ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. Αυξεντίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2402/2014, 16/5/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A234 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2402/2014 ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Ενάγοντες και
- XXXXX Αυξεντίου
- XXXXX Σωτήρη Γεναγρίτη Αυξεντίου
- XXXXX Γεναγρίτη
- XXXXX Σώτου Γεναγρίτη Εναγόμενων Ημερομηνία:16 Μαΐου 2016 Εμφανίσεις: Για Αιτητές Ενάγοντες: κα Τζένιφερ Σαββοπούλου Για Καθ'ων η Αίτηση 1 και 2- Εναγόμενους 3 και 4: κος Κωνσταντίνος Χριστοδουλίδης ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση 3/12/2015 για πληρωμή εξ' αποφάσεως χρέους διά μηνιαίων δόσεων ημερομηνίας) Αντικείμενο της Αίτησης Με την υπό κρίση Αίτηση ζητείται, μεταξύ άλλων, όπως οι Εναγόμενοι 3 και 4 - Καθ' ων η Αίτηση 1 και 2 αντίστοιχα-καταβάλουν το εξ αποφάσεως χρέος εναντίον τους μέσω πληρωμής του διά μηνιαίων δόσεων ύψους €
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση του υπαλλήλου των Εναγόντων κ. XXXXX Σωφρονίου, με την οποία αναφέρει ότι εναντίον των Εναγομένων 3 και 4 εκδόθηκε απόφαση με την οποία διατάχθηκαν όπως καταβάλουν το ποσό των €23,123,74 πλέον τόκο 14% ετησίως από 18/3/14 μέχρι εξόφλησης, με διπλή κεφαλαιοποίηση του τόκου ετησίως, πλέον €761 έξοδα απόφασης με τόκο 5,5% επί του εν λόγω ποσού από 9/10/14 μέχρι εξόφλησης, πλέον ΦΠΑ και €20 έξοδα επίδοσης. Σύμφωνα πάντα με την Ένορκο Δήλωση του κ. Σωφρονίου, οι Εναγόμενοι 3 και 4 δεν κατέβαλαν κάποιο ποσό για εξόφληση του χρέους τους, εργάζονται και έχουν αρκετά μέσα για να πληρώνουν €400 μηνιαίως για εξόφληση της απόφασης. Οι Καθ' ων η Αίτηση καταχώρησαν Ένορκες Δηλώσεις με τις οποίες προμήθευσαν το Δικαστήριο με διάφορα στοιχεία σε σχέση με την εισοδηματική τους ικανότητα και τις ειδικές τους περιστάσεις, μαζί με διάφορα δικαιολογητικά. Η οικονομική εξέταση των Καθ'ων η Αίτηση Τα όσα στοιχεία έχουν προσκομίσει οι Καθ'ων η Αίτηση, έχουν ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο, όπως βεβαίως έχουν τύχει μελέτης τα όσα έχουν αναφερθεί από εκείνους κατά τη διάρκεια της οικονομικής τους εξέτασης ενώπιον του Δικαστηρίου στις 17/03/
- Αναφορά θα γίνει πιο κάτω στα σημαντικότερα σημεία της μαρτυρίας τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση 1 (Εναγόμενος 3), XXXXX Γεναγρίτης, σύμφωνα με τα εν λόγω γραπτά στοιχεία, τα οποία επισύναψε σε Ένορκη Δήλωση, λαμβάνει σύνταξη €12,510.29 ετησίως, πάσχει από αρτηριακή υπέρταση, θυροειδή και χοληστερόλη, είναι έγγαμος κι έχει δύο ενήλικα τέκνα, την XXXXX Γεναγρίτη και τον XXXXX Γεναγρίτη και η σύζυγος του δεν εργάζεται και δεν λαμβάνει οποιαδήποτε σύνταξη και είναι εξαρτώμενη του. Έχει διάφορες υποχρεώσεις σε τραπεζικά ιδρύματα, στη ΣΠΕ Μακράσυκας, στη ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων, στην Ελληνική Τράπεζα και στην Τράπεζα Κύπρου. Καταβάλλει ως έξοδα διατροφής €500 μηνιαίως, έξοδα ένδυσης-υπόδησης €100 μηνιαίως, καταβάλλει €85 μηνιαίως για ηλεκτρισμό, €35 μηνιαίως για νερό, €17 για τηλέφωνο-διαδίκτυο, €80 για ιατρικά έξοδα (δεν προσκομίζει όμως οποιαδήποτε απόδειξη), €150 ως δώρα σε γάμους μηνιαίως, €300 για καύσιμα μηνιαίως και €23 για σκύβαλα. Ο Καθ'ου η Αίτηση 1 αντεξετάστηκε από τη δικηγόρο των Εναγόντων - Αιτητών. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι το σπίτι στο οποίο διαμένει είναι της γυναίκας του. Σε σχέση με τα ιατρικά του έξοδα δεν έδωσε οποιεσδήποτε εξηγήσεις για τα φάρμακα τα οποία λαμβάνει, τα οποία ισχυρίστηκε ότι αγοράζει εκτός νοσοκομείου, ενώ δεν θυμόταν το όνομα του γιατρού ο οποίος του δίνει τη συνταγή για φάρμακα (μάλιστα παρενέβηκε, κατά τρόπο απρεπή θα έλεγα, ο Καθ' ου η Αίτηση 2 - Εναγόμενος 4, υιός του Καθ' ου η Αίτηση 1, αναφέροντας όνομα γιατρού, κατά την ώρα που αντεξεταζόταν ενόρκως ο Καθ' ου η Αίτηση 1 από τη δικηγόρο των Εναγόντων) χωρίς καν να προσκομίσει οποιεσδήποτε σχετικές αποδείξεις. Επέμενε επίσης ότι παρά το ότι προσπαθεί να αποφύγει υποχρεώσεις όπως οι γάμοι και ουσιαστικά πηγαίνει σε γάμους μόνο στενών του συγγενών, καταβάλλει €150 μηνιαίως, ως δώρα σε γάμους. Ανέφερε επίσης ότι δεν έχει δικό του αυτοκίνητο, ότι χρησιμοποιεί όχημα δανεικό από ένα φίλο του τον οποίο αρνήθηκε να προσδιορίσει και ο οποίος στη συνέχεια διεφάνη ότι δεν ήταν φίλος του αλλά μια εταιρεία. Συνδεδεμένη με την κόρη του, και ότι το εν λόγω όχημα είναι επαγγελματικό όχημα. Αρνήθηκε όμως ότι το χρησιμοποιεί για δουλειά γιατί, ως ισχυρίστηκε, έχει πρόβλημα υγείας και είναι συνταξιούχος και ανέφερε ότι η εταιρεία της κόρης του δεν έχουν δουλειές και ευχήθηκε να δημιουργηθούν δουλειές στην αγορά για «να δουλέψει όλος ο κόσμός». Ανέφερε επίσης ότι προσπαθεί να συμμορφώνεται με οικονομικές υποχρεώσεις που έχει στη ΣΠΕ Κοκκινοχωρίων δίνοντας μέχρι €100 μηνιαίως. Αντεξεταζόμενος περαιτέρω από το Δικαστήριο ανέφερε ότι δαπανώνται €300 μηνιαίως για τη διακίνηση του, ερχόμενος τρεις φορές την εβδομάδα περίπου από την Ορμήδεια στη Λάρνακα, καθώς και όπου αλλού του τύχει. Έχει πέντε αδέλφια, έχει περίπου χρέος στην Ελληνική Τράπεζα €40.000, αλλά παρά το τι γράφει στο έντυπο και ορκίστηκε επί της αλήθειας του περιεχομένου του δεν καταβάλλει οποιεσδήποτε δόσεις. Ο Καθ'ου η Αίτηση 2, Εναγόμενος 4, σύμφωνα με τα στοιχεία που προσκόμισε στο Δικαστήριο ως Τεκμήριο σε σχετική Ένορκή του Δήλωση, είναι λήπτης του Ελάχιστου Εγγυημένου Εισοδήματος και λαμβάνει μηνιαίως €441,
- Είναι απόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης και ήταν διευθυντής-μέτοχος εταιρείας από το 2005-
- Έχει μόνιμα προβλήματα υγείας, είναι άγαμος και έχει διάφορες υποχρεώσεις έναντι πιστωτικών ιδρυμάτων και ως ισχυρίζεται καταβάλλει €100 μηνιαίως στα πλαίσια Αγωγής (αν και η επισυναφθείσα απόδειξη σε σχέση με αυτό τον ισχυρισμό του, φαίνεται να είναι για μία καταβολή €100 βάσει κάποιου εντάλματος στα πλαίσια της Αγωγής 7477/
- Έχει €300 έξοδα διατροφής, €134,75 δόση που καταβάλλει για κάποιο στεγαστικό δάνειο, €70 μηνιαίως για ηλεκτρισμό, €15 για νερό, €51,88 για τηλέφωνο και διαδίκτυο, €50 για ιατρικές ανάγκες, €150 για καύσιμα, €30 για κοινόχρηστα και €15 για σκύβαλα. Στην αντεξέταση του, ο Καθ' ου η Αίτηση 2, XXXXX Γεναγρίτης, υιός του Καθ' ου η Αίτηση 1, παραδέχθηκε ότι τα έξοδα του είναι γύρω στα €800 μηνιαίως, ενώ το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα που λαμβάνει μηνιαίως ανέρχεται στα €
- Το υπόλοιπο ποσό το βρίσκει με βοήθεια από τον πατέρα του, ο οποίος πληρώνει λογαριασμούς και βοηθά. Ο Καθ' ου η Αίτηση 2 διαμένει μόνος του και δεν εργάζεται γιατί έχει προβλήματα υγείας, αλλά, όπως ανέφερε επί λέξει «.απλά δήλωσα σήμερα για δουλειά, να έβρω μια δουλειά πιο ήσυχη. Δεν μπορώ να κάμνω τη δουλειά που έκαμνα πρώτα.» η οποία ήταν εργοδότηση «στην αδερφή» του (εννοούσε προφανώς την εταιρεία της αδερφής του). Αν και αρνήθηκε ότι είχε ακίνητη ιδιοκτησία, καταβάλλει €131 για στεγαστικό δάνειο, χωρίς όμως να δώσει σαφείς εξηγήσεις ως προς το αν έχει ή όχι δική του ακίνητη περιουσία και για ποιο ακίνητο καταβάλλει δόση €
