← Κύπρος

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SOLTERRA DEVELOPERS & CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SOLTERR

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SOLTERRA DEVELOPERS & CONSTRUCTIONS LTD ν. ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SOLTERRA DEVELOPERS & CONSTRUCTIONS LTD, Αίτηση Αρ.: 80/2015, 24/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A54 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: ΜΙΧΑΛΗ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Αίτηση Αρ.: 80/2015 ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΤΑΙΡΕΙΑ SOLTERRA DEVELOPERS & CONSTRUCTIONS LTD -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΡΘΡΑ 337, 340 ΚΑΙ 341 ΤΟΥ ΠΕΡΙ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΝΟΜΟΥ, ΚΕΦ. 113 -και- ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΚΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ SOLTERRA DEVELOPERS & CONSTRUCTIONS LTD ------------------- Ημερομηνία: 24/03/2016 Αίτηση ημερομηνίας 09/02/2016, για αναστολή εκτέλεσης απόφασης εκκρεμούσης έφεσης ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Αιτητές, κ. Γιάννη Ε. Παναγή και Υ. Panayis Management Services Ltd, κ. Π. Νικολάου για τις Φοίβος, Χρίστος Κληρίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. και Ν. Πιριλίδης & Σια Δ. Ε. Π. Ε. Για την Καθ' ης η Αίτηση, Solterra Developers & Constructions Ltd, υπό διαχείριση, υπό τον κ. Ελευθέριο Ν. Φιλίππου, Παραλήπτη Διαχειριστή: κ. Α. Ανδρέου για την Αντώνης Ανδρέου & Σια Δ. Ε. Π. Ε. --------------------- ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΑ

  1. Με την Αίτηση της αυτή, η Αιτήτρια, αιτείται, ουσιαστικά, την έκδοση του ακόλουθου διατάγματος: «Διάταγµα του Δικαστηρίου που να αναστέλλει και/ή να διατάσσει την αναστολή και/ή να παρεμποδίζει την εκτέλεση της απόφασης ημερομηνίας 04/02/16 και/ή οποιαδήποτε διαδικασία εκτέλεσης και/ή διαδικασία παρακοής ή και άλλη διαδικασία απορρέουσα εκ της έκδοσης των διαταγμάτων ηµερ. 04/02/16 και όλων των δικαστικών μέτρων κατά των Αιτητών - Καθ' ων η αίτηση, μέχρι εκδίκασης και απόφασης της καταχωρηθείσας έφεσης κατά της εν λόγω απόφασης / διατάγματος ηµερ. 04/02/16 και ή μέχρι περαιτέρω διαταγής του Δικαστηρίου.».
  2. Εισαγωγικά, σημειώνεται, ότι, οι όποιες υποσημειώσεις ή σημειώσεις τέλους στο κείμενο της απόφασης μου αυτής, αποτελούν μέρος του σκεπτικού της απόφασης μου. Περαιτέρω, σημειώνεται, ότι, οι αναφορές μου στην απόφαση μου αυτή σε Αιτητές και Καθ' ου η Αίτηση, γίνεται με δεδομένη την ιδιότητα των διαδίκων σε αυτή την διαδικασία και όχι αυτή της κυρίως διαδικασίας της Αίτησης με τον πάνω τίτλο και αριθμό. Η ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  3. Η Αίτηση βασίζεται «στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.18 και 19, Δ.48 θθ.1-13, Δ.40 θθ. 7 και 11, Δ.44 Θ.11, Δ.57 Θ.2 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόµο Κεφ.6 άρθρα 9, 73 - 89, στον Περί Δικαστηρίων Νόµο 14/60 άρθρα 25,32 και 7, στον Περί Εταιρειών Νόµο Κεφ. 113 άρθρα 377 - 344, στους περί εταιρειών Κανονισµούς 2 - 6 και 12, στο Σύνταγµα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις συµφυείς εξουσίες των Δικαστηρίων και στην Νοµολογία».
  4. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Γιάννη Ε. Παναγή, που είναι, ένας εκ των δύο Αιτητών. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας δέκα συνολικά λόγους ένστασης. Αυτοί, έχουν ως εξής: «(α). Οι Αιτητές δεν έχουν καταδείξει κανένα σοβαρό και εύλογο λόγο που να δικαιολογεί την αναστολή του διατάγματος ηµερ. 04/02/2016 που εκδόθηκε εναντίον τους. (β). Οι Αιτητές δεν προέβαλαν κανένα λόγο ουσίας για να δικαιολογήσουν την άρνηση τους να συμμορφωθούν µε το διάταγµα του Δικαστηρίου. (γ). Οι Αιτητές απέτυχαν να αποδείξουν και να παραθέσουν οποιεσδήποτε και/ή επαρκή λεπτομέρειες για τον ισχυρισµό τους αναφορικά µε την επιτυχία της έφεσης τους κατά της απόφασης ηµερ. 04/02/
  6. (δ). Εν πάση περιπτώσει οι ισχυρισµοί των Αιτητών στην προβαλλόµενη Αίτηση είναι αόριστοι και/ή ατεκμηρίωτοι. (ε). Οι Αιτητές δεν παρουσιάζουν σοβαρούς και/ή επαρκείς λόγους που να δικαιολογούν το αιτητικό. (στ). Τυχόν έκδοση του αιτούµενου Διατάγματος πλήττει τα δικαιώµατα των Καθ' ων η Αίτηση, ενώ οι Αιτητές ουδεµία βλάβη ή επηρεασµό των δικαιωµάτων του θα υποστούν από την µη έκδοση του Διατάγµατος. (ζ). Οι Καθ' ων η Αίτηση ακολούθησαν και ακολουθούν πάντοτε την ορθή και/ή ενδεδειγµένη διαδικασία. (η). Η αναστολή εκτέλεσης του διατάγµατος θα δηµιουργήσει σοβαρότερα προβλήµατα στην εταιρεία µε κίνδυνο να µην µπορεί να προστατευτεί η περιουσία της εταιρείας. (θ). Το αιτούμενο διάταγμα θα είχε ως μοναδικό σκοπό να πλήξει την απονομή της δικαιοσύνης και δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο να δοθεί υπό τις περιστάσεις της παρούσας υπόθεσης. (ι). Η παρούσα αίτηση είναι δικονομικά και ουσιαστικά αστήρικτη, παράνομη, παράτυπη και αντικανονική.».
  7. Η Ένσταση βασίζεται «στους Περί Πολιτικής Δικονοµίας Θεσµούς (CiviI Procedure RuIes) Δ.35, Θ.18,Θ.19, Δ.39, Δ.40, Θ.1,2,7 και Δ.48, Θ.1, 2, 3, 4, 8 και άρθρα 29,31,32 επί του Περί Δικαστηρίων Νόµου 14/60, άρθρα 4 και 9 του Κεφ. 6, στο δίκαιο της επιείκειας, στην νοµολογία και επί των συµφυών εξουσιών του Δικαστηρίου».
  8. Η Ένσταση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Ελευθέριου Ν. Φιλίππου ημερομηνίας 07/03/2016, που είναι, ως δηλώνει, διαχειριστής/παραλήπτης της εταιρείας Solterra Developers & Constructions Ltd. Στα αναφερόμενα σε αυτήν γεγονότα, στρέφομαι στην συνέχεια της απόφασης μου αυτής, εκεί και όπου ο σχολιασμός τους κρίνεται απαραίτητος για σκοπούς εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
  9. Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται, ουσιαστικά, στη Δ.35 κ. κ. 18 και 19 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών (στο εξής καλούμενοι «οι Θ. Π. Δ.») που έχουν ως ακολούθως: «
  10. An appeal shall not operate as a stay of execution or of proceedings under the decision appealed from except so far as the Court appealed from or the Court of Appeal, or a Judge of either Court, may order, and no intermediate act or proceeding shall be invalidated, except so far as the Court appealed from may direct. Before any order staying execution is entered, the person obtaining the order shall furnish such security (if any) as may have been directed. If the security is to be given by means of a bond, the bond shall be made to the party in whose favour the decision under appeal was given.
  11. Wherever under these rules an application may be made either to Court below or to the Court of Appeal, or to a Judge of either Court, it shall be made in the first instance to the Court or Judge below.».
  12. Οι αρχές οι οποίες διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα, εκπηγάζουν από τη νομολογία. Σύμφωνα με αυτήν, κατά την εξέταση αιτήσεων αυτού του είδους, το Δικαστήριο θα πρέπει, τα δικαιώματα του επιτυχόντος διαδίκου, που συνίστανται στην άμεση, κατά κανόνα, απόλαυση των καρπών της επιτυχίας του, να σταθμίζονται με το ταυτόχρονο δικαίωμα του αποτυχόντος διαδίκου να μην καταστεί η τυχόν υπέρ του απόφαση, κατ' έφεση, εντελώς κενή περιεχομένου. Οι δυο αυτοί παράγοντες, εξισορροπούνται, με γνώμονα τα συμφέροντα της δικαιοσύνης, πράξη που γίνεται βήμα προς βήμα με οδηγό την παρατήρηση των φαινομένων της δικαστικής ζωής (Βλ. Ιωσηφάκης v Αριστοδήμου

(1990)1 Α.Α.Δ. 284, Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978, Μιχάλης Δημητρούδης ν Ανδρεας Νίκου Λουγκρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 687 και Oneworld Ltd v OJSC Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε32/15, απόφαση πλειοψηφίας ημερομηνίας 02/02/2016). 10. Το κατά πόσον η αναστολή είναι δυνατή, συναρτάται κατά περίπτωση με το αντικείμενό της. Το δε αντικείμενο της αναστολής, πρέπει, απαρέγκλιτα, να συναρτάται προς ορισμένη θετική ενέργεια, υποχρέωση ή καθήκον, που επιβάλλεται από την εφεσιβαλλόμενη απόφαση (Βλ. Μιχάλης Δημητρούδης ν Ανδρεας Νίκου Λουγκρίδη
(2011)1 Α.Α.Δ. 687 και Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978). Συναφώς, σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου έχει θεμελιώσει ότι η Δ.35 κ. 18 των Θ. Π. Δ., δεν εναποθέτει στο Δικαστήριο εξουσία γενικής αναστολής διαδικασίας, ή οποιουδήποτε άλλου θέματος, εκτός από όσα ρητώς αναφέρονται στον ίδιο τον Κανονισμό. Η γενική τοποθέτηση της νομολογίας, είναι, ότι, η καταχώρηση έφεσης, δεν αναστέλλει την εκκρεμούσα διαδικασία, ούτε και αναστέλλει τους καρπούς της δικαστικής απόφασης. Η Δ.35 κ. 18 των Θ. Π. Δ. περιορίζει την εξουσία της αναστολής σε θέματα εκτέλεσης, που, κατά τους Θ. Π. Δ., σκοπό έχουν την εφαρμογή δικαστικής απόφασης ή διατάγματος. Οι διαδικασίες που αναφέρονται στην Διαταγή, («proceedings»), αφορούν διαδικασίες επικουρικές της υπό έφεση απόφασης, όπως διαδικασίες κατάσχεσης χρημάτων στα χέρια τρίτου, ή διαδικασίες κάτω από το Κεφ. 62 (Βλ. Αναφορικά με τον Ευάγγελο Εμπεδοκλή (Αρ. 3)
(2009)1 Α.Α.Δ. 529, Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ν Λύρα (Αρ. 1)
(1997)1 Α.Α.Δ. 1384, Ιωσηφάκης ν Αριστοδήμου
(1990)1 Α.Α.Δ. 284, In Re E.S. (an infant)
(1986)1 C.L.R. 119, Aftomata Elaiourgia Lydrodonta Ltd v Holy Monastery of Machera
(1986)1 C.L.R. 524, Fotiou v Petrolina Ltd
(1984)1 C.L.R. 708, κ. α. και Christofidou v Nemitsas
(1963)2 C.L.R. 269). 11. Για να εγκριθεί αίτημα αναστολής εκτέλεσης, θα πρέπει να καταδειχθεί ότι υπάρχουν εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες να το δικαιολογούν. Περαιτέρω, ο αιτητής, θα πρέπει να καταδείξει ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης θα του επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη. Στην υπόθεση Aristidou v Aristidou
(1985)1 C.L.R. 649, στη σελίδα 652, αναφέρονται τα ακόλουθα σχετικά: «It is well settled that special circumstances should exist justifying the stay of execution of a judgment and that such circumstances do not appear to include contentions that the judgment in respect of which an appeal has been made is against the weight of evidence or that there was no evidence to support it or that there has occurred a misdirection in law (see Monk v. Bartram, [18911 1 Q.B.D. 346). It was, furthermore, stressed in Chester v. Powell, 1 T.L.R. 390, that stay of execution pending appeal will not he granted unless it can be shown that irreparable mischief may be done by refusing it.». Βλ. επίσης τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν Λεωνίδας Γεωργίου κ. α., ECLI:CY:AD:2016:A103, Πολιτική Έφεση Αρ. 251/2014, απόφαση ημερομηνίας 19/02/2016, στην οποία γίνεται παραπομπή στην υπόθεση Aristidou ανωτέρω. 12. Κατά πόσο η έφεση, επί της ουσίας της υπόθεσης, έχει συζητήσιμη βάση, είναι επίσης παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κατά την εξέταση αιτήσεων του είδους. Εντούτοις, ως έχει λεχθεί από το Εφετείο, μεταξύ άλλων και στις υποθέσεις Ναυτικός Ομιλος Πάφου ν Αρχής Λιμένων,
(1991)1 Α.Α.Δ. 1147, Penderhil Holdings Ltd κ. α. ν Ιωάννη Κλούκινα
(2011)1 Α.Α.Δ. 1921 και Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν Λεωνίδας Γεωργίου κ. α., ECLI:CY:AD:2016:A103, Πολιτική Έφεση Αρ. 251/2014, απόφαση ημερομηνίας19/02/2016, αυτό το κριτήριο, είναι οριακής σημασίας. 13. Εφόσον κριθεί ότι, η περίπτωση είναι κατάλληλη για έκδοση διαταγής για την αναστολή της εκτέλεσης, το Δικαστήριο έχει καθήκον να επιλέξει τους κατάλληλους για την περίπτωση όρους για να τεθεί σε ισχύ η διαταγή της αναστολής. Εναπόκειται, επομένως, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η επιλογή των όρων που θα τεθούν προκειμένου να επιφέρουν την εξισορρόπηση των συγκρουόμενων δικαιωμάτων μέχρι την αποπεράτωση της έφεσης (Βλ. Νίκος Σταύρου Χαραλάμπους ν A. Panayides Contracting Ltd
(2001)1 Α.Α.Δ. 1978). ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ
  1. Επανέρχομαι στα στοιχεία που περιστοιχίζουν την υπό συζήτηση Αίτηση των Αιτητών.
  2. Οι Αιτητές, με την ένορκο δήλωση του κ. Γιάννη Παναγή, που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της υπό κρίση Αίτησης, ισχυρίζονται τα εξής: i. Στις 04/02/2016, το Δικαστήριο εξέδωσε εναντίον των Αιτητών, «διακηρυκτικό διάταγμα δια του οποίου διακηρύττεται ότι πρέπει να επιτρέψουν πρόσβαση στον Καθ' ου η Αίτηση στα αρχεία» της υπό αναφορά εταιρείας, κάτι που, ως ισχυρίζεται, ουδέποτε αρνήθηκαν και διάταγμα με το οποίο να υποχρεώνονται να υποβάλουν σχετική έκθεση περιουσιακών στοιχείων. ii. Πριν από την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, οι Αιτητές καταχώρησαν έφεση εναντίον της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου. Η σχετική ειδοποίηση για τα της εν λόγω εφέσεως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από τον κ. Παναγή, ως τεκμήριο στην προαναφερόμενη ένορκο δήλωση του, ο οποίος και υιοθέτησε για σκοπούς του υπό συζήτηση αιτήματος των Αιτητών, τους λόγους εφέσεως που καταγράφονται σε αυτήν. iii. Ουσιαστικά, ως διατείνεται ο κ. Παναγή (και μεταξύ όλων των υπολοίπων λόγων), το Δικαστήριο «αγνόησε παντελώς» τη θέση των Αιτητών ότι δεν κατέχουν τα στοιχεία που αξιώνει από αυτούς ο Αιτητής, τα οποία πάραυτα, το Δικαστήριο τους διέταξε να του παράσχουν. Είναι η θέσης των Αιτητών ότι, η παροχή των στοιχείων αυτών είναι αδύνατο να γίνει, επειδή, ως ισχυρίζεται, οι Αιτητές δεν έχουν τις απαραίτητες πληροφορίες/στοιχεία στη διάθεση τους για να ετοιμάσουν τις σχετικές καταστάσεις που διατάχθηκαν να ετοιμάσουν. iv. Αποτέλεσμα τούτου, είναι να κινδυνεύουν άμεσα με αιτήσεις παρακοής δικαστικού διατάγματος, αδίκως, αφού, αδυνατούν να παράσχουν τα σχετικά έγγραφα. Συνεπώς, το εναντίον τους εκδοθέν διάταγμα, υπό τις περιστάσεις, δεν δύναται να εκτελεστεί. v. Λόγω του άμεσου αυτού κινδύνου που αντιμετωπίζουν, ήτοι, των πιθανών διαδικασιών παρακοής του εν λόγω διατάγματος του Δικαστηρίου και της αδυναμίας τους συμμόρφωσης με αυτό, υπέβαλαν την υπό κρίση Αίτηση δια της οποίας ζητούν την αναστολή εκτέλεσης του. vi. Είναι, κατά την θέση των Αιτητών, εύλογο και δίκαιο να ανασταλεί η εκτέλεση της σχετικής απόφασης του Δικαστηρίου, μέχρις ότου εκδικαστεί η σχετική έφεση. Σε αντίθετη περίπτωση, οι Αιτητές, θα υποστούν ανεπανόρθωτη ζημιά και θα καταστεί εντελώς άνευ αντικειμένου η έφεση τους, από την στιγμή που είναι βέβαιο ότι, ο Καθ' ου η Αίτηση, θα προβεί σε διαδικασίες παρακοής εις βάρος των Αιτητών. Αυτό, είναι κατά την άποψη τους αναμενόμενο, αφού έχει, κατ' επανάληψη επιδιώξει την έκδοση, καταχρηστικά, διαταγμάτων Δικαστηρίου εναντίον τους, εν όψει και της μεγάλης αντιδικίας που υπάρχει μεταξύ του κ. Γιάννη Παναγή και της τράπεζας που διόρισε τον Καθ' ου η Αίτηση, αλλά και του ιδίου του Καθ' ου η Αίτηση. vii. Είναι ορθό και δίκαιο, όπως ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου μέχρι την εκδίκαση της εφέσεως των Αιτητών, καθότι, σε διαφορετική περίπτωση, οι Αιτητές, θα παραμείνουν µε κενά χέρια εάν δεν ανασταλεί η εκτέλεση της και εν τέλει, επιτύχει η έφεση τους. Ο λόγος, περί τούτου, είναι και η φύση των διαταγμάτων. Αυτά προνοούν αποκάλυψη/παράδοση σχετικών στοιχείων, κατά την άποψη των Αιτητών, καταχρηστικά και εσφαλµένα. Εάν το Δικαστήριο αναστείλει την εκτέλεση της απόφασης του, τότε, πολύ απλά ο Καθ' ου η Αίτηση θα αναμένει την εκδίκαση της εφέσεως. Εάν αυτή αποτύχει, δεν θα ζημιώσει, αφού απλά θα ζητήσει την εκτέλεση των σχετικών διαταγμάτων δια της παράθεσης των εν λόγω στοιχείων από τους Αιτητές. Εάν, από την άλλη, δεν ανασταλεί η εκτέλεση της απόφασης του Δικαστηρίου και αφεθεί ο Καθ' ου η Αίτηση στο να εκτελέσει τα σχετικά διατάγματα, λόγω των περιστάσεων αυτής της υπόθεσης, ως οι Αιτητές τις ισχυρίζονται, ο Καθ' ου η Αίτηση θα επιδιώκει την εκτέλεση ενός διατάγματος που δεν μπορεί να εκτελεστεί, από την στιγμή που τα ζητούμενα στοιχεία οι Αιτητές δεν τα έχουν στην κατοχή τους, ενώ παράλληλα θα εκκρεμεί η βάσιμη έφεση τους και ο Καθ' ου η Αίτηση εκ των πραγμάτων θα προχωρεί συνεχώς σε βάρος τους με διαδικασίες πειθαναγκασμού τους σε συμμόρφωση. Εάν γίνει αυτό, τότε, κατά την άποψη των Αιτητών, καθίσταται άνευ αντικειμένου, ή, επηρεάζεται δυσμενέστατα η έφεση τους. viii. Το θέμα είναι πολύ επείγον για τους Αιτητές, εφόσον, η έντονη αντιδικία που υπάρχει, το καθιστά βεβαιότατο πως ο Καθ' ου η Αίτηη, ενώ γνωρίζει ότι δεν έχουν στην κατοχή τους οι Αιτητές τα στοιχεία τα οποία απαιτεί, θα επιχειρήσει την εκτέλεση των διαταγμάτων και δη σε διαδικασίες παρακοής, άδικα εναντίον των Αιτητών. Θα καταλήξουν, δηλαδή, οι Αιτητές, άδικα να κινδυνεύουν να βρεθούν αντιμέτωποι με τέτοιες διαδικασίες και ενόσω εκκρεμεί η έφεσης τους. ix. Υπάρχει, περαιτέρω, ο κίνδυνος ο Καθ' ου η Αίτηση, ο οποίος ενεργεί για την συγκεκριμένη τράπεζα, να επιχειρήσει την αλίευση μαρτυρίας δια της εκτέλεσης των διαταγμάτων, ούτως ώστε να αποκομίσει, ενδεχομένως, οφέλη εις βάρος των Αιτητών αλλά και της ίδιας της υπό αναφορά εταιρείας, σε σχέση με τις Αγωγές που υπάρχουν εναντίον της συγκεκριμένης τράπεζας και του Καθ' ου η Αίτηση. x. Επιπρόσθετα, οι Αιτητές, κινδυνεύουν να επωμιστούν σωρεία εξόδων, ενώ, παράλληλα, θα δημιουργηθεί πολλαπλότητα της διαδικασίας, λόγω της εφέσεως των Αιτητών, αφενός, και των αιτήσεων παρακοής που αναμένεται ότι θα καταχωρηθούν από πλευράς Καθ' ου η Αίτηση εναντίον τω ν Αιτητών, αφετέρου. xi. Είναι, υποστηρίζουν οι Αιτητές, έτοιμοι να συμμορφωθούν με τις σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου προς εξασφάλιση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου. xii. Υπό αυτές τις περιστάσεις και εν όψει των καλών προοπτικών επιτυχίας της έφεσης των Αιτητών αλλά και, του γεγονότος ότι, εάν δεν ανασταλεί η απόφαση του Δικαστηρίου οι Αιτητές διατρέχουν κίνδυνο μέχρι και φυλάκισης λόγω των αναμενόμενων διαδικασιών παρακοής, όταν παράλληλα θα εκκρεμεί η εκδίκαση της εφέσεως τους, υπάρχουν ειδικές περιστάσεις οι οποίες συνηγορούν υπέρ της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου.
  3. Με δεδομένους τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς των Αιτητών, το ερώτημα που, κατ' αρχήν, τίθεται, είναι κατά πόσο έχουν καταδειχθεί, θετικά, από πλευράς Αιτητών, εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες δικαιολογούν το υπό εξέταση αίτημα τους για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης του Δικαστηρίου και ακολούθως και κατ' επέκταση, αν έχει καταδειχθεί ότι τυχόν απόρριψη της Αίτησης τους αυτής, θα τους επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη.
  4. Βασικός ισχυρισμός των Αιτητών, ως προκύπτει από τα προαναφερόμενα, είναι (α) ότι εκκρεμεί προς εκδίκαση η έφεση τους στην οποία έχουν καλές πιθανότητες επιτυχίας; (β) ότι, μεταξύ των λόγων που εγείρουν στην έφεση τους, ως προς το ότι η απόφαση του Δικαστηρίου είναι λανθασμένη, είναι ότι το Δικαστήριο δεν έλαβε καθόλου υπόψη του κατά την έκδοση της απόφασης του, τον ισχυρισμό τους ότι δεν έχουν στην κατοχή τους τα έγγραφα και πληροφορίες που έχουν διαταχθεί να παράσχουν στον Καθ' ου η Αίτηση; (γ) ότι, λόγω αυτής τους της αδυναμίας και της έκδοσης της απόφασης του Δικαστηρίου, δια της οποίας αυτοί διατάχθηκαν να παράσχουν αυτά τα έγγραφα και πληροφορίες, είναι έκθετοι σε διαδικασίες για παρακοή των σχετικών διαταγμάτων του Δικαστηρίου και σε ποινή, ακόμη και φυλάκισης; (δ) γεγονός αναμενόμενο, λόγω της έντονης αντιδικίας των Αιτητών με τον Καθ' ου η Αίτηση και την τράπεζα που τον διόρισε παραλήπτη / διαχειριστή της υπό αναφορά εταιρείας, που, αν καταστεί πραγματικότητα, θα τους προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά, αν τελικά επιτύχουν στην έφεση τους σε μεταγενέστερο στάδιο.
  5. Παρόμοιο ζήτημα με το υπό κρίση, ηγέρθη και έχει εξεταστεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση, Λίζα Λουκαϊδου Θεοφάνους ν Λεωνίδας Γεωργίου κ. α., ECLI:CY:AD:2016:A103, Πολιτική Έφεση Αρ. 251/2014, απόφαση ημερομηνίας 19/02/
  6. Το Εφετείο, στην βάση των δεδομένων εκείνης της υπόθεσης, προσέγγισε το ζήτημα ως εξής: «Η αποτελεσματικότητα του δικαιώματος για άσκηση έφεσης είναι πρωταρχικής σημασίας σε τέτοιου είδους υποθέσεις, πρέπει όμως να εξισορροπηθεί με τη διασφάλιση του τελέσφορου της πρωτόδικης απόφασης. Δεν είναι εύκολο πάντα να διακρίνει κάποιος προς τα που κλίνει η πλάστιγγα. Αυτό αποτυπώνεται και στο ακόλουθο απόσπασμα από την υπόθεση Hammond Suddard Solicitors v. Agrichem International Limited
(2001)EWCA Civ 2065, par. 22: "Whether the court should exercise its discretion to grant a stay will depend upon all the circumstances of the case, but the essential question is whether there is a risk of injustice to one or other or both parties if it grants or refuses a stay. In particular, if a stay is refused what are the risks of the appeal being stifled? If a stay is granted and the appeal fails, what are the risks that the respondent will be unable to enforce the judgment? On the other hand, if a stay is refused and the appeal succeeds, and the judgment is enforced in the meantime, what are the risks of the appellant being able to recover any monies paid from the respondent?" Η απόφαση του Δικαστηρίου, της οποίας ζητείται η αναστολή, αφορά σε διατάγματα ετοιμασίας λογαριασμών, σε συνάρτηση με το συνεταιρισμό που είχε η αιτήτρια με τους καθ΄ων η αίτηση, έτσι ώστε να μπορέσει να γίνει ο διαμοιρασμός των κερδών μεταξύ των συνεταίρων. Σε σχέση με τέτοιου είδους υποθέσεις σχετικό είναι το πιο κάτω απόσπασμα από το Supreme Court Practice 1993, Volume 1, Part 1, σελίδα 1004: "An appeal does not operate as a stay on the order appealed against, except to the extent that the court below, or the Court of appeal (or a single Lord Justice) otherwise directs (O.59, r13
(1)(a)). Neither the court below nor the Court of Appeal will grant a stay unless satisfied that there are good reasons for doing so. The Court does not make a practice of depriving a successful litigant of the fruits of his litigation, and locking up funds to which prima facie he is entitled, pending an appeal. and this applies not merely to execution but to the prosecution of proceeding under the judgment or order appealed from - for example inquiries. or an account of profits in a passing-off action (Coleman & Co v. Smith & Co Ltd [1911] 2 Ch. 572)." Στην υπόθεση Coleman v. Smith [1911] 2 Ch 572, στη σελίδα 580, που επίσης αφορούσε υπόθεση απόδοσης λογαριασμών αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: "It is not the practice of this Court to stay such an account, unless irreparable injury would otherwise be caused: Nerot v. Burnard
(1); Hyam v. Terry
(2). The plaintiffs will proceed with the account at their own risk as to costs. It would unduly protract litigation if an account could not be proceeded with until after the decision of the ultimate appeal in the case." Η ύπαρξη ανεπανόρθωτης βλάβης είναι ουσιαστικό στοιχείο ακόμα και σε περιπτώσεις όπως η παρούσα, που αφορά απόδοση λογαριασμών. Θεωρούμε όμως ότι στην παρούσα περίπτωση, η αιτήτρια δεν δίδει επαρκείς λεπτομέρειες, έτσι ώστε να καταδεικνύεται η αναγκαιότητα αναστολής της απόφασης λόγω ύπαρξης εξαιρετικών περιστάσεων. Η δυσκολία συμμόρφωσης με μίαν απόφαση δεν είναι παράγοντας που μπορεί να οδηγήσει στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Σχετική με το θέμα είναι η υπόθεση στην οποία μας παρέπεμψαν οι συνήγοροι του καθ' ου η αίτηση 2, Department for Environment, Food and Rural Affairs v. Downs [2009] EWCA Civ.
  1. Στην υπόθεση αυτή το Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση ότι η διαδικασία που τηρείτο από συγκεκριμένο κυβερνητικό τμήμα, δεν ήταν σύμφωνη με οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης και έδωσε οδηγίες όπως το εν λόγω τμήμα αναθεωρήσει τις εφαρμοστέες μεθόδους. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε αίτημα για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης μέχρι την εκδίκαση της αίτησης, η οποία στηρίζετο σε ισχυρισμό ότι συμμόρφωση με την απόφαση θα τους έθετε σε πολύ χρονοβόρες και πολυέξοδες διαδικασίες, κρίνοντας ότι οι λόγοι αυτοί δεν ήταν επαρκείς για να αποσείσουν το βάρος που είχαν στους ώμους τους. Το Δικαστήριο έλαβε ειδικότερα υπόψη ότι, εφόσον επρόκειτο για χρονοβόρες διαδικασίες, θα ήταν άδικο για τον επιτυχόντα διάδικο να αναμένει την απόφαση του Εφετείου πριν το τμήμα ξεκινήσει να εργάζεται προς συμμόρφωση με την απόφαση. Αίτηση η οποία ακολούθως καταχωρήθηκε στο Court of Appeal είχε την ίδια τύχη. Η προβαλλόμενη αδυναμία της αιτήτριας να δώσει λογαριασμούς, σε μίαν υπόθεση όπως η παρούσα, θα έπρεπε να δικογραφηθεί και να τεθεί κατά την ακρόαση της αγωγής. Τέτοιος ισχυρισμός όμως δεν τέθηκε ενώπιον του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Με αυτή την αντιμετώπιση, είναι ωσάν να γίνεται προσπάθεια ανατροπής της πρωτόδικης απόφασης μέσω της παρούσας αίτησης. Ούτε ο ισχυρισμός της αιτήτριας ότι η απόρριψη της αίτησης δυνατό να τη θέσει αντιμέτωπη με αίτηση για παρακοή διατάγματος, είναι παράγοντας που επιδρά στην εξέταση τέτοιων αιτήσεων. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω, ο ισχυρισμός της αιτήτριας περί αδυναμίας συμμόρφωσης με το διάταγμα γίνεται με γενικό και αόριστο τρόπο, με αποτέλεσμα να μην είναι πειστικός και να μην μπορεί εν πάση περιπτώσει να έχει ουσιαστική επίδραση στην υπόθεση. ..». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
  2. Σημειώνεται, εδώ, η ακόλουθη διαφοροποίηση που έγινε από το Εφετείο στην υπόθεση Λουκαϊδου ανωτέρω, από τα αναφερόμενα του στην υπόθεση Penderhil Holdings κ. α. ν Κλούκινα κ. α.
(2011)1(Γ) Α.Α.Δ. 1921: «Η υπόθεση Penderhil Holdings κ.ά. ν.Κλούκινα κ.ά.
(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1921 που επίσης μας παρέπεμψε η αιτήτρια αφορούσε προσωρινό διάταγμα τύπου Norwich Pharmacal, όπου απαιτείται διαφύλαξη εμπιστευτικών πληροφοριών. Θεωρούμε ότι η παρούσα περίπτωση διαφοροποιείται από την υπόθεση Penderhil. Στην παρούσα περίπτωση σε περίπτωση που περιέλθουν οι λογαριασμοί στα χέρια των καθ΄ων η αίτηση δεν δημιουργείται οποιοσδήποτε κίνδυνος, καθότι έχουν νόμιμο δικαίωμα να γνωρίζουν».
  1. Και στην υπό εξέταση περίπτωση, ως και στην υπόθεση Λουκαϊδου ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι, οι Αιτητές, δεν έχουν αποσείσει το ειδικό βάρος που έφεραν, απόδειξης του ισχυρισμού τους περί αδυναμίας τους συμμόρφωσης με τα εκδοθέντα διατάγματα του Δικαστηρίου. Διαπίστωση του Δικαστηρίου, που συνέτεινε στην κατάληξη του να αποφασίσει την έκδοση της απόφασης του, αντικείμενο της υπό κρίση αίτησης. Παραπέμπω σχετικά στις παραγράφους 21 έως 25 της εν λόγω απόφασης του Δικαστηρίου και ειδικότερα στην παράγραφο
  2. Ισχυρισμός, που, πρέπει να σημειωθεί, επαναπροβλήθηκε στα πλαίσια της υπό κρίση διαδικασίας, με την ίδια γενικότητα ως και στην κυρίως διαδικασία, χωρίς καν να γίνει προσπάθεια αντίκρουσης από πλευράς των Αιτητών των επί του προκείμενου αντίθετων ισχυρισμών του Καθ' ου η Αίτηση (Βλ. σχετικά, τους σχετικούς ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης του Καθ' ου η Αίτηση που συνοδεύει την ένσταση του στην υπό κρίση Αίτηση, των παραγράφων 7 και 8) (Βλ. Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας
(2012)1 Α.Α.Δ. 1990). Μάλιστα, οι ίδιοι οι ισχυρισμοί των Αιτητών, φαίνεται να ανατρέπουν αυτό τον ουσιαστικό, κατά του ίδιους, ισχυρισμό περί αδυναμίας τους να συμμορφωθούν με τον διάταγμα του Δικαστηρίου επειδή δεν έχουν, ως διατείνονται, στην κατοχή τους τα στοιχεία που έχουν διαταχθεί να αποδώσουν στον Καθ' ου η Αίτηση, όταν στην παράγραφο 8 της ένορκης δήλωσης του κ. Γιάννη Παναγή που καταχωρήθηκε προς υποστήριξη της Ένστασης τους στην υπό κρίση Αίτηση, αναφέρουν, «. Εάν το Δικαστήριο αναστείλει την απόφαση του τότε, απλούστατα ο Καθ' ου η Αίτηση θα αναμένει εκδίκαση της έφεσης μας. Εάν αυτή αποτύχει, δεν θα ζημιώσουν αφού απλά θα ζητήσουν εκτέλεση διατάγματος δια της παράθεσης των εν λόγω στοιχείων από εμάς. .». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου).
  1. Ως έχει αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση Λουκαϊδου ανωτέρω, ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι η απόρριψη αυτής της Αίτησης τους, δυνατό να τους θέσει αντιμέτωπους με διαδικασίες για παρακοή διατάγματος, δεν είναι παράγοντας που επιδρά στην εξέταση τέτοιων αιτήσεων. Ισχυρισμός που, στην προκείμενη περίπτωση, αξιολογήθηκε εν πάση περιπτώσει, υπό την γενικότητα και των υπόλοιπων ισχυρισμών των Αιτητών και δη του προαναφερόμενου περί της αδυναμίας των Αιτητών να συμμορφωθούν με τα διατάγματα του Δικαστηρίου (επί του οποίου έχουν ουσιαστικά οικοδομήσει το αίτημα τους οι Αιτητές). Αυτός, από την στιγμή που έχει κριθεί ότι δεν έχει αποδειχθεί θετικά, στον απαιτούμενο βαθμό, συμπαρασύρει και τον οποιονδήποτε άλλο ισχυρισμό που βασίζεται σε αυτόν.
  2. Το Δικαστήριο, έχει ήδη αποφανθεί ότι, οι Αιτητές, δεν ενήργησαν συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 341[
(1)και
(2)] του Κεφ. 113, ότι ο Καθ' ου η Αίτηση έχει από πλευράς του ενεργήσει νομίμως και στην βάση των προνοιών των Άρθρων 340
(1)[(α) και (β)] και 341[
(1)και
(2)] του Κεφ. 113 και συνεπώς, δεν βρίσκω βάσιμους τους λόγους έφεσης τους, ή και άλλο βάσιμο λόγο για τον οποίο το αίτημα τους για αναστολή της εκδοθείσας απόφασης του Δικαστηρίου πρέπει να εγκριθεί, ώστε να αποκλίνω από τον συνήθη κανόνα, κατά τον οποίο, η αναστολή εκτέλεσης απόφασης Δικαστηρίου εκκρεμούσης έφεσης, είναι η εξαίρεση (Βλ. Leicester Circuits Ltd v Coates Brothers Plc [2002] EWCA Civ 474 και Winchester Cigarette Machinery Ltd v Payne (No. 2) The Times, 15 December 1993, CA).
  1. Δεν διαφεύγουν της προσοχής μου τα όσα η πλειοψηφία του Εφετείου ανέφερε στην υπόθεση Oneworld Ltd v OJSC Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε32/15, απόφαση ημερομηνίας 02/02/2016[i]. Εκεί το ζήτημα ήταν η συμμόρφωσης, της αιτητού την αναστολή, με εκδοθέντα εναντίον της διατάγματα αποκάλυψης τύπου Norwich Pharmacal, στην βάση απόφασης εναντίον της οποίας άσκησε έφεση. Μεταξύ των επιχειρημάτων της εν λόγω αιτήτριας, ήταν ότι, σε περίπτωση επιτυχίας της στην έφεση, η εν τω μεταξύ συμμόρφωσης της με το διάταγμα, θα ήταν χωρίς αντικείμενο, από την στιγμή που οι ζητούμενες πληροφορίες θα είχαν ήδη δοθεί στην αντίδικο. Η πλειοψηφία του Εφετείου, διαπίστωσε πιθανότητες επιτυχίας στην έφεση και κατέληξε στο να παράσχει την αιτούμενη αναστολή υπό όρους.
  2. Εδώ το ζήτημα είναι εντελώς διαφορετικό. Οι Αιτητές, κατά την ακρόαση της κυρίως διαδικασίας, απέτυχαν να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους περί αδυναμίας τους να υποβάλουν στον Καθ' ου η Αίτηση έκθεση ως προς την περιουσιακή κατάσταση της υπό αναφορά εταιρείας που απαιτείται από το Άρθρο 340 του Κεφ.
  3. Ως επίσης απέτυχαν να αποδείξουν τον ισχυρισμό τους περί αδυναμίας τους να παραδώσουν και τα λοιπά στοιχεία που κρίθηκαν από το Δικαστήριο (συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 341 του Κεφ. 113) ως ευλόγως αναγκαία για σκοπούς και της πιθανής διαχείρισης (από της παραλαβής της) της υπό αναφορά εταιρείας από τον Καθ' ου η Αίτηση.
  4. Πρόκειται, συμφώνως των προνοιών του Άρθρου 341 του Κεφ. 113, για έκθεση με λεπτομέρειες, αναφορικά με το ενεργητικό της υπό αναφορά εταιρείας, τις όποιες οφειλές και υποχρεώσεις της, τα ονόματα, διευθύνσεις και επαγγέλματα των όποιων πιστωτών της και τις όποιες εγγυήσεις τυχόν να κατέχονται από αυτούς αντίστοιχα, τις ημερομηνίες κατά τις οποίες δόθηκαν αντίστοιχα οι εγγυήσεις αυτές, αλλά και πρόσθετες πληροφορίες (ως έχει προαναφερθεί, αναγκαίες για σκοπούς πιθανής διαχείρισης) που νομικά, αλλά και λογικά, μόνον οι κατά τον ουσιώδη χρόνο, του διορισμού του Καθ' ου η Αίτηση, αξιωματούχοι της εν λόγω εταιρείας, δηλαδή οι Αιτητές, θα μπορούσαν να κατέχουν. Συνεπώς, δεν εντοπίζω από τα γεγονότα αυτής της υπόθεσης, ως αυτά έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίηση μου, εξαιρετικές περιστάσεις οι οποίες να δικαιολογούν το υπό εξέταση αίτημα των Αιτητών, ή γεγονότα που να δικαιολογούν ότι τυχόν απόρριψη της αίτησης αυτής των Αιτητών θα τους επιφέρει ανεπανόρθωτη βλάβη, ως κρίθηκε από το Εφετείο στην υπόθεση Oneworld Ltd ανωτέρω. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
  5. Κατ' ακολουθία όλων των προαναφερομένων, η υπό κρίση Αίτηση αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται.
  6. Ως προς το θέμα των εξόδων και λαμβάνοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της παρούσας Αίτησης, τα έξοδα της Αίτησης €279,36[ii], επιδικάζονται σε βάρος των Αιτητών στην υπό κρίση διαδικασία, κ. Γιάννη Ε. Παναγή και Υ. Panayis Management Services Ltd και υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση. (Υπ.) _________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Στην υπόθεση Oneworld Ltd v OJSC Bank of Moscow, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε32/15, απόφαση πλειοψηφίας, ημερομηνίας 02/02/2016 αναφέρονται τα εξής: «Με την Έφεση της (Αρ. Ε32/15) η Εφεσείουσα με 31 λόγους προσβάλλει την πρωτόδικη Ενδιάμεση Απόφαση ημερ. 31.5.13 ως λανθασμένη. Εξετάζοντας τους λόγους αυτούς κρίνουμε ότι η πιθανότητα επιτυχίας της δεν μπορεί να αποκλειστεί, με αποτέλεσμα αυτό να συνυπολογίζεται με τους άλλους παράγοντες στη λήψη της απόφασης για αναστολή ή μη. Όσον αφορά όλους τους άλλους παράγοντες και γεγονότα της υπόθεσης αφού τους συνεκτιμήσαμε είναι η κατάληξή μας ότι η περίπτωση είναι κατάλληλη για αναστολή. Λάβαμε ιδιαίτερα υπόψιν μας τους κινδύνους που εγκυμονεί τυχόν αναστολή, όπως αυτοί μας υπεδείχθησαν από τον ευπαίδευτο συνήγορό της Εφεσίβλητης, χωρίς όμως να μας διαφεύγει ότι η αίτηση στο Πρωτόδικο Δικαστήριο για αποκάλυψη κατεχωρήθη στις 7.9.12 και συνεπώς λίγο αργότερα περιήλθε σε γνώση της Εφεσίβλητης. Παρήλθαν δηλαδή περισσότερο από τρία χρόνια αφότου η Εφεσείουσα έλαβε γνώση της αίτησης για αποκάλυψη με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Από την άλλη λάβαμε εξίσου σοβαρά υπόψιν ότι τυχόν συμμόρφωση της Εφεσείουσας με το διάταγμα θα έχει ως αναπόφευκτο αποτέλεσμα σε περίπτωση επιτυχίας της έφεσής της, αυτή να καταστεί άνευ σημασίας και ουσίας με περαιτέρω αποτέλεσμα η ιδέα της Δικαιοσύνης να μένει έκθετη και να χάνει την αξιοπιστία της. Πιστεύουμε ότι στην προκειμένη περίπτωση και με βάση τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, το δεύτερο είναι πολυτιμότερο και άξιον προστασίας από το πρώτο (βλ. The Governor and the Company of the Bank of Scotland (άνω)).». [ii] Υπολογίστηκαν από το Δικαστήριο βάσει της Κλίμακας σε Ευρώ: 2.000 - 10.000: Σύνταξη Ένστασης €38 Σύνταξη Ε. Δ. προς υποστήριξη €28 Προσέλευση Καταχώρισης της Ένστασης στον Πρωτοκολλητή €20 1 Ουσιαστική Εμφάνιση όταν πλέον είχε καταχωρηθεί ένσταση, στις 17/03/2016 όταν είχε διεξαχθεί και η Ακρόαση €84 Προετοιμασία για Ακρόαση €84 Εμφάνιση για να ανακοινωθεί η απόφαση που είχε επιφυλαχθεί €60 Πραγματικά Έξοδα Καταχώρισης €6,50 19% Φ. Π. Α. €59,66 Σύνολο €380,16 Μειωμένα όμως κατά €100,80 έξοδα που επιδικάστηκαν εναντίον του Κα' ου η Αίτηση κατά την διαδικασία της 26/02/2016 και 09/03/2016 το οποίο συμψηφίζω με το σύνολο των εξόδων που υπολογίζονται υπέρ του. Ήτοι, €279,36 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.