← Κύπρος

ALKIDAS κ.α. ν. ADBOARD MEDIA LIMITED, Αριθ. 1209/2016, 7/11/2016

ALKIDAS κ.α. ν. ADBOARD MEDIA LIMITED, Αριθ. 1209/2016, 7/11/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A221 Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω Λάρνακας Ενώπιον Ξ.Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αριθ. 1209/2016 Μεταξύ :

  1. XXXXX ALKIDAS TEBBEN
  2. XXXXX CONSTANTINE ALKIDAS
  3. XXXXX ALKIDAS JACOBY Ενάγοντες -και- ADBOARD MEDIA LIMITED Εναγόμενη Ημερομηνία: 7/11/2016 Εμφανίσεις: κα Β.Χριστοδουλίδου για Ενάγοντες-Αιτητές για Μαυρομάτης & Χριστοδουλίδου Δ.Ε.Π.Ε. κ. A.Πετρίδης για Πολύκαρπος Δ.Πετρίδης & Σια για Εναγόμενους-Καθ'ων η Αίτηση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε Αίτηση ημερομηνίας 14/7/2016 για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Το αντικείμενο της Αίτησης - Οι Θέσεις των 2 Πλευρών Με την υπό κρίση Αίτηση (η οποία καταχωρήθηκε ως μονομερής Αίτηση και κατέστη διά κλήσεως με οδηγίες του Δικαστηρίου στις 15/7/2010), οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται τα ακόλουθα από το Δικαστήριο: «1.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη όπως προβεί εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος ή εντός χρονικού διαστήματος που θα διατάξει το Δικαστήριο σε απομάκρυνση και/ή μετακίνηση των διαφημιστικών πινακίδων και/ή κατασκευασμάτων που έχει τοποθετήσει και/ή εγκαταστήσει εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο XXXXX, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου.
  4. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύσει στην Εναγόμενη να προβεί σε τοποθέτηση και/ή εγκατάστασης οποιασδήποτε άλλης διαφημιστικής πινακίδας ή κατασκευάσματος εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο XXXXX, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου.
  5. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτής από του να επεμβαίνουν παράνομα στην ακίνητη περιουσία των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/XXXXX, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο XXXXX, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.
  6. Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κρίνει εύλογη και/ή δίκαιη το Σεβαστό Δικαστήριο.
  7. Έξοδα της παρούσας αίτησης πλέον ΦΠΑ πλέον έξοδα επίδοσης.» Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση, παρατίθενται σε Ένορκη Δήλωση του εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του δικηγόρου κ. Σταύρου Γ. Μαυρομάτη από την Λάρνακα. Όπως αναφέρεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομμάτη (επί λέξει): «
  8. Είμαι δικηγόρος και διευθυντής στη Δικηγορική Εταιρεία Μαυρομάτης & Χριστοδουλίδου Δ.Ε.Π.Ε οι οποίοι είναι οι δικηγόροι των Εναγόντων στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό Αγωγή και Αίτηση, γνωρίζω πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους Ενάγοντες να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση.
  9. Η ανάγκη για υποστήριξη της Αίτησης των Εναγόντων/Αιτητών για έκδοση προσωρινού διατάγματος από δική μου ένορκη δήλωση και η ανάγκη για παρουσίαση των ουσιωδών γεγονότων από εμένα προέρχεται από το γεγονός ότι οι Ενάγοντες/Αιτητές είναι μόνιμοι κάτοικοι των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Οι επαγγελματικές και προσωπικές τους υποχρεώσεις δεν τους επιτρέπουν να ταξιδέψουν στην Κύπρο για σκοπούς υπογραφής ένορκης δήλωσης που να συνοδεύει την υπό αναφορά αίτηση.
  10. Έχω πλήρη γνώση των γεγονότων που σχετίζονται με την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή και αίτηση. Η γνώση μου αυτή προκύπτει από τον χειρισμό της υπόθεσης και από συνομιλίες που είχα με τους Ενάγοντες τόσο προσωπικές κατά την πρόσφατη επίσκεψή τους στην Κύπρο όσο και τηλεφωνικές αλλά και δια ηλεκτρονικού ταχυδρομείου.
  11. Τα όσα αναφέρω στην παρούσα ένορκη δήλωση τα γνωρίζω είτε από τον χειρισμό της υπόθεσης είτε τα έχω πληροφορηθεί από τους Ενάγοντες.
  12. Οι Ενάγοντες είναι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του Ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μερίδιο 1/6 έκαστος. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφα των τίτλων ιδιοκτησίας των Εναγόντων τα οποία επισυνάπτω ως Δέσμη Τεκμηρίων
  13. Εξ΄ όσων έχω πληροφορηθεί από τον Ενάγοντα 2 ο προηγούμενος αριθμός του υπό αναφορά Τεμαχίου ήταν ΧΧΧΧΧ. Οι συνιδιοκτήτες των λοιπών 3/6 του Ακινήτου είναι η ΧΧΧΧΧΧ Χαχολιάδου και η ΧΧΧΧΧΧ Χαχολιάδη. Σημειώνω ότι μεταξύ των Συνιδιοκτητών δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία διανομής και ως εκ τούτου είναι όλοι εξ΄ αδιαιρέτου ιδιοκτήτες επί του όλου του Ακινήτου.
  14. Οι Ενάγοντες είναι μεταξύ τους αδέρφια και με τους λοιπούς συνιδιοκτήτες είναι ξαδέρφια. Αρχικά το μερίδιο των Εναγόντων ήταν εγγεγραμμένο επ΄ ονόματι του πατέρα τους ΧΧΧΧΧ Αλκίδα ο οποίος περί το έτος 2015 τους το έχει μεταβιβάσει.
  15. Το υπό αναφορά ακίνητο εφάπτεται των Λεωφόρων Γρίβα Διγενή και Λεμεσού.
  16. Η Εναγόμενη είναι ιδιωτική εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στο Μητρώο του Εφόρου Εταιρειών συμφώνως των προνοιών του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ.
  18. Η Εναγόμενη ασχολείται μεταξύ άλλων με την τοποθέτηση διαφημιστικών πινακίδων. Οι εν λόγω διαφημιστικές πινακίδες τοποθετούνται από την Εναγόμενη σε ακίνητα, οικόπεδα, οικοδομές και σε αυτές διαφημίζονται υπηρεσίες ή προϊόντα πελατών τους έναντι ανταλλάγματος.
  19. Οι Ενάγοντες 1 και 2 επισκέφτηκαν την Κύπρο περί τα τέλη Απριλίου του έτους
  20. Κατά την τελευταία αυτή τους επίσκεψη διαπίστωσαν ότι υπήρχαν εντός του υπό αναφορά ακινήτου τοποθετημένες 2 διαφημιστικές πινακίδες μεγάλου μεγέθους. Διαπίστωσαν λίγες ημέρες μετά ότι οι εν λόγω διαφημιστικές πινακίδες ανήκαν στην Εναγόμενη και τοποθετήθηκαν από αυτήν. Στις διαφημιστικές πινακίδες διαφημίζονταν προϊόντα ή υπηρεσίες προφανώς πελατών της Εναγομένης. Ο Ενάγοντας 2 έλαβε από το κινητό του τηλέφωνο κάποιες φωτογραφίες τις οποίες ακολούθως εκτύπωσε. Έχω στην κατοχή μου τις εν λόγω φωτογραφίες τις οποίες επισυνάπτω ως Δέσμη Τεκμηρίων
  21. Στις φωτογραφίες αυτές φαίνονται οι πινακίδες που τοποθετήθηκαν από την Εναγόμενη στην οποία διαφημίζονται προϊόντα των πελατών τους.
  22. Περαιτέρω κατά την επίσκεψή τους στο υπό αναφορά ακίνητο, οι Ενάγοντες διαπίστωσαν ότι εντός αυτού υπήρχαν σταθμευμένα πάρα πολλά αυτοκίνητα. Μετά από πληροφορίες που έλαβαν οι Ενάγοντες διαπίστωσαν ότι το εν λόγω ακίνητο χρησιμοποιείτο μεταξύ άλλων ως χώρος στάθμευσης από πολίτες οι οποίοι εξυπηρετούνταν κυρίως από το Τμήμα του Φόρου Εισοδήματος το κτίριο του οποίου είναι απέναντι από την μια πλευρά του υπό αναφορά ακινήτου.
  23. Οι Ενάγοντες ενημέρωσαν τους δικηγόρους τους ότι ουδέποτε έδωσαν συγκατάθεση ή εξουσιοδότηση για τοποθέτηση των εν λόγω διαφημιστικών πινακίδων.
  24. Στις 10/05/16 οι Ενάγοντες δια μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν στην Εναγόμενη επιστολή με την οποία τους ενημέρωσαν ότι οι πινακίδες τοποθετήθηκαν παράνομα στο ακίνητο των Εναγόντων και τους κάλεσαν όπως εντός 15 ημερών προβούν σε μετακίνησή τους. Η εν λόγω επιστολή επιδόθηκε στην Εναγόμενη την 11/05/
  25. Έχω στην κατοχή μου την εν λόγω επιστολή μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσης την οποία και επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  27. Την 18/05/16 η Εναγόμενη απέστειλε δια μέσω των Δικηγόρων της επιστολή στους Δικηγόρους των Εναγόντων. Με την εν λόγω επιστολή η Εναγόμενη ισχυρίστηκε τα ακόλουθα: i. Ότι η τοποθέτηση των διαφημιστικών πινακίδων έγινε κατόπιν διευθέτησης και άδειας παραχωρηθείσας στην Εναγόμενη από τον Δήμο Λάρνακας. ii. Είχε λεχθεί στην Εναγόμενη ότι το ακίνητο είχε απαλλοτριωθεί. iii. Η Εναγόμενη δεν είχε πρόθεση να επέμβει στο εν λόγω ακίνητο εντός του οποίου υπήρχαν σταθμευμένα πολλά οχήματα προς πώληση και η Εναγόμενη μετά από διευθέτηση με τον Δήμο Λάρνακας προέβηκε σε όλες τις ενέργειες και με δικά της έξοδα τα οχήματα μετακινήθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους. iv. Η αταξία που υπήρχε εντός του ακινήτου έπαυσε λόγω ενεργειών της Εναγομένης.
  28. Περαιτέρω με την ίδια επιστολή η Εναγόμενη υπέβαλε άνευ βλάβης πρόταση στους Ενάγοντες για ενοικίαση του χώρου που καταλαμβάνουν οι δύο διαφημιστικές πινακίδες έναντι του ποσού των €.2.000 αφού οι Ενάγοντες αποδείξουν τα ιδιοκτησιακά τους δικαιώματα. Περαιτέρω στα πλαίσια της συμφωνίας που προτάθηκε να υπογραφεί οι Ενάγοντες θα έπρεπε περαιτέρω να συγκατατεθούν στην αντικατάσταση των 2 υφιστάμενων πινακίδων με νέου τύπου αλλά του ίδιου μεγέθους.
  29. Έχω στην κατοχή μου αντίγραφο της εν λόγω επιστολής το οποίο επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  31. Με επιστολή των Δικηγόρων τους ημερομηνίας 18/05/16 οι Ενάγοντες ενημέρωσαν τους Δικηγόρους της Εναγομένης ότι είναι οι νόμιμοι δικαιούχοι και κάτοχοι του ακινήτου και ότι αυτό δεν έχει απαλλοτριωθεί. Περαιτέρω ότι οι όποιες ενέργειες έγιναν εντός του ακινήτου έγιναν άνευ εξουσιοδότησης, γνώσης ή συγκατάθεσης των Εναγόντων. Με την εν λόγω επιστολή ενημέρωσαν την Εναγόμενη ότι οι Ενάγοντες δεν ενδιαφέρονται να προβούν σε ενοικίαση ή παραχώρηση χρήσης οποιουδήποτε μέρους του ακινήτου και κάλεσαν εκ νέου την Εναγόμενη να προβεί σε απομάκρυνση των πινακίδων εντός προθεσμίας 10 ημερών. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή ημερομηνίας 18/05/16 η οποία στάληκε στους δικηγόρους της Εναγομένης δια τηλεομοιοτύπου και την επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  33. Ακολούθως και επειδή η Εναγόμενη δεν προέβη σε οποιαδήποτε ενέργεια απομάκρυνσης των πινακίδων, οι Ενάγοντες δια μέσω των δικηγόρων τους απέστειλαν στον Δήμο Λάρνακας επιστολή ημερομηνίας 09/06/15 με την οποία τον ενημέρωναν για τα πιο πάνω γεγονότα και τους ισχυρισμούς της Εναγομένης. Περαιτέρω κάλεσαν τον Δήμο Λάρνακας να τους ενημερώσει κατά πόσο δόθηκε συγκατάθεση ή άδεια για τοποθέτηση των πινακίδων (ως η Εναγόμενη ισχυρίστηκε) και κατά πόσο έχουν στην κατοχή τους οποιαδήποτε στοιχεία απαλλοτρίωσης. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή ημερομηνίας 09/06/16η οποία στάληκε δια τηλεομοιοτύπου και την επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  34. Επιθυμώ να διευκρινίσω ότι εκ λάθους στα στοιχεία του Παραλήπτη της επιστολής καταγράφηκε το όνομα της Εναγομένης αντί του Δήμου Λάρνακας. Είναι πλην όμως ξεκάθαρο τόσο από το περιεχόμενο της επιστολής όσο και από τον αριθμό τηλεομοιοτύπου στον οποία απεστάλη ότι η επιστολή απευθυνόταν στον Δήμο Λάρνακας και όχι στην Εναγομένη.
  35. Ακολούθως οι δικηγόροι των Εναγόντων επικοινώνησαν τηλεφωνικά με τον αρμόδιο λειτουργό του Δήμου Λάρνακας στον οποίο εξέθεσαν τα γεγονότα. Ο αρμόδιος λειτουργός κ. Παρπόττας τους ενημέρωσε ότι το εν λόγω ακίνητο είχε στο παρελθόν απαλλοτριωθεί πλην όμως το Διάταγμα απαλλοτρίωσης ακυρώθηκε κατόπιν απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου σε προσφυγή που καταχωρήθηκε από τους τότε ιδιοκτήτες. Περαιτέρω ενημέρωσε τους δικηγόρους των Εναγόντων ότι θα έπρεπε να κοινοποιηθεί στον Δήμο Λάρνακας το γεγονός ότι οι ιδιοκτήτες του ακινήτου δεν συγκατατίθενται στην τοποθέτηση ή παραμονή των πινακίδων στο τεμάχιό τους.
  36. Μετά την εν λόγω συνομιλία, την 14/06/16 οι Ενάγοντες απέστειλαν δια μέσω των δικηγόρων τους εκ νέου επιστολή στον Δήμο Λάρνακας και ειδικότερα στον Δημοτικό Μηχανικό με την οποία τους ενημέρωσαν ότι οι Ενάγοντες δεν συγκατατίθενται στην τοποθέτηση ή παραμονή των εν λόγω πινακίδων στο τεμάχιό τους και ότι επιθυμούν την άμεση απομάκρυνσή τους. Περαιτέρω κάλεσαν τον Δήμο Λάρνακας όπως ανακαλέσει την άδεια για τοποθέτηση των πινακίδων και καλέσει την Εναγόμενη να προβεί σε απομάκρυνσή τους. Έχω στην κατοχή μου την εν λόγω επιστολή ημερομηνίας 14/06/16 η οποία απεστάλη δια τηλεομοιοτύπου και την επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  38. Επιθυμώ να διευκρινίσω στο σημείο αυτό ότι ο Δήμος Λάρνακας είναι η αρμόδια με βάση την σχετική νομοθεσία αρχή για να χορηγεί άδειες τοποθέτησης διαφημιστικών πινακίδων εντός ακινήτου που ευρίσκονται στα δημοτικά όρια του Δήμου Λάρνακας.
  39. Ευθύς αμέσως ο Δήμος Λάρνακας απέστειλε στην Εναγόμενη ειδοποίηση με την οποία κάλεσε την Εναγόμενη όπως προβεί σε απομάκρυνση των πινακίδων εντός 15 ημερών. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε στους δικηγόρους των Εναγόντων. Έχω στην κατοχή μου την επιστολή του Δήμου Λάρνακας προς την Εναγομένη ημερομηνίας 16/06/16 την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  41. Παρά του ότι η προθεσμία που δόθηκε από τον Δήμο Λάρνακας έχει παρέλθει και παρά του ότι οι Ενάγοντες κάλεσαν επανειλημμένα την Εναγόμενη να προβεί σε απομάκρυνση των διαφημιστικών πινακίδων από το τεμάχιό τους η Εναγόμενη δεν έχει προβεί σε καμία ενέργεια και οι πινακίδες ευρίσκονται μέχρι και σήμερα εντός του ακινήτου των Εναγόντων. Έχω στην κατοχή μου φωτογραφίες οι οποίες δεικνύουν τις μέχρι σήμερα τοποθετημένες πινακίδες. Οι εν λόγω φωτογραφίες έχουν ληφθεί από εμένα προσωπικά από το κινητό μου τηλέφωνο στις 13/07/16 και τις επισυνάπτω ως Δέσμη Τεκμηρίων
  43. Υπό το φως τω ανωτέρω γεγονότων οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή εναντίον της Εναγομένης καθώς και την επίδικη αίτηση με την οποία ζητείται η έκδοση διατάγματος για απομάκρυνση και μετακίνηση των διαφημιστικών πινακίδων καθώς και διατάγματος που να εμποδίζει την Εναγόμενη από του να επεμβαίνει παράνομα στο ακίνητο των Εναγόντων και να τοποθετεί οποιεσδήποτε άλλες πινακίδες ή κατασκευάσματα.
  44. Από τα όσα παρατίθενται ανωτέρω προκύπτει πιστεύω ξεκάθαρα ότι η Εναγόμενη παρεμβαίνει παράνομα στο ακίνητο των Εναγόντων και ότι η τοποθέτηση και διατήρηση των υπό αναφορά διαφημιστικών πινακίδων συνιστά παράνομη επέμβαση επί της περιουσίας των Εναγόντων.
  45. Οι Ενάγοντες είναι συνιδιοκτήτες του ακινήτου και έχουν δικαίωμα να αποφασίζουν κατά πόσο αποδέχονται την τοποθέτηση οποιουδήποτε αντικειμένου ή οικοδομήματος εντός του ακινήτου τους. Ως έχω πληροφορηθεί από τον Ενάγοντα 2 ούτε οι λοιποί ιδιοκτήτες (πλην των Εναγόντων) συγκατατέθηκαν στην τοποθέτηση και διατήρηση των υπό αναφορά πινακίδων. Σε κάθε όμως περίπτωση αυτό δεν έχει οποιαδήποτε σημασία καθότι ως αναφέρω ανωτέρω μεταξύ των συνιδιοκτητών δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία διανομής. Ως εκ τούτου όλοι είναι συνιδιοκτήτες επί του όλου και έχουν εξ΄ αδιαιρέτου μερίδιο επί του ακινήτου. Συνεπώς η συγκατάθεση για τοποθέτηση των πινακίδων θα έπρεπε να είχε δοθεί από όλους τους συνιδιοκτήτες.
  46. Η Εναγόμενη εταιρεία ποτέ δεν εξασφάλισε συγκατάθεση από τους Ενάγοντες για τοποθέτηση των εν λόγω πινακίδων. Συνεπώς η τοποθέτησή τους είναι παράνομη. Διευκρινίζω ότι οι Ενάγοντες δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν πότε ακριβώς οι διαφημιστικές πινακίδες τοποθετήθηκαν εντός του ακινήτου τους. Και τούτο διότι είναι μόνιμοι κάτοικοι εξωτερικού. Η ύπαρξη των πινακίδων διαπιστώθηκε από τους Ενάγοντες στα τέλη Απριλίου του 2016 όταν επισκέφτηκαν την Κύπρο.
  47. Αναφέρω στο σημείο αυτό ότι το διάταγμα απαλλοτρίωσης του υπό αναφορά ακινήτου ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο τον Ιούλιο του
  48. Έχω στην κατοχή μου την σχετική απόφαση την οποία επισυνάπτω ως Τεκμήριο
  49. Αλλά ακόμα και εάν η Εναγόμενη δεν γνώριζε ότι το ακίνητο ήταν ιδιοκτησίας των Εναγόντων (κάτι που όφειλε να γνωρίζει) και θεωρούσε ότι ήταν απαλλοτριωμένο στις 11/05/16 όταν και επιδόθηκε σε αυτήν η επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων έλαβαν γνώση ότι οι Ενάγοντες δεν είναι σύμφωνοι με την τοποθέτηση και παραμονή των πινακίδων και ότι επιθυμούσαν την απομάκρυνσή τους.
  50. Ακολούθως με την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόντων ημερομηνίας 18/05/16 η Εναγόμενη έλαβε γνώση του ότι οι Ενάγοντες δεν επιθυμούσαν να παραχωρήσουν σε αυτήν οποιονδήποτε δικαίωμα χρήσης ή ενοικίασης οποιουδήποτε μέρους του ακινήτου και ότι αντιθέτως επέμεναν στην απομάκρυνσή τους.
  51. Περαιτέρω πιστεύω ότι από το περιεχόμενο της επιστολής του δικηγόρου της Εναγομένης προς τους δικηγόρους των Εναγόντων προκύπτει κατά τρόπο σαφή ότι το γεγονός ότι ουδέποτε δόθηκε συγκατάθεση από τους Ενάγοντες για τοποθέτηση των πινακίδων δεν αμφισβητείται. Αλλά σε κάθε περίπτωση ακόμα και το υπόβαθρο επί του οποίου στηρίκτηκε το δικαίωμα της Εναγομένης για τοποθέτηση των πινακίδων ήτοι η συγκατάθεση ή άδεια του Δήμου Λάρνακας έχει αρθεί αφού ο ίδιος ο Δήμος έχει καλέσει την Εναγόμενη να προβεί σε μετακίνηση των πινακίδων.
  52. Τα όσα αναφέρω ανωτέρω τεκμηριώνουν ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση το οποίο στηρίζεται στην παράνομη επέμβαση της Εναγομένης στο ακίνητο των Εναγόντων και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής των Εναγόντων με βάση την μαρτυρία που παραθέτω ανωτέρω.
  53. Περαιτέρω πιστεύω ότι σε περίπτωση μη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος θα υπάρχει δυσκολία για απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο. Είναι φανερό από τα πιο πάνω ότι η Εναγόμενη δεν έχει πρόθεση να συμμορφωθεί ούτε με τις ειδοποιήσεις των Εναγόντων αλλά ούτε με την ειδοποίηση της Αρμόδιας Αρχής ήτοι του Δήμου Λάρνακας. Ως εκ τούτου είναι προφανές ότι η παρανομία θα συνεχιστεί σε περίπτωση που η Εναγόμενη αφεθεί προς τούτο και δεν εμποδιστεί με την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Περαιτέρω η ύπαρξη και διατήρηση των πινακίδων πιθανόν να προκαλέσει ζημιά ή φθορά στο ακίνητο των Εναγόντων ενώ την ίδια στιγμή η Εναγόμενη αθέμιτα και παράνομα εκμεταλλεύεται το ακίνητο αυτό αποκομίζοντας όφελος εις βάρος των Εναγόντων οι οποίοι εμποδίζονται με τον τρόπο αυτό να το εκμεταλλευτούν με τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυμούν.
  54. Επιθυμώ να αναφέρω στο σημείο αυτό ότι η Εναγόμενη είχε περί τα τέλη Απριλίου ξεκινήσει την διαδικασία εγκατάστασης ακόμα δύο πινακίδων και τούτο διαπιστώθηκε από τον Ενάγοντα 2 όταν κατά τον τότε χρόνο επισκέφτηκε το ακίνητο. Συγκεκριμένα ο Ενάγοντας 2 είχε διαπιστώσει ότι λάμβαναν χώρα στο ακίνητο εργασίες κατασκευής της αναγκαίας υποδομής με τσιμέντο με στόχο την εγκατάσταση και τοποθέτηση δύο ακόμη πινακίδων. Μάλιστα ο Ενάγοντας 2 πληροφορήθηκε από γειτονικό υποστατικό και ειδικότερα από την Εταιρεία ή επιχείρηση με την επωνυμία GS - Plas - Tech που γειτνιάζει με το ακίνητο ότι η Εναγόμενη κατέβαλε σε αυτήν κάποιο ποσό για παραχώρηση ηλεκτρικού ρεύματος για σκοπούς των δύο πινακίδων.
  55. Οι νέες πινακίδες μέχρι σήμερα δεν έχουν εγκατασταθεί και δεν έχω υπόψη μου αν συνεχίζονται οι εργασίες τους. Ενδεχομένως λόγω των επιστολών που έχουν αποσταλεί η Εναγόμενη να αποφάσισε να μην προχωρήσει. Παραταύτα ως εμφαίνεται και στις φωτογραφίες που επισυνάπτω υπάρχουν πέραν των πινακίδων και δύο κράσπεδα από τσιμέντο στα οποία εμφαίνονται να εξέχουν βίδες ή σίδερο τα οποία δημιουργούν εύλογα την πεποίθηση ότι θα αποτελούσαν την βάση για εγκατάσταση νέων πυλώνων με πινακίδες. Επαναλαμβάνω δεν γνωρίζω κατά πόσο η Εναγόμενη έχει εγκαταλείψει την πρόθεσή της να εγκαταστήσει και τοποθετήσει τις νέες πινακίδες.
  56. Ειλικρινά πιστεύω ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να σταματήσει και εμποδίσει την συνέχιση της παράνομης ενέργειες της Εναγομένης δια της έκδοσης διατάγματος απομάκρυνσης και μετακίνησής τους από το Τεμάχιο των Εναγόντων. Τονίζω ότι η διατήρηση των πινακίδων στο υπό αναφορά Τεμάχιο είναι παράνομη τόσο γιατί είναι άνευ συγκατάθεσης των ιδιοκτητών όσο και γιατί είναι άνευ αδείας από την Αρμόδια Αρχή ήτοι τον Δήμο Λάρνακας.
  57. Περαιτέρω πιστεύω ότι είναι κατεπείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Καταρχήν το Δικαστήριο θα πρέπει πιστεύω να εμποδίσει την συνέχιση της ολοφάνερης παρανομίας και παράνομης επέμβασης που λαμβάνει χώρα εντός του ακινήτου των Εναγόντων. Επίσης το Δικαστήριο θα πρέπει να σταματήσει το παράνομο όφελος που η Εναγόμενη αποκομίζει από τις παράνομες και αθέμιτες ενέργειές της εις βάρος των Εναγόντων. Το ουσιαστικότερο όμως είναι ότι ανά πάσα στιγμή πιθανόν να επισυμβεί λόγω της τοποθέτησής τους ατύχημα και να προκληθεί είτε ζημιά στην περιουσία τρίτων προσώπων είτε βλάβη στην σωματική ακεραιότητα τρίτων προσώπων.
  58. Ειδικότερα αναφέρω ότι όπως εμφαίνεται και από τις φωτογραφίες που παρουσιάζω, οι διαφημιστικές πινακίδες είναι μεγάλου μεγέθους ενώ στην βάση αυτών υπάρχουν κατασκευές οι οποίες πιθανόν να αποδειχθούν και οι ίδιες επικίνδυνες. Επίσης οι Ενάγοντες λόγω του ότι η τοποθέτησή των πινακίδων από την Εναγόμενη ήταν αποτέλεσμα αυθαίρετης ενέργειας δεν είναι σε θέση να γνωρίζουν κατά πόσο τηρήθηκαν όλοι οι κανόνες ασφάλειάς τους, εάν εν τέλει έχουν ασφαλώς τοποθετηθεί ή εάν αποτελούν κίνδυνο για τα πρόσωπα που εισέρχονται εντός του ακινήτου.
  59. Περαιτέρω κίνδυνο δημιουργούν πιστεύω και τα δύο τσιμεντένια κράσπεδα ιδιαίτερα κατά τις βραδινές ή απογευματινές ώρες αφού δημιουργούν κρυφό κίνδυνο και παγίδα για τους περαστικούς ή όσους εισέρχονται και διέρχονται.
  60. Ως αναφέρω και ανωτέρω το εν λόγω ακίνητο χρησιμοποιείται από το κοινό καθημερινά ως χώρος στάθμευσης των οχημάτων τους για σκοπούς επίσκεψης στις υπηρεσίες που υπάρχουν στην περιοχή και κυρίως στο Τμήμα Εσωτερικών Προσόδων. Περαιτέρω στην υπάρχουν διάφορες εμπορικά καταστήματα από τα οποία το κοινό εξυπηρετείται καθημερινά. Εξ΄ όσων γνωρίζω δεκάδες κόσμου καθημερινά εισέρχεται εντός του υπό αναφορά ακινήτου. Το γεγονός αυτό είναι εις γνώση των Εναγόντων παρά ταύτα στο παρόν στάδιο οι Ενάγοντες δεν έχουν αποφασίσει να λάβουν μέτρα για παρεμπόδιση του κοινού από του να εισέρχεται εντός του ακινήτου.
  61. Υπάρχει συνεπώς καθημερινά ο κίνδυνος υπό το φως των όσων αναφέρω ανωτέρω να προκληθεί ατύχημα για το οποίο οι Ενάγοντες ως ιδιοκτήτες και κάτοχοι του ακινήτου πιθανόν να καταστούν υπεύθυνοι.
  62. Με βάση τα ανωτέρω ειλικρινά πιστεύω ότι σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων πιθανόν να είναι δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο ενώ η έκδοση των διαταγμάτων καθίσταται για τους λόγους αυτούς κατεπείγουσα.
  63. Για σκοπούς πλήρης αποκάλυψης των γεγονότων της υπόθεσης επισημαίνω ότι στην Λεωφόρο Γρίβα Διγενή επί της οποίας εφάπτεται το υπό αναφορά ακίνητο λαμβάνουν χώρα τις τελευταίες περίπου 7 ημέρες κατασκευαστικά έργα από το Συμβούλιο Αποχετεύσεων Λάρνακας. Αποτέλεσμα των έργων αυτών, μέρος της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή είναι κλειστό συμπεριλαμβανομένης και της βασικής εισόδου από την οποία το κοινό εισερχόταν στο ακίνητο. Παρά ταύτα εξακολουθεί να υπάρχει από παράπλευρη οδό πρόσβαση στο ακίνητο και πολίτες και οχήματα εξακολουθούν καθημερινά να εισέρχονται και να σταθμεύουν εντός του ακινήτου. Περαιτέρω διευκρινίζω ότι πρόσβαση θα είχε και η Εναγόμενη για σκοπούς μετακίνησης των πινακίδων προς συμμόρφωση με τις σχετικές ειδοποιήσεις που έλαβε από τους Ενάγοντες και τον Δήμο Λάρνακας.
  64. Περαιτέρω πιστεύω ότι τα γεγονότα που παραθέτω και οι ενέργειες που έλαβαν οι Ενάγοντες καταδεικνύουν ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε καθυστέρηση στην λήψη μέτρων εναντίον της Εναγομένης και ειδικότερα στην υποβολή του αιτήματος για έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Επαναλαμβάνω ότι οι Ενάγοντες έλαβαν γνώση για την ύπαρξη των πινακίδων περί τα τέλη Απριλίου και σχεδόν άμεσα αιτήθηκαν δια μέσω των δικηγόρων τους την μετακίνηση των παρανόμως τοποθετηθείσων πινακίδων. Μετά την ανταλλαγή αλληλογραφίας με τους δικηγόρους της Εναγομένης οι Ενάγοντες δια μέσω των δικηγόρων τους απευθύνθηκαν στον Δήμο Λάρνακας για σκοπούς συλλογής των αναγκαίων πληροφοριών και λήψη ενεργειών. Λαμβάνοντας δε υπόψη ότι η επιστολή του Δήμου Λάρνακας με την οποία κλήθηκε η Εναγόμενη να μετακινήσει της πινακίδες θα πρέπει να έχει παραληφθεί από την Εναγόμενη περί τις 17 ή 20 Ιουνίου τότε η δεκαπενθήμερη προθεσμία που δόθηκε από τον Δήμο Λάρνακας έληξε αρχές Ιουλίου. Αφού οι Ενάγοντες διαπίστωσαν μέσω των δικηγόρων τους ότι οι πινακίδες δεν μετακινήθηκαν, έδωσαν οδηγίες για λήψη νομικών μέτρων και καταχώριση της παρούσας αγωγής και αίτησης.
  65. Διευκρινίζω ότι ήταν ουσιαστικό να αναμένουν την ειδοποίηση του Δήμου Λάρνακας και την πάροδο της δοθείσας από αυτόν προθεσμίας καθότι η μη συμμόρφωση της Εναγομένης με αυτήν ενδυναμώνει πιστεύω την υπόθεση των Εναγόντων αφού η διατήρηση των πινακίδων καθίσταται παράνομη και για ακόμα ένα λόγο ήτοι γιατί έχει καταστεί άνευ αδείας της Αρμόδιας Αρχής ήτοι του Δήμου Λάρνακας.
  66. Επιθυμώ επίσης να αναφέρω ότι ρόλο στην ολιγοήμερη καθυστέρηση που υπήρξε από την λήξη της δοθείσας από τον Δήμο Λάρνακας προθεσμίας μέχρι και την καταχώριση της υπό τον ως άνω τίτλο αριθμό αγωγής και αίτησης διαδραμάτισε και το γεγονός ότι οι Ενάγοντες δεν ευρίσκονται στην Κύπρο όπου άμεσα θα μπορούσαν να παραδώσουν όλες τις αναγκαίες πληροφορίες και οδηγίες στους δικηγόρους τους αλλά ευρίσκονται στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.
  67. Περαιτέρω πιστεύω ότι η Εναγόμενη δεν θα υποστεί ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων ή ότι σε κάθε περίπτωση η όποια ζημιά της εναγομένης θα ήταν υπολογίσιμη. Σε καμία περίπτωση όμως δεν μπορεί η όποια ζημιά της Εναγόμενης να αντισταθμιστεί με την έκδηλη παρανομία που λαμβάνει χώρα αλλά και με την ζημιά ή προβλήματα που πιθανόν να προκληθούν στους Ενάγοντες ως αναφέρω ανωτέρω.
  68. Είναι ουσιαστικό δε να αναφέρω ότι εκ της συμπεριφοράς της Εναγομένης παραβιάζεται το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα των Εναγόντων απόλαυσης της ακίνητής τους περιουσίας με την έννοια ότι η τοποθέτηση και διατήρηση των πινακίδων στην περιουσία των Εναγόντων τους εμποδίζει από του να την διαχειριστούν και εκμεταλλευτούν με τον τρόπο που οι ίδιοι επιθυμούν.
  69. Για τους πιο πάνω λόγους ειλικρινά πιστεύω ότι είναι εύλογο και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.» Στην Αίτηση καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης. Με την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, ουσιαστικά προβάλλονται διάφοροι Λόγοι Ένστασης ως ακολούθως: « (α) Η Αίτηση είναι ουσία και/ή νόμω αβάσιμη και/ή καταχρηστική. (β) Η Αίτηση παράτυπα στηρίζεται σε ένορκο δήλωση δικηγόρου, η οποία στο σύνολο της συνιστά εξ' ακοής μαρτυρία και ως τέτοια απορρίπτεται. (γ) Η Ένορκος Δήλωση, που υποστηρίζει την Αίτηση είναι ελλιπής και/ή εμπεριέχει λανθασμένα και παραπλανητικά στοιχεία και ισχυρισμούς. Περαιτέρω στην Ένορκο Δήλωση που γίνεται παράτυπα από δικηγόρο και σε πλήρη αντίθεση με το πνεύμα αλλά και την καθοδήγηση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, δεν εξηγείται γιατί ενώ ο Ενάγων αρ. 2, τον Μάιο - Ιούνιο 2016 , ευρισκόταν στην Κύπρο, δεν προχώρησε ο ίδιος τότε σε προώθηση της σχετικής Αίτησης των Εναγόντων, αλλά ανέμενε να αποχωρήσει και μετά να προβεί µέσω του δικηγόρου του στην καταχώρηση της υπό εκδίκαση Αίτησης και Ένορκου Δηλώσεως. (δ)Το αίτημα των Εναγόντων - Αιτητών είναι παντελώς παράλογο και/ή αστήρικτο και/ή παράτυπο. Οι Εναγόμενοι περαιτέρω ισχυρίζονται ότι το σύνολο των Ιδιοκτητών του Τεμαχίου 2838, δεν επιδιώκει τη μετακίνηση των διαφημιστικών Πινακίδων, εάν ήθελε αποδειχθεί ότι αυτές ευρίσκονται εντός του ακινήτου αυτού κάτι που επίσης αμφισβητείται από τους Εναγόμενους (ε) (α) Τα αιτούμενα από τους Ενάγοντες Διατάγματα τουλάχιστον ως προς το 1 και 3 της Αίτησης δε μπορούν να δοθούν από το Δικαστήριο καθότι αποτελούν τελικές θεραπείες της Αγωγής και περί τούτου οι Εναγόμενοι παραπέμπουν στις Απαιτήσεις 2 και 4 της Οπισθογράφησης. (β) Τα αιτούμενα από Τους Ενάγοντες Διατάγματα, τουλάχιστον ως προς το 2 της Αίτησης. δε μπορούν να δοθούν από το Δικαστήριο καθότι δεν υπάρχει στέρεο υπόβαθρο γεγονότων για να εκδώσει το δικαστήριο το σχετικό Διάταγμα λαμβανομένου υπόψη ότι το δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει μαρτυρία επί γεγονότων, την οποία δεν έχει ενώπιον του και τα οποία εν πάση περιπτώσει αμφισβητούνται από τους Εναγόμενους. (στ) Τόσο η Αίτηση όσο και η αγωγή, είναι καταδικασμένες σε αποτυχία αφού οι Ενάγοντες επέλεξαν να αφήσουν εκτός δικαστικής διαδικασίας αναγκαίο διάδικο, ήτοι το Δήμο Λάρνακας, ο οποίος σε όλους τους ουσιώδεις για την υπόθεση χρόνους, έχει χορηγήσει σχετική Άδεια προς τους Εναγόμενους, για τοποθέτηση Διαφημιστικών Πινακίδων την οποία και δεν έχει ακόμα ανακαλέσει δια ενεργειών και/ή διαβημάτων του προς τους Εναγόμενους. (ζ) (α) Στο Τεκμήριο 10 της Ενόρκου Δηλώσεως του κ. Σταύρου Μαυρομάτη που υποστηρίζει την Αίτηση και για υποστηριχθεί ο ισχυρισμός των Εναγόντων, ότι έχει ανακληθεί η Απαλλοτρίωση του επιδίκου Τεμαχίου έχει κατατεθεί η Απόφαση στις συνεκδικαζόμενες Προσφυγές 453/2007 759/2008, στην οποία όμως ουδείς εκ των Εναγόντων αναφέρεται ως Αιτητής (ιδιοκτήτης) στον Τίτλο των 2 Προσφυγών και επίσης τα στοιχεία του ακινήτου όπως αναφέρονται στην πρώτη σελίδα της Απόφασης, διαφέρουν από αυτά που αναφέρονται στην αγωγή. Συνεπακόλουθα οι Εναγόμενοι αμφισβητούν την ορθότητα των στοιχείων του ακινήτου που οι Ενάγοντες επικαλούνται για σκοπούς έκδοσης των Διαταγμάτων. (β) Περαιτέρω το Ανώτατο δικαστήριο, δια της Απόφασης, Τεκμήριο 10, αποφάνθηκε ότι η Απόφαση της Διοίκησης να µην επιστρέψει το κτήμα στους Αιτητές είναι παράνομη. Ουδεμία όμως μαρτυρία δίδεται από τους Ενάγοντες µέσω του κ. Σταύρου Μαυρομάτη, ότι το τεμάχιο έχει όντως επιστραφεί στους ιδιοκτήτες του από τη Δημοκρατία λαμβανομένου υπόψη ότι εκκρεμούσε και Διάταγµα Επίσχεσης, όπως αναφέρεται στην τελευταία σελίδα της Απόφασης. (η) Δεν είναι ορθό και δίκαιο αλλά ούτε και προς το συμφέρον της δικαιοσύνης να εκδοθούν τα αιτούμενα Διατάγματα, με τη μαρτυρία που το δικαστήριο έχει ενώπιον του. η οποία θα πρέπει να κριθεί ως ανεπαρκής.» Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του κ. XXXXX Βασιλείου, ο οποίος αναφέρει ότι είναι εκ των νόμιμων αντιπροσώπων των Εναγομένων και αφού επαναλαμβάνει τους Λόγους Ένστασης, αναφέρει περαιτέρω τα ακόλουθα:

(3)« (α) Απορρίπτω τους ισχυρισμούς της παραγράφου 2, της ενόρκου δηλώσεως τουλάχιστον όσον αφορά τον Ενάγοντα αρ. 2, ο οποίος γνωρίζω ότι ήταν στην Κύπρο τον Μάιο - Ιούνιο 2016 και ουδέν κώλυμα είχε ο ίδιος να προβεί σε ένορκο δήλωση για προώθηση της Αίτησής του, ως επίσης και διά λογαριασμό των λοιπών Εναγόντων, αλλά φαίνεται ότι σκόπιμα δεν το έπραξε. (β) Παρατηρώ μάλιστα ότι ο Ομνύοντας δικηγόρος παραδέχεται στην παράγραφο 3 ότι πρόσφατα όλοι οι Ενάγοντες ήταν στην Κύπρο κάτι που εγώ αγνοώ, αλλά δεν εξηγεί το λόγο που δεν έχουν ορκιστεί οι ίδιοι για να προωθήσουν την αίτησή τους και ορκίζεται δικηγόρος δια λογαριασµό τους.Επίσης, επιμελώς δεν αναφέρεται από τον ομνύοντα, πότε οι Ενάγοντες ήταν στην Κύπρο και πότε αναχώρησαν κάτι που επίσης εγώ αγνοώ, αλλά λέγω ότι είναι πολύσημαντικό γεγονός και θα έπρεπε να αναφερθεί από τον δικηγόρο για να δικαιολογούσε την ενέργεια του να προβεί ο ίδιος και όχι οι πελάτες του σε ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της υπό εκδίκαση Αίτησης. Λέγω επίσης ότι όλοι οι ισχυρισμοί του ομνύοντα συνιστούν εξ' ακοής μαρτυρία και ως τέτοιοι Θα πρέπει να απορριφθούν από το δικαστήριο. (γ) Αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 5 πλην του ισχυρισμού ότι οι Ενάγοντες δεν κατέχουν ολόκληρο το ακίνητου αφού τα 3/6 ανήκουν σε άλλα πρόσωπα τα οποία διαμένουν μόνιμα εξ' όσων πληροφορούμαι στην Κύπρο. Λέγω επίσης ότι οι λοιποί συνιδιοκτήτες όχι μόνο δεν αποδέχονται τη θέση των Εναγόντων ως εκτίθεται στην αγωγή και στην Αίτηση, αλλά έχουν ερωτηθεί το 2015 εάν συγκατατίθενται στην τοποθέτηση των διαφημιστικών πινακίδων και αποδέχτηκαν την τοποθέτηση εξού και έχει δοθεί από το Δημαρχείο η σχετική Άδεια προς εμάς η οποία είχε ως προϋπόθεση την συγκατάθεση των ιδιοκτητών. Μέχρι και σήµερα όπως έχω πληροφορηθεί απότο Δήμο Λάρνακας, στα μητρώα του Δημαρχείου και για σκοπούς φορολογίας της τοπικής αυτοδιοίκησης, οι δηλωμένοι ιδιοκτήτες του τεμαχίου 2838, δεν είναι οι Ενάγοντες, αλλά άλλα πρόσωπα. (δ) Αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τους ισχυρισμούς της παραγράφου 6 και επαναλαμβάνω ότι, οι Ενάγοντες δεν αποτελούν το σύνολο των ιδιοκτητών του τεμαχίου
  1. (ε) Απορρίπτω τους ισχυρισμούς των Εναγόντων ως προβάλλονται στην παράγραφο 10 και λέγω ότι οι φωτογραφίες που φαίνονται στο Τεκµήριο 2, παραπέμπουν σε διαφημίσεις οι οποίες ήταν αναρτημένες τον Ιούνιο του 2016 και όχι τον Μάιο του
  2. Συνεπώς λέγω ότι εάν οι Ενάγοντες επιμένουν ότι οι εν λόγω φωτογραφίες έχουν παρθεί από το κινητό τηλέφωνο του Ενάγοντα αρ. 2, τότε αυτός ήταν στην Κύπρο και µετά το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιούνιου του
  3. (στ) Η παράγραφος 13 είναι παραδεκτή μόνο όσον αφορά τη λήψη της σχετικής επιστολής ημ. 11/5/
  4. Το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 3, δεν έγινε ποτέ αποδεκτό από τους Εναγόμενους και απορρίπτεται. (ζ) Οι παράγραφοι 14 και 15, είναι παραδεκτές μόνο όσον αφορά την αποστολή του Τεκμηρίου 4, από τους δικηγόρους μας και λέγω ότι αυτή έχει επισυναφτεί κατά ανεπίτρεπτο και παράτυπο τρόπο στην ένορκη δήλωση του κ. Μαυρομάτη, αφού όπως πληροφορούμε από τους δικηγόρους μας αυτή καλύπτεται από προνόμιο ως επιστολή «άνευ βλάβης». (θ) Η παράγραφος 17 είναι παραδεκτή, μόνο όσον αφορά την αποστολή του Τεκµηρίου 5 και επαναλαμβάνω ότι οι Ενάγοντες δεν είναι οι απόλυτοι και εις ολόκληρο ιδιοκτήτες του τεμαχίου
  5. (ι) Αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι τους ισχυρισµούς της παραγράφου 18 και την αποστολή από τους δικηγόρους των Εναγόντων της επιστολής Τεκµήριο 6, προς το Δήμο Λάρνακας. Παρατηρώ όμως ότι η επιστολή αυτή των δικηγόρωντων Εναγόντων, δεν έτυχε απαντήσεως από το Δήµο Λάρνακας. (ια) ΟΙ παράγραφο 19 και 20 της ενόρκου δηλώσεως, θεωρώ ότι είναι πολύ σημαντικές και καθοριστικές, αφού γίνεται παραδοχή περί ύπαρξης Άδειας προς εµάς για την ανάρτηση διαφημιστικών πινακίδων και ανάγκης για ανάκληση της συγκατάθεσης των Εναγόντων. Λέγω επίσης ότι εκ του Τεκμηρίου 7, ρητώς υποβάλλεται αίτημα από τους δικηγόρους των Εναγόντων προς το ΔήµοΛάρνακας για ανάκληση και/ή ακύρωση άδειας, παρατηρώ όµως ότι ο Δήμος Λάρνακας δεν είναι διάδικος στη διαδικασία. (ιβ) Δεν παραδέχομαι σε καμία περίπτωση τη λήψη από τους Εναγόμενους του Τεκμηρίου 8 και λέγω ότι αυτό δεν έχει σταλεί ποτέ προς την εταιρεία μας. Εν πάση περιπτώσει και να απέστελλε ο Δήμος Λάρνακας την επιστολή αυτή, αυτό δεν τον απαλλάσσει από το γεγονός ότι μας έχει παραχωρήσει σχετική άδεια καισε καµία περίπτωση δεν είμαστε κατά τον ουσιώδη χρόνο επεµβασίες στο ακίνητο. Συνεπώς απορρίπτω τους ισχυρισμούς της παραγράφου 22, της ενόρκου δηλώσεως. (ιγ) Απορρίπτω τους ισχυρισμούς της παραγράφου 23 της ενόρκου δηλώσεως αναφορικά µε τον ισχυρισμό του οµνύοντα ότι το Δημαρχείο Λάρνακας µας έχει βάλει οποιαδήποτε προθεσμία και λέγω ότι αυτό δεν έχει συμβεί ποτέ. Περαιτέρω αγνοώ και συνεπώς αρνούμαι, ότι οι φωτογραφίες που φαίνονται στο Τεκμήριο 9, έχουν ληφθεί από τον ομνύοντα. (ιδ) Απορρίπτω τους ισχυρισμούς των παραγράφων 24, 25, 26 και 27 της ενόρκου δηλώσεως και επαναλαμβάνω όσα έχω αναφέρει ανωτέρω. (ιε) Απορρίπτω ότι το Τεκµήριο 10 αναφέρεται στο τεμάχιο 2838 και λέγω ότι η αναφορά του ακινήτου στην Απόφαση παραπέμπει σε άλλο ακίνητο. Λέγω επίσης ότι ουδείς εκ των Εναγόντων στην αγωγή αναφέρεται ως Αιτητής στην Προσφυγή ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου και εν πάση περιπτώσει, δεν έχει γίνει με οποιονδήποτε τρόπο η σχετική σύνδεση από τον ομνύοντα, για να μπορεί το παρών δικαστήριο να προβεί σε ασφαλή συμπεράσματα. (ιστ) Λαµβάνω νοµική συµβουλή και λέγω ότι κατά ανεπίτρεπτο τρόπο επιχειρείται από τον ομνύοντα, στην παράγραφο 30, να εκµεταλλευτεί την επιστολή των δικηγόρων μας η οποία συνιστά προνόμιο, για να δηµιουργήσει μαρτυρία υπέρ των Εναγόντων πελατών του και να εξάξει συμπεράσματα παρόλο που ρητά αναφέρεται στην επιστολή (Τεκµήριο 4) ότι, «Η ως άνω πρόταση των πελατών μας, δεν συνιστά παραδοχή περί οποιασδήποτε παρανομΙας από μέρους τους και σκοπό έχει την εξώδικη επίλυση της όποιας διαφοράς έχει δημιουργηθεί, για την οποία οι πελάτες µας δεν φέρουν οποιαδήποτε ευθύνη». Λέγω ότι οι ισχυρισμοί του ομνύοντα επί τούτου, δεν θα πρέπει να ληφθούν καθόλου υπόψη από το δικαστήριο. (ιζ) Απορρίπτω όσα αναφέρονται στις παραγράφους 31 και 32 και λέγω ότι δεν πληρείται καμία προϋπόθεση για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (ιη) Οι ισχυρισμοί των παραγράφων 33 και 34 είναι ψευδείς και ουδέποτε υπήρξε πρόθεσή μας για τοποθέτηση άλλων 2 πινακίδων. Υπήρχε πρόθεσή μας για αντικατάσταση των υφιστάμενων 2 πινακίδων, για τις οποίες οι Εναγόμενοι είχαν εξασφαλίσει όπως προανέφερα τη σχετική άδεια από το Δημαρχείο Λάρνακας, η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανακληθεί. (ιθ) Οι ισχυρισμοί των παραγράφων 35, 36, 37, 38, 39, 40, 41 και 42 αναφέρονται από τον ομνύοντα μόνο και μόνο για να δικαιολογηθεί το κατ' επείγον του πράγματος στα πλαίσια της προσπάθειάς του να πετύχει την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων μονομερώς. Όλοι βέβαια οι επικαλούμενοι λόγοι είναι ανεδαφικοί και απορρίπτονται. Φαίνεται επίης να μην έχουν γίνει αποδεκτοί από το Δικαστήριο, το οποίο και δεν έχει εκδώσει οποιονδήποτε διάταγμα μονομερώς. (ια) Ι. Οι ισχυρισμοί των παραγράφων 43, 44 και 45 απορρίπτονται υπό τηνέννοια ότι δεν έχουμε λάβει οποιονδήποτε προθεσμία από τον Δήμο Λάρνακας για να πρέπει να μετακινήσουμε τις πινακίδες και ως εκ τούτου ο χρόνος που οι Ενάγοντες επικαλούνται ότι έπρεπε να παρέλθει για να µμπορέσουν ναενεργήσουν δεν γίνεται αποδεκτός από εμάς και το επιχείρημα των Εναγόντων και επί τούτου απορρίπτεται. ΙΙ. Εάν μάλιστα η θέση των Εναγόντων είναι ότι θα έπρεπε να λάβουμε από το Δήμο Λάρνακας, κάποια προειδοποίηση ή να μας επιβληθεί κάποια προθεσμία, µε την οποία εμείς εάν δεν συμμορφωνόμασταν μόνο τότε θα θεωρείτο ότι είμαστε επεµβασίες, τότε η αγωγή των Εναγόντων είναι πρόωρη, αφού ο οµνύοντας παραδέχεται εκ της ενόρκου δηλώσεως του, ότι ο Δήµος είναι η μόνη αρμόδια αρχή να χορηγεί τις σχετικές Άδειες για τις διαφηµιστικές πινακίδες. (ιβ) Ι. Απορρίπτω τους ισχυρισμούς του ομνύοντα ως η παράγραφος 46 και λέγω ότι είναι το ολιγότερο παράλογο να ισχυρίζονται οι Ενάγοντες ότι δεν θα υποστούμε ζημιά τη στιγμή που δραστηριοποιούμαστε επαγγελματικά στον τομέα µμεταξύ άλλων της εξωτερικής διαφήμισης. Σαφώς και θα έχουμε μεγάλη οικονομική ζημιά από την μετακίνηση των πινακίδων, τις οποίες επαναλαμβάνω ότι έχουμε εγκαταστήσει κατόπιν σχετικής αδείας, η οποία μέχρι και σήμερα δεν έχει ανακληθεί από το Δήμο Λάρνακας. Αναφέρω επίσης ότι έχουμε συμφωνίες µε πελάτες μας για εξωτερική διαφήμιση σε σχέση με τις εν λόγω πινακίδες καιθα υποστούμε τεράστια οικονομική ζημιά αλλά και ζηµιά στο όνοµα μας από τυχόν μετακίνηση τους. ΙΙ. Αντίθετα λέγω ότι οι Ενάγοντες ουδεμία ζημιά θα υποστούν από την παραμονή των πινακίδων εντός του ακινήτου, εάν βεβαίως αποδειχτεί µε την αυστηρότητα που χρειάζεται, ότι αυτές είναι εγκατεστημένες εντός ακινήτου τους. Λέγω ότι µέχρι και σήμερα η ιδιοκτησία των Εναγόντων και το δικαίωμα τους επί του ακινήτου εντός του οποίου οι πινακίδες μας ευρίσκονται, δικαιολογημένα αμφισβητείται από εµάς, σε συνδυασμό με τα στοιχεία και τις παραπομπές υπάρχουν στην Απόφαση Τεκμήριο 10, αφού τόσο οι ιδιοκτήτες όσο και η αναφορά στο ακίνητο, π.χ. αριθμός τεμαχίου, διαφέρουν ουσιωδώς και δεν έχει επιχειρηθεί η σύνδεσή τους από τον ομνύοντα. ΙΙΙ. Επαναλαμβάνω επίσης ότι στα μητρώα του Δήµου Λάρνακας, οι Ενάγοντες δεν είναι οι δηλωµένοι και/ή εκ των δηλωμένων ιδιοκτητών του τεμαχίου 2838, για σκοπούς φορολογιών τοπικής αυτοδιοίκησης και αυτό έχει τη σημασία του.
  6. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, ευσεβάστως υποβάλλω, ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να απορρίψει την Αίτηση των Εναγόντων - Αιτητών, με έξοδα εναντίον τους.
  7. Όλα τα ως άνω καταθέτω ενόρκως, εξ όσων κάλλιον γνωρίζω, πιστεύω και πληροφορούμαι, ως αληθή.» Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών επιχειρηματολόγησαν περαιτέρω υπέρ των θέσεων των δύο πλευρών, τόσο με Γραπτές Αγορεύσεις, όσο και προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Όλη η εκατέρωθεν επιχειρηματολογία είναι καταγεγραμμένη είτε στα πρακτικά είτε στις Γραπτές Αγορεύσεις των 2 πλευρών, έχει μελετηθεί για σκοπούς της παρούσας απόφασης και δεν κρίνεται αναγκαία η επανάληψή της. Σε ειδική αναφορά όμως θα προβώ μόνο όπου και εφόσον το κρίνω αναγκαίο. Πρέπει όμως να επισημάνω ότι, σχετικά με το αιτούμενο διάταγμα αρ. 2 του αιτητικού της Αίτησης, οι Εναγόμενοι έχουν αναφέρει ότι συγκατατίθενται στην έκδοσή του -χωρίς αποδοχή των ισχυρισμών των Εναγόντων ως προς την ορθότητα των στοιχείων του ακινήτου- («
  8. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύσει στην Εναγόμενη να προβεί σε τοποθέτηση και/ή εγκατάστασης οποιασδήποτε άλλης διαφημιστικής πινακίδας ή κατασκευάσματος εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου.») Νομικές Αρχές Όσον αφορά τη νομική πτυχή που διέπει αιτήσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος, ο κ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ., στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας CGC CONSTANTINOU GENERAL CONSTRUCTION ΛΤΔ κ.α. ν. ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας 1300/13, ημερομηνία απόφασης 31/10/2013, προέβη σε εκτενή ανάλυση των αρχών που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τις οποίες παραθέτω ως τέθηκαν από εκείνον: « Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρεται σ΄ οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557) Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132). Το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ΄ αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ΄ αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 C.L.R. 341, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ¨Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ.225, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO.LIMITED κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, Αριστοτέλους κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 280, Ανδρέου v. Colossos Sings Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 1040, Κίτσιος κ.ά. v. A. C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1262, Κυριακίδης v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική ΄Εφεση 83/08, ημ. 11/5/11, Μελάνθιους v Μελάνθιου, Πολιτική Έφεση 394/08, ημ. 28/12/11 και Αποστόλου v. Ιωάννου, Πολιτική ΄Εφεσης 20/10 και 21/10 ημερομηνίας 3/4/12. Από την υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο τη διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). (A) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (Βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και την υπόθεση Re Χ¨Κωνσταντή
(1988)1 Α.Α.Δ. 2187). Το βάρος είναι στον Αιτητή για να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. (βλ. Αίτηση για ένταλμα Certiorari Αναφορικά με τον Αιτητή Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ & άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, είναι νομολογημένο ότι το δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.1999, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation, Πολιτική Έφεση 11159, ημερομηνίας 20.11.2002 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α., Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.2002). Στην υπόθεση (T.A. Micrologic Consultants Ltd) ο πρώην Εφέτης, κ. Νικολάου, διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεών μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v.Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση (Parico Aluminium Design Ltd), ο έντιμος Δικαστής κ. Καλλής υιοθέτησε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Nacantony Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1653, όπου λέχθηκε ότι «. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.». Σε αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους. (Βλ. Δ.39 κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd, Πολιτική Έφεση 9984, ημερομηνίας 29.10.1999.» Πρέπει επίσης να είναι αναγκαίο να εκδοθεί το διάταγμα με βάση την αρχή του ισοζυγίου της ευχέρειας. Κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. ΄Οπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Σύμφωνα με τον Drysdale (πιο πάνω), παρα. 6.15, ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Η διατήρηση του status quo ειδικώς ευνοεί την χορήγηση προσωρινού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει την εμπλοκή του στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και η επένδυση κεφαλαίου ήταν μικρές, ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση (Copinger, παρα. 625). Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another
(1979)F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581-582 θέτει το θέμα ως πιο κάτω: "Ο όρος - status quo - είναι εκ πρώτης όψεως σαφώς ατελής, και όπως πρότεινα στην Robbie v. Football Club Ltd, μη δημοσιευθείσα, ημερ. 26.3.79, νομίζω ότι ο πλήρης όρος είναι ΄status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί το νοητικό ισάξιο της έκρηξης του πολέμου, αυτό θα απαιτούσε όπως το ζήτημα εξετασθεί όταν εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήταν παράξενο ή άδικο. Αν προωθηθεί η μεταφορική έννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo." Παρατηρώ επίσης ότι στην υπό εξέταση Αίτηση, διάφορα γεγονότα που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση τελούν υπό αμφισβήτηση. Οι αρχές της νομολογίας που διέπουν το πως ένα Δικαστήριο προσεγγίζει το περιεχόμενο Ενόρκων Δηλώσεων στα πλαίσια ενδιάμεσων αιτήσεων, παρατίθενται σε πρωτόδικη απόφαση της συναδέλφου μου Δικαστή Α.Πανταζή-Λάμπρου και συγκεκριμένα στην απόφαση του Επαρχιακου Δικαστηρίου Λευκωσίας στην υπόθεση Τραπέζης Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Πέτρου Στρατή, Αρ. Αγωγής 5530/2009, απόφαση ημερομηνίας 13/6/2014 -όπου και η συνάδελφός μου κατέγραψε επί λέξει τα πιο κάτω-: «Παρατηρώ κατ' αρχάς ότι δεν υπάρχει κανόνας ότι το Δικαστήριο δεσμεύεται να αποδεχθεί μαρτυρία για το λόγο και μόνο ότι δεν υπήρχε αντεξέταση (βλ. Αντωνάκης Χρ. Σολομωνίδης Λτδ κ.α. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας κ.α.
(2005)1 Α Α.Α.Δ. 491). Ωστόσο, εκεί που ένας μάρτυρας δεν αντεξετάζεται σε ουσιώδες τμήμα της μαρτυρίας του, παρέχεται διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να θεωρήσει την παράλειψη αυτή ως αποδοχή των ισχυρισμών του στο σημείο που δεν αντεξετάστηκε (βλ. Philippou General Bonded Warehouse Ltd v. Νικολαϊδη
(2006)1Β Α.Α.Δ. 1057). Παρόμοιοι κανόνες φαίνεται να ισχύουν και στις ακροάσεις αιτήσεων. Στην υπόθεση Marketrends Finance Ltd v. Χριστοδουλίδη
(2007)1Α Α.Α.Δ. 624, η Ε. Παπαδοπούλου, Δ. παρατήρησε τα εξήςː «Ο ισχυρισμός ότι η άλλη πλευρά δεν αμφισβήτησε τα γεγονότα της ένορκης δήλωσης των εφεσειόντων ή ότι δεν υπήρχε περί του αντιθέτου μαρτυρία, δεν οδηγεί, άνευ ετέρου σε αποδοχή τους. Στην παρούσα περίπτωση τα γεγονότα τα οποία επικαλούνται οι εφεσείοντες ανατρέπονται από προηγούμενες αναφορές των συνηγόρων τους ενώπιον του Δικαστηρίου.». Πάντως, σε περιπτώσεις παράθεσης αντίθετων ισχυρισμών σε ακροάσεις αιτήσεων, το Δικαστήριο οφείλει να προβεί σε εύρημα ποια εκδοχή κάνει αποδεκτή. Όταν οι ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάζονται, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφεύγει να υπεισέρχεται σε εύρημα αξιοπιστίας των ενόρκων δηλούντων. Το εύρημα του όμως μπορεί να στηρίζεται σε άλλα στοιχεία που είχαν τεθεί ενώπιόν του (βλ. Irena Knitting Ltd κ.α. ν Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2006)1Β ΑΑΔ 816).» Η κρίση του Δικαστηρίου Διάφοροι Λόγοι Ένστασης Θα εξετάσω στη συνέχεια τους διάφορους προβαλλόμενους Λόγους Ένστασης και μετά θα προχωρήσω στο να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται οι προβλεπόμενες στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 ως τροποποιήθηκε. Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα τους ισχυρισμούς ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση γίνεται παράτυπα από δικηγόρο και το ότι δεν δίδονται ικανοποιητικές εξηγήσεις γιατί ενώ ο Ενάγοντας 2, ενώ βρισκόταν στην Κύπρο το Μάιο - Ιούνιο 2016, δεν προχώρησε ο ίδιος τότε σε προώθηση της σχετικής Αίτησης των Εναγόντων, αλλά ανέμενε να αποχωρήσει και μετά να προβεί στην καταχώρηση της Αίτηση και της Ένορκης Δήλωσης. Στην Rybolovlev Dmitry και Άλλοι ν. Elena Rybolovleva,
(2010)1 Α.Α.Δ. 82 , αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σε σχέση με Ένορκες Δηλώσεις που γίνονται από δικηγόρους: «Ως βάση και αιτιολογία υποβολής αυτού του λόγου έφεσης προβάλλεται από τον εφεσείοντα το γεγονός ότι η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης με την οποία εκδόθηκαν τα προσβαλλόμενα διατάγματα, είχε καταρτισθεί από το δικηγόρο κ. Νεόφυτο Χ"Λοΐζου. Ο κ. Χ"Λοΐζου εργάζεται στο γραφείο των δικηγόρων που εκπροσωπούν την αιτήτρια, χωρίς όμως ο ίδιος να χειρίζεται την υπόθεσή της. Σύμφωνα με τον εφεσείοντα, αν και σύμφωνα με τις καθιερωθείσες από τη νομολογία αρχές, τυγχάνει ανεπιθύμητο, πλην όμως όχι ανεπίτρεπτο να ορκίζεται ως προς γεγονότα δικηγόρος και όχι ο ίδιος ο διάδικος, στην περίπτωση κατά την οποία ο ομνύων είναι δικηγόρος, θα πρέπει απαραίτητα στην ένορκη δήλωσή του να παρέχει ικανοποιητικές εξηγήσεις ως προς το γιατί ο ίδιος ο διάδικος αδυνατούσε να ορκισθεί ο ίδιος. Αυτή η αρχή, σύμφωνα με τον εφεσείοντα, εκπηγάζει από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal v. Δημοκρατίας, Yπόθεση Αρ. 1045/2005, ημερ. 27.10.2005, την οποία το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε εσφαλμένα, προβαίνοντας σε διαφοροποίηση μεταξύ ενδιάμεσης και πρωτογενούς διαδικασίας και αρνούμενο να αγνοήσει την ένορκη δήλωση. Σε σχέση με τον πρώτο τούτο λόγο έφεσης, το πρωτόδικο Δικαστήριο, αφού επιλήφθηκε του σχετιζόμενου με το θέμα λόγου Ένστασης που είχε προβληθεί κατά της συνέχισης ισχύος των προσωρινών διαταγμάτων, αποφάνθηκε ως εξής: "Στην κρινόμενη περίπτωση με βάση τη φύση της αίτησης ως ενδιάμεσης και ορώμενη κάτω από το πλαίσιο της Διαταγής 48 και 39 επιτρέπουσα εξ ακοής μαρτυρία, εφ' όσον αποκαλύπτονται οι πηγές πληροφόρησης, κρίνω ότι δεν μπορώ να θεωρήσω άκυρη την ένορκη δήλωση του Ν. Χ"Λοΐζου αφού ο τελευταίος δηλώνει σαφώς τις πηγές πληροφόρησης του, την εξουσιοδότηση του καθώς και την κατοχή εγγράφων που επίσης του δίνουν δυνατότητα γνώσης. (Η υπόθεση Dulal Dulal v. Κυπριακής Δημοκρατίας, Προσφ. Aρ. 1045/05, ημερ. 27.10.05 στην οποία με παρέπεμψαν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των καθ' ων η αίτηση δεν αφορά ενδιάμεση αίτηση αλλά ένορκη δήλωση που συνοδεύει πρωτογενή αίτηση άλλης υφής. Βλ. In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 28, Zeeland Navigation Co. Ltd v. Banque Worms κ.ά.
(1997)1 Α.Α.Δ. 964, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036)." Το θέμα της κατάρτισης και υποβολής σε δικαστική διαδικασία ένορκης δήλωσης από δικηγόρο, διέπεται από καλά καθιερωμένες αρχές που εκπηγάζουν από τη νομολογία. Αν χρειάζεται να τις συνοψίσουμε ξανά, θα λέγαμε ότι γενικά ομιλούντες, μια ένορκη δήλωση δεν αποκλείεται απλά επειδή ο ομνύων είναι δικηγόρος. Οι δικηγόροι όμως θα πρέπει να αποστασιοποιούνται από τα γεγονότα που σχετίζονται με τα επίδικα θέματα και τυγχάνει γενικά ανεπιθύμητο να εμφανίζονται ως μάρτυρες ή ενόρκως δηλούντες σε δικαστική διαδικασία στην οποία εκπροσωπούν διάδικο, εκτός εάν αυτό είναι αναγκαίο. Αφ' ης όμως στιγμής δικηγόρος έχει με τον ένα ή άλλο τρόπο καταστεί μάρτυρας γεγονότων, τότε κωλύεται, λόγω ασυμβιβάστου, να συνεχίζει να εμφανίζεται χειριζόμενος την υπόθεσή του πελάτη του ως δικηγόρος. (Ahapittas v. Roc-Chic Ltd
(1968)1 C.L.R. 1, In re Efthymiou
(1987)1 C.L.R. 319, Thanos Hotels Ltd v. Ιωάννου
(1991)1 Α.Α.Δ. 1036). Στις πιο πάνω καλά καθιερωμένες αρχές δεν κρίνουμε ορθό να προσθέσουμε ή να αναγνωρίσουμε και άλλη αρχή σύμφωνα με την οποία εάν ο ομνύων είναι δικηγόρος και δεν επεξηγεί με επάρκεια γιατί προβαίνει ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο πελάτης του, τότε η ένορκη δήλωση πάσχει και θα πρέπει ν' αγνοηθεί ή απορριφθεί. Ούτε και συμφωνούμε ότι μια τέτοια απόλυτη αρχή εξάγεται από την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Dulal Dulal (ανωτέρω). Απλά, στη προσφυγή εκείνη το Ανώτατο Δικαστήριο με μονομελή σύνθεση, το οποίο επιλαμβανόταν ενδιάμεσης αίτησης στο πλαίσιο προσφυγής για αναστολή εκτέλεσης διαταγμάτων απέλασης και κράτησης, έκρινε ότι θα έπρεπε ο ομνύων δικηγόρος να παράσχει κάποια εξήγηση γιατί προέβηκε ο ίδιος στην ένορκη δήλωση και όχι ο ίδιος ο αιτητής. Ενώ δε το Δικαστήριο εξέφρασε την άποψη ότι αυτός θα ήταν αρκετός λόγος γι' απόρριψη της αίτησης, εν τούτοις, προχώρησε και εξέτασε την ουσία της και την απέρριψε για άλλους λόγους, βασιζόμενο στα στοιχεία που παρατέθηκαν στην ένορκη δήλωση. Σημειώνεται ότι στην υπόθεση Dulal Dulal ο αιτητής, αν και ήταν υπήκοος της Μπαγκλαντές, κατά τον ουσιώδη χρόνο βρισκόταν στην Κύπρο αναμένοντας την έκβαση της αίτησής του. Υπ' εκείνες τις περιστάσεις κρίθηκε ότι χρειαζόταν μια εξήγηση ως προς το γιατί δεν κατάρτισε ο ίδιος την ένορκη δήλωση. Θα σημειώναμε εδώ, σε αντιδιαστολή, ότι το Ανώτατο Δικαστήριο με την ίδια μονομελή σύνθεση αποδέχτηκε ως κανονική ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους αλλοδαπής αιτήτριας, εφόσον αυτή βρισκόταν στο εξωτερικό, χωρίς άλλη εξήγηση. Συγκεκριμένα, στην υπόθεση Svetlana Shalaeva v. Δημοκρατίας, Yπόθεση Αρ. 869/2005, ημερ. 24.3.2006, επιλαμβανόμενο αίτησης της Δημοκρατίας για παροχή ασφάλειας εξόδων από την αλλοδαπή προσφεύγουσα, το ίδιο Δικαστήριο, και ορθά βέβαια, αποδέχθηκε και ενήργησε στη βάση Ένστασης που στηριζόταν σε ένορκη δήλωση δικηγόρου εκ μέρους της προσφεύγουσας-καθ' ης η αίτηση, η οποία είχε ήδη απελαθεί και βρισκόταν στο εξωτερικό. Με αυτά ως δεδομένα, μπορούμε να δεχθούμε ως αρχή της νομολογίας αναφορικά με το θέμα παροχής εξήγησης ως προς το γιατί ομνύων είναι δικηγόρος και όχι διάδικος ή άλλο πρόσωπο, ότι κάποια εξήγηση προς τούτο απαιτείται, εκεί όπου δεν προκύπτει υπό τις περιστάσεις ένας εμφανής καλός λόγος, όπως είναι η διαμονή του διαδίκου στο εξωτερικό και/ή άλλες εγγενείς δυσχέρειες οι οποίες δεν θα επέτρεπαν στον ίδιο να είναι ενόρκως δηλών. Στην υπό εξέταση δε περίπτωση, σύμφωνα με τον ομνύοντα δικηγόρο, η αιτήτρια-εφεσείουσα είναι μόνιμη κάτοικος Ελβετίας η οποία έχει την φροντίδα ανήλικου τέκνου του ζεύγους και η οποία επιλαμβανόταν λήψης δικαστικών μέτρων στην Ελβετία και σε άλλες χώρες κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αυτά τα στοιχεία, λαμβανόμενα υπόψη, μαζί με το στοιχείο του επικαλούμενου κατεπείγοντος του θέματος, δεν θα απαιτούσαν, κατά την άποψή μας την παροχή οποιωνδήποτε άλλων εξηγήσεων ως προς το γιατί τα αναγκαία γεγονότα τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου μέσω δικηγόρου ο οποίος αποκάλυψε ικανοποιητικά τις πηγές πληροφόρησής του.» Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομάτη (που έγινε στα μέσα Ιουλίου 2016) και η οποία υποστηρίζει την Αίτηση και συγκεκριμένα στην παράγραφο 2 αυτής, παρέχονται εξηγήσεις γιατί δεν προέβηκαν οι Ενάγοντες-Αιτητές στην Ένορκη Δήλωση η οποία υποστηρίζει την Αίτηση. Ως αναφέρεται, είναι μόνιμοι κάτοικοι Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής και οι επαγγελματικές και προσωπικές τους υποχρεώσεις δεν τους επέτρεπαν να ταξιδέψουν στην Κύπρο για σκοπούς υπογραφής της Ένορκης Δήλωσης. Σύμφωνα επίσης με την Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομάτη ήταν μεν στην Κύπρο οι Ενάγοντες 1 και 2 τον Απρίλιο 2016, αλλά από εκείνο το σημείο και μετά έγιναν ενέργειες μέσω των δικηγόρων τους (π.χ. αποστολή επιστολής στους Εναγόμενους) και ακολούθησε αλληλογραφία που προηγήθηκε της καταχώρησης της αγωγής. Οπότε θεωρώ τις εξηγήσεις που δόθηκαν σε σχέση με το ότι η αγωγή και η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε τον Ιούλιο, ως επαρκείς. Οι Ενάγοντες δεν μπορούσαν να ήταν στην Κύπρο κατά την καταχώρηση της αγωγής τον Ιούλιο του 2016 Σε σχέση με το Λόγο Ένστασης ότι δεν επιδιώκεται η μετακίνηση των πινακίδων από όλους τους Ενάγοντες, όποια και αν είναι η θέση των άλλων συνιδιοκτητών του ακινήτου, οι οποίοι δεν είναι Ενάγοντες και δεν μετέχουν στη διαδικασία, δεν εντοπίζω οτιδήποτε στο παρόν στάδιο το οποίο να εμποδίζει τους Ενάγοντες από του να κινηθούν δικαστικώς, εφόσον δεν υπάρχει οτιδήποτε που να υποχρεώνει ένα ιδιοκτήτη ενός ακινήτου που μαζί με άλλους συνιδιοκτήτες να παραπονούνται για διάπραξη αστικού αδικήματος σε σχέση με το ακίνητό τους, να πρέπει να κινηθεί δικαστικώς μαζί με όλους τους υπόλοιπους συνιδιοκτήτες (βλ. σχετικά Λάμπρου ν. Κεφάλα
(2000)1 ΑΑΔ, 1516). Οι Εναγόμενοι εγείρουν επίσης διάφορους Λόγους Ένστασης, που σχετίζονται με το εάν τεκμηριώνεται η ιδιοκτησία των Εναγόντων επί του ακινήτου, ή εάν το επίδικο ακίνητο είναι το ίδιο που αναφέρεται στην επισυνημμένη στην Αίτηση ως Τεκμήριο 10 απόφαση και γενικά που αφορούν την επάρκεια της μαρτυρίας που δίδεται με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση. Αμφισβητείται επίσης στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, το πότε έχουν ληφθεί οι φωτογραφίες Τεκμήριο
  1. Το περιεχόμενο όμως της Ένορκης Δήλωσης του κ. Μαυρομάτη, είναι δεόντως αναλυτικό και υποστηρίζεται και από διάφορα Τεκμήρια . Το εάν τα στοιχεία του ακινήτου που αναφέρεται στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερομηνίας 14/7/2010 είναι διαφορετικά από τα όσα αναφέρονται στον τίτλο ιδιοκτησίας, είναι ασήμαντο, τόσο γιατί οι διάφοροι αριθμοί εγγραφής, τεμαχίων και Φύλλων/Σχεδίων στα κτηματολογικά μητρώα πολλές φορές αλλάζουν (και αυτό αποτελεί δικαστική γνώση) όσο και γιατί το ουσιαστικό, που είναι η ιδιοκτησία των Εναγόντων- Αιτητών επί του ακινήτου που αφορά η παρούσα Αίτηση, αποδυκνείεται -για σκοπούς πάντα της Αίτησης- από το Τεκμήριο 1 στην Αίτηση τίτλο ιδιοκτησίας. Ούτε τα όσα αναφέρονται σε σχέση με το Τεκμήριο 2 κρίνονται ως σημαντικά. Σημαντικό είναι το τι τίθεται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομάτη σε σχέση με τις προϋποθέσεις έκδοσης του διατάγματος. Το ότι οι πινακίδες βρίσκονται στο τεμάχιο των Αιτητών και το ότι δεν υπάρχει σε ισχύ οιαδήποτε άδεια από το Δήμο Λάρνακας ή συγκατάθεση των Αιτητών για να είναι τοποθετημένες εκεί σήμερα οι πινακίδες που είναι το σημαντικό για την υπόθεση, φαίνεται τόσο από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης, όσο και κυρίως από τις επιστολές που απέστειλαν οι Ενάγοντες-Αιτητές στους Καθ'ων η Αίτηση και στους δικηγόρους που τους εκπροσωπούν στην παρούσα διαδικασία (Τεκμήρια 3 και 5) αλλά και στο Δήμο Λάρνακας (Τεκμήριο 6, επιστολή 9/6/2016 που σημειώνω το ότι ως αναφέρθηκε από τους συνηγόρους των Αιτητών κατά λάθος αναγράφει ως παραλήπτη τους Εναγόμενους και Τεκμήριο 7 επιστολή ημερομηνίας 14/6/2016), όπως και από την αντίδραση του Δήμου Λάρνακας ο οποίος απέστειλε επιστολή στους Εναγόμενους, ζητώντας τους να απομακρύνουν τις πινακίδες (και δεν χρειάζεται να λάβω και δεν θα λάβω υπόψη την επιστολή των δικηγόρων των Εναγομένων Τεκμήριο 4 στην Αίτηση που φέρει την ένδειξη Άνευ Βλάβης για την οποία παραπονούνται οι Καθ'ων η Αίτηση ότι δεν έπρεπε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ούτε και είναι σημαντικό το εάν έχει ληφθεί ή όχι η σχετική επιστολή του Δήμου Λάρνακας 16/6/2016 Τεκμήριο 8 από τους Εναγόμενους, ως είναι η θέση τους). Όλα τα ουσιαστικά στοιχεία που πρέπει να έχει υπόψη του το Δικαστήριο τίθενται στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομάτη. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη από τους Καθ'ων η Αίτηση ανάγκη για συμπερίληψη του Δήμου Λάρνακας ως αναγκαίου διαδίκου, δεν μπορώ να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο που τους εκπροσωπεί, εφόσον είναι δικαίωμα των Εναγόντων το ποιους θα επιλέξουν ως Εναγόμενους. Στην υπό κρίση υπόθεση έχουν οι Ενάγοντες-Αιτητές επιλέξει τους συγκεκριμένους - Εναγόμενους Καθ'ων, οι οποίοι και σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων διατηρούν πινακίδες στο ακίνητό τους. Δεν κρίνω ότι υπάρχει οιαδήποτε ανάγκη, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο, για να κληθεί στη διαδικασία ως διάδικος ο Δήμος Λάρνακας, του οποίου και η θέση είναι σαφής όπως φαίνεται στο Τεκμήριο
  2. Δεν εγείρεται οιαδήποτε απαίτηση εναντίον του από τους Ενάγοντες αλλά ούτε ζητείται κάποιο διάταγμα από τους Ενάγοντες, το οποίο να απαιτεί οιαδήποτε ενέργεια ή αποχή από κάποια ενέργεια από το Δήμο Λάρνακας. Όσον αφορά την ισχυριζόμενη από τους Καθ'ων η Αίτηση ταύτιση των αιτούμενων διαταγμάτων με τις τελικές θεραπείες και το βάσιμο ή όχι της Αίτησης, αυτά θα εξεταστούν στη συνέχεια, στα πλαίσια της διαπίστωσης από το Δικαστήριο του εάν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις έγκρισης της υπό κρίση Αίτησης. Προχωρώ λοιπόν, σε αυτό το σημείο, στο να εξετάσω το εάν πληρούνται ή όχι οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων για έγκριση της Αίτησης και στη συνέχεια θα εξετάσω εάν με βάση τη νομολογία το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει ως προς την έκδοση των διαταγμάτων ή όχι. Όσον αφορά τις δύο πρώτες προϋποθέσεις (σοβαρό θέμα προς εκδίκαση, ορατή πιθανότητα επιτυχίας), χωρίς βέβαια να αποφασίζω την ουσία και τύχη της αγωγής, κρίνω ότι πληρούνται, με βάση τους ισχυρισμούς γεγονότων της Ένορκης Δήλωσης Μαυρομάτη και τα Τεκμήρια που επισυνάπτονται σε αυτήν. Στην υπόθεση P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 AAΔ 802, τονίστηκε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της μη πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα επί του θέματος των αποφάσεων μας. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Στην Ένορκη Δήλωση του κ. Μαυρομάτη αναφέρεται η σχέση των Εναγόντων με το επίδικο ακίνητο, η ισχυριζόμενη επέμβαση των Εναγομένων σε αυτό με την τοποθέτηση πινακίδων και το ότι δεν υπάρχει σε ισχύ είτε άδεια είτε συγκατάθεση για τη διατήρηση των εν λόγω πινακίδων, ως επίσης αναφέρονται και οι διάφορες ενέργειες στις οποίες έχουν προβεί οι Ενάγοντες που δείχνουν την αντίθεσή τους στη διατήρηση των πινακίδων. Αναφέρεται επίσης ότι οι Ενάγοντες εμποδίζονται από το να εκμεταλλευθούν το ακίνητό τους όπως επιθυμούν και ότι οι Εναγόμενοι εκμεταλλεύονται το ακίνητο εις βάρος των Εναγόντων. Με τα όσα τίθενται στην Ένορκη Δήλωση, είμαι ικανοποιημένος ότι πληρούνται οι δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Φαίνεται από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης του κ. Μαυρομάτη να στοιχειοθετείται το αστικό αδίκημα της παράνομης επέμβασης σε ακίνητη ιδιοκτησία (άρθρο 43 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148) Προχωρώ στο να εξετάσω αν συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32, που είναι η δυσκολία ή το αδύνατο της απονομής πλήρους δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα διατάγματα. Επαναλαμβάνω ότι τα αιτούμενα διατάγματα είναι τα ακόλουθα (από τα οποία οι Εναγόμενοι συγκατατίθενται στην έκδοση του διατάγματος αρ.2): « 1.Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την Εναγόμενη όπως προβεί εντός 48 ωρών από την επίδοση του διατάγματος ή εντός χρονικού διαστήματος που θα διατάξει το Δικαστήριο σε απομάκρυνση και/ή μετακίνηση των διαφημιστικών πινακίδων και/ή κατασκευασμάτων που έχει τοποθετήσει και/ή εγκαταστήσει εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. 2. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να απαγορεύσει στην Εναγόμενη να προβεί σε τοποθέτηση και/ή εγκατάστασης οποιασδήποτε άλλης διαφημιστικής πινακίδας ή κατασκευάσματος εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου. 3. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να απαγορεύει στην Εναγόμενη και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτής από του να επεμβαίνουν παράνομα στην ακίνητη περιουσία των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, αναφέρθηκαν τα πιο κάτω σε σχέση με την 3η προϋπόθεση του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 - και ειδικότερα σε σχέση με ισχυριζόμενη παράνομη επέμβαση επί ακίνητης ιδιοκτησίας-: «Η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης, ως το τρίτο κριτήριο του Αρθρου 32, αποτελεί ουσιαστικά τον μόνο άξονα γύρω από τον οποίο επικεντρώθηκαν οι επιχειρηματολογίες των συνηγόρων των διαδίκων. Είναι γεγονός ότι στην ένορκη δήλωση της Κάνθερ (παρ. 29), κατεγράφη απλώς ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί η δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όμως στην παρ. 30, η δυσκολία αυτή συνδέθηκε με την κατ' ισχυρισμόν συνέχιση της παράνομης επέμβασης και της οχληρίας που κατά τη θέση της εφεσείουσας δημιουργήθηκαν από την εφεσίβλητη. Έχει σαφώς νομολογηθεί ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, περιλαμβάνει και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά, όπως έχει υποδείξει και η υπόθεση Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231. Στην υπόθεση Cambridge Nutrition Ltd v. British Broadcasting Corp. [1990] 3 All E.R. 523, έγινε δεκτό ότι στην ενάσκηση της εξισορροπητικής άσκησης μεταξύ της παρουσίασης σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και του ισοζυγίου της ευχέρειας, ο χρηματικός παράγων για σκοπούς αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη, αλλά επενεργούν και άλλοι, όπως το δικαίωμα του BBC να μεταδώσει συγκεκριμένο πρόγραμμα στα πλαίσια της μετάδοσης προγραμμάτων δημοσίου ενδιαφέροντος. Στην υπόθεση Κυρισάββα ως διαχειριστής της περιουσίας της αποβιωσάσης Παντελούς Kωνσταντίνου Kκιζή κ.ά. v. Κύζη, ως διαχειριστή της περιουσίας της αποβιωσάσης Mαριτσούς Kωστή Kκιζή
(2001)1(Β) Α.Α.Δ. 1245, επιβεβαιώθηκε η θέση ότι ο χρηματικός παράγων της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη προς ικανοποίηση του τρίτου κριτηρίου, όπως τα κριτήρια αυτά εξηγήθηκαν από τη νομολογία, μεταξύ άλλων, και, στην υπόθεση Οdysseos v. A. Pieris Estates Ltd a.o.
(1982)1 C.L.R. 557.Στην υπόθεση Κυρισάββα, επιχειρήθηκε η συμπλήρωση ανέγερσης περιπτέρου κατά παράβαση δικαιώματος και χωρίς την εξουσιοδότηση της αρμοδίας αρχής. Ο χαρακτήρας του κτήματος θα αλλοιωνόταν αν αφηνόταν η οικοδομή να προχωρήσει που περιελάμβανε την κατασκευή πεζοδρομίων, σιδηρών πασσάλων, χώρους στάθμευσης, premix κλπ.. Η παρανομία στην επιδίωξη της κατασκευής του περιπτέρου με τις παρεμφερείς κατασκευές του, ήταν στοιχείο το οποίο το Εφετείο έκρινε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο έλαβε υπόψη στην αποτίμηση της ύπαρξης του τρίτου κριτηρίου. Επιβεβαιώθηκε το ακόλουθο απόσπασμα από την πρωτόδικη απόφαση: «Το Δικαστήριο αποτελεί τον θεματοφύλακα γενικά του κράτους δικαίου και δεν μπορεί να παραγνωρίσει το γεγονός ότι η αρμοδία αρχή για τις ανοικοδομήσεις κτιρίων έχει λάβει μια συγκεκριμένη θέση μετά από την καταγγελία της όλης υπόθεσης από την πλευρά του αιτητή, που οδηγεί εκ πρώτης όψεως στο συμπέρασμα ότι η οικοδομή αυτή δεν θα έπρεπε να είχε αρχίσει καν.» Και σε σχέση με το κατ' ισχυρισμόν ασύνδετο της ποινικής δίωξης που η αρμοδία αρχή θα μπορούσε να εγείρει, με την αστική διαφορά: «Το κράτος δικαίου περιλαμβάνει και συσχετίζει ενιαίες έννοιες και δεν μπορεί μια διαφορά η οποία ενδεχομένως να έχει και αστική και ποινική πτυχή να διαχωρίζεται πλασματικά και μόνο.» Σε παρόμοιες ουσιαστικά συνθήκες στην υπό κρίση έφεση, το πρωτόδικο Δικαστήριο παραγνώρισε στην ουσία αυτή ταύτη την ενέργεια που έγινε από την εφεσίβλητη, που κατά τη θέση της εφεσείουσας συνιστούσε επέμβαση στα δικά της δικαιώματα. Πρόσθετα, μέχρι την ημερομηνία καταχώρησης της αίτησης για προσωρινό διάταγμα, η εφεσίβλητη δεν είχε εξασφαλίσει την έγκριση της χρήσης για το χώρο έκτασης 7 τ.μ. από την αρμόδια αρχή, ως ρητά περιελάμβανε ο όρος 4 του Τεκμ.
  1. Αυτό μάλιστα, και, πρέπει να σημειωθεί, σε εμφανή αναντιστοιχία της ταυτόχρονης κρίσης του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ικανοποιούνταν στα δεδομένα της υπόθεσης τα δύο πρώτα κριτήρια του Αρθρου 32, της ύπαρξης δηλαδή σοβαρής υπόθεσης προς συζήτηση και της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Κριτήρια βεβαίως που ως σημείωσε το Δικαστήριο, συναρτώνταν προς τη βάση της αγωγής της εφεσείουσας που ήταν η παράνομη επέμβαση σε ακίνητη ιδιοκτησία και η οχληρία. Προκύπτει ότι δεν ήταν αδήριτη ανάγκη η περαιτέρω εξήγηση της καταγραφείσας στην παρ. 29 της ένορκης δήλωσης της Κάνθερ, ότι θα ήταν δύσκολο και αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Αρκούσε, υπό τις συνθήκες, η καταγραφείσα στην παρ. 30 σύνδεση των ενεργειών της εφεσίβλητης με το παράνομο της ενέργειας της, παρανομία που έχει τη δική της καταλυτική σημασία εφόσον ένα Δικαστήριο δεν θα πρέπει να ανέχεται τη διαιώνιση μιας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων, είτε του νόμου.» Τόσο τα Τεκμήρια 3 και 5 όσο και το Τεκμήριο 8 στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι καθοριστικά για την κρίση του Δικαστηρίου. Ειδικότερα θα σταθώ στο Τεκμήριο
  2. Σύμφωνα με τα όσα αναφέρονται στο εν λόγω Τεκμήριο που είναι επιστολή 16 Ιουνίου 2016 από το Δήμο Λάρνακας προς τους Ενάγοντες, η περίοδος της ισχύος των αιτήσεων των Εναγομένων για τοποθέτηση 2 διαφημιστικών πινακίδων στο αναφερόμενο στην παρούσσα αγωγή και αίτηση ακίνητο, έχει εκπνεύσει, οι ιδιοκτήτες του τεμαχίου έχουν γραπτώς κοινοποιήσει την ένστασή τους στο Δήμο Λάρνακας για την τοποθέτηση των πινακίδων έχει εκπνεύσει και καλούνται οι Εναγόμενοι να απομακρύνουν τις πινακίδες. Είτε έλαβαν την επιστολή από το Δήμο Λάρνακας οι Εναγόμενοι, είτε όχι, δεν έχει σημασία, εφόσον η ουσία είναι ότι από αυτήν φαίνεται με σαφήνεια ότι δεν υπάρχει σε ισχύ οιαδήποτε άδεια από το Δήμο Λάρνακας ( αναφέρεται ότι η ισχύς αιτήσεων που έγιναν στις 8/5/2015 έχει εκπνεύσει) για χρήση των πινακίδων. Τα Τεκμήρια 3 και 5 (επιστολές προς τους Εναγόμενους και τους δικηγόρους τους) και τα Τεκμήρια 6 και 7 (επιστολές προς το Δήμο Λάρνακας) επίσης δείχνουν τη σαφή αντίθεση των Εναγόντων στο να βρίσκονται οι πινακίδες των Εναγομένων εντός του ακινήτου τους. Δεν έχει παρουσιαστεί από τους Εναγόμενους στο Δικαστήριο κάποια συμφωνία μεταξύ Εναγόντων-Εναγομένων ή άδεια από τους Ενάγοντες προς τους Εναγόμενους να βρίσκονται εντός του ακινήτου - η οποία να έχει ισχύ κατά την καταχώρηση της αγωγής ή στο διηνεκές-, οπότε το Τεκμήριο 8 παραμένει ουσιαστικά αναντίλεκτο. Προκύπτει δηλαδή ότι οι Ενάγοντες, βρίσκονται εντός του ακινήτου των Αιτητών χωρίς άδεια ή συμφωνία μεταξύ των, δηλαδή χωρίς να δικαιούνται να είναι εκεί σήμερα (ασχέτως του εάν όταν τοποθέτησαν τις πινακίδες είχαν λάβει καποια άδεια ή όχι ή αν τότε ήταν ή όχι οι Αιτητές ιδιοκτήτες του ακινήτου). Σημασία έχει στο τρέχον χρονικό διάστημα, τουλάχιστον ως φαίνεται εκ πρώτης όψεως από το παρουσιασθέν υλικό ενώπιόν μου, δε θεμελιώνεται δικαίωμα των Εναγομένων- Καθ'ων η Αίτηση για διατήρηση των πινακίδων τους, εντός του ακινήτου των Εναγόντων-Αιτητών. Στις παραγράφους 32 -41 της Ένορκης Δήλωσης του κ. Μαυρομάτη αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι από την τοποθέτηση των πινακίδων στο ακίνητο οι Ενάγοντες εμποδίζονται να το εκμεταλλευθούν όπως επιθυμούν και ότι υπάρχει ο κίνδυνος πρόκλησης ατυχήματος για το οποίο πιθανόν να καταστούν υπεύθυνοι οι Ενάγοντες. Όντως, οι Εναγόμενοι διατηρούν σε ακίνητο των Εναγόντων διαφημιστικές πινακίδες μη ευκαταφρόνητου μεγέθους (όπως φαίνεται στο Τεκμήριο 9), οι οποίες συνιστούν σημαντική επέμβαση στο ακίνητό τους. Τις πινακίδες είναι σαφές ότι οι Ενάγοντες δεν τις αποδέχονται και δεν παρουσιάστηκε οτιδήποτε από τους Εναγόμενους που να δεικνύει ότι τους έχει δοθεί η συναίνεση των Εναγόντων να εισέρχονται στο ακίνητό τους και να λειτουργούν τις πινακίδες και να επωφελούνται από αυτές. Γίνεται μεν αναφορά σε άδεια από το Δήμο Λάρνακας στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση (η οποία φαίνεται από το Τεκμήριο 8 ότι δεν ισχύει), αλλά καμία αναφορά σε άδεια από τους ιδιοκτήτες του ακινήτου. Το εάν παρκάρουν κάποια αυτοκίνητα στο ακίνητο και οι ιδιοκτήτες το ανέχονται, όπως ανέφερε ο ευπαίδευτος συνήγορος των Εναγομένων - Καθ'ων η Αίτηση δεν μπορεί να επηρεάσει την κρίση μου, καθότι ο καθένας επιτρέπει και απαγορεύει σε όποιονδήποτε ο ίδιος επιθυμεί το να εισέρχεται εντός της ακίνητης ιδιοκτησίας του. Το ουσιαστικό είναι ότι στους Εναγόμενους δεν επιτρέπουν οι Ενάγοντες το να διατηρούν οι Εναγόμενοι εκεί τις πινακίδες τους. Το Δικαστήριο στην προκειμένη περίπτωση δεν μπορεί να αφήσει μία παράνομη κατάσταση να διαιωνίζεται ή να παρατείνεται περαιτέρω. Οπότε θεωρώ ότι έχει θεμελιωθεί και η ύπαρξη της 3ης προϋπόθεσης του άρθρου 32, δηλαδή η ο κίνδυνος ύπαρξης ανεπανόρθωτης ζημίας για τους Ενάγοντες. Σε σχέση με το προς ποια κατέυθυνση πρέπει να κλίνει το σοζύγιο της ευχέρειας, ως αναλύθηκε στην Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848 πιο πάνω σε σχέση με παρόμοιες περιπτώσεις: «Σημασία είχε να διατηρηθεί στο status quo ante πριν δηλαδή την επέμβαση της εφεσίβλητης στον αμφισβητούμενο χώρο. Και αυτό όφειλε να διασφαλίσει το πρωτόδικο Δικαστήριο με την έκδοση του προσωρινού διατάγματος, ιδιαιτέρως εφόσον ορθά έκρινε ότι υπήρχε σοβαρό ζήτημα προς συζήτηση και ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αγωγής.» Δηλαδή πρέπει να διατηρηθεί το status quo ως είχε πριν την επέμβαση των Εναγομένων στο χώρο. Έχω βεβαίως υπόψη μου ότι το διάταγμα υπ' αρ. 1 που ζητείται είναι προστακτικής φύσης και πρέπει να υπάρχουν ειδικές περιστάσεις που να δικαιολογούν την έκδοσή του. Στο σύγγραμμα Ερωτοκρίτου & Αρτέμη «Διατάγματα - Injunctions» σελ. 179 επ. που με παραπέμπουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των Αιτητών στη Γραπτή τους Αγόρευση αναφέρεται ότι: «Συνήθως τα δικαστήρια πριν εκδώσουν ένα προσωρινό διάταγμα αναζητούν κάποιες ειδικές περιστάσεις που να συνηγορούν υπέρ της έκδοσής τους. Όμως δεν σημαίνει ότι θα διστάσουν στην κατάλληλη περίπτωση να εκδώσουν ένα παρεμπίπτον προστατικό διάταγμα. Εκείνο που χρειάζεται είναι η υπόθεση να είναι ξεκάθαρη ώστε το Δικαστήριο να θεωρήσει ότι είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί ένα προστακτικό διάταγμα ...... Τα αγγλικά δικαστήρια φαίνεται να απαιτούν ψηλό βαθμό βεβαιότητας ότι μετά την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής θα διαφανεί ότι ορθά εκδόθηκε το προστατικό διάταγμα.... Στην Κύπρο τα δικαστήρια είναι πιο ελεύθερα να ενεργήσουν εφόσον ο μόνος περιορισμός είναι να βεβαιωθούν ότι η έκδοση ενός προστακτικού παρεμπίπτοντος διατάγματος όχι μόνο πληροί τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 αλλά είναι και δίκαιο ή πρόσφορο να εκδοθεί.». Σε πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Κοινοτικό Συμβούλιο Πύργου Λεμεσού ν. Μάριος Αργυρίδης, Αρ. Αγωγής: 1789/12, απόφαση ημερομηνίας 30/8/2013, που αφορούσε αγωγή όπου είχε τερματιστεί σύμβαση ενοικιάσεως και παρέμενε εντός του ακινήτου ο ενοικιαστής, ο συνάδελφός μου Δικαστής κ. Μιχαηλίδης Π., Ε.Δ., έκρινε ότι πληρείτο η 3η προϋπόθεση για έκδοση προσωρινού διατάγματος, λόγω του ότι η παραμονή στον ενοικιαζόμενο χώρο μετά τον τερματισμό συνιστούσε παράνομη επέμβαση και με βάση τα νομολογηθέντα στην πιο πάνω παρατιθέμενη απόφαση Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, έκρινε ότι το Δικαστήριο « δεν θα πρέπει να ανέχεται την διαιώνιση μιας κατάστασης πραγμάτων κατά παράβαση είτε των συμφωνηθέντων, είτε του νόμου.». Εξέδωσε δε και προστακτικό διάταγμα. Η υπό εξέταση περίπτωση είναι μία περίπτωση παράνομης επέμβασης στο ακίνητο των Εναγόντων και συνεχιζόμενης παραβίασης των δικαιωμάτων τους, η οποία διαρκεί παρά το ότι οι ιδιοκτήτες έχουν καταστήσει σαφές στους Καθ'ων η Αίτηση ότι δεν επιθυμούν να δραστηριοποιούνται οι τελευταίοι στο ακίνητό τους. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να αφήσει αυτή την παρανομία να διαιωνίζεται. Το να απαγορεύσω μόνο το να επεμβαίνουν παράνομα (δηλαδή ουσιαστικά να εισέρχονται) οι Εναγόμενοι στο ακίνητο, δεν συνιστά αποτελεσματική και επαρκή ενδιάμεση θεραπεία. Η επέμβαση και η ζημία των Εναγόντων θα συνεχίσει να υφίσταται με την παραμονή των πινακίδων στο ακίνητο. Δεν έχει νόημα να εκδοθεί μόνο το απαγορευτικό διάταγμα για μη επέμβαση των Εναγομένων στο ακίνητο των Εναγόντων, αλλά να μην εκδοθεί το προστακτικό διάταγμα και να παραμένουν στο ακίνητο δύο μεγάλες πινακίδες. Κρίνω ότι οι συνθήκες είναι τέτοιες ώστε να δικαιολογείται η έκδοση όχι μόνο απαγορευτικού αλλά και προστακτικού διατάγματος ως ζητείται από τους Ενάγοντες - Αιτητές. Απλώς θα διαφοροποιηθεί το διάστημα των 48 ωρών με το διάστημα των 10 ημερών, γιατί αντιλαμβάνομαι ότι χρειάζονται κάποιες εργασίες και διευθετήσεις για το μέγεθος μίας τέτοιας εργασίας, οπότε και το δοθέν διάστημα για τη διεκπεραίωσή τους πρέπει να είναι εύλογο. Με απασχόλησε βεβαίως ιδιαίτερα το κατά πόσον η θεραπεία η οποία θα αποδοθεί με την υπό κρίση Αίτηση είναι ταυτόσημη με τη θεραπεία που ζητείται στα πλαίσια της αγωγής. Από το Γενικώς Οπισθογραφημένο Κλητήριο Ένταλμα όμως, είναι σαφές ότι τα διατάγματα που ζητούνται εκεί, είναι διατάγματα με ισχύ στο διηνεκές και όχι μέχρι εκδίκασης της Αγωγής (όπως ζητείται στην Αίτηση). Επιπλέον στην Οπισθογράφηση Απαίτησης ζητούνται και αποζημιώσεις για την παράνομη επέμβαση καθώς και αποζημιώσεις για προκληθείσες ζημίες στην ακίνητη περιουσία των Εναγόντων. Και πάλι θα παραπέμψω στην Zena Company Ltd ν. Demenian Catering Ltd ,
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε τα ακόλουθα: « Τέλος, σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι το προσωρινό μέτρο αποδίδει στην ουσία και τη θεραπεία που επιδιώκεται με την αγωγή, θα πρέπει να λεχθεί ότι εκείνο που επιδιωκόταν με το απαγορευτικό διάταγμα ήταν ένα ασφαλιστικό μέτρο διαρκούσης της εκκρεμοδικίας και όχι στο διηνεκές που είναι το ζητούμενο με την αγωγή, ενώ παράλληλα ζητούνται και γενικές και ειδικές αποζημιώσεις (δέστε Κυρισάββα v. Κύζη - ανωτέρω - σελ. 1256-1257).» Με βάση τα πιο πάνω, η υπό κρίση Αίτηση επιτυγχάνει. Εκδίδονται συνεπώς τα ακόλουθα διατάγματα: «1.Διάταγμα διατάσσον την Εναγόμενη όπως προβεί εντός 10 ημερών από την επίδοση του διατάγματος σε απομάκρυνση και/ή μετακίνηση των διαφημιστικών πινακίδων και/ή κατασκευασμάτων που έχει τοποθετήσει και/ή εγκαταστήσει εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου.
  1. Διάταγμα που απαγορεύει στην Εναγόμενη να προβεί σε τοποθέτηση και/ή εγκατάστασης οποιασδήποτε άλλης διαφημιστικής πινακίδας ή κατασκευάσματος εντός του Ακινήτου των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρων οδηγιών του Δικαστηρίου.
  2. Διάταγμα που απαγορεύει στην Εναγόμενη και/ή τους υπαλλήλους και/ή υπηρέτες και/ή αντιπροσώπους αυτής από του να επεμβαίνουν παράνομα στην ακίνητη περιουσία των Εναγόντων με Αριθμό Εγγραφής 0/ΧΧΧΧΧ, Φ/Σχ 40/64W1, Τμήμα 11, Τεμάχιο ΧΧΧΧΧ, Ενορία Άγιος Νικόλαος, Δήμος Λάρνακας, Επαρχία Λάρνακας μέχρι τελικής εκδίκασης της υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. Τα έξοδα της Αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμά της, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων - Αιτητών και εναντίον των Εναγομένων- Καθ'ων η Αίτηση. ............ Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.