PETROLINA (HOLDINGS) PUBLIC LTD ν. TACHIDOMI LTD, Πολιτική Αγωγή Αρ.: 2/2013, 16/12/2016

(2), Δ.64 θ1 και θ.2 και στις Γενικές και Συμφυείς Εξουσίες του Δικαστηρίου.».

1. Η Αίτηση συνοδεύεται από την ένορκο δήλωση του κ. Ανδρέα Σιαμμά, που είναι, ως δηλώνει, διευθυντής της Αιτήτριας, ημερομηνίας 10/11/
2. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας του εν λόγω ενόρκως δηλούντα, είναι τα εξής: «
3. Εκ του περιεχομένου της Ενόρκου Δηλώσεως της κας Μαρίας Μορφή, που συνοδεύει την ένσταση των εναγόντων - καθ' ων η αίτηση ημερ. 1/11/16 καθίσταται αναγκαίο όπως αυτή παρουσιασθεί στο Δικαστήριο και αντεξετασθεί επί του περιεχομένου της, καθότι περιέχουν ανακρίβειες και ισχυρισμοί οι οποίοι δεν ανταποκρίνονται προς την αλήθεια, ήτοι ως προς τις παραγράφους 6,7 και
5. Οι λόγοι οι οποίοι συνηγορούν στο αίτημα αυτό είναι οι εξής: α) Η κα Μορφή δεν δύναται να ορισκθεί θετικά αναφορικά με το περιεχόμενο των παραγράφων 6, 7 και 8 η οποία έλαβε χώραν την 26/4/16 στα υποστατικά των εναγόντων ως οι οδηγίες του Δικαστηρίου, η ίδια δεν παρευρίσκετο. Παρόντες ήμασταν οι εξής: Εγώ, ο Λογιστής, ο διευθυντής της εταιρείας και εκ των εναγόντων ο κ. Μάριος Γεωργίου, προκειμένου να προβούμε εις τον έλεγχο των αποδείξεων παραλαβής καυσίμων. β) Η καθ' ων η αίτηση μας παρουσίασαν μόνο 630 αποδείξεις παραλαβής καυσίμων και αυτές παρουσίαζαν σοβαρά λάθη. γ) Κατά συνέπεια, οι καθ' ων η αίτηση δεν μας παρέδωσαν τις αποδείξεις του τεκ. Α ώστε να δυνηθούμε να προβούμε σε έλεγχο και να καταλήξουμε σε εξώδικο συμβιβασμό.
6. Η αίτηση αποβλέπει στην ορθή απονομή δικαιοσύνης.». [Γ]. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ Η ΕΝΟΡΚΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ
7. Η Καθ' ης η Αίτηση, καταχώρισε ένσταση στην υπό εξέταση Αίτηση, εγείροντας αριθμό λόγων για τους οποίους η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί από το Δικαστήριο.
8. Αυτοί, έχουν ως εξής: «
9. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
10. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταχωρήθηκε με αλλότριους σκοπούς και/ή με σκοπό την αμφισβήτηση γεγονότων επί της ένστασης.
11. Η αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική.
12. Η αίτηση είναι κακόπιστη.
13. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη.
14. Οι αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
15. Η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση είναι παράτυπη και/ή αντικανονική.
16. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που έχουν τεθεί από τη νομοθεσία ή/και νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
17. Η αίτηση και/ή η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν αποκαλύπτει οποιονδήποτε καλό λόγο ή/και εξαιρετική περίσταση που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
18. Η αίτηση και/ή η ένορκη δήλωση είναι γενικού περιεχομένου.
19. Όλη η σχετική μαρτυρία έχει ήδη τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου.
20. Η αίτηση και/ή η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, δεν περιλαμβάνει τους λόγους για τους οποίους θα ήταν χρήσιμη η αντεξέταση για σκοπούς εκδίκασης της αίτησης.
21. Η αίτηση καταχωρήθηκε με μοναδικό σκοπό την περαιτέρω καθυστέρηση της υπόθεσης.
22. Η αίτηση είναι αχρείαστη καθότι στη πρώτη παράγραφο της ένορκης δήλωσης της ομνύουσας αναφέρεται η πηγή της πληροφόρησης της.
23. Η σκοπούμενη αίτηση δεν αφορά σε επίδικα θέματα της διαδικασίας.».
24. Η Ένσταση, βασίζεται: «. επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.39 8.1 και 2, Δ.48 8 1, 2, 3,4, 8 και 9 και Δ.64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο άρθρο 31, στον Περί Ερμηνείας Νόμο, στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, στη Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στις Αρχές της Επιείκειας και Φυσικής Δικαιοσύνης, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και στη γενική πρακτική του Δικαστηρίου.».
25. Η Ένσταση, υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Μάριου Γεωργίου, ημερομηνίας 25/11/2016, που είναι, ως δηλώνει, στην υπηρεσία της Καθ' ης η Αίτηση. Τα ουσιαστικότερα σημεία της μαρτυρίας της εν λόγω ενόρκως δηλούσας είναι τα εξής: «
26. Έχω διαβάσει τους λόγους που περιλαμβάνονται στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης τους οποίους αποδέχομαι, υιοθετώ και επαναλαμβάνω.
27. Αρνούμαι τις παραγράφους 1 και 2 της ένορκης δήλωσης και ισχυρίζομαι ότι σε καμία περίπτωση οι αναφερόμενοι παράγραφοι από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Μορφή περιέχουν ανακρίβειες και ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
28. Αρνούμαι τις παραγράφους 3, 5 και 6 που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και επιθυμώ συμπληρωματικά να αναφέρω τα ακόλουθα: (α) Για κανένα σημείο δεν απαιτείται η αντεξέταση της ομνύουσας αφού παρατίθεται ξεκάθαρα ενώπιον του Δικαστηρίου η πηγή πληροφόρησης της ομνύουσας και οποιοιδήποτε σχετικοί ισχυρισμοί των Αιτητών παραμένουν αδικαιολόγητοι και αστήριχτοι. (β) Η ομνύουσα προέβηκε στην εν λόγω ένορκη δήλωση ούσα δεόντως εξουσιοδοτημένη από τους Καθ' ων η Αίτηση και αφού έτυχε της σχετικής ενημέρωσης ως προς τα γεγονότα της υπόθεσης και της συνάντησης. (γ) Στην πρώτη παράγραφο της ένορκης δήλωσης της ομνύουσας, αναφέρεται ξεκάθαρα ότι πηγή πληροφόρησης της είναι οι Καθ' ων η Αίτηση οι οποίοι και την ενημέρωσαν σχετικά με οποιαδήποτε πληροφορία ήταν απαραίτητη για την υπόθεση. (δ) Εν πάση περιπτώσει, η πηγή της πληροφόρησης ή η παρουσία ή μη της Μαρίας Μορφή, καμία σχέση ή επίδραση έχει στα επίδικα θέματα της αίτησης για αποκάλυψη στα πλαίσια της οποίας καταχωρήθηκε η ένσταση που συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Μαρίας Μορφή.». [Δ]. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ
29. Σύμφωνα με την Δ.48, κ. 4 των Θ. Π. Δ.: «

(1)Αν πρόσωπο προς το οποίο επιδίδεται αίτηση προτίθεται να ενστεί, τουλάχιστο δύο ημέρες πριν από την ημερομηνία κατά την οποία ορίζεται η αίτηση για πρώτη εμφάνιση, θα καταχωρεί ειδοποίηση αυτής της πρόθεσής του σύμφωνα με τον Τύπο 47 και θα αφήνει αντίγραφο της για τον αιτητή στη διεύθυνση επίδοσής του. Η ειδοποίηση αυτή θα αναφέρεται στο συγκεκριμένο άρθρο του Νόμου ή στους συγκεκριμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς επί των οποίων βασίζεται η ένσταση και θα εξειδικεύει του συγκεκριμένους λόγους της ένστασης. Οποιαδήποτε γεγονότα στα οποία στηρίζεται η ένσταση τα οποία δεν είναι εμφανή από το φάκελο της διαδικασίας θα αναφέρονται σε μια ή περισσότερες ένορκες δηλώσεις οι οποίες θα συνοδεύουν την ειδοποίηση. Αντίγραφα αυτών των ένορκων δηλώσεων θα αφήνονται στον αιτητή μαζί με την ειδοποίηση.

(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)

1. Σύμφωνα δε με την Δ.39, κ. κ. 1 και 2 των Θ. Π. Δ.: «
2. Upon an application evidence may be given by affidavit; but the Court or a Judge may, on the request of either party, order the attendance of the deponent for cross-examination.
3. Affidavits shall be confined to such facts as the witness is able of his own knowledge to prove, but on interlocutory applications an affidavit may contain statements of information and belief, with the sources and grounds thereof. The costs of every affidavit which shall unnecessarily set forth matter of hearsay, or argumentative matter, or copies of or extracts from documents, shall be paid by the party filing the same.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου)
4. Σύμφωνα με την προαναφερόμενη Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ., η ακρόαση αιτήσεων διεξάγεται στην βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή την ένσταση, ή στις ένορκες δηλώσεις που τις υποστηρίζουν, τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από την Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ. και Δ.39, κ. 1 των Θ. Π. Δ., σε περίπτωση όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Ως προς το ποιος διάδικος αρχίζει πρώτος με την παρουσίαση της υπόθεσης του, εφαρμογής τυγχάνουν οι πρόνοιες της Δ.33, κ. 9 των Θ. Π. Δ., που προβλέπουν ότι ο διάδικος που έχει το βάρος απόδειξης είναι το πρώτο μέρος [[i]].

1. Σε ότι αφορά αμφισβητούμενα επίδικα θέματα και ισχυρισμούς, το βάρος απόδειξης το φέρει ο διάδικος, είτε ενάγοντας, είτε εναγόμενος, ο οποίος προβαίνει σε ένα θετικό ισχυρισμό («το ειδικό βάρος απόδειξης») [[ii]]. Το βάρος απόδειξης («το γενικό βάρος απόδειξης»), συνεχίζει να το έχει ο Αιτητής καθ' όλη την διάρκεια της διαδικασίας, ο οποίος, πρέπει να αποδείξει ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος [[iii]].
2. Όπου υπάρχουν αντιφάσεις ή ασάφειες, ή και όπου αμφισβητείται η επάρκεια της γνώσης ενόρκως δηλούντος που ισχυρίζεται γεγονότα προς υποστήριξη του αιτήματος στην Αίτηση [[iv]] ή ακόμη και εγκυρότητα της ίδιας της δηλώσεως του, ο αιτητής, που φέρει και το βάρος απόδειξης («το γενικό βάρος απόδειξης»), θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο ενδείκνυται η αντεξέταση οποιουδήποτε προσώπου, ένορκη δήλωση του οποίου κατατέθηκε στο Δικαστήριο προς υποστήριξη της υπόθεσης (ένστασης) του αντιδίκου, σύμφωνα με την Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ. [[v]]. Στην περίπτωση όπου διάταγμα αντεξέτασης εκδοθεί και το πρόσωπο σε σχέση με το οποίο εκδίδεται, δεν παρουσιαστεί στο Δικαστήριο για την αντεξέταση του, η ένορκη δήλωση του που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, χάνει την σημασία που αυτή ενέχει (δηλαδή, υποστήριξης της θέσης του διαδίκου που την παρουσιάζει προς απόδειξη της υπόθεσης του) [[vi]].

1. Έχει νομολογηθεί, ότι, η έκδοσης διατάγματος αντεξέτασης βάση της Δ.39 κ. 1 των Θ. Π. Δ., είναι στην διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (και τούτο, είτε υπάρχει, είτε δεν υπάρχει ένσταση στο αίτημα από τον αντίδικο), η οποία ασκείται δικαστικά στην βάση των περιστατικών της κάθε κρινόμενης περίπτωσης και δεν εκδίδεται εκτός και αν διαπιστωθεί ότι σχετίζεται με το αντικείμενο της αίτησης σε σχέση με την οποία (ή στα πλαίσια της οποίας) υποβάλλεται [[vii]]. Και εξηγώ.
2. Το ζήτημα κατά πόσο διάταγμα αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος θα εκδοθεί από το Δικαστήριο, απολήγει πάντοτε στο κατά πόσο το διάταγμα αντξέτασης θα εξυπηρετήσει κατά τρόπο, ώστε, αντικρουόμενη μαρτυρία που παρουσιάζεται δια των ενόρκων δηλώσεων, δεν θα παραμείνει ανεπίλυτη, ώστε, το Δικαστήριο, να είναι σε θέση, τελικώς, να καταλήξει στο αναγκαίο συμπέρασμα του επί των ουσιαστικών γεγονότων (στο επίπεδο και κατά τον τρόπο που η εξέταση μίας ενδιάμεσης αιτήσεως επιβάλλει) στο οποίο θα βασίσει και την κατάληξη του στο ζητούμενο της αίτησης [[viii]]. Και τούτο γιατί, το Δικαστήριο, αποφασίζει πάντοτε επί γεγονότων (αντιπαραβάλλοντας τους εκατέρωθεν στις ένορκες δηλώσεις ισχυρισμούς [[ix]]). Αν προβάλλονται ισχυρισμοί από πλευράς αιτητή προς υποστήριξη της αίτησης του δια ενόρκων δηλώσεων, και αυτοί οι ισχυρισμοί, κατά τρόπο αξιόπιστο, αμφισβητούνται δια των ενόρκων δηλώσεων που παρουσιάζονται από πλευράς του ενιστάμενου (στο αίτημα της αίτησης) διάδικου μέρους, στην απουσία αντεξέτασης των ενόρκων δηλούντων για τα ζητήματα που αυτοί έθεσαν υπό αμφισβήτηση, το Δικαστήριο θα πρέπει να αγνοήσει την μαρτυρία του αιτητή που έχει τεθεί υπό αμφισβήτηση και να αποφασίσει την αίτηση στην βάση των γεγονότων που δεν έχουν αμφισβητηθεί.
3. Φυσικά, πρέπει να σημειωθεί, ότι, πλέον [[x]], το ζήτημα αυτό μπορεί να αντιμετωπιστεί και με την λήψη άδειας για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δυνάμει των προνοιών της Δ.48, κ. 4

(2)των Θ. Π. Δ. Και τούτο, ειδικότερα στις περιπτώσεις όπου ενδέχεται (και τούτο εξεταζόμενο από τον διάδικο που έχει το βάρος απόδειξης συγκεκριμένου ισχυρισμού), η αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα να μην επιφέρει την προσδοκώμενη επίλυση στην αμφισβήτηση του γεγονότος που έχει επέλθει με τους ισχυρισμούς του προσώπου αυτού [[xi]]. Δεδομένης και της αρχής της νομολογίας (που εφαρμόζεται και σε ότι αφορά την αντεξέταση ενόρκως δηλούντων, στα πλαίσια ακρόασης ενδιάμεσων αιτήσεων), ότι, οι υποβολές θέσεων ενός διαδίκου, σε ότι αφορά τα γεγονότα της επίδικης διαφοράς, προς μάρτυρες κατά την αντεξεταση τους, εάν αυτές δεν υιοθετηθούν από τους μάρτυρες ως ορθές για να αποτελέσουν μέρος της μαρτυρίας τους, δεν έχουν καμία αποδεικτική αξία για την υπόθεση του, αφού, αυτές, δεν αποτελούν μαρτυρία, εκτός και εάν ο ίδιος κατά την παρουσίαση της υπόθεσης του τις εμπεδώσει με αποδεκτή μαρτυρία [[xii]].

1. Μόνο εκεί που το Δικαστήριο διακρίνει ότι το αίτημα για την έκδοση διατάγματος αντεξέτασης ενόρκως δηλούντος, υποβάλλεται χωρίς βάσιμο λόγο, ή ότι δεν θα εξυπηρετήσει σε οτιδήποτε, ή ότι αποσκοπεί απλά στην καθυστέρηση της διαδικασίας, δικαιολογείται το Δικαστήριο να αρνηθεί το αίτημα. [Ε]. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΜΑΤΟΣ
2. Στην προκείμενη περίπτωση, η Αιτήτρια, επιθυμεί να αντεξετάσει την κα Μαρία Μορφή, που ορκίστηκε σε δήλωση, γεγονότα προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 15/06/2016 για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων.
3. Η Αιτήτρια, ισχυρίζεται, ότι, η κα Μαρία Μορφή, στην εν λόγω ένορκο της δήλωση, μέσα από τις παραγράφους 6, 7 και 8 αυτής, παρουσιάζει «ανακρίβειες και ισχυρισμούς που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια».
4. Σημειώνεται, εδώ, ώστε να γίνουν καλύτερα αντιληπτές οι εκατέρωθεν θέσεις των διαδίκων, ότι, η απαίτηση της Καθ' ης η Αίτηση εναντίον της Αιτήτριας σε αυτή την Αγωγή, βασίζεται σε ισχυριζόμενο χρέος της τελευταίας προς την Καθ' ης η Αίτηση, από εκδοθέντα τιμολόγια για την αγορά καυσίμων, που παραδόθηκαν στην Αιτήτρια βάση συμφωνίας συνεργασίας των διαδίκων, ή σε οφειλόμενο υπόλοιπο λογαριασμού που τηρείτο από την Καθ' ης η Αίτηση για την μεταξύ τους συναλλαχτική σχέση. Η Αιτήτρια, προς υπεράσπιση της, ισχυρίζεται ότι, αν και αποδέχεται την σχέση συναλλαγής που είχε με την Καθ' ης η Αίτηση, η συμφωνία τους προνοούσε ρητά ότι η Καθ' ης η Αίτηση θα της παρουσίαζε «τα απαραίτητα αποδεικτικά στοιχεία βάση των οποίων θα επιβεβαίωνε την ορθότητα» των τιμολογίων που εξέδωσε (τα οποία η Αιτήτρια ποτέ δεν υπέγραψε ή αποδέχθηκε). Για αυτό τον λόγο η Αιτήτρια αξίωσε από την Καθ' ης η Αίτηση να της παρουσιάσει «τις αποδείξεις υπογραφής των χρεώσεων» της Αιτήτριας και όχι τα τιμολόγια που μονομερώς εξέδωσε η Καθ' ης η Αίτηση. Η Καθ' ης η Αίτηση παρά την προαναφερόμενη αξίωση της Αιτήτριας, που ήτο επανειλημμένη, δεν τις παρουσίασε τέτοιες αποδείξεις και αυτός ήταν και ο λόγος που η Αιτήτρια δεν ικανοποίησε τις σχετικές απαιτήσεις της Καθ' ης η Αίτηση. Αυτός ήταν, ισχυρίζεται η Αιτήτρια και ο λόγος που τερματίστηκε η μεταξύ της και της Καθ' ης η Αίτηση συναλλαχτική σχέση.
5. Το αίτημα της Αιτήτριας, με την αίτηση της ημερομηνίας 15/06/2016, για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων, βασίζεται επί του ισχυρισμού, ότι, ενώ είχε συμφωνηθεί μεταξύ των διαδίκων (ενώπιον Δικαστηρίου), η επιθεώρηση των τιμολογίων και αποδείξεων καυσίμων όλης της περιόδου συνεργασίας των διαδίκων (προς τον σκοπό επίτευξης εξώδικου συμβιβασμού, επειδή υπάρχουν ισχυρισμού στην έκθεση απαίτησης της Καθ' ης η Αίτηση τους οποίους αγνοεί), σε σχετική επίσκεψη στα γραφεία της Καθ' ης η Αίτηση από πλευράς Αιτήτριας, η Καθ' ης η Αίτηση δεν επέτρεψε την επιθεώρηση όλων των εγγράφων που, ως προαναφέρθηκε, είχε συμφωνηθεί να επιθεωρηθούν, παρουσιάζοντας τους μόνο μέρος αυτών.
6. Σε σχέση με τους προαναφερόμενους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, η κα Μαρία Μορφή, στην ένορκο της δήλωση, στην οποία προέβη προς υποστήριξη της ένστασης της Καθ' ης η Αίτηση στην αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 15/06/2016 για αποκάλυψη εγγράφων, στις παραγράφους 6, 7 και 8 αυτής, αναφέρει τα εξής: «
7. Από τις παραγράφους 4, 5 και 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση, παραδέχομαι ότι δηλώθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τα όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο Α. Είναι περαιτέρω η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι έθεσαν στη διάθεση των Αιτητών όσα έγγραφα σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της αγωγής και ότι η παρούσα αίτηση είναι αχρείαστη και έχει καταχωρηθεί με σκοπό την καθυστέρηση της υπόθεσης.
8. Αρνούµαι τις παραγράφους 7 και 8 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και ισχυρίζοµαι περαιτέρω ότι σε καµία περίπτωση απέκρυψαν οτιδήποτε από τους Αιτητές οι Καθ' ων η Αίτηση αφού αποκαλύφθηκαν και τέθηκαν στη διάθεση τους οποιαδήποτε έγγραφα είναι σχετικά µε τα επίδικα θέµατα και πρόκειται να χρησιµοποιηθούν κατά την ακρόαση της αγωγής. Είναι περαιτέρω η θέση των Καθ' ων η Αίτηση ότι η παρούσα αίτηση είναι αχρείαστη και µοναδικός στόχος των Αιτητών είναι να περιπλέξουν τα γεγονότα της υπόθεσης προκειµένου να δηµιουργήσουν εντυπώσεις στο Δικαστήριο και να µην εξοφλήσουν το οφειλόµενο υπόλοιπο που οφείλουν στους Καθ' ων η Αίτηση. Εξ' όσων µε ενηµερώνουν αρµόδιοι υπάλληλοι των Αιτητών, η επίδικη αίτηση είναι αχρείαστη καθότι τα έγγραφα που ζητούν οι Αιτητές αφορούν παλαιότερα ποσά τα οποία έχουν ήδη καταβληθεί από τους ίδιους στα πλαίσια της συνεργασίας τους µε τους Καθ' ων η αίτηση και όχι τα επίδικα.
9. Αρνούµαι την παράγραφο 9 της Ένορκης Δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και επαναλαµβάνοντας τα ανωτέρω αναφέρω ότι έχουν αποκαλυφθεί όλα τα έγγραφα από πλευράς των Καθ' ων η Αίτηση τα οποία σχετίζονται µε τα επίδικα θέµατα και έχουν ήδη τεθεί στη διάθεση των Αιτητών για επιθεώρηση.».
10. Βασική θέση της Αιτήτριας προς υποστήριξη του Αιτήματος της για αντεξέταση της κας Μαρία Μορφή, είναι ότι, αυτή, δεν ήταν παρούσα κατά την επίσκεψη των αντιπροσώπων της Αιτήτριας στα γραφεία της Καθ' ης η Αίτηση ώστε να μπορεί να ορκίζεται θετικά για όσα ισχυρίζεται. Τα όσα η κα Μαρία Μορφή ισχυρίζεται στις προαναφερόμενες παραγράφους της ένορκης δήλωσης της, είναι, ισχυρίζεται η Αιτήτρια, «ανακρίβειες και ισχυρισμοί που δεν ανταποκρίνονται στην αλήθεια».
11. Είναι γεγονός, ότι, μελέτη της νομολογίας πριν την τροποποίηση της Δ.48, κ.4 των Θ. Π. Δ. με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ. Δ. Π. 5/99, ημερομηνίας 23/12/1999, καταδεικνύει ότι, ένεκα και των όσων ίσχυαν τότε και αφορούσαν τον κανόνα της μη αποδοχής εξ ακοής μαρτυρίας κατά την δίκη (με εξαίρεση τις αιτήσεις όπου ήταν αποδεκτή η παρουσίαση τέτοιας κατηγορίας μαρτυρία, εάν όμως αποκαλυπτόταν η πηγή της πληροφόρησης του ενόρκως δηλούντος), το κατά πόσο τα γεγονότα ήταν στο πεδίο της προσωπικής γνώσης και αντίληψης του προσώπου που ορκιζόταν σε αυτά σε δήλωση προς υποστήριξη ενός ενδιάμεσου αιτήματος, μπορούσε να αντεξεταστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ώστε να κριθεί η «αξιοπιστία του». Χαρακτηριστικά είναι τα αναφερόμενα του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης ν Άννας Ζεμενίδου (Αρ. 1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 54 δια του Π. Α. Δ. (ως ήταν τότε) Α. Ν. Λοΐζου: «Θα πρέπει να τονισθεί εδώ ότι και οι δύο πλευρές δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι δεν είχαν πρόθεση να ασκήσουν το δικαίωμα τους να προβούν σε αντεξέταση των προσώπων που έκαμαν ενόρκους δηλώσεις και ότι αποφάσισαν να βασιστούν μόνο πάνω στις ενόρκους δηλώσεις που καταχωρήθηκαν στη διαδικασία. (Βλέπε Hadjikyriakos Co, Ltd., and Others v. United Biscuits (U.K.) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, στις σελ. 697-699.) Με την προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τα πρόσωπα που έκαμαν τις ενόρκους δηλώσεις είχαν αρκετή γνώση των γεγονότων με τα οποία έπρεπε να υποστηριχθεί η μονομερής αίτηση για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος και ότι δεν εξυπηρετούσε τίποτε αν αντεξετάζονταν για να ελεχθεί η αξιοπιστία των.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 24. Στην υπόθεση Geo. M. Chadjikyriacos Co. Ltd a. a. v United Biscuits (UK) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689 που μνημονεύεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης στην οποία έχω μόλις προαναφερθεί, το Ανώτατο Δικαστήριο, δια του Π. Α. Δ. (ως ήταν τότε), Τριανταφυλλίδη, ανέφερε τα εξής: «It is common ground that at no stage, during the proceedings leading up to the appealed from ruling of the trial Court, have the appellants applied for an order that the two affiants, whose affidavits were sworn in support of the ex parte application for the interim injunction, namely Charitakis and Economides, should be made available for cross-examination. In relation to the contentions of counsel for the appellants that the aforesaid two affidavits were not sworn properly by persons having sufficient knowledge of the facts and that they should have been sworn by the respondents, or an explanation ought to have been given why the respondents did not swear such affidavits, we are of the view that, though the trial Court stated in its ruling that these contentions of counsel for the appellants raised serious points of law, they are actually arguments which on closer examination cannot be upheld as being well-founded, because though the two affiants concerned, Charitakis and Economides, were not employees of the respondents, they nevertheless could properly be regarded as persons having sufficient knowledge of the facts which had to be deposed to in order to create the substratum of evidence which was required for the purpose of justifying the granting ex parte of the interim injunction in question; and, as already pointed out, it was not sought to cross-examine either of them in order to test the sufficiency of his relevant knowledge.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 25. Με την τροποποίηση της Δ.48, κ.4 των Θ. Π. Δ. την 23/12/1999, ως έχει προαναφερθεί, αλλά και την μετέπειτα τροποποίηση του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, με τον Περί Αποδείξεως (Τροποποιητικό) Νόμος του 2004, Νόμος 32(I)/2004, την 12/03/2004, ως προς το ζήτημα της παρουσίασης κατά την δίκη εξ ακοής μαρτυρίας, το ζήτημα πλέον πρέπει να αντιμετωπίζεται διαφορετικά. Εν προκειμένω, στην υπόθεση Χριστάκης Αντωνίου Σοφιανού ν Minas Makris Developers Ltd κ. α.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1668 στην οποία το Ανώτατο Δικαστήριο, δια του Δ. Α. Δ. (ως ήταν τότε) Κραμβή, παρατήρησε τα εξής: «Η αγωγή καταχωρήθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 8.1.2008 και η υπό αναφορά αίτηση καταχωρήθηκε στις 16 Απριλίου του ιδίου χρόνου. Οι εφεσίβλητοι καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση ενώ η εναγομένη 2 συναίνεσε στην έκδοση διαταγμάτων ως η αίτηση. Η ακρόαση της υπόθεσης έγινε με βάση τις αντίστοιχες ένορκες δηλώσεις χωρίς να δοθεί προφορική μαρτυρία. Το πρωτόδικο δικαστήριο με αναφορά στη Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ κ.ά.

(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 1453 έκρινε ότι ο αιτητής παρέλειψε να αναφέρει στην ένορκο δήλωσή του την πηγή των πληροφοριών του για την αλλαγή των μεριδίων επί του επίδικου κτήματος, παράλειψη η οποία, καθώς κρίθηκε ".... καθιστά την ένορκο του δήλωση αντικανονική και την υπό κρίση αίτηση μετέωρη, αφού ελλείπουν το αναγκαίο υπόβαθρο γεγονότων για να μπορέσει αυτή να επιτύχει." Η εν λόγω διαπίστωση οδήγησε, χωρίς ο,τιδήποτε άλλο στην απόρριψη της αίτησης. Προφανώς διέφυγε της προσοχής του ευπαίδευτου δικαστή ότι οι εφεσίβλητοι δεν αρνήθηκαν τη μεταβίβαση των μεριδίων επί του επίδικου κτήματος στην Εργοληπτική Εταιρεία Μακρής & Υιοί Λτδ και ότι, μετά τη Louis Vuitton (ανωτέρω), ο περί Αποδείξεως Νόμος, Κεφ. 9, υπέστη τροποποιήσεις με οι οποίες διαφοροποιούν την προϋπάρχουσα κατάσταση με βάση τα νομολογηθέντα στη Louis Vuitton.». (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) 26. Η ακόλουθη περικοπή με τον σχολιασμό του ζητήματος στο σύγγραμμα των έντιμων Τ. Ηλιάδη (Δ. Α. Δ.) και Ν. Σάντη (Π. Ε. Δ.), Το Δίκαιο Της Απόδειξης, Δικονομικές Και Ουσιαστικές Πτυχές, στις σελίδες 311 και 312, περικλείει την όλη ουσία του υπό συζήτηση θέματος: «Μετά την τροποποίηση του Περί Αιιόδειξης Νόμου, Κεφ.9, με τον Περί Αποδείξεως (Τροποποιητικό) Νόμο 32

(1)/04, η εξ ακοής μαρτυρία δεν αποκλείεται απλώς και μόνο διότι είναι εξ ακοής (Σταύρου και Άλλου ν Ττοουλoυδιού και Άλλων, ΠΕ 16/09, ημ. 11.6.12). Η εξέλιξη αυτή έχει επιφέρει αυτονόητα θεμελιακές αλλαγές στον τομέα αποδοχής και αξιολόγησης μαρτυρίας σε κάθε πτυχή του δικαίου στην Κύπρο, Μια τέτοια πτυχή, αφορά και στη δεκτότητα, πια, μαρτυρίων που διατυπώνεται σε ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν ενδιάμεσες ή άλλες αιτήσεις βάσει της Δ.39ΘΘ1-21 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, με τις όποιες επιπτώσεις παράληψης αναφοράς της πηγής της πληροφόρησης του ομνύοντα, να πρέπει πλέον να αντικρίζονται μέσα από διαφορετικό φακό και ενδεχομένως σε απόκλιση σκεπτικού όπως εκείνου στην πάλαι ποτέ περιβόητη στον τομέα των ενδιάμεσων αιτήσεων Louis Vuitton ν Δέρμοσακ Λτδ και Άλλης

(1992)1(Β) ΑΑΔ 1453 (Βλ. γενικώς, Σοφιανου ν Minas Makris Developers Ltd και Άλλης

(2011)1(Γ) ΑΑΔ 1668) ..».

1. Στην βάση των όσων έχουν προαναφερθεί, δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετήσει σε οτιδήποτε η έκδοσης διατάγματος για την αντεξέταση της κας Μαρία Μορφή, καθότι, αυτή, έχει ήδη αποκαλύψει ότι, ως «υπάλληλος στο γραφείο των δικηγόρων των καθ' ων η αίτηση», τα όσα αναφέρει στην ένορκο δήλωση της ημερομηνίας 01/11/2016, «τα γνωρίζει από τον φάκελο της δικογραφίας, από πληροφορίες που της δόθηκαν από τους καθ' ων η αίτηση και τους δικηγόρους του γραφείου της που χειρίζονται την υπόθεση.». Συνεπώς, δεν βλέπω πως από την αντεξέταση της κας Μαρία Μορφή μπορεί να προκύψει οτιδήποτε που δεν έχει ήδη ενώπιον του το Δικαστήριο και μπορεί να αφορά την ποιότητα της μαρτυρίας της και την βαρύτητα που μπορεί να της αποδοθεί κατά την εξέταση της αίτησης της Αιτήτριας ημερομηνίας 15/06/
3. Σε κάθε περίπτωση και χωρίς να υπεισέρχομαι σε ζητήματα που αφορούν την ουσία των ισχυρισμών των μερών αναφορικά με την αίτηση της Αιτήτριας ημερομηνίας 15/06/2016, δεν εντοπίζω οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας που προβάλλονται προς υποστήριξη του εν λόγω αιτήματος της, να έχουν αμφισβητηθεί από πλευράς Καθ' ης η Αίτηση, έτσι ώστε, έστω και από αυτή την άποψη, δεδομένου του βάρους που φέρει προς απόδειξη του βάσιμου του αιτήματος της, να δικαιολογείτο το αίτημα της για αντεξέταση της κας Μαρία Μορφή. Και αυτό, γιατί, η μεν Αιτήτρια, προς υποστήριξη της αίτησης της ημερομηνίας 15/06/2016, ισχυρίζεται ότι της παρουσιάστηκαν κατά την επίσκεψη στα γραφεία της Καθ' ης η Αίτηση για σκοπούς επιθεώρησης των εγγράφων ως είχε συμφωνηθεί μεταξύ τους «μόνον 630 αποδείξεις παραλαβής καυσίμων αντί 9172 που κάλυπτε την περίοδον συνεργασίας από τον Σεπτέμβρη του 2008 μέχρι τον Ιούλη του 2012», η δε Καθ' ης η Αίτηση, προς υποστήριξη της ένστασης της, υποστηρίζει ότι παρουσίασε στην Αιτήτρια «έγγραφα τα οποία σχετίζονται με τα επίδικα θέματα» και ότι, «τα έγγραφα που ζητούν οι Αιτητές αφορούν παλαιότερα ποσά τα οποία έχουν ήδη καταβληθεί από τους ίδιους στα πλαίσια της συνεργασίας τους με τους Καθ' ων η Αίτηση και όχι τα επίδικα.». [Ζ]. ΚΑΤΑΛΗΞΗ
4. Κατ' ακολουθία των όσων έχουν αναφερθεί, η Αίτηση αυτή αποτυγχάνει και συνεπώς απορρίπτεται. Τα έξοδα της Αίτησης και της διαδικασίας εκδίκασης της, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά την εκδίκαση αυτής της Αγωγής επί της ουσίας. (Υπ.) ___________________________ ΜΙΧΑΛΗΣ Γ. ΛΟΪΖΟΥ, Ε. Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [i] Βλ. Re Χάρη Φεσα

(1990)1 Α.Α.Δ. 704) (βλ. στο σύγγραμμα των έντιμων Τ. Ηλιάδη (Δ. Α. Δ.) και Ν. Σάντη (Π. Ε. Δ.), Το Δίκαιο Της Απόδειξης, Δικονομικές Και Ουσιαστικές Πτυχές, στην σελίδα 216. [ii] Βλ. Iacovou Bros v. Fashionwise Ltd

(2000)1(B) Α.Α.Δ. 1377 και Thinking Steel International B.V. ν Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1460. [iii] Βλ. Eleni Chr. Stylianou v Christakis N. Stylianou

(1988)1 C.L.R. 520, Γρηγόρης Ν. Γρηγορίου κ. α. ν Χριστίνας Στάυρου Χριστοφόρου κ. α.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Re Nicolaou Bros Enterprises Ltd

(1999)1 Α.Α.Δ. 201, Λευκίδου ν Κανναουρίδη

(1999)1(Α) Α.Α.Δ. 528 και Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990. [iv] Βλ. όμως ως προς αυτή την πτυχή του ζητήματος τις εισηγήσεις στο σύγγραμμα των έντιμων Τ. Ηλιάδη (Δ. Α. Δ.) και Ν. Σάντη (Π. Ε. Δ.), Το Δίκαιο Της Απόδειξης, Δικονομικές Και Ουσιαστικές Πτυχές, στις σελίδες 311 και 312 και τα αναφερόμενα στην υπόθεση Χριστάκης Αντωνίου Σοφιανού ν Minas Makris Developers Ltd κ. α.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1668. [v] Βλ. Geo. M. Chadjikyriacos Co. Ltd a. a. v United Biscuits (UK) Ltd

(1979)1 C.L.R. 689, Ευριπίδης Φ. Ζεμενίδης ν Άννας Ζεμενίδου (Αρ. 1)

(1992)1 Α.Α.Δ. 54, Δημήτρης Σκάρος ν Πάμπου Χριστοδούλου κ. α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 291, Μαίρη Νίκου Σεβαστού ν Εμμανουήλ Νίκου Σεβαστού

(2002)1 Α.Α.Δ. 1980, Irena Knitting Ltd κ. α. ν Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ

(2006)1 Α.Α.Δ. 816, D.V.L. Consulting (Overseas) Ltd v Bombardier Transportation Mav Hunagary

(2011)1 Α.Α.Δ. 900, Χριστάκης Αντωνίου Σοφιανού ν Minas Makris Developers Ltd κ. α.

(2011)1 Α.Α.Δ. 1668 και Thinking Steel International B.V. ν Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, στο σύγγραμμα των έντιμων Δ. Α. Δ., Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, Διατάγματα, στις σελίδες 365 και 366 και στο σύγγραμμα των έντιμων Τ. Ηλιάδη (Δ. Α. Δ.) και Ν. Σάντη (Π. Ε. Δ.), Το Δίκαιο Της Απόδειξης, Δικονομικές Και Ουσιαστικές Πτυχές, στις σελίδες 213, 311 και

1. [vi] Βλ. Siemer v Stiassny [2007] N.Z.C.A. 117 και Aeacus Holding Ltd κ. α. ν Boris Dehtor, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε84/2013, 26/06/
2. [vii] Βλ. Siemer v Stiassny [2007] N.Z.C.A. 117 και Re Λευτέρη Μήλου κ. α.

(2008)1 Α.Α.Δ.

1. [viii] Βλ. Western Broadcasting Services v Edward Seaga [2007] UKPC
2. [ix] Βλ. Thinking Steel International B.V. v Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ.

1. [x] Μετά την γενόμενη τροποποίηση της Δ.48, κ.4 των Θ. Π. Δ. με τον Περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ. 3) Διαδικαστικό Κανονισμό του 1999, Κ. Δ. Π. 5/99, ημερομηνίας 23/12/
2. Βλ. επίσης Iacovou Brothers (Constructions) Ltd v

(2000)1Β Α.Α.Δ. 1377 και A. Messios and Sons Ltd κ. α. ν Ανδρέας Λεωνίδα (Αρ. 2)

(2010)1 Α.Α.Δ. 1655. [xi] Βλ. Thinking Steel International B.V. n Caramondani Bros Public Co Ltd

(2012)1 Α.Α.Δ. 1460, Δημήτρης Κωνσταντίνου κ. α. ν Διευθυντής Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας

(2012)1 Α.Α.Δ. 1990 καιTariq Rashid v Αλκη Παπορη

(2012)1 Α.Α.Δ. 2710. [xii] Βλ Ησαϊας Ιωαννίδης ν Αστυνομίας

(2012)2 Α.Α.Δ. 640 και Μάριος Ουλούπη ν Γεώργιου Χρίστο κ. α.

(1999)1Γ Α.Α.Δ 1508. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο