Ανδρέα Δημητρίου ν. Διονύσιου Ευριπίδου Κνέκνα, Αρ. Αγωγής: 4273/13, 22/12/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A210 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον:- Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4273/13 Μεταξύ: Ανδρέα Δημητρίου Ενάγοντα -και- Διονύσιου Ευριπίδου Κνέκνα Εναγομένου Ημερομηνία: 22 Δεκεμβρίου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Χριστόδουλος Σώζος. Για Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση: κα Γεωργία Πάτσαλου για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερομηνίας 22.6.2016 για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών της Υπεράσπισης) Α. Αντικείμενο Με την αίτηση του ο Ενάγων-Αιτητής ζητεί λεπτομέρειες ως ακολούθως: (α) Της παραγράφου 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης σε σχέση με τις ισχυριζόμενες «προτάσεις που πρότεινε ο αλλοδαπός εργάτης» προς τον Ενάγοντα. (β) Λεπτομέρειες επίσης της παραγράφου 5 της Υπεράσπισης ως προς το πώς ο Ενάγων «απέτυχε να μετριάσει τις ζημιές του». Και τέλος, (γ) Σε σχέση με την παράγραφο 11 της Έκθεσης Υπεράσπισης, λεπτομέρειες της «προσφοράς που έγινε από τον αναφερόμενο Αιγύπτιο προς τον Ενάγοντα για αποζημίωση». Η αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ως ρητά επιτρέπεται από τη Διαταγή 48, θεσμός 9 (i). Πριν την καταχώριση της παρούσας αίτησης, ο Ενάγων-Αιτητής, δια του συνηγόρου του, ζήτησε τις εν λόγω λεπτομέρειες δια επιστολής ημερομηνίας 15.3.
- Δεν του δόθησαν κατόπιν λήψης της επιστολής, ούτε και με την καταχώριση της αίτησης. Δια της ένστασης του ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση αναφέρει ότι, η αίτηση υποβλήθηκε πολύ καθυστερημένα, είναι αχρείαστη και καταχρηστική και γίνεται μόνο για να κωλυσιεργήσει και καθυστερήσει την εκδίκαση της αγωγής. Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση διατάγματος περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών. Η αίτηση του Αιτητή αποσκοπεί στην αποκάλυψη της μαρτυρίας και σε παράθεση γεγονότων που δεν έχουν θέση σε δικόγραφα. Η Υπεράσπιση του Εναγόμενου περιέχει αρκετές και επαρκείς λεπτομέρειες ώστε να γνωρίζει ο Ενάγων-Αιτητής το περιεχόμενο της Υπεράσπισης του και δεν είναι απαραίτητο να δοθούν περαιτέρω λεπτομέρειες εφόσον, εν πάση περιπτώσει, αυτές είναι εντός του πεδίου γνώσης του Ενάγοντα. Ο Αιτητής δε ζητά περαιτέρω δικογράφηση της θέσης του Ενάγοντα, αλλά μαρτυρία ως προς το πώς αυτή θα αποδειχθεί. Αναφέρω εδώ ότι, κατά την προφορική αγόρευση του στο Δικαστήριο, ο συνήγορος του Ενάγοντα ανέφερε ότι η ένσταση είναι εκπρόθεσμη. Αυτό δεν ευσταθεί, εφόσον η υπόθεση ορίστηκε στις 25.10.2016 για ακρόαση, με οδηγίες όπως η ένσταση καταχωριστεί τρεις εργάσιμες ημέρες προηγουμένως και η ένσταση καταχωρίστηκε, τελικά, στις 18.10.2016 και επομένως εμπρόθεσμα. Β. Τα δικόγραφα Δια της αγωγής του, ο Ενάγοντας αξιώνει ποσό €2.241 ως αποζημίωση και/ή απώλεια και/ή διαφυγόν κέρδος και/ή ζημιά, την οποία υπέστη λόγω της καταστροφής της βλαστήσεως του, πλέον νόμιμο τόκο από την έγερση της αγωγής, πλέον έξοδα. Στις λεπτομέρειες της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι, ο Ενάγων ως κάτοχος και/ή δικαιούχος και/ή καρπούμενος αγροτικό ακίνητο στην Τόχνη της Λάρνακας, είχε περί τον Νοέμβριο του 2011 φυτεύσει και σπείρει το ακίνητο αυτό με σπόρους σανού, ώστε να πωλήσει το σανό και να προσποριστεί εισόδημα. Κατά ή περί τις αρχές του Μάρτη του 2012, ο Εναγόμενος προσωπικά και/ή δια των υπαλλήλων του και/ή των εργατών του και/ή των υπηρετών του και/ή, εν πάση περιπτώσει, των προστηθέντων αυτού, παρανόμως επενέβη στη βλάστηση του Ενάγοντα, κατέκοψε και κατέστρεψε αυτή με συνέπεια ο Ενάγων να απωλέσει το αναμενόμενο κέρδος του και να υποστεί ζημιά. Η σπορά του Ενάγοντα ευλόγως αναμένετο να αποδώσει τουλάχιστον 747 δέσμες ή μπάλες σανού, οι οποίες διατίθενται στην αγορά προς €3 έκαστη. Έτσι ο Ενάγων απώλεσε €2.241, ποσό το οποίο αξιώνει με την αγωγή του. Ο Ενάγων ζήτησε από τον Εναγόμενο καταβολή του ποσού αυτού, όμως, ο τελευταίος αρνήθηκε να του το πληρώσει. Με την Υπεράσπιση του ο Εναγόμενος αρνείται όλους τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Αναφέρει ότι ούτε ο ίδιος, ούτε οποιοσδήποτε υπάλληλος και/ή εργάτης και/ή υπηρέτης του και/ή προστηθέντας αυτού επενέβηκε παράνομα στο επίδικο ακίνητο και καμία καταστροφή ή ζημιά προκάλεσε στη σοδιά του Ενάγοντα. Αυτός που επενέβηκε, κατά λάθος, στο ακίνητο του Ενάγοντα ήταν ο αιγυπτιακής καταγωγής εργάτης του αδελφού του Εναγόμενου με το όνομα Ashra Mohamet και ο οποίος, εκ λάθους, έκοψε με γεωργικό μηχάνημα μια λωρίδα του επίδικου ακινήτου. Ο αιγύπτιος εργάτης προσφέρθηκε να αποζημιώσει τον Ενάγοντα για αυτή του την ενέργεια. Ο Ενάγοντας, όμως, αρνήθηκε να λάβει οποιαδήποτε αποζημίωση. Στην παράγραφο 5 της Υπεράσπισης αναφέρονται τα εξής: «Ο Ενάγοντας απέρριψε και/ή αρνήθηκε όλες τις προτάσεις που του πρότεινε ο αλλοδαπός εργάτης και απέτυχε να μετριάσει τις ζημιές του ως όφειλε. Ο Εναγόμενος επιφυλάσσεται για περισσότερες λεπτομέρειες κατά τη δικάσιμο.» Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται, περαιτέρω, ότι κατά τον επίδικο χρόνο υπήρχε ανομβρία και η σοδιά του Ενάγοντα δε θα μπορούσε να φτάσει στα επίπεδα που αυτός ισχυρίζεται. Αναφέρεται, περαιτέρω, ότι οι αναγκαίοι διάδικοι δεν είναι ενώπιoν του Δικαστηρίου και ότι ο Ενάγων ουδέν αγώγιμο δικαίωμα έχει εναντίον του Εναγόμενου. Στην παράγραφο 11 αναφέρεται αυτολεξεί: «Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι, αντί ο Ενάγοντας να μετριάσει τις ζημίες του, αντίθετα τις αύξησε σκοπίμως εφόσον με τις ενέργειες και/ή παραλείψεις του αρνήθηκε οποιαδήποτε προσφορά του έγινε για την αποζημίωση του από τον πιο πάνω Αιγύπτιο εργάτη με σκοπό να διεκδικήσει εξογκωμένες και/ή αδικαιολόγητες αποζημιώσεις από τον Εναγόμενο.» Δια της απάντησης του, ο Ενάγων αναφέρει ότι επιμένει στους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης του και προσθέτει ότι ο ρηθείς Αιγύπτιος εργάτης του είναι άγνωστος και, επομένως, απορρίπτει τους ισχυρισμούς ότι αυτός προσέφερε στον Ενάγοντα αποζημίωση και ο τελευταίος την απέρριψε. Δεν μπορούν να γίνουν προτάσεις στον Ενάγοντα από άγνωστο πρόσωπο, προστίθεται. Υπάρχει άρνηση ότι ο Αιγύπτιος εργάτης επενέβη επί του ακινήτου του Ενάγοντα και επιμονή στο ότι η επέμβαση στο ακίνητό του και καταστροφή της σποράς του έγινε από τον Εναγόμενο και/ή τους προστηθέντες του. Ο Ενάγων δε θα μπορούσε να κάνει οτιδήποτε για μετριασμό της ζημιάς του. Γ. Νομική πτυχή του θέματος Η Δ.19, Θ.6 προνοεί: «
- A further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just. » Σύμφωνα με τη νομολογία η πιο πάνω διαταγή πρέπει να διαβάζεται υπό το φως της Δ.19 θ. 4, η οποία προνοεί: «
- Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved, and shall, when necessary, be divided into paragraphs, enumbered consecutively. Dates, sums, and enumbers shall be expressed in figures and not in words. The pleadings shall be signed by the advocate, or by the party, if he sues or defends in person. » Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Πρέπει να περιέχουν κατά συνοπτικό και περιεκτικό τρόπο τα γεγονότα επί των οποίων θα στηριχθεί κάθε πλευρά κατά την ακρόαση. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ απήνης. Η σωστή διεξαγωγή της ακρόασης μιας υπόθεσης απαιτεί την απάλειψη πιθανής αβεβαιότητας ως προς τους ισχυρισμούς εκάστου μέρους, αλλά και την οριοθέτηση της θέσης κάθε διαδίκου. Επομένως, τα δικόγραφα δεν έχουν ως μόνο σκοπό τους τη διαφύλαξη της διαδικασίας, αλλά και να μην καταλαμβάνονται εξ απροόπτου τα μέρη από μη εξειδικευμένους ισχυρισμούς των αντιδίκων τους. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται στην έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες, κάτω από τις περιστάσεις, λεπτομέρειες. Οι λεπτομέρειες έχουν σκοπό να διευκρινίσουν και εξειδικεύσουν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά όχι να εκμαιεύσουν ή να αποκαλύψουν την ίδια μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν. Εξάλλου, μαρτυρία απαγορεύεται να δικογραφείται. (βλ. Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 718, G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 Α.Α.Δ. 649 και National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R. 427, Χριστόδουλος Κ. Θεμιστοκλέους v. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)
(1)Α.Α.Δ. 157, Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1146 και Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244). Ως προς το σκοπό για τον οποίο δίδονται λεπτομέρειες, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen and Leake, Precedents of Pleadings (12η έκδοση, 1975), στις σελίδες 112 και 113: «The function of particulars operates in a variety of ways, and, indeed has been expressed in several ways, each of which emphasizes a particular aspect of such function, as follows:
(1)to inform the other side of the nature of the case they have to meet as distinguished from the mode in which that case is to be proved;
(2)to prevent the other side being taken by surprise. As Cotton L.J. stated, "The object of particulars is to enable the party asking for them to know what case he has to meet at the trial, and so to save unnecessary expense, and avoid allowing parties to be taken by surprise."
(3)to enable the other side to know what evidence they ought to be prepared with and to prepare for trial. As Lord Radcliffe said, "It seems to me that it is the purpose of such particulars that they should help to define the issues and to indicate to the party who asks for them how much of the range of his possible evidence will be relevant and how much irrelevant to those issues. Proper use of them shortens the hearing and reduces costs. But if an appellate court is to treat reliance upon them as pedantry or mere formalism, I do not see what part they have to play in our trial system";
(4)to limit the generality of the pleadings or of the claim or the evidence;
(5)to limit and define the issues to be tried and as to which discovery is required;
(6)to tie the hands of the party so that he cannot without leave go into any matter not fairly included therein, and conversely if a party should omit to request or apply for an order for particulars which ought to have been given, the opposing party will be entitled to give evidence at the trial of any fact which supports any material allegation in his pleading. On the other hand, it is not the function of particulars to take the place of necessary averments in the pleading nor to state the material facts omitted in order, by filling the gaps, to make good an inherently bad pleading; nor is it the function of particulars to obtain information which can only be obtained by interrogatories and the court will not sanction any attempt to administer interrogatories in the guise of seeking particulars." Καθίσταται σαφές μέσα από τη νομολογία ότι διάδικος που παραλείπει να υποβάλει αίτηση για λεπτομέρειες θεωρείται ότι έχει παραιτηθεί από αυτές και έτσι δεν μπορεί κατά τη δίκη να αποκλείσει την εισαγωγή εξειδικευμένης μαρτυρίας προς υποστήριξη κάποιου γενικού ισχυρισμού στα δικόγραφα (βλ. Κούρσουμα ν. Κοσμά
(1991)1 Α.Α.Δ. 973 και Bullen & Leake and Jakob's Precedents of Pleadings, 12η έκδοση, σελ. 114 και Annual Practice 1958 σελ. 460). Λεπτομέρειες μπορούν να ζητηθούν μόνο σε σχέση με ισχυρισμούς για τους οποίους ο αιτών διάδικος έχει το βάρος απόδειξης. Λόγου χάριν, λεπτομέρειες δεν μπορούν να δοθούν για ισχυρισμούς βάσει των άρθρων 52 και 55 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ήτοι για ζημιά που προκαλείται από επικίνδυνο αντικείμενο και για την αρχή res ipsa loquitur αντίστοιχα, εφόσον για αυτά το βάρος απόδειξης μετατίθεται στους ώμους του Εναγόμενου (βλ. Κούρσουμα ν. Κοσμά (πιο πάνω). Τα δικόγραφα δεν πρέπει να περιέχουν λεπτομέρειες ως προς το πώς θα αποδειχθεί κάτι, εφόσον αυτό αποτελεί μαρτυρία, αλλά ως προς τι θα αποδειχθεί (Odgers on Pleading and Practice, 23η Έκδοση, σελ. 192[1]). Η απόδοση περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι θέμα που στη βάση της Διαταγής 19, θεσμός 6, ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία ασκείται δικαστικά και ανάλογα με τα δεδομένα κάθε περίπτωσης. Όταν οι λεπτομέρειες δοθούν, υπέχουν θέση δικογράφου και δεσμεύουν διάδικο όπως ένα δικόγραφο. Πάγια νομολογία αναφέρει ότι, όταν η επέλευση ενός νομικού αποτελέσματος εξαρτάται από συγκεκριμένα γεγονότα, αυτά τα γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται (βλ. Μέμνια Τζιακούρα v. Ευστρατίου (άλλως Τάκη Οικονομίδη)
(1997)1Β Α.Α.Δ. 669). Σε αντίθεση με αμιγώς νομικούς ισχυρισμούς που δεν υπέχουν θέση στα δικόγραφα εκτός, ενδεχομένως, υπό τη μορφή προδικαστικών ενστάσεων (βλ. Kyriacou v. Licences & General Insurance Co. Ltd
(1969)1 C.L.R. 505). Λεπτομέρειες δε διατάσσονται, μεταξύ άλλων, όταν είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα ή αναφέρονται σε μη ουσιώδη γεγονότα (βλ. Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157), είναι αχρείαστες βάσει των καθιερωμένων αρχών κατάρτισης δικογράφων ή όταν αποσκοπούν στο ψάρεμα ή στην εκμαίευση μαρτυρίας. Δεν προβλέπεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας χρονικό πλαίσιο ή περιθώριο στην καταχώριση αίτησης για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες (εκτός βεβαίως της περίπτωσης που αναφέρεται στη Δ.19 Θ.8), αλλά η λογική επιτάσσει, με γνώμονα τους σκοπούς της παροχής λεπτομερειών, ότι αυτή πρέπει να γίνει πριν την έναρξη της δίκης. Έτσι ώστε, να διευκρινίζονται τα επίδικα θέματα με επάρκεια τόσο για τους διαδίκους, όσο και για το Δικαστήριο (βλ. Κουρσουμά ν. Κοσμά (ανωτέρω), Πέριος ν. Αλεξίου
(2000)1 ΑΑΔ 1195 και Α.Η.Κ. κ.ά. ν. Rawnsello
(2003)1 ΑΑΔ 1570). Υποβολή της αίτησης με καθυστέρηση, αλλά πριν την έναρξη της ακρόασης, δεν είναι λόγος που μπορεί να οδηγήσει άνευ ετέρου στην απόρριψη της αίτησης. Με εξαίρεση, ενδεχομένως, αποδεικνυόμενη κακοπιστία στην καθυστέρηση καταχώρισης της αίτησης. To σύγγραμμα Odgers on Pleading and Practice, 21η έκδοση, στη σελ. 96, αναφέρει ως προς τα ουσιώδη γεγονότα: «A "material fact" has been defined (ante p. 87) as a fact which is essential to the plaintiff's cause of action or to the defendant's defence. But there are many facts which are not material on the main issue whather plaintiff ought to succeed or not, and which will yet be proved and discussed at the trial, because they affect the amount of damages which he will be entitled to recover. Such facts are called "matters in aggravation of damages" or "matters in mitigation of damages". » Ως αναφέρεται πιο κάτω στο ίδιο σύγγραμμα και στην ίδια σελίδα, με αναφορά στην υπόθεση Plato Films Ltd v. Speidel [1961] A.C. 1090 και στην Scott v. Sampson
(1882)8 Q.B.D. 491, τα γεγονότα που αφορούν σε μετριασμό ζημιάς πρέπει να δικογραφούνται. Και αν δεν δικογραφούνται, μπορούν να διαταχθούν όπως δικογραφηθούν κατόπιν αίτησης για λεπτομέρειες. Δ. Επαγωγή των νομικών αρχών στα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης Στην προκείμενη περίπτωση, οι λεπτομέρειες σε σχέση με το (α) και (γ) της αίτησης, δηλαδή σε σχέση με την παράγραφο 5 και 11 της Υπεράσπισης, αντίστοιχα, πρέπει να δοθούν. Αυτό γιατί οι αιτούμενες λεπτομέρειες αποσκοπούν στο να μάθει ο Ενάγων, όχι ποιο είναι το αποδεικτικό υλικό σύμφωνα με το οποίο ο Εναγόμενος προτίθεται να αποδείξει τους ισχυρισμούς του, αλλά τα γεγονότα επί των οποίων ο Εναγόμενος στηρίζει τους εν λόγω ισχυρισμούς. Ο Ενάγων έχει δικαίωμα να πληροφορηθεί τα εν λόγω γεγονότα, έτσι ώστε να γνωρίζει κατά τρόπο σαφή και ολοκληρωμένο όλους τους εναντίον του ισχυρισμούς έτσι ώστε, όχι μόνο να προετοιμαστεί για την παρουσίαση της δικής του υπόθεσης, αλλά και για να μη βρεθεί προ εκπλήξεως ή να πιαστεί εξ απήνης κατά την ακρόαση. Το γεγονός ότι έχει ήδη καταχωρίσει απάντηση στην Υπεράσπιση δια της οποίας αρνείται τους εν λόγω ισχυρισμούς και συγκεκριμένα αρνείται ότι γνωρίζει οποιονδήποτε Αιγύπτιο εργάτη, αλλά και ότι ο τελευταίος του προσέφερε ποσό προς αποζημίωσή του, δε μπορεί να επηρεάσει την παρούσα κατάληξη, εφόσον το ζητούμενο είναι κατά πόσον ο Εναγόμενος περιέλαβε στο δικόγραφό του όλα όσα απαιτούνται υπό τις περιστάσεις, βάσει των θεμελιωμένων αρχών κατάρτισης δικογράφων. Και οι λεπτομέρειες ως το (β) της αίτησης που αποσκοπούν σε εξειδίκευση της αποτυχίας του μετριασμού της ζημιάς του Ενάγοντα στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης πρέπει να δοθούν. Η σωστή κατάρτιση δικογράφου Υπεράσπισης, απαιτεί, όποτε υπάρχει ισχυρισμός για μη μετριασμό της ζημιάς Ενάγοντα, να γίνεται αναφορά στο τι ο Ενάγων θα μπορούσε να είχε κάνει ώστε να μετριάσει τη ζημιά του. Ναι μεν ο μετριασμός της ζημιάς (mitigation of loss) είναι νομική έννοια και συνέπεια, η οποία όμως πρέπει να αποδειχτεί με αναφορά σε γεγονότα τα οποία πρέπει να δικογραφούνται. Πόσο μάλλον, όπως εν προκειμένω, που ο Εναγόμενος είναι εκείνος που ισχυρίζεται ότι ο Ενάγων δεν μετρίασε τη ζημιά του. Εφόσον με αυτό τον ισχυρισμό του Εναγόμενου, τίθεται στον Ενάγοντα το αποδεικτικό βάρος να αποδείξει ότι πράγματι μετρίασε τη ζημιά του, τα γεγονότα που υποστυλώνουν αυτό τον ισχυρισμό του Εναγόμενου πρέπει να δικογραφούνται. Επομένως, ο Ενάγων πρέπει να γνωρίζει σαφώς και συγκεκριμένα ποιες είναι οι ενέργειες εκείνες στις οποίες, ο Εναγόμενος του καταλογίζει, ότι έπρεπε να προβεί και δεν προέβηκε, ώστε να προσκομίσει την ανάλογη μαρτυρία προς αντίκρουσή τους. Σε αντίθετη περίπτωση, ο Εναγόμενος θα μπορεί κατά την ακρόαση να προσκομίσει οποιαδήποτε μαρτυρία προς απόδειξη του γενικού αυτού ισχυρισμού του, χωρίς να δεσμεύεται από το δικόγραφό του. Και ο Ενάγων δε θα μπορεί να ενστεί καταχώριση τέτοιας γενικής μαρτυρίας, προς προφανή ζημιά του. Κρίνω, επίσης, ότι όλες οι αιτούμενες λεπτομέρειες είναι ουσιώδεις ώστε να οριοθετηθεί το πραγματικό αντικείμενο της διαφοράς μεταξύ των μερών. Εφόσον ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι, δεν είναι ο ίδιος ο οποίος επενέβηκε στο ακίνητο του Ενάγοντα, αλλά ένας Αιγύπτιος εργάτης, ο οποίος μάλιστα του πρόσφερε αποζημίωση αλλά δεν τη δέχτηκε, πρέπει να δοθούν οι απαραίτητες λεπτομέρειες ώστε να γνωρίζει ο Ενάγων ποιές ήταν οι προσφορές αυτές προς αποζημίωση και πώς όφειλε να μετριάσει τη ζημιά του. Ε. Κατάληξη Στη βάση όλων των πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδεται διάταγμα ως το (Α) αυτής. Οι περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες να δοθούν από τον Εναγόμενο εντός τριάντα
(30)ημερών από σήμερα. Τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, με γνώμονα τις πρόνοιες της Διαταγής 19, θεσμός 7, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα-Αιτητή και εναντίον του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Μ. Κ. Λοϊζου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] "Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered. " cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο