Παναγιώτα Μαρμαρά ν. Χριστόδουλου Πιττάκα, Αρ. Aγ.: 769/2004, 18/1/2016

(1)/06, στο άρθρο 42 του Ν.14/60, στον Περί Καταδολίευσης των εκ Δικαστικής Αποφάσεως Πιστωτών Νόμο 60

(1)/2008 και στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαταγή 48, Θεσμοί 1, 3 και Διαταγή 59, Θ.34 και

1. Συνοδεύεται δε από την ένορκη δήλωση κάποιας κας Σούλας Σταυρινίδου, υπαλλήλου του δικηγόρου της αιτήτριας, με την οποία βεβαιώνεται η πιο πάνω οφειλή του καθ' ού η αίτηση και ότι αυτός κανένα ποσό πλήρωσε μέχρι σήμερα καθώς επίσης και η ικανότητα του καθ' ού η αίτηση να την αποπληρώσει με μηνιαίες δόσεις της τάξης των €1,
2. Ο καθ' ού η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση, προβάλλοντας το λόγο ότι είναι συνταξιούχος εναντίον του οποίου υπάρχουν ήδη δύο αποφάσεις μετά από αίτηση έρευνας εναντίον του και τα ποσά που έχει διαταχθεί να πληρώνει υπερβαίνουν κατά πολύ την σύνταξη που λαμβάνει ή διαφορετικά έλλειψη εισοδήματος. Με σχετική του ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει, αναφέρει ότι είναι συνταξιούχος εκπαιδευτικός και λαμβάνει σύνταξη ύψους €2,267,43 και επισυνάπτει σχετική κατάσταση από το Γενικό Λογιστήριο. Συνεχίζοντας, αναφέρει ότι στην Αγ. Αρ. 1108/2005 εκδόθηκε διάταγμα εναντίον του για καταβολή του ποσού των £1,500 μηνιαίως ενώ στην Αγ. Αρ. 430/2005 διάταγμα για το ποσό των £500 μηνιαίως. Επισυνάπτει στην ένσταση του τις αιτήσεις έρευνας στις πιο πάνω αγωγές, όχι όμως τα σχετικά διατάγματα. Δεν έχει, συνεχίζει, οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία ούτε αυτοκίνητο και έχει δάνεια στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δασκάλων Κύπρου Λτδ ύψους £302.687,94 τα οποία δεν πληρώνει διότι πρέπει να πληρώνει τα ποσά που ανέφερε ανωτέρω, τα οποία και πάλι αδυνατεί να τα πληρώνει ολόκληρα αλλά μόνο μέρος τους γιατί το άθροισμα τους υπερβαίνει τη σύνταξη του. Περαιτέρω, αναφέρει ότι ζει στην οικία η οποία είναι επ' ονόματι της συζύγου του και η οποία τον συντηρεί. Πέραν των πιο πάνω, αναφέρει ότι αν και τα πιο πάνω διατάγματα μηνιαίων δόσεων έχουν λήξει, ουσιαστικά δεν έχουν λήξει καθότι δεν υπήρξε σταθερός στις πληρωμές του σε αυτά. Επίσης, αναφέρει ότι επειδή ίσως να περιήλθε στην αντίληψη της αιτήτριας τυχόν σύναψη συμβάσεων ενοικίασης και/ή άλλως πως ακινήτων, από την 01/07/2012 είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της συζύγου του Αγγελικής Πιττάκα αναφορικά με μερίδιο της σε τεμάχιο γης υπ' αριθμό τεμαχίου 360, αρ. εγγραφής 3718 Φ/ΣΧ. 51/100602 στην οδό Πέλαπαῒς αρ. 27 στο οποίο μερίδιο έχει ανεγερθεί η πολυκατοικία Αγγελική Court με άδεια οικοδομής 416/07 Κ
3. Τελειώνοντας, αναφέρει ότι δεν είναι σε θέση να καταβάλλει στην αιτήτρια οποιονδήποτε ποσό και ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ο καθ' ού η αίτηση εξετάστηκε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου και υιοθέτησε την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση. Αντεξετάστηκε επίσης από το συνήγορο της αιτήτριας και έδωσε τις θέσεις του για τα διάφορα ζητήματα τα οποία του τέθηκαν. Περαιτέρω, του υποβλήθηκαν και από το Δικαστήριο κάποιες διευκρινιστικές ερωτήσεις σε σχέση με τα τρέχοντα έξοδα του. Ολόκληρη η μαρτυρία του καθ' ού η αίτηση που προέκυψε κατά την προφορική του κατάθεση ενώπιον του Δικαστηρίου είναι καταγραμμένη στα πρακτικά, λαμβάνεται υπόψη και θα αναφερθώ κατωτέρω σε αυτή. Οι αρχές βάσει των οποίων το Δικαστήριο εκδικάζει τέτοιες αιτήσεις έχουν αναφερθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανώτατου Δικαστηρίου. Από αυτές προκύπτουν οι παρακάτω αρχές:

(1). Η διαδικασία της εξέτασης του οφειλέτη χρέους με βάση το Μέρος VIII του Κεφ. 6 έχει ανακριτικό χαρακτήρα και αποβλέπει στην παροχή ευχέρειας στο Δικαστήριο μετά τη διεξαγωγή της αναγκαίας έρευνας σχετικά με τα οικονομικά μέσα του χρεώστη κατά πόσον ο τελευταίος είναι σε θέση να αποπληρώσει το χρέος του με δόσεις ή μέσω άλλου προβλεπόμενου διατάγματος (βλ. Φλαγκοφάς ν. Αταλέζα Λτδ

(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 686).

(2). Όλα τα αναγκαία στοιχεία πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου για να μπορέσει να αποφασίσει κατά πόσο δικαιολογείται η έκδοση διατάγματος (βλ. Soteriades v. Koutsiou

(1970)1 CLR 24).

(3). Η οικονομική ευχέρεια για την αποπληρωμή χρέους με δόσεις συναρτάται άμεσα με τις ανάγκες του χρεώστη και της οικογένεια του για αξιοπρεπή διαβίωση. Αυτές περιλαμβάνουν τη στέγαση, τη διατροφή, την ιατρική περίθαλψη, τη μόρφωση των παιδιών εάν υπάρχουν, κάποια ευχέρεια για την κοινωνική διακίνηση του χρεώστη και κάποιο περιθώριο για την αντιμετώπιση εκτάκτων δαπανών (βλ. Φλαγκοφάς (ανωτέρω) και Παναγιώτου ν. Μ. Μιχαήλ

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422).

(4). Ο επακριβής καθορισμός του ποσού επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου.

(5). Δεν είναι ανεκτή η δημιουργία υποχρεώσεων - εκτός από κάλυψη ουσιαστικών αναγκών του χρεώστη και της οικογένειας του - και η μεταγενέστερη επίκληση τους ως δικαιολογία για την ανικανότητα χρεώστη να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Anestos A. Kokoni v. Ioannides

(1963)CLR 468).

(6). Δαπάνες για τσιγάρα, ποτά, διασκέδαση, καφενεία κλπ. θεωρούνται ως μη αναγκαία έξοδα (βλ. Soteriades v. Koutsiou (πιο πάνω), Chrysostomou v. Athanasiou

(1981)1 CLR 669, Σάββα ν. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ ( Πολ.Έφ. 9542, ημερ. 20.6.97).

(7). Σε περίπτωση φυσικών προσώπων, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη το μισθό και τα εισοδήματα του χρεώστη, τις προσωπικές και οικογενειακές του ανάγκες και διατάσσει πληρωμή ποσού, το οποίο είναι περίσσευμα από το μισθό του μετά την αφαίρεση εύλογου αναγκαίου ποσού για τη συντήρηση του και των εξαρτωμένων του (βλ. Gesico v. J.K. Video

(1991)1 Α.Α.Δ. 134).

(8). Δεν εκδίδεται διαταγή για πληρωμή χρέους με μηνιαίες δόσεις εάν η διαταγή αυτή επηρεάζει τις ουσιαστικές ανάγκες του ιδίου και της οικογένειας του.

(9). Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων έστω και εάν τη δεδομένη στιγμή ο εναγόμενος δεν εργάζεται, δεδομένου ότι έχει τέτοια δυνατότητα, αλλά το μόνο που λείπει είναι η αναγκαία βούληση (βλ. Σάββα ν. Λαική Κυπριακή Τράπεζα (Χρημ.) Λτδ (πιο πάνω) Παναγιώτου ν. Μιχαήλ

(1998)1 (Α) Α.Α.Δ.422).

(10). Χρέη για τα οποία δεν υπάρχει διαταγή μηνιαίων πληρωμών ή μεταγενέστερα του δικαστικού χρέους αποφάσεις δεν έχουν προτεραιότητα απέναντι στο εξ αποφάσεως χρέος (βλ. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου

(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 1034).

(11). Η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συνάπτεται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας. Η αξιοπιστία της δικαιοσύνης εξαρτάται από την αποτελεσματικότητα της. Διαφορετικά δημιουργείται δυσπιστία για την αποστολή της με ανάλογες διαβρωτικές επιπτώσεις. Τα προβλεπόμενα μέσα αναγκαστικής εκτέλεσης δεν πρέπει να καταντούν ατελέσφορα, εκτός στις απόλυτα δικαιολογημένες περιπτώσεις. Πρέπει να εξισορροπείται η ανάγκη εκτέλεσης των δικαστικών αποφάσεων με την προοπτική αξιοπρεπούς διαβίωσης του ανθρώπου στο πλαίσιο του κράτους δικαίου (βλ. Εθνική Τράπεζα τα Ελλάδος Α.Ε. ν. Μ. Κωνσταντίνου (πιο πάνω)). Στην παρούσα υπόθεση, κρίση μου είναι ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν ήταν ειλικρινής και δεν ανέφερε στο Δικαστήριο την αλήθεια. Προσπάθεια του ήταν να αποφύγει την πληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους του διότι όπως αφέθηκε να εννοηθεί ή διαφάνηκε από τη μαρτυρία του ο ίδιος για κάποιους λόγους δεν συμφωνεί με αυτό και το ύψος του. Προσπάθησε να κρυφτεί πίσω από τα διατάγματα μηνιαίων δόσεων τα οποία ισχυρίστηκε ότι υπάρχουν εναντίον του και παρόλο που έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την έκδοση τους, αυτός δεν τα έχει εξοφλήσει ακόμη ούτε έχει παρουσιάσει οποιαδήποτε άλλα στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι αυτός συμμορφώνεται με αυτά και ποιο ποσό πλήρωσε μέχρι σήμερα. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι έχει χρέη στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δασκάλων Κύπρου Λτδ χωρίς επίσης να παρουσιάσει οποιαδήποτε στοιχεία και ότι ούτε και αυτά μπορεί να τα εξοφλήσει. Ακόμη και το ποσό της ίδιας της σύνταξης που λαμβάνει προσπάθησε να το μειώσει λέγοντας ότι για κάποιο χρονικό διάστημα αυτό ήταν μόνο €300 χωρίς να μπορεί να εξηγήσει και δικαιολογήσει τη θέση του αυτή. Όταν επίσης ερωτάται να εξηγήσει τα τρέχοντα έξοδα του και πώς δαπανάται το ποσό αυτό το οποίο λαμβάνει μηνιαίως, δεν έδωσε μια εικόνα στο Δικαστήριο λέγοντας ότι δεν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό διατροφής μηνιαίως διότι συντηρείται από τη γυναίκα του και τις κόρες του, δεν έχει έξοδα ένδυσης και υπόδησης διότι δεν αγοράζει, το λογαριασμό τηλεφώνου τον πληρώνει η κόρη του, το αυτοκίνητο που οδηγεί είναι της γυναίκας του και ότι είναι αυτή που καταβάλλει τα έξοδα βενζίνης. Γενικά, η προσπάθεια του καθ' ου η αίτηση να αποφύγει την καταβολή του εξ' αποφάσεως χρέος του ήταν εμφανής κατά τη μαρτυρία του και τις αναφορές του. Παρά ταύτα η μοναδική μαρτυρία που βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του καθ' ού η αίτηση είναι αυτή του ιδίου. Εκείνο το οποίο προκύπτει από τη μαρτυρία του και την ένορκη δήλωση του που συνοδεύει την ένσταση του και μπορεί να ληφθεί υπόψη, είναι ότι ο καθ' ού η αίτηση είναι ηλικίας 65 ετών, συνταξιούχος εκπαιδευτικός και έχει μηνιαία σύνταξη ύψους €2,267.

1. Η θέση του αυτή δεν έτυχε αμφισβήτησης και αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων. Πέραν των πιο πάνω, δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη οτιδήποτε άλλο ανέφερε σε σχέση με τα έξοδα και γενικότερα τις υποχρεώσεις του καθότι όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω, επί αυτών δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο. Το κύριο σημείο το οποίο πρόβαλε ο καθ' ού η αίτηση για την αδυναμία καταβολής οποιουδήποτε μηνιαίου ποσού στα πλαίσια της παρούσας υπόθεσης, είναι ότι έχει άλλα δύο διατάγματα μηνιαίων δόσεων τα οποία ξεπερνούν τις μηνιαίες του απολαβές και αδυνατεί να πληρώνει οποιοδήποτε ποσό για την παρούσα υπόθεση. Έχουν κατατεθεί εκ συμφώνου ενώπιον του Δικαστηρίου τα τεκμήρια 1 -
2. Όσον αφορά την Αγ. Αρ. 430/05 Ε.Δ.Πάφου, σε αυτή φαίνεται να εκδόθηκε απόφαση εναντίον του καθ' ού η αίτηση στις 05/04/2005 στην απουσία του για το ποσό των £50,000 πλέον τόκο προς 9% το χρόνο από 30/12/1995 μέχρι εξόφλησης πλέον τα έξοδα £529,50 πλέον τόκο προς 8% το χρόνο από 16/02/2005 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. (βλ. τεκμήριο 1). Επίσης, στις 21/06/2005 εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων ύψους £400 από 01/07/2005 μέχρι εξόφλησης πλέον το ποσό των £191,50 έξοδα της αίτησης πλέον τόκους προς 8% ετησίως από 20/05/2005 μέχρι εξόφλησης. Επίσης, με βάση το τεκμήριο 4 φαίνεται ότι εκδόθηκε στις 29/05/2006 απόφαση εναντίον του για το ποσό των £30,000 πλέον τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού αυτού από 30/09/1987 μέχρι εξοφλήσεως πλέον £588,50 σεντ έξοδα της αγωγής πλέον τόκους προς 8% από 29/05/2006 μέχρι εξόφλησης πλέον Φ.Π.Α. Περαιτέρω, προκύπτει ότι στις 30/05/2007 εκ συμφώνου εκδόθηκε διάταγμα μηνιαίων δόσεων ύψους £1,500 για την πιο πάνω υπόθεση από 01/07/2007 μέχρι εξόφλησης πλέον £240 έξοδα της αίτησης πλέον Φ.Π.Α. Επειδή κατά την αντεξέταση του καθ' ου η αίτηση, αμφισβητήθηκε η γνησιότητα των πιο πάνω αποφάσεων και διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων, με την έννοια ότι ο καθ' ου η αίτηση δεν οφείλει τα πιο πάνω ποσά και ότι σκοπίμως έγιναν οι εν λόγω αγωγές και εκδόθηκαν τα πιο πάνω διατάγματα μηνιαίων δόσεων με σκοπό την αποφυγή της οφειλής του στην παρούσα υπόθεση, θα πρέπει να ξεκαθαριστεί ότι το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, δεν μπορεί να τα ακυρώσει θεωρώντας τα ως πράξεις καταδολιευτικές εναντίον της αιτήτριας. Πρόκειται για δικαστικές αποφάσεις και διατάγματα μηνιαίων δόσεων τα οποία δεν έχουν ακυρωθεί ή προκύψει με άλλο τρόπο να λήφθηκαν δόλια και κατόπιν συμπαιγνίας. Ακόμη και να μπορούσαν να θεωρηθούν ως επιβαρύνσεις επί της περιουσίας του καθ' ού η αίτηση, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 91Γ του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, πάλι δεν θα μπορούσε να εξεταστεί η εγκυρότητα τους στα πλαίσια της παρούσας αίτησης, λαμβάνοντας υπόψη το αιτητικό της και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει και το γεγονός ότι δεν βρίσκονται στο Δικαστήριο όλα τα αναγκαία μέρη (βλ. Χρίστος Χριστοφόρου v. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Ακακίου

(2008)1Α Α.Α.Δ. 708). Άλλωστε κάτι τέτοιο δεν φαίνεται να προωθήθηκε στο Δικαστήριο από τον συνήγορο της αιτήτριας, ο οποίος περιορίστηκε στην έκδοση διατάγματος μηνιαίων δόσεων. Το γεγονός και μόνο όμως ότι υπάρχουν τα πιο πάνω διατάγματα μηνιαίων δόσεων εναντίον του καθ' ού η αίτηση, δεν σφραγίζει και το αποτέλεσμα της παρούσας αίτησης. Ο καθ' ού η αίτηση θα πρέπει να παρουσιάσει στο Δικαστήριο επαρκή στοιχεία και να πείσει ότι τα εν λόγω διατάγματα αποτελούν σταθερό μηνιαίο έξοδο του το οποίο θα πρέπει να υπολογιστεί από το Δικαστήριο κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας κατά πόσο αυτός είναι σε θέση να καταβάλλει οποιοδήποτε μηνιαίο ποσό για εξόφληση της παρούσας απόφασης που υπάρχει εναντίον του (βλ. Βασιλειάδης v. Τσουρής

(2007)1Α Α.Α.Δ. 43). Παρά το γεγονός ότι δεν θα μπορούσε να εξεταστεί η γνησιότητα των οφειλών του καθ' ού η αίτηση όπως προκύπτουν από τις πιο πάνω δικαστικές αποφάσεις που ανέφερε, εντούτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι αυτές εγείρουν κάποια ερωτηματικά. Αρκεί να αναφερθεί ότι όπως έχει προκύψει κατά την αντεξέταση του καθ' ού η αίτηση, ο ενάγοντας στην Αγ. Αρ. 430/05 είναι ο σύζυγος της κόρης του και γαμπρός του, δεν αντιμετωπίζουν οποιαδήποτε οικογενειακά προβλήματα, και η οφειλή του προς αυτόν προέκυψε δυνάμει γραμματίου για χρήματα που του δάνεισε. Ο δε ενάγοντας στην Αγ. Αρ. 1108/06 είναι φίλος του ενάγοντα και σε αυτήν την περίπτωση η οφειλή του προς αυτόν προέκυψε δυνάμει γραμματίου για χρήματα που του δάνεισε και ούτε έχει διαφανεί να έχουν κακές σχέσεις μεταξύ τους. Και στις δύο περιπτώσεις είπε ότι το συνολικό ποσό των £80,000 που δανείστηκε και από τους δύο το χρησιμοποίησε για να ανεγείρει πολυκατοικία. Να σημειωθεί ότι ο καθ' ού σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του είπε ότι γι αυτό το σκοπό έχει συνάψει δάνεια με τραπεζικούς οργανισμούς στους οποίους έχει οφειλές και δεν εξήγησε με ποιο τρόπο προέκυψε η ανάγκη για να δανειστεί και αυτά τα χρήματα από τον γαμπρό και φίλο του. Περαιτέρω, ανέφερε ότι και στις δύο περιπτώσεις πήγε μαζί με τους ενάγοντες στους δικηγόρους που του κίνησαν αγωγή, ο ίδιος παραδέχτηκε την οφειλή του γι αυτό δεν εμφανίστηκε στη διαδικασία και ακολούθως δέχθηκε διατάγματα μηνιαίων δόσεων ως φαίνονται στα σχετικά τεκμήρια τα οποία υπερβαίνουν τις μηνιαίες του απολαβές. Επίσης, ο ίδιος είπε ότι κατέβαλε και τα δικηγορικά έξοδα των εν λόγω αγωγών. Αρνήθηκε ότι όταν επισκέφθηκε τους δικηγόρους για να του κινήσουν αγωγή, εκείνη την ώρα ετοίμασαν και τα γραμμάτια και είπε ότι αυτά ήταν από πριν χωρίς όμως να διευκρινίζει από πότε. Να σημειωθεί ότι τα ποσά τα οποία επιδικάστηκαν εναντίον του φέρουν τόκο, στην μεν Αγ. Αρ. 430/05 από 30/12/1995, στη δε Αγ. Αρ. 1108/06 από τις 30/09/1987, στοιχεία που εγείρουν διάφορα ερωτηματικά σε σχέση με το πότε προέκυψε η οφειλή, το σκοπό που χρειάστηκε τα χρήματα αυτά και ποιά σχέση είχε με τους εκεί ενάγοντες. Περαιτέρω, ανέφερε ότι ο ίδιος συμφώνησε να εγερθούν αγωγές εναντίον του γιατί είναι τίμιος και ήθελε να τους εξοφλήσει και αυτοί να είναι κατοχυρωμένοι. Δεν θα επεκταθώ άλλο στο ζήτημα αυτό και ούτε πρόθεση μου είναι να αμφισβητήσω την ύπαρξη και εγκυρότητα των εν λόγω αποφάσεων και διαταγμάτων μηνιαίων δόσεων όπως έχει αναφερθεί και ανωτέρω τα οποία αποδέχομαι ότι υπάρχουν. Θα προχωρήσω να εξετάσω τελικά τί γίνεται με αυτές τις οφειλές του και κατά πόσο ο ίδιος τηρεί τα διατάγματα μηνιαίων δόσεων που εκδόθηκαν εναντίον του και αν οι εν λόγω ενάγοντες απαιτούν τα χρήματα τους από αυτόν. Στα σημεία αυτά ο καθ' ού η αίτηση δεν έπεισε ούτε παρουσίασε επαρκή στοιχεία που να καταδεικνύουν ότι πλήρωσε ή πληρώνει οποιαδήποτε ποσά μηνιαίως έναντι αυτών των δικαστικών αποφάσεων και μηνιαίων διαταγμάτων. Πλήρωσε λίγα χρήματα το πρώτο χρόνο έκδοσης τους είπε χωρίς να διευκρινίζει τι ποσά αφορούσαν και ούτε παρουσίασε οποιαδήποτε άλλα στοιχεία ή αποδείξεις για αυτά τα χρήματα που κατέβαλε. Πέραν τούτου, είπε ότι σταμάτησε να πληρώνει για τα διατάγματα αυτά διότι πληρώνει σε άλλα δάνεια που έχει, που πάλι δεν παρουσίασε οποιαδήποτε στοιχεία γι αυτά και πόσα καταβάλει κάτι που θα αναφερθώ κατωτέρω, και όποτε μπορεί καταβάλει και σε αυτά. Τα πιο πάνω τα οποία ανέφερε δεν πείθουν ότι ο καθ' ού η αίτηση καταβάλει ή προσπαθεί να καταβάλει και να τηρεί τα διατάγματα μηνιαίων δόσεων που εκδόθηκαν εναντίον του στις πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές που επικαλέστηκε. Πέραν τούτου, αξίζει να σημειωθεί ότι παρά το ότι δεν τηρεί τα εν λόγω διατάγματα, σύμφωνα με την εκδοχή του, οι ενάγοντες κανένα μέτρο έχουν λάβει εναντίον του για είσπραξη των οφειλομένων δόσεων παρά το ότι έχει παρέλθει μεγάλο χρονικό διάστημα από την ημερομηνία έκδοσης τους. Ούτε παρουσιάστηκε οτιδήποτε άλλο που να καταδεικνύει ότι οι ενάγοντες στις εν λόγω αγωγές έχουν απαίτηση για τα εν λόγω οφειλόμενα προς αυτούς ποσά. Επίσης, προκύπτει από τις αναφορές του καθ' ού ότι ο ενάγοντας στην Αγ. Αρ. 430/05 κίνησε την αγωγή για να είναι εξασφαλισμένος και ότι σε περίπτωση που δεν τον εξοφλήσει τότε θα δικαιούται περισσότερο μερίδιο από την οικογενειακή περιουσία και θα εξοφληθεί με διαφορετικό τρόπο. Να σημειωθεί επίσης, ότι στην Αγ. Αρ. 1108/06 το τεκμήριο 5 που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο είναι το πρακτικό του Δικαστηρίου με το οποίο ο καθ' ού η αίτηση διατάχθηκε να πληρώνει μηνιαίως το ποσό των £1,500 αφού ούτε καν ζητήθηκε από τον ενάγοντα να συνταχθεί το εν λόγω διάταγμα. Λαμβάνοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και τα υπόλοιπα που ανέφερε ο καθ' ού η αίτηση κρίνω ότι δεν μπορώ να αποδεχτώ τις θέσεις του σε σχέση με το ζήτημα αυτό και ότι τα εν λόγω διατάγματα μηνιαίων δόσεων αποτελούν μηνιαίο του έξοδο. Άλλωστε ο ίδιος δεν επικαλέστηκε κάτι τέτοιο κατά την προφορική του μαρτυρία, αφού είπε ότι δεν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό γι αυτά και ότι το πράττει όποτε μπορεί. Πέραν τούτου, ο καθ' ού η αίτηση δεν έπεισε ούτε έδωσε οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες για άλλα τρέχοντα μηνιαία έξοδα τα οποία έχει ούτε προώθησε οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό. Όσον αφορά τα μηνιαία έξοδα διατροφής του είπε ότι δεν υπάρχουν διότι συντηρείται από τη γυναίκα του και ότι τρώει στις κόρες του. Δεν έχει είπε έξοδα ένδυσης και υπόδησης ούτε οποιαδήποτε έξοδα για φάρμακα. Παρόλο που ανέφερε ότι πάσχει από διαβήτη είπε ότι δεν λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Τα έξοδα του τηλεφώνου του ύψους €10 μηνιαίως είπε ότι τα καταβάλει η κόρη του ενώ για τα έξοδα βενζίνης του αυτοκινήτου που οδηγεί, ότι αυτά τα πληρώνει η γυναίκα του της οποίας το αυτοκίνητο ανήκει. Παρά τις εν λόγω αναφορές του, σε κάποιο στάδιο κατά τη μαρτυρία του είπε ότι είναι σε διάσταση με τη σύζυγο του εδώ και τρία χρόνια και ότι ενοικιάζει διαμέρισμα χωρίς πάλι να αναφέρει το μηνιαίο ενοίκιο αυτού και ότι και αυτό το έξοδο, κατ' αυτόν, το επωμίζεται η κόρη του. Όλα τα ανωτέρω που ανέφερε στο Δικαστήριο είναι αντιφατικά και συγκρούονται και με ισχυρισμούς που προβάλλει στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση του, όπως για παράδειγμα ότι διαμένει στην οικία ιδιοκτησίας της συζύγου του. Επίσης, αναφέρει ότι αυτός είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της για την ενοικίαση ακινήτων στην πολυκατοικία την οποία διατηρεί. Πέραν τούτου, οι αναφορές του καθ' ού η αίτηση είναι εκτός πραγματικότητας και καταδεικνύουν και το γεγονός ότι σκοπός του δεν ήταν να παρουσιάσει την αληθινή εικόνα για την οικονομική του κατάσταση στο Δικαστήριο αλλά να αποφύγει την καταβολή οποιουδήποτε ποσού προς εξόφληση της εναντίον του δικαστικής απόφασης. Κάτι το οποίο φαίνεται και από την αναφορά του ότι αυτή εκδόθηκε από το λάθος του συνηγόρου της αιτήτριας να ειδοποιήσει το Μ.Ι.F. και ότι τα ποσά που επιδικάστηκαν εναντίον του είναι εξωπραγματικά. Ήταν η θέση του επίσης, ότι δεν μπορεί να πληρώνει τα τρέχοντα έξοδα του διότι έχει χρέη και καταβάλει σε αυτά δόσεις. Στην ένορκη του ομολογία που συνοδεύει την ένσταση αναφέρει ότι έχει χρέος στο Συνεργατικό Ταμιευτήριο Δασκάλων Κύπρου Λτδ ύψους €302,687.94 ενώ κατά την προφορική του μαρτυρία στο Δικαστήριο είπε ότι αυτό νομίζει είναι €250,000 ενώ σε άλλο σημείο €600,000. Επίσης, αναφέρθηκε και σε δεύτερο δάνειο που έχει στην Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα ύψους €140,000. Παρά τις πιο πάνω αναφορές του, ουδεμία κατάσταση λογαριασμού ή οποιοδήποτε άλλο στοιχείο που να αποδεικνύει αυτές τις οφειλές του παρουσίασε στο Δικαστήριο. Διαφάνηκε επίσης ότι ενώ πρόβαλε τη θέση ότι πληρώνει μηνιαίως έναντι των εν λόγω δανείων του τα οποία χρησιμοποίησε για να ανεγείρει πολυκατοικία, την οποία μεταβίβασε στη γυναίκα του και ακολούθως αυτή στις κόρες τους, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει και να πείσει για το γεγονός αυτό αλλά και για το ύψους του ποσού που καταβάλει. Είπε ότι πληρώνει €300 - €400 μηνιαίως για το πρώτο δάνειο και €700 - €800 για το δεύτερο δάνειο αλλά αυτά δεν είναι σταθερά και ότι τα καταβάλει όποτε μπορεί. Από όλα τα πιο πάνω και τις αναφορές του καθ' ού η αίτηση, προκύπτει το εύλογο ερώτημα πως τελικά αυτός δαπανά και χρησιμοποιεί τις μηνιαίες του απολαβές, αφού δεν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για τα διατάγματα μηνιαίων δόσεων που έχει, δεν έχει οποιαδήποτε τρέχοντα έξοδα αφού αυτά τα καλύπτουν η γυναίκα και οι κόρες του και δεν πληρώνει σταθερά έναντι των χρεών που έχει; Τότε πως χρησιμοποιεί τις μηνιαίες του απολαβές και ποια έξοδα καλύπτει; Αυτό καταδεικνύει και το αναξιόπιστο των όσων ανέφερε στο Δικαστήριο. Η μη παρουσίαση από τον καθ' ού η αίτηση στο Δικαστήριο την εικόνα για τα πραγματικά του μηνιαία έξοδα, δεν αποστερεί από το Δικαστήριο της δυνατότητας έκδοσης οποιουδήποτε διατάγματος μηνιαίων δόσεων εναντίον του. O καθ' ού η αίτηση σε αυτής της φύσης διαδικασία έχει υποχρέωση να παρουσιάσει στο Δικαστήριο όλα τα περιουσιακά του στοιχεία για να αποδείξει κατά πόσο αδυνατεί να καταβάλλει οποιοδήποτε μηνιαίο ποσό προς εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέος του (βλ. άρθρο 84

(2)του Κεφ.6). Στην Βασιλειάδης v. Τσουρή (ανωτέρω) έγινε αναφορά στο εν λόγω άρθρο και λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Ο σκοπός της πιο πάνω νομοθετικής πρόνοιας, η οποία απορρίπτει την εισήγηση του εφεσείοντος είναι πασιφανής. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής δεν μπορεί να γνωρίζει ποια είναι τα περιουσιακά στοιχεία του εξ αποφάσεως οφειλέτη, τα οποία θα μπορούσαν να δικαιολογήσουν την έκδοση διατάγματος καταβολής του εξ αποφάσεως χρέους δια μηνιαίων δόσεων. Έτσι το βάρος απόδειξης ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του, μετατοπίζεται στους ώμους του. Ο εξ αποφάσεως οφειλέτης υποχρεούται να προβαίνει ενόρκως σε πλήρη αποκάλυψη όλων των περιουσιακών του στοιχείων για να δείξει, αν έτσι ισχυρίζεται, πως δεν έχει την οικονομική δυνατότητα να εξοφλήσει το χρέος του ή να καθορίσει το ποσό που προτείνει ότι είναι μέσα στην οικονομική του δυνατότητα να πληρώνει μηνιαίως. Ο εξ αποφάσεως πιστωτής μπορεί επίσης να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε στοιχεία έχει που αφορούν την περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη. Οι αποφάσεις του Δικαστηρίου θα πρέπει να εφαρμόζονται. Στις αστικές υποθέσεις η περιουσία του εξ αποφάσεως χρεώστη βαρύνεται με το ποσό που οφείλεται δυνάμει της δικαστικής απόφασης προς όφελος του εξ αποφάσεως πιστωτή. Θεωρείται δηλαδή στην πράξη πως μέρος της περιουσίας και των εισοδημάτων του εξ αποφάσεως χρεώστη ανήκουν στον εξ αποφάσεως πιστωτή, μέχρι την εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους. Ενώπιον του Δικαστηρίου από την μαρτυρία η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη και/ή αποτέλεσε κοινό έδαφος των διαδίκων, υπάρχουν ικανοποιητικά στοιχεία έτσι ώστε να μπορεί να καθοριστεί ένα μηνιαίο ποσό για εξόφληση του εξ' αποφάσεως χρέος του καθ' ού η αίτηση. Ο καθ' ού η αίτηση είναι ηλικίας 65 ετών, συνταξιούχος εκπαιδευτικός με μηνιαία σύνταξη και/ή καθαρές απολαβές ύψους €2,267.43 σεντ. Είναι πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της συζύγου για την ενοικίαση ακινήτων σε πολυκατοικία την οποία διατηρεί και έχει δύο κόρες ενήλικες. Δεν προέκυψε να αντιμετωπίζει οποιοδήποτε πρόβλημα υγείας για το οποίο να χρειάζεται η καταβολή οποιουδήποτε μηνιαίου ποσού για φαρμακευτική αγωγή. Πέραν τούτου, δεν έχει καταδειχθεί ή έγινε αποδεχτό να έχει οποιαδήποτε άλλα σταθερά μηνιαία έξοδα ούτε έδωσε οποιεσδήποτε άλλες πληροφορίες σε σχέση με τα μηνιαία έξοδα συντήρησης του. Για το θέμα αυτό όμως, το Δικαστήριο μπορεί να προχωρήσει και να καθορίσει ένα εύλογο ποσό εξόδων που απαιτούνται για να έχει ο καθ' ού η αίτηση μια αξιοπρεπή διαβίωση έχοντας υπόψη και τις αρχές της νομολογίας (βλ. Ανδρέα Χατζιήκος ν. Μαρίας Χριστοδούλου Πολιτική Έφεση 12/08, ημερομηνίας 10/12/2011). Λαμβάνοντας υπόψη μου τη δικαστική απόφαση στην παρούσα υπόθεση και το ύψος των οφειλόμενων ποσών προς την αιτήτρια, τις μηνιαίες απολαβές του καθ' ού η αίτηση και τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν σε σχέση με αυτόν και την οικογενειακή του κατάσταση και ένα εύλογο ποσό για κάλυψη των μηνιαίων εξόδων του καθ' ού η αίτηση έτσι ώστε να του επιτρέπουν να έχει μια αξιοπρεπή διαβίωση και ασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια, κρίνω ότι αυτός έχει την οικονομική δυνατότητα να καταβάλει προς την αιτήτρια το μηνιαίο ποσό των €600 για εξόφληση της εναντίον του δικαστικής αποφάσεως. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα εναντίον του καθ' ού η αίτηση για αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέος του με μηνιαίες δόσεις των €600 έκαστη από 01.02.2016 και ακολούθως την πρώτη ημέρα εκάστου επόμενου μήνα μέχρι εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους του και των εξόδων της παρούσας αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, τα οποία επιδικάζονται εναντίον του. Πιστόν Αντίγραφο (Υπ.)............. Πρωτοκολλητής Χρ. Χριστοδούλου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο