← Κύπρος

Αρτσιούκ ν. Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 428/16, 11/8/2016

Αρτσιούκ ν. Στυλιανού, Αρ. Αγωγής: 428/16, 11/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A245 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 428/16 Μεταξύ: XXXXX Αρτσιούκ Ενάγουσας και XXXXX Στυλιανού Εναγόμενου Ημερομηνία: 11 Αυγούστου 2016 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα-Αιτήτρια: κα Έλενα Παπαγαπίου για Θέμης Θωμα & Συνεργάτες Για Εναγόμενο- Καθ'ου η Αίτηση: κ. Παναγιώτης Χατζηπαναγιώτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (σε αίτηση ημερομηνίας 2/3/2016 για έκδοση προσωρινού διατάγματος) Με την παρούσα Αίτηση, η Ενάγουσα- Αιτήτρια αιτήθηκε και εξασφάλισε μονομερώς -ως το Αιτητικό της Αίτησής της- « διάταγμα το οποίο διατάσσει και/ή απαγορεύει και/ή εμποδίζει τον Εναγόμενο Καθ'ου η Αίτηση, είτε προσωπικά είτε μέσω υπηρετών ή αντιπροσώπων του ή μέσω των φίλων ή των συγγενών του ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο μέχρι της πλήρους και τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ή νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου, από το να παρενοχλεί, απειλεί, ακολουθεί, παρακολουθεί, εκφοβίζει, επιτίθεται, εξυβρίζει και διαταράττει την ειρήνη και ησυχία της Ενάγουσας - Αιτήτριας, είτε με τηλεφωνήματα ή γραπτά μηνύματα στο προσωπικό της τηλέφωνο και/ή στο τηλέφωνο οποιουδήποτε προσώπου σχετίζεται με την Ενάγουσα- Αιτήτρια, είτε μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων στις προσωπικές και/ή επαγγελματικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις της, είτε με το να επικοινωνεί και/ή να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί της προφορικά, γραπτώς, τηλεφωνικώς ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, είτε με το να την επισκέπτεται ή παρακολουθεί σε οποιοδήποτε ιδιωτικό ή δημόσιο χώρο ή στο χώρο εργασίας της και/ή να την ακολουθεί σε οποιοδήποτε χώρο με το αυτοκίνητο είτε με τα πόδια ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο κυκλοφορίας και να απαγορεύει σε αυτόν την είσοδο και παραμονή στην οικία της Ενάγουσας- Αιτήτριας που βρίσκεται στην οδό XXXXX 4, XXXXX». Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση από την Ενάγουσα-Αιτήτρια στην οποίαν αναφερονται τα ακόλουθα: «

  1. Είμαι η Ενάγουσα - Αιτήτρια στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Κατά την 16ην Αυγούστου 2004 τελέσαμε γάμο με τον Καθ' ου η Αίτηση, στο Δημαρχείο Αραδίππου. Επισυνάπτεται αντίγραφο πιστοποιητικού γάμου, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α.
  2. Από το γάμο μας με τον Καθ' ου η Αίτηση αποκτήσαμε ένα τέκνο το οποίο γεννήθηκε στις 25/06/2005 στη Κύπρο, ήτοι την ανήλικη Μ.Σ. Επισυνάπτεται αντίγραφο πιστοποιητικού γέννησης, της ανήλικης θυγατέρας μας ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Β.
  3. Λόγω των διάφορων προβλημάτων που είχαμε στο γάμο μας με τον Καθ' ου η Αίτηση και ειδικότερα λόγο της συμπεριφοράς του απέναντι σε εμένα και στην ανήλικη θυγατέρα μας προχωρήσαμε στην έκδοση διατάγματος της λύσης του γάμου μας, την ανάθεση της κηδεμονίας του ανήλικου τέκνου μας σε εμένα καθώς επίσης και την καταβολή διατροφής της ανήλικης θυγατέρας μας από τον Καθ' ου η Αίτηση.
  4. Στις 09/04/2014 και με την αίτηση διαζυγίου υπ' αριθμό 265/2013, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας διέταξε και αποφάσισε όπως εκδοθεί και έκδωσε διάταγμα με το οποίο λύεται ο γάμος μου με τον Καθ* ου η Αίτηση, λόγω ισχυρισμού κλονισμού της έγγαμης σχέσης. Επισυνάπτεται αντίγραφο διατάγματος ημερομηνίας 09/04/2014, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Γ.
  5. Στις 23/09/2013 και με την αίτηση διατροφής υπ' αριθμό 189/2013, το Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας διέταξε όπως ο Καθ' ου η Αίτηση καταβάλλει σε εμένα το ποσό των €275,00.- μηνιαίως από 01/10/2013 και κάθε αντίστοιχη ημέρα κάθε επόμενου μήνα, ως συνεισφορά του στη διατροφή της ανήλικης θυγατέρας μας, ήτοι της Μ.Σ. Επισυνάπτεται αντίγραφο του διατάγματος διατροφής ημερομηνίας 23/09/2013, ως ΤΕΚΜΗΡΙΟ Α.
  6. Κατά την διάρκεια του έγγαμου βίου μου με τον Καθ' ου η Αίτηση, ο τελευταίος καβγάδιζε αρκετά συχνά μαζί μου και δεν επιδείκνυε κανένα ενδιαφέρον προς εμένα. Με ύβριζε χυδαία, γινόταν συνεχώς πιο αντιδραστικός και δημιουργούσε καυγάδες χωρίς να υπάρχει ουσιαστικός λόγος. Κατά τον Αύγουστο του έτους 2013 και μετά από ένα έντονο καυγά που δημιούργησε ο Καθ' ου η Αίτηση, ο τελευταίος εγκατέλειψε εμένα και την ανήλικη θυγατέρα μας, φεύγοντας από το σπίτι.
  7. Περαιτέρω μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση είχαμε κάνει συμφωνία δανείου με τον Χρηματοδοτήσεως Στέγης, περίπου το ποσό των €120.000,00.-, δια να μας παραχωρήσουν οικόπεδο και να χτίσουμε την οικία μας, όπου στεγάζεται σήμερα η ανήλικη θυγατέρα μας, η μητέρα μου και εγώ. Στο εν λόγω δάνειο πρέπει να καταβάλλεται ως δόση το ποσό των €676,94.- μηνιαίως στην τράπεζα για αποπληρωμή του δανείου. Μετά την έκδοση του διαζυγίου μας, ανέλαβα εγώ προσωπικά να πληρώνω και να καταβάλλω εγώ ως δόση το ποσό των €650,00.- μηνιαίως στην Τράπεζα δια αποπληρωμή του δανείου. Ο λόγος που ανέλαβα εγώ την καταβολή της μηνιαίας δόσης, έγκειται στο γεγονός ότι συμφώνησα μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση, όπως κρατήσω εγώ την οικία.
  8. Από τότε που ανέλαβα εγώ προσωπικά το χρέος της οικίας, συνεχίζω να διαμένω εκεί με την ανήλικη θυγατέρα μου και με την μητέρα μου, την XXXXX Artsyuk. Επιπρόσθετα καταβάλλω και πληρώνω δια δόση του χωραφιού δια το οικόπεδο της οικίας, το ποσό των €700.- κάθε έτους. Η μόνη υποχρέωση η οποία ανέλαβε να καταβάλλει και να πληρώνει ο Καθ' ου η Αίτηση είναι το δάνειο των €160.000,00.- της Συνεργατικής Μακράσυκας Λάρνακας - Αμμοχώστου Λτδ, για την αποπληρωμή της επιχείρησης και του γκαράζ που δημιουργήσαμε μαζί με τον Καθ' ου η Αίτηση και που ο τελευταίος κράτησε και επωφελείται όλα τα κέρδη, καθώς επίσης διαμένει και κατοικεί εντός του διαμερίσματος που φτιάξαμε εκεί.
  9. Οι σχέσεις μου μεταξύ εμένα και του Καθ' ου η Αίτηση μετά τον χωρισμό δεν ήταν καθόλου αρμονικές. Ειδικότερα και μετά την έκδοση του διαζυγίου μας, ήτοι στις 09/04/
  10. Την 1ην Φεβρουαρίου του έτους 2016, είχα μεταβεί μαζί με την ανήλικη θυγατέρα μας δια το χρονικό διάστημα των πέντε

(5)ημερών, δια διακοπές. Στις 03/02/2016 και η ώρα 02:00 π.μ., ήλθε ο Καθ' ου η Αίτηση, στην οικία που διαμένουμε με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου. Εντός της οικίας ήταν μόνο η μητέρα μου, καθότι εγώ απουσίαζα με την ανήλικη θυγατέρα μας ως ανάφερα πιο πάνω. Συγκεκριμένα ο Καθ' ου η Αίτηση πήρε ένα τούβλο και έσπασε το παράθυρο της κύρια πόρτα της εισόδου της οικίας και εισήλθε εντός αυτής. Η μητέρα μου τρομαγμένη και φοβισμένη έφυγε από την οικία, χωρίς καν να φορέσει τα παπούτσια της ή τις παντόφλες της, από τον φόβο που την κυρίευσε και από τον τρόμο που της προκάλεσε ο Καθ' ου η Αίτηση, με την παράνομη και επικίνδυνη είσοδο του εντός της οικίας, τις φωνές, τις εξυβρίσεις και τις απειλές. Η μητέρα μου όντας φοβισμένη και τρομαγμένη μετέβηκε σε γειτονική οικία δια να γλιτώσει από τον Καθ' ου η Αίτηση.
  1. Η γειτόνισσα μου τηλεφώνησε αμέσως στην αστυνομία και τους ζήτησε να μεταβούν αμέσως στην οικία μας, λόγω της παράνομης και βίαιης εισόδου του Καθ' ου η Αίτηση. Όταν μετέβηκε η αστυνομία εντός της οικίας μου, ανακάλυψε πως ο Καθ' ου η Αίτηση έσπασε τον φορητό υπολογιστή (laptop) αξίας €700.- (επτακοσίων ευρώ), το κουτί παροχής διαδικτύου (modemι), το παράθυρο της πόρτας της εισόδου, καθώς επίσης έσκισε και τις φωτογραφίες της ανήλικης θυγατέρας μας, έσπασε μικροαντικείμενα, έσκισε ρούχα και σεντόνια.
  2. Το βράδυ της ίδιας ημέρας, ήτοι την 03/02/2016, παρέμεινε ο Καθ' ου η Αίτηση στην οικία που διαμένω με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου. Η μητέρα μου λόγω της προγενέστερης παράνομης και βίαιης εισόδου του Καθ' ου η Αίτηση στην οικία και όντας φοβισμένη και τρομαγμένη, παρέμεινε το βράδυ εντός του υπνοδωματίου της, με κλειδωμένη την πόρτα του υπνοδωματίου της. Σε όλη την οικία υπήρχαν παντού τα αίματα του Καθ' ου η Αίτηση. Ο τελευταίος έκανε ζημιές, έσκισε ρούχα και σεντόνια και έσπασε διάφορα αντικείμενα. Έφυγε την επόμενη μέρα αλλά στις 05/02/2016, ξανά εισήλθε το πρωί στην οικία που διαμένω με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου. Εγώ και η ανήλικη θυγατέρα μας είχαμε επιστρέψει από το ταξίδι των διακοπών μας, την 05/02/2016 γύρω στο μεσημέρι.
  3. Ο Καθ' ου η Αίτηση μου τηλεφώνησε και μου είπε να μην κοιμάμαι τις νύχτες στην οικία που διαμένω με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου, γιατί μου είπε πως αν το έκανα «θα ερχόταν να με σάσει».
  4. Ο Καθ' ου η Αίτηση έφυγε ξανά και στις 27/02/2016 και η ώρα 02:00 π.μ., ήρθε στην οικία που διαμένω με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου και χτυπούσε δυνατά και συνεχώς τις πόρτες της οικίας, φωνάζοντας ότι ήθελε να μιλήσουμε. Με τα ασταμάτητα και αδιάκοπα χτυπήματα στις πόρτες και τις φωνές του Καθ' ου η Αίτηση, ξύπνησε εμένα, την μητέρα μου, όσο και την ανήλικη θυγατέρα μας, καθώς επίσης και όλη την γειτονιά, από την φασαρία που προκαλούσε και δημιούργησε ο Καθ' ου η Αίτηση. Τότε αποφάσισα να βγω έξω από την οικία και να ακούσω τι ήθελε να μου πει, για να σταματήσει να χτυπά τις πόρτες και να φωνάζει, έτσι ώστε να σταματήσει να τρομάζει και να τρομοκρατεί την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου. Βγαίνοντας έξω από την οικία και βλέποντας με ο Καθ' ου η Αίτηση άρχισε να μου μιλά ήρεμα, πράγμα που δυστυχώς διήρκησε για πολύ λίγο, καθότι σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα άρχισε να φωνάζει και πάλι και να λέει ότι «θα μείνω εδώ και θα τα σπάσω όλα». Βλέποντας και πάλι σε έξαλλη και άγρια κατάσταση τον Καθ' ου η Αίτηση και φοβούμενη για την σωματική ακεραιότητα τόσο την δική μου, όσο και της ανήλικης θυγατέρας μας, κάλεσα αμέσως την αστυνομία και τους ζήτησα να μεταβούν στην οικία μας εξηγώντας τους τι έγινε και τι προκλήθηκε ακριβώς. Όταν έφθασε η αστυνομία στην οικία ο Καθ' ου η Αίτηση συνέχιζε να φωνάζει και να απειλεί και να λέει ότι θα μείνει στο σπίτι και η ανήλικη θυγατέρα μας έκλαιγε ασταμάτητα.
  5. Ο Καθ' ου η Αίτηση εισήλθε στην οικία, έριχνε πράγματα και αποπειράθηκε και ζητούσε να μαζί μου και αποπειράθηκε να έρθει σε σεξουαλική επαφή μαζί μου. Βγήκε στο δωμάτιο και φώναζε. Ξύπνησε την ανήλικη θυγατέρα μας, όπου από τον φόβο και τρόμο που της προκάλεσε, έκλαιγε ασταμάτητα. Τότε εγώ για να σταματήσω τον Καθ' ου η Αίτηση και να προστατέψω την ανήλικη θυγατέρα μας, από τον φόβο που της προκάλεσε ο Καθ' ου η Αίτηση τηλεφώνησα στην αστυνομία. Μόλις μετέβηκε η αστυνομία στην οικία, ο Καθ' ου η Αίτηση αμέσως άρχισε καυγά με τους αστυνομικούς και τσακώθηκε και μαζί τους. Ο Καθ' ου η Αίτηση φώναζε δυνατά και απειλούσε εμένα, την μητέρα μου και την ανήλικη θυγατέρα μας, πως θα τα έσπαζε όλα. Όταν οι αστυνομικοί προσπαθούσαν να πείσουν τον Εναγόμενο να φύγει, ο τελευταίος τους απάντησε πως θα έρχεται κάθε μέρα εδώ και θα φωνάζει και η ανήλικη θυγατέρα μας πανικοβλήθηκε και έκλαιγε.
  6. Ο Καθ' ου η Αίτηση την επόμενη μέρα στάθμευσε το μηχανοκίνητο όχημα του, εντός της αυλής στην οικία που διαμένω με την ανήλικη θυγατέρα μας και την μητέρα μου. Μετά την παρέλευση μιας ώρας, μετέβηκε ο Καθ' ου η Αίτηση στην οικία, δια να πάρει το μηχανοκίνητο όχημα του, σπάζοντας την πόρτα του γκαράζ.
  7. Μετά από όλα τα συνεχή και ασταμάτητα επεισόδια που συνεχώς δημιουργεί και προκαλεί ο Καθ' ου η Αίτηση, η ανήλικη θυγατέρα μας είναι κατά τρομαγμένη και φοβισμένη, συνεχώς κλαίει, φοβάται, δεν θέλει πλέον να κοιμάται μόνη της στο υπνοδωμάτιο της, γιατί φοβάται ότι θα εισέλθει ο Καθ' ου η Αίτηση και θα προκαλέσει φασαρία και φοβάται να διαμένει εντός της οικίας μας, καθότι φοβάται τον Καθ' ου η Αίτηση, με όλες αυτές τις παράνομες και παράλογες πράξεις και ενέργειες του.
  8. Επιπλέον ο Καθ' ου η Αίτηση με ακολουθεί συνέχεια όπου και αν μεταβώ. Συνεχώς έρχεται στην οικία που διαμένω με την μητέρα μου και την ανήλικη θυγατέρα μας, δημιουργώντας προβλήματα και επεισόδια. Πλέον ο Καθ' ου η Αίτηση έχει μια παράλογη και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά. Δεν αντιλαμβάνεται τις πράξεις και τις ενέργειες του και έχει χάσει κάθε αίσθηση λογικής και φόβου. Όλες οι ενέργειες και οι πράξεις του Καθ' ου η Αίτηση, μας έχουν τρομάξει και φοβίσει, τόσο εμένα, όσο και της ανήλικης θυγατέρας μας. Ο Καθ' ου η Αίτηση μου έχει προκαλέσει φόβο, δια την σωματική ακεραιότητα και την ψυχολογική κατάσταση, τόσο την δική μου, όσο και της ανήλικης θυγατέρας μου. Δεν μπορώ πλέον να προστατεύσω τον εαυτό μου και την ανήλικη θυγατέρα μας με άλλο τρόπο, παρά με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.
  9. Ο Καθ' ου η Αίτηση μεταβαίνει στην οικία που διαμένω με την μητέρα μου και την ανήλικη θυγατέρα μας, σχεδόν καθημερινώς όπου κτυπά ασταμάτητα το κουδούνι, χτυπά όλες τις πόρτες της οικία, φωνάζει δυνατά, μας απειλεί και αναστατώνει τόσο εμένα όσο και την ανήλικη θυγατέρα μας. Αυτή η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση μου έχει προκαλέσει φόβο, τρόμο και ανησυχία τόσο για εμένα όσο και για την ανήλικη θυγατέρα μας. Από όσα πράττει ο Καθ' ου η Αίτηση, πλέον φοβάμαι για την σωματική μου ακεραιότητα και την ίδια μου τη ζωή, καθώς επίσης και για τη σωματική ακεραιότητα της ανήλικης θυγατέρας μας αλλά και όλα τα ψυχολογικά προβλήματα και φοβίες που ήδη της έχει δημιουργήσει και προκαλέσει ο Καθ' ου η Αίτηση.
  10. Αυτή η ανεξέλεγκτη και παράλογη και τρομακτική συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση συνεχίζεται μέχρι και σήμερα με αποτέλεσμα να ξανά επικοινωνήσω με τον αρμόδιο αστυνομικό σταθμό της περιοχής μου όπου μου είπαν ότι θα ήταν ορθό να συμβουλευθώ και δικηγόρο δια να προβώ σε αίτηση για απαγορευτικά μέτρα εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση. Παρά τις μεγάλες οικονομικές δυσκολίες που αντιμετωπίζω δεν θα μπορούσα να μην συμβουλευθώ δικηγόρο αφού κινδυνεύει η ζωή, το παιδί μου και η σωματική ακεραιότητα η δική μου αλλά και της ανήλικης θυγατέρας μας. Πήρα τηλέφωνο στο δικηγόρο μου και κατά την 01ην Μαρτίου πήγα στο γραφείο του, δια να προβούμε στη καταχώρηση της παρούσας υπόθεσης. Καμία καθυστέρηση δεν υπήρξε ως προς την καταχώρησης της παρούσας αίτησης.
  11. Η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση είναι τέτοια ώστε να φοβάμαι ότι αν δεν εμποδιστεί από το να συνεχίσει την πιο πάνω αναφερόμενη ανεξέλεγκτη και παράλογη συμπεριφορά του, ενδεχομένως να καταστεί σε υλοποίηση των απειλών του, αφού αρκετές φορές έχει προβεί σε απειλές κατά της ζωής μου. Περαιτέρω η συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση αποτελεί κατάφωρη παραβίαση δικαιώματος της ιδιωτικής και κοινωνικής μου ζωής.
  12. Από την όλη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση, μου έχουν δημιουργηθεί ψυχολογία προβλήματα τόσο σε εμένα, όσο και στην ανήλικη θυγατέρα μου. Φοβάμαι πλέον να κυκλοφορώ μόνη μου και φοβάμαι να διαμένω στην οικία μου, μήπως και εμφανιστεί και πλησιάσει και πάλι ο Καθ' ου η Αίτηση. Έχω άγχος το οποίο δεν με αφήνει ούτε να εργαστώ και να έχω την ενδεδειγμένη απόδοση στην εργασία μου, ούτε να κοιμηθώ και ούτε να έχω μια φυσιολογική ζωή. Όταν ευρίσκομαι στην εργασία αγωνιώ για την ανήλικη θυγατέρα μας και την σωματική ακεραιότητα της, με αποτέλεσμα να κάνω λάθη στην εργασία μου και να προβαίνει σε επανειλημμένες παρατηρήσεις ο εργοδότης μου. Έχει πληγεί ανεπανόρθωτα η αξιοπρέπεια και η υπόληψη και η προσωπικότητα μου ως άτομο. Η ανήλικη θυγατέρα μας κλαίει ασταμάτητα, της έχουν δημιουργηθεί αρκετοί φόβοι από όλες τις ενέργειες και πράξεις και απειλές του Καθ' ου η Αίτηση, φοβάται πλέον να κοιμάται μόνη της στο υπνοδωμάτιο της και δεν θέλει να διαμένει πλέον στην οικία μας, από όλη αυτή την παράνομη και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση. Είναι ένα κορίτσι ηλικίας 11 ετών, όπου πλέον συνεχώς είναι φοβισμένη και τρομαγμένη, δεν θέλει πλέον να βγαίνει και να παίζει όπως κάνουν όλα τα κορίτσια της ηλικίας της, παρά μόνο φοβάται καθημερινός μην έλθει ο Καθ' ου η Αίτηση και δημιουργήσει προβλήματα και φασαρίες. Η πιο πάνω συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση είναι παράνομη και προκλητική και προσβλητική για εμένα και την ανήλικη θυγατέρα μας, αφού μας έχουν δημιουργηθεί ψυχολογικά προβλήματα, άγχος, φοβίες και αϋπνίες μη μπορώντας να αποδώσω στην εργασία μου και να ζω μια φυσιολογική ζωή όπως κάθε άνθρωπος.
  13. Είναι επείγον να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα διότι από την όλη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση κινδυνεύει η ψυχοσωματική μου υγεία, καθ' ότι μου έχουν δημιουργηθεί ψυχολογικά προβλήματα και άγχος τα οποία δε με αφήνουν να αποδώσω στην εργασία μου, δεν με αφήνουν να ασκό} τα δικαιώματα της φύλαξης της ανήλικης θυγατέρα μας και γενικά να απολαμβάνω μία φυσιολογική ζωή όπως κάθε άνθρωπος μαζί με το παιδί του. Κατά κύριο λόγο όμως θεωρώ ότι κινδυνεύει τόσο η ζωή μου όσο και η ζωή της ανήλικης θυγατέρας μας αφού ο Καθ' ου η Αίτηση θεωρώ ότι είναι ικανός να υλοποιήσει τις απειλές του. Ο Καθ' ου η Αίτηση δεν με αφήνει εμένα και την ανήλικη θυγατέρα μας, να απολαύσουμε και να ζήσουμε μια φυσιολογική ζωή. Ο καθ' ου η Αίτηση, δημιουργεί συνεχώς μεγαλύτερα προβλήματα, καθώς επίσης οι απειλές κατά της ζωής μου και κατά του παιδιού μου έχουν γίνει εντονότερες και συνεχίζουν να γίνονται εντονότερες μέρα με την μέρα.
  14. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου θα είναι αδύνατη η πλήρης απονομή δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο, αφού οι απειλές του είναι τόσο έντονες που πιθανόν να τις πραγματοποιήσει και να είναι αργά για να απονεμηθεί δικαιοσύνη. Η έκδοση των ζητούμενων διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει καμία δυσχέρεια στον Καθ' ου η Αίτηση, ενώ σε αντίθετη περίπτωση που δεν εκδοθούν τα ζητούμενα διατάγματα ίσως να έχει ανεπανόρθωτες επιπτώσεις ακόμα και κατά της ζωής μου και της ανήλικης θυγατέρας μας. Θεωρώ ότι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η βλάβη από τη συμπεριφορά του Καθ' ου η Αίτηση εκτός από συνεχής είναι και ανεπανόρθωτη και δεν μπορεί να θεραπευθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων ή την παροχή οποιασδήποτε άλλης θεραπείας εκτός από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θεωρώ ότι ο Καθ' ου η Αίτηση θα συνεχίσει να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο με απώτερο σκοπό και στόχο να με καταστρέψει τόσο επαγγελματικά όσο και ψυχολογικά και ή ακόμα και να πραγματοποιήσει τις απειλές του κατά της ζωής μου.
  15. Γι' αυτό ζητώ την βοήθεια του Δικαστηρίου. Ορκίζομαι ότι όσα λέω είναι ορθά και αληθινά.» Στην Αίτηση, κατόπιν της έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος μονομερώς και μεταγενέστερης εμφάνισης του Εναγομένου - Καθ'ου η Αίτηση στη διαδικασία, καταχωρήθηκε Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης με την οποία ο Εναγόμενος προβάλλει τους ακόλουθους λόγους: «
  16. Η οικία για την οποία εξεδόθηκε το διάταγμα ανήκει αποκλειστικά στον Καθ' ου η Αίτηση και η Αιτήτρια κανένα δικαίωμα δεν έχει επί της οικίας, αφού εξεδόθηκε Διάταγμα Διαζυγίου την 09/04/2014 και έκτοτε εδώ και δύο χρόνια η Αιτήτρια καμία Αίτηση για Περιουσιακές Διαφορές δεν καταχώρησε, ούτε και οποιαδήποτε συμφωνία γραπτή ή προφορική υπάρχει μεταξύ των διαδίκων.
  17. Η Αιτήτρια δεν αποκαλύπτει όλα τα γεγονότα στην Αίτηση της για την έκδοση προσωρινού διατάγματος και αποκρύπτει κάποια, αλλά και σε κάποια σημεία της ενόρκου δηλώσεως της ψεύδεται.
  18. Η ακίνητη περιουσία ή και κινητή περιουσία στην οποία έγιναν ζημιές κατά τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ανήκει αποκλειστικά στον Καθ' ου η Αίτηση και κανένα δικαίωμα δεν έχει να νέμεται τούτη η Αιτήτρια.
  19. Η Αιτήτρια καμία βάση αγωγής δεν έχει και ουσιαστικά με το προσωρινό διάταγμα προσπαθεί να κερδίσει αυτό το οποίο ίσως έχει πιθανότητες να κερδίσει στο τέλος της Υπόθεσης.
  20. Πουθενά στην ένορκο δήλωση της η Αιτήτρια δεν αναφέρει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και ότι υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να δικαιούται σε θεραπεία αλλά ούτε και υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση και πιθανότητα θεραπείας.
  21. Η ένορκος δηλούσα δεν αναφέρει αληθώς την διεύθυνση όπου διαμένει.
  22. Η Αιτήση της Αιτήτριας δεν στηρίζεται επί της ορθής Νομικής Βάσης.» Στην Ένορκο Δήλωση που υποστηρίζει την Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, ο Εναγόμενος - Καθ'ου η Αίτηση προβαίνει σε διάφορους ισχυρισμούς, που παρατίθενται πιο κάτω περιληπτικά:
  23. Η Αιτήτρια είναι Ουκρανή υπήκοος η οποία έχει λάβει και την κυπριακή υπηκοότητα η οποία διαμένει στην οικία του Εναγόμενου στο XXXXX και όχι στη Λάρνακα.
  24. Ο Καθ'ου η Αίτηση παραδέχεται το γάμο του με την Αιτήτρια και το ότι απέκτησαν ένα τέκνο από το γάμο τους.
  25. Ο Καθ'ου η Αίτηση παραδέχεται τη λύση του γάμου και την έκδοση διατάγματος διατροφής.
  26. Η Αιτήτρια δεν έχει την κηδεμονία της ανήλικης, αλλά συμφωνήθηκε προφορικά μεταξύ Καθ'ου η Αίτηση και Αιτήτριας η φύλαξη και φροντίδα της ανήλικης και όπως έχει ο ίδιος ο Καθ'ου η Αίτηση κάποιες ώρες επικοινωνία με το ανήλικο κάτι που δεν συμβαίνει και γι' αυτό το σκοπό έχει προχωρήσει ο Εναγόμενος σε καταχώρηση Αίτησης Γονικής Μέριμνας στο Οικογενειακό Δικαστήριο Λάρνακας με αρ. 32/
  27. Η Αιτήτρια στις αρχές Φεβρουαρίου 2016 πήρε το ανήλικο τέκνο τους και έφυγε στο εξωτερικό, γεγονός το οποίο ο Καθ'ου η Αίτηση έμαθε όταν η Αιτήτρια ήταν στο αεροδρόμιο Λάρνακας και έχει αποστείλει επιστολή στον Αρχηγό Αστυνομίας αλλά έχει εκδώσει και διάταγμα τοποθέτησης του ανήλικου τέκνου τους σε Stop List
  28. O Καθ'ου η Αίτηση επίσης παραδέχεται τη λύση του γάμου του με την Αιτήτρια και την καταβολή διατροφής.
  29. Ο Καθ'ου η Αίτηση αρνείται την εκδοχή της Αιτήτριας για τους λόγους λύσης του γάμου τους και ισχυρίζεται ότι ήταν η Αιτήτρια που προκαλούσε προβλήματα στη σχέση τους με την αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά της και ότι ερχόταν καθημερινά μεθυσμένη στο σπίτι και ότι ο μοναδικός λόγος για τον οποίον τον παντρεύτηκε ήταν για να αποκτήσει την κυπριακή υπηκοότητα.
  30. Όσον αφορά στην οικία που αναφέρει η Αιτήτρια ότι διαμένει, ο Καθ'ου η Αίτηση ισχυρίζεται ότι του παραχωρήθηκε οικόπεδο για τη στέγασή του από το Υπουργείο Εξωτερικών και ότι υπέγραψε ο ίδιος συμφωνία την οποίαν και επισυνάπτει ως Τεκμήριο με τον Έπαρχο Λάρνακας. Αναφέρει επίσης ότι εντός του οικοπέδου το οποίο ανήκει σε αυτόν ανεγέρθηκε η οικία όπου διέμεναν με την Αιτήτρια αι ότι για την ανέγερση της οικίας εργάστηκε ο ίδιος προσωπικά και κατέβαλε ποσό για την ανέγερσή της και προέβηκε σε δάνεια μαζί με την Αιτήτρια.
  31. Οι περιουσιακές διαφορές των μερών δεν έχουν διευθετηθεί και ο Καθ'ου η Αίτηση θεωρεί ότι η οικία του ανήκει
  32. Μοναδικό μέλημα της Αιτήτριας ήταν να αποκτήσει κυπριακή υπηκοότητα.
  33. Ο Καθ'ου η Αίτηση αρνείται τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας σε σχέση με τα ισχυριζόμενα από αυτήν γεγονότα της 3/2/2016 και ισχυρίζεται ότι γύρω στις 9 η ώρα το βράδυ μετέβηκε στην οικία, όπου του άνοιξε η μητέρα της Αιτήτριας και παρέμεινε ένα βράδυ στην οικία και ότι έσπασε κατά λάθος το φορητό ηλεκτρονικό υπολογιστή, ο οποίος του ανήκει, ότι πράγματι ξαναπήγε στην οικία στις 5/2/2016 με σκοπό να παραμείνει εντός αυτής και να φύγει η Αιτήτρια αφού, ως αναφέρει ο Καθ'ου η Αίτηση «από την μια θέλει να μένει στην οικία μου και από την άλλη δεν θέλει η και δεν συζητά καθόλου για διευθέτηση των οικονομικών μας εκκρεμοτήτων, αφού εγώ ήδη διαμένω με τους γονείς μου και δεν έχω που αλλού να μείνω.»
  34. Αρνείται επίσης τους ισχυρισμούς της Ενάγουσας-Αιτήτριας για το ότι ο Εναγόμενος επανήλθε στην οικία στις 27/2/2016 και τις σχετικές λεπτομέρειες και αναφέρει ότι πήγε ακόμη μία φορά στην οικία με σκοπό να εισέλθει ή να παραμείνει εντός αυτής, χωρίς να θυμάται ημερομηνία, η ώρα 10 το βράδυ και η Αιτήτρια δεν του άνοιξε αρχικά την πόρτα και όταν του άνοιξε είχαν ένα έντονο διάλογο
  35. Αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς της Αιτήτριας, αναφέρει ότι εάν η Αιτήτρια κινδυνεύει είναι από την υπερβολική χρήση αλκοόλης που κάνει και αρνείται ότι συντρέχουν γενικά οι προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος. Έχω μελετήσει τις θέσεις και τους ισχυρισμούς των μερών όπως διατυπώθηκαν τόσο στην Αίτηση και στην Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, όσο και στις γραπτές αγορεύσεις με τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών εφοδίασαν το Δικαστήριο. Αναφορά σε αυτούς προβαίνω όμως, όπου και εάν το κρίνω αναγκαίο. Όσον αφορά τη νομική πτυχή που διέπει παρόμοιου τύπου αιτήσεις, ο κ. Ν. Γερολέμου, Α.Ε.Δ., στην Αγωγή Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας CGC CONSTANTINOU GENERAL CONSTRUCTION ΛΤΔ κ.α. ν. ΑΓΗΣΙΛΑΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ΟΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας 1300/13, ημερομηνία απόφασης 31/10/2013, προέβη σε εκτενή ανάλυση των αρχών που διέπουν την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, τις οποίες παραθέτω ως τέθηκαν από εκείνον: « Για την επιτυχή κατάληξη της αίτησης δυνάμει του αναφερθέντος άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, το οποίο αναφέρεται σ΄ οιονδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα, πρέπει να πληρούνται οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (A) H ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση. (Β) Η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας. (Γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, χωρίς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. (βλ. Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 C.L.R. 557) Τέλος, εάν πληρούνται οι τρεις αυτές προϋποθέσεις κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα (Βλ. Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Πασχάλης Χατζηβασίλης
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 132). Το Άρθρο 32 του Ν. 14/60 ερμηνεύτηκε σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και οι αρχές που τέθηκαν απ΄ αυτές τις αποφάσεις είναι τόσο σαφείς που δεν χρειάζεται εκτενής αναφορά στις εν λόγω υποθέσεις. Αρκούμαι να αναφέρω μερικές απ΄ αυτές όπως, για παράδειγμα, τις εξής: Karydas Taxi Co Ltd v. Komodikis
(1975)1 C.L.R. 321, Papastratis v. Petrides
(1979)1 C.L.R. 231, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, Stavrinou v. Asproghenis
(1985)1 C.L.R. 341, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου v. Χ¨Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152, Κ.Ο.Τ. v. Αλκιβιάδης Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 255, Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska A.D.
(1999)1(Α) Α.Α.Δ.225, PAREKO ALUMINIUM DESIGNS LTD v. MUSKITA ALUMINIUM CO. LIMITED κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, Αριστοτέλους κ.ά. v. Benfleet Enterprises Ltd κ.ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 280, Ανδρέου v. Colossos Sings Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 1040, Κίτσιος κ.ά. v. A. C. Kitsios Motors Ltd κ.ά.
(2010)1 Α.Α.Δ. 1262, Κυριακίδης v. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ, Πολιτική ΄Εφεση 83/08, ημ. 11/5/11, Μελάνθιους v Μελάνθιου, Πολιτική Έφεση 394/08, ημ. 28/12/11 και Αποστόλου v. Ιωάννου, Πολιτική ΄Εφεσης 20/10 και 21/10 ημερομηνίας 3/4/12. Από την υπόθεση Κ.Ο.Τ. v. Θεωρή παραθέτω το εξής απόσπασμα: «Προσωρινά διατάγματα εκδίδονται με βάση το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 όταν το Δικαστήριο κρίνει πως η παροχή τέτοιας θεραπείας είναι δίκαιη και ευχερής. Το άρθρο αυτό το Νόμου έχει εξεταστεί επανειλημμένα από το Δικαστήριο σε σειρά υποθέσεων. Στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου Odysseos v. Pieris Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557, καθορίζονται συνοπτικά μεν αλλά πολύ περιεκτικά και με σαφήνεια, οι αρχές που διέπουν την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων και εκείνες που ρυθμίζουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» Το Δικαστήριο όταν επιλαμβάνεται τέτοιου αιτήματος πρέπει να αποφεύγει να κρίνει την ουσία της αγωγής. Η προσέγγιση της μαρτυρίας έχει ως σκοπό μόνο τη διακρίβωση της ύπαρξης ή μη των πιο πάνω προϋποθέσεων και κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα. (Βλ. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). (A) ΣΟΒΑΡΟ ΖΗΤΗΜΑ ΠΡΟΣ ΕΚΔΙΚΑΣΗ Σχετικά με την πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή του σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται συζητήσιμη υπόθεση με βάση τα όσα φαίνονται στις έγγραφες προτάσεις. (Β) ΟΡΑΤΗ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΑ ΕΠΙΤΥΧΙΑΣ Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, δηλαδή της ύπαρξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας της αγωγής, είναι αρκετό για τον ενάγοντα να δείξει ότι υπάρχει κάτι περισσότερο από μια απλή δυνατότητα επιτυχίας χωρίς να χρειάζεται να το αποδείξει αυτό στο επίπεδο της στάθμισης των πιθανοτήτων (balance of probabilities) που χρειάζεται για την απόδειξη της αγωγής. (Βλ. Odysseos v. Pierís Estates Ltd & other
(1982)1 C.L.R. 557 και Πουργουρίδη κ.ά. v. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, σελ. 207). Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας (βλ. Ανδρέας Σάββα Κυτάλα v. Άννα Χρυσάνθου
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8). (Γ) ΔΥΣΚΟΛΟ Ή ΑΔΥΝΑΤΟ ΝΑ ΑΠΟΝΕΜΗΘΕΙ ΠΛΗΡΗΣ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΣΕ ΜΕΤΑΓΕΝΕΣΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΕΑΝ ΔΕΝ ΕΚΔΟΘΕΙ ΤΟ ΔΙΑΤΑΓΜΑ Η προϋπόθεση, όπως φαίνεται και από την επιφύλαξη του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60 και όπως εξηγήθηκε στις πιο πάνω αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, είναι το κατά πόσο «θα είναι δύσκολο ή αδύνατο ν΄ απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο» αν δεν δοθεί το αιτούμενο διάταγμα και ο Αιτητής επιτύχει τελικά στην αγωγή του. Μια τέτοια περίπτωση είναι όταν ο ενάγων δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί καθότι δεν είναι δυνατός ο υπολογισμός. Μια άλλη περίπτωση είναι εκείνη όταν η οικονομική κατάσταση του εναγομένου είναι τέτοια που αν δεν εμποδιστεί η αποξένωση ακίνητης ή κινητής του περιουσίας θα είναι δύσκολο για τον ενάγοντα η εκτέλεση της απόφασης που πιθανόν να εκδοθεί υπέρ του. Επίσης το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή όχι ένα προσωρινό διάταγμα, την αρχή ότι είναι ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά ή ίδια θεραπεία με αυτή της αγωγής έτσι ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα δύο φορές. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brevinos Ltd
(1969)1 C.L.R. 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 C.L.R. 14 και την υπόθεση Re Χ¨Κωνσταντή
(1988)1 Α.Α.Δ. 2187). Το βάρος είναι στον Αιτητή για να δικαιολογήσει τη συνέχιση ενός διατάγματος που εκδόθηκε σε μονομερή αίτηση. (βλ. Αίτηση για ένταλμα Certiorari Αναφορικά με τον Αιτητή Χάρη Φεσά
(1990)1 Α.Α.Δ. 704 και Louis Vuitton v. Δέρμοσακ & άλλος
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453). Όπως έχει αναφερθεί ανωτέρω, είναι νομολογημένο ότι το δικαστήριο στο στάδιο αυτό της διαδικασίας δεν πρέπει να υπεισέρχεται στην ουσία της υπόθεσης και να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε πρέπει να αποφαίνεται σε θέματα αξιοπιστίας εκτός εκεί που αυτό είναι απόλυτα αναγκαίο διότι διαφορετικά θα επηρεάζετο δυσμενώς η υπόθεση στην ουσία της για τον διάδικο εκείνο τον οποίο το Δικαστήριο έκρινε από αυτό το στάδιο ως αναξιόπιστο. (Βλ. μεταξύ άλλων Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263, σελ. 267-8, Γρηγορίου κ.α. v. Χριστοφόρου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, σελ. 269-270, Demades Overseas Ltd v. Studio Ma.St. Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 799 και Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788). Τα ίδια ειπώθηκαν και σε μεταγενέστερες αποφάσεις. (Βλ. Δημοκρατία της Σλοβενίας v. Beogradska Banka A.D. Πολιτική Έφεση 10042, ημερομηνίας 23.02.1999, απόφαση πλειοψηφίας T.A. Micrologic Computer Consultants Ltd v. Microsoft Corporation, Πολιτική Έφεση 11159, ημερομηνίας 20.11.2002 και Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita Aluminium Co. Limited κ.α., Πολιτική Έφεση 11156, ημερομηνίας 19.12.2002). Στην υπόθεση (T.A. Micrologic Consultants Ltd) ο πρώην Εφέτης, κ. Νικολάου, διατύπωσε το θέμα ως εξής: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα των επί του θέματος αποφάσεών μας: βλ. ενδεικτικά τις Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, Odysseos v.Pieris Estates & Others
(1982)1 C.L.R. 557 και Κυτάλα v. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά» Στην υπόθεση (Parico Aluminium Design Ltd), ο έντιμος Δικαστής κ. Καλλής υιοθέτησε το πιο πάνω απόσπασμα από την υπόθεση T.A. Micrologic και παράπεμψε επίσης στην υπόθεση Επίσημος Παραλήπτης v. Nacantony Trading Co. Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 1653, όπου λέχθηκε ότι «. το Δικαστήριο εξετάζει τη μαρτυρία με σκοπό να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο ή όχι να εκδώσει το διάταγμα αποφεύγοντας να υπεισέλθει στην ουσία της υπόθεσης.». Σε αιτήσεις ενδιάμεσης φύσης υπό κανονικές συνθήκες πρέπει κι αυτές να υποστηρίζονται από ένορκες δηλώσεις προσώπων που έχουν προσωπική γνώση των γεγονότων όμως επιτρέπεται όπως μια ένορκη δήλωση περιέχει δηλώσεις κατόπιν πληροφοριών νοουμένου ότι εκτίθενται οι πηγές τους. (Βλ. Δ.39 κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών και την υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σελ. 1463-1464 και Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd, Πολιτική Έφεση 9984, ημερομηνίας 29.10.1999.» ΤΟ ΚΑΤΕΠΕΙΓΟΝ Ένα από τα θέματα που έθιξαν οι Καθ' ων η Αίτηση ήταν ότι δεν πληρείτο το κατεπείγον κατά την έκδοση του Διατάγματος. Στην υπόθεση In Re Stavros Hotel Apartment Ltd
(1994)1 Α.Α.Δ. 836, 841 και στην υπόθεση In Re B.P. (Cyprus) Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 861, 864 αναφέρθηκε ότι το υπαρκτό του κατεπείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας κάτω από το άρθρο 9 του Κεφ. 6. Σχετική είναι και η υπόθεση Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλη
(1992)1 Α.Α.Δ. 1453 σελ. 1462. Η πιο πάνω αρχή υιοθετήθηκε και επαναλήφθηκε στις υποθέσεις Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1Β Α.Α.Δ. 528, Ahmad Zein κ.α. v. Παράσχος Καμπανέλλας Λτδ,
(2000)1 Α.Α.Δ. 606 και υπόθεση Κώστας Χ¨Γαβριήλ v. Λευκόνικο Λτδ,
(2003)1 Α.Α.Δ. 606. Όταν εξετάζεται μονομερής αίτηση για έκδοση παρεμπίπτοντος προσωρινού διατάγματος ο παράγοντας του χρόνου είναι σημαντικός. Ο Αιτητής στο στάδιο εκείνο πρέπει να δείξει το κατεπείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται μονομερώς εξέτασή της, στην απουσία δηλαδή του αντιδίκου. Στην υπόθεση RESOLA (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1Β Α.Α.Δ. 598 λέχθηκαν τα εξής: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο εφ΄ όσον καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά η άσκηση Δικαστικής εξουσίας στην απουσία του Εναγομένου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση». Πρέπει επίσης να είναι αναγκαίο να εκδοθεί το διάταγμα με βάση την αρχή του ισοζυγίου της ευχέρειας. Κρίνω απαραίτητο να αναφερθώ στη Bacardi & Co Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 Α.Α.Δ. 788, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: « Αναφορικά με το ισοζύγιο της ευχέρειας αυτό υποδηλώνει το ενδιαφέρον του δικαστηρίου να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. ΄Οπως το έχει θέσει ο δικαστής Hoffman στην Films Rover International Limited v. Cannon Film Sales Limited
(1987)1 W.L.R. 670: "Το κύριο δίλημμα σε σχέση με την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, είτε αυτά είναι απαγορευτικά ή επιτακτικά, είναι ότι υπάρχει εξ ορισμού ο κίνδυνος ότι το δικαστήριο μπορεί να πάρει εσφαλμένη απόφαση, με το νόημα ότι έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο ο οποίος αποτυγχάνει ν΄ αποδείξει τα δικαιώματα του κατά τη δίκη (ή θα αποτύγχανε αν υπήρχε δίκη) ή διαζευκτικά με το να παραλείψει να χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που επιτυγχάνει (ή θα πετύχει) στη δίκη. Αποτελεί επομένως θεμελιώδη αρχή ότι το δικαστήριο πρέπει να υιοθετήσει εκείνη την πορεία η οποία φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας εάν ήθελε φανεί ότι η απόφαση του ήταν 'εσφαλμένη' με το πιο πάνω νόημα. Οι κατευθυντήριες γραμμές για τη χορήγηση και των δυο ειδών προσωρινών διαταγμάτων πηγάζουν από αυτή την αρχή." Σύμφωνα με τον Drysdale (πιο πάνω), παρα. 6.15, ένας από τους παράγοντες που επηρεάζουν το ζήτημα του ισοζυγίου της ευχέρειας είναι η διατήρηση του status quo. Η διατήρηση του status quo ειδικώς ευνοεί την χορήγηση προσωρινού διατάγματος σε εκείνες τις περιπτώσεις που ο εναγόμενος έχει μόλις αρχίσει την εμπλοκή του στην επίδικη πράξη και όπου οι πωλήσεις του και η επένδυση κεφαλαίου ήταν μικρές, ενώ ο ενάγων έχει μια δημιουργημένη επιχείρηση (Copinger, παρα. 625). Δημιουργείται, ωστόσο, δυσκολία ως προς το τί σημαίνει η φράση "status quo". Η δυσκολία επισημαίνεται από τον Vice Chancellor Megarry στην Metric Resources Corporation v. Leasemetrix Ltd and Another
(1979)F.S.R. 571, ο οποίος στις σελ. 581-582 θέτει το θέμα ως πιο κάτω: "Ο όρος - status quo - είναι εκ πρώτης όψεως σαφώς ατελής, και όπως πρότεινα στην Robbie v. Football Club Ltd, μη δημοσιευθείσα, ημερ. 26.3.79, νομίζω ότι ο πλήρης όρος είναι ΄status quo ante bellum'. Εάν η έκδοση του κλητηρίου εντάλματος αποτελεί το νοητικό ισάξιο της έκρηξης του πολέμου, αυτό θα απαιτούσε όπως το ζήτημα εξετασθεί όταν εκδίδετο το κλητήριο ένταλμα, κάτι το οποίο κάποτε θα ήταν παράξενο ή άδικο. Αν προωθηθεί η μεταφορική έννοια τότε πολύ καλά θα προκύψει ότι το ορθό status quo ante bellum είναι η κατάσταση πραγμάτων η οποία υφίστατο αμέσως πριν από την πράξη που αποτελεί το casus belli, εκτός αν οι εχθροπραξίες καθυστερήσουν τόσο πολύ έτσι που η επίδικη πράξη να καθίσταται μέρος του status quo." Όσον αφορά διατάγματα απαγορεύοντα σε ένα πρόσωπο να παρενοχλεί ένα άλλο πρόσωπο, στην πρωτόδικη απόφαση στην υπόθεση Ε/Δ Λεμεσού Σοφιανίδου Μαρία μέσω των φυσικών γονέων και κηδεμόνων αυτής Οδυσσέα και Ναταλίας Σοφιανίδη ν. Γιώργου Αντωνιάδη, Αρ. Αγωγής: 3334/12, απόφαση ημερομηνίας 18/12/2013, η συνάδελφος Δικαστής κα Μ.Λάρμου-Παπαδήμα Ε.Δ., εξετάζοντας παρόμοια ζητήματα με την υπό κρίση υπόθεση, ανάφερε τα εξής σε σχέση με διατάγματα όπως το αιτούμενο: « Στην υπόθεση Τάκης Γιάλλουρος v. Ευγένιου Νικολάου
(2001)1 Α ΑΑΔ 558 αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα σε αποζημίωση σε περιπτώσεις παραβιάσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων που δεν συνιστούν αστικό αδίκημα. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση αυτή: «
  1. Η παραβίαση του δικαιώματος της ιδιωτικής ζωής και του δικαιώματος του απορρήτου της επικοινωνίας, που κατοχυρώνονται αντίστοιχα, στα Άρθρα 15.1 και 17 του Συντάγματος παρέχει δικαίωμα έννομης προστασίας μέσω της δικαστικής οδού, με τις θεραπείες του δικαίου.
  2. Η πιο πάνω κατάληξη συνάδει και με την αρχή δικαίου ότι όπου υπάρχει αδικοπραξία (wrong )πρέπει να υπάρχει και θεραπεία (remedy). Παρέκκλιση από την αρχή αυτή συνιστά ανωμαλία». Όπως δε αναφέρεται στη συνέχεια από τον Δικαστή Αρτεμίδη: «1.......................................................................2.......................................................................Όταν γίνεται βλάβη ο παθών δικαιούχος έχει δικαίωμα στην απόδοση θεραπείας. Στο Άρθρο 30 του Συντάγματος εμπεριέχεται το αξίωμα Ubi jus ibi remedium. 4.Το Άρθρο 30 του Συντάγματος προεκτείνει το λατινικό αξίωμα επιβάλλοντας στα Δικαστήρια να αναγνωρίζουν και εξασφαλίζουν κατά την άσκηση της αστικής τους δικαιοδοσίας κάθε αστικό δικαίωμα και υποχρέωση. Επομένως ο ενάγων- εφεσίσβλητος είχε αγώγιμο δικαίωμα που πηγάζει ευθέως από τα άρθρα 15 και 17 του Συντάγματος». Στην υπόθεση Κατζουράκη v. Επαμεινώνδα
(2005)1 (Α) ΑΑΔ 219, αναγνωρίσθηκε το δικαίωμα ενός διαδίκου να ζητήσει δικαστική προστασία για να παρεμποδίσει την παρενόχληση του ή την επέμβαση στην ιδιωτική ή προσωπική του ζωή, ως δικαίωμα που υφίσταται ανεξαρτήτως συγγενικής σχέσης και το οποίο εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Επαρχιακού Δικαστηρίου. Κρίνεται συνεπώς ότι το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εκδώσει διάταγμα ως το αιτούμενο και γι' αυτό θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσον πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32.» Σε άλλη παρόμοια υπόθεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού (David Clayton ν. Περικλής Περικλέους, Αρ. Αγωγής: 3647/14, ημερ. απόφασης 22/4/2015) η ίδια συνάδελφος Δικαστής, ανέφερε τα εξής, τα οποία επίσης θεωρώ πολύ σχετικά -άνκαι η υπό εξέταση περίπτωση από εκείνην αφορούσε αγωγή όπου ζητείτο ως θεραπεία αποζημιώσεις λόγω του αστικού αδικήματος της επίθεσης-: « Αυτό που κατ' αρχήν πρέπει να εξετασθεί είναι εάν το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει προσωρινό διάταγμα στη βάση του αστικού αδικήματος της επίθεσης. Όπως αναφέρεται στους Halsbury' s Laws of England, 3η έκδοση, τεύχος 37, σελ. 142, παράγραφος 254: «There is a discretion in the High Court or a county court to grant injunctions compelling persons to do or restraining them from doing acts where otherwise the plaintiff will suffer, or continue to suffer, wrongful injury for which an award of damages will not adequately compensate him. A restrictive injunction may be permanent or of an interlocutory character and may be granted where injury has already been caused and will otherwise continue, or where it has not yet been caused but is imminently threatened. The court has jurisdiction to award damages either in addition to or in substitution for an injunction». Στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts, στην 20η έκδοση, στη σελίδα 1979 στην παράγραφο 2901 καταγράφονται τα ακόλουθα κάτω από τον τίτλο «Principle on which injunction granted». « In addition to the remedy by action for damages in respect of torts which have actually been committed, there is, in certain cases, a remedy by way of injunction to prevent the commission of torts which are threatened or anticipated or, in cases of continuing injuries, to restrain their continuances. The principle upon which such injunction is granted is that the injury to be inflicted would be of such a character that the claimant could not practically be compensated in damages". Και πιο κάτω στην παράγραφο 29-02 του ιδίου συγγράμματος αναφέρεται ότι το Δικαστήριο λειτουργώντας ως Δικαστήριο της επιείκειας (court of equity) έχει εξουσία να εκδώσει ένα τέτοιο διάταγμα εφόσον κρίνει τούτο ορθό και δίκαιο. .................................................................. Παρά τα πιο πάνω θεωρώ απαραίτητο να αναφερθώ στους παράγοντες που πρέπει να συνυπολογίζει το Δικαστήριο λειτουργώντας ως Δικαστήριο της επιείκειας και τους οποίους πρέπει να λαμβάνει υπόψη πριν προχωρήσει στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος σε υποθέσεις αστικών αδικημάτων και οι οποίοι εκτίθενται στο σύγγραμμα Clerk & Lindsell on Torts που αναφέρεται πιο πάνω και συγκεκριμένα στη σελίδα 1982 αυτού, στις παραγράφους 29-05 έως 29-09. Όπως αναφέρεται στην παράγραφο 29-05, «The mere proof of legal wrong done in the past is insufficient to entitle the claimant to an injunction; the court must be satisfied that the interference with the claimant' s right is continuing, as in many cases of nuisance and some of trespass, or that it is likely to be repeated unless restrained». Πρέπει δηλαδή το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί είτε ότι η παρενόχληση είναι συνεχής, είτε ότι θα επαναληφθεί στην περίπτωση που δεν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα.» Υπό το φως των πιο πάνω αρχών, θα εξετάσω έαν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Προχωρώ αρχικά στην εξέταση στο κατά πόσο πληρούνται οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Όσον αφορά τις δύο πρώτες προϋποθέσεις (σοβαρό θέμα προς εκδίκαση, ορατή πιθανότητα επιτυχίας), χωρίς βέβαια να αποφασίζω την ουσία και τύχη της αγωγής, κρίνω ότι πληρούνται, με βάση τους ισχυρισμούς γεγονότων της Ένορκης Δήλωσης. Στην υπόθεση P.A. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 AAΔ 802, τονίστηκε ότι: «Σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της μη πιθανότητας ύπαρξης του. Αυτό είναι το πραγματικό νόημα επί του θέματος των αποφάσεων μας. Αυτό συχνά παραγνωρίζεται στα Επαρχιακά Δικαστήρια τόσο από δικηγόρους όσο και από Δικαστές με αποτέλεσμα η διαδικασία να γίνεται απαραδέκτως πολύπλοκη και μακρά.» Ως ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, η Ενάγουσα στην Ένορκο Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση, ο Αιτητής εισέρχεται στην οικία που εκείνη διαμένει, έχει προκαλέσει ζημίες και την έχει απειλήσει. Μεταβαίνει καθημερινά στην οικία που διαμένει η Εναγόμενη και έχει προκαλέσει φόβο, τρόμο και ανησυχία στην Ενάγουσα. Η Αιτήτρια αξιώνει ως θεραπείες στην Έκθεση Απαίτησής της αποζημιώσεις (γενικές και τιμωρητικές) για «ταλαιπωρία, ψυχική οδύνη, ταπείνωση, εξευτελισμό, καθώς και προσβολή και σπίλωση της προσωπικότητάς της, λόγω της πιο πάνω παραβίασης του δικαιώματος της ελευθερίας και σεβασμού της ιδιωτικής ζωής συνεπεία συστηματικής και/ή συνεχιζόμενης παρενόχλησης από τον Εναγόμενο», ως και ειδικές αποζημιώσεις €2,100 αλλά και διάταγμα παρόμοιο με το αιτούμενο με την υπό κρίση Αίτηση. Δεν θα αποφασίσω σε αυτό το στάδιο ποιο είναι ακριβώς το αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας και το εάν ευσταθούν οι ισχυρισμοί της. Φαίνεται όμως εκ πρώτης όψεως να προκύπτουν θέματα παραβίασης ατομικών δικαιωμάτων (δικαίωμα ιδιωτικής ζωής-άρθρο 15 του Συντάγματος) που ως έχει αναφερθεί και με παραπομπή στη Γιάλλουρου ν. Νικολάου πιο πάνω μπορούν να στοιχειοθετήσουν βάση αγωγής, εάν βεβαίως αποδειχθούν τα ισχυριζόμενα γεγονότα. Πιθανόν δε, με βάση τα γεγονότα που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για προσωρινό διάταγμα, να στοιχειοθετείται και το αστικό αδίκημα της επίθεσης ή και το διαμορφωθέν από την εξέλιξη της αγγλικής νομολογίας -Burris v. Azadani [1995] 4 All E.R. 802 και Khorasandjian v. Bush [1993] 3 All E.R. 669- αστικό αδίκημα της παρενόχλησης (harassment ) Παραπέμπω στα αναφερθέντα στην Πολιτική Έφεση 290/2009 Νικολέττα Ιωάννου κ.α. ν. Κυριακής Αποστόλη Σιακκαλη κ.α., , απόφαση ημερομηνίας 11/9/2013, όπου αναφερθηκε ότι: «Οπως κρίθηκε και από πρόσφατη νομολογία «έστω και αν ο τρόπος που διατυπώνονται οι θεραπείες δεν είναι ο ορθός, εν τούτοις μπορεί να χορηγηθούν αν από το όλο πνεύμα του σώματος της έκθεσης απαιτήσεως τεκμαίρεται η ορθή αξίωσή τους (C. Malathouras & Sons Ltd v. Λαϊκής Ασφαλιστικής Εταιρείας Λτδ
(2004)1(Β) Α.Α.Δ. 1233, 1240)» Φαίνεται ότι υπάρχει μαρτυρία που να στηρίζει την αξίωση της Ενάγουσας, χωρίς βέβαια αυτή να αξιολογείται, αλλά και ότι υπάρχει συζητήσιμη υπόθεση. Όσον αφορά την προϋπόθεση ότι είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθεί το διάταγμα, κρίνω ότι δεν μπορώ να αφήσω -εάν ευσταθούν οι σχετικοί ισχυρισμοί της Ενάγουσας - την Ενάγουσα να τυγχάνει παρενόχλησης και επέμβασης στην ιδιωτική της ζωή, μέχρι την αποπεράτωση της αγωγής, που ακόμη και στην καλύτερη περίπτωση θα διαρκέσει κάποια χρόνια. Διατυπώνονται ισχυρισμοί για μία συνεχή, διαρκή συμπεριφορά εκ μέρους του Εναγόμενου, ο οποίος μάλιστα ως και ο ίδιος αναφέρει, προσπαθεί να εισέρχεται στην οικία όπου διαμένει η σύζυγός του και στην οποία δεν διαμένει ο ίδιος, αλλά την διεκδικεί ως δική του και να διαμένει εκεί, που αν συνεχιστεί και δεν εκδοθεί σχετικό διάταγμα από το Δικαστήριο, πιθανή χρηματική αποζημίωση δεν φαίνεται να είναι επαρκής. Κρίνω επίσης ότι πληρείται και το στοιχείο του κατεπείγοντος, με βάση τα όσα αναφέρει η Ενάγουσα στην παράγραφο 23 της Ένορκης της Δήλωσης που παρατίθεται ανωτέρω επί λέξει, για τον άμεσο κίνδυνο τον οποίο διατρέχει. Επίσης, με βάση και το ισοζύγιο της ευχέρειας, κρίνω ότι δεν θα επηρεαστεί ο Εναγόμενος ή τα όποια δικαιώματά του, αν του απαγορευθεί να επεμβαίνει στην ιδιωτική ζωή της Ενάγουσας και εάν του απαγορευθεί να την παρενοχλεί -αν δηλαδή υποτεθεί ότι το πράττει, ενώ αν δεν εκδοθεί το διάταγμα, θα τελεί η Αιτήτρια υπό παρενόχληση, αναστάτωση και κίνδυνο. Ούτε θεωρώ ότι έπρεπε να τεθεί οτιδήποτε ουσιαστικό περαιτέρω από την Αιτήτρια και δεν τέθηκε. Οπότε, θα καταστήσω οριστικό το διάταγμα που ζητείται, , αφού κατά την κρίση μου πληρούνται όλες οι προβλεπόμενες από τη νομοθεσία και νομολογία προϋποθέσεις για την έκδοσή του. Θα διατάξω όμως την τροποποίησή του -καθότι φαίνεται ότι αμφισβητείται το ιδιοκτησιακό καθεστώς της κατοικίας και το δικαίωμα χρήσης της από την Ενάγουσα - απαλείφοντας την αναφορά στη διεύθυνση ,αλλά και γιατί ως τέθηκε με σαφήνεια στην Ένσταση και έχω πλέον καθαρότερη εικόνα ως προς αυτό, υπάρχουν εκκρεμούντα ζητήματα γονικής μέριμνας μεταξύ των μερών, γονέων μίας ανήλικης - οπότε θα ήταν υπερβολικά δραστικό το διάταγμα εναντίον του Εναγομένου- (χωρίς βεβαίως να υπεισέρχομαι είτε σε ζητήματα γονικής μέριμνας είτε του ποιος έχει δικαίωμα ιδιοκτησίας ή χρήσης της παλαιότερης κοινής κατοικίας των μερών), όποτε το Διάταγμα οριστικοποιείται, ως ακολούθως: « Διάταγμα το οποίο διατάσσει και/ή απαγορεύει και/ή εμποδίζει τον Εναγόμενο Καθ'ου η Αίτηση, είτε προσωπικά είτε μέσω υπηρετών ή αντιπροσώπων του ή μέσω των φίλων ή των συγγενών του ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο μέχρι της πλήρους και τελικής εκδίκασης και αποπεράτωσης της αγωγής με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο ή νεοτέρας διαταγής του Σεβαστού Δικαστηρίου, από το να παρενοχλεί, απειλεί, ακολουθεί, παρακολουθεί, εκφοβίζει, επιτίθεται, εξυβρίζει και διαταράττει την ειρήνη και ησυχία της Ενάγουσας - Αιτήτριας, είτε με τηλεφωνήματα ή γραπτά μηνύματα στο προσωπικό της τηλέφωνο και/ή στο τηλέφωνο οποιουδήποτε προσώπου σχετίζεται με την Ενάγουσα- Αιτήτρια, είτε μέσω ηλεκτρονικών μηνυμάτων στις προσωπικές και/ή επαγγελματικές ηλεκτρονικές διευθύνσεις της, είτε με το να επικοινωνεί και/ή να προσπαθεί να επικοινωνήσει μαζί της προφορικά, γραπτώς, τηλεφωνικώς ή με οποιοδήποτε άλλο τρόπο, είτε με το να την επισκέπτεται ή παρακολουθεί σε οποιοδήποτε ιδιωτικό ή δημόσιο χώρο ή στο χώρο εργασίας της και/ή να την ακολουθεί σε οποιοδήποτε χώρο με το αυτοκίνητο είτε με τα πόδια ή με οποιοδήποτε άλλο μέσο κυκλοφορίας και να απαγορεύει σε αυτόν την είσοδο και παραμονή στον εκάστοτε χώρο που κατοικεί η Ενάγουσα- Αιτήτρια. Εξαιρείται από την εφαρμογή του του διατάγματος οποιαδήποτε επικοινωνία μεταξύ της Ενάγουσας-Αιτήτριας και του Εναγόμενου-Καθ'ου η Αίτηση που αφορά σε ζητήματα που σχετίζονται με το ανήλικο τέκνο των διαδίκων και τη γονική μέριμνα αυτού ή την επικοινωνία με τους γονείς του.» Σε σχέση με τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, αυτά επιδικάζονται -μειωμένα όμως κατά 1/3- εφόσον το διάταγμα διαφοροποιείται κάπως και η Αίτηση επιτυγχάνει τελικά μερικώς και όχι πλήρως, υπέρ της Αιτήτριας - Ενάγουσας και εναντίον του Καθ'ου η Αίτηση- Εναγομένου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, μετά την αποπεράτωση της με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγής. (Υπ.) ......... Ξ. Ξενοφώντος, Πρ. Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.