← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΑΧΙΛΛΕΑ ΜΑΛΛΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΜΟΝΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ / ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ K. & Y. THEODOROU INVESTMENTS &

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΑΧΙΛΛΕΑ ΜΑΛΛΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΜΟΝΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ / ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ K. & Y. THEODOROU INVESTMENTS & CONSTRUCTION LTD ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ K. & Y. THEODOROU INVESTMENTS & CONSTRUCTION LTD ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ, Αίτηση Αρ.: 70/2016, 8/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A151 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 70/2016 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ K. & Y. THEODOROU INVESTMENTS & CONSTRUCTION LTD ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 337 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟΥ ΚΕΦ. 113 - και - ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ Κ. ΑΧΙΛΛΕΑ ΜΑΛΛΙΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑ ΕΥΦΡΟΣΥΝΗ ΜΟΝΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ / ΠΑΡΑΛΗΠΤΕΣ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ K. & Y. THEODOROU INVESTMENTS & CONSTRUCTION LTD ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ------------------- Ημερομηνία: 08/08/2016 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές Παραλήπτες / Διαχειριστές Α. Μαλλιώτη και Ε. Μονού: κ. Σ. Σ. Κασινος για την Ανδρέας Νεοκλέους & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για τον Καθ' ου η Αίτηση 1: Καμία εμφάνιση Για την Καθ' ης η Αίτηση 2: κ. Α. Ζαχαρίου για την Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγικά 1. Η υπό εξέταση υπόθεση, αφορά, τον διορισμό παραλήπτη / διαχειριστή, εκτός Δικαστηρίου, ως απόρροια συμβατικής διευθέτησης μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ. (στο εξής καλούμενη «η Τράπεζα») και της εταιρείας K. & Y. Theorodou Investments & Construction Ltd (στο εξής καλούμενη «η Εταιρεία»), εξασφάλισης της πρώτης υπό την ιδιότητα της ως πιστωτής της δεύτερης, δυνάμει ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης επί του συνόλου της περιουσίας της τελευταίας και των προερχόμενων από αυτήν στοιχείων (βλ. Τεκμήριο 2). Νομικό υπόβαθρο της Αίτησης 2. Υποβάλλεται δια της υπό κρίση Αίτησης, αίτημα από τον παραλήπτη / διαχειριστή της Εταιρείας για τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση, βασίζεται, ουσιαστικά, στο Άρθρο 337

(1)του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  1. Αυτό, καθορίζει το πλαίσιο της εξουσίας του Δικαστηρίου, έκδοσης οδηγιών προς διορισθέντα διαχειριστή / παραλήπτη περιουσίας εταιρείας, σχετικά με οποιοδήποτε θέμα εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του. Συγκεκριμένα, προνοούνται από το εν λόγω Άρθρο του Νόμου τα εξής: «Παραλήπτης ή διαχειριστής της περιουσίας εταιρείας που διορίζεται με βάση τις εξουσίες που περιέχονται σε οποιοδήποτε έγγραφο δύναται να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για οδηγίες σχετικά με οποιοδήποτε θέμα που εγείρεται αναφορικά με την εκτέλεση των καθηκόντων του, και σε οποιαδήποτε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο δύναται να δώσει τέτοιες οδηγίες, ή δύναται να εκδώσει τέτοια διαταγή που να δηλώνει τα δικαιώματα προσώπων ενώπιον του Δικαστηρίου ή διαφορετικά, όπως το Δικαστήριο θεωρεί δίκαιο.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Κάτω από το προαναφερόμενο Άρθρο 337
(1)του Κεφ. 113, ένας παραλήπτης, ή ένας διαχειριστής, μπορεί να αποταθεί στο Δικαστήριο για οδηγίες, αναφορικά με κάθε συγκεκριμένο ζήτημα που προκύπτει και το οποίο σχετίζεται με την εκτέλεση των καθηκόντων του. Είναι, ως διαφαίνεται από το λεκτικό του, συνταγμένο από τον νομοθέτη με ευρύτητα και ως εκ τούτου, ευρύ θα πρέπει να είναι και το πεδίο εφαρμογής του. Στοχεύει, ως είναι άλλωστε προφανές, στο να παράσχει στο παραλήπτη, ή στο διαχειριστή, λόγω της ιδιαιτερότητας της θέσεως του, εύκολη πρόσβαση στο Δικαστήριο, προς διευθέτηση της όποιας «δυσκολίας», «προβλήματος» ή «ζητήματος» σχετίζεται με την εκτέλεση των καθηκόντων του. 4. Δυσκολία στην επίλυση τέτοιων ζητημάτων ή προβλημάτων του παραλήπτη / διαχειριστή, έχει άμεση επίπτωση ([1]) στο τρόπο με τον οποίο ο παραλήπτης / διαχειριστής ενεργεί. Συνεπώς, το Άρθρο 337
(1)του Κεφ. 113, παρέχει το πλαίσιο επίλυσης τους, μέσω του Δικαστηρίου, ώστε ο παραλήπτης / διαχειριστής να μπορεί, κατόπιν άμεσης επίλυσης τους, να εκτελέσει απρόσκοπτα τα καθήκοντα του. Ως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, 21η έκδοση, στην σελίδα 429 υπό την θεματική ενότητα «Appointment under debenture or trust deed», με αυτό τον τρόπο, ο παραλήπτης / διαχειριστής μπορεί να αποκτήσει την προστασία του Δικαστηρίου σε ότι αφορά την λήψη μέτρων που τον απασχολούν («can obtain the protection of the court for measures which he contemplates»). Το εν λόγω Άρθρο 337
(1)του Κεφ. 113, ως έχει προαναφερθεί, ορίζει με ευρύ τρόπο τα είδη των αιτημάτων που μπορούν να υποβληθούν στο Δικαστήριο από πλευράς παραλήπτη / διαχειριστή, καθώς επίσης και το εύρος των διαταγών / οδηγιών που μπορούν να εκδοθούν από το Δικαστήριο κατόπιν εξέτασης και έγκρισης σχετικού αιτήματος. [Δέστε σχετικά και τα αναφερόμενα του High Court of Justice Αγγλίας, στην υπόθεση, Re Therm-a-Stor Ltd (in administrative receivership) Morris and others v Lewis and Another [1996] 3 All ER 228 [[i]]. Παραπομπή, γίνεται και στα συγγράμματα Halsbury's Laws Of England, 5η Έκδοση, Τόμος 15, στην παράγραφο 1351, στην σελίδα 626, Farrar's Company Law, 4η έκδοση, στην σελίδα 669 και Palmer's Company Law, 21η έκδοση, στις σελίδες 381 και 429]. Το Αίτημα
  1. Με την υπό κρίση Αίτηση, ο παραλήπτης / διαχειριστής αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση των ακόλουθων οδηγιών / διαταγμάτων: «(α). Διάταγμα του . Δικαστηρίου, με το οποίο να δίδονται οδηγίες στους κ. Αχιλλέα Μαλλιώτη και κα. Ευφροσύνη Μονού, Διαχειριστές/Παραλήπτες της περιουσίας της εταιρείας Κ. & Υ. Theodorou Investments & Construction Ltd υπό Διαχείριση, όπως τα δικηγορικά έξοδα που έχουν ψηφιστεί ή θα ψηφιστούν από τον Πρωτοκολλητή του εκάστοτε αρμόδιου Επαρχιακού Δικαστηρίου και τα οποία προέκυψαν στις πιο κάτω υποθέσεις και/ή αγωγές και/ή αιτήσεις πριν την ημερομηνία του διορισμού των Διαχειριστών/Παραληπτών, και αφορούν υποθέσεις και/ή αγωγές και/ή αιτήσεις, οι οποίες συνεχίζονται να δικάζονται μέχρι και σήμερα μετά τον διορισμό των εν λόγω Διαχειριστών/Παραληπτών, από τους δικηγόρους της εταιρείας Κ. & Υ. Theodorou Investments & Construction Ltd υπό Διαχείριση, κκ. Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ θεωρηθούν ως έξοδα της Διαχείρισης:
  2. Αγωγή αρ. 4400113, Ε.Δ. Λάρνακας υπό Κυριάκο Ματθαίου.
  3. Αίτηση αρ. 10/15, Ε.Δ. Λάρνακας, Αναφορικά με την εταιρεία Κ & Υ Theodorou Investments & Construction Ltd
  4. Αγωγή αρ. 2873/14 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Χάρη Στασή εναντίον
  5. Γιάννος Θεοδώρου,
  6. Κ & Υ Theodorou Investments & Construction Ltd,
  7. Theodorou Properties BG EOOD.
  8. Αγωγή αρ. 15/13 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Jennifer Σαββοπούλου εναντίον Κ & Υ Theodorou Investments Ltd και Pontis Development Ltd (μεσεγγυούχων).
  9. Αγωγή αρ. 5428/12, Ε.Δ. Λευκωσίας, υπό Osmaco Marketing Co Ltd.
  10. Αγωγή αρ.1573/12, Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Παναγιώτης Γ. Ανδρέου (Υδραυλικές Εγκαταστάσεις) Λ τδ.
  11. Αγωγή 2685/11, Ε.Δ. Λάρνακας εναντίον Θεοδώρας Γεωργιάδη.
  12. Αγωγή αρ. 1347/12, Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Alpha Blinds Ltd .
  13. Αγωγή αρ. 3952/12, Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Eurobank Cyprus Ltd εναντίον
  14. Γιάννος Θεοδώρου,
  15. Κ & Υ Theodorou Investments & Construction Ltd,
  16. Pontis Development Ltd και
  17. Kyriakos Petrou Investments and Sons (Successors) Ltd.
  18. Αγωγή αρ. 1166/13 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Neocleous G.A. Design & Art Ltd.
  19. Αγωγή αρ. 4046112 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Μάριος Κ. Πέτρου εναντίον
  20. Kyriacos Petrou Investments & Sons (Successors) Ltd,
  21. Κυριάκος Θεοδώρου,
  22. Γιάννος Θεοδώρου και
  23. Κ & Υ Theodorou Investments Ltd.
  24. Αγωγή αρ. 2504/13 Ε.Δ. Λάρνακας υπό Ergo Home Group.
  25. Αγωγή 931114, Ε.Δ. Λάρνακας υπό
  26. Christopher Leslie Fourmy και
  27. Linda Margaret Fourmy.
  28. Αγωγή 1292/14 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό
  29. Κυριάκος Βαλιαντής και
  30. Ελένη Χριστοφόρου- Βαλιαντή.
  31. Αγωγή αρ. 2332/12 Ε.Δ. Λάρνακας, υπό Ανδρέας Αντωνίου (Βιολάρης) Κτηματική Λτδ.
  32. Ποινική Υπόθεση αρ. 9490/14 υπό Design Kitchen Bar Μ.Α Ltd.
  33. Ποινική Υπόθεση αρ. 9491/14 υπό Design Kitchen Bar Μ.Α Ltd.
  34. Ποινική Υπόθεση αρ. 5295/15 υπό Έφορο Φορολογίας.
  35. Ποινική Υπόθεση αρ. 2421/15 υπό Αστυνομικού Διευθυντή Λάρνακας.
  36. Υπόθεση αρ. 1736/13 υπό Ergo Home Group Ltd.
  37. Υπόθεση αρ. 167113 υπό Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  38. Υπόθεση αρ. 7165/14 υπό Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  39. Υπόθεση αρ. 5412/15 υπό Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  40. Υπόθεση αρ. 13434/13 υπό Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων.
  41. Υπόθεση αρ. 108/13 υπό Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων. ΔΙΑΖΕΥΚΤΙΚΑ (β). Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσει τους δικηγόρους της Κ. & Υ. Theodorou Investments & Construction Ltd υπό Διαχείριση, ήτοι το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, όπως άμεσα και όχι αργότερα από 7 ημέρες από την έκδοση του παρόντος διατάγματος, παραδώσουν στους Διαχειριστές/Παραλήπτες όλους τους φακέλους των υποθέσεων της Κ. & Υ. Theodorou Investments & Construction Ltd υπό Διαχείριση, χωρίς να έχουν οποιαδήποτε απαίτηση από τους Διαχειριστές/Παραλήπτες όπως καταβληθούν οποιαδήποτε δικηγορικά και/ή άλλα έξοδα, οποιουδήποτε είδους, τα οποία προέκυψαν πριν την ημερομηνία διορισμού των Διαχειριστών/Παραληπτών.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Η νομική πτυχή
  42. Παραλήπτες / διαχειριστές μπορούν να διοριστούν ως τέτοιοι σε σχέση με τα περιουσιακά στοιχεία μίας εταιρείας, είτε στην βάση ρητής προς τούτο πρόνοιας σε ομόλογο ή άλλης πράξης επιβάρυνσης συγκεκριμένων περιουσιακών της στοιχείων, είτε από το Δικαστήριο. Το ζήτημα ρυθμίζεται από το Μέρος 6 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ.
  43. Η θεραπεία του διορισμού παραλήπτη, έχει τις καταβολές της στο δίκαιο της επιείκειας και ήταν διαθέσιμη σε κάθε πιστωτή (βλ. Gaskel v Grosling [1896] 1 QB 669, 691 - 693). Αν και πλέον αναγνωρίζεται ως διαδικασία που απορρέει από συμβατική υποχρέωση, στην Αγγλία, το ζήτημα έχει τύχει και νομοθετικής ρύθμισης από την πράξη, Insolvency Act 1986, οι πρόνοιες της οποίας επενεργούν προς καθορισμό των δικαιωμάτων των συμβαλλομένων μερών (βλ. ειδικότερα το Part 3, Chapters I - IV, υπό την θεματική ενότητα «Receivers» και το Schedule 1). Η εισαγωγή της προαναφερόμενης νομοθετικής πράξης στην Αγγλία, δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιήσει το νομικό πλαίσιο για το υπό αναφορά ζήτημα ως αυτό ορίζεται στην Κύπρο από τα Άρθρα του προαναφερόμενου Μέρους 6 του Κεφ. 113 και συνεπώς, καθοδήγηση, μπορεί να αντληθεί από Αγγλικά συγγράμματα και δικαστικές αποφάσεις που πραγματεύονται το ζήτημα (βλ. Stefanos & Andreas Cold Stores Trading Ltd v Εταιρείας Αναψυκτικών ΚΕΑΝ Λτδ (Αρ. 1)
(1998)1 Α.Α.Δ. 1806 και Ιωάννης Βιολάρης ν Marfin Popular Bank Public Co Ltd
(2012)1 Α.Α.Δ. 1054). 7. Οι εξουσίες ενός παραλήπτη που διορίζεται εκτός Δικαστηρίου, γενικά, εξαρτώνται από τους όρους του ομολόγου ή της επιβάρυνσης υπό την οποία διορίζεται, δηλαδή, από την εξουσιοδοτούσα πράξη («authorising instrument»), υπό την επιφύλαξη της όποιας νομοθετικής πρόνοιας επηρεάζει αυτές τις εξουσίες (βλ. Μέρος 6 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και ειδικότερα το Άρθρο 337
(2)). Συνεπώς, η πηγή των εξουσιών ενός παραλήπτη, ρητών και εξυπακουόμενων, είναι η πράξη βάσει της οποίας κατέστη επιτρεπτός ο διορισμός του, που, συνήθως, παραχωρεί στον παραλήπτη ευρείες εξουσίες έτσι ώστε να του επιτρέπεται η εκπλήρωσης του πρωταρχικού του καθήκοντος και υποχρέωσης. Αυτό, δηλαδή, της ρευστοποίησης τέτοιων περιουσιακών στοιχείων της εταιρείας που βαρύνονται από το ομόλογο (ή εάν η επιβάρυνση είναι κυμαινόμενη, της ρευστοποίησης αυτών των περιουσιακών στοιχείων επί των οποίων η επιβάρυνσης έχει αποκρυσταλλωθεί με την εξάσκηση του σχετικού δικαιώματος από τον κάτοχο του ομολόγου), ή εν πάση περιπτώσει, διαχείρισης τους (εάν τέτοια είναι η περίπτωση) κατά τέτοιο τρόπο ώστε να εξοφληθεί το χρέος που οφείλεται στον δικαιούχο κάτοχο τους [[ii]]. Εκτός και αν το ομόλογο ρητά εξουσιοδοτεί τον παραλήπτη να διεξάγει εργασίες της εταιρείας (που σχετίζονται με τα στοιχεία της επιβάρυνσης), - στην οποία περίπτωση ο παραλήπτης είναι και ο διαχειριστής της (έχει επικρατήσει ο όρος / αναφορά «παραλήπτης / διαχειριστής» βλ. Re Manchester and Milford Rly Co
(1880)14 Ch D 645, 653) -, ο παραλήπτης δεν μπορεί να πράττει καθαυτό τον τρόπο. Εξουσία διαχείρισης, που, ουσιαστικά και πραγματικά, όταν υφίσταται, είναι επικουρική του προαναφερόμενου πρωτεύοντος καθήκοντος και υποχρέωσης του παραλήπτη.
  1. Γενικά, η επίδρασης από τον διορισμό παραλήπτη στις εξουσίες του διοικητικού συμβουλίου της Εταιρείας, είναι, ότι, αν και τα μέλη του παραμένουν στα καθήκοντα τους, η εξουσία του να διαχειρίζεται τα στοιχεία που αποτελούν αντικείμενο της επιβάρυνσης, παύει. Στην περίπτωση δε όπου η επιβάρυνση επεκτείνεται επί ολόκληρης της περιουσίας της εταιρείας - δηλαδή, όταν έχει διοριστεί, ως έχει επικρατήσει ο όρος, διοικητικός παραλήπτης («administrative receiver») -, το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας είναι ουσιαστικά ανίσχυρο να διευθύνει την επιχείρηση της (βλ. Moss Steamship Co Ltd v Whinney [1912] AC 254, 263 και Gomba Holdings UK Ltd v Homan [1986] 2 AllER 94). Με εξαίρεση, δηλαδή, του κατάλοιπου των εξουσιών που έχει νομολογιακά αναγνωριστεί ότι το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας διατηρεί, πάραυτα, σε συγκεκριμένες περιπτώσεις.
  2. Ένας παραλήπτης εταιρείας, ξεκάθαρα, υπέχει θέση θεματοφύλακα («fiduciary») έναντι αυτών για λογαριασμό των οποίων έχει διοριστεί και συνεπώς, υπέχει, έναντι τους, ευθύνη (στην βάση αστικής ευθύνης ένεκα του σχετικού καθήκοντος επιμελείας που έχει, ή στην βάση της μεταξύ τους σύμβασης). Έχει δε, επιπρόσθετα, καθήκον επιμέλειας (αστική ευθύνη) έναντι τρίτων προσώπων των οποίων τα περιουσιακά στοιχεία κατέχει λόγω της ιδιότητας του ως παραλήπτης [π. χ. περιουσίας υποκείμενης με πάγια επιβάρυνση («fixed charge»)]. [[iii]]. Επιπλέον, ένεκα της σοβαρότητας του διορισμού του σε μία τόσο υπεύθυνη θέση, σε κάθε περίπτωση, προϋποτίθεται ότι, ο παραλήπτης, θα εκτελεί τα καθήκοντα του με ακρίβεια, σχολαστικότητα και εντιμότητα [[iv]].
  3. Γενικά, ένας παραλήπτης που διορίζεται από το Δικαστήριο, δεν είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας που παραλαμβάνει. Είναι όμως δυνατόν και ως επί το πλείστον, αυτό παρατηρείται, παραλήπτες να καθίστανται αντιπρόσωποι της εταιρείας που παραλαμβάνουν από την εξουσιοδοτούσα πράξη («authorising instrument»), π. χ. από το ομόλογο επιβάρυνσης. Ακόμη και στην περίπτωση όπου ο διορισμός τους γίνεται εκτός Δικαστηρίου. Εξαίρεση, αποτελεί, αυτή των διοικητικών παραληπτών («administrative receivers»), που, στην Αγγλία, σε κάθε περίπτωση, θεωρούνται δια νόμου αντιπρόσωποι της εταιρείας που παραλαμβάνουν (βλ. S. 44
(1)(a) της Insolvency Act 1986). Πρόκειται, εκεί όπου η σχέσης υφίσταται, ως έχει χαρακτηριστεί, για μία ιδιαίτερης μορφής αντιπροσώπευση. Παρόλο που ονομαστικά ο παραλήπτης είναι αντιπρόσωπος της εταιρείας που παραλαμβάνει, ως έχει προαναφερθεί, πρωταρχικό του καθήκον είναι η ρευστοποίησης των περιουσιακών της στοιχείων (που αποτελούν το αντικείμενο της επιβάρυνσης), προς το συμφέρον του κατόχου του ομόλογου ή της επιβάρυνσης βάσει του οποίου ή της οποίας έχει διοριστεί και συνεπώς, οι εξουσίες διαχείρισης που έχει ως αντιπρόσωπος της, είναι στην πραγματικότητα βοηθητικές του εν λόγω πρωταρχικού του καθήκοντος. Η αντιπροσώπευση, συνεπώς, της εταιρείας, δεν θέτει τον παραλήπτη κάτω από τα συνηθισμένα καθήκοντα συμμόρφωσης με τις «απαιτήσεις» ([2]) του αντιπροσώπου του (ήτοι της εταιρείας) και στο βαθμό που μια τέτοια «απαίτηση» παρεμβάλλει εμπόδιο στην ρευστοποίηση των στοιχείων της εξασφάλισης που εντέλλεται να διαχειριστεί, ο παραλήπτης δεν είναι υποχρεωμένος να τις ακολουθήσει. Αν και ο παραλήπτης, θα μπορούσε να λεχθεί, ότι, έχει καθήκον να μην προκαλέσει στην εταιρεία ζημιά που μπορεί να αποφευχθεί, πρόκειται για δευτερεύον καθήκον που συναρτάται από την προαναφερόμενη πρωτεύουσα υποχρέωση του και εξασκείται στον βαθμό που δεν είναι ασυμβίβαστη με αυτήν [[v]]. Εξέταση του Αιτήματος
  1. Η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του παραλήπτη / διαχειριστή, τα κύρια σημεία της οποίας είναι τα εξής: «
  2. Έπειτα του διορισμού μας κατά ή περί την 14/9/2015, λάβαμε επιστολή από το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ (δικηγόρου; της Εταιρείας) ημερομηνίας 11/9/2015, με την οποία μας πληροφορούσαν ότι το γραφείο τους, έχει χειριστεί αριθμό υποθέσεων για λογαριασμό της Εταιρείας και για τις εν λόγω υποθέσεις οφείλονται δικηγορικά έξοδα. Περαιτέρω, μας ζητούσαν όπως τους καταβάλουμε τα εν λόγω δικηγορικά έξοδα. Η επιστολή ημερομηνίας 11/9/2015, μαζί με αναλυτική κατάσταση υποθέσεων επισυνάπτονται ως Τεκμήριο
  4. Θα ήθελα να διευκρινίσω ότι ορισμένες υποθέσεις, οι οποίες αναφέρονται στο Τεκμήριο 3, αφορούν υποθέσεις που έχουν αποσυρθεί ή έχει εκδοθεί απόφαση πριν από την ημερομηνία διορισμού μας. Ως εκ τούτου, αυτές οι υποθέσεις, δεν συμπεριλήφθηκαν στο αιτητικό του Διατάγματος (α) της πιο πάνω Αίτησης.
  5. Επίσης από την 14/9/2015 μέχρι σήμερα, λάβαμε αριθμό επιστολών από το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, όπου μας ζητούνται οδηγίες για περαιτέρω χειρισμό των υποθέσεων τις οποίες χειρίζεται το γραφείο του Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ για λογαριασμό της Εταιρείας, οι οποίες εκκρεμούν ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας και Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας. Επισυνάπτουμε τις σχετικές επιστολές ως Τεκμήριο 4 και αναφέρουμε, ότι οι υποθέσεις στις οποίες η Εταιρεία είναι μέρος, έχουν συμπεριληφθεί στο αιτητικό του Διατάγματος (α) της πιο πάνω Αίτησης.
  6. Αναφέρω στο σημείο αυτό, ότι οι αξιωματούχοι της Εταιρείας, διόρισαν το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ για να αντιπροσωπεύσει την Εταιρεία και κατ' επέκταση προμήθευσαν και ενημέρωσαν το εν λόγω δικηγορικό γραφείο, για τα σχετικά γεγονότα και τους εφοδίασαν με αποδείξεις ή άλλα αναγκαία έγγραφα και στοιχεία για υποστήριξη των υποθέσεων της Εταιρείας, ούτως ώστε το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, να είναι σε θέση να χειριστεί τις διάφορες υποθέσεις της Εταιρείας. Αντιθέτως, οι αξιωματούχοι της Εταιρείας, δεν είναι διαθέσιμοι και πρόθυμοι, να διαθέσουν πληροφορίες για την επεξήγηση των υποθέσεων της Εταιρείας και να συνεργαστούν με τους Διαχειριστές/Παραλήπτες, προς υπεράσπιση των συμφερόντων της Εταιρείας. Υπό τις παρούσες περιστάσεις, κρίνω ότι είναι προς το συμφέρον της Εταιρείας, όπως οι υποθέσεις παραμείνουν στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, οι οποίοι είναι οι πιο κατάλληλοι δικηγόροι να τις χειριστούν, όχι μόνο λόγο του γεγονότος ότι ήδη χειρίζονται τις εν λόγω υποθέσεις και έχουν γνώση για αυτές, αλλά επίσης γιατί οι πλείστες από αυτές τις υποθέσεις βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο και το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, έλαβε πλήρη και σχετική ενημέρωση από τους αξιωματούχους της Εταιρείας, αναφορικά με την κάθε υπόθεση, πριν τον διορισμό μας ως Διαχειριστές/Παραλήπτες.
  7. Περαιτέρω, ακόμα ένας λόγος για τον οποίο κρίνω ότι είναι προς το συμφέρον της Εταιρείας οι υποθέσεις να παραμείνουν στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, είναι το γεγονός ότι υπάρχει η προαναφερόμενη έλλειψη συνεργασίας των εν λόγω αξιωματούχων της Εταιρείας, με τους Διαχειριστές/Παραλήπτες
  8. Κατά ή περί την 13/10/2015, αποστείλαμε επιστολή στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, για διευθέτηση συνάντησης προς σκοπό συζήτησης της συνέχισης εκπροσώπευσης της Εταιρείας στο δικαστήριο. Αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 13/10/2015 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο
  9. Συναντήσεις διευθετήθηκαν και έγιναν στις 21/10/2015 και 30/10/2015 στα γραφεία των Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ, όπου οι Διαχειριστές/Παραλήπτες ενημερώθηκαν από τον κ Ανδρέα Ζαχαρίου για διάφορες εκκρεμούσες υποθέσεις της Εταιρείας και συζητήθηκαν όροι συνέχισης εκπροσώπευσης της Εταιρείας, από το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ και ακολούθησε στη συνέχεια και γραπτή επικοινωνία επί του θέματος.
  10. Η ουσία της παρούσας Αίτησης, είναι ότι αν και οι Διαχειριστές/Παραλήπτες αναγνωρίζουν την συμβολή του δικηγορικού γραφείου Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ στην προετοιμασία και προεργασία των εκκρεμούντων υποθέσεων, εργασία και ετοιμασία η οποία έγινε πριν τον διορισμό των Διαχειριστών/Παραληπτών, με οδηγίες των αξιωματούχων της Εταιρείας, παρ' όλα αυτά, θεωρούν ότι η καταβολή των πιο πάνω εξόδων που προέκυψαν πριν την ημερομηνία διορισμού των Διαχειριστών/Παραληπτών, πιθανό να θεωρηθεί προνομιακή πληρωμή πιστωτή, καθώς από τη μια το δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία ΔΕΠΕ είναι στην ουσία ανεξασφάλιστος πιστωτής της Εταιρείας, ο οποίος δεν έχει προτεραιότητα πληρωμής σε σχέση με άλλους εξασφαλισμένους ή προνομιούχους πιστωτές, η πληρωμή των εξόδων τους είναι αναγκαία για μην αφεθεί η Εταιρεία έρμαιο των πιστωτών της.
  11. Ως εκ τούτου, ζητούμε οδηγίες από το Σεβαστό σας Δικαστήριο, εάν θεωρείται όρθρο και δίκαιο να καταβληθούν τα δικηγορικά έξοδα στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία ΔΕΠΕ, για να μπορούν οι ίδιοι να συνεχίσουν την εκπροσώπηση της υπό διαχείριση Εταιρείας, στις εκκρεμείς δικαστικές διαδικασίες.
  12. Σε περίπτωση μη καταβολής του οφειλόμενου ποσού στο δικηγορικό γραφείο Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία ΔΕΠΕ, δικαίως το εν λόγω γραφείο δεν θα μπορεί να συνεχίσει την εκπροσώπηση της Εταιρείας, με πιθανό αποτέλεσμα οι φάκελοι των υποθέσεων να παραμείνουν στην κατοχή τους και η Εταιρεία να παραμείνει εκτιθέμενη στους υπόλοιπους πιστωτές της.
  13. Είναι αδιαμφισβήτητο, ότι οποιαδήποτε πληρωμή γίνει από εμάς προς ικανοποίηση της απαίτησης του δικηγορικού γραφείου Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία ΔΕΠΕ, χωρίς την έγκριση του Δικαστηρίου, πιθανό γα θεωρηθεί παράνομη, λόγω της αφερεγγυότητας της Εταιρείας και κατά παράβαση ρητών, νομοθετικών διατάξεων, οι οποίες καθορίζουν την προτεραιότητα πληρωμών από τους Παραλήπτες/Διαχειριστές, στους πιστωτές της Εταιρείας και συνεπώς είναι αναγκαίο να μας δοθούν οι ανάλογες οδηγίες.
  14. Περαιτέρω, είναι πρόδηλο, ότι εάν δεν επιτραπεί η πληρωμή αύτη, η υπό διαχείριση Εταιρεία θα είναι εκτεθειμένη σε περαιτέρω εξ' αποφάσεως χρέη, τα οποία θα προκαλέσουν περαιτέρω οικονομικές ζημιές στην Εταιρεία, οι οποίες θα είναι όχι μόνο εις βάρος των συμφερόντων όλων των πιστωτών, αλλά θα είναι καταστροφικές προς την υπό διαχείριση Εταιρεία και πιθανότατα να την οδηγήσουν στην εκκαθάριση της.».
  15. Στην Αίτηση συνενώθηκαν ως Καθ' ων η Αίτηση, η Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία Δ. Ε. Π. Ε. και ο Επίσημος Παραλήπτης. Κατά την ημερομηνία ακρόασης της Αίτησης, ο Επίσημος Παραλήπτης δεν εμφανίστηκε στην διαδικασία, παρά την δέουσα προς αυτόν επίδοση της Αίτησης. Γνώση της Αίτησης έλαβε η Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία Δ. Ε. Π. Ε., η οποία, δεν καταχώρισε ένσταση στην Αίτηση. Ο συνήγορος που εμφανίστηκε στο Δικαστήριο για αυτήν για την ακρόαση της Αίτησης, δήλωσε την συμφωνία της Ανδρέας Β. Ζαχαρίου και Σία Δ. Ε. Π. Ε. στην έκδοση διατάγματος ως το αιτητικό υπό το στοιχείο (α) της Αίτησης και προς τούτο κατέθεσε και την επιχειρηματολογία του.
  16. Σύμφωνα με τους περί Εταιρειών Κανονισμούς [[vi]], αίτηση για τις οδηγίες του Δικαστηρίου που υποβάλλεται από παραλήπτη / διαχειριστή, πρέπει να γίνεται με κλήση [πρωτογενή κλήση («originating summons»)] [[vii]], πρέπει να συγκεκριμενοποιείται σε αυτή συγκεκριμένο ζήτημα επί γεγονότων για το οποίο οι οδηγίες του Δικαστηρίου αναζητούνται (και όχι απλά, γνώμη επί οποιουδήποτε νομικού ζητήματος, γενικά) [[viii]] και σε αυτήν θα πρέπει να καθίστανται διάδικοι, καθ' ων η αίτηση, όλα τα πρόσωπα τα συμφέροντα των οποίων επηρεάζονται από απόφανση του Δικαστηρίου επί του συγκεκριμένου ζητήματος και τα οποία θα μπορούσαν να υποβοηθήσουν το Δικαστήριο να αποφασίσει σχετικά [[ix]]. Ως αναφέρεται στο σύγγραμμα Palmer's Company Law, Τόμος 3, έκδοσης 1997, στην παράγραφο 14.149: «A receiver so appointed may apply to the court for directions in respect of any matter arising in connection with the performance of his functions and on any such application the court may give such directions or make any such order declaring the rights of persons before the court or otherwise as the court thinks just. The company or a representative of the debenture holders and the trustees (if any) should be made respondents to such an application. The jurisdiction is a wide one and can be used for the purpose of resolving any difficulties which arise in the course of the receivership, including any disagreement about the performance by the appointing creditor of indemnities given to the receiver prior to his acceptance of appointment (Re Therm-a-Stοr Ltd [1997] B.C.C. 301)». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  17. Στην προκείμενη περίπτωση, ως διαπιστώνεται, δεν έχει δοθεί ειδοποίηση της υπό κρίση Αίτησης και διαδικασίας στην δικαιούχο του ομολόγου στην βάση του οποίου επήλθε ο διορισμός του παραλήπτη / διαχείριση, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ., η οποία, ως δικαιούχος κυμαινόμενης επιβάρυνσης που αποκρυσταλλώθηκε επί του συνόλου της περιουσίας της Εταιρείας (ως είχε κατά την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη / διαχειριστή), επηρεάζεται πολύ ουσιαστικά από την απόφαση του Δικαστηρίου επί του εγειρόμενου ζητήματος, για τους λόγους που θα αναφέρω στην συνέχεια. Ως εκ τούτου, θα απέρριπτα την Αίτηση.
  18. Επί της ουσίας, σε κάθε περίπτωση, καταλήγω στα εξής.
  19. Δυνάμει των προνοιών του Άρθρου 89 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, ο παραλήπτης / διαχειριστής, με τον διορισμό του, έχει καταστεί υπόχρεος, τα χρέη, που, σε κάθε εκκαθάριση πληρώνονται κατά προτεραιότητα των υπόλοιπων χρεών σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους 6 του Κεφ. 113, που σχετίζονται με προτιμησιακές πληρωμές που πληρώνονται κατά προτεραιότητα από άλλα χρέη, να τα πληρώσει από το ενεργητικό που περιέρχεται στα χέρια του, κατά προτεραιότητα οποιασδήποτε αξίωσης για κεφάλαιο ή τόκο αναφορικά με τα χρεωστικά ομόλογα.
  20. Στην προκείμενη περίπτωση, ουσιαστικά, εξετάζεται η επίπτωσης που επέφερε ο διορισμός του παραλήπτη / διαχειριστή στην σχέση της Εταιρείας με την δικηγορική εταιρεία που τις προσέφερε πριν τον διορισμό του, υπηρεσίες τις ειδικότητας της, οι οποίες παρέμειναν, μέχρι και την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη / διαχειριστή, ανεξόφλητες. Πρόκειται για οφειλές, που, σύμφωνα με το Άρθρο 300 του Κεφ. 113, δεν κατηγοριοποιούνται ως προτιμησιακές πληρωμές που πληρώνονται κατά προτεραιότητα από άλλα χρέη της Εταιρείας. Πρόκειται για ανεξασφάλιστο χρέος, θέτοντας έτσι την εν λόγω δικηγορική εταιρεία, για τους σκοπούς που αφορούν την διαδικασία της διαχείρισης της Εταιρείας, ή και τυχόν μεταγενέστερης εκκαθάρισης της, στην κατηγορία των γενικών πιστωτών της.
  21. Ο παραλήπτης / διαχειριστής, προς υποστήριξη του Αιτήματος του, υποβάλλει, ότι, τα αιτούμενα από την εν λόγω δικηγορική εταιρεία ποσά, εμπίπτουν ή θα μπορούσαν να αποτελέσουν μέρος, στα έξοδα της διαχείρισης. Αφού αναφέρεται γενικά στις δικαστικές διαδικασίες από τις οποίες το χρέος για τις υπηρεσίες της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας έχει προκύψει, - χωρίς την απαιτούμενη λεπτομέρεια ως προς την ουσία έκαστης διαδικασίας (προκύπτει εν πάση περιπτώσει, ότι, η Εταιρεία σχεδόν σε όλες αυτές τις διαδικασίες είναι ο εναγόμενος ή ο καθ' ου η αίτηση διάδικος και όχι ο απαιτών διάδικος) -, χωρίς να αναφέρεται στα περιουσιακά στοιχεία / ενεργητικό της Εταιρείας και τις υποχρεώσεις της (και δη σε αυτές που σύμφωνα με το Άρθρο 300 του Κεφ. 113, αποτελούν προτιμησιακές πληρωμές που πληρώνονται κατά προτεραιότητα από άλλα χρέη της Εταιρείας, ή και εάν αυτές δύναται να ικανοποιηθούν, ή, εν πάση περιπτώσει, εάν σε σχέση με αυτές έχει γίνει επαρκής πρόβλεψη από πλευράς του), προβάλλει γενικά τον ισχυρισμό περί αφερεγγυότητας της Εταιρείας (γεγονός που προφανώς θα οδηγήσει σε εκκαθάριση της), για να αναζητήσει τις οδηγίες του Δικαστηρίου όπως πληρώσει το χρέος αυτό της εταιρείας προς την εν λόγω δικηγορική εταιρεία ως έξοδα της διαχείρισης (που σημαίνει ότι το εν λόγω χρέος θα λάβει και την ανάλογη προτεραιότητα πληρωμής, ήτοι κατατασσόμενο μαζί με την αμοιβή του παραλήπτη / διαχειριστή, που εξοφλείται πριν ακόμη και από το χρέος που το ομόλογο της επιβάρυνσης εξασφαλίζει), γιατί, σε αντίθετη περίπτωση, η Εταιρεία θα «αφεθεί έρμαιο των πιστωτών της» και πιθανότατα θα «οδηγηθεί στην εκκαθάριση της».
  22. Στο σύγγραμμα Kerr on Receivers, 15η έκδοση, στις σελίδες 322 και 323 υπό την θεματική ενότητα «Effect of appointment on contracts», αναφέρονται τα εξής: «The appointment of a receiver with powers of management does not normally affect or determine contracts other than certain contracts of employment ... In the case of contracts current at the date of his appointment which he elects to cause the company to fulfil, in default of provision to the contrary he will, like a receiver appointed by the court, be deemed to be currying out contracts already entered into by the company: ... This is commonly and conveniently, if inaccurately, spoken of as the receiver "adopting" the contract; certainly merely by causing the company to carry it out he does not render himself personally liable thereon, as would be the case with a contract de novo. At any rate, unless to disregard the contract would adversely affect the realization of the assets, or seriously affect the trading prospects of the company in a case where it will probably continue to trade, the receiver is not under the smallest obligation to "adopt" the contract: he may safely disregard it. Specific performance of such a contract will never be ordered against the company. Generally the powers and duties of a receiver depend on the instrument under which he is appointed and the terms of his appointment. Prima facie it is his duty to preserve the goodwill, where he is authorised to curry on the business, although he owes no duty to the unsecured creditors or contributories of the company to preserve either the business or the goodwill of the company: and it is thought that, provided the preferential debts are provided for, he would be justified in paying an unsecured debt due before his appointment, where payment is necessary to ensure a continuation of a supply of goods essential to the company's business. But he must not pay statute-barred debts. If, as is sometimes the case, he is appointed receiver without any powers of management his duty is to close down the business and collect the assets.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  23. Περαιτέρω, στο σύγγραμμα The Law Relating To Receivers, Managers and Administrators, 4η έκδοση, στην σελίδα 129, υπό την θεματική ενότητα «To Compromise» αναφέρεται: «The appointment of a receiver and manager is a mark of the debenture holder's lack of confidence in the financial stability of the company which granted the debenture. The financial problems leading to such an appointment tend to produce two other consequences. The company will be anxious to pursue its debtors; and its creditors will be concerned to apply pressure to the company. Disputes about both those matters are likely to result in litigation. An so it is that a receiver and manager will often inherit litigation based on disputes which arose prior to his appointment. Clearly a receiver and manager needs to be equipped to deal with litigation, whether in being or threatened. For this reason debentures almost invariably give an express power to a receiver and manager to make compromises or arrangements in the interests of the debenture holders. A power in those terms was conferred on the receiver and manager in Robinson Printing Co Ltd v Chic Ltd [1905] 2 Ch 123, and the debenture did not provide that the receiver was to be the agent of the mortgagors. Warrington J held that the receiver was therefore the agent of the debenture holders, and that the power enabled the receiver to pledge the company's assets in priority to the debenture holders' charge if he thought it desirable to do so to ensure the effectual carrying on of the business.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  24. Από τα προαναφερόμενα προκύπτει, ότι, κατά κανόνα, ο διορισμός παραλήπτη, από μόνος του, δεν έχει οποιαδήποτε επίπτωση σε υφιστάμενες συμβάσεις της Εταιρείας. Αυτές συνεχίζουν κανονικά και ο παραλήπτης / διαχειριστής, ως απλός αντιπρόσωπος της (όταν τέτοια είναι η περίπτωση), δεν έχει, σε σχέση με την εκπλήρωση τους, την οποιαδήποτε προσωπική υποχρέωση. Εντούτοις, όπως και με κάθε άλλη σύμβαση, ο παραλήπτης / διαχειριστής έχει την επιλογή να εκπληρώσει ή όχι τους όρους της σύμβασης, αφήνοντας έτσι το αντισυμβαλλόμενο μέρος, πιστωτή της εταιρείας, σε περίπτωση παραβίασης των συμφωνηθέντων, να απαιτήσει την αποζημίωση του από την εταιρεία. Προσωπική ευθύνη, ο παραλήπτης έχει μόνον σε ότι αφορά νέες συμβάσεις στις οποίες αυτός προσέρχεται ένεκα του διορισμού του προς εκπλήρωση των καθηκόντων του, ή ως απόρροια υποχρέωσης που του επιβάλλεται, ως εκ της θέσεως του, από τον Νόμο.
  25. Το κόστος για τις υπηρεσίες της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας, είναι υποχρέωση που η Εταιρεία ανέλαβε συμβατικά κατά τον διορισμό της. Οι υπηρεσίες της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας, ως έχει ο ισχυρισμός του παραλήπτη / διαχειριστή, χρησιμοποιούνται, ή εν πάση περιπτώσει είναι επιθυμητό όπως συνεχίσουν να χρησιμοποιούνται, ακόμη και μετά τον διορισμό του. Συνεπώς, και στην βάση των προαναφερόμενων αρχών δικαίου που διέπουν το ζήτημα, είναι από την Εταιρεία, που, όπως και κάθε άλλος πιστωτής, η εν λόγω δικηγορική εταιρεία θα πρέπει να προσβλέπει για την πληρωμή των υπηρεσιών της, που, κατά τον διορισμό του παραλήπτη / διαχειριστή, παρέμεναν ανεξόφλητες από την Εταιρεία. Εάν οι υπηρεσίες της δεν εξοφληθούν από τον παραλήπτη / διαχειριστή, η εν λόγω δικηγορική εταιρεία είναι ελεύθερη, κατά τον ίδιο τρόπο που θα ήταν ελεύθερη και πριν τον διορισμό του παραλήπτη / διαχειριστή, να ασκήσει τα όποια δικαιώματα της που απορρέουν από την σχετική συμφωνία ή συμφωνίες για τον διορισμό της και να προβάλει την όποια απαίτηση ή όποιες απαιτήσεις της τυχόν προκύπτουν. Αντιμέτωπος με την απαίτηση της δικηγορικής εταιρείας, ο παραλήπτης / διαχειριστής μπορεί να επιλέξει την εξόφληση της, συμφωνώντας ότι αποτελεί έξοδο της διαχείρισης ώστε να διατηρήσει το όφελος των υπηρεσιών της. Αυτό όμως, θα πρέπει να γίνεται σε συνάρτηση με το πρωτεύον καθήκον του παραλήπτη / διαχειριστή. Δηλαδή, όταν τέτοια συμφωνία απολήγει προς όφελος του κατόχου του ομολόγου από τον οποίο έχει διοριστεί και τηρούνται οι προϋποθέσεις που ο Νόμος του εναποθέτει. Αν όμως η επιλογή του είναι διαφορετική, η εν λόγω δικηγορική εταιρεία έχει το δικαίωμα να απαιτήσει από την Εταιρεία την όποια διαθέσιμη προς αυτήν θεραπεία και ως ανεξασφάλιστος, ως προκύπτει, πιστωτής της, δια Νόμου, θα έχει, σε περίπτωση εκκαθάρισης της, τα σχετικά δικαιώματα ανάκτησης (βλ. Re Atlantic Computer Systems Plc [1992] Ch 505).
  26. Τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, δεν δικαιολογούν το Αίτημα του παραλήπτη / διαχειριστή να πληρώσει το ανεξασφάλιστο αυτό χρέος της Εταιρείας προς την εν λόγω δικηγορική εταιρεία ως έξοδο της διαχείρισης, καθότι, δεν έχει αποδειχθεί στο Δικαστήριο, αφενός, εάν από την πληρωμή αυτή επηρεάζονται οι προτιμησιακοί πιστωτές της Εταιρείας, και αφετέρου, ποιο θα είναι το όφελος προς τον κάτοχο του ομολόγου της επιβάρυνσης βάσει του οποίου αυτός έχει διοριστεί. Ας σημειωθεί εδώ, παρενθετικά και το γεγονός, ότι, τα ομόλογα κυμαινόμενης επιβάρυνσης («the authorising instruments»), βάσει των οποίων επετεύχθη ο διορισμός παραλήπτη / διαχειριστή στην περιουσία της Εταιρείας, (ως αυτά αναφέρονται στο Τεκμήριο 2) και με ποιες εξουσίες, δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο. Σύμφωνα με τις νομικές αρχές που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, η αμοιβή, χρέωση ή κόστος για την νομική εκπροσώπηση της Εταιρείας πριν τον διορισμό του παραλήπτη / διαχειριστή («pre-appointment costs») σε οποιαδήποτε διαδικασία (δικαστηριακή ή και εξωδικαστική), ή το κόστος εξασφάλισης οποιωνδήποτε τέτοιων σχετικών επαγγελματικών συμβουλών / υπηρεσιών πριν από τον διορισμό, που μέχρι και την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη / διαχειριστή παραμένουν απλήρωτα, δεν λογίζονται ως έξοδα διαχείρισης («expenses of the administration») ώστε να λαμβάνουν και την ανάλογη προτεραιότητα πληρωμής (ήτοι, κατατασσόμενα μαζί με την αμοιβή του παραλήπτη / διαχειριστή), εκτός και αν έγιναν με σκοπό και με την προοπτική η Εταιρεία να τεθεί υπό διαχείριση (βλ. Re Johnson Machine and Tool Company Ltd and another [2010] EWHC 582 (Ch)). Περαιτέρω, η πληρωμή οφειλής ανεξασφάλιστης, που δημιουργήθηκε πριν από τον διορισμό του παραλήπτη / διαχειριστή, δύναται να γίνει, όταν ο παραλήπτης / διαχειριστής το κρίνει επιθυμητό προς διασφάλιση της αποδοτικότερης διεξαγωγής των εργασιών της Εταιρείας την οποία κρίνει απαραίτητη για την εκπλήρωση των καθηκόντων του. Υπό την προϋπόθεση όμως, ότι, επαρκής πρόβλεψη έχει γίνει σε ότι αφορά τις όποιες υπάρχουσες, ως έχει προαναφερθεί, προτιμησιακές πληρωμές. Εν προκειμένω, δεν έχει τεθεί από πλευράς μαρτυρίας οτιδήποτε ενώπιον μου, ώστε, οι αιτούμενες οδηγίες να μπορούσαν να κριθούν ως δικαιολογημένες.
  27. Δεδομένου ότι, σύμφωνα με τις αρχές, με την εξόφληση του κατόχου των ομολόγων κυμαινόμενης επιβάρυνσης, οποιοδήποτε πλεόνασμα περιουσιακών στοιχείων θα πρέπει να επιστραφεί στην Εταιρεία προς διαχείριση, ή αν αυτή τεθεί υπό εκκαθάριση, θα αναληφθεί από τον εκκαθαριστή της, ο οποίος, εκκαθαρίζοντας την, θα αντιμετωπίσει τις απαιτήσεις των όποιων ανεξασφάλιστων πιστωτών της, βάσει της αρχής της περισυλλογής και διανομής των περιουσιακών της στοιχείων, ισομερώς και χωρίς προτεραιότητα εξόφλησης μεταξύ τους («pari passu»), και ότι, οποιαδήποτε πληρωμή από πλευράς παραλήπτη / διαχειριστή, οποιονδήποτε εξόδων, ως έξοδα διαχείρισης ή άλλως πως, μπορεί (υπό προϋποθέσεις) να αμφισβητηθεί, μεταξύ άλλων, από πλευράς, αν υπάρξει, εκκαθαριστή, στην βάση κακής άσκησης νόμιμης εξουσίας («misfeasance proceedings») (βλ. Hosking and another (as joint liquidators of Hellas Communications (Luxembourg) II SCA (in liquidation)) v Slaughter and May (a firm) [2016] EWCA Civ 474 και In re Spectrum Plus Ltd (in liquidation) [2005] UKHL 41), το σχετικό αίτημα του παραλήπτη / διαχειριστή είναι καταδικασμένο σε αποτυχία.
  28. Τώρα, σε ότι αφορά το διάταγμα που αξιώνεται υπό το αιτητικό (β) της αίτησης, εκτός του ότι στα πλαίσια αυτής της διαδικασίας και επί της νομικής βάσης που αυτή η Αίτηση στηρίζεται, δεν βρίσκω ότι δικαιολογείται η έκδοσης του, δεν υπάρχει καν από απόψεως μαρτυρίας ρητή τοποθέτηση από πλευράς παραλήπτη / διαχειριστή ως προς το κατά πόσο οι υπηρεσίες της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας σε σχέση με την εκπροσώπηση της Εταιρείας, έχουν ή δεν έχουν τερματιστεί (προφανώς, έχοντας υπόψη τις οδηγίες που επιδιώκονταν με την αίτηση αυτή, οι υπηρεσίες της δεν έχουν ακόμη τερματιστεί), ούτως ώστε να τίθεται τέτοιο ζήτημα προς εξέταση. Ζήτημα, η εξέτασης του οποίου, προϋποθέτει, τον τερματισμό των υπηρεσιών της εν λόγω δικηγορικής εταιρείας και συνεπακόλουθη άρνηση της να παραδώσει τα αναγκαία έγγραφα στον παραλήπτη / διαχειριστή. Γενικά όμως, θα μπορούσε να λεχθεί, ότι, ένας δικηγόρος, ο διορισμός του οποίου έχει τερματιστεί, δεν μπορεί να κατακρατεί έγγραφα του προσώπου που τον έχει διορίσει, τα οποία, είναι αναγκαία στον τελευταίο για την δικαστική διαδικασία της οποίας ο δικηγόρος είχε τον χειρισμό. Έχει υποχρέωση ο δικηγόρος να τα επιστρέψει στο πρόσωπο αυτό, ή στον δικηγόρο που τυχόν να έχει διορισθεί σε αντικατάσταση του. Και τούτο, γιατί, κατακράτηση τους, θα επέφερε δυσκολία στην διεξαγωγή της δικαστικής διαδικασίας, στην συνέχεια της οποίας έχουν ενδιαφέρον οι υπόλοιποι διάδικοι. Δέστε, εν προκειμένω, την υπόθεση Dessau v Peters, Rushion & Co [1922] 1 Ch 1, στην οποία, ακριβώς για τον προαναφερόμενο λόγο, οι δικηγόροι, ο διορισμός των οποίων είχε τερματιστεί από τον παραλήπτη ενός συνεταιρισμού, είχαν διαταχθεί να παραδώσουν τα έγγραφα του συνεταιρισμού, στα οποία είχαν μάλιστα και δικαίωμα επίσχεσης προς διασφάλιση της αμοιβής τους («solicitor's lien»), με την διευθέτηση ότι θα τους επιτρεπόταν πρόσβαση σε αυτά για σκοπούς υπολογισμού της (βλ. επίσης τις υποθέσεις Re Hawkes [1898] 2 Ch 1 και Re Rapid Road Co [1909] 1 Ch 96).
  29. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν προαναφερθεί, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] - Ή ακόμη και στην περίπτωση που ενδέχεται να προκύψει μια τέτοια δυσκολία - [2] Ουσιαστικά είναι ο παραλήπτης που έχει την ευχέρεια υποβολής σχετικών, με την διαχείριση των επιβαρυμένων στοιχειών της Εταιρείας, απαιτήσεων. [i] Σε ότι αφορά την ερμηνεία των προνοιών του σχετικού άρθρου της αγγλικής νομοθεσίας στην εν λόγω υπόθεση Therm-a-Stor Ltd ανωτέρω αναφέρονται από το High Court τα εξής: «Under this section, the receiver, the manager, ., can apply for directions in relation to any particular matter arising in connection with the performance of the functions of the receiver or manager. In my view this is drafted in wide terms and should be given a wide scope. The objective is to allow the receiver, manager or appointor easy access to the court to sort out any difficulty in connection with the performance of the receiver's or manager's duties. These words are wide enough to embrace any dispute concerning the receiver's or manager's remuneration. Difficulties in resolving such disputes are likely to have a direct bearing on the manner in which the receiver or manager functions. Furthermore, s 35 should be read as a whole. Section 35
(1)defines in wide terms the types of application which may be made to the court, whereas s 35
(2)defines what orders can be made on such an application. It follows that all those matters which can be the subject of an application under s 35
(1)can be the subject of directions or a declaration under s 35
(2)and vice versa. Since, as Mr Marshall concedes, s 35
(2)empowers the court to make a declaration in relation to issues of remuneration, s 35
(1)allows an application in relation to that issue to be brought before the court.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) [ii] Βλ. επίσης το σύγγραμμα The Law Relating To Receivers, Managers and Administrators, 4η έκδοση, στην σελίδα
  1. Βλ. επίσης στο σύγγραμμα Kerr on Receivers, 15η έκδοση, στις σελίδες 321 και
  2. [iii] Βλ. Gomba Holdings v Minories Finance [1989] BCLC 115 στην οποία, εν προκειμένω αναφέρονται (σελ. 117) τα εξής: «The agency of a receiver is not an ordinary agency. It is primarily a device to protect the mortgagee or debenture holder. Thus, the receiver acts as agent for the mortgagor in that he has power to affect the mortgagor's position by acts which, though done for the benefit of the debenture holder, are treated as if they were the acts of the mortgagor. The relationship set up by the debenture, and the appointment of the receiver, however, is not simply between the mortgagor and the receiver. It is tripartite and involves the mortgagor, the receiver and the debenture holder. The receiver is appointed by the debenture holder, on the happening of specified events, and becomes the mortgagor's agent whether the mortgagor likes it or not. And, as a matter of contract between the mortgagor and the debenture holder, the mortgagor will have to pay the receiver's fees. Further, the mortgagor cannot dismiss the receiver, since that power is reserved to the debenture holder as another of the contractual terms of the loan. It is to be noted also that the mortgagor cannot instruct the receiver how to act in the conduct of the receivership. All this is far removed from the ordinary principal and agent situation so far as the mortgagor and the receiver are concerned.Whilst the receiver is the agent of the mortgagor he is the appointee of the debenture holder and, in practical terms, has a close association with him. Moreover he owes fiduciary duties to the debenture holder, who has a right, as against the receiver, to be put in possession of all the information concerning the receivership available to the receiver: see Re Magadi Soda Co. Ltd.
(1925)41 TLR 297. The result is that the receiver, in the course of the receivership, performs duties on behalf of the debenture holder as well as the mortgagor. And these duties may relate closely to the affairs of the entity which is the subject of the receivership. It is, therefore, not satisfactory to approach the problem of the ownership of documents which come into existence in the course of the receivership on the basis that ownership depends on whether the documents relate to the affairs of (in this case) the companies.». Βλ. επίσης το σύγγραμμα Kerr on Receivers, 15η έκδοση, στις σελίδες 321 και 322 υπό την θεματική ενότητα «Receiver agent for the company». [iv] Βλ. Re Magadi Soda Co. Ltd.
(1925)41 TLR
  1. [v] Βλ. το σύγγραμμα The Law Relating To Receivers, Managers and Administrators, 4η έκδοση, στις σελίδες 144 και
  2. [vi] Βλ. Δ. Ν. Τόμος ΙΙ, σελίδα
  3. [vii] Βλ. ειδικότερα τους Κανονισμούς 3, 6 και 7 των περί Εταιρειών Κανονισμών. [viii] Βλ. Annual Practise 1958, Τόμος 1, στην σελίδα 1362, υπό την θεματική ενότητα «Para. (q).—Applications for directions by a receiver or manager under s. 369
(1)». [ix][ix] Βλ. Annual Practise 1958, Τόμος 1, στην σελίδα 1362, υπό την θεματική ενότητα «Para. (q).—Applications for directions by a receiver or manager under s. 369
(1)». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.