Γεώργιου Α. Φρίξου ν. Charalambos Yiaggou Co. Limited, Αρ. Αγωγής :- 3095 / 2013, 27/1/2016

Γεώργιου Α. Φρίξου ν. Charalambos Yiaggou Co. Limited, Αρ. Αγωγής :- 3095 / 2013, 27/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A19 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 3095 / 2013 Μεταξύ:- Γεώργιου Α. Φρίξου Ενάγοντας Και Charalambos Yiaggou Co. Limited Εναγόμενη Αίτηση για Λεπτομέρειες Ημερομηνίας 27/4/2015 Ημερομηνία :- Τετάρτη 27η Ιανουαρίου 2016 Για τον Ενάγοντα - Καθ΄ ου η Αίτηση :- κος. Ανδρέας Κίτσιος για Α. Ι. Κίτσιος Δ. Ε. Π. Ε. Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κος. Γεώργιος Χρ. Φιλίππου Για την Εναγόμενη - Αιτήτρια :- κα. Αγνή Μάγου για Κ. Μ. Χατζηπιέρα Για ν΄ ακούσει απόφαση :- κα. Σοφία Γ. Χατζηνεοφύτου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ [ 1 ] Αιτείται η εναγόμενη την έκδοση διατάγματος για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης αναφορικά με τον ισχυρισμό ότι «...ενώ ο Ενάγων .... ασχολείτο με την εκκοπή δένδρου με αλυσοπρίονο ... το αλυσοπρίονο που χρησιμοποίησε ο Ενάγοντας κτύπησε στο πόδι του ...». Ζητείται με την αίτηση όπως διευκρινιστούν και αναφερθούν οι «...ακριβείς συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβει το ατύχημα ως και τον τρόπο με τον οποίο ο Ενάγων χειρίστηκε το «αλυσοπρίονο» την ώρα του συμβάντος». [ 2 ] Απλά προς ακριβή μεταφορά των όσων όντως αναφέρονται στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης, σε σχέση δηλαδή και με τα όσα αναφέρονται στην αίτηση, το Δικαστήριο επισημαίνει πως η αναφορά σε εκκοπή δεν είναι απλώς σε εκκοπή δένδρου αλλά «...εκκοπή κορμού δέντρου...» ενώ ο χρόνος του ρήματος «χρησιμοποιώ» δεν είναι στον αόριστο - οριστική (δηλαδή, «χρησιμοποίησε») αλλά στον παρατατικό - οριστική (δηλαδή, «χρησιμοποιούσε»). Δηλαδή αυτό το οποίο όντως αναφέρεται στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης είναι πως «...ενώ ο Ενάγων ... ασχολείτο με την εκκοπή κορμού δέντρου με αλυσοπρίονο ... το αλυσοπρίονο που χρησιμοποιούσε ο Ενάγοντας κτύπησε στο πόδι του ...». [ 3 ] Το Δικαστήριο έχει μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης ως επίσης και την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη τόσο της αίτησης όσο και της ένστασης του ενάγοντα αναφορικά με το ενδεχόμενο αποδοχής της αίτησης. [ 4 ] Αναφέρονται στην ειδοποίηση για πρόθεση ένστασης πέντε συνολικά λόγοι ένστασης. [ 5 ] Σύμφωνα με τον πρώτο λόγο ένστασης η αίτηση «...είναι ασαφής, αόριστη και αντικανονική». Ο λόγος αυτός δεν έχει προωθηθεί με σχετική επιχειρηματολογία. Ούτε και διαπιστώνεται να προκύπτει η οποιαδήποτε βασιμότητα του βάσει του περιεχομένου της αίτησης. Ως εκ τούτου ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται. [ 6 ] Ο δεύτερος λόγος ένστασης ουσιαστικά είναι συνδυασμός δύο θέσεων. Η πρώτη είναι ότι οι «... λεπτομέρειες που ζητούν οι Εναγόμενοι δεν είναι αναγκαίες για την ετοιμασία της επίδικης Υπεράσπισης τους...» και η δεύτερη ότι αυτές δεν «... μπορεί να αποτελούν μέρος των δικογράφων». Η εξέταση αυτού του λόγου ένστασης κρίνεται ως τόσο βασική αναφορικά με την έκβαση αυτής της απόφασης έτσι ώστε να θεωρείται ορθότερο όπως το Δικαστήριο εξετάσει πρώτα τους υπόλοιπους λόγους ένστασης προτού εξεταστεί ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης. [ 7 ] Σύμφωνα με τον τρίτο λόγο ένστασης οι «... Εναγόμενοι γνωρίζουν τα περιστατικά της υπόθεσης». Αναφορικά με αυτό τον λόγο ένστασης το Δικαστήριο συμφωνεί με τη λογική των όσων αναφέρονται σχετικά στη σελίδα 162 της 20ης έκδοσης του συγγράμματος "Odger's Principles of Pleading and Practice"[1]. Ότι δηλαδή δεν μπορεί να αποτελεί λόγο ένστασης η θέση πως ένας αιτητής για λεπτομέρειες γνωρίζει ή ακόμη και ότι θα πρέπει να γνωρίζει τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης ή ακόμη και ότι τα γνωρίζει καλύτερα από τον αντίδικο του. Καθότι ο αιτητής έχει δικαίωμα να γνωρίζει το περίγραμμα της υπόθεσης την οποία ο αντίδικος του θα προσπαθήσει να προωθήσει εναντίον του, το οποίο ενδεχομένως να είναι και διαφορετικό από τα πραγματικά γεγονότα της υπόθεσης. Ενώ ο αντίδικος του ενδεχομένως να γνωρίζει περισσότερα από τα όσα ο ίδιος γνωρίζει. Βάσει αυτού του σκεπτικού ο τρίτος λόγος ένστασης κρίνεται ανεδαφικός και συνεπώς απορρίπτεται. [ 8 ] Παράλληλα αναφέρεται στην ίδια σελίδα - αν και αυτό δεν έχει άμεση σχέση με τον συγκεκριμένο λόγο ένστασης - πως είναι προς όφελος του αιτητή να δεσμεύει τον αντίδικο του με μία συγκεκριμένη εκδοχή. Επιπλέον, σε σχέση γενικότερα με το αντικείμενο αυτής της αίτησης αξίζει να αναφερθούν επίσης και τα όσα ακολουθούν επίσης στην σελίδα 162 του ίδιου συγγράμματος. Ως προς το ότι δηλαδή η παροχή λεπτομερειών θα διαταχθεί όταν ο Δικαστής είναι ικανοποιημένος ότι χωρίς αυτές ο αιτητής δεν μπορεί να αντιληφθεί αυτό το οποίο θα αποδειχθεί εναντίον του στη δίκη αλλά όχι σε περίπτωση όπου αυτό το οποίο ζητείται είναι το πως θα το αποδείξει αυτό ο αντίδικος του. Καθότι το πως ο αντίδικος του θα αποδείξει αυτό το οποίο θα επιδιώξει να αποδείξει είναι θέμα μαρτυρίας για το οποίο δεν θα διαταχτούν λεπτομέρειες[2]. [ 9 ] Αναφορικά με τον τέταρτο αλλά και τον πέμπτο λόγο ένστασης θεωρώ πως η εξέταση τους ουσιαστικά καλύπτεται από την εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης. Σύμφωνα με τον τέταρτο λόγο ένστασης η έκθεση απαίτησης «...περιέχει όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες για να σχηματίσουν σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης οι Εναγόμενοι σε σχέση με την απαίτηση των Εναγόντων». Σύμφωνα με τον πέμπτο λόγο ένστασης οι «...Εναγόμενοι στην ουσία αιτούνται την αποκάλυψη της μαρτυρίας του Ενάγοντος επί του συγκεκριμένου θέματος». [ 10 ] Βεβαίως ο πέμπτος λόγος ένστασης καλύπτεται από τον δεύτερο λόγο ένστασης υπό την έννοια ότι τα δικόγραφα δεν πρέπει να περιέχουν μαρτυρία αλλά τα ουσιώδη γεγονότα[3]. Εντούτοις στην έκταση στην οποία θα μπορούσε να θεωρηθεί πως με τον πέμπτο λόγο ένστασης προβάλλεται αποκλειστικά η θέση πως η προσπάθεια της εναγομένης ουσιαστικά είναι να αποκαλύψει τη μαρτυρία του ενάγοντα δια μέσω της παροχής λεπτομερειών και αυτή η θέση λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο. Εάν όντως είναι δυνατό να κριθεί από το Δικαστήριο πως ο σκοπός της αίτησης για λεπτομέρειες είναι η αποκάλυψη μαρτυρίας τότε ασφαλώς και δεν θα γίνει δεκτή η αίτηση της εναγομένης καθότι αυτός δεν μπορεί να είναι ο σκοπός μίας αίτησης για παροχή λεπτομερειών. [ 11 ] Επιπλέον, οφείλω να τονίσω πως το Δικαστήριο εξετάζει την αίτηση της εναγομένης στο στάδιο στο οποίο αυτή έχει υποβληθεί. Δηλαδή προ της ετοιμασίας της έκθεσης υπεράσπισης της. Θα πρέπει δηλαδή έτσι ώστε να εγκριθεί η αίτηση της εναγομένης να κριθεί από το Δικαστήριο πως δίχως την παροχή των αιτούμενων λεπτομερειών η εναγόμενη δεν θα είναι σε θέση να ετοιμάσει το δικό της δικόγραφο (σχετική επί του θέματος είναι η Δ.19 θ. 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας). [ 12 ] Η πραγματικότητα είναι πως μία απλή ανάγνωση του δικογράφου του ενάγοντα στο συγκεκριμένο σημείο αναφορικά με το οποίο ζητούνται λεπτομέρειες είναι αρκετή έτσι ώστε εκ πρώτης όψεως να προκαλέσει προβληματισμό αναφορικά με τα γεγονότα τα οποία όντως ισχυρίζεται ο ενάγων σε σχέση με τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος. Ουσιαστικά αυτό το οποίο αναφέρεται είναι πως το αλυσοπρίονο το οποίο ο ενάγων χρησιμοποιούσε χτύπησε στο πόδι του. Είναι λογικό γενικά να υποθέσει το Δικαστήριο πως ένα αλυσοπρίονο δεν κινείται από μόνο του αλλά ανάλογα με τις ενέργειες του χειριστή του. Ενέργειες οι οποίες ασφαλώς έχουν σχέση και με τον τρόπο χειρισμού του αλυσοπρίονου το οποίο και πάλι λογικά δεν είναι οτιδήποτε άλλο παρά ένα εργαλείο. Εργαλείο το οποίο σύμφωνα με τα όσα ήδη αναφέρονται εντός της έκθεσης απαίτησης κατά τον ουσιώδη χρόνο χρησιμοποιείτο από τον ενάγοντα για συγκεκριμένο σκοπό, δηλαδή την εκκοπή του κορμού ενός δέντρου. [ 13 ] Βεβαίως οι ενέργειες χειρισμού του αλυσοπρίονου συνδέονται εντός της έκθεσης απαίτησης με το σύστημα εργασίας το οποίο εφαρμοζόταν «...κατόπιν των οδηγιών των Εναγομένων και/ή των αντιπροσώπων και/ή υπηρετών αυτών...». Ενώ σύμφωνα και πάλι με τα όσα αναφέρονται σχετικά στην παράγραφο 5 το αλυσοπρίονο χτύπησε στο πόδι του ενάγοντα «...λόγω αμέλειας και/ή παραβάσεως των νομίμων καθηκόντων και/ή υπηρετών και/ή επιστατών και/ή υπαλλήλων και/ή υπευθύνων και/ή εντολοδόχων των Εναγομένων και/ή άλλως και/ή λόγω αμέλειας και/ή παραλείψεως τους να προνοήσουν και/ή παράσχουν ένα ασφαλές σύστημα εργασίας...». [ 14 ] Πιο κάτω, εντός της ίδιας παραγράφου, αναφέρονται και λεπτομέρειες αυτής της κατ΄ ισχυρισμό «...αμέλειας και/ή παραβάσεως των νομίμων καθηκόντων των εναγομένων και/ή αντιπροσώπων και/ή υπηρετών των εναγομένων». Δηλαδή, στις υποπαραγράφους (α) έως και (ικ). Οι οποίες όμως, όπως διαπιστώνεται, διατηρώντας υπόψη και την όλη γενικότητα στη διατύπωση τους, δεν προσθέτουν οτιδήποτε το ουσιαστικό και σαφές αναφορικά με τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος. Υπό μορφή βεβαίως συγκεκριμένου ισχυρισμού εντός ενός δικογράφου. [ 15 ] Διευκρινίζω πως αναγνωρίζεται από το Δικαστήριο ως σύνηθης πρακτική η εκτεταμένη παράθεση λεπτομερειών αμέλειας ή παράβασης νομίμων καθηκόντων οι οποίες να έχουν μία γενική και όχι εξειδικευμένη μορφή. Χωρίς όμως αυτό να σημαίνει στη συγκεκριμένη περίπτωση πως αυτό δικαιολογεί την ανυπαρξία μίας συγκεκριμένης κατ΄ ισχυρισμό εκδοχής ως προς τις συνθήκες του επίδικου ατυχήματος. Συνθήκες βεβαίως υπό την έννοια του τι ακριβώς είχε συμβεί έτσι ώστε ο ενάγων να είχε τραυματιστεί στο πόδι του. [ 16 ] Μάλιστα η γενικότητα των προαναφερόμενων λεπτομερειών είναι τέτοια έτσι ώστε μελλοντικά κατά την ακροαματική διαδικασία να παρέχεται ουσιαστικά και η ευχέρεια επιλογής πιθανής εκδοχής ως προς τον τρόπο με τον οποίο όντως είχε συμβεί το επίδικο εργατικό ατύχημα. Παραδείγματος χάριν, εάν ληφθεί υπόψη η υποπαράγραφος (ιβ) θα μπορούσε να θεωρηθεί πως το αλυσοπρίονο ως εργαλείο δεν ήταν κατάλληλο προς την εκτέλεση της εργασίας η οποία είχε ανατεθεί στον ενάγοντα ενώ εάν ληφθεί υπόψη η υποπαράγραφος (ε) τότε θα μπορούσε να θεωρηθεί πως ο λόγος για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος ήταν ότι δεν είχε παρασχεθεί στον ενάγοντα η απαιτούμενη εκπαίδευση για τη χρήση του συγκεκριμένου εργαλείου. Δύο διαφορετικές περιπτώσεις οι οποίες βεβαίως, τουλάχιστον κατ΄ ισχυρισμό, δεν αποκλείεται και να συνυπάρχουν, έστω και εάν θα μπορούσε να θεωρηθεί παράλογο ο ενάγων να είχε εκπαιδευτεί για τη χρήση ενός ακατάλληλου εργαλείου για τον σκοπό τον οποίο το χρησιμοποιούσε. Σημασία όμως και πάλι έχει η διαπίστωση πως βάσει των όσων αναφέρονται στις υποπαραγράφους των λεπτομερειών, οι οποίες ήδη παρέχονται με την έκθεση απαίτησης, ουσιαστικά δεν προκύπτει έστω και κατ΄ ισχυρισμό μία σαφής περιγραφή του τρόπου με τον οποίο είχε συμβεί το επίδικο εργατικό ατύχημα. [ 17 ] Θέτοντας το πολύ απλά το πραγματικό ερώτημα το οποίο προκύπτει και το οποίο δίδει έρεισμα στο αίτημα της εναγομένης, είναι το εξής. Τι είναι αυτό το οποίο έγινε και είχε ως αποτέλεσμα το αλυσοπρίονο που χρησιμοποιούσε ο ενάγων να χτυπήσει στο πόδι του; [ 18 ] Παραδείγματος χάριν, ήταν αποτέλεσμα έλλειψης εκπαίδευσης ως προς τον χειρισμό του; Ή - και πάλι παραδείγματος χάριν - ήταν αποτέλεσμα ακαταλληλότητας του ίδιου του εργαλείου, δηλαδή του αλυσοπρίονου, για το σκοπό τον οποίο ο ενάγων το χρησιμοποιούσε; Παραδείγματος χάριν, αν το τι είχε κατ΄ ισχυρισμό συμβεί να ήταν το εξής. Ότι ενώ το συγκεκριμένο αλυσοπρίονο μπορούσε να χρησιμοποιηθεί μόνο για αποκοπή κλαδιών εντούτοις δόθηκε εντολή στον ενάγοντα να το χρησιμοποιήσει για την εκκοπή κορμού. Ή, ότι παρά και την καταλληλότητα του αλυσοπρίονου υπήρχε βλάβη σε αυτό κατά τον ουσιώδη χρόνο η οποία αν και ήταν και γνωστή στον υπεύθυνο υπάλληλο της εναγομένης εντούτοις ο ίδιος έδωσε εντολή στον ενάγοντα να το χρησιμοποιήσει; Βεβαίως η δυνατότητα πρόκλησης ερωτημάτων όπως αυτά αναδεικνύει ουσιαστικά και την έλλειψη σαφούς ισχυρισμού εντός της έκθεσης απαίτησης ως προς το τι είχε κατ΄ ισχυρισμό συμβεί έτσι ώστε το αλυσοπρίονο το οποίο χρησιμοποιούσε ο ενάγων να είχε χτυπήσει στο πόδι του. [ 19 ] Δεν θεωρώ αναγκαίο να δοθούν άλλα παραδείγματα. Απλά αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι πως όντως η διατύπωση της παραγράφου 5 της έκθεσης απαίτησης είναι τόσο γενική και αόριστη ως προς το τι είχε πραγματικά - κατ΄ ισχυρισμό βεβαίως - συμβεί έτσι ώστε να καθίσταται αχρείαστα δύσκολο για την εναγόμενη όχι μόνο να γνωρίζει την εκδοχή του ενάγοντα την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής αλλά και την εκδοχή σε σχέση με την οποία καλείται να προβάλει τη δική της εκδοχή εντός της έκθεσης υπεράσπισης της. [ 20 ] Ο κύριος σκοπός παροχής λεπτομερειών εντός ενός δικογράφου είναι έτσι ώστε η διαδικασία μεταξύ των διαδίκων και ιδιαίτερα δε κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας να διεξάγεται με δίκαιο και ειλικρινή τρόπο, δίχως εκπλήξεις και παράλληλα έτσι ώστε να εξοικονομούνται έξοδα (βλ. σχετικά τις αποφάσεις των Edmund Davies και Stephenson L.J.J. στην υπόθεση Astrovlanis Compania Naviera SA v Linard [1972] 2 All ER 647). Σαφώς ο σκοπός παροχής λεπτομερειών εντός ενός δικογράφου είναι έτσι ώστε να παρέχεται στον αντίδικο η φύση της υπόθεσης την οποία καλείται να αντιμετωπίσει με διάκριση όμως αυτού του σκοπού από τον τρόπο με τον οποίο ένας διάδικος θα αποδείξει την υπόθεση του με μαρτυρία. [ 21 ] Θα ήταν χρήσιμο να δοθεί και ένα ανάλογο συμπέρασμα με αναφορά σε ένα τροχαίο ατύχημα. Ασφαλώς και δεν θα μπορούσε να κριθεί ικανοποιητικό εάν σε μία έκθεση απαίτησης ο ενάγων περιοριζόταν στο να αναφέρει ότι καθώς οδηγούσε το αυτοκίνητο του στο δρόμο αυτό του προκάλεσε τραυματισμούς. Θα αναμενόταν να υπήρχαν λεπτομέρειες ως προς το τι ακριβώς είχε συμβεί. Όπως, παραδείγματος χάριν, ότι εξαιτίας βλάβης λόγω αμέλειας του κατασκευαστή του αυτοκινήτου τα φρένα του αυτοκινήτου υπό συγκεκριμένες συνθήκες δεν λειτουργούσαν αποτελεσματικά. Ή, και πάλι παραδείγματος χάριν, ότι αυτό συγκρούστηκε με άλλο αυτοκίνητο, με περιγραφή βεβαίως και του τρόπου με τον οποίο το άλλο αυτοκίνητο οδηγείτο. Όπως, παραδείγματος χάριν, ότι το αυτοκίνητο το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος παράνομα και χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση ανέκοψε την κανονική και νόμιμη πορεία του αυτοκινήτου του ενάγοντα. [ 22 ] Στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση το μόνο το οποίο αναφέρεται είναι πως ενώ ο ενάγων ασχολείτο με την εκκοπή κορμού ενός δέντρου το αλυσοπρίονο το οποίο χρησιμοποιούσε τον χτύπησε στο πόδι. Βεβαίως η παρομοίωση με ένα τροχαίο ατύχημα δεν είναι και η καλύτερη καθότι στην περίπτωση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση δεν υπάρχει οποιαδήποτε σαφή αναφορά ως προς τη συμμετοχή οποιουδήποτε άλλου ατόμου κατά την εκτέλεση της εργασίας η οποία του είχε ανατεθεί. Πέραν από τη γενική αναφορά ως προς την ύπαρξη υπηρετών, υπαλλήλων, επιστατών και υπευθύνων της εναγομένης εταιρείας. Παράλληλα όμως αυτό το οποίο αναφέρεται εντελώς αόριστα είναι ότι κατά κάποιο τρόπο το αλυσοπρίονο τον χτύπησε στο πόδι. Εκ πρώτης όψεως θα μπορούσε να θεωρηθεί πως η παροχή λεπτομερειών θα είχε σχέση με το πως τον χτύπησε στο πόδι και πως αυτό αναπόφευκτα θα οδηγούσε σε παράθεση μαρτυρίας εντός της έκθεσης απαίτησης. Όμως μετά από προσεχτική μελέτη του όλου θέματος αυτό το οποίο διαπιστώνεται είναι ότι αυτό το οποίο ζητείται δεν είναι η παροχή λεπτομερειών ως προς το πως το αλυσοπρίονο χτύπησε τον ενάγοντα στο πόδι. Δεν θα είναι αυτό το οποίο θα καλείται ο ενάγων να κάνει σε περίπτωση κατά την οποία εκδοθεί διάταγμα για παροχή λεπτομερειών. Καθότι το ζητούμενο δεν είναι πως έγινε το επίδικο εργατικό ατύχημα αλλά τι έγινε. Γιατί δηλαδή ενώ ο ενάγων χρησιμοποιούσε το συγκεκριμένο εργαλείο αυτό τον χτύπησε στο πόδι προκαλώντας σε αυτόν τους κατ΄ ισχυρισμό επίδικους τραυματισμούς. [ 23 ] Παραδείγματος χάριν, εάν ο λόγος ήταν η έλλειψη εκπαίδευσης στον χειρισμό του αλυσοπρίονου η αναφορά αυτή είναι αρκετή και ασφαλώς δεν θα απαιτείται η παράθεση μαρτυρίας ως προς τον ισχυρισμό αυτό. Εάν, παραδείγματος χάριν, ο λόγος ήταν η ακαταλληλότητα του συγκεκριμένου εργαλείου για τον σκοπό τον οποίο είχε δοθεί εντολή να χρησιμοποιηθεί και αυτή η αναφορά θα ήταν αρκετή δίχως και πάλι να χρειάζεται όπως δοθεί μαρτυρία επί του προκειμένου. Παραδείγματος χάριν, θα μπορούσε απλά να περιγραφόταν το αλυσοπρίονο ως ακατάλληλο για τη συγκεκριμένη εργασία. [ 24 ] Αυτά βεβαίως αποτελούν απλά παραδείγματα έτσι ώστε να επεξηγηθεί από το Δικαστήριο πως το ζητούμενο δεν είναι το πως έγινε το επίδικο εργατικό ατύχημα αλλά το τι έγινε. Ή ουσιαστικά γιατί έγινε αυτό το οποίο έγινε. Τι ήταν αυτό το οποίο προκάλεσε τον τραυματισμό του ενάγοντα από το αλυσοπρίονο καθώς το χρησιμοποιούσε; Ασφαλώς όχι το αλυσοπρίονο από μόνο του καθότι ένα οποιοδήποτε εργαλείο δεν έχει δική του βούληση. Ιδιαίτερα δε εάν διατηρηθεί υπόψη πως αυτό το εργαλείο βρισκόταν στα χέρια του ενάγοντα κατά τον ουσιώδη χρόνο θα μπορούσε να θεωρηθεί πως η μόνη έκταση βούλησης η οποία θα μπορούσε να αποδοθεί σε αυτό θα ήταν η κατ΄ επέκταση βούληση του ίδιου του χειριστή του. [ 25 ] Γενικά σε ένα δικόγραφο το οποίο περιγράφει ένα ατύχημα θα πρέπει να υπάρχει επαρκής ύπαρξη λεπτομερειών της αμέλειας ή παράβασης του εναγομένου η οποία οδήγησε στον τραυματισμό του ενάγοντα έτσι ώστε να καθίσταται εύλογα αντιληπτή και η υπόθεση την οποία ο εναγόμενος καλείται να αντιμετωπίσει ακόμη και στο στάδιο προ της ετοιμασίας της έκθεσης υπεράσπισης του. Ασφαλώς και δεν είναι δυνατό να καθοριστεί ένας απόλυτος γενικός κανόνας ως προς το θέμα αυτό καθώς η κάθε περίπτωση θα πρέπει να εξετάζεται και αντιμετωπίζεται σε τέτοιες περιπτώσεις ύπαρξης αιτήματος για παροχή λεπτομερειών ανάλογα και με τα κατ΄ ισχυρισμό δεδομένα της κάθε υπόθεσης. [ 26 ] Εν τέλει κρίνω πως στην περίπτωση υπό εξέταση θα πρέπει όντως να δοθούν περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες της έκθεσης απαίτησης, όπως βεβαίως αυτές θα καθοριστούν από το διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο θα εκδοθεί σήμερα. [ 27 ] Αυτό το οποίο κρίνεται δηλαδή είναι ότι οι εναπομείναντες προς εξέταση λόγοι ένστασης δεν ευσταθούν. Καθότι, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, δεν είναι δυνατό να γίνει δεκτό ως ορθό πως οι λεπτομέρειες που ζητά η εναγόμενη δεν είναι αναγκαίες για την ετοιμασία της έκθεσης υπεράσπισης της ή ότι αυτές δεν μπορεί να αποτελούν μέρος των δικογράφων, υπό την έννοια βεβαίως πως αυτό θα οδηγούσε στη συμπερίληψη μαρτυρίας εντός του δικογράφου του ενάγοντα. Ούτε και βεβαίως, έχοντας ως βάση το ίδιο σκεπτικό, είναι δυνατό να γίνουν δεκτές ως ορθές οι θέσεις ότι η έκθεση απαίτησης περιέχει όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες για να σχηματίσει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και έκταση της υπόθεσης η εναγόμενη σε σχέση με την απαίτηση του ενάγοντα ή ότι η εναγόμενη στην ουσία αιτείται την αποκάλυψη της μαρτυρίας του ενάγοντα επί του συγκεκριμένου θέματος. [ 28 ] Συνεπώς, διατηρώντας υπόψη τα όσα αναφέρονται πιο πάνω, εκδίδεται διάταγμα για την παροχή από τον ενάγοντα προς την εναγόμενη περισσότερων και καλύτερων λεπτομερειών σε σχέση με την παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης, όχι ακριβώς όπως αυτές ζητούνται από την εναγόμενη αλλά στο βαθμό στον οποίο αυτό κρίνεται δικαιολογημένο από το Δικαστήριο, δηλαδή λεπτομέρειες ως προς το λόγο εξαιτίας του οποίου το αλυσοπρίονο το οποίο ο ενάγων χρησιμοποιούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο χτύπησε στο πόδι του. [ 29 ] Οι λεπτομέρειες αυτές θα πρέπει να παρασχεθούν εντός 30 ημερών από την ημερομηνία έκδοσης του διατάγματος ενώ βεβαίως ο χρόνος καταχώρησης της έκθεσης υπεράσπισης της εναγομένης παρατείνεται ανάλογα με αφετηρία έναρξης του υπολογισμού της προθεσμίας των 14 ημερών από την ημερομηνία παροχής των λεπτομερειών. [ 30 ] Διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τα έξοδα της επιδικάζονται υπέρ της εναγομένης και εις βάρος του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την αποπεράτωση της αγωγής. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "It is no objection to an application for particulars that the applicant must know the true facts of the case better than his opponent. He is entitled to know the outline of the case that his adversary will try to make against him, which may be something very different from the true facts of the case. His opponent may know more than he does; in any event it is well to bind him down to a definite story." [2] "Particulars will be ordered whenever the master is satisfied that without them the applicant cannot tell what is going to be proved against him at the trial. But how his opponent will prove it is a matter of evidence of which particulars will not be ordered." [3] Δ.19 θ. 3 "Every pleading shall contain, and contain only, a statement in a summary form of the material facts on which the party pleading relies for his claim or defence, as the case may be, but not the evidence by which they are to be proved." cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο