Penn ν. Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 1045/11, 9/9/2016

(1), ο Ενάγοντας είχε δικαίωμα αποδοχής της Πληρωμής εντός τεσσάρων

(4)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, πράγμα που δεν έπραξε εν προκειμένω, κι έτσι η αγωγή προχώρησε σε ακροαματική διαδικασία. Εν τω μεταξύ και σύμφωνα με τη Δ.

1. Θ.7, ουδεμία αναφορά της κατάθεσης της Πληρωμής προστίθεται στα δικόγραφα ή ανακοινώνεται στο Δικαστήριο μέχρις όλα τα επίδικα ζητήματα αποφασιστούν.
2. Στις 28/09/2015 εκδόθηκε τελική απόφαση στην πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή, σύμφωνα με την οποία το Δικαστήριο επιδίκασε ειδικές αποζημιώσεις στον Ενάγοντα ύψους €2,051.70 πλέον δικηγορικά έξοδα ως υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
3. Το επιδικασθέν ποσό, όπως φαίνεται άλλωστε, είναι μικρότερο από το ποσό της Πληρωμής. Ως πληροφορούμαι από τους Δικηγόρους του Εναγόμενου, σε αγωγή που υπάρχει κατατεθειμένη Πληρωμή εάν ο Ενάγων ανακτήσει με σχετική απόφαση ποσό που δεν υπερβαίνει το ποσό της Πληρωμής, το Δικαστήριο με ειδική διαταγή θα παρέχει στον Ενάγοντα τα έξοδα της αγωγής μέχρι την ημερομηνία της Πληρωμής και στον Εναγόμενο τα έξοδά του μετά την ημερομηνία αυτή.
4. Επειδή για ευνόητούς λόγους και ως άλλωστε προνοείται από την σχετική πρακτική, η πληρωμή δεν κοινοποιείται στο Δικαστήριο πριν την έκδοση τελικής απόφασης, κατά την εκφώνηση της τελικής απόφασης το Δικαστήριο δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει για την κατάθεση της Πληρωμής, ούτε και σε θέση να καθορίσει εάν η Πληρωμή ήταν περισσότερη ή λιγότερη του ποσού που ο Ενάγοντας ανέκτησε δυνάμει της απόφασής του, οπόταν δεν μπορούσε να εκδώσει σχετικές οδηγίες ως προς τα έξοδα της αγωγής μετά την Πληρωμή. .........
5. Για τους λόγους που εξηγούνται στο σώμα της ένστασης, είναι η θέση του Εναγόμενου ότι αβάσιμα ο Ενάγοντας αιτείται διάταγμα διόρθωσης του αποστενογραφημένου πρακτικού. Το επίσημο πρακτικό του Δικαστηρίου αποτελεί το στενογραφημένο πρακτικό, που εγκρίνεται και υπογράφεται από το Δικαστή, και όχι το αποστενογραφημένο. Περαιτέρω, διορθώσεις σε στενογραφημένα πρακτικά επιτρέπονται κατόπιν σχετικής αιτήσεως που υποβάλλεται στο εκδικάζον Δικαστήριο, εφόσον το λάθος του οποίου επιχειρείται η διόρθωση ανάγεται σε γραφικό λάθος, ή εκ παραδρομής τυπογραφική παράλειψη διατύπωσης γεγονότος κατά τη σύνταξη της απόφασης ή του διατάγματος, που φανερά δεν μεταφέρουν ορθά το λεκτικό που αποτέλεσε το σκεπτικό του Δικαστηρίου ή τη σημασία του (slip rule). Εν προκειμένω, αυτό που επιχειρείται να διορθωθεί είναι η διαταγή εξόδων υπέρ του Εναγόμενου μέσω της πλήρης απαλοιφής της, γεγονός που δεν ανάγεται σε απλό γραφικό λάθος αλλά ούτε αποτέλεσε τυπογραφική παράλειψη που δεν μεταφέρει ορθά το σκεπτικό του Δικαστηρίου.
6. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, είναι η θέση της πλευράς του Εναγόμενου ότι ο Ενάγοντας καταχρηστικά και παράνομα ζητά από το παρόν Δικαστήριο να υπεισέλθει στον τρόπο ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας του φυσικού Δικαστή της πιο πάνω υπόθεσης και να τον αντικαταστήσει στο σκεπτικό επιδίκασης εξόδων μεταβάλλοντας το αποστενογραφημένο πρακτικό, ενώ σύμφωνα με την κείμενη Νομοθεσία η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δεν μπορεί να αμφισβητηθεί στα πλαίσια παρεμπίπτουσας αίτησης σε Επαρχιακή Δικαιοδοσία και ούτε μπορεί οποιοδήποτε άλλος Δικαστής μπορεί να διατάξει διόρθωση πρακτικού επεμβαίνοντας με αυτό τον τρόπο στο σκεπτικό του φυσικού Δικαστή.» Στις 17/2/16, καταχωρήθηκε αίτηση, με την οποία ζητείται εκ μέρους του Αιτητή όπως επιτραπεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση της κυρίας XXXXX Ζαντή. Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της κας Χ.Ζαντή, η οποία αναφέρει την πηγή της πληροφόρησής της (παράγραφος 2), το λόγο για τον οποίο προβαίνει η ίδια και συγκεκριμένα γιατί εγείρονται ζητήματα νομικής φύσης και γιατί γνωρίζει άμεσα η ίδια τα γεγονότα και αναφέρει μεταξύ άλλων ότι η Αίτηση πρέπει να εγκριθεί για να έχει το Δικαστήριο ορθή και ολοκληρωμένη αντίληψη για τα γεγονότα της υπόθεσης και τη θέση του Αιτητή σε σχέση με τους ισχυρισμούς του Καθ'ου η Αίτηση. Στην αιτούμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, αφού τίθεται αρχικά το υπόβαθρο για τα υπόλοιπα γεγονότα στις παραγράφους 1 μέχρι 9, αναφέρονται τα ακόλουθα: «
7. Μετά από την μελέτη της ένστασης του καθ΄ ου η αίτηση και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, ως επίσης και μετά από έρευνα στο φάκελο του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ο αιτητής επιθυμεί να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην ένορκη δήλωση μου, ημερομηνίας 9/12/2015 για τους λόγους που αναφέρονται κατωτέρω.
8. Συγκεκριμένα ο καθ΄ ου η αίτηση με τη γραπτή ένσταση του ημερομηνίας 19/1/2016 και την ένορκη δήλωση της κας XXXXX Χαραλάμπους που την υποστηρίζει ημερομηνίας 19/1/2016, αναφέρει γεγονότα, δηλώσεις και ισχυρισμούς που αμφισβητούνται από μέρους του αιτητή καθ΄ όσον δεν ευσταθούν, ήτοι:- (α) ότι οι επιζητούμενες θεραπείες δεν αφορούν διόρθωση τυπικού λάθους ή/και επουσιώδους λάθους ή εκ παραδρομής λάθους έτσι ώστε το παρόν Δικαστήριο να εκδώσει σχετικό διάταγμα διόρθωσης. Ο αιτητής διαφωνεί με τον ως άνω ισχυρισμό και προσέγγιση και εις απάντηση αναφέρει ότι η αίτηση του ημερομηνίας 9/12/2015 δεν αφορά το θέμα διόρθωσης λάθους, ως άστοχα ο καθ΄ ου η αίτηση επιχειρεί να το καταστήσει, ούτε και ο αιτητής ζητεί κάτι τέτοιο. Αντιθέτως ο αιτητής αιτείται διόρθωση του πρακτικού και συγκεκριμένα τη διόρθωση του αποστενογραφημένου πρακτικού, ούτως ώστε αυτό να αντικατοπτρίζει πλήρως και με ακρίβεια το στενογραφημένο πρακτικό, πράγμα που συνιστά ξεχωριστό θέμα και άπτεται της αυθεντικότητας των πρακτικών του Δικαστηρίου, η λήψη των οποίων βαρύνει αποκλειστικά το Δικαστήριο. Ο αιτητής έχει την ευχέρεια και το δικαίωμα λήψης των αναγκαίων διαβημάτων για τη διόρθωση του εν λόγω αποστενογραφημένου πρακτικού που είναι ακριβές και δεν αντικατοπτρίζει πιστά και με ακρίβεια τα όσα έχουν διαμειφθεί στις 5/10/
9. Κατά τον ίδιο τρόπο το Σεβαστό Δικαστήριο έχει καθήκον να διαφυλάξει τη διαδικασία και να διασφαλίσει την ορθή αποστενογράφηση του πρακτικού ημερομηνίας 5/10/
10. (β) ότι το παρόν Δικαστήριο δεν μπορεί να αντικαταστήσει το φυσικό Δικαστή της πιο πάνω αποπερατωθείσας αγωγής ή/και να μεταβάλει το σκεπτικό του φυσικού της Δικαστή ή/και να επέμβει στις διαταγές εξόδων ή/και στα πρακτικά του Δικαστηρίου ή/και να τροποποιήσει την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του φυσικού Δικαστή της υπόθεσης εκδίδοντας τα ζητούμενα διατάγματα. Ο αιτητής διαφωνεί με τους εν λόγω ισχυρισμούς του καθ΄ ου η αίτηση και εις απάντηση αναφέρει ότι το αίτημα για διόρθωση ουδόλως αβάσιμο ή άνευ αντικειμένου είναι. Το πρωτόδικο Δικαστήριο είναι το καθ΄ ύλην και κατά τόπον αρμόδιο Δικαστήριο και έχει την εξουσία, δικαιοδοσία και διακριτική ευχέρεια να εξετάσει την αίτηση του αιτητή ημερομηνίας 9/12/2015 και το κατά πόσον το στενογραφημένο πρακτικό έχει αποστενογραφηθεί πιστά και με ακρίβεια, ως επίσης και το κατά πόσο το αποστενογραφημένο πρακτικό συμφωνεί πλήρως με το αντίστοιχο στενογραφημένο πρακτικό που κατέγραψε τα διαμειφθέντα στις 5/10/
11. Δεν υπάρχει καμία προϋπόθεση η εξέταση της αίτησης του αιτητή να γίνει από το φυσικό Δικαστή αφού φυσικός Δικαστής θεωρείται ο εκάστοτε Δικαστής του Πρωτόδικου Δικαστηρίου που επιλαμβάνεται το φάκελο της αγωγής. Δεν ζητείται η επέμβαση του Σεβαστού Δικαστηρίου για το θέμα των εξόδων ούτε ζητείται η αλλαγή του σκεπτικού του Δικαστηρίου, ως αυτό τέθηκε στις 5/10/2015 και καταγράφηκε στο στενογραφημένο πρακτικό. Το μόνο που ο αιτητής ζητεί είναι η ακριβής καταγραφή και διατύπωση των όσων έλαβαν χώρα και των όσων τέθηκαν από το Δικαστήριο στις 5/10/2015 και αποτυπώθηκαν στο στενογραφημένο πρακτικό της ίδιας ημερομηνίας. Ο αιτητής επιζητεί την ορθή αποστενογράφηση του σκεπτικού του Δικαστηρίου ως αυτό παρατέθηκε στις 5/10/2015 ενώπιον αμφοτέρων των δικηγόρων των μερών και που αυτό το σκεπτικό ουδόλως συνάδει και ανταποκρίνεται με την αποστενογράφηση του στενογραφημένου αυτού πρακτικού. Ο αιτητής στην ουσία αιτείται όπως το Σεβαστό Δικαστήριο εξετάσει και συγκρίνει το στενογραφημένο με το αποστενογραφημένο πρακτικό και σε περίπτωση που προκύπτει διαφορά μεταξύ τους να προβεί στις δέουσες αλλαγές στο στενογραφημένο πρακτικό για να αντικατοπτρίζει πιστά τα όσα διαμείφθηκαν στις 5/10/
12. Τυχόν άρνηση από το Σεβαστό Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια και να εξετάσει την αίτηση του αιτητή, ως επίσης και την ορθότητα της αποστενογράφησης που μπορεί να εξακριβωθεί με τρόπο αντικειμενικό από το ίδιο το Δικαστήριο, θα επηρέαζε ανεπανόρθωτα τις αρχές της δίκαιης δίκης, της φυσικής δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του αιτητή. Η αίτηση του αιτητή επιζητεί τη διόρθωση του αποστενογραφημένου πρακτικού, ούτως ώστε να αντικατοπτρίζει πλήρως και με ακρίβεια τα όσα έχουν λάβει χώρα και όσα έχουν λεχθεί από το Δικαστήριο στις 5/10/2015, τα οποία έχουν καταγραφεί ταυτόχρονα μέσω της λήψης στενογραφημένου πρακτικού από τη στενογράφο του Δικαστηρίου. (δ) ότι θα πρέπει να επισυνάπτεται στην αίτηση ημερομηνίας 9/12/2015 το αποστενογραφημένο πρακτικό του Δικαστηρίου. Ο αιτητής απορρίπτει τον ως άνω ισχυρισμό του καθ΄ ου η αίτηση και εις απάντηση αναφέρει ότι το Δικαστήριο λαμβάνει δικαστική γνώση από το περιεχόμενο του φακέλου της υπόθεσης εντός του οποίου βρίσκεται τόσο το αποστενογραφημένο όσο και το στενογραφημένο πρακτικό ημερομηνίας 5/10/
13. Δεν είναι απαραίτητη η επισύναψη οποιουδήποτε εγγράφου που αυτό βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου. Η μη επισύναψη εγγράφου που βρίσκεται στο φάκελο του Δικαστηρίου και ιδιαίτερα όταν αυτό αποτελεί έγγραφο του ίδιου του Δικαστηρίου, δεν είναι αναγκαία και δεν αποτελεί λόγο απόρριψης της αίτησης. (ε) ότι εάν ο ενάγοντας ανακτήσει με σχετική απόφαση ποσό που δεν υπερβαίνει το ποσό της πληρωμής επί Δικαστηρίω, το Δικαστήριο με ειδική διαταγή θα παρέχει στον ενάγοντα τα έξοδα της αγωγής μέχρι την ημερομηνία της πληρωμής και στον εναγόμενο τα έξοδα του μετά την ημερομηνία αυτή. Ο αιτητής απορρίπτει τους εν λόγω ισχυρισμούς και δηλώνει ότι αυτοί είναι παραπλανητικοί και άσχετοι με την ουσία της αίτησης ημερομηνίας 9/12/2015, εφόσον το αίτημα του αιτητή εδράζεται στη λανθασμένη και μη ακριβής αποστενογράφηση του στενογραφημένου πρακτικού ημερομηνίας 5/10/2015 και ως εκ τούτου με την αίτηση του ζητεί την ορθή αποστενογράφηση αυτού. Ουδεμία σχέση έχουν οι διαταγές εξόδων με το θέμα αυτό, ως επίσης και καμία σχέση δεν έχει η πληρωμή επί Δικαστηρίω στην οποία αναφέρεται ο καθ΄ ου η αίτηση. Ο αιτητής αιτείται τη διόρθωση του στενογραφημένου πρακτικού, η ανακρίβεια του οποίου αλλοιώνει πλήρως το τι διαμείφθηκε στις 5/10/2015 και που καταγράφεται με ακρίβεια στο στενογραφημένο πρακτικό. Άλλωστε δε τα όσα αναφέρει ο καθ΄ ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του περί διαταγών εξόδων και πληρωμή επί Δικαστηρίω είναι ανακριβή, εφόσον σύμφωνα τους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας, η όποια διαταγή εξόδων μετά από πληρωμή επί Δικαστηρίω άπτεται της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου, ιδιαίτερα όταν στην προκειμένη περίπτωση η πληρωμή επί Δικαστηρίω σιγούσε αναφορικά με την ανταπαίτηση του καθ΄ ου η αίτηση.
14. Ο αιτητής διαφωνεί και απορρίπτει το περιεχόμενο της ένστασης του καθ΄ ου η αίτηση και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει, ως επίσης και απορρίπτει, μεταξύ άλλων, τους ως άνω ισχυρισμούς του καθ΄ ου η αίτηση ως άσχετους, αβάσιμους και παραπλανητικούς και ιδιαίτερα τους ισχυρισμούς του καθ΄ ου η αίτηση που εκτίθενται στην ένσταση του παράγραφοι 1, 3, 4, 6, 7 & 8, ως επίσης και στην ένορκη δήλωση της κας XXXXX Χαραλάμπους, παράγραφοι 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15 και 16.» Η πλευρά του Ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης στην παρούσα Αίτηση, με την οποία αναπτύσσει 8 Λόγους Ένστασης. Μεταξύ αυτών ότι δεν υπάρχει κανένας καλός λόγος, ότι δεν είναι συμπληρωματική αλλά απαντητική η αιτούμενη να καταχωρηθεί Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση που αρκείται σε αρνήσεις και νομική επιχειρηματολογία, ότι στηρίζεται σε λανθασμένο υπόβαθρο, ότι περιέχει ισχυρισμούς που αποτελούν θέμα αγορεύσεων, ότι προκαλείται καθυστέρηση, ότι γίνεται από δικηγόρο που εμφανίστηκε στην υπόθεση, με αποτέλεσμα να δημιουργείται παρατυπία και ότι είναι αντίθετη στους Δικονομικούς Θεσμούς και ότι η αίτηση είναι καταχρηστική. Ουσιαστικά είναι σαφές, ότι επιχειρείται με τη Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση, να απαντηθούν νομικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται από την πλευρά του Εναγόμενου στην Ένορκη Δήλωση της κας XXXXX Χαραλάμπους. Θα εξετάσω κατά προτεραιότητα το ζήτημα που θέτει ο Εναγόμενος-Καθ'ου η Αίτηση για το ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, γίνεται από δικηγόρο. Όντως, η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση Αίτηση, αλλά και η αιτούμενη να καταχωρηθεί γίνεται από την κα Χ. Ζαντή δικηγόρο. Ακριβώς επειδή έχουμε παράθεση νομικής επιχειρηματολογίας και επειδή η παρούσα Αίτηση σχετίζεται με άλλη Αίτηση για διόρθωση πρακτικού, δεν είναι τέτοια η φύση της ώστε να είναι απαγορευτικό για την προώθησή της να εμφανίζεται δικηγόρος, όσο και αν είναι κάπως ανεπιθύμητο. Το σημαντικό είναι το να δηλώνεται στην Ένορκη Δήλωση η πηγή πληροφόρησης -το οποίο γίνεται- και το να διδεται δικαιολογία γιατί η Ένορκη Δήλωση γίνεται από δικηγόρο -το οποίο επίσης έλαβε χώρα- (βλ. Rybolovlev Dmitry και Άλλοι ν. Elena Rybolovleva,

(2010)1 Α.Α.Δ. 82). Η καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης, προβλέπεται στη Δ.48. θ.4

(2), ως ακολούθως: «

(2)Το Δικαστήριο, ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ένορκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρούμενης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Όπως πολύ αναλυτικά έχει συνοψίσει τις αρχές που διέπουν την καταχώρηση συμπληρωματικής Ένορκης Δήλωσης η κα Λ.Δημητριάδου-Ανδρέου Π.Ε.Δ στην OJSC URALKALI ν. PLG UA LIMITED κ.α. (Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας) , Αρ. Αγωγής: 209/2012, απόφαση ημερ. 25/1/2013, αυτές έχουν ως ακολούθως: «Η Δ.48,θ.4

(2)μετά από αναμόρφωση της με την Κ.Δ.Π, 5/99, ημερ. 23.12.99 διαμορφώθηκε ως εξής: «

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση αυτό το Θεσμό, σε περίπτωση αμφισβητουμένων γεγονότων, αποκλείεται πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε με τον παλαιό Θεσμό, η προσαγωγή πρόσθετης προφορικής μαρτυρίας, εκτός, βέβαια, από τη δυνατότητα αντεξέτασης, κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, των ενόρκως δηλούντων. Τα συμπεράσματα τα οποία εύκολα εξάγονται από την ανάγνωση του κειμένου της πιο πάνω δικονομικής πρόνοιας είναι τα ακόλουθα [1]:

1. Πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την Αίτηση δια κλήσεως, ή την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.
2. Οι λέξεις «μπορεί να επιτρέψει» αφ΄ εαυτών υποδηλώνουν το ότι το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια κατά πόσο να επιτρέψει ή όχι την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης [2] .
3. Για να επιτρέψει το Δικαστήριο την καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, θα πρέπει αυτός που την ζητά να καταδείξει την ύπαρξη «καλού λόγου» για τον οποίο θα έπρεπε να του επιτραπεί.
4. Η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης χωρίς άδεια του Δικαστηρίου δεν επιτρέπεται από τον Θεσμό, και οποιαδήποτε καταχωρηθείσα χωρίς άδεια τέτοια ένορκη δήλωση, σύμφωνα με τη νομολογία θα πρέπει να παραγνωρίζεται. Στην πράξη, οι πρόνοιες του πιο πάνω Θεσμού εφαρμόζονται όταν, μετά την καταχώρηση της Ένστασης ο αιτητής αισθάνεται την ανάγκη να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει κάποια συγκεκριμένα επί μέρους θέματα που εγείρονται μέσω της Ένστασης, οπότε και ζητεί, είτε προφορικά, είτε με γραπτή αίτηση, όπως του επιτραπεί να καταχωρήσει απαντητική- συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Στόχος της καταχώρισης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων είναι η ολοκληρωμένη παρουσίαση είτε της Αίτησης, είτε της Ένστασης ώστε αυτή να οδηγηθεί σε ακρόαση στη βάση της ολοκληρωμένης εικόνας της διαφοράς. Και, βεβαίως, σκοπός της Δ.48,θ.4 είναι η παρουσίαση ενώπιον του Δικαστηρίου όλων εκείνων των γεγονότων που είναι αναγκαία για να υποστηριχθεί η εκατέρωθεν θέση των διαδίκων. Η εξουσία, επομένως, η οποία προβλέπεται από τη Δ.48,θ.4

(2)είναι διακριτικής φύσεως και ασκείται στη βάση των γεγονότων που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου και τα οποία θα πρέπει να αποκαλύπτουν την αναγκαιότητα για την παροχή της αιτούμενης άδειας για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε συνδυασμό με τη διαπίστωση, στο πλαίσιο αυτό, του τι είναι δίκαιο υπό τις περιστάσεις της συγκεκριμένης υπόθεσης. Ο «καλός λόγος» είναι συνυφασμένος με τη σημασία που έχει η προτεινόμενη επιπρόσθετη και/ή συμπληρωματική μαρτυρία για την εκδίκαση μιας Αίτησης με την ευχέρεια παρουσίασης της μαρτυρίας αυτής διά των αρχικών ενόρκων δηλώσεων καθώς και με την ανάγκη αντίκρουσης μαρτυρίας του αντιδίκου. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου για παραχώρηση άδειας για συμπληρωματική ένορκη δήλωση ασκείται με βάση γεγονότα τα οποία τίθενται ενώπιόν του. Σημαντικός παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη για τους σκοπούς διαμόρφωσης της κρίσης του Δικαστηρίου είναι η φύση και οι ανάγκες της διαδικασίας την οποία η συμπληρωματική ένορκη δήλωση επιδιώκει να εξυπηρετήσει. Κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να παραπέμψω στη σχετικά πρόσφατη υπόθεση A. Messios & Sons Ltd. και άλλος ν. Ανδρέα Λεωνίδα, Πολ. Έφ. 277/07 ημερ. 18.2.2010 η οποία αφορούσε αίτημα το οποίο υποβλήθηκε ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου για επαναφορά έφεσης η οποία είχε απορριφθεί λόγω μη προώθησής της. Παρά το γεγονός ότι η εν λόγω απόφαση δεν αφορούσε εφαρμογή του Άρθρου 32 του Ν.14/60, όπως η υπό εξέταση αίτηση, στο πλαίσιο της εξέτασης της αίτησης εκείνης τονίστηκαν τα εξής σχετικά και διαφωτιστικά για τον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για το ζήτημα παραχώρησης άδειας καταχώρησης συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων και σε κάθε άλλη περίπτωση. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα που έχει ως εξής: «Μελετήσαμε με προσοχή τα ενώπιον μας στοιχεία υπό το φως των εισηγήσεων των δύο πλευρών. Θεωρούμε ότι η διακριτική ευχέρεια που παρέχεται στο δικαστήριο από τις σχετικές δικονομικές πρόνοιες, είναι ορθό και δίκαιο να ασκηθεί, στην προκείμενη περίπτωση υπέρ των εφεσειόντων-αιτητών. Κατά την εκτίμηση μας τα στοιχεία που επιθυμούν να θέσουν ενώπιον του δικαστηρίου, οι εφεσείοντες-αιτητές, με τις δύο ένορκες δηλώσεις για τις οποίες ζητούν την άδεια του δικαστηρίου να καταχωρήσουν, είναι στοιχεία που σχετίζονται με τους ισχυρισμούς και τις θέσεις που πρόβαλε ο εφεσίβλητος-καθ΄ ου η αίτηση στην αρχική του ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της ένστασης στην αίτηση επαναφοράς της έφεσης. Δεν πρόκειται, κατά την κρίση μας, για ανεπίτρεπτη μαρτυρία ούτε για επανάληψη των αρχικών ισχυρισμών των εφεσειόντων, αλλά για διευκρινίσεις και ισχυρισμούς που είναι επιθυμητό να επιτραπεί στους εφεσείοντες-αιτητές να προβάλουν, ώστε το δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων.» Επισημαίνεται περαιτέρω ότι δεν δίδεται άδεια για συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο έχει ήδη δώσει θεραπεία με μονομερή αίτηση και ο Αιτητής επιχειρεί να επανορθώσει παράλειψη πληροφόρησης κατά τρόπο πρωθύστερο με σκοπό να μεταβάλει ή να αλλοιώσει την εικόνα που δόθηκε αρχικά στο Δικαστήριο [3]]. Η εισαγωγή οποιασδήποτε μαρτυρίας η οποία πιθανόν να αλλοιώσει ή να τροποποιήσει τα γεγονότα πάνω στα οποία είχε βασιστεί η αρχική αίτηση δεν είναι επιτρεπτή γιατί το Δικαστήριο πρέπει να εξετάσει την ορθότητα των εκδοθέντων μονομερών διαταγμάτων με βάση τα στοιχεία που είχαν τεθεί υπόψη του κατά το στάδιο της έκδοσης του, αντιπαραβάλλοντας τα με τα στοιχεία που θα τεθούν από το ενιστάμενο μέρος. Δεν παρέχεται, επίσης, άδεια όταν επιχειρείται να επαναληφθούν οι αρχικοί ισχυρισμοί. Αντίθετα, μπορεί να δοθεί άδεια για να παρασχεθούν διευκρινίσεις ώστε το Δικαστήριο να έχει ενώπιον του ολοκληρωμένη και σφαιρική εικόνα των γεγονότων. Είναι ζήτημα των εκάστοτε περιστάσεων σε συνάρτηση με τη φύση της συγκεκριμένης διαδικασίας στα πλαίσια της οποίας επιχειρείται να καταχωρηθεί συμπληρωματική ένορκη δήλωση.» Εννοείται βεβαίως ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο δεν αποφασίζει το κατά πόσο ευσταθεί ή όχι η αίτηση για διόρθωση του αποστενογραφημένου πρακτικού, απλώς αν στα πλαίσια της συγκεκριμένης διαδικασίας θα επιτραπεί η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή όχι. Είναι εμφανές ότι αυτό το οποίο επιθυμεί η πλευρά του Αιτητή είναι να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όχι κάποια καινούργια γεγονότα αλλά κυρίως απαντήσεις υπό τύπο νομικών ισχυρισμών σε ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης της κυρίας Ολυμπίας Χαραλάμπους που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση. Υπό κανονικάς συνθήκας θα απέρριπτα την Αίτηση, γιατί επιχειρείται να κατατεθεί Ένορκη Δήλωση που περιέχει νομικούς ισχυρισμούς και προσομοιάζει σε Γραπτή Αγόρευση. Είναι δηλαδή αχρείαστη κατά την άποψή μου. Η ίση μεταχείριση των διαδίκων όμως από το Δικαστήριο, συνιστά όμως καλό λόγο για να εγκρίνω την Αίτηση. Εφ΄όσον προβάλλονται για τον Εναγόμενο, στην Ένορκη δήλωση της κυρίας XXXXX Χαραλάμπους ως αυτή έχει παρατεθεί πιο πάνω, νομικοί ισχυρισμοί, θεωρώ ότι συντρέχει πολύ καλός λόγος, που δεν είναι άλλος από την ίση μεταχείριση των δύο πλευρών στη διαδικασία, όπως επιτραπεί να απαντηθούν οι νομικοί ισχυρισμοί που προβάλλονται στην Ένορκη Δήλωση των Εναγόντων, μέσω της αιτούμενης προς καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης -έστω και αν αυτή είναι ιδιαίτερα αναλυτική-. Σίγουρα το κατάλληλο στάδιο για να αναπτυχθεί η επιχειρηματολογία των δικηγόρων των μερών, είναι το στάδιο της προφορικής ή γραπτής αγόρευσης, δηλαδή κατά την ακρόαση της κυρίως αίτησης. Σε κάθε περίπτωση όμως, εφόσον έχει επιλέξει να «ανοίξει αυτή την πόρτα», η πλευρά του Εναγόμενου - Καθ΄ ου η Αίτηση στην κυρίως αίτηση και να θέσει νομική επιχειρηματολογία στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, ότι είναι λογικό να επιτραπεί το ίδιο και στην πλευρά του Ενάγοντα - Αιτητή. Οπότε, επιτρέπεται η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ως επισυνάπτεται στην Ένορκο Δήλωση που υποστηρίζει την υπό κρίση αίτηση. Αυτή να καταχωρηθεί εντός δεκατεσσάρων ημερών από σήμερα. Τα έξοδα, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον του Καθ΄ ου η Αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά την αποπεράτωση της διαδικασίας που αφορά την κυρίως αίτηση με την οποία σχετίζεται η παρούσα Αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. (Υπ.) .................. Ξ. Ξενοφώντος, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κώστα Μιντή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του ανικάνου προσώπου Αντωνάκη Μιντή ν. Reprevus Trading Ltd. κ.α. αρ. αγ. 2232/06 Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, ημ. 19.7.00 η οποία δόθηκε από τον Κ. Κληρίδη, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε). [2] Αίτηση Φυλόκυπρος Ματθαίου κ.α. υπ΄ αρ. 2972008 ημερ. 21/4/2008. [3] Stavros Georghiou & Son (Scrap Metals) Ltd v. του πλοίου LIPA

(2000)1 Α.Α.Δ. 1976 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο