← Κύπρος

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ- ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΛΤΔ ν. ΣΑΡΜΙΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2049/2012, 28/9/2016

ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ- ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΛΤΔ ν. ΣΑΡΜΙΑ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2049/2012, 28/9/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A252 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2049/2012 Μεταξύ: ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ- ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων και

  1. XXXXX ΣΑΒΒΑ ΣΑΡΜΙΑ
  2. XXXXX ΣΑΡΜΙΑ Εναγομένων Ημερομηνία: 28 Σεπτεμβρίου 2016 Eμφανίσεις: Για Αιτήτρια- Εναγόμενη 2: κ. Μ.Οικονόμου για Α. Τεκκής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ'ων η Αίτηση- Ενάγοντες: κα Θ.Θωμά για Κενδέας Α. Σέργης Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερομηνίας 29/1/2016 για ακύρωση και/ή τροποποίηση και/ή αναστολή διατάγματος μηνιαίων δόσεων) Ζητείται με την υπό κρίση Αίτηση όπως εκδοθεί διάταγμα με το οποίο να ακυρώνεται και/ή να αναστέλλεται και/ή να τροποποιείται το διάταγμα μηνιαίων δόσεων που εκδόθηκε στις 29/10/2013 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον της Αιτήτριας- Εναγόμενης
  3. Η Αίτηση βασίζεται κυρίως στο άρθρο 90 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 και υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης 2, κας XXXXX Σαρμιά από τη Λάρνακα. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, η οποία γίνεται από την Εναγόμενη 2 και Αιτήτρια, στις 20/9/2012, το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε απόφαση εναντίον και στη συνέχεια στις 15/5/2013 οι Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν αίτηση για την οικονομική της εξέταση. Μετά από κλήτευσή της στα πλαίσια της εν λόγω διαδικασίας, επικοινώνησε με τους αρμόδιους λειτουργούς των Καθ'ων η Αίτηση και με τους δικηγόρους τους, σε μία προσπάθεια επίλυσης του όλου θέματος και εξέτασης ενδεχόμενης αναδιάρθρωσης των δανειακών τους υποχρεώσεων, καθώς ήταν αδύνατον για εκείνους λόγω της οικονομικής τους κατάστασης και των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε ο σύζυγός της Εναγόμενος 1, να συνεχίσουν να εξοφλούν τις δανειακές τους υποχρεώσεις ως είχαν. Παράλληλα με την καταχώρηση της Αίτησης για οικονομική εξέταση στα πλαίσια της αγωγής, καταχωρήθηκαν δύο άλλες πανομοιότυπες αιτήσεις μέσα στα πλαίσια των αγωγών 2048/2012 και 2050/2012, οι οποίες αφορούσαν δύο άλλα δάνεια που είχαν συναφθεί με τους Ενάγοντες και για τα οποία επίσης εκδόθηκαν σχετικές αποφάσεις. Η αγωγή 2048/2012 αφορούσε δάνειο με συγκεκριμένο αριθμό λογαριασμού, στον οποίον εμβάζεται μηνιαίως και ανελλιπώς από τις 1/6/2011 μέχρι σήμερα, το ποσό των €600 από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, ποσό το οποίο λάμβαναν και εξακολουθούν να λαμβάνουν οι Εναγόμενοι ως επίδομα δόσης και τόκων ενυπόθηκων δανείων, λόγω της οικονομικής τους κατάστασης και της κατάστασης υγείας του συζύγου της Εναγόμενης 2, Εναγόμενου
  4. Όπως ισχυρίζεται η Εναγόμενη-Αιτήτρια, κατά την καταχώρηση των τριών αιτήσεων για οικονομική εξέταση, οι Καθ' ων η Αίτηση γνώριζαν για το ποσό των €600 που λάμβαναν ως επίδομα δανείου, όπως φαίνεται και από κατάσταση λογαριασμού δανείου που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στην Ένορκη Δήλωση της Εναγόμενης 2-Αιτήτριας. Ένεκα των εν λόγω γεγονότων και εξελίξεων, τόσο οι Ενάγοντες - Καθ'ων όσο και οι δικηγόροι τους, διαβεβαίωσαν τους Εναγόμενους προφορικώς ότι το ποσό των €600 που λάμβαναν ως επίδομα δανείου, ήταν επαρκές για να καταβάλλεται ως μηνιαία δόση και για τα τρία δάνεια και επιπλέον ότι οι Ενάγοντες θα διένεμαν το ποσό των €600 στο λογαριασμό του κάθε δανείου σε ίσα ποσά και συγκεκριμένα σε €200 στον κάθε ένα λογαριασμό. Γι' αυτό και συμβούλεψαν και παρότρυναν την Εναγόμενη να δεχτεί την έκδοση ξεχωριστών διαταγμάτων στην κάθε μία από τις 3 διαδικασίες, στα οποία θα διατασσόταν η καταβολή μηνιαίων δόσεων ύψους €200 για την κάθε μία από τις 3 περιπτώσεις ξεχωριστά. Η Αιτήτρια- Εναγόμενη 2, θεώρησε ότι από τη στιγμή που το ποσό του επιδόματος θα κάλυπτε τις υποχρεώσεις των Εναγομένων, έστω και για ένα χρονικό διάστημα, θα ήταν ορθό να αποδεχτεί την πρότασή τους, αφού τη διαβεβαίωσαν ότι θα γινόταν η εν λόγω διανομή του ποσού των €600 στους 3 λογαριασμούς δανείων. Ως αποτέλεσμα συμφώνησε η Αιτήτρια να προχωρήσει η έκδοση των διαταγμάτων και θεώρησε, έχοντας καλή πίστη ότι θα τηρούνταν οι εξηγήσεις και οι συμφωνίες. Στις 29/10/2013 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εξέδωσε μέσα στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και των αγωγών 2048/12 και 2050/12, διατάγματα με τα οποία καθοριζόταν η καταβολή μηνιαίων δόσεων σε €200 από 1/11/2013 μέχρι εξόφλησης, για το κάθε ένα από τα τρία δάνεια ξεχωριστά. Έκτοτε τελούσε υπό την εντύπωση ότι συμμορφωνόταν πλήρως με τα διατάγματα. Προς έκπληξή της, στις 5/9/2015, δύο χρόνια μετά την έκδοση των διαταγμάτων, ιδιώτης επιδότης της επέδωσε δύο κατηγορητήρια για ιδιωτικές ποινικές υποθέσεις που περιλάμβαναν τις κατηγορίες καταδολίευσης πιστωτή, σε σχέση με παράλειψη καταβολής των μηνιαίων δόσεων που διατάχθηκαν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας και της αγωγής 2050/
  5. Με την παραλαβή των κατηγορητηρίων , επικοινώνησε τόσο με τους Καθ' ων η Αίτηση όσο και με τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας, για να διαπιστώσει κατά πόσον υπήρξε οποιοδήποτε πρόβλημα με την καταβολή του ποσού των €600 που καταβαλλόταν κάθε μήνα. Η απάντηση που έλαβε από τις Υπηρεσίες Κοινωνικής Ευημερίας είναι ότι το ποσό είχε εγκριθεί για συγκεκριμένο δάνειο και ότι σαν υπηρεσία είναι υποχρεωμένοι να συνεχίσουν να εμβάζουν το ποσό στο λογαριασμό δανείου που είχε εγκριθεί , δηλ. το λογαριασμό δανείου που σχετιζόταν με την υπόθεση 2048/
  6. Έπειτα επικοινώνησε με τους αρμόδιους λειτουργούς των Καθ'ων η Αίτηση, οι οποίοι προς έκπληξή και απογοήτευσή της, την πληροφόρησαν ότι συνέχισαν να λαμβάνουν το ποσό των €600 στο συγκεκριμένο λογαριασμό, αλλά ουδέποτε δεν είχαν διανέμει το ποσό αυτό στα δύο άλλα δάνεια που είχαν προφορικώς συμφωνήσει. Επιπλέον, της ανέφεραν ότι δυστυχώς δεν μπορούσαν να διαχωρίσουν το ποσό αυτό και ως αποτέλεσμα για περίπου δύο χρόνια κανένα ποσό δεν εμβάστηκε στους λογαριασμούς που αφορούσαν την παρούσα διαδικασία και την υπόθεση 2050/
  7. Πέραν του γεγονότος ότι ούτε η ίδια ούτε ο σύζυγός της γνώριζαν ότι το επίδομα των €600 δεν ήταν δυνατό να χρησιμοποιηθεί για τις ανάγκες άλλων δανειακών υποχρεώσεων, ουδέποτε έλαβε ειδοποίηση από τους Καθ' ων η Αίτηση σε σχέση με το θέμα αυτό όλο το διάστημα και συγκεκριμένα ότι για περίπου δύο χρόνια δεν συμμορφωνόταν με τα σχετικά διατάγματα μηνιαίων δόσεων. Ως περαιτέρω αναφέρεται, οι Ενάγοντες εξακολουθούν να λαμβάνουν το ποσό των €600 για το δάνειο υπ' αρ. XXXXX830-6 (Αγωγή 2048/2012) παραλείποντας να ενημερώσουν για το γεγονός ότι δεν ήταν εφικτό να διανεμηθεί το ποσό και στους 3 λογαριασμούς δανείων, με αποτέλεσμα να διώκεται ποινικά για καταδολίευση πιστωτή και παρακοή δικαστικού διατάγματος. Από τη στιγμή που οι Καθ' ων η Αίτηση γνώριζαν ότι το ποσό των €600 δεν μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αποπληρωμή άλλων δανειακών υποχρεώσεων, δεν θα έπρεπε να είχαν ξεγελάσει την Αιτήτρια. Πρόθεση των Εναγόντων, ήταν να εξασφαλίσουν τα διατάγματα και έπειτα να πιέσουν την Αιτήτρια για να καταβάλει περισσότερα χρήματα. Πέραν των πιο πάνω, από τον Απρίλιο 2013 η απασχόληση της Αιτήτριας τερματίστηκε για λόγους πλεονασμού και έκτοτε η οικονομική κατάσταση της ίδιας και του συζύγου της χειροτέρεψε. Στην Ένορκη Δήλωση, επισυνάπτεται αντίγραφο κάρτας ανέργου του Επαρχιακού Γραφείου Εργασίας στην οποία διακρίνεται η ημερομηνία 16/1/2016, η οποία είναι η τελευταία ημερομηνία κατά την οποία υπέγραψε ως άνεργη. Στις 9/9/2014 απέστειλε μέσω του συζύγου της επιστολή προς τους Καθ'ων η Αίτηση με την οποία τους ενημέρωσε ότι ήταν πλέον και εκείνη και ο σύζυγός της άνεργοι και τους ζήτησαν μείωση του επιτοκίου, η οποία και τους εγκρίθηκε στις 5/2/
  8. Σε κανένα στάδιο δεν αναφέρθηκε από τους Καθ'ων η Αίτηση οτιδήποτε σε σχέση με καθυστερημένες δόσεις ή για παράλειψη της Αιτήτριας-Εναγόμενης να συμμορφωθεί με τα εκδοθέντα διατάγματα καταβολής μηνιαίων δόσεων. Με βάση τα νέα γεγονότα και δεδομένα, αδυνατεί η Ενάγουσα να πληρώνει μηνιαίες δόσεις για τις δανειακές τους υποχρεώσεις, καθώς τόσο η ίδια όσο και ο σύζυγός της εξακολουθούν να είναι άνεργοι και λήπτες δημοσίου βοηθήματος, το οποίο είναι το μοναδικό εισόδημα που έχουν ως πολύτεκνη οικογένεια, από το οποίο εξαρτώνται όλες οι βασικές τους ανάγκες. Αιτείται συνεπώς την ακύρωση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων και όπως το Δικαστήριο προβεί εκ νέου σε οικονομική εξέταση προς επιβεβαίωση των όσων αναφέρει στην Ένορκή της Δήλωση. Στην Αίτηση καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης εκ μέρους των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση με την οποία προβάλλουν επί λέξει τους ακόλουθους λόγους Ένστασης: «
  9. Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή ανεπίτρεπτη και/ή αντίθετη και/ή κατά παράβαση των Διαδικαστικών Κανονισμών και της πρακτικής του Δικαστηρίου.
  10. Δεν συντρέχουν οι νομικές και πραγματικές προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος και/ή δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς όφελος της Αιτήτριας.
  11. Δεν έχει αλλάξει και/ή δεν έχει αλλάξει ουσιαστικά η οικονομική κατάσταση της Αιτήτριας από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος μηνιαίων δόσεων, ήτοι από τις 29/10/2013 που να δικαιολογεί την ακύρωση και/ή την τροποποίηση και/ή αναστολή του διατάγματος.
  12. Δεν αποκαλύπτεται οτιδήποτε και/ή οτιδήποτε νέο από την αιτήτρια αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση που να δικαιολογεί τη διαφοροποίηση του Διατάγματος.
  13. Η αίτηση καταχωρείται ευκαιριακά και γίνεται με σκοπό την αποφυγή πληρωμής των μηνιαίων δόσεων.
  14. Η αίτηση αποτελεί περιφρόνηση του Δικαστηρίου αφού καμία δόση δεν πληρώθηκε από την έκδοση του Διατάγματος ημερομηνίας 29/10/2013 και φαίνεται ξεκάθαρα η προσπάθεια της Αιτήτριας για αποφυγή πληρωμής του εξ' αποφάσεως χρέους.
  15. Η αιτούμενη ακύρωση και/ή τροποποίηση και/ή αναστολή του διατάγματος ημερ. 29/10/2013 επηρεάζει δυσμενώς τους ενάγοντες-καθ'ων η αίτηση καθ' ότι με την ακύρωσή του θα είναι δύσκολο και/ή αδύνατο να εκτελεστεί η δικαστική απόφαση ημερ. 26/10/2012
  16. Η αιτήτρια δεν νομιμοποιείται στις θεραπείες που αιτείται.
  17. Η παρούσα αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη και η αιτήτρια δεν προσέρχεται στο Δικαστήριο με καθαρά τα χέρια.
  18. Η αίτηση της αιτήτριας είναι νόμω και ουσία αβάσιμη αθεμελίωτη και αδικαιολόγητη.» Η Ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Παυλίδου, υπαλλήλου των Εναγόντων, της οποίας θα καταγράψω τα κυριότερα σημεία. Η κα Παυλίδου, η οποία αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγόντων, αναφέρει ότι ουδέποτε συμβούλεψαν και παρότρυναν την Αιτήτρια οι Ενάγοντες να αποδεχτεί το ποσό των €200 για κάθε υπόθεση και προσθέτει ότι η καταβολή των τόκων για στεγαστικό δάνειο της Αιτήτριας είναι αποκλειστικό θέμα του εν λόγω κυβερνητικού τμήματος και θα ήταν παράνομο να λαμβάνουν οι Ενάγοντες μέρος του ποσού για να εξυπηρετείται άλλο δάνειο. Ως περαιτέρω ισχυρίζεται, οι καθυστερημένες μηνιαίες δόσεις στην αγωγή, ήταν γνωστές στην Αιτήτρια η οποία προσπαθεί να αποφύγει την πληρωμή των χρεών της. Επιπλέον, ως οι δικηγόροι των Εναγόντων την συμβουλεύουν, τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται από την ίδια την Αιτήτρια στις παραγράφους 3 έως 21 της Ένορκής της Δήλωσης είναι ευκαιριακά και καμία σχέση δεν έχουν με τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και η νομολογία για την ακύρωση του διατάγματος μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας 29/10/2013, αφού δεν στοχεύουν στην ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι έχει αλλάξει ουσιαστικά η οικονομική κατάσταση της Αιτήτριας από την ημερομηνία έκδοσης του εν λόγω διατάγματος, δηλ. από τις 29/10/2013 και ως εκ τούτου δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Η Ενόρκως Δηλούσα παραδέχεται ότι η απασχόληση της Εναγόμενης 2 τερματίστηκε τον Απρίλιο του 2013, δηλαδή πριν την έκδοση του διατάγματος 29/10/2013 και πριν την καταχώρηση της αίτηση μηνιαίων δόσεων στις 15/5/
  19. Συνεπώς, δεν προβάλλεται από την Αιτήτρια οτιδήποτε που να δικαιολογεί τη μεταβολή της οικονομικής κατάστασης μετά την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 90 στο οποίο και στηρίζεται η υπό εξέταση Αίτηση προβλέπει τα εξής: «

(1)Το Δικαστήριο δύναται, αν κρίνει τούτο σκόπιμο κατά ή μετά την εξέταση που γίνεται δυνάμει του Μέρους VIII, να διατάξει όπως το οφειλόμενο δυνάμει της απόφασης χρέος πληρωθεί με δόσεις κατά τις ημερομηνίες και στα ποσά που ήθελε κρίνει εύλογα και εντός των οικονομικών δυνατοτήτων του οφειλέτη». «
(2)Διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του εδαφίου
(1)δύναται να ακυρωθεί, ανασταλεί ή τροποποιηθεί ύστερα από αίτηση του οφειλέτη αν αποδείξει ότι η οικονομική του κατάσταση έχει αλλάξει ουσιαστικά από την ημερομηνία της τελευταίας εξέτασης με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να καταβάλει τις δόσεις στους χρόνους και στα ποσά που το Δικαστήριο προσδιόρισε στο διάταγμα του ή εάν το δικαστήριο, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα περιστατικά που θα θέσει ενώπιον του ο οφειλέτης θεωρήσει σκόπιμο ή και επιεικές να ακυρώσει, αναστείλει ή τροποποιήσει το διάταγμα». Στην υπόθεση Μιχαήλ κ.α. ν. Σκορδή
(2005)1 Α.Α.Δ. 64, έχει νομολογηθεί ότι έχει ο Αιτητής το βάρος να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει επέλθει αλλαγή η οποία να καθιστά αδύνατη την πληρωμή των μηνιαίων δόσεων που καθορίστηκαν και ότι η πάροδος του χρόνου από μόνη της δεν δηλώνει αλλαγή συνθηκών. Στην υπό εξέταση Αίτηση, η οποία βασίζεται στο άρθρο 90 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, θα εξετάσω πρώτα εάν έχει υπάρξει αλλαγή των συνθηκών, τέτοια ώστε να συνεπάγεται αδυναμία της πληρωμής των μηνιαίων δόσεων των €200. Η Αιτήτρια, δεχόμενη η ίδια την έκδοση εναντίον της διατάγματος καταβολής του εξ' αποφάσεως χρέους μέσω μηνιαίων δόσεων, καθόρισε η ίδια την οικονομική της δυνατότητα να πληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος σε €200 μηνιαίως (βλ. και την πρωτόδικη απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην Αγωγή 3800/2009 Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ ν. Ηλία Τζοποζίδη κ.α., απόφαση ημερ. 23/6/2014). Ουσιαστική αλλαγή ή μεταβολή πραγματικών συνθηκών, από την έκδοση του διατάγματος δεν υπήρξε, με δεδομένο ότι η Αιτήτρια ήταν ήδη άνεργη όταν αποδεχόταν την έκδοση του διατάγματος του οποίου ζητεί ακύρωση, αφού δεν εργάζεται ως η ίδια αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτησή της από τον Απρίλιο του 2013 ενώ το διάταγμα πληρωμής με μηνιαίες δόσεις εκδόθηκε στις 29/10/2013 και πριν και την καταχώρηση της αίτησης που οδήγησε στο διάταγμα (15/05/2013). Θα προχωρήσω στο να εξετάσω το εάν είναι σκόπιμο ή επιεικές να ακυρωθεί, ανασταλεί ή τροποποιηθεί το διάταγμα (άρθρο 90
(2)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6). Αποφαίνομαι ότι δεν είναι. Η Εναγόμενη λαμβάνει συγκεκριμένο βοήθημα, από ότι φαίνεται και από τις δύο Ένορκες Δηλώσεις (Αίτησης και Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης) για συγκεκριμένο δάνειο. Όφειλε σε κάθε περίπτωση, πριν να προβεί σε οιαδήποτε συμφωνία με τους Ενάγοντες, να γνωρίζει το σκοπό για τον οποίο το λαμβάνει και εάν δικαιούτο ή όχι να το διαθέσει για διαφορετικό σκοπό από αυτόν για τον οποίον το εν λόγω επίδομα της χορηγείται. Με βάση τα πιο πάνω η Αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα ακολουθώντας το αποτέλεσμα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-Καθ'ων η Αίτηση και εναντίον της Εναγόμενης 2- Αιτήτριας ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπογρ............) Ξενής Ξενοφώντος Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.