← Κύπρος

ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής 1628/2014, 16/8/2016

ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ κ.α., Αρ. Αγωγής 1628/2014, 16/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A247 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ξ.Ξενοφώντος, προσωρ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1628/2014 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων -και-

  1. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
  2. XXXXX ΓΡΗΓΟΡΑΣ
  3. XXXXX ΗΛΙΑ Εναγόμενων Ως έχει τροποποιηθεί δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 13/2/2015 Μεταξύ: ΑΔΕΛΦΟΙ ΧΗΡΑ (ΛΕΥΚΟΝΟΙΤΖΙΑΤΕΣ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόντων -και-
  4. ΔΗΜΟΣ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
  5. XXXXX ΓΡΗΓΟΡΑΣ
  6. XXXXX ΗΛΙΑ
  7. R.A.M. OIL CYPRUS Εναγόμενων Ημερoμηνία: 16 Αυγούστου 2016 Εμφανίσεις:
  8. κα Γ. Μαλέκου για Εναγόμενη 4 - Αιτήτρια
  9. κα Ε. Παπαγαπίου για Ενάγοντες- Καθ'ων η Αίτηση ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερ. 15/9/2015 για απόρριψη και διαγραφή της αγωγής) Το αντικείμενο της Αίτησης και της Ειδοποίησης Πρόθεσης Ένστασης Η παρούσα Αίτηση δεν αφορά άμεσα όλα τα μέρη της Αγωγής, αλλά μόνο την Ενάγουσα και την Εναγόμενη 4, μεταξύ των οποίων και διεξήχθη η διαδικασία. Οι Εναγόμενοι 1 και 3 απλώς παρακολουθούσαν τη διαδικασία (ως δήλωσε εκ μέρους τους ο δικηγόρος τους στις 25/5/
  10. Στις 10/06/2015, καταχωρήθηκε η υπό κρίση Αίτηση από τον Εναγόμενο 2-Αιτητή, με την οποία αιτείται όπως η παρούσα αγωγή απορριφθεί «ως παράτυπη λόγω ανυπαρξίας και/ή μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος και/ή μη αποκάλυψης εύλογου αγώγιμου δικαιώματος (reasonable cause of action) εναντίον του Εναγομένου 2». Επίσης αιτείται διάταγμα του Δικαστηρίου «διατάσσον τη διαγραφή της παρούσας αγωγής ως καταχρηστική, ενοχλητική, σκανδαλώδης, ανεπίτρεπτη και καταχρηστική.» Παρόμοια αίτηση έχει καταχωρηθεί και στις 10/6/2015 από τον Εναγόμενο 2 και αποτελεί αντικείμενο ξεχωριστής απόφασης. Για να γίνει καλύτερα κατανοητό το περιεχόμενο της παρούσας Αίτησης, πριν γίνει αναφορά σε αυτήν, κρίνω ότι θα ήταν χρήσιμο να αναφερθεί το τι ζητείται με το Κλητήριο Ένταλμα της αγωγής. Συγκεκριμένα, ζητείται «Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την άμεση διακοπή της λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών στην οδό Παπανικολή στη Λάρνακα.» Η άλλη κύρια θεραπεία που ζητείται είναι γενικές αποζημιώσεις. Επίσης, λόγω και του αντικειμένου της αίτησης, κρίνω αναγκαίο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης, ως αυτή τελικά τροποποιήθηκε μέσω διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 13/2/
  11. Αυτό έχει ως ακολούθως: «
  12. Οι Ενάγοντες κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, με έδρα της τη Λάρνακα και ασχολείται μεταξύ άλλων με τη διαχείριση σταθμού πετρελαιοειδών.
  13. Ο Εναγόμενος 1 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή ήταν και είναι το αρμόδιο πρόσωπο για την έκδοση αδειών λειτουργίας για σταθμούς πετρελαιοειδών στη Λάρνακα
  14. Οι Εναγόμενοι 2 και 3 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν και είναι φυσικά πρόσωπα και διαμένουν στη Λάρνακα 3Α. Οι Εναγόμενοι 4 κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή ήταν και/ή εξακολουθούν να είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, νομίμως εγγεγραμμένη στον Έφορο Εταιρειών, με έδρα την Λευκωσία και ασχολούνται μεταξύ άλλων με την πώληση πετρελαιοειδών και άλλων συναφών υπηρεσιών.
  15. Ο Εναγόμενος 2 είναι το πρόσωπο που υπέγραψε τις σχετικές αιτήσεις αδειοδότησης για τον επίδικο σταθμό πετρελαιοειδών εκ μέρους του ιδιοκτήτη, που φέρεται να είναι κάποιος XXXXX Σοφοκλέους, που σύμφωνα με πληροφορίες των Εναγόντων, είναι πρόσωπο αγνοούμενο. (Οι Ενάγοντες επιφυλάσσονται να αναφερθούν σε λεπτομέρειες κατά τη δικάσιμο.)
  16. Ο Εναγόμενος 3 είναι δημοτικός σύμβουλος στους Εναγόμενους 1, και είναι μέλος της αρμόδιας επιτροπής για την αδειοδότηση τέτοιων σταθμών πετρελαιοειδών. 5Α. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή, οι Εναγόμενοι 4 είναι οι ιδιοκτήτες και/ή διαχειριστές και/ή υπεύθυνοι δια την λειτουργία του επίδικου σταθμού πετρελαιοειδών.
  17. Κατά πάντα ουσιώδη χρόνο προς την παρούσα αγωγή, οι Ενάγοντες κατείχαν και/ή κατέχουν και/ή διατηρούν και ή λειτουργούν σταθμό πετρελαιοειδών στη Λεωφόρο Σπύρου Κυπριανού στη Λάρνακα. 7.Κατά την 02/04/2014 οι Εναγόμενοι 2 και 3 ανήγειραν και ξεκίνησαν να λειτουργούν και να διαχειρίζονται πρατήριο πετρελαιοειδών στην οδό Παπανικολή στη Λάρνακα, σε απόσταση περίπου τετρακόσιων πενήντα μέτρων από το πρατήριο που διατηρούν οι Ενάγοντες.
  18. Περαιτέρω οι Ενάγοντες αναφέρουν ότι οποιεσδήποτε άδειες τυχόν εκδόθηκαν εκδόθηκαν παράνομα από τον Εναγόμενο 1 και με την παράνομη και ή παράτυπη επέμβαση του Εναγομένου 3, ο οποίος εξυπηρετούσε προσωπικά του συμφέροντα.
  19. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες, το εν λόγω πρατήριο πετρελαιοειδών ξεκίνησε να λειτουργεί χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση τελικής έγκρισης και συνεπώς χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση Άδειας Λειτουργίας από τον Εναγόμενο
  20. Εντούτοις δε, ο Εναγόμενος 1 επέτρεψε και ή ανέχτηκε και ή παρέλειψε να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες ως όφειλε, για να διακοπεί η παράνομη λειτουργία του εν λόγω πρατηρίου πετρελαιοειδών στην Λάρνακα.
  21. Περαιτέρω οι Εναγόμενοι 2, 3 και 4 ενώ γνώριζαν και/ή όφειλαν να γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να λειτουργούν τον εν λόγω σταθμό πετρελαιοειδών χωρίς τη σχετική άδεια λειτουργίας, εντούτοις μέχρι σήμερα εξακολουθούν να λειτουργούν παράνομα το εν λόγω πρατήριο.
  22. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγόντων προς τον Εναγόμενο 1 και παρά το γεγονός ότι οι Ενάγοντες απέστειλαν στον Εναγόμενο 1 μέσω των δικηγόρων τους επιστολή ημερομηνίας 03/04/2014 και 12/05/2014, εντούτοις οι Εναγόμενοι μέχρι σήμερα παραλείπουν να λάβουν όλα τα απαραίτητα μέτρα και ή ενέργειες για τον άμεσο τερματισμό της λειτουργίας του εν λόγω πρατηρίου.
  23. Ως εκ των ανωτέρω οι Ενάγοντες εγείρουν την παρούσα αγωγή και αξιούν αλληλέγγυα και ή κεχωρισμένα από τους Εναγόμενους 1,2,3 και 4: [Α] Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσσει την άμεση διακοπη της λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών στην οδό Παπανικολή στην Λάρνακα [Β] Γενικές αποζημιώσεις [Γ] Οιανδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε κριθεί ορθή και δίκαια από το Σεβαστό Δικαστήριο [Δ] Νόμιμον Τόκον [Ε] Έξοδα Πλέον Φ.Π.Α.» Η υπό κρίση Αίτηση στηρίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς (Civil Procedure Rules) Δ.19 Θ. 26, .Δ. 27 Θ.3 και Δ.48 Θ.1 και 2, επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών που διέπουν τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου καθώς και επί των γενικών αρχών δικαίου. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, η οποία γίνεται από τον κ. Γ.Γρηγορά, διευθυντή της Εναγόμενης 4- Αιτήτριας, οι Ενάγοντες αξιώνουν διάταγμα για διακοπή της λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών στην Οδό Παπανικολή στη Λάρνακα, αξιώνοντας ουσιαστικά ακύρωση εκτελεστής διοικητικής απόφασης, δηλαδή την παύση της άδειας λειτουργίας του πρατηρίου πετρελαιοειδών, η οποία εκδόθηκε από τους Εναγόμενους στις 8/7/
  24. Επισυνάπτεται στην Ένορκη Δήλωση, Άδεια Λειτουργίας Πρατηρίου Πετρελαιοειδών ημερομηνίας 8//7/2014 ως Τεκμήριο. Είναι η άποψη της Αιτήτριας ότι η αγωγή πρέπει να απορριφθεί ως παράτυπη λόγω ανυπαρξίας ή μη αποκάλυψης αγώγιμου δικαιώματος και/ή μη αποκάλυψης εύλογου αγώγιμου δικαιώματος εναντίον της, για το λόγο οι Ενάγοντες δεν νομιμοποιούνται ούτε στην καταχώρηση ούτε στην προώθηση της αγωγής αυτής, αφού το αντικείμενό της είναι ξεκάθαρα και αποκλειστικά διοικητική πράξη σε σχέση με την οποία, αποκλειστική αρμοδιότητα έχει το Ανώτατο Δικαστήριο (σημειώνω ότι δεν είχε συσταθεί τότε πρωτοβάθμιο Διοικητικό Δικαστήριο). Στις 24/7/2015, του επιδόθηκε ως ενδιαφερόμενο μέρος η προσφυγή με αρ. 202/2014 (την οποίαν και επισυνάπτει ως Τεκμήριο). Εξ' όσων τον πληροφορούν οι δικηγόροι της Εναγόμενης 4, οι Ενάγοντες, με δύο διαφορετικές δικαστικές διαδικασίες επιδιώκουν τον ίδιο ή όμοιο σκοπό, δηλαδή με την παρούσα αγωγή και με την καταχώρηση της προσφυγής αρ. 202/2014 στο Ανώτατο Δικαστήριο αιτούνται την παύση λειτουργίας του Πρατηρίου Πετρελαιοειδών στην οδό Παπανικολή στη Λάρνακα. Η επιδίωξη όμοιων σκοπών με την υιοθέτηση παράλληλων διαδικασιών, συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Επιπλέον, η αξίωση των Εναγομένων για αποζημιώσεις έχει ως προαπαιτούμενο την ύπαρξη ακυρωτικής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στα πλαίσια της αναθεωρητικής διαδικασίας και είναι καταχρηστική. Στην παρούσα Αίτηση, καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης εκ μέρους των Εναγομένων, με την οποία προβάλλουν 15 Λόγους Ένστασης. Συγκεκριμένα ότι η πάσχει η νομική βάση της Αίτησης, ότι τα αιτούμενα διατάγματα έχουν σκοπό να πλήξουν την απονομή της δικαιοσύνης, ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των διαταγμάτων, ότι η Αίτηση είναι αόριστη, ότι η Ενάγουσα ακολούθησε την ορθή διαδικασία, ότι δεν παρουσιάζονται σοβαροί λόγοι που να δικαιολογούν το αίτημα, το ότι η αίτηση είναι εκδικητική και ή συνιστά κατάχρηση των δικαστικών θεσμών και της δικαστικής διαδικασίας, το ότι η αίτηση είναι αβάσιμη, ελαττωματική και καταπιεστική και δεν συνάδει η ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει με τις πρόνοιες των σχετικών διατάξεων του Νόμου και των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το ότι η Ένορκη Δήλωση πάνω στην οποία στηρίζεται η Αίτηση είναι προηγούμενης ημερομηνίας, το ότι έγκριση των διαταγμάτων θα οδηγήσει σε αδικία εναντίον της Ενάγουσας, το ότι η Εναγόμενη 4 δεν έχει καταδείξει σοβαρό λόγο που να δικαιολογεί την καθυστέρησή της, ότι η Εναγόμενη 4 δημιουργεί άσκοπη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, ότι η Εναγόμενη 4 δεν νομιμοποιείται σύμφωνα με τους σχετικούς νόμους και διαδικαστικούς κανονισμούς να καταχωρήσει την αίτηση, καθότι παρέλειψε να καταχωρήσει σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, ότι η αίτηση είναι πρόωρη και καταχρηστική αφού το Δικαστήριο δεν μπορεί από τους ισχυρισμούς της Ένορκης Δήλωσης να σχηματίσει άποψη και να αποφασίσει επί των αιτούμενων θεραπειών και ότι η αίτηση δεν πληρεί τις προϋποθέσεις που έχει θέσει η νομολογία για να ενεργοποιηθούν οι θεσμοί στους οποίους αυτή στηρίζεται. Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Ένσταση, η οποία γίνεται από το διευθυντή της Ενάγουσας εταιρείας, πέραν της γενικής άρνησης των ισχυρισμών της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, αναφέρονται οι ακόλουθοι ισχυρισμοί ( οι οποίοι παρατίθενται αμέσως πιο κάτω σε περιληπτική μορφή των κυριοτέρων σημείων τους):
  25. Η Ενάγουσα δεν αξιώνει ανάκληση εκτελεστής διοικητικής απόφασης
  26. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση είναι γενική και αόριστη.
  27. Το αντικείμενο της αγωγής δε σχετίζεται αποκλειστικά και μόνο με τη διοικητική πράξη. Η Ενάγουσα προέβηκε σε όλες τις ενέργειες και πράξεις και σε όλες τις νόμιμες διαδικασίες και υλοποίησε όλα τα νόμιμα διαβήματα για να αιτηθεί όσα δικαιούται και δεν άφησε το χρόνο ανεκμετάλλευτο, καταχωρώντας αίτηση στο Ανώτατο Δικαστήριο από τις 13/2/
  28. Αν κάποιος άφησε το χρόνο ανεκμετάλλευτο είναι η Εναγόμενη 4 η οποία και αποδέχτηκε πλήρως ότι η παρούσα διαδικασία είναι ορθή και δεν καταχώρησε σημείωμα εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, αποδεχόμενη τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου.
  29. Η Ενάγουσα παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου με καθαρά χέρια ενώ η Εναγόμενη 4, παρουσιάζεται ενώπιον του Δικαστηρίου με τρόπο εκδικητικό, καταχρηστικό και εσκεμμένο και επέλεξε να καθυστερήσει εσκεμμένα τη διαδικασία, έτσι ώστε να επιβραδύνει την εκδίκαση της αγωγής, κατά τρόπο παράνομο, παράλογο και παράτυπο. Περαιτέρω η Εναγόμενη 4 δεν σχετίζεται με την προσφυγή 202/2014 αλλά αναφέρεται ως ενδιαφερόμενο μέρος.
  30. Η αγωγή δεν είναι ενοχλητική και παράτυπη, αλλά για την κατάχρηση και για οποιαδήποτε ενόχληση ευθύνεται η Εναγόμενη 4, η οποία καθυστερημένα υπέβαλε την Αίτηση, για να καταχραστεί το χρόνο του Δικαστηρίου. Δεν υπάρχει επιδίωξη όμοιων σκοπών με υιοθέτηση παράλληλων ένδικων μέσων, καθότι η Ενάγουσα αξιώνει διάταγμα για άμεση διακοπή της
  31. Η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση έγινε πριν την καταχώρηση της τελευταίας, δηλαδή στις 14/9/2015, ενώ η Αίτηση καταχωρήθηκε στις 15/9/
  33. Η Αίτηση της Εναγόμενης 4, καταχωρήθηκε καθυστερημένα (4 μήνες μετά την καταχώρηση σημειώματος εμφάνισης) χωρίς να καταδειχθεί κάποιος λόγος για την καθυστέρηση. Είναι καταχρηστική και πρέπει να απορριφθεί για αυτό το λόγο.
  34. Η Εναγόμενη 4 δεν καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, αποδέχτηκε τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου και δεν μπορεί να ζητά διαγραφή της αγωγής, αφού έχει δεχθεί ότι η ορθή διαδικασία είναι εντός της δικαιοδοσίας του Επαρχιακού και όχι του Ανώτατου Δικαστηρίου.
  35. Δεν τίθεται διαγραφή κάποιου επιλήψιμου μέρους ή ζητήματος σε δικόγραφο, αλλά διαγραφή ολόκληρης της αγωγής και ως ο δικηγόρος της Ενάγουσας τους συμβουλεύει πρέπει να συγκεκριμενοποιούνται στην αίτηση όσα ο Εναγόμενος επιθυμεί να διαγραφούν και όχι να αναφέρονται γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί. Νομικές Αρχές Οι σχετικές Διαταγές των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί των οποίων στηρίζεται η υπό κρίση Αίτηση είναι οι Δ.27 Θ. 3 και η Δ.19 Θ.
  36. Αυτές έχουν ως ακολούθως: Α. Δ. 19 Θ. 26 " The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" Β. Δ. 27 Θ.3 "The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just." Σε εις βάθος ανάλυση των αρχών οι οποίες διέπουν παρόμοιας φύσης Αιτήσεις, προέβηκε ο συνάδελφός μου Δικαστής Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ., στα πλαίσια της Αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας Κυριακούλλα (Κίκα) Προκοπίου κ.α. ν. Άντρη Αντωνιάδου υπό την ιδιότητα της ως Ειδική Διαχειρίστρια της Cyprus Popular Bank Public Co Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 1464/2014, απόφαση ημερομηνίας 9/1/2015 ο οποίος ανέφερε τα ακόλουθα: « Η Δ.19 Θ.26 προβλέπει: «Το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί καθ' οιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας να διατάξει τη διαγραφή ή τροποποίηση οιουδήποτε ζητήματος σε οιανδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο η οποία μπορεί να θεωρηθεί μη αναγκαία ή σκανδαλώδης ή που τείνει να προκαταβάλει, περιπλέξει ή καθυστερήσει την όλη εκδίκαση της αγωγής.» Η Δ.27 Θ.3 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως οιονδήποτε δικόγραφο διαγραφεί για το λόγο ότι δεν περιέχει λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή απάντηση και σε τέτοια περίπτωση ή σε περίπτωση που η αγωγή ή υπεράσπιση φανεί από τα δικόγραφα ότι είναι μηδαμινή ή ενοχλητική το Δικαστήριο μπορεί να διατάξει όπως η αγωγή ανασταλεί ή απορριφθεί, ή να εκδώσει απόφαση που θα είναι δίκαια.» Αρχίζοντας από τη Δ.19 Θ.26 πρέπει να λεχθεί ότι κύριος σκοπός της είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης των δικογράφων και δεν επιχειρείται η εξέταση της εγκυρότητας του. Τούτο είναι θέμα που εξετάζεται κάτω από τη Δ.9 Θ.10 και τη Δ.27 Θ.
  37. Είναι καθαρό από τη φρασεολογία της ότι η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και όχι ολόκληρης της αγωγής όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Σιακόλας v. Federal Bank of Lebanos (S.A.L.)

(1998)1 Α.Α.Δ. 1338. Επομένως η εξέταση της Αίτησης θα γίνει, βασικά, υπό το φως της Δ.9 Θ.5 και 10 επί της οποίας ο δικηγόρος της Εναγόμενης 1 επικέντρωσε βασικά την αγόρευση του και προσφέρεται ως δικονομικό βάθρο για διαγραφή ονόματος Εναγομένου λόγω κακής συνένωσης, πριν από τη δίκη (Βλ. The heirs of the late Theodora Panagi v. The Administrators of the late StylianosMandrioti
(1963)2 C.L.R. 167, 170), αν και η Αίτηση στηρίζεται και επί της Δ.27 Θ.3 επί της οποίας κυρίως περιστράφηκε η αγόρευση του δικηγόρου των Εναγόντων, αφού η μη αναφορά του δικηγόρου της Εναγομένης 1 και επί της Δ.27 Θ.3 θα μπορούσε να εκλειφθεί ότι εγκατέλειψε τη βάση αυτής της Αίτησης. Όμως επειδή αναφέρεται σε μη ύπαρξη λογικού αγώγιμου δικαιώματος θα εξεταστεί και υπό το φως της Δ.27 Θ.3. Αίτηση για διαγραφή διαδίκου ή αγωγής πρέπει να καταχωρείται εγκαίρως (Βλ. Mepa Underwriting Management Limited κ.ά. v. Αγροτικής Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Γενικών Ασφαλίσεων
(1997)1 Α.Α.Δ. 772). Παρόλο που μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώριση της υπεράσπισης, δεν μπορεί να κατατεθεί πριν την καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης, βλ. Mepa,ανωτέρω, A.G. of Duchy of Lancaster v. L. & N.W. Ry
(1892)3 Ch. 374 και Wright v. Prescot U.D.C. 115 L.T.
  1. Μπορεί να καταχωρηθεί και μετά το κλείσιμο της δικογραφίας, βλ. Tuckerv. Collinson, 34 W.R.
  2. Μετά όμως που η αγωγή ορίζεται για ακρόαση η αίτηση απορρίπτεται, βλ. Cross v. Earl Howe 62, L.J.Ch. 342 και Fletcher v. Bethom
  3. L.T.
  4. Ότι πρέπει να προηγείται αίτηση για διαγραφή διαδίκου έχει γίνει ξεκάθαρο στην υπόθεση Wilson v. Balcavves
(1893)1 Q.B. 422 της οποίας γίνεται επίκληση στην Mepa, ανωτέρω, και μόνο στις πλέον ξεκάθαρες και εξόφθαλμες περιπτώσεις δύναται το Δικαστήριο να λάβει τέτοιο μέτρο χωρίς αίτηση, Mepa, ανωτέρω. Η Δ.27 Θ.3, της οποίας σκοπός φαίνεται να είναι από τη νομολογία η εξοικονόμηση χρόνου και χρήματος, Βλ. Hambou v. Thoma
(1987)1 C.L.R. 370 και Panayi ανωτέρω, όπως καταγράφεται πιο πάνω, προβλέπει για τη διαγραφή δικογράφου όταν δεν αποκαλύπτεται λογικό αγώγιμο δικαίωμα ή όταν η αγωγή είναι μηδαμινή ή ενοχλητική. Τότε και μόνο τότε το Δικαστήριο έχει εξουσία να διατάξει αναστολή η απόρριψη της αγωγής, Βλ. Χ''Οικονόμου v. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 949, Σάουρου v. Φιλίππου, Πολ. Έφ. 62/10, ημερ. 3/10/12 καιΔημητρίου v. Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ. 350/10, ημερ. 6/6/14. Η γενική αρχή είναι ότι μόνο πρόσωπα άμεσα αναμεμειγμένα στη διαφορά έχουν λόγο στη δίκη για την επίλυση της, Βλ. Μαυρογένη v. Βουλή των Αντιπροσώπων κ.ά. (αρ. 2)
(1995)1 Α.Α.Δ. 1034, 1045. Στην υπόθεση In re Pelmako Development Ltd v. In re the Companies Law, CAP. 113
(1991)1 Α.Α.Δ. 246 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαγραφή δικογράφου .., αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάσει του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.1 του Συντάγματος.» Η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου ασκείται με εξαιρετική φειδώ και αποτελεί εξαιρετικής μορφής μέτρο, Βλ. Σιακόλας, ως άνω. Η διαπίστωση αν η δικογραφία αποκαλύπτει αγώγιμο δικαίωμα δεν είναι θέμα διακριτικής ευχέρειας αλλά θέμα δικαίου, βλ. In re Pelmako, ανωτέρω. Στην υπόθεση Συμβούλιο Αποχετεύσεως Λεμεσού - Αμαθούντος κ.ά. v. Δημοκρατία
(2007)1 Α.Α.Δ. 21, κατά την εξέταση της αίτησης διαγραφής δικογράφου ως μη αποκαλύπτονταςαγώγιμο δικαίωμα εναντίον κάποιου Εναγομένου δεν προσφέρεται για την εξέταση από το Δικαστήριο της ισχύος της υπόθεσης του Ενάγοντα. Στην υπόθεση Λοϊζος Λουκά & Υιοί Λτδ v. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε.
(1991)1 Α.Α.Δ. 1326 ειπώθηκαν τα ακόλουθα: «Προκύπτει από την εξέταση της νομολογίας ότι το πρωτόδικο δικαστήριο δεν στέργει σε ικανοποίηση αιτήματος για απόρριψη αγωγής, για το λόγο που προβλήθηκε, παρά μόνο στην περίπτωση που διαπιστώνεται ότι:
(1)πράγματι το δικόγραφο του ενάγοντα δεν περιέχει, έξω από κάθε αμφιβολία, αιτία αγωγής και
(2)η αγωγή δεν μπορεί να διασωθεί ύστερα από τροποποιήσεις που μπορεί νόμιμα το δικαστήριο να επιτρέψει. Διαφορετικά θα έμενε κενό γράμμα το συνταγματικά προστατευόμενο δικαίωμα εκάστου να προσφύγει στο δικαστήριο για διάγνωση των δικαιωμάτων του σε συγκεκριμένη διαφορά. Από την επισκόπηση της νομολογίας διαφαίνεται μια σταθερή τάση φειδωλής χρήσης της εξουσίας για απόρριψη αγωγής που, όπως η παρούσα, βρίσκεται ακόμη στα σπάργανα.» Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με την ως άνω υπόθεση η οποία έκανε αναφορά στην Rep. of Peru v. Peruvian Guano Co 36 CL.D.496 ένα δικόγραφο δεν διαγράφεται αν μπορεί να διασωθεί με μια εύλογη (legitimate) τροποποίηση. Το κατά πόσο ένα δικόγραφο ή μια αγωγή αποκαλύπτει εύλογο αγώγιμο δικαίωμα ή εύλογη αιτία αγωγής αποφασίζεται αποκλειστικά από το περιεχόμενο του δικογράφου, χωρίς να είναι επιτρεπτή η προσαγωγή οιασδήποτε άλλης μαρτυρίας, Βλ. Χατζηκυριάκος v. Κυθρεώτη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1119, 1121. Στην υπόθεση Χατζηκυριάκος αναφέρθηκαν τα εξής: "Η απόφανση για ανυπαρξία εύλογης αιτίας αγωγής οδηγεί αναπόδραστα στον οριστικό τερματισμό της διαδικασίας. Δικαιολογείται αυτός ο τερματισμός μόνο όταν το δικόγραφο, στην περίπτωση αυτή, το ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο. (Βλ. In Re Pelmaco Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 246. Εντοπισμός κάποιας αιτίας αγωγής ή έστω κάποιου ζητήματος κατάλληλου για εκδίκαση από το Δικαστήριο, επιβάλλει τη διατήρηση της διαδικασίας στη ζωή όσο και αν η προοπτική επιτυχίας εμφανίζεται απομακρυσμένη. Βλ. Costas Mavromoustaki v. Iacovos N. Yeroudes as executor of the will of the deceased Spyros Michaelides
(1965)1 CLR 176, Michael Papamichael v. Clitos Chaholiades
(1970)1 CLR 305." Βλ. επίσης Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδης κ.ά.
(2004)1 Α.Α.Δ. 1852 και Δημοκρατίας v. Γεωργίου
(2003)1 Α.Α.Δ. 704. Όπου η διάγνωση του θέματος απαιτεί ενδελεχή και σε βάθος εξέταση και σκέψη ή χρειάζεται να ακουστεί μαρτυρία δεν τυγχάνει εφαρμογής, Βλ. Χαρ. Αλωνεύτη Λτδ κ.ά. v. Alpha BankLtd
(2003)1 Α.Α.Δ. 990. Μια αγωγή είναι επιπόλαιη όταν είναι άνευ ουσίας και ενοχλητική όταν ελλείπει η καλή πίστη, είναι χωρίς προοπτική επιτυχίας ή καταπιεστική και τείνει να προκαλέσει στην άλλη πλευρά αδικαιολόγητη ταλαιπωρία ή όταν είναι αστήρικτη. Στηνυπόθεση P.T. Kiani Kertas v. Interorient Navigation Company Limited
(2001)1 Α.Α.Δ. 1475, ειπώθηκαν τα κατωτέρω: «Όσον αφορά το πρώτο αίτημα των Εναγομένων 1 και 2, στο οποίο αποδίδουν και προτεραιότητα εφ' όσον τα άλλα δύο προωθούνται μόνο αν αυτό ήθελε απορριφθεί, είναι βέβαια δεδομένη η δυνατότητα διαγραφής του ονόματος εναγομένου, με ακόλουθη απόρριψη της αγωγής εναντίον του, δυνάμει του Θ.30 των Θεσμών Ναυτοδικείου, που αντιστοιχεί προς τη Δ.9 θ.10 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και τη Δ.16 θ.11 των παλαιών Αγγλικών Κανόνων (κατόπιν Δ.15 θ.6). Όπως όμως δείχνει η νομολογία, η εξουσία του δικαστηρίου να διατάξει τη διαγραφή εναγομένου, επιφέροντας τη δραστική συνέπεια της απόρριψης της αγωγής εναντίον του, όχι μόνο πρέπει να ασκείται και ως εκ τούτου με φειδώ αλλά και μπορεί να ασκείται μόνο προκειμένου περί καθαρής περίπτωσης. Όπως παρατήρησε ο Λοϊζου, Π., στην υπόθεση Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v.
  1. Compania Espanola de Laminaction, S.A.,
  2. The ship "Four Star II" (όπως τροποποιήθηκε Δ. Νικολάου & Υιοί Λτδ v.
  3. Four Star Lines S.A.,
  4. The Ship "Four Star II") 1 CLR 623, στις σελίδες 627-628: «Έχει καθιερωθεί από τη νομολογία μας ότι εφόσον υπάρχουν διαφορές ως προς τα νομικά και πραγματικά θέματα - και στην υπόθεση εκείνη υπήρχαν τέτοιες διαφορές σχετικά με τη φορτωτική και τη συμφωνία μεταφοράς του φορτίου, όπως εδώ - οι διαφορές πρέπει να εκδικάζονται και αποφασίζονται από το Δικαστήριο κατά την ακρόαση της αγωγής και όχι σε ενδιάμεσο στάδιο όπου η μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου είναι οι ένορκες δηλώσεις.»» Στο Annual Practice του 1958 στη σελίδα 575 υπό τον τίτλο «No reasonable cause of action» αναφέρεται ότι: «Από τη στιγμή που στην Έκθεση Απαίτησης αποκαλύπτεται κάποιο αγώγιμο δικαίωμα ή εγείρεται κάποιο ζήτημα κατάλληλο για να αποφασισθεί από τον Δικαστή ή τους ενόρκους δεν δικαιολογείται η διαγραφή της το γεγονός ότι η υπόθεση του ενάγοντα είναι αδύνατη ή ότι πιθανόν να μην επιτύχει». Παρατίθενται δε υποθέσεις που διαγράφηκε η Έκθεση Απαίτησης και η αγωγή απορρίφθηκε όπως
(1)στην ύπαρξη δεδικασμένου,
(2)η συμφωνία δεν ήταν έγκυρη σύμφωνα με τον νόμο,
(3)όπου αξιωνόταν θεραπεία σε βάση η οποία δεν αποτελούσε την βάση για την θεραπεία εκείνη,
(4)όπου φαινόταν ξεκάθαρα ότι δεν υπήρχε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων,
(5)όπου η Έκθεσης Απαίτησης για δυσφήμηση αυτή απεκάλυπτε ότι η δημοσίευση που είχε γίνει ήταν απόλυτα προνομιούχα και
(6)όπου αξιωνόταν θεραπεία την οποία το Δικαστήριο δεν είχε την εξουσία να δώσει.» Δεν θεωρώ αναγκαίο να εξετάσω ένα προς ένα τους Λόγους Ένστασης που αναπτύσσει η πλευρά της Ενάγουσας. Θα περιοριστώ σε ό,τι θεωρώ απολύτως αναγκαίο, με δεδομένο το δικονομικό καθήκον που έχει ένα Δικαστήριο, με βάση τη δημόσια αναγκαστική φύση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, να εξετάσει κατά πόσον συντρέχουν οι προϋποθέσεις έγκρισης ενός αιτήματος ή αν εμποδίζεται για κάποιο λόγο ο Αιτητής να προωθεί το αίτημά του (χωρίς βεβαίως να αφήνεται ο τύπος να κυριαρχεί επί της ουσίας και να εμποδίζεται έτσι η πραγματική απονομή δικαιοσύνης, με δεδομένη και τη νομολογία του ΕΔΑΔ για το ανεπιθύμητο του φορμαλισμού βλ. Perez de Rada Cavanilles v. Spain, par. 49; Miragall Escolano v. Spain, par. 38; Société anonyme Sotiris and Nikos Koutras ATTEE v. Greece, par. 20; Beles and others v. Czech Republic, par. 50; RTBF v. Belgium, par. 71, 72, 74 ). Πριν εξετάσω την ουσία της υπό κρίση Αίτησης, θα εξετάσω τρεις λόγους Ένστασης που θεωρώ ότι προηγούνται και συγκεκριμένα ότι έχει υποβληθεί καθυστερημένα η υπό κρίση Αίτηση, ότι η Ένορκος Δήλωση έλαβε χώρα προγενέστερα της Αίτησης και το ότι η Εναγόμενη 4 δεν νομιμοποιείται να καταχωρήσει την επίδικη αίτηση γιατί δεν καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία. Κατά πρώτο λόγο δε θεωρώ ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα. Βρισκόμαστε στο στάδιο πριν τη συμπλήρωση της δικογραφίας και δεν βλέπω να έχουν επηρεαστεί τα δικονομικά δικαιώματα της Ενάγουσας από το ότι η Αίτηση καταχωρείται σε αυτό το στάδιο. Ούτε θεωρώ ότι τίθεται οιοδήποτε θέμα εγκυρότητας, παρατυπίας ή επηρεάζονται καθ' οιονδήποτε τρόπο τα δικαιώματα της Ενάγουσας από το ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση έλαβε χώρα πριν την καταχώρηση της Αίτησης. Αυτό δεν είναι ασύνηθες στην πολιτική δικαιοδοσία. Υιοθετώ πλήρως το σκεπτικό άλλων συναδέλφων μου σε πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες με παραπέμπει η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή και ιδιαίτερα την ενδιάμεση απόφαση του σημερινού Διοικητικού Προέδρου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας-Αμμοχώστου κ. Χ.Μαλαχτού, Π.Ε.Δ., ο οποίος στα πλαίσια της αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού Αρ. 1346/13 Notiora Limited ν. Solution Agency Limited κ.α., απόφαση ημερομηνίας 22/11/2013, ανέφερε τα ακόλουθα: « Ως προς την ημερομηνία της ένορκης δήλωσης Hudenko, διαπιστώνεται πως είναι προγενέστερη της καταχώρισης της Αίτησης, αναμφίβολα όμως την ορκίστηκε στα πλαίσια της παρούσας αγωγής και μετά την καταχώριση του Κλητηρίου Εντάλματος, αφού φέρει, όπως προειπώθηκε, τον αριθμό και τίτλο της παρούσας αγωγής (βλ. Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 947, 951-2). Καταλήγω πως μπορεί να ληφθεί υπόψη προς υποστήριξη της Αίτησης.» Όσον αφορά τη μη καταχώρησης εμφάνισης υπό διαμαρτυρία, αυτό δεν θεωρώ ότι εμποδίζει καθ'οιονδήποτε τρόπο την Εναγόμενη 4-Αιτήτρια να προωθεί την Αίτησή της, αφού καμία από τις δύο Διαταγές στις οποίες αυτός στηρίζεται δεν έχει τη σημασία ή τη διατύπωση της Δ.16 Θ.9 σε σχέση με την προϋπόθεση για εμφάνιση υπό διαμαρτυρία για να αιτηθεί ένας διάδικος τον παραμερισμό επίδοσης του Κλητηρίου, ούτε και οιαδήποτε από τις δύο αυτές Διαταγές προαπαιτεί καταχώρηση σημειώματος εμφάνίσης υπό διαμαρτυρία. Έχοντας θεωρήσει ως αβάσιμους τους πιο πάνω Λόγους Ένστασης στην Αίτηση, προχωρώ στο να εξετάσω την ουσία της. Με βάση τις αρχές που παρατίθενται πιο πάνω ως αναλύθηκαν από τον κ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ., το Δικαστήριο εγκρίνει τέτοια αιτήματα με φειδώ, σε εξαιρετικές περιστάσεις και σε περιπτώσεις που μία αγωγή είναι έκδηλα ανυπόστατη. Ούτε το Δικαστήριο θα ήταν ορθό να ακούσει μαρτυρία και να λάβει υπόψη το ότι υπάρχει προσφυγή στο Ανώτατο Δικαστήριο και να αξιολογήσει το πως η προσφυγή αυτή επηρεάζει ή όχι την παρούσα αγωγή, εάν υπάρχει κατάχρηση διαδικασίας ή όχι κλπ. Η θέση της Εναγόμενης 4, ως αυτή διατυπώνεται και στην Αίτησή του είναι ότι η Αγωγή αφορά διοικητική πράξη. Στην Έκθεση Απαίτησής όμως, υπάρχει και ισχυρισμός ότι «το εν λόγω πρατήριο πετρελαιοειδών ξεκίνησε να λειτουργεί χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση τελικής έγκρισης και συνεπώς χωρίς την προηγούμενη εξασφάλιση Άδειας Λειτουργίας από τον Εναγόμενο 1. Εντούτοις δε, ο Εναγόμενος 1 επέτρεψε και ή ανέχτηκε και ή παρέλειψε να προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες ως όφειλε, για να διακοπεί η παράνομη λειτουργία του εν λόγω πρατηρίου πετρελαιοειδών στην Λάρνακα.» (παρ. 9). Επίσης στην παράγραφο 10 της Έκθεσης Απαίτησης, αναφέρεται ότι το πρατήριο λειτουργεί χωρίς άδεια (άν και σε άλλο σημείο του δικογράφου, παράγραφος 8, αναφέρεται ότι άδειες που τυχόν εκδόθηκαν, εκδόθηκαν παράνομα). Σημειώνω επίσης ότι πιθανότατα η δικογράφηση θα μπορούσε να ήταν καλύτερη και να δίδονταν περισσότερες λεπτομέρειες ως προς το αγώγιμο δικαίωμα, για την εμπλοκή έκαστου Εναγομένου ή και για το πως επηρεάζεται η Ενάγουσα από τις ενέργειες του κάθε Εναγομένου. Δεν εξετάζει όμως το Δικαστήριο οιεσδήποτε πιθανές αδυναμίες στην υπόθεση των Εναγόντων και δεν θα απορρίψει την αγωγή ή θα διατάξει διαγραφή του δικογράφου, εάν αυτό μπορεί να διασωθεί με μία εύλογη τροποποίηση. Εάν τίθεται θέμα δικαιοδοσίας ή και κατάχρησης διαδικασίας, αυτό μπορεί να τεθεί στα πλαίσια Υπεράσπισης και να εξεταστεί εν ευθέτω χρόνω, πιθανόν και με εκδίκαση σχετικού προδικαστικού σημείου. Αυτό που εξετάζω στην παρούσα φάση, είναι αν αποκλειστικά από το δικόγραφο προκύπτει ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος για τους λόγους που η Εναγόμενη 4 εισηγείται. Δεν προκύπτει πασιφανής ανυπαρξία αγώγιμου δικαιώματος. Τα όποια ζητήματα θέτει η Εναγόμενη 4, μπορούν να τεθούν, ως προανέφερα, σε μεταγενέστερο στάδιο. Δεν είναι η παρούσα περίπτωση τέτοια ώστε να εγκριθεί το αιτούμενο δραστικό μέτρο της διαγραφής δικογράφου ή της απόρριψης της αγωγής. Με βάση τα πιο πάνω προχωρώ στο να απορρίψω την Αίτηση. Τα έξοδα της Αίτησης, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας- Καθ'ης η Αίτηση και εναντίον της Εναγομένης 4 - Αιτήτριας, ως θα υπολογιστούν από τον/την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά την αποπεράτωση της αγωγής. (Υπογρ.).............................................. Ξενής Ξενοφώντος Προσωρινός Επαρχιακός Δικαστής Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.