- Παρακολουθείται από νοσοκομειακό ιατρό, αλλά επισκέπτεται και ιατρό εκτός νοσοκομείου για τον αυχένα του. Χρησιμοποιεί ως όχημα το όχημα το οποίο χρησιμοποιεί και ο πατέρας του και για το οποίο δηλώνει ότι έχει €150 έξοδα για καύσιμα κάθε μήνα. Οι νομικές αρχές Εκτενής ανάλυση των αρχών που διέπουν τέτοιες αιτήσεις, έγινε από το συνάδελφο μου Δικαστή Μ. Λοϊζου Ε.Δ., αρκετά πρόσφατα, στην Γενική Αίτηση 480/13, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αγροτικής Ανάπτυξης Λτδ v. Γιώργος Αντωνίου κ.ά., απόφαση ημερ. 05/02/2014, Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Αναφέρθηκαν τα ακόλουθα από το συνάδελφο μου: «Για τον λόγο ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων, το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Βάσει του άρθρου 84
(2)του Νόμου 134(Ι)/99, ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως (Δέστε την Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43). Το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να διερευνήσει τις οικονομικές συνθήκες του χρεώστη. Όπως τονίστηκε στην υπόθεση GesicoPhotographics Ltd v. JK. Video Art Co. Ltd
(1991)1 AAΔ.134 και Αντώνης Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 686, η διαδικασία που προβλέπει το Μέρος VIII του Κεφ. 6 «έχει ουσιαστικά ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα πλαίσια του χρεώστη να αποφασίσει κατά πόσον είναι σε θέση να αποπληρώσει με δόσεις το χρέος του» (η έμφαση είναι δική μου) Σε κάθε περίπτωση, είναι αποδεκτή πρακτική, να δοθεί το δικαίωμα στον δικηγόρο του Αιτητή ή/και στον ίδιο αν εμφανίζεται αυτοπροσώπως, να αντεξετάσει και ο ίδιος τον Καθ' ου η Αίτηση σε σχέση με το τι δύναται να καταβάλει μηνιαίως έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του (Δέστε την Γιαννάκης Βασιλειάδης ν. Χαράλαμπος Τσουρή
(2007)1Α Α.Α.Δ 43). Το Δικαστήριο μπορεί, φυσικά, ως ανωτέρω αναφέρεται, ένεκα της φύσης της διαδικασίας, να υποβάλει στον Καθ' ου η Αίτηση οποιαδήποτε επιπρόσθετη ή/και συμπληρωματική ερώτηση ή/και να αναζητήσει απ' αυτόν διευκρινήσεις στα όσα αναφέρθηκαν ήδη από τον ίδιο στο Δικαστήριο κατά την αντεξέταση του από τον δικηγόρο του Αιτητή ή τον ίδιο τον Αιτητή. Σε κάθε περίπτωση, το Δικαστήριο μπορεί να επιλέξει να προβεί το ίδιο στην διαδικασία εξέτασης ενός εξ αποφάσεως χρεώστη, καθ' ου η αίτηση σε αίτηση όπως είναι και η εξεταζόμενη. Η νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου ερμηνεύοντας τις σχετικές διατάξεις του ΚΕΦ.6 έχει καθορίσει τις βασικές αρχές που το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Το Δικαστήριο, πρέπει, πρωταρχικά, να ισοζυγίσει την αναγκαιότητα το τυχόν διάταγμα για μηνιαίες δόσεις να είναι τέτοιο ώστε να είναι στα πλαίσια της πραγματικότητας, δίνοντας τη δυνατότητα στον ίδιο τον χρεώστη να πληρώνει, ενώ από την άλλη, θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η αξίωση ενός πιστωτή που αναμένει να λάβει το προϊόν της εξ αποφάσεως οφειλής του το συντομότερο δυνατόν. Για τον πιο πάνω σκοπό, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το εισόδημα και τις εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διάταγμα εάν αυτό θα επηρεάσει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του (Δέστε Chrysostomou v. Athanasiou
(1981)1 C.L.R.696, Λαϊκή Τράπεζα v. Θεοχάρη Χαραλάμπους
(1989)1 Α.Α.Δ.536). Στην υπόθεση Αντώνης Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ.
