ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΛΛΩΣ ΚΟΥΛΑ ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ, Αίτηση Αρ.: 03/2016, 15/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 03/2016 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΠΕΡΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΑΝΙΚΑΝΩΝ ΠΡΟΣΩΠΩΝ ΝΟΜΟ ΤΟΥ 1996, ΝΟΜΟ 23(ι)/1996 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΚΟΥΛΑ ΙΩΑΝΝΟΥ, ΑΛΛΩΣ ΚΟΥΛΑ ΩΡΙΓΕΝΟΥΣ ΤΟ ΓΕΝΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟ, ΝΥΝ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΤΑΫΓΕΤΟΥ 4,6057 ΛΑΡΝΑΚΑ, ΑΡ. ΤΑΥΤ. 341810 ------------------- Ημερομηνία: 15/04/2016 Εκδίκαση, προδικαστικά, πως θα εκδικαστεί η αίτησης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για την Αιτήτρια, κα Λίλια Ιωάννου: κα Γ. Καλλή - Χούλη Για την ενδιαφερόμενη κα Βασούλλα Ιωάννου: κ. Κ. Σέργη --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Η υπό κρίση αίτηση, βασίζεται στον περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµο του 1996, Νόμος 23(I)/
- Ο περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµος του 1996, Νόμος 23(I)/1996 τέθηκε σε ισχύ με την δημοσίευση του στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 22/03/1996[1]. Σύμφωνα με το Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996: «
- Το Ανώτατο ∆ικαστήριο δύναται να εκδίδει διαδικαστικούς κανονισµούς για την καλύτερη και αποτελεσµατικότερη εφαρµογή των διατάξεων του παρόντος Νόµου. Μέχρις ότου εκδοθούν τέτοιοι κανονισµοί, θα εφαρµόζονται µε τις αναγκαίες αναπροσαρµογές οι εκάστοτε ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί και οι περί Πολιτικής ∆ικονοµίας ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Μέχρις στιγμής, δεν έχει εκδοθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο σχετικός διαδικαστικός κανονισμός. Συνεπώς, κατ' εφαρμογής των προνοιών του προαναφερόμενου Άρθρου 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή των προνοιών των διατάξεων του, από άποψης διαδικασίας, εφαρμόζονται, - με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, ώστε να καθίσταται εφικτή και αποτελεσματική η εφαρμογή τους -, οι πρόνοιες των εκάστοτε ισχυόντων περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικών Κανονισµών[2], ως επίσης και οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.». Ο περί Διανοητικώς Ασθενών Νόμος, Κεφ. 252, δυνάμει του οποίου εκδόθηκε ο διαδικαστικός κανονισμός περί Διανοητικά Ασθενών, καταργήθηκε την 25/07/1997[3], με την δημοσίευση στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/
- Σύμφωνα με το Άρθρο 41 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997: «Με την έναρξη της ισχύος του παρόντος Νόμου καταργείται ο περί Διανοητικά Ασθενών Νόμος και οι περί Διανοητικά Ασθενών Κανονισμοί.». (η υπογράμμιση είναι δική μου) Το δε Άρθρο 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, προνοεί ότι: «Το Ανώτατο Δικαστήριο δύναται να εκδώσει διαδικαστικούς κανονισμούς για οποιαδήποτε διαδικασία ενώπιον δικαστηρίου δυνάμει των προνοιών του παρόντος Νόμου. Μέχρις ότου εκδοθούν διαδικαστικοί κανονισμοί δυνάμει του παρόντος άρθρου εφαρμόζονται κατά αναλογία οι ισχύοντες διαδικαστικοί κανονισμοί». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Συνεπώς, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, μέχρι και της έκδοσης διαδικαστικού κανονισμού από το Ανώτατο Δικαστήριο εφαρμόζονται, - - με τις αναγκαίες αναπροσαρμογές, ώστε να καθίσταται εφικτή και αποτελεσματική η εφαρμογή τους -, οι πρόνοιες των εκάστοτε ισχυόντων διαδικαστικών κανονισμών. Δηλαδή, οι ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Καννισμοί και οι Θ. Π. Δ. Την 15/09/2009, το Ανώτατο Δικαστήριο, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 40 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997, εξέδωσε διαδικαστικό κανονισμό, τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2009[4], ο οποίος ετέθη σε ισχύ την 15/10/
- Σύμφωνα με τον Κανονισμό 20 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικό Κανονισμό του 2009: «Με την έναρξη σε ισχύ των παρόντων Κανονισμών, όλοι οι προηγούμενοι σχετικοί Διαδικαστικοί Κανονισμοί που εκδόθηκαν δυνάμει του περί Διανοητικώς Ασθενών Νόμου Κεφ. 252 καταργούνται». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Συνεπώς, με την έκδοση από το το Ανώτατο Δικαστήριο του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του 2009, κατ' εφαρμογής των προνοιών του Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, για την καλύτερη και αποτελεσματικότερη εφαρμογή των προνοιών των διατάξεων του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, από άποψης διαδικασίας, από την 15/10/2009, εφαρμόζονται οι Θ. Π. Δ. Δεν θεωρώ, πρέπει να σημειωθεί παρενθετικά, ότι οι πρόνοιες του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του 2009 τυγχάνουν εφαρμογής, από την στιγμή, που το Άρθρο 18 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996, αναφέρει, ότι, μέχρι να εκδοθούν από το Ανώτατο Δικαστήριο διαδικαστικοί κανονισμοί για την καλύτερη εφαρμογή της νομοθεσίας, θα εφαρµόζονται µε τις αναγκαίες αναπροσαρµογές οι εκάστοτε ισχύοντες περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί και οι Θ. Π. Δ., οι οποίοι περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικοί Κανονισµοί, έχουν, ως έχει προαναφερθεί, ακυρωθεί από τον περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του
- Σημειώνω εδώ, παρενθετικά, ότι, ο περί Ερμηνείας Νόμος, Κεφ. 1, δεν προνοεί - παρά τις πρόνοιες των Άρθρων 8, 9 και 10 -, οτιδήποτε που θα μπορούσε να θεωρηθεί ως υποστηρικτικό της πιθανής άποψης, ότι, ο περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικού Κανονισμού του 2009, τυγχάνει εφαρμογής, για σκοπούς καλύτερης εφαρμογής των προνοιών του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/
- Άλλωστε, ο εν λόγω περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Διαδικαστικός Κανονισμός του 2009, είναι πολύ συγκεκριμένος στις πρόνοιες του. Περιορίζεται όπως εύκολα γίνεται αντιληπτό, για τα της διαδικασίας ζητημάτων που ρυθμίζει ο περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμος του 1997, Νόμος 77(I)/1997, που αφορούν την υποχρεωτική νοσηλεία προσώπων με ψυχική διαταραχή[5]. Κάτι, που, ως εκ πρώτης όψεως προκύπτει από την αίτηση, δεν είναι το ζητούμενο εδώ. Ούτε, βρίσκω, στην υπό κρίση υπόθεση, να τίθεται ζήτημα εφαρμογής των προνοιών του Άρθρου 19 του περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/1997 αναφορικά με τον διορισμό κηδεμόνα (και δη, δυνάμει των προνοιών του εδαφίου
(4)του εν λόγω Άρθρου 19). Συνεπώς, η διαδικασία ακρόασης της υπόθεσης αυτής, θα διεξαχθεί δυνάμει των προνοιών της Δ.48, κ. 4
(2)των Θ. Π. Δ., δηλαδή, στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση[6], ένσταση και στις υποστηρικτικές αυτών ένορκες δηλώσεις, τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Δ.39 των Θ. Π. Δ. Όπως αναφέρεται στους Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 29, σελίδες 594, στην παράγραφο 1084, η διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου, μπορεί να ξεκινήσει δια πρωτογενούς αιτήσεως («originating application») και πλην της περιπτώσεως όπου το Δικαστήριο κατευθύνει διαφορετικά, ένορκες δηλώσεις οικογενειών περιστάσεων, περιουσίας και ιατρού («affidavit of kindred and fortune and medical affidavit»), πρέπει να κατατεθούν στο Δικαστήριο από πλευράς αιτητή. Ως εκ των όσων έχουν προαναφερθεί, και ειδικότερα δεδομένων της κατάργησης του περί Διανοητικώς Ασθενών Νόμου, Κεφ. 252 και των περί ∆ιανοητικά Ασθενών ∆ιαδικαστικών Κανονισµών, τα αναφερόμενα στην Re Ανδρέα Σαββα Ηλία (Αρ. 2)
(1995)1 Α. Α. Δ. 780 από τον έντιμο Δ. Α. Δ. Κωνσταντινίδη (ως ήταν τότε), στην οποία παραπέμφθηκα από τον κ. Σέργη, δεν είναι απολύτως συναφή. Δεδομένου, ότι, αυτή, εκδόθηκε την 29/08/
- Δηλαδή, πριν από όλες τις προαναφερόμενες ανακατατάξεις στις εν λόγω νομοθεσίες και κανονισμούς. Τώρα, σε ότι αφορά την ευχέρεια που παρέχεται στο Δικαστήριο από το Άρθρο 13[7] του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµο του 1996, Νόμος 23(I)/1996, διορισμού ερευνητή, µε εντολή να εξετάσει τα περιστατικά της υπόθεσης και να υποβάλει προς το δικαστήριο µέσα σε τακτή χρονική προθεσµία σχετική έκθεση, είναι κάτι το οποίο, κατά την άποψη μου, χρονικά, αν αποφασιστεί από το Δικαστήριο, θα πρέπει να ακολουθήσει της συμπλήρωσης από πλευράς όλων των ενδιαφερομένων μερών, - αν κρίνουν ότι παρίσταται ανάγκη -, των αναγκαίων για σκοπούς παρουσίασης των θέσεων τους, ένορκων ομολογιών, ή και της αντεξέτασης των ενόρκως δηλούντων αν σχετικό αίτημα οποιουδήποτε εξ αυτών εν συνεχεία εγκριθεί. Τον οποίο, ερευνητή, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να καλέσει στο Δικαστήριο για να παρουσιάσει την έκθεση του και να εξεταστεί σχετικά με το περιεχόμενο της, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 48[8] του περί Δικαστηρίωv Νόμoι τoυ 1960, Νόμος 14/
- Είναι, κατά την άποψη μου, το καταλληλότερο στάδιο για να διαταχθεί ο διορισμός ερευνητή, αφού το Δικαστήριο θα έχει πλέον ενώπιον του, ολόκληρο το αναγκαίο ισχυριζόμενο υπόβαθρο γεγονότων, ώστε να δύναται, καταλλήλως, να του ορίσει επακριβής όρους εντολής, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 14
(1)[9] του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/
- Καταληκτικά, θα ήθελα, αν και δεν είναι το καταλληλότερο στάδιο για να γίνει αναφορά σε αυτό, στο ζήτημα που έθεσε ο κ. Σέργη και αφορά το βάρος απόδειξης. Στόχος της όλης διαδικασίας, είναι η παροχή προστασίας από το Δικαστηρίου στο ανίκανο πρόσωπο. Αυτός άλλωστε είναι και ο λόγος, που, στην Αγγλία, το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία να εξετάζει ζητήματα του είδους, ονομάζεται «Court of Protection» (Βλ. Halsbury's Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 29, σελίδες 591 έως 601). Προεξάρχον στοιχείο, όπως απορρέει από τα εκεί αναφερόμενα, είναι η εστίαση στην άμεση εξέταση του ζητήματος μέσα από μια sui generis διαδικασία, η οποία στοχεύει στην αποτελεσματική προστασία ενός πιθανόν ανίκανου προσώπου. Το Δικαστήριο, κατά την εξέταση του ζητήματος, δεν δεσμεύεται αυστηρά από τους κανόνες απόδειξης που εφαρμόζονται σε αστικές διαδικασίες[10], αλλά εξεταστικά, ανακριτικά και με γνώμονα την δραστικότητα του εκδοθέντος διατάγματος, που απολήγει αναγκαστικά στην ανάληψη βασικών ελευθεριών και δικαιωμάτων του υπό αναφορά προσώπου, από τρίτο πρόσωπο, τον διαχειριστή, θα εκδώσει σχετικό διάταγμα, μόνο όταν αυτό ενέχει τους λιγότερους κίνδυνους για αυτό το πρόσωπο και εάν διαπιστώσει υψηλό βαθμό βεβαιότητας για την υπάρχουσα ανάγκη. Τα σημερινά έξοδα και τα έξοδα της δικασίμου της 04/04/2016, επιφυλάσσονται να αποφασιστούν κατά την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Αν δεν υπάρξει τελικά εκδίκασης της ουσίας, θα είναι χωρίς έξοδα. (Υπ.) __________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. [1] Ε.Ε. Παρ. Ι(Ι), Αρ.
- [2] Mental Patient Rules, Δ.Ν. Τομ. ΙΙ
- [3] Μεταγενέστερα δηλαδή της θέσπισης του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµου του 1996, Νόμος 23(I)/1996 την 22/03/
- [4] Ε.Ε. Παρ. ΙΙ(Ι), Αρ. 4085, 09/10/2009 [5] Βλ. Άρθρα 3 και 4 του Περί Ψυχιατρικής Νοσηλείας Νόμου του 1997, Νόμος 77(I)/
- [6] Που υποβάλλεται, προφανώς, δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 4 του περί ∆ιαχείρισης της Περιουσίας Ανίκανων Προσώπων Νόµο του 1996, Νόμος 23(I)/
- [7] «13.—
(1)Το αρµόδιο δικαστήριο, πριν από την έκδοση οποιουδήποτε διατάγµατος δυνάµει του παρόντος Νόµου, έχει εξουσία να διορίσει ερευνητή µε εντολή να εξετάσει τα περιστατικά της υπόθεσης και να υποβάλει προς το δικαστήριο µέσα σε τακτή χρονική προθεσµία σχετική έκθεση». [8] «48. Εις πάσαv εvώπιov oιoυδήπoτε δικαστηρίoυ πoλιτικήv διαδικασίαv και καθ' oιovδήπoτε στάδιov αυτής, τo δικαστήριov, είτε αυτεπαγγέλτως είτε κατόπιv αιτήσεως oιoυδήπoτε διαδίκoυ, δύvαται vα καλέση oιovδήπoτε πρόσωπov εvτός της Δημoκρατίας ή τωv Κυριάρχωv Περιoχώv τωv Βάσεωv vα πρoσέλθη διά vα δώση μαρτυρίαv ή vα παρoυσιάση oιovδήπoτε υπό τηv κατoχήv αυτoύ έγγραφov, δύvαται δε vα εξετάση τo τoιoύτov πρόσωπov ως μάρτυρα ή ως εμπειρoγvώμovα και vα ζητήση παρ' αυτoύ vα παρoυσιάση oιovδήπoτε υπό τηv κατoχήv ή τηv εξoυσίαv αυτoύ έγγραφov, επιφυλασσoμέvωv πασώv τωv ευλόγωv εξαιρέσεωv». [9] «14.—
(1)Η έρευνα διεξάγεται µε βάση τους όρους εντολής, όπως το αρµόδιο δικαστήριο ορίζει». [10] Βλ. Πηγασίου ν Γενικού Εισαγγελέα
(2009)1 Α.Α.Δ. 519. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο