← Κύπρος

Ανθούλα Χριστοδούλου ν. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, Αρ. Αγωγής: 3020/2012, 20/1/2016

Ανθούλα Χριστοδούλου ν. Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, Αρ. Αγωγής: 3020/2012, 20/1/2016 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2016:A11 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3020/2012 Μεταξύ: Ανθούλα Χριστοδούλου, από την Πάφο Ενάγουσας και Συμβούλιο Αποχετεύσεων Πάφου, από την Πάφο Εναγομένων και Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, από τη Λευκωσία Τριτοδιαδίκου Αρ. Αγωγής: 974/2015 Μεταξύ: Ανθούλα Χριστοδούλου, από την Πάφο Ενάγουσας και Νέμεσις Εργοληπτική Δημόσια Εταιρεία Λίμιτεδ, από τη Λευκωσία Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 17.07.15 για συνένωση και συνεκδίκαση αγωγών Ημερομηνία: 20.01.16 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια: κος Ν. Μάντης (κος Χρ. Παπαλλάς για ν' ακούσει απόφαση) (ενάγουσα σε αμφότερες αγωγές) Για Καθ' ων η αίτηση 1 (εναγόμενοι στην αγωγή υπ' αρ. 3020/12): κα Α. Κακογιάννη για κ.κ. Α. Κακογιάννη & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. και για κ.κ. Κ.Π. Δημητριάδη Δ.Ε.Π.Ε. (κα Σ. Ζαχαρία για ν' ακούσει απόφαση) Για Καθ' ης αίτηση 2 (τριτοδιάδικο στην αγωγή υπ' αρ. 3020/12 και εναγόμενη στην αγωγή υπ' αρ. 974/15): κος Μ. Μιλτιάδους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα δια κλήσεως αίτηση που καταχωρήθηκε στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 3020/12 ζητείται η έκδοση διατάγματος που να διατάζει τη συνένωση και συνεκδίκαση της αγωγής αυτής με την αγωγή υπ' αριθμό 974/15. Η Αιτήτρια επίσης ζητεί τα έξοδα της παρούσας αίτησης. Η υπό κρίση αίτηση εδράζεται στη Διάταξη 14 Κανονισμούς 1-5 και στη Διάταξη 48 Κανονισμοί 2 και 9(
  2. d)και (
  3. e)των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στο σώμα της υπό εξέταση αίτησης, η οποία δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, αναφέρεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων αυτή στηρίζεται είναι ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και/ή επιθυμητή την συνένωση των, πιο πάνω αγωγών και την εξέταση τους από το Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια μιας μόνο ενιαίας διαδικασίας προς εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου και εξόδων. Στις 19.10.15 καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους των Καθ' ων η αίτησης 1 (εναγόμενοι στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 - στο εξής οι 'Καθ' ων η αίτηση 1') επί των ακόλουθων λόγων ένστασης: 1) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και/ή κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών (abuse of process) και/ή πολλαπλότητα των διαδικασιών και/ή βρίσκεται εκτός των πλαισίων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης καθότι οι εν λόγω αγωγές εδράζονται επί του ίδιου αγώγιμου δικαιώματος και η Αιτήτρια προωθεί παράλληλα τους ίδιους σκοπούς. 2) Η τυχόν συνένωση των πιο πάνω αγωγών είναι αχρείαστη και/ή θα περιπλέξει την διαδικασία με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους Καθ' ων η αίτηση. 3) Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αστήρικτη και/ή λανθασμένη. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης των Καθ' ων η αίτηση 1 βασίζεται στη Διάταξη 14 Κανονισμούς 1-4 και στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στην νομολογία. Η εν λόγω ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση και όπως σημειώνεται τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται φαίνονται στους φακέλους των προαναφερομένων υποθέσεων. Περαιτέρω στις 22.10.15 καταχωρήθηκε ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης από μέρους της Καθ' ης η αίτηση 2 (τριτοδιάδικο στην αγωγή υπ' αρ. 3020/12 και εναγόμενη στην αγωγή υπ' αρ. 974/15 - στο εξής η 'Καθ' ης η αίτηση 2') επί των πιο κάτω λόγων ένστασης: 1) Η τυχόν συνεκδίκαση των αγωγών δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. 2) Η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και/ή κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών (abuse of process) και/ή πολλαπλότητα των διαδικασιών και/ή βρίσκεται εκτός των πλαισίων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης καθότι οι εν λόγω αγωγές εδράζονται επί του ίδιου αγώγιμου δικαιώματος και η Αιτήτρια προωθεί παράλληλα τους ίδιους σκοπούς. 3) Η τυχόν συνένωση των πιο πάνω αγωγών είναι αχρείαστη και/ή θα περιπλέξει την διαδικασία με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στους Εναγόμενους. 4) Η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αστήρικτη και/ή λανθασμένη. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης της Καθ' ης η αίτησης 2 βασίζεται στη Διάταξη 14 Κανονισμούς 1-4 και στη Διάταξη 48 Κανονισμούς 1-4 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στις εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, στην πρακτική του Δικαστηρίου και στην νομολογία. Ούτε αυτή η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης συνοδεύεται από ένορκη δήλωση ενώ και σ' αυτή σημειώνεται ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται φαίνονται στους φακέλους των προαναφερομένων υποθέσεων. Όπως έκδηλα φαίνεται από τα πιο πάνω οι εμπλεκόμενοι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 προβάλλουν τρεις και τέσσερις λόγους ένστασης αντίστοιχα, εκ των οποίων οι τρεις

(3)είναι κοινοί. Με τους συνολικά τέσσερις
(4)λόγους ένστασης που παρουσιάζονται θα ασχοληθώ στη συνέχεια. Η ακρόαση της υπό κρίση αίτησης διεξήχθη στη βάση αγορεύσεων μέσα από τις οποίες οι ευπαίδευτοι συνήγοροι με αναφορά στους παράγοντες που κατά τη γνώμη τους το Δικαστήριο πρέπει να λάβει υπόψη του καθώς και με παραπομπή σε νομολογία υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις και ισχυρισμούς τους. Συγκεκριμένα στη νομική επιχειρηματολογία του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Αιτήτριας ευσεβάστως επισήμανε ότι οι σκοπούμενες προς συνένωση αγωγές καταχωρήθηκαν από την πελάτισσα του, ότι αμφότερες αγωγές εμπλέκουν τα ίδια πρόσωπα καθώς και το ότι οι δικηγόροι των διαδίκων είναι οι ίδιοι και στις δύο υποθέσεις. Είναι ακόμη η θέση του κυρίου Μάντη ότι και στις δύο αγωγές αναδύεται το ίδιο πραγματικό θέμα που είναι οι ζημιές που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι υπέστηκε από πράξεις που αφορούν την κατασκευή και/ή επέκταση και/ή συντήρηση του συστήματος αποχετεύσεως στην Κοινότητα Χλώρακας αλλά και κοινά νομικά ζητήματα περί ισχυριζόμενης αμέλειας στη μελέτη του έργου και ιδιορρυθμίας της περιοχής και στη λήψη των απαιτουμένων μέτρων και ενεργειών για την προστασία της περιουσίας της Αιτήτριας, ως αποτέλεσμα των οποίων ενδεχόμενο διάταγμα συνένωσης των αγωγών θα εξυπηρετήσει καλύτερα το συμφέρον της δικαιοσύνης, θα εξοικονομήσει πολύτιμο δικαστικό χρόνο αλλά και δικηγορικά έξοδα. Αντίθετα στη δική της αγόρευση η ευπαίδευτη συνήγορος των Καθ' ων η αίτηση 1 ευσεβάστως υπέδειξε ότι η Αιτήτρια στηριζόμενη στο ίδιο αγώγιμο δικαίωμα και επικαλούμενη την ίδια ζημιά καταχώρησε δύο ξεχωριστές αγωγές εναντίον δύο διαφορετικών προσώπων. Σύμφωνα με την εν λόγω συνήγορο, η ύπαρξη δύο παράλληλων διαδικασιών που στοχεύουν το ίδιο αποτέλεσμα μέσα από δύο ξεχωριστές αγωγές είναι δικονομικά ανεπίτρεπτο και συνιστά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας στην οποία επιφέρει πολλαπλότητα. Στο ίδιο πλαίσιο με την αγόρευση της συνηγόρου των Καθ' ων η αίτηση υπήρξε η νομική επιχειρηματολογία του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτησης
  1. Ειδικότερα ο εν λόγω συνήγορος ευσεβάστως ισχυρίστηκε ότι με την καταχώρηση δύο αγωγών για το ίδιο θέμα και με τα ίδια αιτήματα η Αιτήτρια προσπαθεί να αποζημιωθεί είτε από τους Καθ' ων η αίτηση που είναι οι εναγόμενοι στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 είτε από την πελάτισσα του που είναι η εναγόμενη στην αγωγή υπ' αριθμό 974/15, πράγμα που είναι απαράδεκτο. Επίσης είναι η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι για το ίδιο γεγονός που επικαλείται, η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι υπέστηκε ζημιά ένεκα κατ' ισχυρισμό αμέλειας των Καθ' ων η αίτηση στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12, για την οποία απαίτηση κλήθηκε η πελάτισσα του ως τριτοδιάδικος ενώ παράλληλα για το ίδιο αυτό γεγονός ενάγεται από την Αιτήτρια στην αγωγή υπ' αριθμό 974/
  2. Είναι ακόμη η θέση του εν λόγω συνηγόρου ότι η παρούσα αίτηση προωθείται με σκοπό να διασωθεί η αγωγή υπ' αριθμό 974/15 αφού με αυτή επιδιώκεται καταχρηστικά το ίδιο αποτέλεσμα εναντίον διαφορετικού εναγομένου για την ίδια αιτία αγωγής. Το θέμα της συνένωσης δύο ή περισσοτέρων αγωγών με σκοπό τη συνεκδίκαση τους διέπεται δικονομικά από τη Διάταξη 14 Κανονισμό 2 των Διαδικαστικών Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Από το λεκτικό του εν λόγω κανονισμού γίνεται αντιληπτό ότι η συνένωση δύο ή περισσοτέρων αγωγών που εκκρεμούν ενώπιον του Δικαστηρίου, είτε μεταξύ των ιδίων είτε μεταξύ διαφορετικών διαδίκων, είναι δυνατή όταν σ' αυτές εντοπίζονται κοινά νομικά ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα θέματα έτσι που να τις καθιστούν επιθυμητές για συνένωση. Η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την έκθεση απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων, αποτελεί το ουσιώδες και καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών και τούτο λέχθηκε στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876. Η νομική θέση αυτή επιβεβαιώθηκε στη μεταγενέστερη υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962. Η δυνατότητα εξέτασης ενός τέτοιου ζητήματος παρέχεται με την προώθηση δια κλήσεως αίτησης από οποιονδήποτε διάδικο οποιασδήποτε των σκοπούμενων προς συνένωση αγωγών με γνωστοποίηση του περιεχομένου της προς τους υπόλοιπους διαδίκους των αγωγών αυτών, των οποίων η συνένωση ζητείται (Κανονισμός 3 Διάταξης 14). Όπως επισημαίνεται στον Κανονισμό 9(e) της Διάταξης 48, μία αίτηση, ως η παρούσα, δεν χρειάζεται να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εφόσον όλα τα γεγονότα στα οποία αυτή στηρίζεται φαίνονται μέσα από το φάκελο της διαδικασίας. Σε σχέση με το χρόνο καταχώρησης τέτοιας αίτησης, στη σελίδα 1186 της Ετήσιας Δικονομικής Πρακτικής 1961 (The Annual Practice 1961) σημειώνεται πως θα πρέπει να υποβάλλεται το συντομότερο δυνατό, χωρίς όμως να προσδιορίζεται οποιαδήποτε συγκεκριμένη χρονική προθεσμία ή όριο πέραν του οποίου να απαγορεύεται η καταχώρηση της. Με την πτυχή αυτή του ζητήματος πραγματεύεται και το αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37 όπου στην παράγραφο 70 της σελίδας 61, αφού επιβεβαιώνει την πιο πάνω θέση, αναφέρει πως τέτοια αίτηση μπορεί να υποβληθεί μόλις γνωστοποιηθεί πρόθεση του εναγομένου να προβάλει υπεράσπιση, αν και αυτό μπορεί επίσης να πραγματοποιηθεί στο στάδιο κλήσεως της υπόθεσης για οδηγίες μετά την συμπλήρωση των έγγραφων προτάσεων. Ούτε όμως στο σύγγραμμα αυτό καθορίζεται συγκεκριμένη χρονική προθεσμία ή όριο πέραν του οποίου να απαγορεύεται η προώθηση της. Κατά κανόνα, όπως εξάλλου λέχθηκε στις υποθέσεις Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.α.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 και Μακρίδης v. Μιχαηλίδου (Αρ. 1)
(1990)1 Α.Α.Δ. 416, η αίτηση συνένωσης μπορεί να καταχωρηθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Παρόλα αυτά στην υπόθεση Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371 τονίστηκε ότι ο χρόνος υποβολής της αίτησης είναι στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα για τη συνένωση ή μη συνένωση των αγωγών. Στην υπόθεση αυτή ένας από τους λόγους που το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε διάταγμα συνένωσης που εκδόθηκε από το πρωτόδικο δικαστήριο ήταν η έναρξη ακροαματικής διαδικασίας στη μία από τις δύο ενεχόμενες αγωγές στην οποία προσκομίστηκε μαρτυρία και πραγματοποιήθηκε επιτόπια εξέταση του επιδίκου χώρου από το εκδικάζον δικαστήριο, γεγονότα που κρίθηκαν ότι τελικά θα περιέπλεκαν παρά να συντόμευαν τη δικαστική διαδικασία. Αντίθετα στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721 κρίθηκε ότι το γεγονός ότι κατά το χρόνο εξέτασης αίτησης συνένωσης αγωγών εκκρεμούσε αίτηση για περισσότερες και καλύτερες λεπτομέρειες δεν αποτελούσε σοβαρό λόγο απόρριψης της εφόσον η δικογραφία και των δύο σκοπουμένων προς συνένωση αγωγών ήταν ήδη συμπληρωμένη. Η συνένωση αγωγών με σκοπό την συνεκδίκαση τους ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου, η οποία εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371). Στα πλαίσια άσκησης της διακριτικής εξουσίας του το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις παραμέτρους που έχουν διαχρονικά διαμορφωθεί μέσα από την κυπριακή νομολογία. Η αποφυγή πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών, η εξοικονόμηση δικαστικού χρόνου, ο περιορισμός εξόδων, η εξυπηρέτηση συμφερόντων της δικαιοσύνης και η επιτάχυνση της απονομής της, το κατά πόσο θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση και η εξυπηρέτηση των συμφερόντων των διαδίκων είναι παράγοντες που μαζί με το στοιχείο της καθυστέρησης στην υποβολή σχετικής αίτησης προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος αυτού (Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λίμιτεδ v. Apak Agro Industries και άλλου
(1999)1 Α.Α.Δ. 1721, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546, αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69, σελίδα 60). Αντίθετα, στο προαναφερόμενο αγγλικό νομικό σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδοση, Τόμος 37, παράγραφος 69 καταγράφεται συγκεκριμένα μία περίπτωση όπου δεν θα ήταν επιθυμητή ή δυνατή ή πρακτικά εφαρμόσιμη η συνένωση αγωγών. Ειδικότερα, σημειώνονται επί λέξει τα εξής: "On the other hand, there may be circumstances which may make it undesirable or even impossible, or at least impracticable, to make an order for consolidation. Thus two actions cannot be consolidated where the plaintiff in one action is the same person as the defendant in another action unless one action can be ordered to stand as a counterclaim in the consolidated action." Μία ακόμη κλασσική περίπτωση μη συνένωσης αγωγών τονίστηκε στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση C & S Beton Ltd κ.α. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 74/2011, ημερομηνίας 20.03.14 στην οποία κρίθηκε ότι η ανάγκη προσκόμισης διαφορετικής μαρτυρίας και διαφορετικών εγγράφων ανάμεσα στις εμπλεκόμενες αγωγές καθώς και η ανάγκη στήριξης των εναγομένων σε διαφορετικά γεγονότα προκειμένου να αποδείξουν την ανταπαίτηση τους σε συνδυασμό και με την ύπαρξη διαφορετικών διαδίκων στις διάφορες αγωγές, ανεξάρτητα από την καταχώρηση πανομοιότυπων εκθέσεων υπεράσπισης και ανταξιώσεων, δημιουργούσε την ανάγκη εκδίκασης μη κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων. Άλλες δε περιπτώσεις όπου δεν ενδείκνυται η συνένωση αγωγών παραθέτονται με σαφήνεια στη σελίδα 1186 της Ετήσιας Δικονομικής Πρακτικής 1961 (The Annual Practice 1961). Θα πρέπει ακόμη να διευκρινιστεί ότι με τη συνένωση και συνεκδίκαση των αγωγών δεν πετυχαίνεται συγχώνευση των ξεχωριστών απαιτήσεων, ούτε και παύουν αυτές να περιέχουν αυτοτελείς αξιώσεις. Ούτε ένα τέτοιο εγχείρημα συνεπάγεται εξομοίωση των επίδικων θεμάτων που εγείρονται σε κάθε μια από τις αγωγές που συνενώνονται, αλλά το Δικαστήριο εκδικάζει τις αγωγές μαζί αντί ξεχωριστά λόγω του κοινού νομικού ή πραγματικού σημείου που υφίσταται μεταξύ τους (Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876). Εξυπακούεται ότι η μαρτυρία που θα χρειαστεί για την απόδειξη των πραγματικών και νομικών ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε υπόθεση δεν πρέπει να είναι διαφορετική. Περαιτέρω τυχόν συνένωση αγωγών δεν πρέπει να περιπλέκει την όλη διαδικασία ενώ, όπως προαναφέρθηκε, ο χρόνος επίλυσης όλων των θεμάτων σε μια δίκη που περιλαμβάνει συνενωμένες αγωγές θα πρέπει να είναι συντομότερος από αυτόν που θα χρειαστεί για την επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε αγωγή ξεχωριστά (Μενελάου, ως Διαχειριστή της περιουσίας του Γεωργίου Σπαρσή Χατζησπύρου και άλλης v. Ξενοφώντος και άλλων
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 371, Medcon Construction Limited v. Χρ. Μαρνέρος και Σία Λίμιτεδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 546). Θα πρέπει ακόμη να λεχθεί ότι η κυπριακή νομολογία προσεγγίζει την ερμηνεία της Διάταξης 14 κατ' ανάλογο τρόπο προς την ερμηνεία της αντίστοιχης αγγλικής διάταξης (O. 49, r. 8) από τα αγγλικά δικαστήρια, τα οποία στο πλαίσιο συνεκδίκασης αγωγών δέχονται την ύπαρξη ευχέρειας διαχωρισμού της εκδίκασης συγκεκριμένου θέματος από τη εκδίκαση των υπολοίπων. Στην υπόθεση Πάφος Στόουν Σ. Εστέιτς και άλλων v. Βαλαωρίτη και άλλου
(1997)1 Α.Α.Δ. 220 παρόλο ότι διατυπώθηκε επιφύλαξη για την ορθότητα της πιο πάνω προσέγγισης δεδομένου ότι η Διάταξη 14 δεν παρέχει ρητή εξουσία για την τμηματική εκδίκαση ενός ή περισσοτέρων των επιδίκων θεμάτων εντούτοις το ζήτημα παρέμεινε ανοικτό χωρίς να ληφθεί οποιαδήποτε απόφαση για διαφοροποίηση. Προτού εξετάσω τους λόγους ένστασης, θεωρώ ορθό και χρήσιμο να αναφερθώ πρώτα σε ορισμένα, κατά τη γνώμη μου, σημαντικά για την παρούσα περίπτωση γεγονότα που φαίνονται μέσα από τους δικαστηριακούς φακέλους των σκοπούμενων προς συνένωση αγωγών, καθώς επίσης να εξετάσω στην όψη τους και μόνο τις σχετικές εκθέσεις απαιτήσεως, πάντοτε για σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης. Όπως διαπιστώνεται από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, η αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 καταχωρήθηκε από την Αιτήτρια και στρέφεται κατά των Καθ' ων η αίτηση
  1. Μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης η Αιτήτρια επικαλείται γεγονότα σύμφωνα με τα οποία υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι του Καθ' ων η αίτηση 1 προέβηκαν σε αλλαγή της διαδρομής των διασωληνώσεων του αποχετευτικού συστήματος προκειμένου να προστατεύσουν κρησφύγετο ιστορικής αξίας με αποτέλεσμα να διανοιχτούν αυλάκια σε δρόμο που απείχε 50 εκατοστά από τα θεμέλια της οικίας της, η οποία διατείνεται ότι είναι κτισμένη πάνω σε μια μεγάλη πέτρα σε συμπαγές βραχώδες έδαφος. Είναι η θέση της Αιτήτριας ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή οι υπηρέτες και/ή οι αντιπρόσωποι τους παράνομα επενέβησαν στο ακίνητο της και παράλληλα επέδειξαν αμελή συμπεριφορά αφού, κατά τη γνώμη της, προέβηκαν σε πράξεις και/ή παραλείψεις όπως η αφαίρεση χωμάτων, το σχίσιμο της πέτρας για να διανοιχτεί αυλάκι και να τοποθετηθούν σωλήνες χρησιμοποιώντας οχήματα που δημιουργούσαν δονήσεις, χωρίς, πάντοτε κατά την άποψη της Αιτήτριας, να εκπονηθεί επαρκής μελέτη που να λαμβάνει υπόψη την ιδιομορφία της περιοχής και να προστατεύει την περιουσία της Αιτήτριας. Η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι ως αποτέλεσμα των επικαλούμενων αμελών πράξεων, παραλείψεων και παράνομων επεμβάσεων των Καθ' ων η αίτηση 1 και/ή υπηρετών και/ή αντιπροσώπων τους επηρεάστηκε αρνητικά η σταθερότητα του υπεδάφους και προκλήθηκαν αρκετές ρωγμές στα επιχρίσματα, σε δοκούς και υποστυλώματα εσωτερικά και εξωτερικά της οικίας της. Για την αποκατάσταση των ζημιών που η Αιτήτρια ισχυρίζεται ότι υπέστηκε εξ' υπαιτιότητας των Καθ' ων η αίτηση 1 αξιώνει εναντίον των τελευταίων ειδικές αποζημιώσεις ύψους €7.000, καθώς επίσης, συνεπεία της πιο πάνω κατ' ισχυρισμό συμπεριφοράς των Καθ' ων η αίτηση 1, διεκδικεί γενικές αποζημιώσεις, παραδειγματικές αποζημιώσεις καθώς και διάταγμα που να τους απαγορεύει να διεξάγουν εργασίες σε απόσταση 50 εκατοστών από τα θεμέλια της οικίας της και/ή από τα σύνορα του τεμαχίου εντός του οποίου βρίσκεται η εν λόγω οικία. Στην υπεράσπιση τους οι Καθ' ων η αίτηση 1, αφού αρνούνται όλες τις δικογραφημένες θέσεις της Αιτήτριας, ισχυρίζονται ότι δυνάμει γραπτής συμφωνίας ανάθεσαν την κατασκευή, επέκταση και συντήρηση του αποχετευτικού συστήματος της Χλώρακας στην Καθ' ης η αίτηση 2 και έτσι στην περίπτωση που όντως η Αιτήτρια υπέστηκε τις ζημιές που ισχυρίζεται λόγω των εργασιών του έργου αυτή που ευθύνεται για την πρόκληση τους είναι η Καθ' ης η αίτηση
  2. Επ' αυτού οι Καθ' ων η αίτηση 1 εξέδωσαν ειδοποίηση προσεπίκλησης τριτοδιαδίκου προς την Καθ' ης η αίτηση 2 εναντίον της οποίας διεκδικούν, δυνάμει σχετικής έκθεσης απαίτησης, την επιδίκαση ποσού που το Δικαστήριο ήθελε κρίνει ορθό και δίκαιο έναντι ενδεχόμενης επιδίκασης ποσού προς όφελος της Αιτήτριας σε βάρος των Καθ' ων η αίτηση 1, ως πλήρη κάλυψη, αποζημίωση ή συνεισφορά από μέρους της Καθ' ης η αίτησης
  3. Στην υπεράσπιση της προς τους Καθ' ων η αίτηση 1, η Καθ' ης η αίτηση 2, ως τριτοδιάδικος στην υπόθεση, ισχυρίζεται ότι η διαδρομή κατασκευής του έργου έγινε νότια της οικίας της Αιτήτριας με τη χρήση κατάλληλων και εξειδικευμένων μηχανημάτων χωρίς να προκαλέσουν οποιαδήποτε ζημιά. Διαζευκτικά είναι η θέση της Καθ' ης η αίτησης 2 ότι σε περίπτωση που αποδειχτεί πρόκληση ζημιών στην οικία της Αιτήτριας κατά τη διάρκεια διεξαγωγής των εργασιών αυτές ήταν αναπόφευκτες για την εκτέλεση του έργου και ως εκ τούτου, με βάση τις πρόνοιες της σύμβασης με τους Καθ' ων η αίτησης 1, δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για αποζημίωση των Καθ' ων η αίτηση
  4. Η αγωγή υπ' αριθμό 974/15, όπως διαπιστώνεται από το δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης, καταχωρήθηκε πάλι από την Αιτήτρια και στρέφεται κατά της Καθ' ης η αίτησης
  5. Μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης η Αιτήτρια δικογραφεί τα ίδια γεγονότα που επικαλείται στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 και όπως και στην περίπτωση των Καθ' ων η αίτηση 1 αποδίδει στην Καθ' ης η αίτηση 2 ευθύνη αμελούς συμπεριφοράς και παράνομης επέμβασης για τους ίδιους λόγους που επικαλείται στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/
  6. Είναι ακόμη η θέση της Αιτήτριας ότι εξαιτίας της ευθύνης που επιρρίπτεται στην Καθ' ης η αίτησης 2 επηρεάστηκε αρνητικά η σταθερότητα του υπεδάφους και προκλήθηκαν αρκετές ρωγμές στα επιχρίσματα, σε δοκούς και υποστυλώματα εσωτερικά και εξωτερικά της οικίας της, γεγονότα που επίσης δικογραφεί στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/
  7. Περαιτέρω η Αιτήτρια αξιώνει εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 2 θεραπείες που είναι ίδιες με αυτές που διεκδικεί εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/
  8. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να λεχθεί ότι είναι εις γνώση του Δικαστηρίου ότι το ύψος των ειδικών αποζημιώσεων που αξιώνονται από την Αιτήτρια στην αγωγή υπ' αριθμό 974/15 ανέρχεται στο ποσό των €7.417,70 ενώ αυτό που διεκδικείται στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 είναι ύψους €7.000,
  9. Στην υπεράσπιση της η Καθ' ης η αίτηση 2, αφού αρνείται όλες τις δικογραφημένες θέσεις της Αιτήτριας, προβάλλει ουσιαστικά πανομοιότυπη υπεράσπιση με αυτή που η ίδια παρουσιάζει ως τριτοδιάδικο μέρος στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 αντικρούοντας την έκθεση απαίτησης των Καθ' ων η αίτηση
  10. Μέσα στο πιο πάνω νομικό και πραγματικό πλαίσιο προχωρώ να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης. Όπως φαίνεται από την πιο πάνω περιγραφή αλλά και από τους δικαστηριακούς φακέλους των ενεχομένων υποθέσεων, η παρούσα περίπτωση αφορά δύο αγωγές, οι οποίες έχουν καταχωρηθεί από το ίδιο άτομο και στρέφονται εναντίον δύο διαφορετικών οργανισμών. Η έκθεση απαίτησης σε έκαστη αγωγή εδράζεται στα ίδια κατ' ισχυρισμό γεγονότα και συγκεκριμένα παραπέμπουν στην διεξαγωγή εργασιών πλησίον της ιδίας οικίας της Αιτήτριας για την κατασκευή του ιδίου έργου που είναι η επέκταση και/ή επισκευή του αποχετευτικού συστήματος στην κοινότητα Χλώρακας της επαρχίας Πάφου. Σε κάθε μια από τις σκοπούμενες προς συνένωση υποθέσεις η Αιτήτρια επικαλείται τις ίδιες βάσεις αγωγών και ειδικότερα αμελή συμπεριφορά από μέρους των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 στη βάση κατ' ισχυρισμό πράξεων και παραλείψεων τους στις οποίες αναφέρεται καθώς και παράνομη επέμβαση από μέρους τους στην περιουσία της. Προς στήριξη των νομικών θέσεων της η Αιτήτρια προβάλλει μέσα από το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης της κάθε μιας από τις ενεχόμενες αγωγές τους ίδιους ισχυρισμούς. Περαιτέρω η Αιτήτρια σε αμφότερες τις σκοπούμενες προς συνένωση αγωγές επικαλείται την πρόκληση των ιδίων ζημιών στην ίδια οικία, ως αποτέλεσμα των οποίων καταφεύγει στην διεκδίκηση των ιδίων θεραπειών. Η παρούσα περίπτωση είναι από αυτές που οι σκοπούμενες προς συνένωση αγωγές περιέχουν κοινά πραγματικά αλλά και νομικά ζητήματα. Κατ' ακρίβεια όλα τα πραγματικά και νομικά θέματα που καταγράφονται στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 είναι ακριβώς τα ίδια με αυτά που εγείρονται στην αγωγή υπ' αριθμό 974/
  11. Προς απόδειξη της εκδοχής της Αιτήτριας θα προσκομιστεί η ίδια μαρτυρία και στις δύο αγωγές. Οι μάρτυρες που θα κληθούν στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12, είτε είναι μάρτυρες γεγονότων είτε είναι εμπειρογνώμονες, θα χρειαστούν και στην αγωγή υπ' αριθμό 974/
  12. Τα έγγραφα που θα απαιτηθούν για την τεκμηρίωση των ισχυρισμών της Αιτήτριας στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 θα χρειαστούν για την στοιχειοθέτηση των ιδίων θέσεων της στην αγωγή υπ' αριθμό 974/
  13. Το ίδιο ισχύει και για την Καθ' ης η αίτηση 2 που στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 έχει κληθεί ως τριτοδιάδικος και στην αγωγή υπ' αριθμό 974/15 είναι εναγόμενος. Για την απόδειξη των δικών της ισχυρισμών σε αμφότερες τις υποθέσεις θα χρειαστεί ένορκη μαρτυρία από τους ίδιους μάρτυρες και η παρουσίαση των ιδίων εγγράφων. Εξετάζοντας το χρονικό σημείο που η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε, παρατηρώ ότι αυτό πραγματοποιήθηκε μετά την συμπλήρωση των έγγραφων προτάσεων και στις δύο ενεχόμενες αγωγές αλλά πριν από το στάδιο έναρξης εκδίκασης τους. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, θεωρώ, κατά την ταπεινή μου γνώμη, ότι τυχόν συνένωση της αγωγής υπ' αριθμό 3020/12 με την αγωγή υπ' αριθμό 974/15 θα οδηγήσει σε αποφυγή πολλαπλότητας δικαστικών διαδικασιών που θα υπάρξει σε περίπτωση ξεχωριστής εκδίκασης των εν λόγω υποθέσεων. Παράλληλα, κατά την ταπεινή μου γνώμη, με τη συνένωση των δύο προαναφερομένων αγωγών θα εξοικονομηθεί πολύτιμος δικαστικός χρόνος, θα περιοριστεί η ταλαιπωρία ατόμων που θα παρελάσουν ως μάρτυρες και επίσης θα περιοριστούν τα έξοδα που θα δημιουργηθούν μέσα από την εκδίκαση των υποθέσεων αυτών αφού η εκδίκαση των δύο υποθέσεων θα περιοριστεί σε μία ενιαία κοινή δικαστική διαδικασία. Επομένως διαπιστώνεται ότι ο χρόνος που θα δαπανηθεί για την επίλυση όλων των θεμάτων μέσα από τη δικαστική διαδικασία των αγωγών υπ' αριθμό 3020/12 και 974/15 που τυχόν συνενωθούν θα είναι μικρότερος από αυτόν που θα χρειαστεί για την επίλυση των ιδίων ζητημάτων που εγείρονται σε κάθε από τις αγωγές αυτές ξεχωριστά. Έχω την ταπεινή άποψη ότι με αυτόν τον τρόπο θα επιταχυνθεί η απονομή της δικαιοσύνης, της οποίας τα συμφέροντα σε περίπτωση συνένωσης και συνεκδίκασης των εν λόγω αγωγών θα εξυπηρετηθούν. Είναι ακόμη εις γνώση του Δικαστηρίου ότι η υπό κρίση αίτηση προωθήθηκε 19 μήνες μετά την συμπλήρωση των δικογράφων στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 και μετά που αυτή ορίστηκε για οδηγίες, για επίτευξη συμβιβασμού και για ακρόαση, χωρίς όμως η εκδίκαση της να ξεκινήσει. Σε σχέση με την αγωγή υπ' αριθμό 974/15 η παρούσα αίτηση υπεβλήθηκε προτού η εν λόγω αγωγή οριστεί για οδηγίες και τεθεί για πρώτη φορά ενώπιον του Δικαστηρίου. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις και με γνώμονα τα προαναφερθέντα αναφορικά με το θέμα του χρόνου, θεωρώ ότι το χρονικό σημείο που η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε δεν αποτελεί παράγοντα που προσμετρείται αρνητικά στην κρίση του Δικαστηρίου. Με τον πρώτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παραπονιούνται ότι τυχόν συνεκδίκαση των αγωγών υπ' αριθμό 3020/12 και 974/15 δεν θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Η εκδίκαση όλων των κοινών πραγματικών και νομικών ζητημάτων, όπως αυτά αναδύονται μέσα από την έκθεση απαίτησης των εν λόγω υποθέσεων, σε μία δικαστική διαδικασία όπου οι μάρτυρες θα προσέλθουν μόνο μια φορά και το μαρτυρικό υλικό θα κατατεθεί επίσης μια φορά και με αυτόν τον τρόπο θα διεκπεραιωθεί η εκδίκαση δύο αγωγών, σε συνδυασμό με την εξοικονόμηση πολύτιμου χρόνου και εξόδων, όχι μόνο θα επιταχύνουν, όπως ήδη λέχθηκε πιο πάνω, την απονομή της δικαιοσύνης αλλά θα εξυπηρετήσουν με καλύτερο τρόπο τα συμφέροντα της και κατ' επέκταση την απονομή της. Μπροστά σε αυτά τα δεδομένα, ο λόγος αυτός ένστασης κρίνεται ανεδαφικός και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση αποτελεί κατάχρηση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου και/ή κατάχρηση των δικαστικών διαδικασιών (abuse of process) και/ή πολλαπλότητα των διαδικασιών και/ή βρίσκεται εκτός των πλαισίων της ορθής απονομής της δικαιοσύνης καθότι οι εν λόγω αγωγές εδράζονται επί του ίδιου αγώγιμου δικαιώματος και η Αιτήτρια προωθεί παράλληλα τους ίδιους σκοπούς. Ούτε αυτός ο λόγος φαίνεται να ευσταθεί. Μέσα από την αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 η Αιτήτρια στοχεύει να αποδείξει την εκδοχή της εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 ενώ σκοπός της στην αγωγή υπ' αριθμό 974/15 είναι να τεκμηριώσει τις θέσεις της εναντίον της Καθ' ης η αίτησης
  14. Δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πως η υπό κρίση αίτηση, η οποία στοχεύει στην εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων, στον περιορισμό της εκδίκασης μέσα από μια δικαστική διαδικασία και είναι η αιτία για ταχύτερη και καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης, αποτελεί την ίδια στιγμή κατάχρηση είτε της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου είτε της δικαστικής διαδικασίας. Αντίθετα θα έλεγα ότι συμβάλλει προς την αποτροπή ενός τέτοιου ενδεχόμενου. Δεν παραγνωρίζω ότι η Καθ' ης η αίτηση 2 θα μπορούσε να ήταν συνεναγόμενη των Καθ' ων η αίτηση 1 στην αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 ή αντίστροφα οι Καθ' ων η αίτηση 1 συνεναγόμενοι της Καθ' ης η αίτησης 2 στην αγωγή υπ' αριθμό 974/15, δηλαδή σε αμφότερες τις περιπτώσεις η εκδίκαση των εγειρόμενων ζητημάτων να πραγματοποιηθεί μέσα από την ίδια δικαστική διαδικασία. Επειδή όμως αυτό δεν συμβαίνει, έρχεται η υπό κρίση αίτηση να το προσφέρει. Στη βάση αυτών κρίνω ότι ο λόγος αυτός ένστασης είναι ανεδαφικός και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Με τον τρίτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 παραπονιούνται ότι τυχόν συνένωση των πιο πάνω αγωγών είναι αχρείαστη και/ή θα περιπλέξει την διαδικασία με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί σ' αυτούς πλήρης δικαιοσύνη. Το Δικαστήριο θεωρεί ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 άδικα και αδικαιολόγητα παραπονιούνται. Έχει ήδη λεχθεί ότι τυχόν συνένωση και συνεκδίκαση των προαναφερομένων αγωγών θα περιορίσει τη διεξαγωγή ακροαματικής διαδικασίας σε μία φορά. Λόγω του ότι όλα τα πραγματικά και νομικά ζητήματα που συνθέτουν την εκδοχή της Αιτήτριας είναι κοινά τόσο στην αγωγή που στρέφεται εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 όσο και στην αγωγή που στρέφεται εναντίον της Καθ' ης η αίτησης 2, δεν τίθεται θέμα η όλη διαδικασία εκδίκασης να περιπλεχθεί. Περαιτέρω έχει καταστεί εμφανής με βάση τα προαναφερόμενα ότι η παρούσα αίτηση κάθε άλλο παρά αχρείαστη είναι και ότι ο σκοπός που επιδιώκει, ανάμεσα σ' άλλα, θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα της απονομής της δικαιοσύνης. Δεν έχει τεθεί ενώπιον μου οτιδήποτε που θα οδηγούσε σε αντίθετο σκεπτικό. Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται ως αβάσιμος. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 ισχυρίζονται ότι η παρούσα αίτηση είναι νομικά και/ή ουσιαστικά αβάσιμη και/ή απαράδεκτη και/ή αστήρικτη και/ή λανθασμένη. Το Δικαστήριο δεν συμμερίζεται τη θέση αυτή. Η υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε και προωθήθηκε βάση των δικονομικών θεσμών, εδράζεται πάνω σε ορθή νομική βάση, οι δε φάκελοι των ενεχομένων αγωγών παρέχουν κατάλληλο και επαρκές πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της. Ενώπιον μου δεν έχει παρουσιαστεί κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει τον εν λόγω ισχυρισμό, ο οποίος παρέμεινε μετέωρος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Υπό το φως των πιο πάνω και για όλους τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω η αίτηση επιτυγχάνει. Συνακόλουθα εκδίδεται διάταγμα συνένωσης και συνεκδίκασης της αγωγής υπ' αριθμό 3020/12 με την αγωγή υπ' αριθμό 974/15 αναφορικά με όλα τα επίδικα θέματα, με την αγωγή υπ' αριθμό 3020/12 να είναι η οδηγός αγωγή. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της διαδικασίας. Οι συνενωμένες αγωγές ορίζονται για ακρόαση στις 16.05.16 και ώρα 11:00 π.μ. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία/Ενδιάμεση Απόφαση/Αίτηση Συνένωσης Αγωγών/Διάταξη 14 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.