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ.686, επιβεβαιώθηκε η αυστηρή προσήλωση στην γενική αρχή ότι η πληρωμή εξ αποφάσεως οφειλών πρέπει να εντάσσεται μέσα στα όρια που να επιτρέπουν ταυτόχρονα και την αξιοπρεπή διαβίωση του οφειλέτη. Όπως λέχθηκε στη σελίδα 689: «Η ατομική ευχέρεια για την αποπληρωμή εξ αποφάσεως χρέους με δόσεις, μετά τον προσδιορισμό των μέσων του χρεώστη, συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειας του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή και την ιατρική περίθαλψη των μελών της οικογένειας καθώς και τη μόρφωση των παιδιών και κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη.» (η έμφαση είναι δική μου) Αν τα γεγονότα είναι τέτοια που δεν δικαιολογείται η καταβολή οποιουδήποτε ποσού, το Δικαστήριο οφείλει, αντί να διατάξει την πληρωμή μιας συμβολικής, ουσιαστικά, μηνιαίας δόσης, να απορρίψει την αίτηση και να αποφύγει την έκδοση διατάγματος μηνιαίας δόσης για ευτελές ποσό (Δέστε Αρέστης ν. Λαικής Κυπριακής Τράπεζας
(2002)1 (Β) Α.Α.Δ. 1258). Στην υπόθεση National Bank of Greece v. Nicos Trihinas
(1976)2 J.S.C.411 ο τότε Πρόεδρος του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου και πρώην Πρόεδρος του Ανώτατου Δικαστηρίου Γ. Μ. Πικής ανέφερε (σε ελεύθερη μετάφραση) τα εξής στην σελ.415: «Χωρίς να αποσκοπείται η εξαντλητική απαρίθμηση των γεγονότων που θα ληφθούν υπόψη στην απόφαση του Δικαστηρίου, μερικοί από τους παράγοντες παραθέτονται πιο κάτω: (α) Οι απολαβές του εξ αποφάσεως χρεώστη (β) Οι απαραίτητες ανάγκες του εξ αποφάσεως χρεώστη και των μελών της οικογένειας του (γ) Άλλες υποχρεώσεις του εξ αποφάσεως χρεώστη προς τρίτα πρόσωπα (δ) Το μέγεθος του χρέους και ο χρόνος που θα απαιτηθεί για την αποπληρωμή του με την κάθε δεδομένη δόση (η έμφαση είναι δική μου) Περαιτέρω στην υπόθεση Κούλα Χρ. Μιχαήλ v. Κυπριακής Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ.
(1993)1 Α.Α.Δ.812αναφέρεται στη σελίδα 815 ότι: «Τα κριτήρια που λαμβάνονται υπόψη είναι το εισόδημα και οι εύλογες προσωπικές και οικογενειακές ανάγκες του χρεώστη. Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει την ικανότητα του χρεώστη να αντιμετωπίσει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του.» (η έμφαση είναι δική μου) Το Δικαστήριο, αφού λάβει υπόψη του τα εισοδήματα του χρεώστη και τις οικογενειακές και προσωπικές του ανάγκες, μπορεί να διατάξει την καταβολή ποσού που είναι το περίσσευμα από τις απολαβές του, μετά από την αφαίρεση εύλογου ποσού που είναι αναγκαίο για την συντήρηση του χρεώστη και των εξαρτωμένων του (Δέστε Gesico Photographic v. J.K. Video
(1991)1 Α.Α.Δ.134,141). Σχετική με το τι η νομολογία θεωρεί ως άμεσες ανάγκες του χρεώστη και της οικογένειάς του είναι η απόφαση Ρολάνδης κ.ά ν. Κούτσιου
(1970)1 C.L.R. 25 όπου, μεταξύ άλλων λέχθηκε ότι τα έξοδα για κατανάλωση τσιγάρων ή αλκοόλ δεν αποτελούν ουσιαστικές ανάγκες. Σε ότι αφορά τυχόν έξοδα για ιδιωτικά εκπαιδευτικά φροντιστήρια των ανήλικων παιδιών του χρεώστη, χρήσιμη είναι η αναφορά στην υπόθεσης Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Μαρίας Κωνσταντίνου (ανωτέρω) στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Βλέπουμε λοιπόν ότι η μόρφωση ενός παιδιού αποτελεί παράγοντα που μπορεί να ληφθεί υπόψη. Όμως αυτό δεν σημαίνει αυτόματα ότι υπολογίζεται οποιαδήποτε δαπάνη για μόρφωση, ανεξάρτητα από την αναγκαιότητα ή χρησιμότητα της μόνο και μόνο επειδή το αποφάσισε ο γονέας. Η δαπάνη υπολογίζεται ως έξοδο διαβίωσης σε κατάλληλες περιπτώσεις. Και δεν θεωρούμε ότι η κρινόμενη, που αφορά την διδαχή αγγλικών σε παιδί 9 χρονών, είναι μία τέτοια περίπτωση.» (η έμφαση είναι δική μου) Χαρακτηριστικά επί του προαναφερόμενου θέματος, είναι και τα όσα έχουν αναφερθεί από το Ανώτατο Δικαστήριο στην υπόθεση AnestosAdamou Kokoni v. Xenophon Ioannides
(1963)2 C. L. R. 468 «With regard to the inability of the respondent to pay his judgment debt owing to the fact that after the instalment order, he has sent his son to the University of Athens, with great respect, we do not think that was the intention of the legislature. We are of the view that a debtor cannot be allowed to go about creating obligations, other than those for the essential needs of himself and his family, and then putting them forward as an excuse for the inability to pay his judgment debt. A parent who is eager to give his son university education in Athens or anywhere else, at a cost of say £25 per month, is praiseworthy. But surely a judgment debtor who is prepared to pay £25 a month for his son's university education overseas (as in this case) should first pay the monthly instalment of £2 against his judgment debt as ordered by the Court .» (η υπογράμμιση και η έμφαση είναι δική μου) Σύμφωνα, επίσης, με την υπόθεση Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε ν. Κωνσταντίνου
(2000)1 Α.Α.Δ 1034, μεταγενέστερες του δικαστικού χρέους υποχρεώσεις, δεν θεωρούνται άμεση ανάγκη ή/και δαπάνη του χρεώστη και δεν έχουν προτεραιότητα, ιδιαίτερα όταν δεν υπάρχει καν δικαστική απόφαση εναντίον του χρεώστη γι αυτές. Περαιτέρω, ένας χρεώστης δεν πρέπει να αφεθεί να δημιουργεί υποχρεώσεις άλλες από τις ουσιαστικές ανάγκες του ίδιου και της οικογένειάς του και να τις χρησιμοποιεί για να αποφύγει την πληρωμή του εξ αποφάσεως χρέους του (Δέστε Anestos Adamou Kokoni v. Ioannides
(1963)2 C.L.R. 468, Rolandis, Louca & Soteriades Ltd v. AndreasKoitsiou
(1970)1 C.L.R. 25, Chrysostomou v. Athanassiou
(1981)1 C.L.R. 669, Μιχαήλ v. Λαϊκής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(1993)1 Α.Α.Δ. 812, Φλαγκοφάς v. Αταλέζα Λτδ
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686, Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αραδίππου v. Έλλης Ιακώβου
(1999)1 Α.Α.Δ. 2032). Αναφορικά με τα εισοδήματα του χρεώστη, στις κατάλληλες περιπτώσεις το Δικαστήριο έχει εξουσία να μην λάβει υπόψη το τι κερδίζει πραγματικά κατά το χρόνο της εξέτασης του, αλλά την εισοδηματική του ικανότητα, δηλαδή τι θα μπορούσε να κερδίζει, έχοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις προηγούμενες εργασίες του χρεώστη, την κατάσταση της υγείας και το μορφωτικό του επίπεδο (Δέστε Λουγκρίδης ν.Eurolife Ltd
(2004)1 (B) 1 A.A.Δ. 886 και Νίτσα Χριστάκη ν. Μάρως Μιχαήλ
(1998)1Α Α.Α.Δ 422). Επιπλέον, στις κατάλληλες περιπτώσεις και όπου αυτό επιτρέπεται από τα ενώπιον του Δικαστηρίου τεθέντα στοιχεία, είναι δυνατό να αποφασιστεί πως, όταν η απασχόληση δεν είναι προσοδοφόρα, ο χρεώστης οφείλει να εξεύρει άλλες ευκαιρίες για εργοδότηση και, ακόμα και ασχολίες που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις (Δέστε Βασιλείου ν. Μακρίδης
(2002)1 Α.Α.Δ 801). Μετά την ολοκλήρωση της έρευνάς του, το Δικαστήριο προχωρά στην αξιολόγηση της ενώπιων του μαρτυρίας με απώτερο σκοπό τη διακρίβωση της ικανότητας του χρεώστη να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις. Έχει, επίσης, νομολογηθεί πως παρέχεται στο Δικαστήριο η δυνατότητα, αξιολογώντας τη μαρτυρία στο σύνολό της, να καταλήξει σε δικά του συμπεράσματα στη βάση γεγονότων που έχουν αποδειχθεί προς ικανοποίησή του (Δέστε Petsas v. Demetriadou
(1971)1 CLR 187). Τέλος, με την τροποποίηση που επήλθε με το Νόμο 134
(1)/1999, δεν απαιτείται πλέον η προηγούμενη διαπίστωση της μη ύπαρξης περιουσίας η οποία μπορεί να εκποιηθεί, ώστε να δικαιολογείται η επίκληση της διαδικασίας του Άρθρου 82
(1)η οποία παρέχεται, ανεξάρτητα αν εκδόθηκε ή όχι οποιοδήποτε ένταλμα εκτέλεσης.» Αξιολόγηση της οικονομικής δυνατότητας των Καθ'ων η Αίτηση Θα προχωρήσω, υπό το φως των πιο πάνω αρχών, να αξιολογήσω, με βάση την ενώπιόν μου σχετική μαρτυρία, τη δυνατότητα έκαστου Καθ'ου η Αίτηση, να αποπληρώνει το εξ' αποφάσεως χρέος εναντίον του, μέσω μηνιαίων δόσεων. Έχω λάβει υπόψη τη μαρτυρία και των 2 Καθ'ων η Αίτηση συνολικά, δηλαδή έκρινα τα δεδομένα εκάστου εξ' αυτών με βάση το σύνολο της μαρτυρίας, λόγω και του ενιαίου της αίτησης, αλλά και λόγω του ότι πρόκειται για την ίδια υπόθεση. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 1, φάνηκε ότι έχει περιπέσει σε πολλές αντιφάσεις και δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Κατ' αρχήν, αν και δήλωσε ότι προσπαθεί να περιορίζει τις δαπάνες του, ξοδεύει μηνιαίως €150, σε διάφορους γάμους, ποσό κρινόμενο ως υπερβολικό. Περαιτέρω, το ποσό των €300 το οποίο ανέφερε ότι ξοδεύει μηνιαίως για καύσιμα αυτοκινήτου, είναι υπερβολικό με δεδομένο ότι όπως ανέφερε και ο Καθ' ου η Αίτηση 2, το εν λόγω αυτοκίνητο χρησιμοποιείται και από εκείνον και καταναλώνει και ο ίδιος €150 για καύσιμα, αλλά και ανεξαρτήτως αυτού που αναφέρθηκε προηγουμένως, με δεδομένο το ότι μετακινείται ο Καθ' ου η Αίτηση 1, δύο φορές την εβδομάδα στη Λάρνακα από την Ορόκλινη. Επίσης, φάνηκε από τη μαρτυρία του ότι προσπάθησε να αποκρύψει ότι το αυτοκίνητο με το οποίο διακινείται, ανήκει στην εταιρεία συμφερόντων της κόρης του. Δεν θυμόταν επίσης το όνομα του ιατρού που ισχυρίζεται ότι τον παρακολουθεί και δεν θυμόταν ποια φάρμακα λαμβάνει. Επιπλέον όπως διαφάνηκε από τη μαρτυρία του Καθ' ου η Αίτηση 2 - και θα δεχθώ αυτό το μέρος της μαρτυρίας του Καθ' ου η Αίτηση 2 καθότι δεν είχε κανένα λόγο να μην αναφέρει την αλήθεια ως προς αυτό το σημείο - βοηθά οικονομικά ο Καθ'ου η Αίτηση 1 τον Καθ'ου η Αίτηση 2, με ένα ποσό περί τα €350 μηνιαίως (αφού ο Καθ'ου η Αίτηση 2 ανέφερε ότι έχει έξοδα €800 και ότι το επιπλέον ποσό του ποσού του ελάχιστου εγγυημένου εισοδήματος που λαμβάνει μηνιαίως, που χρειάζεται για τη διαβίωσή του, του το δίνει ο πατέρας του, Καθ'ου η Αίτηση 1), το οποίο υπολογίζεται γύρω στις €350 μηνιαίως. Συνεπώς κρίνεται ως μη αξιόπιστος ο Καθ'ου η Αίτηση 1 και δεν έχει πετύχει να αποσείσει το βάρος απόδειξης ότι αδυνατεί να πληρώνει το εξ αποφάσεως χρέος εναντίον του μέσω μηνιαίων δόσεων. Κρίνω ότι μπορεί ο Καθ' ου η Αίτηση 1 να καταβάλλει ποσό τουλάχιστον €350 ως μηνιαίες δόσεις για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέος εναντίον του, τα οποία αντιστοιχούν στο ποσό με το οποίο βοηθά μηνιαίως τον υιό του, ο οποίος να σημειωθεί ότι είναι ενήλικας και ότι οποιαδήποτε και αν είναι η οικονομική βοήθεια του πατέρα του προς εκείνον, δεν μπορεί αυτή να λάβει προτεραιότητα έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του Εναγομένου 3 προς τους Ενάγοντες. Η βοήθεια που δίνει στον υιό τουo Καθ'ου η Αίτηση 1- Εναγόμενος 3, εξηγεί και τη διόγκωση διαφόρων ποσών και την αναφορά σε ποσά για έξοδα που δεν στοιχειοθετούνται. Συγκεκριμένα,€100 εκ των €150 που δηλώνεται ότι καταβάλλεται μηνιαίως σε διάφορους γάμους, δεν μπορεί να δικαιολογηθεί. Είναι υπερβολικό ένας συνταξιούχος, που προσπαθεί ως ανέφερε να περιορίζεται να δωρίζει €150 μηνιαίως σε γάμους. Ούτε μπορούν να δικαιολογηθούν €300 ως έξοδα καυσίμων, για ένα εμπορικό όχημα που κινείται μεταξύ Λάρνακας και Ορόκλίνης (€150 θα ήταν αρκετά). Ούτε έχουν δικαιολογηθεί €80 ως ιατρικά έξοδα μηνιαίως, αφού ο Εναγόμενος 2, όχι μόνο δεν προσκόμισε αποδείξεις, αλλά δεν θυμόταν ούτε όνομα ιατρού, ούτε λεπτομέρειες της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνει. Τέλος τα έξοδα ένδυσης-υπόδησης €100 μηνιαίως ή τα έξοδα €500 για διατροφή, τα οποία αφορούν τον ίδιο και τη σύζυγό του, κρίνονται υπερβολικά. Ένα συνολικό ποσό για ένδυση, υπόδυση και διατροφή γύρω στα €400 - €500, θα ήταν εύλογα αρκετό. Είναι πολύ πιθανόν, με τα όσα έχουν αναφερθεί ενώπιόν μου, ο Καθ'ου η Αίτηση 1 να εργάζεται στην εταιρεία συμφερόντων της κόρης του και να έχει σχετικά εισοδήματα. Δεν είναι όμως αυτό κάτι στο οποίο μπορώ να καταλήξω με τα ενώπιόν μου στοιχεία. Για να μπορεί να βοηθά τον υιό του οικονομικά με €350 μηνιαίως, σημαίνει ότι μπορεί να συσσωρεύει €350 μηνιαίως, επιπλέον των δικών του -και της συζύγου του- εξόδων. Και να μην λάμβανα υπόψη το ότι ο Καθ'ου η Αίτηση 1 βοηθά τον υιό του με ποσό €350 μηνιαίως, θα κατέληγα στο ίδιο συμπέρασμα για καταβολή μηνιαίων δόσεων ύψους €350, λόγω των διογκωμένων ποσών που ανέφερε ο ίδιος για τα έξοδά του, τα οποία μπορεί μεν να υπερβαίνουν αρκετά τα €350, αλλά είναι αναμφισβήτητο ότι για έναν συνταξιούχο και τη σύζυγό του, υπάρχουν και κάποιες άλλες έκτακτες ανάγκες οι οποίες μπορεί να προκύψουν και θα ήταν υπέρμετρα αυστηρό, αν επιδίκαζα ψηλότερο ποσό για μηνιαίες δόσεις. Ποσό μεγαλύτερο από €350 μηνιαίως, δεν θα εξυπηρετούσε τους σκοπούς της δικαιοσύνης. Ούτε ο Καθ'ου η Αίτηση 2 έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο, κυρίως λόγω των απαντήσεων που έδωσε σε σχέση με το στεγαστικό δάνειο το οποίο αποπληρώνει κάθε μήνα και για την ασάφεια που υπάρχει από τη χρήση του ίδιου αυτοκινήτου με τον πατέρα του. Ασχέτως των απαντήσεών του, κρίνω ότι ένα ποσό της τάξης των €800 μηνιαίως είναι αναγκαίο για την κάλυψη των στοιχειωδών του προσωπικών του αναγκών συνολικά. Το ποσό που καταβάλλει ως δόση στεγαστικού δανείου, ασχέτως της ασάφειας ως προς το εάν η δόση καταβάλλεται για δικό του περιουσιακό στοιχείο, καλύπτει τις στεγαστικές του ανάγκες και λαμβάνεται υπόψη στον εν λόγω υπολογισμό του συνολικού ποσού των €800, γιατί αν δεν καταβάλλετο, θα μπορούσαν να είναι ακόμη περισσότερα τα ποσά που απαιτούνταν για τη στέγασή του. Με δεδομένο ότι το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα το οποίο λαμβάνει ο Καθ'ου η Αίτηση 2 είναι €441 και με δεδομένο ότι δεν έχει άλλα εισοδήματα, κρίνω ότι δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να αποπληρώνει μέσω μηνιαίων δόσεων το εξ αποφάσεως χρέος εναντίον του, αφού το εισόδημα που λαμβάνει, είναι μικρότερο των προσωπικών του αναγκών. Είναι νομολογημένο ότι όταν υπάρχει δυνατότητα εξεύρεσης εργασίας από ένα πρόσωπο, αυτή υπολογίζεται στην αξιολόγηση της εισοδηματικής του ικανότητας. Ως αναφέρθηκε στις υποθέσεις Λουγκρίδης v. EurolifeLtd
(2004)1 (Β) 1 Α.Α.Δ. 886 και Νίτσα Χριστάκη v. Μάρως Μιχαήλ
(1998)1Α Α.Α.Δ. 422 αναφορικά με τα εισοδήματα του χρεώστη, στις κατάλληλες περιπτώσεις το Δικαστήριο έχει εξουσία να μην λάβει υπόψη το τι κερδίζει πραγματικά κατά το χρόνο της εξέτασης του, αλλά την εισοδηματική του ικανότητα, δηλαδή τι θα μπορούσε να κερδίζει, έχοντας υπόψη, μεταξύ άλλων, τις προηγούμενες εργασίες του χρεώστη, την κατάσταση της υγείας και το μορφωτικό του επίπεδο. Ως αναφέρθηκε στην υπόθεση Βασιλείου v. Μακρίδης
(2002)1 Α.Α.Δ. 801, ο χρεώστης οφείλει να εξεύρει άλλες ευκαιρίες για εργοδότηση, ακόμη και ασχολίες που δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις. Ακόμη όμως και να μην λάμβανε το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα ο Καθ'ου η Αίτηση και να εργαζόταν, δεν θα μπορούσε να είχε μεγαλύτερο εισόδημα από €800 ( ποσό που ανταποκρίνεται στις στοιχειώδεις ανάγκες αξιοπρεπούς διαβίωσης ενός προσώπου της ηλικίας του στις δοσμένες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες που επικρατούν στην Κυπριακή Δημοκρατία). Ο Καθ'ου η Αίτηση 2 είναι μεν ικανός προς εργασία, αλλά τόσο η επαγγελματική του κατάρτιση, όσο και η κατάσταση της υγείας του, αλλά και οι οικονομικές πραγματικότητες σήμερα, δεν θα του επέτρεπαν να εξεύρει εργασία με περισσότερα από €800 μηνιαίως -αφήνω κατά μέρος και τη δυσκολία την οποίαν έχει κάποιο πρόσωπο για εξεύρεση εργασίας στις σημερινές συνθήκες-. Δεν θα επιδικαστεί λοιπόν εναντίον του καταβολή οιουδήποτε ποσού μέσω μηνιαίων δόσεων. Όσον αφορά την αιτούμενη θεραπεία στο Αιτητικό της Αίτησης για να εξεταστούν για διάθεση περιουσιακών τους στοιχείων οι Καθ'ων η Αίτηση, δεν προωθήθηκε κατά τη διαδικασία οπότε θεωρώ περιττό το να εξεταστεί αυτό το ζήτημα. Κατάληξη Συνεπώς, σε σχέση με τον Καθ'ου η Αίτηση 1, η Αίτηση επιτυγχάνει σχεδόν πλήρως και διατάσσεται όπως καταβάλλει €350 μηνιαίως για πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους εναντίον του, από την 1/6/2016 και στη συνέχεια κάθε πρώτη μέρα έκαστου επόμενου μηνός. Σε σχέση με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, για τους λόγους που αναφέρθηκαν πιο πάνω, η Αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα έξοδα της Αίτησης, με δεδομένο ότι επρόκειτο για κοινή αίτηση που αφορούσε και τους 2 Καθ'ων η Αίτηση -και θα επιδικάσω σε κάθε περίπτωση ένα και μόνο σετ εξόδων- και με δεδομένο ότι ήταν απολύτως λογικό να καταχωρηθεί η Αίτηση και να εξεταστούν οι Καθ'ων η Αίτηση για την οικονομική τους δυνατότητα -για την οποίαν μάλιστα υπήρχαν μέχρι τέλους ασάφειες που θα έπρεπε να διευκρινιστούν και τις οποίες μάλιστα ο ίδιος ο Καθ'ου η Αίτηση 2 δεν ήταν πολύ συνεργάσιμος στο να διευκρινίσει, όπως διαφάνηκε και κατά τη διά ζώσης εξέτασή του-, διατάσσω όπως ο Καθ'ου η Αίτηση 1 καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας στους Αιτητές, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Δεν εκδίδω όμως, με βάση τα όσα προανέφερα, καμία άλλη διαταγή εξόδων σε σχέση με την οικονομική εξέταση του Καθ'ου η Αίτηση 2, ούτε υπέρ του, ούτε εναντίον του, παρεκκλίνοντας -με βάση το ενιαίο της διαδικασίας και το εύλογο της οικονομικής εξέτασης του Καθ'ου η Αίτηση 2- από την πάγια αρχή ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. (Υπ.) ........... Ξ. Ξενοφώντος, Πρ. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο