ΣΕΒΑΣΤΟΣ ν. ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 1314/15, 21/4/2016

ΣΕΒΑΣΤΟΣ ν. ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ, Αρ. Αγωγής: 1314/15, 21/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A230 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1314/15 Μεταξύ: XXXXX ΣΕΒΑΣΤΟΣ Ενάγοντας -και- XXXXX ΛΕΙΒΑΔΙΩΤΗ Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 19/11/15 Ημερομηνία: 21 Aπριλίου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα-Καθ'ου η Αίτηση: κ. Π.Αριστοτέλους Για Εναγόμενο- Αιτητή: κα Χατζηνικολή για Ανδρέας Π.Ποιητής και ΣΙΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση για διαγραφή παραγράφου από το δικόγραφο της Απάντησης) Α. Η υπό κρίση Αίτηση Η παρούσα αγωγή έχει ως κύρια αιτούμενη θεραπεία, αποζημιώσεις για ισχυριζόμενη επίθεση που ισχυρίζεταιο ο Ενάγοντας ότι υπέστη από τον Εναγόμενο περί τις 1/11/

1. Ο πιο πάνω Εναγόμενος-Αιτητής εξαιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου διατάσσον την διαγραφή της παραγράφου 4 από το δικόγραφο της Απάντησης. Η εν λόγω παράγραφος, της οποίας επιζητείται η διαγραφή αποτελείται από μία βασική παράγραφο -και επιπλέον εκτενείς Λεπτομέρειες-, με την πρώτη βασική παράγραφο να έχει ως ακολούθως: «
2. Ο Ενάγοντας ισχυρίζεται ότι κατάγγειλε νόμιμα την ως άνω συμφωνία ως η παράγραφος 3 της έκθεσης Υπεράσπισης εξ υπαιτιότητας του Εναγομένου ένεκα απατηλών ισχυρισμών και/ή ψευδών ισχυρισμών. Ως αποτέλεσμα της νόμιμης καταγγελίας από τον Ενάγοντα της σύμβασης πώλησης και/ή αντιπαροχής του χώρου στάθμευσης, ο Ενάγοντας αξίωσε κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την καταγγελία της σύμβασης από τον Εναγόμενο το τίμημα που του είχε καταβάλει ως αντιπαροχή και/ή αρνήθηκε να του παραδώσει την κατοχή του χώρου στάθμευσης με αποτέλεσμα ο Εναγόμενος να εγείει την αγωγή υπ' αριθμό 2883/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας εναντίον του Εναγομένου». Επιπλέον περιέχει η παράγραφος 4, πληθώρα από «Λεπτομέρειες Δόλου και/ή Απάτης και/ή Ψευδών Παραστάσεων», οι οποίες φαίνονται στο σώμα της Απάντησης και δεν κρίνω αναγκαίο να τις παραθέσω αυτολεξεί και αναφέρεται στην αγορά του σχετικού χώρου στάθμευσης και στη σύμβαση σε σχέση με αυτήν, με συνεχείς παραπομπές σε άλλη Αγωγή, την Αγωγή με αριθμό 2883/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας.. Ο Ενάγοντας καταχώρησε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, στηριζόμενη στους ακόλουθους Λόγους Ένστασης -και υποστηριζόμενη από Ένορκη Δήλωση του ιδίου-: « 1.Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 19 Κανονισμός 26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για διαγραφή ισχυρισμών μέρους των δικογράφων.
3. Η παρούσα αίτηση προσκρούει στην αρχή της ισότητας των όπλων και συγκεκριμένα στα άρθρα 30 του Συντάγματος και 6 της ΕΣΔΑ.
4. Η παράγραφος 4 της απάντησης του Ενάγοντα είναι αναγκαία για την εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης καθώς το Δικαστήριο θα έχει ολοκληρωμένη και σαφή εικόνα για τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης.
5. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης του Ενάγοντα είναι σχετικοί με τα επίδικα θέματα.
6. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης του Ενάγοντα δεν είναι αχρείαστοι και/ή σκανδαλώδεις και/ή επιπόλαιοι και/ή δεν προκαλούν αμηχανία στον αντίδικο.
7. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης του Ενάγοντα είναι αναγκαίοι και δεν αποτελούν παρέκκλιση από τους ισχυρισμούς στην έκθεση απαίτησης του γιατί απαντούν στην παράγραφο 2 της έκθεσης υπεράσπισης του Εναγομένου.
8. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης του Ενάγοντα δεν θα προκαλέσουν καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας υπόθεσης και περιττά έξοδα.» Στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, η οποία γίνεται από τον Ενάγοντα αναφέρονται κυρίως τα εξής, τα οποία παραθέτω επί λέξει: «
9. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης μου απαντούν στην παράγραφο 2 της έκθεσης υπεράσπισης του Εναγόμενου και θα δώσουν μία σαφή και ολοκληρωμένη εικόνα στο Δικαστήριο για την επίθεση την οποία ισχυρίζονται και το λόγο που δεν τήρησα τις συμβατικές μου υποχρεώσεις και δεν παρέδωσα την κατοχή στον Εναγόμενο κατά τον ουσιώδη χρόνο.
10. Όπως με συμβουλεύει ο Δικηγόρος μου οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης μου είναι αναγκαίοι και σχετικοί με τα επίδικα θέματα και δεν προκαλούν αμηχανία στον Εναγόμενο. Τυχόν διαγραφή τους αντιβαίνει στην αρχή της ισότητας των όπλων ως απορρέει από το δικαίωμα στη δίκαιη δίκη.
11. Οι ισχυρισμοί στην παράγραφο 4 της απάντησης μου δεν είναι επιπόλαιοι ούτε σκανδαλώδη ούτε ενοχλητικοί ούτε άσχετοι με τα επίδικα θέματα και ούτε θα καθυστερήσουν την εκδίκαση της υπόθεσης και θα δημιουργήσουν περιττά έξοδα.» Οι δύο πλευρές καταχώρησαν Γραπτές Αγορεύσεις προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεών τους. Έχω μελετήσει τους ισχυρισμούς τους και ειδική αναφορά προβαίνω μόνο όπου το θεωρώ αναγκαίο, με βάση την αναγκαστική δημόσια φύση των δικονομικών κανόνων και το καθήκον του Δικαστηρίου να εξετάσει και από μόνο του, και στη βάσει αλλά και ανεξαρτήτως και των προβαλλόμενων ισχυρισμών των μερών κατά πόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ικανοποίηση ενός δικονομικού αιτήματος. Β. Οι νομικές αρχές Η Δ.19, Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχει το δικαίωμα διαγραφής μέρους δικογράφου κι έχει ως ακολούθως: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική, έχει ως εξής: «To Δικαστήριο ή ένας Δικαστής μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει να διαγραφεί η να τροποποιηθεί ένα θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο που μπορεί να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή μπορεί να τείνει να προκαταβάλει, να φέρει σε δύσκολη θέση ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής» Σε πρόσφατη πρωτόδικη απόφασή (31/03/2014) στην αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας HEKRO DR Ιng e.h Hermann Kronseder Sicherteits und Verpackungstechnik Gmbh ν. STARCARE LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 3767/12, ο κ. Χ. Πογιατζής Π.Ε.Δ., αφού προβαίνει σε εκτενή ανάλυση των αρχών που διέπουν τόσο τη διαγραφή ολόκληρου όσο και μέρους δικογράφου, αναφέρει τα εξής: « Αναφορικά με τη φρασεολογία στη Δ.19, θ.26, ότι διαγραφή μέρους δικογράφου διατάσσεται όπου αυτό τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής (tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), οι λέξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Αν ο Εναγόμενος δεν διασαφηνίσει ποίο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποίο αρνείται, το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή όμως πολυλογία δεν προκαλεί αφ΄ εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μία έκθεση απαιτήσεως περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής, δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται χωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία, δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δεν διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις. Annual Practice