Αναφορικά με την FIONA WHELAN, Αρ. Αίτησης: 315/2015, 22/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A15 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΑΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΕΠΙΚΥΡΩΣΗΣ ΔΙΑΘΗΚΩΝ Αρ. Αίτησης: 315/2015 Αναφορικά με τον Περί Επικύρωσης Διαθηκών (Επανασφράγιση) Νόμο Κεφ. 192 και Αναφορικά με την FIONA WHELAN, τέως από την Ιρλανδία, αποβιώσασα --------------------------------------- Ημερ. 22/01/
- Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: κα Μασούρα για κ.κ. L.G. Zambartas LLC. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση, ζητείται διάταγμα επανασφράγισης του διατάγματος επικύρωσης της διαθήκης της αποβιώσασας FIONA WHELAN, που δόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας στις 17/10/
- Η αίτηση υποβάλλεται από τον κ. Γιώργο Ζαμπάρτα, πληρεξούσιο αντιπρόσωπο του Brendan Hugh Whelan από την Ιρλανδία, εκτελεστή της διαθήκης της πιο πάνω αποβιώσασας. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του αιτητή που συνοδεύει την αίτηση, η ρηθείσα αποβιώσασα απεβίωσε στο Δουβλίνο της Δημοκρατίας της Ιρλανδίας (Republic of Ireland) στις 19 Απριλίου 2014 όπου είχε και την κατοικία της. Αντίγραφο του πιστοποιητικού θανάτου επισυνάπτεται ως τεκμήριο Γ. Στις 07/06/2006 στο Δουβλίνο υπογράφτηκε από την αποβιώσασα η τελευταία της διαθήκη (βλ. τεκμήριο Β). Στις 17/10/2014 εκδόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας διάταγμα με το οποίο διορίζεται ο Brendan Hugh Whelan εκτελεστής της διαθήκης της αποβιώσασας. Πιστόν Αντίγραφο του εν λόγω διατάγματος επισυνάπτεται ως τεκμήριο Α. Κατά το χρόνο του θανάτου της, η πιο πάνω αποβιώσασα είχε περιουσία αξίας €159,700.00 στην Πάφο και συγκεκριμένα δύο διαμερίσματα στην περιοχή της Γεροσκήπου τα οποία αγοράστηκαν με αγοραπωλητήριο έγγραφο, ένα αυτοκίνητο και τραπεζικούς λογαριασμούς στην Alpha Bank Cyprus Ltd. H αίτηση επίσης, συνοδεύεται από σχετικά εγγυητήρια και ανάληψη υποχρέωσης και πιστοποιητικό για τα πληρωθέντα τέλη για το Διάταγμα Επικύρωσης της Διαθήκης καθώς επίσης και από σχετικό πληρεξούσιο έγγραφο. Επίσης, υπάρχουν οι σχετικές δημοσιεύσεις της αίτησης, τόσο στην Επίσημη Εφημερίδα όσο και σε μια εφημερίδα καθημερινής κυκλοφορίας. Ό,τι ενδιαφέρει στην παρούσα περίπτωση δεν είναι κατά πόσο πληρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις που τάσσουν οι Περί Επικυρώσεως Παραχωρητηρίων (Επανασφράγιση) Κανονισμοί Κεφ. 219 και κατά πόσο η αίτηση συνοδεύεται από τα απαραίτητα έγγραφα, αλλά κατά πόσο το διάταγμα του οποίου ζητείται η επανασφράγιση καλύπτεται από τις πρόνοιες του Περί Επικύρωσης Διαθηκών (Επανασφράγιση) Νόμου Κεφ.
- Συγκεκριμένα, κατά πόσο το διάταγμα ημερομηνίας 17/10/2014 που δόθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο της Ιρλανδίας (Republic of Ireland) μπορεί να επανασφραγιστεί στην Κύπρο δυνάμει των προνοιών του Κεφ.
- Το Δικαστήριο έθεσε το πιο πάνω ζήτημα στη συνήγορο του αιτητή, η οποία προέβηκε σε γραπτή αγόρευση για το ζήτημα αυτό. Η αγόρευση της έχει μελετηθεί, λαμβάνεται υπόψη και δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε αυτή. Αρκεί να αναφερθεί ότι είναι η θέση της ότι στον όρο «κτήσεις της Αυτής Μεγαλειότητας» στον Νόμο περιλαμβάνει και ημι-ανεξάρτητα κράτη, που βρίσκονταν υπό βρεττανική Κυριαρχία και περιελάμβανε μεταξύ άλλων και το Ιρλανδικό Ελεύθερο Κράτος, γνωστό ως Ιρλανδία. Η εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση διαταγμάτων επανασφράγισης διατάγματος επικύρωσης διαθήκης που εκδίδεται από Δικαστήριο άλλης χώρας περιέχεται και παρέχεται από το Κεφ. 192 καθώς επίσης αναφέρονται και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται. Συγκεκριμένα, τα άρθρα 3 και 4 του Κεφ. 192 έχουν ως ακολούθως: «
- Όταν Δικαστήριο Επικύρωσης διαθηκών σε οποιοδήποτε µέρος των κτήσεων της Αυτής Μεγαλειότητας, ή Βρεττανικό ∆ικαστήριο σε αλλοδαπή χώρα, έχει παραχωρήσει, είτε πριν από είτε µετά τη θέσπιση του Νόµου αυτού, επικύρωση διαθήκης ή έγγραφα διαχείρισης αναφορικά µε την περιουσία αποβιώσαντος προσώπου, η επικύρωση διαθήκης ή έγγραφα διαχείρισης που παραχωρήθηκαν µε τον τρόπο αυτό δύνανται, κατόπι προσαγωγής και κατάθεσης αντιγράφου αυτών σε Επαρχιακό Δικαστήριο, να σφραγισθούν µε τη σφραγίδα του Δικαστηρίου αυτού, και τοιουτοτρόπως έχουν την ίδια ισχύ και αποτέλεσµα, και την ίδια εφαρµογή στη Δηµοκρατία ωσάν να είχαν παραχωρηθεί από το Δικαστήριο αυτό.
- Το Δικαστήριο πριν από τη σφράγιση επικύρωσης διαθήκης ή εγγράφων διαχείρισης βάσει του Νόµου αυτού, θα ικανοποιείται— (α) ότι έχει καταβληθεί ο φόρος κληρονοµιάς για το µέρος της περιουσίας (αν υπάρχει), που υπόκειται σε φόρο κληρονοµιάς στη ∆ηµοκρατία· και (β) στην περίπτωση εγγράφων διαχείρισης, ότι έχει δοθεί ως ασφάλεια επαρκές ποσά για να καλύψει την περιουσία, αν υπάρχει, στη Δηµοκρατία στην οποία αναφέρονται τα έγγραφα διαχείρισης, και δύναται να απαιτεί τέτοια µαρτυρία, αν υπάρχει, όπως κρίνει αναγκαίο σχετικά µε την κατοικία του αποβιώσαντος προσώπου.» Όπως προκύπτει από τις πρόνοιες του άρθρου 3 ανωτέρω, το διάταγμα του οποίου ζητείται η επανασφράγιση, θα πρέπει να έχει εκδοθεί από Δικαστήριο Επικύρωσης Διαθηκών σε οποιοδήποτε µέρος των κτήσεων της Αυτής Μεγαλειότητας, ή Βρεττανικό Δικαστήριο σε αλλοδαπή χώρα. Στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του Κεφ. 192, ο όρος "Βρεττανικό ∆ικαστήριο σε αλλοδαπή χώρα" σηµαίνει οποιοδήποτε Βρεττανικό ∆ικαστήριο που έχει δικαιοδοσία έξω από τις κτήσεις της Αυτής Μεγαλειότητας σύµφωνα µε ∆ιάταγµα εν Συµβουλίω είτε εκδόθηκε βάσει οποιουδήποτε Βρεττανικού Νόµου είτε διαφορετικά ενώ ο όρος "κτήσεις της Αυτής Μεγαλειότητας" περιλαµβάνει οποιοδήποτε Βρεττανικό προτεκτοράτο ή προστατευόµενο κράτος και οποιοδήποτε έδαφος αναφορικά µε το οποίο εντολή εκ µέρους της Κοινωνίας των Εθνών έχει γίνει αποδεκτή από την Αυτής Μεγαλειότητα· Στον Περί Ερμηνείας Νόμο Κεφ. 1 συναντάται η ακόλουθη ερμηνεία του όρου Αυτής Μεγαλειότητας "Αυτού Μεγαλειότης" ή "Αυτής Μεγαλειότης", "ο Βασιλεύς" ή "η Βασίλισσα" ή "το Στέµµα" σηµαίνει την Αυτού Μεγαλειότητα το Βασιλέα, ή την Αυτής Μεγαλειότητα τη Βασίλισσα, εκάστοτε Ηγεµόνες του Ηνωµένου Βασιλείου και άλλων Βασιλείων και Επικρατειών της Κοινοπολιτείας, και περιλαµβάνει προγόνους και τους κληρονόµους και διαδόχους τέτοιου Βασιλέα ή Βασίλισσας. Στην παρούσα περίπτωση, είναι προφανές ότι το διάταγμα του οποίου ζητείται η επανασφράγιση δεν εκδόθηκε από Βρεττανικό Δικαστήριο ούτε από ένα τέτοιο Δικαστήριο (Βρεττανικό) που έχει δικαιοδοσία έξω από τις κτήσεις της Αυτής Μεγαλειότητας ούτε κάτι τέτοιο προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου με την αίτηση. Εκείνο το οποίο θα πρέπει να εξεταστεί είναι κατά πόσο η Δημοκρατία της Ιρλανδίας εμπίπτει στον όρο ¨κτήσεις της Αυτής Μεγαλειότητας όπως ερμηνεύεται ανωτέρω και συγκεκριμένα κατά πόσο αποτελεί έδαφος αναφορικά με το οποίο εντολή εκ μέρους της Κοινωνίας των Εθνών έχει γίνει αποδεκτή από την Αυτής Μεγαλειότητα. Τέτοια μαρτυρία δεν έχει προσκομιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου ούτε καταδεικνύεται κάτι τέτοιο. Να σημειωθεί ότι η Κοινωνία των Εθνών (League of Nations) έχει διαλυθεί από το 1946 και αντικαταστάθηκε από τον σημερινό Ο.Η.Ε. (βλ. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος, Λαρούς, Μπριττάνικα, Τόμος 34 σελ.239-241). Επίσης, να σημειωθεί ότι η Δημοκρατία της Ιρλανδίας η οποία ιδρύθηκε το 1922, αποχώρησε από την Κοινοπολιτεία το 1948 με Νόμο που ψηφίστηκε στη Βουλή (βλ. Εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος, Λαρούς, Μπριττάνικα, Τόμος 30, σελ.127). Εκείνο το οποίο διαφαίνεται από τα πιο πάνω, είναι ότι βρισκόμαστε αντιμέτωποι με ένα απαρχαιωμένο Νόμο ο οποίος θεσπίστηκε με σκοπό ουσιαστικά να καλύπτει τέτοιου είδους διατάγματα και τα οποία να αναγνωρίζονται όταν εκδίδονταν από τις αποικίες της Μεγάλης Βρεττανίας και μέλη της Κοινωνίας των Εθνών, την εντολή του οποίου η Αυτή Μεγαλειοτάτη έκανε αποδεχτή. Η διάσωση του Νόμου αυτού και η πρακτική που ακολουθείτο μετέπειτα ήταν να εφαρμόζεται σε διατάγματα τα οποία εκδίδονταν από χώρες της Κοινοπολιτείας, στην οποία η Ιρλανδία δεν είναι μέλος. Το συμπέρασμα από τα πιο πάνω είναι ότι το διάταγμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιρλανδίας δεν καλύπτεται από το Νόμο και δεν μπορεί να επανασφραγιστεί. Και το πλέον οξύμορο είναι ότι το εν λόγω διάταγμα εκδόθηκε από μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης στην οποία γίνεται προσπάθεια ενοποίησης του δικαστικού χώρου με τη θέσπιση διάφορων Κανονισμών για την αμοιβαία αναγνώριση και εκτέλεση αποφάσεων και διαταγμάτων που εκδίδονται από τα κράτη μέλη (βλ. Ε.Κ. 1215/2012). Θα πρέπει να αναφερθεί όμως, ότι με τη θέσπιση του Κανονισμού 650/2012 το πρόβλημα αυτό έχει ξεπεραστεί αφού ενοποιείται το κληρονομικό δίκαιο στην Ευρωπαϊκη Ένωση, για χώρες φυσικά που έχουν ενταχθεί σε αυτόν, αφού φαίνεται το Ηνωμένο Βασίλειο και η Ιρλανδία να μην το έχουν πράξει μέχρι στιγμής. Ως εκ τούτου η αίτηση δεν μπορεί να εγκριθεί και απορρίπτεται. Πιστόν Αντίγραφο (Υπ.)............ Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο