← Κύπρος

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «HELEN OF TROY GARDENS» ν. ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1527/2014, 26/4/2016

Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «HELEN OF TROY GARDENS» ν. ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ, Αρ. Αγωγής: 1527/2014, 26/4/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A231 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1527/2014 Μεταξύ: Η ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΑΣ «HELEN OF TROY GARDENS» Ενάγουσας και XXXXX ΜΟΥΖΟΥΡΗΣ Εναγόμενου Ημερομηνία: 26 Απριλίου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες-Αιτητές: Γιάννης Αργυρίδης Για Εναγόμενο - Καθ'ου η Αίτηση: Αντώνιος Τάσου ---------------------------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η (σε ενδιάμεση Αίτηση για διαγραφή υπεράσπισης και έκδοσης απόφασης ημερομηνίας 19/11/2015) Α. Αντικείμενο της Αίτησης Με την παρούσα Αίτηση ζητούνται τα ακόλουθα από τους Αιτητές: « Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου που να διατάσει όπως διαγραφούν οι παράγραφοι 1 έως και 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγομένου και/ή η Έκθεση Υπεράσπισης στο σύνολο της για τον λόγο ότι είναι άσκοπη και/ή επιπόλαια και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή επειδή έχει συνταχθεί κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Β. Απόφαση εναντίον του Εναγομένου ως το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα δια την παράλειψη αυτού να καταχωρήσει Έκθεση Υπεράσπισης και/ή για τον λόγο ότι στην Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου γίνεται παραδοχή των βασικών ισχυρισμών της Ενάγουσας και/ή δια της αποτελεσματικότητας της άρνησης του Εναγομένου στους βασικούς ισχυρισμούς της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο στην Έκθεση Υπεράσπισης θα πρέπει να θεωρηθεί ότι υπάρχει παραδοχή των βασικών αυτών ισχυρισμών.» Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση του κυρίου XXXXX Copson από τη Λάρνακα, ο οποίος, μετά την εισαγωγή της Ενόρκου Δηλώσεως, αναφέρει επί λέξει τα ακόλουθα: «

  1. Η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου χαρακτηρίζεται από γενικότητα και αοριστία αφού παραλείπει να απαντήσει στους βασικούς ισχυρισμούς της Ενάγουσας και/ή υπάρχει αναποτελεσματικότητα άρνησης στους βασικούς ισχυρισμούς της Ενάγουσας και/ή στην αιτία και/ή αιτίες αγωγής αυτής.
  2. Όπως λαμβάνω νομική συμβουλή με μια απλή και γενική άρνηση στους ισχυρισμούς της Ενάγουσας δεν υπάρχει συμμόρφωση με τις πρόνοιες των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, από την μη αποτελεσματική άρνηση στους βασικούς ισχυρισμούς της Ενάγουσας και/ή της αιτίας αγωγής συνάγεται ότι υπάρχει παραδοχή αυτών και κατ΄ επέκταση θα πρέπει να εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας.
  3. Ως εκ των ανωτέρω η εν λόγω Έκθεση Υπεράσπισης είναι άσκοπη και/ή επιπόλαια και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη και/ή έχει συνταχθεί κατά παράβαση των Θεσμών.
  4. Ο λόγος για τον οποίον μέχρι και σήμερα δεν έχει αποταθεί η Ενάγουσα στο Σεβαστό Δικαστήριο για να εγείρει τα πιο πάνω θέματα είναι επειδή μέχρι και σήμερα υπήρχε ρητή διαβεβαίωση από τον δικηγόρο του Εναγόμενου προς τον δικηγόρο της Ενάγουσας ότι πρόθεση του πελάτη του είναι να δεχθεί όπως εκδοθεί απόφαση εξ ου και η καταχώριση της πολύ γενικής Έκθεσης Υπεράσπισης αλλά ο λόγος για τον οποίο η αγωγή ορίστηκε 4 φορές για οδηγίες. Κατ΄ επέκταση δεν θεωρήθηκε αναγκαίο εκ μέρους της Ενάγουσας να ληφθούν οποιαδήποτε περαιτέρω μέτρα.
  5. Δεδομένου όμως ότι ο Εναγόμενος δεν έπραξε ως ανωτέρω αλλά ζήτησε όπως η υπόθεση οριστεί για ακρόαση θεωρήθηκε από την Ενάγουσα κατάλληλη η παρούσα διαδικασία αφού σε αντίθετη περίπτωση θα υπάρξει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης και στην λήψη του λαβείν της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο.
  6. Είναι η θέση μου ότι έχει τεθεί ενώπιον του Σεβαστούν Δικαστηρίου το απαραίτητο και κατάλληλο δικονομικό πλαίσιο και/ή υπόβαθρο γεγονότων για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.» Επί της Αίτησης καταχωρήθηκε ειδοποίηση πρόθεσης Ένστασης εκ μέρους του Εναγομένου - Καθ'ου η Αίτηση, με την οποία αναπτύσσονται οι ακόλουθοι δέκα λόγοι Ένστασης: «
  7. Η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, καταχρηστική και κακόπιστη καθότι δεν εφαρμόζονται οι προϋποθέσεις που αφορούν την διαγραφή ισχυρισμών που δικογραφούνται στην Έκθεση Υπεράσπισης και/ή την διαγραφή ολόκληρου του δικογράφου και δεν έχουν ακολουθηθεί οι διαδικασίες που προβλέπονται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας.
  8. Οι Αιτητές δεν αποκαλύπτουν και/ή δεν παρουσιάζουν και/ή δεν στοιχειοθετούν οποιοδήποτε βάσιμο και/ή επαρκή και/ή ικανοποιητικό λόγο ο οποίος να δικαιολογεί και/ή υποστηρίζει την αίτηση τους για διαγραφή της Έκθεσης Υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση ημερομηνίας 12/12/
  10. Η υπό κρίση αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας (abuse of process of the Court), καθότι δεν προβάλλεται κανένας λόγος και/ή κανένας πραγματικός λόγος που να δικαιολογεί την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  11. Η υπό εξέταση αίτηση είναι κακόπιστη, καθότι αποσκοπεί και/ή αποβλέπει στην περαιτέρω καθυστέρηση στην εκδίκαση της παρούσας αγωγής και τυχόν έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος θα παραβιάσει το δικαίωμα του Καθ΄ ου η Αίτηση για την εκδίκαση της αγωγής εντός ευλόγου χρόνου δυνάμει του Άρθρου 30

(2)του Συντάγματος και του Άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Προασπίσεως Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων. Περαιτέρω και/ή ειδικότερα, δεν προβάλλεται κανένα στοιχείο από τους Αιτητές στην υπό κρίση αίτηση, το οποίο να καταδεικνύει ότι η Έκθεση Υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση είναι άσκοπη και/ή επιπόλαια και/ή καταχρηστική και/ή ενοχλητική και/ή αντικανονική και/ή κακόπιστη που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να προβεί σε διαγραφή της, ή διαγραφή οιονδήποτε ισχυρισμών.
  1. Η υπό κρίση αίτηση είναι ανυπόστατη και καταχρηστική, καθότι η Έκθεση Υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση που είναι άμεσα συνδεδεμένοι και συνυφασμένοι με τις αξιώσεις των Αιτητών και ενδεχόμενη διαγραφή τους θα στερήσει την δυνατότητα προώθησης των θέσεων του Καθ΄ ου η Αίτηση.
  2. Οι ισχυρισμοί που επιδιώκεται η διαγραφή τους, αποτελούν αναγκαίες και/ή απαραίτητες θέσεις και/ή σχετικά γεγονότα που άπτονται της ουσίας και ουσιωδών γεγονότων της υπεράσπισης του Καθ΄ ου η Αίτηση που είναι άμεσα συνδεδεμένοι και συνυφασμένοι με τις αξιώσεις των Αιτητών και ενδεχόμενη διαγραφή τους θα στερήσει την δυνατότητα προώθησης των θέσεων του Καθ΄ ου η Αίτηση.
  3. Οι ισχυρισμοί του Καθ΄ ου η Αίτηση εγείρουν όλα τα σηεμία που αν δεν εγερθούν θα καταλάβουν τους Αιτητές εξ΄ απροόπτου.
  4. Τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα έχει ως αποτέλεσμα τον επηρεασμό των δικαιωμάτων του Καθ΄ ου η Αίτηση, ο οποίος θα υποστεί ζημιά η οποία δεν μπορεί να αντικατασταθεί και/ή θεραπευθεί με τυχόν απόδοση εξόδων από το Σεβαστό Δικαστήριο.
  5. Δεν είναι ορθό ή δίκαιο και ούτε προς το συμφέρον της ορθής απονομής δικαιοσύνης να εκδοθεί το αιτούμενο Διάταγμα ή μέρους αυτού.
  6. Οι Αιτητές ουδεμία ζημιά ή βλάβη ή επηρεασμό των δικαιωμάτων τους θα υποστούν από τη μη έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος και την απόρριψη της αίτησης τους. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκο Δήλωση του Εναγόμενου-Καθ'ου η Αίτηση, ο οποίος επαναλαμβάνει υπό κάπως πιο λεπτομερή τους προαναφερόμενους λόγους Ένστασης. Οι δικηγόροι και των δύο πλευρών, καταχώρησαν Γραπτές Αγορεύσεις προς υποστήριξη των αιτημάτων τους. Β.Νομικές Αρχές Η Δ.19, Θ.26 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, παρέχει το δικαίωμα διαγραφής μέρους δικογράφου κι έχει ως ακολούθως: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, order to be struck out or amended any matter in any indorsement or pleading which may be unnecessary or scandalous or which may tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action." Σε ελεύθερη μετάφραση στην ελληνική, έχει ως εξής: «To Δικαστήριο ή ένας Δικαστής μπορεί, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει να διαγραφεί η να τροποποιηθεί ένα θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο που μπορεί να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή μπορεί να τείνει να προκαταβάλει, να φέρει σε δύσκολη θέση ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής» Σε πρόσφατη πρωτόδικη απόφασή (31/03/2014) στην αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας HEKRO DR Ιng e.h Hermann Kronseder Sicherteits und Verpackungstechnik Gmbh ν. STARCARE LTD κ.α., Αριθ. Αγωγής: 3767/12, ο κ. Χ. Πογιατζής Π.Ε.Δ., αφού προβαίνει σε εκτενή ανάλυση των αρχών που διέπουν τόσο τη διαγραφή ολόκληρου όσο και μέρους δικογράφου, αναφέρει τα εξής: « Αναφορικά με τη φρασεολογία στη Δ.19, θ.26, ότι διαγραφή μέρους δικογράφου διατάσσεται όπου αυτό τείνει να επηρεάσει δυσμενώς, να προκαλέσει αμηχανία ή να καθυστερήσει τη δίκαιη δίκη της αγωγής (tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action), οι λέξεις αυτές έχουν ερμηνευτεί φιλελεύθερα από τα Δικαστήρια. Αν ο Εναγόμενος δεν διασαφηνίσει ποίο μέρος της έκθεσης απαίτησης παραδέχεται και ποίο αρνείται, το δικόγραφο του προκαλεί αμηχανία. Απλή όμως πολυλογία δεν προκαλεί αφ΄ εαυτής αμηχανία. Ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός ως προκαλών αμηχανία απλώς επειδή ο αντίδικος ισχυρίζεται ότι είναι αναληθής. Το γεγονός και μόνο ότι μία έκθεση απαιτήσεως περιλαμβάνει πολλές αιτίες αγωγής, δεν προκαλεί αμηχανία εάν προβάλλονται χωριστά στο δικόγραφο. Αξίωση για διαζευκτική θεραπεία, δεν προκαλεί αμηχανία. Το ίδιο ισχύει και για ασυμβίβαστες υπερασπίσεις. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δεν διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις. Annual Practice
(1960), σελ. 478 479, Annual Practice
(1958)σελ. 477-479, Athina Leathergoods Ltd v. Χαραλάμπους κ.α.
(2000)1(Β) A.A.Δ.787, Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.α. Π.Ε. 69/2011, ημερομηνίας 19.7.2013. » Στην Vector Onega A.G. v. του πλοίου Μ/V Girvas κ.α.
(2000)1Α Α.Α.Δ 16, αποφασίσθηκε ότι πλατειασμός σε αναφορές στα δικόγραφα δεν αποτελεί λόγο διαγραφής. Ειδικότερα το Δικαστήριο έκρινε ότι:" Πλατειασμός όμως που δεν οδηγεί σε αοριστία ή σε διφορούμενες θέσεις ή είναι αβλαβής δεν αποτελεί λόγο διαγραφής." Η διαγραφή παραγράφων από δικόγραφα δεν είναι κάτι το σύνηθες. Στην υπόθεση Fasili & othersv. Sun Boat
(1984)1 C.L.R. 679, με παραπομπή στην αγγλική υπόθεση Kemsley v. Foot& Ors [1952] 2 Κ.Β. 34 C.A. αναφέρθηκε ότι η διαγραφή επιτρέπεται μόνο σε απλές και εμφανείς υποθέσεις ( "Striking out is employed only in plain and obvious cases." Στην Soboh Petroleum (Cyprus) Ltd v. Abdallah κ.α. Πολιτική Έφεση 69/2011,απόφαση ημερομηνίας 19.7.2013 αναφέρθηκε ότι : "..Σύμφωνα δε με το Annual Practice, 1958, σελ. 477-479,η φράση: "Tend to prejudice, embarrass, or delay the fair trial of the action" - («τείνουν να επηρεάσουν δυσμενώς, να προκαλέσουν αμηχανία, ή να καθυστερήσουν τη δίκαιη δίκη της αγωγής») - έχει ερμηνευθεί φιλελεύθερα από τα δικαστήρια, έτσι ώστε απλή πολυλογία να μην προκαλεί αμηχανία. Το Δικαστήριο δεν υποδεικνύει στα μέρη πώς θα διαμορφώσουν την υπόθεσή τους, εφόσον αυτά δεν παραβαίνουν τους κανόνες. Δικόγραφα, έστω και αν δεν είναι απόλυτα σύμφωνα με τους σχετικούς κανόνες, δε διαγράφονται. Το γεγονός ότι δικόγραφο περιέχει αχρείαστα ζητήματα δεν είναι αρκετό για να οδηγήσει σε διαγραφή του, εφόσον δεν προκαλείται ζημιά στον αντίδικο. Εάν, όμως, σε δικόγραφο, περιέχονται ισχυρισμοί παντελώς άσχετοι, από τους οποίους θα προκληθούν έξοδα και καθυστέρηση στην υπόθεση, τότε αυτοί δικαιολογείται να διαγραφούν. Ισχυρισμοί που προβάλλονται για ανεντιμότητα και συμπεριφορά προσβλητική για τον αντίδικο, εφόσον δεν είναι σχετικοί με τα επίδικα ζητήματα, θεωρούνται σκανδαλώδεις." Σε σχέση με την έκδοση απόφασης με βάση τη Δ.24, Θ.6, -η οποία δεν αναφέρεται μεν στη νομική βάση της Αίτησης, αλλά είναι η διαταγή η οποία ρυθμίζει το θέμα της έκδοσης απόφασης σε περίπτωση παραδοχών- στην υπόθεση Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ΕUTHINI CORPORATE LIMITED ν. ΠΑΥΛΙΝΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής 5549/13, 12/5/2015, αναφέρθηκαν από το συνάδελφο μου Δικαστή κ. Η.Γεωργίου, Α.Ε.Δ., «Η Δ.24 θ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: «6. Any party may at any stage of a cause or matter where admissions of fact have been made either in the pleadings, or otherwise, apply to the Court or a Judge for such judgment or order asupon such admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties; and the Court or a Judge may upon such application make suchorder, or give such judgment, as the Court or Judge may think just.» Σε μετάφραση: «6. Οποιοσδήποτε διάδικος μπορεί, σε οιονδήποτε στάδιο θέματος ή ζητήματος που έγιναν παραδοχές γεγονότος είτε στα δικόγραφα ή διαφορετικά, να αποταθεί στο Δικαστήριο ή Δικαστή για τοιαύτη απόφαση ή διάταγμα που θα δικαιούται σύμφωνα με τις τοιαύτες παραδοχές, χωρίς να περιμένει την αποπεράτωση οιουδήποτε άλλου ζητήματος μεταξύ των διαδίκων και το Δικαστήριο ή Δικαστής μπορεί μετά από τέτοια αίτηση να εκδώσει τέτοιο διάταγμα ή να δώσει τέτοια απόφαση που θα κρίνει δίκαια.» Η νομολογία καταδεικνύει ότι παραδοχή για να μπορέσει να οδηγήσει σε έκδοση απόφασης πρέπει να είναι κρυστάλλινη δηλαδή να μην επιδέχεται αμφισβήτηση (βλ. Sakunov v. Πλοίου"Kimberly"
(2000)1 A.A.Δ.340, Landergan v. Feast 84 W.R.691, Demil Co. Ltd v. A. Panayides Contarct Ltd
(2008)1 A.A.Δ.661). Η παραδοχή επομένως, για να είναι δυνατή η έκδοση απόφασης, θα πρέπει να είναι τέτοια που να μην χρειάζεται να προσκομισθεί άλλη μαρτυρία για σκοπούς απόδειξης. Στην υπόθεση Τσιμεντοποιϊα Βασιλικού Λτδ ν. Σάββα Μακαρίου
(1993)1 Α.Α.Δ.370, στη σελ. 375 αποφασίστηκε ότι: «Η φύση των παραδοχών κάτω από τη Δ.24 θ.6 στην οποία είναι θεμιτό να βασισθεί δικαστήριο για την έκδοση απόφασης πρέπει να είναι τέτοια που να κλείνει κάθε δρόμο για την προβολή υπεράσπισης. Αυτό είναι το πνεύμα της σχετικής νομολογίας: Ellis v. Allen [1911-1913] All E.R. Rep. 906, Τechnistudy Ltd v. Kelland[1976] 3 All E.R.632 και Μurphy v. Culhane, ανωτέρω. Βλέπε επίσης την απόφαση του Γ. Νικολάου, Π.Ε.Δ. στην υπόθεση 878/89 Νίκος Χριστοφή ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ & Άλλου ημερ. 6.2.
  1. Η εφεκτικότητα στη χρήση της διάταξης για πρόωρη απόφαση, εκτός φυσικά στην περίπτωση που μια παραδοχή δεν αφήνει περιθώρια υπεράσπισης, υπογραμμίζει εμφαντικά και την ανάγκη για προσεκτική στάθμιση των δεδομένων της κάθε συγκεκριμένης υπόθεσης.» Γ. Η κρίση του Δικαστηρίου Έχω εξετάσει τα εκατέρωθεν ζητήματα. Το καθήκον του Δικαστηρίου σε ενδιάμεσες αιτήσεις, είναι να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι προϋποθέσεις για έγκριση της αίτησης. Οπότε, σε αναφορά στην σχετική επιχειρηματολογία των μερών και σε ειδικό σχολιασμό επιχειρημάτων, θα προβώ μόνο εφ΄ όσον και όπου το κρίνω αναγκαίο. Παρατηρώ ότι η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου είναι αρκετά συνοπτική. Αποτελείται από οκτώ παραγράφους οι οποίες περιέχουν κυρίως άρνηση γεγονότων που αναφέρονται στην Έκθεση Απαίτησης, καθώς και κάποιους ισχυρισμούς όπως ότι ο Εναγόμενος δεν είχε κληθεί στη γενική συνέλευση της Ενάγουσας Διαχειριστικής Επιτροπής και δεν έδωσε τη συγκατάθεση του για την εκλογή της, ότι ουδέποτε υπέγραψε γενική συμφωνία μεταξύ των κυρίων των μονάδων της πολυκατοικίας ότι δε συμφώνησε στη δημιούργησε στη δημιουργία πάγιου δανείου που αναφέρεται στην Έκθεση Απαίτησης, ότι δεν έλαβε συγκεκριμένη επιστολή, ότι ουδέν ποσό οφείλει στην Ενάγουσα και ότι ουδέν όφελος έχει προσκομίσει και ως εκ τούτου δεν είναι υπόχρεος να αποζημιώσει την Ενάγουσα. Η Έκθεση Υπεράσπισης, άνκαι συνοπτική, αποτελείται από ξεχωριστά διατυπωμένους ισχυρισμούς, σε διαφορετικές παραγράφους, οι οποίοι απαντούν παράγραφο προς παράγραφο στους ισχυρισμούς της Ενάγουσας. Επιπλέον παρατηρώ ότι μετά την καταχώρηση της υπεράσπισης σε ουδέν άμεσο διάβημα προέβηκαν οι Ενάγοντες, δηλαδή δεν καταχώρησαν τότε οποιαδήποτε αίτηση διαγραφής. Στη Δ.64 Θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας αναφέρονται τα ακόλουθα: «
  2. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού o διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.» Σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, ο λόγος για τον οποίο δεν αποτάθηκαν οι Ενάγοντες στο Δικαστήριο για να εγείρουν τα πιο πάνω θέματα, ήταν επειδή υπήρχε ρητή διαβεβαίωση από το δικηγόρο του Εναγομένου προς το δικηγόρο των Εναγόντων ότι η πρόθεση του ήταν να δεχτεί απόφαση. Αυτή η δικαιολογία όμως δεν μπορεί να υπερκεράσει το ότι μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης, όχι μόνο δεν έγινε άμεσα οιοδήποτε διάβημα από τους Ενάγοντες, αλλά μάλιστα καταχωρήθηκε στις 17/12/14, δηλαδή ένα σχεδόν έτος πριν την καταχώρηση της υπό κρίση αίτησης, δικόγραφο Απάντησης από τους Ενάγοντες, έκλεισε η δικογραφία και ότι η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση. Συνεπώς η υπό κρίση αίτηση σε σχέση με το ζήτημα της διαγραφής καταχωρήθηκε πολύ καθυστερημένα. Παρατηρώ επίσης ότι δεν υπάρχει κάτι στο περιεχόμενό της Υπεράσπισης που να κρίνεται «αχρείαστο ή σκανδαλώδες ή μπορεί να τείνει να προκαταβάλει, να φέρει σε δύσκολη θέση ή να καθυστερήσει τη δίκαιη εκδίκαση της αγωγής». Όσον αφορά το μέρος της Αίτησης με το οποίο ζητείται απόφαση εναντίον του Εναγομένου, θεωρώ πολύ πρόωρο σε αυτό το στάδιο να κρίνω την ουσία της διαφοράς, με δεδομένο ότι υπάρχει άρνηση πραγματικών ισχυρισμών και με δεδομένο ότι προβάλλονται οι κάποιοι ισχυρισμοί εκ μέρους του Εναγομένου οι οποίοι κρίνω ότι πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια ακροαματικής διαδικασίας. Στη Γραπτή του Αγόρευση προς υποστήριξη της Αίτησης του ο δικηγόρος των Εναγόντων, παραπέμπει στην υπόθεση Marketrends Insurance LTD v Ανδρέα Μιχαήλ και άλλων
(2006)1Α Α.Α.Δ. 734. Τα νομολογηθέντα σε εκείνη την υπόθεση δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα, εφ΄όσον στην Marketrends αυτό το οποίο οδήγησε στην έκδοση απόφασης ήταν η γενική άρνηση της Έκθεσης Απαίτησης, η οποία συγκεντρωνόταν σε μία αποκλειστικά και μόνο παράγραφο γενικής άρνησης της Έκθεσης Απαίτησης. Παρατηρώ ότι στην Αγόρευσή του, ο δικηγόρος των Εναγόντων, αναπτύσσει ότι, με τα όσα αναφέρονται στην Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγομένου- Καθ'ου η Αίτηση, στερείται ουσιαστικής υπεράσπισης ο Εναγόμενος. Αν είχα σαφείς («κρυστάλλινες» όπως αναφέρθηκε στην πιο πάνω νομολογία) παραδοχές ενώπιόν μου, θα προχωρούσα σε έκδοση απόφασης. Δεν είναι όμως αυτή η περίπτωση. Έχουμε μία συνοπτική μεν, αλλά ουσιαστική μη αποδοχή ισχυρισμών των Εναγόντων από τον Εναγόμενο. Ως εκ των πιο πάνω η αίτηση αποτυγχάνει και απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του Εναγομένου-Καθ΄ ου η Αίτηση και εναντίον των Εναγόντων- Αιτητών (Υπ.) ................. Ξ. Ξενοφώντος, Προς.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.