα του κ. Κωνσταντίνου στις παραγράφους 6 και 8 της ένορκης του δήλωσης). Ως εκ τούτου, το Δικαστήριο, θα προχωρήσει να εξετάσει την Αίτηση, θεωρώντας ως δεδομένο ότι η επίδοση του κλητήριου εντάλματος της Αγωγής στον Αιτητή, συντελέστηκε νομότυπα και κανονικά [[xii]]. Εν προκειμένω, σημειώνεται, ότι, ο κ. Κωνσταντίνου, είναι ο πρόεδρος των Αιτητών και το πρόσωπο που σύμφωνα με το Άρθρο 108 του περί Κοινοτήτων Νόμος του 1999, Νόμος 86(I)/1999 [[xiii]] έπρεπε να γίνει η επίδοση του κλητήριου εντάλματος αυτής της Αγωγής. Σοβαρός και εύλογος λόγος που να δικαιολογεί την απουσία του των Αιτητών από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της δικαστικής Απόφασης
2. Προτού προχωρήσω να εξετάσω το κατά πόσο με την μαρτυρία που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση, έχει αποδειχθεί από τον Αιτητή, η ύπαρξη «εκ πρώτης όψεως» υπεράσπισης, ή συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση, σε αυτή την Αγωγή, θεωρώ σκόπιμο να εξετάσω το κατά πόσο ο λόγος της απουσίας του από το Δικαστήριο κατά την έκδοση της Απόφασης, ήταν εύλογος και σοβαρός. Και τούτο γιατί, ως έχει νομολογηθεί και ήδη προαναφερθεί, η αποκάλυψη συζητήσιμης ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπισης, δεν υπερακοντίζει ανυπερθέτως κάθε σοβαρή καταφρόνηση της διαδικασίας τυχόν διαπιστώνεται εκ μέρους του εναγομένου. Ο παραμερισμός δικαστικής απόφασης, δεν θεωρείται δεδομένος, εκ μόνου του λόγου ότι ο εναγόμενος αποκαλύπτει συζητήσιμη ή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση [[xiv]]. Για αυτό και κρίνω ότι, αυτή η πτυχή του ζητήματος, πρέπει να εξεταστεί και αποφασιστεί, πριν από οτιδήποτε άλλο.
3. Έχοντας εξετάσει τα ενώπιον μου δεδομένα και την προσφερθείσα μαρτυρία εκατέρωθεν, έχω καταλήξει ότι ο λόγος που προέβαλε ο Αιτητής ως προς την παράλειψη ή αδράνεια του να καταχωρήσουν εμφάνιση σε αυτή την Αγωγή, δεν είναι ικανοποιητικός.
4. Ο Αιτητής, δια της ένορκης δήλωσης του κ. Κωνσταντίνου, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Αίτησης του, ισχυρίζεται: «
5. Η πρώτη φορά που είχα αντιληφθεί ότι είχε εκδοθεί απόφαση εναντίων των Εναγοµένων ήταν στις 16/2/2016 όταν οι δικηγόροι των Εναγόµενων µου έδειξαν την απόφαση η οποία ήταν επισυναπτόµενη στην Μονοµερή Αίτηση ηµερ. 29/1/2016 και µου εξήγησαν ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίων των Εναγόµενων και ως εκ τούτου έδωσα οδηγίες στους Δικηγόρους των Εναγοµένων να καταχωρήσουν Αίτηση Παραµερισµού της απόφασης.
6. Ας σηµειωθεί ότι εγώ δεν θυµώµουν ότι παρέλαβα οποιαδήποτε αγωγή γι' αυτό τον λόγο οι δικηγόροι των Εναγοµένων προέβηκαν σε έρευνα στον φάκελο του Δικαστηρίου στις 26/2/2016 και έλαβαν αντίγραφο της Ένορκης Δήλωσης του Ιδιώτη επιδότη στην οποία φαίνεται ότι µου επιδόθηκε η Αγωγή στις 25/9/
8. Να αναφέρω ότι εγώ γνώριζα για την διαφορά που υπήρχε µεταξύ των Εναγόντων και των Εναγόµενων αλλά το θέµα το είχε αναλάβει η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας η οποία ενεργούσε κατόπιν εισήγησης της Ελεγκτικής Υπηρεσίας για τον επαναυπολογισµό του τελικού λογαριασµού και εν πάση περίπτωση για να µπορεί να πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό στους Ενάγοντες έπρεπε να εµβάσει το ποσό η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας στο Κοινοτικό Συµβούλιο Μελίνης γεγονός το οποίο δεν είχε πράξει και ως εκ τούτου το θέµα το χειριζόταν η Επαρχιακή Διοίκηση Λάρνακας και δεν πέρασε από το µυαλό µου ότι η υπόθεση υπήρχε περίπτωση να οδηγηθεί στο Δικαστήριο, ούτε ότι θα καταχωρηθεί αγωγή εναντίων των Εναγοµένων, ούτε ότι θα εκδοθεί απόφαση εναντίων τους.
9. Την εν λόγω περίοδο που µου επιδόθηκε η Αγωγή αντιµετώπιζα σοβαρό πρόβληµα υγείας µε τα µάτια µου και είµαι τυφλός στο αριστερό µου µάτι και ως εκ τούτου λόγω του προβλήµατος υγείας που αντιµετώπιζα ξέχασα ότι παρέλαβα την εν λόγω αγωγή την οποία εν τω µεταξύ απώλεσα µε αποτέλεσµα να µην έρθει ενωρίτερα στην αντίληψη µου µε αποτέλεσµα να εκδοθεί απόφαση εναντίον των Εναγοµένων στις 11/11/
10. (Επισυνάπτω σχετικό πιστοποιητικό ως τεκµήριο Β).
11. Να αναφέρω ότι σε καµιά περίπτωση δεν είχαν πρόθεση οι Εναγόµενοι να προβούν σε καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και γι' αυτό τον λόγο µόλις µου εξηγήθηκε από τους δικηγόρους των Εναγοµένων στις 16/2/2016 ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον• των Εναγοµένων έδωσα αµέσως οδηγίες να καταχωρηθεί Αίτηση Παραµερισµού της απόφασης.».
12. Τηρουμένων των διατάξεων του προαναφερόμενου Νόμου 86(I)/1999, σύμφωνα με το Άρθρο 5 του Νόμου 86(I)/1999 η διοίκηση όλων των τοπικών υποθέσεων κάθε κοινότητας ανήκει στην αρμοδιότητα των Συμβουλίων που εγκαθιδρύονται δυνάμει των διατάξεων της εν λόγω νομοθεσίας, εκτός από τις δημαρχούμενες περιοχές, όπου ο κοινοτάρχης περιβάλλεται τις εξουσίες που προνοούνται στο Άρθρο 46 του Νόμου 86(I)/1999 μόνο (βλ. και τα Άρθρα 81, 82 και 83 του Νόμου 86(I)/1999). Σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 11 του Νόμου 86(I)/1999, κάθε συμβούλιο αποτελείται από τον Κοινοτάρχη που είναι ο Πρόεδρος του και τα μέλη του. Σύμφωνα δε με τις πρόνοιες του εδαφίου 4 του εν λόγω Άρθρου 11 του Νόμου 86(I)/1999, ένα από τα μέλη του Συμβουλίου ορίζεται ως αναπληρωτής κοινοτάρχης, που θα είναι και ο αναπληρωτής πρόεδρος του Συμβουλίου και θα αντικαθιστά τον Πρόεδρο σε περίπτωση κωλύματος του. Σε οποιαδήποτε νομική διαδικασία το Συμβούλιο, σύμφωνα με το Άρθρο 103

(1)του Νόμου 86(I)/1999, μπορεί να ενάγεται υπό την επωνυμία του και σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 108 του Νόμου 86(I)/1999 επίδοση στον κοινοτάρχη οποιουδήποτε κλητήριου εντάλματος Αγωγής θεωρείται έγκυρη επίδοση στο Συμβούλιο. Στην προκείμενη περίπτωση, δεν προσφέρθηκε μαρτυρία από πλευράς Αιτητή, ότι, ο Πρόεδρος του Συμβουλίου, κ. Κωνσταντίνου, κατά την 25η/09/2014 που το κλητήριο ένταλμα αυτής της Αγωγής του είχε επιδοθεί, λόγω οποιουδήποτε κωλύματος του (και δη για τους ισχυριζόμενους λόγους υγείας) αντικαθίστατο στις αρμοδιότητες του από τον αναπληρωτή πρόεδρο του Συμβουλίου, ούτε και υπάρχει ισχυρισμός, ότι, το ισχυριζόμενο πρόβλημα υγείας που αντιμετώπιζε, είχε την οποιαδήποτε επίπτωση στην αντίληψη του περί πραγμάτων ή καταστάσεων που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την αδράνεια του Αιτητή να ενεργήσει σε ότι αφορά αυτή την Αγωγή εντός προθεσμιών που τίθενται από τους Θ. Π. Δ.. Δεν μπορώ να αντιληφθώ πως συναρτάται το πρόβλημα της υγείας που ο κ. Κωνσταντίνου τότε αντιμετώπιζε, - που ως διαφαίνεται από την μαρτυρία του είναι χρόνιο και δεν τον αποτρέπει μέχρι και σήμερα από του να εκτελεί τα καθήκοντα του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου -, με το γεγονός ότι ξέχασε το γεγονός της επίδοσης της Αγωγής ή με το γεγονός της μεταγενέστερης απώλειας του πιστού αντιγράφου του κλητήριου εντάλματος της. Από την στιγμή που ως προκύπτει από τους ίδιους τους ισχυρισμούς του κ. Κωνσταντίνου, αυτός ήταν κανονικά στην υπηρεσία του ως Πρόεδρος του Συμβουλίου όταν του επιδόθηκε προσωπικά το κλητήριο ένταλμα αυτής της Αγωγής, ότι είχε αντιληφθεί περί τίνος επρόκειτο - δηλαδή, ότι αφορούσε αγωγή στην οποία το Συμβούλιο ήταν ο εναγόμενος διάδικος -, ότι δεν αρνήθηκε για τον οποιοδήποτε λόγο την επίδοση - μάλιστα υπέγραψε ως προκύπτει από το πιστό αντίγραφο του κλητήριου εντάλματος της Αγωγής, τεκμήριο στην ένορκο δήλωση του ιδιώτη δικαστικού επιδότη Χ"Δαυίδ ημερομηνίας 30/09/2014, για την παραλαβή του -, δεν αποδέχομαι ως λογικό ή σοβαρό τον λόγο που προβάλλεται τώρα, 17 περίπου μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και όταν πλέον ο Αιτητής ήρθε αντιμέτωπος με μέτρα εκτέλεσης της απόφασης, που ο Αιητής δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία για να αμφισβητήσει την απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση. Ισχυρισμοί, που, σε κάθε περίπτωση έχουν ανατραπεί θετικά από την Καθ' ης η Αίτηση, ισχυριζόμενη σε γενικές γραμμές, ότι, με την έκδοση της απόφασης, αντίγραφο της εστάλη στον Αιτητή από την 01/12/2014 που είχε συνταχθεί το δηλωτικό της και ότι είχαν ακολουθήσει και άλλες επικοινωνίες αναφορικά με την εκδοθείσα απόφαση και απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση να πληρωθεί, όπως και μέτρο εκτέλεσης της, γεγονότα από τα οποία δεν μπορεί παρά να εξαχθεί συμπέρασμα περί αδικαιολόγητης καθυστέρησης του Αιτητή στην προβολή αμφισβήτησης της απαίτησης της για τους λόγους που επικαλείται. Ο Αιτητής, σημειώνεται, που έχει το βάρος απόδειξης των γεγονότων που υποστηρίζουν το δικαίωμα του στο αιτούμενο διάταγμα, απέτυχε να αποδείξει θετικά τους ισχυρισμούς τους περί του αντιθέτου (βλ. Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντή Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990).

1. Τα ανωτέρω προδιαγράφουν και την κατάληξη μου σε ότι αφορά το αποτέλεσμα της Αίτησης, η οποία αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Θεωρώ αχρείαστο εν όψει της προαναφερόμενης κατάληξης μου, να προχωρήσω στην εξέταση του οποιουδήποτε άλλου ζητήματος και δη κατά πόσο στην προκείμενη περίπτωση ο Αιτητής έχει καταδείξει εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, ή συζητήσιμο θέμα προς εκδίκαση που θα δικαιολογούσε τον παραμερισμό της εκδοθείσας απόφασης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
2. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς, απορρίπτεται.
3. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται σε βάρος του Αιτητή / Εναγομένου και υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση / Ενάγουσας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
4. Προχωρώ να ορίσω τα υπόλοιπα διαβήματα που εκκρεμούν στην υπόθεση για την Ακρόαση τους. (Υπ.) ________________________ ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Η Δ.5, κ. 2.

(1)των Θ. Π. Δ. έχει ως ακολούθως: «The service shall, whenever it is practicable, be effected by leaving the copy with the person to be served; but if he is not found at his house or at his usual place of employment, the service shall be deemed to be effected if the copy is left- (

1. i)with any member of his family of apparently 16 years and upwards then in his town or village or within the lands thereof; or (
2. ii)with any person apparently of such age and in charge of the place of his employment; or (iii) with his master in the case of a servant living with his master. Where service is effected by leaving the copy with a person other than the person to be served, the affidavit of service shall state (if such be the case) that the person to be served was not found at his house or at his usual place of employment. (Form 5.)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [ii] Δέστε επί αυτού την υπόθεση Milouca Motor Trading Ltd v Κούρτη

(1997)1 Α.Α.Δ. 941. [iii] Δέστε επίσης την υπόθεση Δημοκρατία ν Ζήνα Πουλλή

(2001)3 Α.Α.Δ. 1060. [iv] Σχετικές επί αυτού είναι οι υποθέσεις Phylactou v Michael

(1982)1 C.L.R. 204, 210, και Γεωργίου ν Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ. 2)

(1999)1(Γ) ΑΑΔ 1938. [v] Δέστε επί αυτού τις υποθέσεις Phylactou and others v Michael

(1982)1 C.L.R. 204, 210 και Ντίνος Μουγής v Χαράλαμπος Σπανούδης

(1996)1 Α.Α.Δ. 997. [vi] Δέστε επί αυτού την υπόθεση Inter - Global (Financial Services) Ltd ν Χριστοφή Πέππη

(2005)1 Α.Α.Δ.

1. [vii] Δέστε επί αυτού το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 37, παρ.
2. [viii] Σχετική επί του προκείμενου είναι η υπόθεση Νικόλας Γιωργαλλίδης ν Χρυσοστόμου Χρίστου (Ττόμη)

(1997)1 Α.Α.Δ.

1. [ix] Δέστε επί αυτού το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 22, παρ.
2. [x] Δέστε επί του προκείμενου την υπόθεση Βύρων Τεγκεράκης, Διαχειριστής της Περιουσίας της Αποβιωσάσης Κορίνας Τεγκεράκη (Χατζηπαναγή Γιαννή) ν Δήμος Λευκωσίας

(2005)1 Α.Α.Δ.

1. [xi] Δέστε επί αυτού την υπόθεση Κυριακή Τσεμελόγλου ν Σοφοκλή Σοφοκλέους, Πολιτική Έφεση Αρ. 205/2010 ημερομηνίας 15/01/
2. [xii] Δέστε επί αυτού την υπόθεση Inter - Global (Financial Services) Ltd ν Χριστοφή Πέππη

(2005)1 Α.Α.Δ. 213. [xiii] Σύμφωνα με το εν λόγω Άρθρο 108 του Νόμου 86(I)/1999: «Κάθε Συμβούλιο μπορεί να εμφανίζεται ενώπιον οποιουδήποτε δικαστηρίου ή σε οποιαδήποτε νομική διαδικασία με τον κοινοτάρχη ή τον κοινοτικό γραμματέα ή οποιοδήποτε υπάλληλο ή μέλος του, εξουσιοδοτημένο με γενικό τρόπο ή αναφορικά με οποιαδήποτε ειδική διαδικασία από το Συμβούλιο. Η επίδοση στον κοινοτάρχη οποιουδήποτε εντάλματος ή διατάγματος ή άλλου δικογράφου θεωρείται έγκυρη επίδοση στο Συμβούλιο.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [xiv] Δέστε επί αυτού τις υποθέσεις Εταιρεία Βοθροκαθαριστών Λεμεσού «Βοθροτεξ» Λτδ. ν Πραξιτέλη Φαντάκη

(2001)1Α Α.Α.Δ. 339, Κ.C.P. Commission Agent and Importers Ltd v Μιχαήλ

(1993)1 Α.Α.Δ. και Mine and Quarry Serv. Ltd v Γεωργίου

(1993)1 Α.Α.Δ. 26. Στην υπόθεση Εταιρεία Βοθροκαθαριστών Λεμεσού «Βοθροτεξ Λτδ v Πραξιτέλη Φαντάκη (ανωτέρω), στην 4η σελίδα του δακτυλογραφημένου κειμένου της απόφασης, στην τελευταία παράγραφο, αναφέρονται μεταξύ άλλων σε σχέση με το θέμα αυτό και τα ακόλουθα, με αναφορά στην υπόθεση Phylactou v Michael

(1982)1 C.L.R. 204, 210: «Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανoiξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του διαδίκου είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. Όπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση.». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο