ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΑΝΤΩΝΙΟΥ, Αρ. Αγωγής: 3051/11, 24/3/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A219 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3051/11 Μεταξύ: XXXXX ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ενάγοντα και XXXXX ΑΝΤΩΝΙΟΥ Εναγομένων Ημερομηνία: 24/03/2016 Eμφανίσεις: κ. Π. Χατζηπέτρος και κα Π.Τσαρτσαλή για Ενάγοντα-Αιτητή κ. Π. Χατζηπαναγιώτου για Εναγόμενο-Καθ'ου η Αίτηση ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση οικονομικής εξέτασης ημερομηνίας 07/01/2015) Η παρούσα Αίτηση ημερομηνίας 7/1/2015 αφορά κυρίως αιτούμενη οικονομική εξέταση του Εναγομένου - Καθ'ου η Αίτηση για αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του (απόφαση ημερομηνίας 26/4/2012) μέσω μηνιαίων δόσεων. Επιπλέον ζητούνται και άλλα διατάγματα, ανάμεσα σε αυτά διάταγμα με το οποίο ο εργοδότης του Καθ'ου η Αίτηση (ο οποίος εργάζεται στις Βρετανικές Βάσεις) αποκόπτει ποσό από τις απολαβές του Καθ'ου η Αίτηση. Ως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Αίτηση, έχει εκδοθεί εναντίον του Εναγομένου διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Εναγομένου - Καθ'ου η Αίτηση στις 3/7/
- Πράγματι, στο Τεκμήριο 2 που επισυναπτεται στην εν λόγω Ένορκη Δήλωση, φαίνεται ότι στα πλαίσια αίτησης στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας (Αρ. Αίτησης 54/2014) ημερ. 5/7/2013 -η οποία υποβλήθηκε από τον Ενάγοντα-Αιτητή στην παρούσα Αίτηση- εκδόθηκε στις 3/7/2014 διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του Εναγόμενου. Αυτό με προβλημάτισε ιδιαίτερα κατά τη διαδικασία. Παρά το ότι στην ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου (που δόθηκε στις 4/03/2015 από τη συνάδελφό μου Δικαστή κα Ε.Γεωργίου - Αντωνίου, Ε.Δ.) στα πλαίσια της παρούσας υπό κρίση Αίτησης, φαίνεται ότι η θέση του Επίσημου Παραλήπτη ήταν ότι δεν υπάρχει ένσταση στην αίτηση, πλην όμως δεν θα δοθεί οποιαδήποτε προνομιακή μεταχείριση στον Ενάγοντα-Αιτητή, ο οποίος κήρυξε τον Εναγόμενο - Καθ'ου η Αίτηση σε πτώχευση, ζήτησα εκ νέου τη θέση του Επίσημου Παραλήπτη ως προς το που θα αποδίδεται οιοδήποτε ποσό τυχόν διαταχθεί να καταβάλλεται βάσει διατάγματος μηνιαίων δόσεων και ως προς το εάν μπορεί να εκπροσωπείται δικαστικώς ο Ενάγων από δικό του δικηγόρο. Η θέση του Επίσημου Παραλήπτη ήταν ότι δεν φέρει ένσταση στην Αίτηση νοουμένου ότι τα ποσά για τα οποία ζητείται να εκδοθεί το διάταγμα θα αποδίδονται στον Επίσημο Παραλήπτη για να περιέλθουν προς όφελος των πιστωτών. Ανέφερε επίσης η ευπαίδευτη συνήγορος που εκπροσωπεί τον Επίσημο Παραλήπτη, ότι ο Εναγόμενος - Καθ'ου η Αίτηση μπορεί να εκπροσωπηθεί από δικηγόρο της αρεσκείας του. Με απασχόλησε επίσης το ζήτημα του διατάγματος αποκοπής απολαβών, εφόσον, με δεδομένο ότι ο Καθ'ου η Αίτηση είναι υπάλληλος των Βρετανικών Βάσεων, πιθανόν να τίθεται θέμα δικαιοδοσίας. Παρά το ότι έγινε επίδοση της Αίτησης, δεν επιδείχθηκε ενδιαφέρον από τον εργοδότη του Καθ'ου η Αίτηση να συμμετέχει στη διαδικασία. Ζήτησα επίσης να έχω και την τοποθέτηση του Γενικου Εισαγγελέα επί του θέματος -ένεκα της δικαιοδοτικής διάστασης του αιτούμενου διατάγματος και των ζητημάτων που μπορεί να εγείρονται.Στις 19/1/2016, αναφέρθηκε εκ μέρους του Γεν. Εισαγγελέα ότι δεν επιθυμεί να έχει θέση στη διαδικασία. Ο Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε σε κάθε περίπτωση Ειδοποίηση Προθεσης Ένστασης προβάλλοντας 7 Λόγους Ένστασης, οι οποίοι περιληπτικά αναφέρουν ότι εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση έχει εκδοθεί διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του στις 3/7/2014, κατόπιν αίτησης που υπέβαλε και προώθησε ο Αιτητής στην παρούσα αίτηση, ότι ο Αιτητής έχει με την έκδοση του διατάγματος παραλαβής επιλέξει δικαστικό διάβημα που θα ακολουθούσε εναντίον του αιτητή και δεν μπορεί να καταστεί προνομιούχος πιστωτής έναντι των υπόλοιπων πιστωτών του Καθ'ου η Αίτηης, ότι έπρεπε να προωθηθεί η πτωχευτική διαδικασία και όχι να επιζητείται προνομιακή μεταχείριση από τον Αιτητή εναντίον των υπόλοιπων πιστωτών, ότι ο Αιτητής ενώ αρχικά μετά την έκδοση απόφασης στην υπό των ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή, υπέβαλε αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής εναντίον της περιουσίας του Καθ'ου η Αίτηση γιατί θεωρούσε τον Καθ'ου η Αίτηση ότι είχε αδυναμία να καταβάλει το εξ' αποφάσεως χρέος του, τελικά προωθεί την παρούσα Αίτηση. Το Δικαστήριο ανέφερε στα μέρη ότι προέχει, εφόσον υπάρχει και Ένσταση από τον ίδιο τον Καθ'ου η Αίτηση στο να εξεταστεί σε σχέση με την οικονομική του κατάσταση, να εξετάσει αυτό το θέμα κατά προτεραιότητα, πριν προχωρήσει να εξετάσει το κατά πόσον μπορεί ή όχι και σε ποιο βαθμό να αποπληρώνει ο Καθ'ου η Αίτηση το εξ' αποφάσεως χρέος του μέσω μηνιαίων δόσεων. Έχω μελετήσει τις θέσεις των μερών. Έχω εντοπίσει επίσης δύο πρωτόδικες αποφάσεις του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεων (Τμήμα Δικαστηρίου Λευκωσίας) και συγκεκριμένα τις υποθέσεις Παναγιώτη Κυριάκου Αγκαστινιώτη ν. DIY Kyprianides Limited, Αρ. Αίτησης Ε124/06, απόφαση ημερομηνίας 9/12/2014 ως και την υπόθεση Ηρακλή Χαραλαμπίδη ν. Simon Gymnastic Center Ltd κ.α., Αρ. Αίτησης, Ε223/2011, απόφαση ημερομηνίας 5/12/
- Και στις 2 αυτές υποθέσεις το Δικαστήριο, παρά το ότι προχώρησε σε οικονομική εξέταση των εξ' αποφάσεως οφειλετών, τελικά απέρριψε τις αιτήσεις για καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέους μέσω μηνιαίων δόσεων, αφού εκδόθηκε εναντίον τους διάταγμα παραλαβής. Παραπέμπω στο ακόλουθο απόσπασμα από την Ηρακλή Χαραλαμπίδη (πιο πάνω): « Δυνατότητα έκδοσης Διατάγματος μηνιαίων δόσεων: Έχω εξετάσει τις αρχές που αφορούν την έκδοση διατάγματος αποπληρωμής εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Όμως, στην ενώπιον μου υπόθεση, εγείρεται και άλλο, σημαντικότατο θέμα: κατά πόσον δύναται να προωθηθούν μέτρα εκτέλεσης εναντίον του χρεώστη εφόσον έχει εκδοθεί ήδη διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του. Είναι σχετικές η παράγραφος 608 του συγγράμματος Halsbury's Lawsof England 3η έκδοση, Τόμος 2 και η σελίδα 70 του συγγράμματος Williams and Muir Hunter, The Law and Practice in Bankruptcy, 19η έκδοση. Πρώτον, στην περίπτωση που ο χρεώστης έχει ήδη κηρυχθεί σε πτώχευση, είναι η κρίση μου ότι, όσον αφορά ειδικά απαίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου για χρηματικό ποσό το οποίο απαιτείται από αυτόν και που αντιπροσωπεύει ενοίκια, ενόψει των προνοιών των άρθρων 9
(1), 34, 38
(1)(ε) και 117 του Κεφ. 5, αυτό μπορεί να διεκδικηθεί μόνο μέσω της διαδικασίας επαλήθευσης ενώπιον του Παραλήπτη της περιουσίας του χρεώστη. Δεύτερον, είναι η κρίση μου ότι εξ' αποφάσεως πιστωτής έχει δικαίωμα στο προϊόν μέτρων εκτέλεσης της απόφασης του εναντίον εξ' αποφάσεως οφειλέτη εφόσον τα μέτρα αυτά έχουν ολοκληρωθεί πριν την έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του εξ' αποφάσεως χρεώστη. Παραπέμπω στο εδάφιο
(2)του άρθρου 9 του Κεφ. 5 [3] που είναι πανομοιότυπο με το εδάφιο
(2)του άρθρου 7 του ΑγγλικούThe Bankruptcy Act 1914 [4]. Στη σελίδα 71 του συγγράμματος Williams and Muir Hunter, The Law and Practice in Bankruptcy (πιο πάνω), κάτω από την επικεφαλίδα Subsection
(2): Creditor holdingsecurity, αναφέρονται τα ακόλουθα: "The relation of the title of the trustee back to the date of the act of bankruptcy in no way affects secured creditors whose title accrued prior to that date; but most of the pre-1869 statutes contained a provision which deprived execution creditors of the benefit of their execution, if they had not realised by seizure and sale before the adjudication. .... But the 1883 Act, by section 45 (now section 40), restored and extended the principle of the old law applicable to execution creditors, who are now deprived of 'the benefit of the execution or attachment' unless it has been 'completed' before receiving order and without notice of a petition or available act of bankruptcy, i.e. an act 'available for a bankruptcy petition at the date of the presentation of the petition on which the receiving order is made' (s. 167)." Το άρθρο 40 του Αγγλικού The Bankruptcy Act 1914, το συναντούμε στη σελίδα 315 του ιδίου συγγράμματος [5] και είναι πανομοιότυπο με το άρθρο 44 του Κεφ. 5, τουλάχιστον ως προς τα εδάφια
(1)και
(3). Υπογραμμίζω ιδιαίτερα ότι γίνεται μνεία στην έκδοση του διατάγματος παραλαβής ως καταλυτική ημερομηνία, πριν ο χρεώστης κηρυχθεί, εάν κηρυχθεί, σε πτώχευση. Εξάλλου, η πτώχευση του χρεώστη θεωρείται ότι ανάγεται στο παρελθόν και αρχίζει από το χρόνο διάπραξης της πράξης πτώχευσης με βάση την οποία εκδόθηκε εναντίον του το διάταγμα παραλαβής (βλέπετε άρθρο 40 του Κεφ. 5). Στην παράγραφο 616 του συγγράμματος Halsbury's Laws of England (πιο πάνω), κάτω από την επικεφαλίδα Actions in respect of provable debts, αναφέρονταιταακόλουθα: "An action in respect of a debt or liability provable in bankruptcy commenced against the debtor before the receiving order may be stayed at any time after the petition has been presented against him [Υποσημείωση: "By order of the bankruptcy court, or the court where the action is pending, under the Bankruptcy Act, 1914 ss. 9, 167; and see Re Woods, Ex parte Ditton
(1876), 1 Ch. D. 557, C.A."] Similar actions which are commenced after the receiving order, without the leave of the court, will be stayed. After the receiving order an order for the payment of a judgment debt by instalments cannot be made against a debtor [Υποσημείωση: "Under the Debtors Act, 1869, s.5], if the debt is provable in bankruptcy [παραπομπή στην αυθεντία Re Nuthall, Ford v. Nuthall
(1891), 8 Morr. 106, C.A." [δική μου υπογράμμιση] Τρίτον,ειδικά για την εκτέλεση απόφασης δια της έκδοσης διατάγματος αποπληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις, στη σελίδα 78 του συγγράμματος Williams and Muir Hunter, The Law and Practice in Bankruptcy (πιο πάνω), κάτω από την επικεφαλίδα Remedies under Debtors Act 1869, αναφέρεται ότι: "Under section 5 of that Act a debtor cannot be arrested on committal order, nor can an order for payment by instalments of a provable debt be made after a receiving order", με παραπομπή στην αυθεντία Re Nuthall
(1891)8 Mor.
- Περισσότερα επί του ιδίου θέματος στην ανάλυση των άρθρων των νομοθεσιών The Debtors Acts 1869 and 1878, στη σελίδα 828 του ιδίου συγγράμματος [6]. Απόφαση: Έχω εξετάσει τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, σε περίπτωση που κριθεί ότι η τελική κατάληξη μου είναι λανθασμένη. Κρίνω πως, εάν δεν υπήρχε το Διάταγμα Παραλαβής, θα εδύνατο και θα έπρεπε να εκδοθεί διάταγμα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 2 για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του δια μηνιαίων δόσεων εκ €
- Ενόψει των πιο πάνω όμως και λόγω της ύπαρξης Διατάγματος Παραλαβής της περιουσίας του Καθ' ου η Αίτηση 2, ουδεμία διαταγή εκδίδεται για την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Η υπό εξέταση αίτηση απορρίπτεται. Υπό τις περιστάσεις κρίνω δίκαιο όπως μη εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα και ουδεμία διαταγή εκδίδεται.» Σημειώνω ότι οι Λόγοι Ένστασης που εγείρει ο Καθ'ου η Αίτηση βασίζονται κυρίως στην ισχυριζόμενη καταχρηστικότητα της Αίτησης. Δεν κρίνω ομως απαραίτητο να εξεταστούν επί του παρόντος, αφού η Αίτηση μηνιαίων δόσεων, πρέπει να απορριφθεί, ως καταχωρηθείσα (στις 7/1/2015), χωρίς προηγουμένως να ληφθεί η κατάλληλη άδεια, ως προέβλεπε το άρθρο 9 του Κεφ. 5 (Περί Πτωχεύσεως Νόμου), ως είχε και ίσχυε κατά το χρόνο εκείνο[1], το οποίο προέβλεπε τα εξής: «Αποτέλεσμα διατάγματος παραλαβής 9.-
(1)Με την έκδοση διατάγματος παραλαβής, επίσημος παραλήπτης θα καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του χρεώστη, και ακολούθως, εκτός όπως διατάσσεται από το Νόμο αυτό, κανένας πιστωτής στον οποίο ο χρεώστης οφείλει αναφορικά με οποιοδήποτε χρέος που δύναται να επαληθευτεί σε πτώχευση, δε θα έχει οποιαδήποτε θεραπεία εναντίον της περιουσίας ή του προσώπου του χρεώστη σχετικά με το χρέος ή θα εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία, εκτός κατόπι άδειας του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει: Νοείται ότι για χρέη, τα οποία δημιουργεί ο χρεώστης μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής, οποιοδήποτε πρόσωπο θα έχει το δικαίωμα να εγείρει οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία εναντίον του χρεώστη προσωπικά προς είσπραξη της απαίτησής του, χωρίς οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε πρόστιμο ήθελε επιβληθεί από οποιοδήποτε Δικαστήριο στο χρεώστη είτε πριν είτε μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής δε δύναται να επαληθευθεί εναντίον της πτωχευτικής περιουσίας και είναι πληρωτέο από το χρεώστη προσωπικά.
(2)Αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία η οποία άρχισε εναντίον χρεώστη πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής συνεχίζεται και μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής χωρίς να απαιτείται οποιαδήποτε άδεια του Δικαστηρίου ή τροποποίηση του τίτλου της αγωγής ή άλλης νόμιμης διαδικασίας.
(3)Μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής και πριν την έκδοση του διατάγματος κήρυξης του χρεώστη σε πτώχευση, ο χρεώστης είναι το μόνο πρόσωπο που δύναται να εγείρει ή υπερασπιστεί οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία που αφορά την περιουσία του: Νοείται ότι η αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία καταχωρείται υπό και/ή εναντίον του χρεώστη προσωπικά και μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής.
(4)Από την έκδοση του διατάγματος πτώχευσης, ο πτωχεύσας, με εξουσιοδότηση του επίσημου παραλήπτη ή του διαχειριστή και με άδεια του Δικαστηρίου και με τέτοιους όρους τους οποίους το Δικαστήριο δυνατό να επιβάλει, συμπεριλαμβανομένης και της ασφάλειας εξόδων, δύναται να εγείρει ή υπερασπιστεί οποιαδήποτε αγωγή ή άλλη νόμιμη διαδικασία που αφορά την περιουσία του.
(5)Τηρουμένων των προνοιών οποιουδήποτε άλλου νόμου, οποιοδήποτε χρηματικό ποσό ή περιουσία ανακτάται από τις προαναφερόμενες νομικές διαδικασίες σύμφωνα με τα εδάφια
(3)και
(4), θα περιέρχεται στον επίσημο παραλήπτη ή στο διαχειριστή.
(6)Μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής κανένας πιστωτής δε θα δικαιούται να εγγράψει απόφαση ή υποθήκη ή οποιαδήποτε άλλη επιβάρυνση επί της περιουσίας του χρεώστη.
(7)Το άρθρο όμως αυτό δεν θα επηρεάζει την εξουσία ασφαλισμένου πιστωτή να εκποιήσει ή άλλως πως να χειριστεί την ασφάλεια του με τον ίδιο τρόπο που θα εδικαιούτο να την εκποιήσει ή χειριστεί, αν το άρθρο αυτό δεν είχε θεσπιστεί.» Το άρθρο 2 του Κεφαλαίου 5, προσδιορίζει το «Δικαστήριο» στο οποίο ο Νόμος αναφέρεται, ως το Δικαστήριο που έχει πτωχευτική δικαιοδοσία. Η παρούσα Αίτηση, σχετίζεται μεν με συγκεκριμένη αγωγή που είχε ήδη καταχωρηθεί, αλλά κρίνω ότι, ούσα παρεπόμενη της έκδοσης απόφασης, στα πλαίσια εκτέλεσης της τελευταίας, εμπίπτει στο πεδίο του όρου «νόμιμη διαδικασία». Άλλωστε το άρθρο 11 του Νόμου αναφέρεται σε δυνατότητα του Δικαστηρίου να αναστείλει «αγωγή, εκτέλεση ή άλλη νόμιμη διαδικασία», εννοώντας δηλαδή (με βάση τη γραμματική ερμηνεία της εν λόγω διάταξης) ότι τόσο η αγωγή, όσο και τα μέτρα εκτέλεσης, εμπίπτουν στον ορισμό της «νόμιμης διαδικασίας» που αναφέρεται στο άρθρο 9
(4)ανωτέρω. Η παρούσα Αίτηση για καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέους μέσω μηνιαίων δόσεων συνιστά κατά την κρίση μου «νόμιμη διαδικασία» που καταχωρήθηκε μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής. Η απαίτηση του Ενάγοντα είναι εκκαθαρισμένη απαίτηση και μπορεί να επαληθευτεί σε πτωχευτική διαδικασία ( άρθρο 54
(3)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5) . Οπότε, με βάση και τα όσα ανέφερα αμέσως πιο πάνω, όφειλε ο Ενάγοντας- Καθ'ου η Αίτηση να λάμβανε άδεια από το Δικαστήριο προτού καταχωρήσει την παρούσα Αίτηση. Η παράλειψή του να το πράξει, οδηγεί σε απόρριψη την Αίτηση, εφόσον δεν τηρήθηκε η νόμω προβλεπόμενη πρόνοια για άδεια από το Δικαστήριο που ασκεί πτωχευτική δικαιοδοσία, δηλαδή το Δικαστήριο που εξέδωσε το διάταγμα παραλαβής. Επειδή εδώ έχουμε παρατυπία που δε σχετίζεται με μη συμμόρφωση με τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, αλλά με μη συμμόρφωση με προϋπόθεση που τάσσεται από Νόμο, δεν μπορεί αυτή να είναι θεραπεύσιμη με βάση τη Διαταγή 64 ( Earlsfield Steel Ltd ν. Joint Stock Company Elecgrometallurgical Steel Works Dneprospetsstal for AN Kyjmin,
(2009)1 Α.Α.Δ. 1350). Το Δικαστήριο οφείλει να εφαρμόζει το Νόμο και αυτό θα πράξει(Φυλακτού Αλέξανδρος και άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας,
(2013)3 Α.Α.Δ. 565). Ως εκ των πιο πάνω, η Αίτηση απορρίπτεται. Ο Εναγόμενος- Καθ'ου η Αίτηση δικαιούται σε έξοδα, εφόσον είχε τη συγκατάθεση του Επίσημου Παραλήπτη στο να υπερασπιστεί τον εαυτό του μέσω δικηγόρου, αλλά ούτως ή άλλως δεν υπάρχει -με βάση τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου- εναντίον του διάταγμα πτώχευσης αλλά μόνο παραλαβής (βλ. αρ. 9
(3)Κεφ. 5- ανωτέρω- ως είχε κατά την καταχώρηση της Αίτησης αλλά και ως σήμερα ισχύει τροποποιημένο). Οπότε η Αίτηση απορρίπτεται και ακολουθώντας το αποτέλεσμά της επιδικάζονται τα έξοδα της Αίτησης υπέρ του Εναγομένου- Καθ'ου η Αίτηση και εναντίον του Αιτητή-Ενάγοντα, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ............) Ξενής Ξενοφώντος Προσωρινός Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1]Σημειώνεται ότι παρόμοια πρόνοια υπάρχει και σήμερα σε σχέση με διατάγματα πτώχευσης μετά και τον τροποποιητικό Νόμο 62(Ι)/2015. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο