ΠΡΟΔΡΟΜΟΥΛΑΣ ΤΟΡΝΑΡΗ κ.α. ν. ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ, Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 977/2015, 28/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A19 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πολιτική Αγωγή υπ' Αρ.: 977/2015 Μεταξύ: ΠΡΟΔΡΟΜΟΥΛΑΣ ΤΟΡΝΑΡΗ ΦΛΟΡΕΝΤΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Εναγόντων / Αιτητών - και - ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Εναγομένης ------------------- Ημερομηνία: 28/01/2016 Αίτηση Για Ενδιάμεσο Διάταγμα Αποκάλυψης ημερομηνίας 21/10/2015 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ Για τους Ενάγοντες / Αιτητές: κ. Η. Χρίστου --------------------- ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ
- Με την υπό εξέταση Αίτηση, οι Αιτητές αιτούνται από το Δικαστήριο, ουσιαστικά, την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγµα ή/και Απόφαση του Δικαστηρίου µε το οποίο να υποχρεώνει ή/και διαττάσσει τον Διευθυντή του Γενικού Νοσοκοµείου Λάρνακας ή/και τον Υπουργό Υγείας ή/και το κατά Νόµο Υπεύθυνο πρόσωπο όπως παραχωρήσει ή/και αποκαλύψει στην Ενάγουσα 1 την επιστολή ή/και αντίγραφο αυτής, την οποία συνέγραψε ή/και εκτύπωσε ή/και κυκλοφόρησε ή/και προκάλεσε ή/και δηµοσίευσε ή/και κοινοποίησε σε αυτούς η Εναγόµενη και η οποία αναφερόταν µε δυσφηµιστικά λόγια στην Ενάγουσα
- Β. Διάταγµα του Δικαστηρίου που να καθορίζει το χρόνο εντός του οποίου θα πρέπει να παραχωρηθεί ή/και αποκαλυφθεί η επιστολή. Γ. Διάταγµα του Δικαστηρίου µε το οποίο να παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης έκθεσης απαίτησης από µέρους των Εναγουσών 1 και 2.». Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
- Η Αίτηση βασίζεται «στον Περί Πολιτικής Δικονοµίας Νόµο Κεφ. 6 άρθρα 1, 4, 9 στον Περί Δικαστηρίων Νόµο 14/60 άρθρο 32, στους Περί Πολιτικής Δικονοµίας Θεσµούς Δ.48 Θ.1, 2, 4, 8, 9, 10, 11, 12 στις συµφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου».
- Η Αίτηση συνοδεύεται και υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση της κας Γ. Τσαλακού, ημερομηνίας 23/10/
- Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της Αίτησης. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ
- Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για δύο λόγους. 1ος Λόγος: Η νομική βάση της Αίτησης
- Η Αίτηση, δεν στηρίζεται, ως ρητά προνοείται στην Δ.48, κ. 1 των Θ. Π. Δ., σε οποιαδήποτε νομοθετική ή κανονιστική διάταξη, βάσει της οποίας να καθορίζεται το δικαιοδοτικό πλαίσιο με βάση το οποίο το Δικαστήριο καλείται, ασκώντας τις εξουσίες του, να αποφασίσει κατά πόσο, τα όσα γεγονότα παρουσιάστηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης, δικαιολογούν την έκδοση διατάγματος αποκάλυψης εγγράφων εναντίον τρίτου προσώπου. Δηλαδή, εναντίον προσώπου, που δεν είναι διάδικος στην διαδικασία. Γεγονός που καθιστά, χωρίς άλλο, άκυρο το υπό κρίση δικονομικό μέτρο των Αιτητών.
- Σχετικές είναι οι υποθέσεις Κούππα ν Βασιλειάδη
(1981)1 J.S.C. 120, Μαχλουζαρίδης ν Ιωαννίδης
(1990)1 Α.Α.Δ. 965 και Χριστοφόρου ν Οικοδομικές Επιχειρήσεις Λοΐζος Ιορδάνους Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 743, στην οποία μάλιστα λέχθηκε ότι η παράλειψη αναφοράς στους ορθούς κανονισμούς και, βέβαια, το νόμο δεν χωρεί διόρθωσης στη βάση των προνοιών της Δ.64 των Θ. Π. Δ.. Η σημασία της τήρησης των Θ. Π. Δ., τονίστηκε και στις αποφάσεις Τσεσμέλογλου ν Σοφοκλέους, Πολιτική Έφεση Αρ. 205/2010, ημερομηνίας 15/01/2013, Αναφορικά με την περιουσία του Ιωάννου Κοντού, Πολιτική Έφεση Αρ. 187/09, ημερομηνίας 29/01/2013, Ashot Egiazaryan κ. α. ν Denoro Investments Ltd κ. α. Πολιτική Έφεση Αρ. 75/2011 ημερομηνίας 19/02/2013 και Εκκλησία Παναγίας Αγίας Νάπας κ. α. ν Δήμου Αγίας Νάπας, Ποινική Έφεση Αρ. 189/2012 ημερομηνίας 11/09/2013. 2ος Λόγος: Έκδοση Ενδιάμεσου Διατάγματος Εναντίον Μη Διαδίκου 7. Ο γενικός κανόνας, σε ότι αφορά το θέμα της έκδοσης ενδιάμεσων διαταγμάτων εναντίον προσώπων που δεν είναι διάδικοι σε δικαστική διαδικασία, διατυπώθηκε στην υπόθεση Iverson v Harris
(1802)7 Ves 251, 32 ER 102, όπου ο Λόρδος Eldon LC, είχε αναφέρει ότι, το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία: « . to hold a man bound by an injunction, who is not a party in the cause for the purpose of the cause» και ότι, «you cannot have an injunction except against a party to the suit»[1]. 8. Η ίδια αρχή επαναλήφθηκε από τον Λόρδο Farwell LJ στην υπόθεση Brydges v Brydges [1909] 187, 191 ως ακολούθως: «. But the Court has no jurisdiction, inherent or otherwise, over any person other than those properly brought before it as parties or as persons treated as if they were parties under statutory jurisdiction (e. g., persons served with notice of an administration decree or in the same interest with a defendant appointed to represent them), or persons coming in and submitting to the jurisdiction of their own free will, to the extent to which they so submit (e. g., creditors of a bankrupt executor, who has carried on business under a power in the will, coming in to claim against the testator' sestate in order to obtain subrogation to the executor's right of indemnity). But the Courts have no jurisdiction to make orders against persons not so before them merely because an order made, or to be made, may or will be ineffectual without it. Even in the case of an injunction Lord Eldon says in Iverson v. Harris (
(1802)7 Ves 251 at 156 - 257, 32 ER 102 at 104): "I have no conception, that it is competent to this Court to hold a man bound by an injunction, who is not a party in the cause for the purpose of the cause. The old practice was that he must be brought into Court, so as according to the ancient laws and usages of the country to be made a subject of the writ"». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
- Πιο πρόσφατη επιβεβαίωση του εν λόγω γενικού κανόνα έγινε στην υπόθεση Attorney General v Times Newspapers Ltd [1991] 2 All E. R. 398, H. L., όπου ελέχθη ότι οι θεραπείες της επιείκειας (equity) λειτουργούν in personam.
- Η ανωτέρω αρχή έχει υιοθετηθεί και στην Κύπρο από το Ανώτατο Δικαστήριο. Σχετικές είναι οι υποθέσεις Heli-Air (Egypt) J.S.C. v Drescher and Another
(1988)1 C.L.R. 234, Αναφορικά με την Αίτηση της Nicolaou Bros Tourist Enterprises Ltd για Παραχώρηση Άδειας για Υποβολή Αίτησης για Ένταλμα της φύσης Certiorari, Αίτηση Αρ. 94/98
(1999)1 Α.Α.Δ. 201, Αναφορικά με την Αίτηση των Εταιρειών Fastact Developments Ltd και Eva Investments Ltd για Παραχώρηση Άδειας για Υποβολή Αίτησης για Ένταλμα της φύσης Certiorari, Αίτηση Αρ. 17/2002
(2002)1 Α.Α.Δ. 543 και Πρόδρομος Κωνσταντίνου Λτδ ν Του Πλοίου "Nikolay Markin" και άλλων
(1995)1 C. L. R.
- Χαρακτηριστικά είναι τα όσα αναφέρθηκαν από τον έντιμο Δ. Α. Δ. Δ. Χατζηχαμπή (ως ήταν τότε) στην υπόθεση Fastact ανωτέρω[2]: «Επανερχόμενος στην υπόθεση Masri παρατηρώ ότι το διάταγμα όπως και στην υπόθεση Nicolaou δεν μπορεί να στρέφεται εναντίον του τρίτου προσώπου ως να ήτο διάδικος, αλλά μπορεί μόνο να στραφεί εναντίον του εναγόμενου ως διάδικου και να επεκτείνεται σε περιουσία που βρίσκεται στα χέρια τρίτου προσώπου ως καταπιστευματοδόχου για τον εναγόμενο ως πραγματικό (beneficial) ιδιοκτήτη δεσμεύον το τρίτο πρόσωπο εφόσον επιδίδεται σε αυτό». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) ΚΑΤΑΛΗΞΗ
- Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται, χωρίς καμία διαταγή ως προς τα έξοδα. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Βλέπε επ' αυτού και τις υποθέσεις Venables and another v News Group Newspapers Ltd and others [2001] 1 All E. R. 908 και Marengo v Daily Sketch and Sunday Graphic Ltd [1948] 1 All E. R. 406 H. L. Σχετικές επί του προκείμενου αναφορές γίνονται και στα συγγράμματα Halsbury's Laws of Enagland, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παρ. 856 και Kerr On Injunctions, 6η Έκδοση, σελ.
- [2] Κατά την ενάσκηση της πρωτοβάθμιας δικαιοδοσίας του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Η οποία κατ' έφεση ανετράπη, αλλά για λόγους που αφορούσαν την δυνατότητα έκδοσης προνομιακού ακυρωτικού εντάλματος όταν υπήρχε εναλλακτικό ένδικο μέσο διαθέσιμο για τον αιτητή και όχι για την ορθότητα της προσέγγισης επ' αυτού του ζητήματος. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο