ΤΟΥΤΕΛΙΑΝ κ.α. ν. Σ & Γ. ΠΑΣΕΝΙΔΗΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αρ. Αγωγής:627/2015, 11/8/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2016:A246 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ξ. Ξενοφώντος, Προσ. Ε.Δ. Αρ. Αγωγής:627/2015 Μεταξύ:
- XXXXX ΤΟΥΤΕΛΙΑΝ
- XXXXX ΤΟΥΤΕΛΙΑΝ
- XXXXX ΜΑΡΙΝΟΣ Εναγόντων -και- Σ & Γ. ΠΑΣΕΝΙΔΗΣ ΕΡΓΟΛΗΠΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγομένων Ημερομηνία: 11 Αυγούστου 2016 Εμφανίσεις: Για τους Εναγόμενους- Αιτητές: κ. Σωτήρης Γεωργίου για Σωτήρης Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενάγοντες - Καθ'ων η Αίτηση: κ. Ανδρέας Πασιουρτίδης για Ανδρέας Σ.Πασιουρτίδης Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Σε αίτηση ημερομηνίας 19/1/2016 για παραμερισμό απόφασης ημερομηνίaς 27/5/2015) Με την παρούσα Αίτηση, οι Εναγομενοι- Αιτητές ζητούν όπως παραμεριστεί η εναντίον τους εκδοθείσα απόφαση στα πλαίσια της παρούσας αγωγής, ημερομηνίας 27/5/
- Η Αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του διευθυντή των Εναγόντων κ. XXXXX Πασενίδη, ο οποίος αναφέρει ότι στις αρχές Μαϊου του 2015 του επιδόθηκε ένα έγγραφο, το οποίο αφορούσε εργασίες που εκτέλεσε η εταιρεία τους, στο οποίο δεν έδωσε σημασία, γιατί ετοιμαζόταν να μεταβεί άρον άρον στην Ελλάδα, για να επισκεφθεί την άρρωστη μητέρα του και δεν είχε οτιδήποτε άλλο στο μυαλό του. Θεώρησε ότι το ζήτημα με τις εργασίες που προσέφεραν οι Εναγόμενοι στους Ενάγοντες θα μπορούσε να το επιληφθεί όταν θα επέστρεφε από την Ελλάδα, για την οποία αναχώρησε στις 8/5/2015 και επέστρεψε το 2ο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου
- Μέχρι να επιστρέψει, ξέχασε τελείως το έγγραφο που του επιδόθηκε. Η μητέρα του υπέστη εγκεφαλικό επεισόδιο και έκτοτε παραμένει στην Ελλάδα. Στη συνέχεια παρέλαβε ένταλμα κατάσχεσης και δεν μπορούσε να καταλάβει περί τίνος πρόκειται, αφού δε χρωστούσε λεφτά σε κανένα και αποτάθηκε σε δικηγόρο, ο οποίος του εξήγησε ότι εκδόθηκε απόφαση εναντίον του και τότε μόνο θυμήθηκε την επίδοση και του εξηγήθηκε από το δικηγόρο ότι επρόκειτο για αγωγή στην οποία έπρεπε να καταχωρήσει εμφάνιση και επειδή δεν το έκανε εκδόθηκε απόφαση. Έδωσε στη συνέχεια οδηγίες στους δικηγόρους του να προβούν σε έρευνα στο φάκελο του Δικαστηρίου. Το Κλητήριο Ένταλμα του επιδόθηκε στις 5/5/2015 και στη συνέχεια εφόσον δεν καταχώρησε εμφάνιση, αμέσως καταχωρήθηκε αίτηση για απόφαση από τους Ενάγοντες, η οποία ορίστηκε στις 27/5/2015, κατά την οποία έγινε απόδειξη και εκδόθηκε απόφαση. Επιπλέον προβάλλει διάφορους ισχυρισμούς όσον αφορά την ουσία της αγωγής (σημειώνω ότι η αγωγή ως φαίνεται στην Έκθεση Απαίτησης αξιώνονται αποζημιώσεις ένεκα κακοτεχνιών), με βάση τους οποίους εισηγείται ο Ενόρκως Δηλών ότι εάν υπάρχουν ζημίες στα σπίτια των Εναγόντων, δεν έχουν σχέση με τις δικές του εργασίες. Επειδή θεωρεί, ως τον συμβουλεύουν και οι δικηγόροι του ότι οι Εναγόμενοι έχουν καλή υπεράσπιση και επειδή δεν αποκαλύπτεται αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του, είναι προς το συμφέρον της δίκαιης απονομής δικαιοσύνης όπως παραμερισθεί η απόφαση ημερομηνίας 27/5/
- Οι Ενάγοντες-Καθ'ων η Αίτηση καταχώρησαν Ειδοποίηση Πρόθεσης Ένστασης, υποστηριζόμενη από Ένορκη Δήλωση, με την οποίαν προβάλλουν 15 Λόγους Ένστασης, μεταξύ των οποίων αναφέρονται και το λανθασμένο της νομικής βάσης της αίτησης, το ότι δεν πληρούνται οι δικονομικές και νομολογιακές προϋποθέσεις έγκρισης της αίτησης, το ότι οι Εναγόμενοι αδικαιολόγητα και χωρίς εύλογη αιτία παρέλειψαν να εμφανιστούν , το ότι η συμπεριφορά των Εναγομένων ισοδυναμεί με περιφρόνηση του Δικαστηρίου, το ότι οι ισχυρισμοί των Εναγόντων και ιδιαίτερα οι ισχυρισμοί του Ενόρκως Δηλούντα για ασθένεια της μητέρας του και για απουσία του στο εξωτερικό είναι γενικοί, αόριστοι και ατεκμηρίωτοι, το ότι οι ισχυρισμοί των Εναγομένων σε σχέση με την προτεινόμενη υπεράσπισή τους παραμένουν ατεκμηρίωτοι, το ότι η Αίτηση είναι καταχρηστική γιατί καταχωρήθηκε μετά το πέρας των 8 μηνών από την έκδοση της απόφασης, το ότι οι Εναγόμενοι δεν προχώρησαν έγκαιρα με την καταχώρηση της αίτησης παραμερισμού, το ότι η αίτηση γίνεται με σκοπό την καθυστέρηση της διαδικασίας έκδοσης της απόφασης και ότι οι Εναγόμενοι δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα που έπρεπε να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση της XXXXX Τουτελιάν, Ενάγουσας 1, με την οποίαν αναφέρονται περιληπτικά, τα ακόλουθα: 1) Πριν την καταχώρηση της αγωγής είχε επιδοθεί στο διευθυντή των Εναγομένων κ. Γ. Πασενίδη, επιστολή ημερομηνίας 22/1/2015, με την οποία η Ενάγουσα 1, προειδοποιούσε με λήψη νομικών μέτρων, για την οποία οι Εναγόμενοι αδιαφόρησαν, κάτι που αποδεικνύει ότι γνώριζαν οι Εναγόμενοι για την απαίτηση των εναγόντων 2) Όπως προκύπτει και από το φάκελο της υπόθεσης η αγωγή επιδόθηκε στους Εναγόμενους στις 5/5/2015 και συγκεκριμένα στο διευθυντή των Εναγομένων κ. Γ. Πασενίδη. Στους Εναγόμενους δεν επιδόθηκε «ένα έγγραφο» όπως αναφέρει ο κ. Πασενίδης αλλά το Κλητήριο Ένταλμα, το οποίο ρητώς αναφέρει ότι έπρεπε οι Εναγόμενοι να καταχωρήσουν εμφάνιση εντός 10 ημερών από την επίδοση και σε περίπτωση που δεν το πράξουν, θα μπορούσε η υπόθεση να προχωρήσει και να εκδοθεί απόφαση στην απουσία τους. 3) Υπήρχαν 3 εργάσιμες μέρες αν ευσταθεί ο ισχυρισμός του Εναγομένου ότι μετέβη στην Ελλάδα, μεταξύ της επίδοσης (5/5/2015) και της αναχώρησής του (8/5/2015) για να καταχωρηθεί σημείωμα εμφάνισης. Οι ισχυρισμοί για ασθένεια της μητέρας του Ενόρκως Δηλούντα δεν υποστηρίζονται από κάποιο τεκμήριο εισιτηρίου μετάβασης στην ή επιστροφής από την Ελλάδα, ούτε από βεβαίωση κράτησης εισιτηρίου και γι' αυτό απορρίπτονται. Επιπλέον, με δεδομένο ότι υπάρχουν καθημερινές πτήσεις για Ελλάδα, το ότι μετέβηκε στην Ελλάδα 3 μέρες μετά την επίδοση της αγωγής και αφού γνώριζε τη σοβαρότητα της υγείας της μητέρας του, δημιουργεί εύλογες απορίες για τη σοβαρότητα της ασθένειάς της 4) Δεν προσκομίζεται κάποιο ιατρικό πιστοποιητικό για την κατάσταση της μητέρας του Ενόρκως Δηλούντα 5) Οι Εναγόμενοι γνώριζαν για την ύπαρξη εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας πριν την παραλαβή του από πληροφορίες που έχει λάβει ο δικηγόρος των Εναγόντων από την κα XXXXX Βαλανίδου, δικαστική επιδότη, η οποία του ανέφερε ότι απέστειλε εντός μίας εβδομάδας από την παραλαβή του διακαστικού εντάλματος (στις 10/7/2015) ως ήταν πάγια τακτική της στο εγγεγραμμένο γραφείο των Εναγόντων, ειδοποίηση με την οποία πληροφορούσε τους Εναγόμενους για την ύπαρξη του εντάλματος κατάσχεσης κινητής περιουσίας. Σε κάθε περίπτωση μίλησαν σχετικά τηλεφωνικά στις 21/10/2015 η κα Βαλανίδου με τον κ. XXXXX Πασενίδη, ο οποίος ανέφερε στην κα Βαλανίδου ότι θα επικοινωνούσε με το δικηγόρο του και θα επανερχόταν επί του θέματος, το οποίο όμως δεν έλαβε χώρα. 6) Το ένταλμα κατάσχεσης κινητής περιουσίας επεστράφη ανεκτέλεστο στις 27/10/2015, αφού μετέβη προηγουμένως στις 23/10/2015 στη διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου των Εναγομένων η κα Βαλανίδου, η οποία και διαπίστωσε ότι η συγκεκριμένη διεύθυνση είναι και η διεύθυνση της κατοικίας του κ. Πασενίδη. 7) Η Αίτηση καταχωρήθηκε μετά από αίτηση οικονομικής εξέτασης των Εναγομένων και των διευθυντών τους, κάτι που έπρεπε να αναφέρουν οι Αιτητές και συνεπώς, εφόσον δεν το έπραξαν δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. 8) Περαιτέρω, ο χρόνος των 8 μηνών από την έκδοση της απόφασης, δηλαδή από τις 27/5/2015 μέχρι την καταχώρηση της επίδικης αίτησης, είναι υπερβολικός και συνιστά υπέρμετρη καθυστέρηση και κατάχρηση διαδικασίας. Η συμπεριφορά των Εναγομένων Αιτητών είναι αδικαιολόγητη και δείχνει παραγνώριση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων των Εναγόντων/ Καθ'ων η Αίτηση. Επιπλέον, οι Καθ'ων η Αίτηση-Ενάγοντες προβάλλουν διάφορους ισχυρισμούς σε σχέση με τις προβαλλόμενες υπερασπίσεις των Εναγομένων. Θα εξετάσω τον πιο πάνω Λόγο Ένστασης για την ισχυριζόμενη περιφρόνηση του Δικαστηρίου και για το καταχρηστικό της Αίτησης, με δεδομένα τα νομολογηθέντα στην Ανδρέας Λυσιώτης v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(2000)1 Α.Α.Δ. 364, που έχουν ως ακολούθως: «Την έγκριση της παρούσας αίτησης θα ακολουθήσει αίτημα για παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε στην απουσία του εφεσείοντα. Θεωρούμε, επομένως, πως τυγχάνουν εφαρμογής τα νομολογηθέντα σε παρόμοιες διαδικασίες αναφορικά με την αργοπορία. Η θεμελιακή απόφαση είναι η Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204. Το θέμα τέθηκε ως εξής στη σελ. 210: "Κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, το Δικαστήριο πρέπει να επιδιώκει την εξισορρόπηση δύο παραγόντων, θεμελιακών για την απονομή της δικαιοσύνης: Την ανάγκη να διασφαλίσει, αφενός, αποτελεσματικά το δικαίωμα του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεση του και, αφετέρου, την ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Η ταχεία απονομή της δικαιοσύνης δεν αποτελεί απλώς ζήτημα ευκολίας, αλλά υψίστης σημασίας παράγοντα για την αποτελεσματική διεκδίκηση των δικαιωμάτων του πολίτη. Η αρχή αυτή είναι στενά συνυφασμένη και με ένα άλλο λόγο, επίσης σημαντικό για την απονομή της δικαιοσύνης, την ανάγκη διασφάλισης της τελεσιδικίας. .................................. .................................................. ...... Το απαύγασμα της νομολογίας κατατείνει στο ότι το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιδεικνύει υπέρμετρο ζήλο στην αποστέρηση του δικαιώματος του διαδίκου να ακουστεί στην υπόθεσή του, νοουμένου ότι αποκαλύπτει υπεράσπιση. Εντούτοις, το Δικαστήριο μπορεί, παρά ταύτα, να αρνηθεί να επανανοίξει την υπόθεση, εάν η διαγωγή του είναι τέτοια, ώστε να πλήττει το θεμέλιο της απονομής της δικαιοσύνης. ΄Οπου η διαγωγή του διαδίκου, ο οποίος εξαιτείται τον παραμερισμό εκδοθείσας απόφασης, είναι ασυγχώρητη, περιφρονητική μέχρι βαθμού καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας ή των δικαιωμάτων του αντιδίκου, το Δικαστήριο δύναται, ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, να αρνηθεί να παραμερίσει την απόφαση." Παρόμοια προσέγγιση υιοθετήθηκε και στην Mine&Quarry Services Ltd v. Γεωργίου
(1993)1 Α.Α.Δ. 26. ΄Εχει επισημανθεί ότι η ανεξήγητη αργοπορία είναι παράγων που ασκεί έντονα αρνητική επίδραση κατά του διαδίκου που παρέλειψε να κινηθεί με την πρώτη δυνατή ευκαιρία για να διεκδικήσει το δικαίωμα να ξανανοίξει την υπόθεση του. Το γεγονός πως ένας αιτητής δίνει απλώς κάποια εξήγηση, δεν συνιστά δικαιολογία. Ο αιτητής έχει το βάρος να αποδείξει ότι δικαιολογημένα καθυστέρησε να αποταθεί (Βλ. και MiloucaMotorTradingLtd ν. Κούρτης, Πολιτική ΄Εφεση 9686/8.8.97). Στη Μουγής ν. Σπανούδη, Πολιτική ΄Εφεση 8942/25.9.96 ο εφεσείων είχε αποταθεί για παραμερισμό της απόφασης 38 μήνες μετά την έκδοση της. Το σχετικό αίτημα είχε εξεταστεί και από τη σκοπιά του άρθρου 30.2 του Συντάγματος. Μετά την παράθεση του πιο πάνω αποσπάσματος από τη Phylactou (πιο πάνω) το Δικαστήριο συνέχισε ως εξής: "Ο παράγοντας της ταχείας απονομής της δικαιοσύνης που μνημονεύεται στη Phylactou (πιο πάνω) πηγάζει από ρητή συνταγματική επιταγή. Το άρθρο 30.2 του Συντάγματος το οποίο ορίζει ότι 'έκαστος, κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ... δικαιούται ανεπηρεάστου δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου ...'. ΄Εχει δε νομολογηθεί ότι το καθήκον για την εξασφάλιση του δικαιώματος που κατοχυρώνεται από το άρθρο 30.2 βαρύνει τις δικαστικές αρχές (Καυκαρής ν. Δημοκρατίας
(1990)2 Α.Α.Δ. 203, 222, Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1988)1 Α.Α.Δ. 257, Re Μαγκάκης, Αίτηση 161/90, 6.12.90, Re Παπανικολάου
(1991)1 Α.Α.Δ. 152). Το δικαίωμα του εφεσείοντα να ακουσθεί - το οποίο επικαλείται - διασφαλίζεται από το άρθρο 30.3 (β) και (γ) του Συντάγματος. Ωστόσο αυτό το δικαίωμα πρέπει να συμβαδίζει με το δικαίωμα της ακρόασης μέσα σε εύλογο χρόνο. Έχει δε νομολογηθεί ότι η απονομή της δικαιοσύνης μέσα σε εύλογο χρόνο, η οποία διασφαλίζεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος, συνιστά θεμελιώδες δικαίωμα του ανθρώπου και συγχρόνως εχέγγυο για τη διασφάλιση της λειτουργικότητας της δικαστικής εξουσίας(Αρέστη ν. Ηλία
(1991)1 Α.Α.Δ. 984, 988). Στον τομέα αυτό η νομολογία μας είναι ταυτόσημη με εκείνη του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων η οποία έχει διαμορφωθεί κατά την ερμηνεία του άρθρου 6
(1)της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων το οποίο αντιστοιχεί με το άρθρο 30.2 του Συντάγματος. Σύμφωνα λοιπόν με την νομολογία του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ο σκοπός της σχετικής διασφάλισης είναι να προστατεύσει τους διαδίκους από υπερβολικές διαδικαστικές καθυστερήσεις (Stogmuller v. Austria, Series A, Publications of the European Court of Human Rights, 1969, σελ. 40). Η διασφάλιση υπογραμμίζει την σπουδαιότητα απονομής της δικαιοσύνης χωρίς καθυστερήσεις οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία της (H. v. France, SeriesA, 162-A, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 58
(1989)). Παρόλο ότι μπορεί να λεχθεί ότι υπεύθυνοι για την πρόοδο της πολιτικής διαδικασίας είναι οι διάδικοι αυτό δεν απαλλάσσει τα δικαστήρια από την ευθύνη να διασφαλίσουν συμμόρφωση με το άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Union Alimentaria Sanders SA v. Spain, Series A, 157, Publications of the European Court of Human Rights, παραγ. 35
(1989)). .................................. .................................................. ............ Περαιτέρω, ο εφεσείων δεν έχει εξηγήσει με οποιοδήποτε τρόπο την καθυστέρηση του και την αδράνεια του, παρά τα διαβήματα που είχε λάβει ο εφεσίβλητος για την είσπραξη του εξ αποφάσεως χρέους. Θεωρούμε ότι η διαγωγή του εφεσείοντα, λεπτομέρειες της οποίας φαίνονται πιο πάνω, αποτελεί κατάφωρη περιφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου. Επανάνοιγμα της υπόθεσης λαμβανομένης υπόψη της καθυστέρησης στην καταχώρηση της αιτήσεως και της όλης διαγωγής του εφεσείοντα, θα αποτελούσε μέτρο υπονόμευσης της απονομής της δικαιοσύνης και της ανάγκης για ταχεία διεκπεραίωση των δικαστικών υποθέσεων. Περαιτέρω, θα παραβίαζε το συνταγματικό δικαίωμα του αντιδίκου για εκδίκαση της υπόθεσης του μέσα σε εύλογο χρόνο, θα έθετε σε κίνδυνο την αποτελεσματικότητα και αξιοπιστία των θεσμών της απονομής της δικαιοσύνης και θα τους εξέθετε σε χλευασμό. Δεν έχουμε εντοπίσει οποιοδήποτε σφάλμα στον τρόπο άσκησης της διακριτικής ευχέρειας του πρωτόδικου δικαστηρίου και η έφεση πρέπει να απορριφθεί." Στην υπόθεση Χριστάκης Πίττας v. Unigoods Trading Company Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ 1761, είχαν καταχωρηθεί 2 αιτήσεις παραμερισμού απόφασης από τον Εφεσείοντα-Εναγόμενο, η μία τρεις μήνες μετά την έκδοση της απόφασης και η δεύτερη 2 μήνες μετά την απόρριψη της πρώτης αίτησης, με την πρώτη αίτηση να έχει απορριφθεί λόγω παράλειψης του δικηγόρου του να εμφανιστεί. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση των εν λόγω αιτήσεων δεν είχε δικαιολογηθεί ικανοποιητικά. Κρίθηκε πρωτοδίκως -και θεωρήθηκε ορθή αυτή η δικαστική κρίση κατ' έφεση- ότι η εν λόγω συμπεριφορά συνιστούσε «κατά συρροή αδιαφορία η οποία, υπό τις συνθήκες, προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.» Το Δικαστήριο μπορεί να λάβει γνώση από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου που είναι ενώπιόν του ( Γεωργίου Kύπρος ν. Oργανισμού Xρηματοδοτήσεως Tραπέζης Kύπρου Λτδ (Aρ. 2),
(1999)1 Α.Α.Δ. 1938). Από το φάκελο της υπόθεσης του Δικαστηρίου φαίνεται ότι υπάρχουν αιτήσεις και καταβολή τελών για πιστό αντίγραφο απόφασης ημερομηνίας 27/5/2015, υποβληθείσα από «Σωτήρης Χαραλάμπους» στις 6/8/2015 και για γενική έρευνα και επιθεώρηση (του φακέλου) στις 22/9/2015. Ο Ενόρκως Δηλών αναφέρεται στην εν λόγω έρευνα εκ μέρους τoυ δικηγόρου του στην Ένορκή του Δήλωση. Σε άλλο σημείο του φακέλου της υπόθεσης, αν και χωρίς ημερομηνία, αλλά καταχωρημένο αμέσως μετά από την εκδοθείσα απόφαση, βρίσκεται διοριστήριο του δικηγορικού γραφείου Σωτήρης Χαραλάμπους & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε.από τους Εναγόμενους για να τύχουν υπεράσπισης στην παρούσα υπόθεση. Επιπλέον στο φάκελο φαίνεται ότι επιδόθηκε στις 14/12/2015 στους Εναγόμενους και στους διευθυντές τους, η Αίτηση 3/12/2015 για οικονομικη εξέτασή στους σε σχέση με την αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Λαμβάνω υπόψη επίσης τις επικοινωνίες που είχε με με τον κ. Πασενίδη, η κα Βαλανίδου, δικαστικη επιδότης, κάποιους μήνες προηγουμένως σε σχέση με το ένταλμα κατάσχεσης κινητών. Το να ασθενεί η μητέρα κάποιου προσώπου ή κάποιος άλλος στενός του συγγενής, θα μπορούσε να δικαιολογήσει κάπως τον αποσυντονισμό του σε σχέση με τις υπόλοιπές του δραστηριότητες. Ιδώμενη συνολικά όμως η υπό εξέταση περίπτωση, καταδεικνύει μία συνολική απαράδεκτη συμπεριφορά περιφρόνησης της διαδικασίας εκ μέρους των Εναγομένων. Ακόμη και να ισχύουν τα όσα αναφέρει ο κ. Πασενίδης για τη μητέρα του και για το συνεπαγόμενο αποσυντονισμό του, που είμαι διατεθειμένος να δεχτώ ότι ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, τα όσα ακολούθησαν (δηλαδή η ενημέρωση που είχε για την έκδοση απόφασης από τις 6/8/2015 όταν ζητήθηκε από τους δικηγόρους του αντίγραφο της απόφασης ή από τις 22/9/2015 όταν ζητήθηκε γενική έρευνα και επιθεώρηση του φακέλου ή ακόμα και από όταν συνομίλησε με τη δικαστική επιδότη και ως αναφέρει θυμήθηκε την επίδοση του Κλητηρίου την οποία ξέχασε, ή και από όταν επιδόθηκε στους Εναγόμενους η Αίτηση μηνιαίων δόσεων που αποδείκνυε το παλαιό της απόφασης και η όλη εν γένει συμπεριφορά των Εναγόντων που καταχώρησαν την αίτηση για παραμερισμό της απόφασης, σχεδόν 6 μήνες μετά που ζήτησαν μέσω των δικηγόρων τους αντίγραφο της απόφασης ή 4 και πλέον μήνες μετά από την επιθεώρηση του φακέλου από αυτούς ή και ένα μήνα μετά την επίδοση σε αυτούς της αίτησης για οικονομική εξέταση), καταδεικνύουν μία κατά συρροή αδιαφορία και περιφρόνηση της διαδικασίας και με οδηγούν στο να απορρίψω την αίτηση, χωρίς να είναι ανάγκη να εξετάσω το αν συνάγεται από το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης που υποστηρίζει την Αίτηση, η ύπαρξη συζητήσιμης υπεράσπισης. Η συμπεριφορά των Εναγομένων-Αιτητών και η τόσο μεγάλη καθυστέρηση στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης παραμερισμού, είναι ασύγγνωστη και ισοδυναμούσα με «κατά συρροή αδιαφορία η οποία, υπό τις συνθήκες, προσλαμβάνει μορφή καταφρόνησης της δικαστικής διαδικασίας και των δικαιωμάτων του αντιδίκου.». Ενόψει του πιο πάνω, η Αίτηση για παραμερισμό της απόφασης απορρίπτεται, χωρίς να κρίνω αναγκαίο να εξετάσω οτιδήποτε περαιτέρω, όπως οιοδήποτε άλλο λόγο Ένστασης ή όπως έχω προαναφέρει να εξετάσω το εάν διαφαίνεται συζητήσιμη υπεράσπιση για τους Εναγόμενους. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται εναντίον των Εναγόμενων- Αιτητών και υπέρ των Εναγόντων - Καθ'ων η Αίτηση. (Υπ.) ......... Ξ. Ξενοφώντος, Πρ. Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο